Türkiye Arapları (Muş, Bitlis, Siirt, Batman, Mardin Bölgeleri) üzerine sosyolojik bir inceleme

Araştırma ile kadim bir tarihe sahip oldukları ve dünya medeniyetine katkılarının fazla olduğu anlaşılan Arapların bir uzantısı olan Türkiye Araplarının; daha çok Doğu ve Güneydoğu Anadolu ve Akdeniz bölgesinde yaşadıkları, yaş, medeni durum ve meslek koşulları itibariyle Türkiye'nin genel ortalamasına sahip oldukları, devlet tarafından verilen formel eğitime önem verdikleri ancak erkeklerin eğitim oranının ve sosyal hayata katılımının kadınlara göre fazla olduğu, siyaseti çok önemsedikleri, siyasi katılım oranının fazla olduğu, seçimlere katılım oranının Türkiye ortalamasının üzerinde olduğu, akraba evliliğinin nispeten az olduğu, ilk öğrenilen dilin Arapça olmasına rağmen günlük hayatta en çok Türkçe konuştukları, kendilerini daha çok Türk toplulukları içinde ve Türk milletinin bir parçası olarak gördükleri, aşiret üyeliğinin yaygın olduğu, çoğunluğun İslam dinine ve Şafii mezhebine bağlı olduğu, dindarlık düzeyinin ve düzenli ibadet oranının yüksek olduğu, çoğunlukla sağ ve muhafazakâr bir siyasi çizgide oldukları, etnik olarak kendilerini Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşı olarak tanımladıkları, Arapları ve Arapçayı sevdikleri ve diğer ülkelerdeki Arapların sorunlarına karşı duyarlı oldukları gibi genel sonuçlara ulaşılmıştır. Anahtar Sözcükler Arap, Türkiye Arapları, Etnik Aidiyet, Sosyal ve Kültürel Yaşam, Sosyal Gerçeklik, Sosyal Alan