Dicle University
Discipline

Plant Protection

Dicle University

419

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
Master'sOpen AccessTR

Edirne ilinde depolanan buğday ve un fabrikalarında tespit edilen zararlı böcekler üzerine araştırmalar

Bu çalışma Edirne İlinde depolanmış buğday ve un fabrikalarında bulunan zararlı böceklerin saptanması amacıyla 2017 – 2018 yılları arasında yürütülmüştür. 8 zahireci deposu, 5 un fabrikası ve 3 adet TMO deposundan ayda bir kez buğday, un ve kepek örnekleri alınmıştır. Sürvey sonucunda Sitophilus granarius (L.), Sitophilus oryzae (L.), Tribolium confusum (Duv.), Tribolium castaneum (Herbst), Ephestia kuehniella (Zell.), Plodia interpunctella (Hübner), Rhizopertha dominica (F.), Oryzaephilus surinamensis (L.), Gnathocerus cornutus (Fab.), Cryptolestes ferrugineus (Stephens 1831), Carpophilus dimidiatus (Fabricius, 1792) fabrikalarda bulunan zararlı böcekler olarak saptanmıştır.

Oktay Toğantimur
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı tıbbi ve aromatik bitkilerde tohum kaynaklı fungal hastalıkların tespiti

Bu çalışmada Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü'nün yetiştirmiş olduğu tıbbi ve aromatik bitkilerden; keten (Linum usitatissimum L.), kişniş (Coriandrum sativum L.), çemen (Trigonella foenumgraecum L.), rezene (Foeniculum vulgare L.), anason (Pimpinella anisum L.), melisa (Melissa officinalis L.) bitkilerine ait tohumlar kullanılmıştır. Bu araştırmanın amacı tohumların yüzeyinde taşınan fungusları tepit etmek ve bu fungal etmenlerin patojen olup olmadıklarını araştırmaktır. Tohum yüzeyinde taşınan fungusların izole edilmesinde agar yöntemi kullanılmıştır. İzolasyonlar sonucunda çemen tohumlarından; Alternaria; kişniş tohumlarından Aspergillus ve Arthrinium; rezene tohumlarından Penicillium. ve Cladosporium; anason tohumlarından Penicillium; keten tohumlarından Penicillium ve Cladosporium; melisa tohumlarından Alternaria, Arthrinium, Botrytis ve Epicoccum cinsleri teşhis edilmiştir. Melisa ve çemen tohumlarının funguslarla en fazla bulaşık tohumlar olduğu belirlenmiştir. Fungus izolatlarından kültür gelişimleri farklı ve patojen olan dört fungus izolatının moleküler analizleri yapılmıştır. Melisa ve çemende gelişen patojen fungusların türleri Alternaria alternata, Arthrinium arundinis olarak teşhis edilmiştir. Rezene ve ketende ise patojen olarak bulunan fungus türü Cladosporium sphaerospermum olarak kaydedilmiştir. Melisa tohumlarından izole edilen Epicoccum cinsine ait fungus türünün E. nigrum olduğu moleküler tanı ile doğrulanmıştır. Yapılan patojenisite testleri sonucunda; melisa ve çemende A. alternata sırası ile %70 ile %75, Botrytis cinerea izolatı melisada %35, A. arundinis izolatı melisa ve kişnişte sırası ile %96 ile %66, A. niger izolatı kişnişte %100, Cladosporium sphaerospermum izolatları ise rezene ve ketende sırası ile %90 ile %86 oranlarında patojen bulunmuşlardır. Araştırmamızda melisa tohumlarından izole edilen A. alternata, B. cinerea ve A. arundinis; rezene ve ketende C. sphaerospermum; çemende A. alternata; kişniş tohumlarında A. niger ve A. arundinis ülkemiz için ilk kayıttır.

