Tavşanlarda metisilin dirençli staphylococcus aureus keratit modelinde topikal vankomisin ve povidon iyot tedavilerinin etkinliğinin karşılaştırılması

Çalışmanın amacı, tavşanlarda oluşturulan metisilin dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) keratit modeli üzerinde, topikal vankomisin ile povidon iyot (PI) etkinliklerini karşılaştırmaktır. Bu amaçla 24 tavşanın sağ göz kornea santraline 103 CFU içeren 0,1 mL MRSA suşu uygulanarak keratit modeli oluşturulduktan sonra, her grupta 6 tavşan bulunacak şekilde, tavşanlar 4 gruba ayrılmıştır. Birinci gruptaki 6 göz kontrol grubu olarak kabul edilmiş ve dengeli tuz solüsyonu (%0.9 NaCl) uygulanmıştır. İkinci gruba topikal vankomisin, üçüncü gruba topikal PI, dördüncü gruba ise topikal vankomisin ve PI uygulanmıştır. Tedavi sonrası tavşanların korneaları, ötenaziyi takiben mikrobiyolojik analiz için vakumlu trepan yardımıyla çıkarılmıştır. Ayrıca tedaviden önce ve sonra tüm kornealar klinik olarak kemozis, konjonktival enjeksiyon, iritis, fibrin, hipopiyon, epitel erozyonu, korneal infiltrat ve korneal ödem parametreleri açısından incelenip puanlanmıştır. Bakteriyel yük en yüksekten en düşüğe doğru, kontrol grubunda 7.63 ± 0.82 log10 CFU/g, PI grubunda 6.95 ± 1.66 log10 CFU/g, topikal vankomisin + PI grubunda 4.67 ± 0.77 log10 CFU/g, topikal vankomisin grubunda 4.33 ± 0.71 log10 CFU/g olarak sıralanmıştır. MRSA keratitinin tedavi öncesi ve sonrası gruplardaki toplam klinik skorlar karşılaştırıldığında; kontrol grubunda toplam klinik skor: 6.83 ± 1.16'ya karşı 12.16 ± 1.60 (p=0.001), vankomisin grubunda toplam klinik skor 6.16 ± 0.98'e karşı 6.33 ± 1.03 (p=0.695), povidon iyot grubunda toplam klinik skor 7.00 ± 1.09'a karşı 12.00 ± 1.67 (p=<0.001), vankomisin + PI grubunda toplam klinik skor 6.33 ± 0.81'e karşı 8.16 ± 0.75 (p=0.002) bulunmuştur. Tedavi sonrası grupların klinik skorlarını incelediğimizde; kontrol grubunda klinik skorların belirgin olarak kötüleştiği, vankomisin ile tedavi edilen grupta iritis, hipopiyon ve korneal infiltrat parametrelerindeki skorların düşüklüğü dikkat çekmektedir. PI ile tedavi edilen gruplarda ise özellikle kemozis, konjonktival enjeksiyon ve epitel erozyonu paremetrelerindeki yüksek skorlar göze çarpmaktadır. Sonuç olarak, MRSA'da topikal vankomisinin bakteriyel yükü anlamlı şekilde azalttığı görülmüştür. Ancak PI bakteriyel yükü azaltmada etkili bulunmamış, üstelik oküler yüzey üzerinde toksik etki gösterdiği izlenmiştir. Ayrıca vankomisine ek olarak PI kullandığımızda tedavi etkinliğinde artış saptanmamıştır.