Tuğçe Kaygusuz
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Süleymanpaşa ilçesi (Tekirdağ) badem ağaçlarında bulunan zararlı ve predatör akar türlerinin belirlenmesi

ÖZET Yüksek Lisans Tezi SÜLEYMANPAŞA İLÇESİ (TEKİRDAĞ) BADEM AĞAÇLARINDA BULUNAN ZARARLI VE PREDATÖR AKAR TÜRLERİNİN BELİRLENMESİ Neslihan Merve UÇAN Tekirdağ Namık Kemal Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Bitki Koruma Anabilim Dalı Danışman: Dr. Öğr. Üyesi Nihal KILIÇ Bu araştırma Süleymanpaşa ilçesi (Tekirdağ) badem ağaçlarında görülen Acarina takımına bağlı zararlı ve predatör akar türlerini saptamak amacıyla düzenlenmiştir. Örnekler 2015-2016 yıllarında ve Mayıs-Ekim ayları arasında toplanmıştır. Toplam 7673 adet örnek toplanmış ve örneklerin %59.66 oranında akarla bulaşık olduğu belirlenmiştir. Bu çalışma sonunda Acarina takımına bağlı 4 familyaya ait 9 tür tespit edilmiştir. Phytoseiidae familyasına ait toplam 4 tür (Typhlodromus athiasae, Kampimodromus aberrans, Phytoseius finitimus, Euseius finlandicus), Tydeidae familyasına ait 1 tür (Tydeus californicus.) tespit edilmiştir. Fitofag akar türlerinden Tetranychidae familyasına bağlı 4 tür bulunmuş olup bunlar; Amphitetranychus viennensis, Panonychus ulmi, Tetranychus urticae, Bryobia rubrioculus türleridir. Teşhislerin sonucunda 405 birey ile en yaygın zararlı akar türü olarak Tetranychus urticae bulunurken, Panonychus ulmi 'de sadece 16 bireye rastlanmıştır. Predatör akar türleri arasında en yaygın tür Kampimodromus aberrans 204 birey ile ilk sırada yerini alırken Euseius finlandicus 181 birey ile ikinci yaygın tür olmuştur. Anahtar kelimeler: Badem, Acarina, Fitofag ve predatör türler, Tekirdağ 2019, 65 SAYFA

Neslihan Merve Uçan
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
DoctorateOpen AccessTR

Marmara bölgesinde kiraz dal yanıklığı hastalık etmeninin tanısı, genotipik karakterizasyonu ve farklı preparatlara karşı duyarlılığının belirlenmesi

Pseudomonas syringae' nin neden olduğu kiraz bakteriyel dal yanıklığı hastalığı kiraz ağaçlarında ciddi ekonomik kayıplara neden olmaktadır. Bu çalışmada 2016-2018 yılları arasında Marmara Bölgesi kiraz üretim alanlarından izole edilen 82 adet izolatın klasik, biyokimyasal, moleküler testlerle tanısı, ERIC-, REP-, BOX-PCR ile genetik karakterizasyonu ve Multi Lokus Sekans Analiz (MLSA) ile filogenetik akrabalığı belirlenmiştir. MLSA çalışmalarında 4 farklı housekeeping (gyrB, rpoDs, rpoDp ve gltA) genleri kullanılmıştır. Çalışma sonucunda hastalıklı bitkilerden izole edilen 63 adet izolat klasik, biyokimyasal ve moleküler testlere göre Pseudomonas syringae pv. syringae olarak tanılanmıştır. MLSA çalışmalarına göre elde edilen Pseudomonas syringae pv. syringae izolatları, Pseudomonas syringae pv. atrofaciens ve Pseudomonas avellane ile yakınlık göstermiştir. İzolatların DNA sekans bilgileri NCBI veri tabanına kaydedilmiştir. Çalışmada hastalık etmenine karşı bakır oksiklorür, bakır sülfat, bakır hidroksit, maneb, mancozeb ve bordo bulamacı (kalsiyum hidroksit+bakır sülfatın) in vitro antibakteriyel etkinlikleri belirlenmiştir. Kullanılan tüm preparatların in vitro bakteri popülasyonun gelişimin engellenmesi üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir. Arazi çalışmalarında hastalık gelişimin engellenmesi üzerine bakır hidroksit, bakır oksiklorür, bakır sülfat, fosetyl-al ve bakır tuzları + mancozeb etkinliği araştırılmıştır. Çalışma sonucunda bakır hidroksit kontrole göre hastalık şiddetini %85,72 oranında azaltmıştır. Anahtar kelimeler: Kiraz, bakır, MLSA, filogenetik

Cansu Öksel
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Tekirdağ ilinde üretimi yapılan sert çekirdekli meyve ağaçlarında Plum pox virus (PPV) ve Prunus necrotic ringspot virus (PNRSV)'lerinin saptanması üzerine araştırmalar

Tekirdağ ili ve ilçelerindeki sert çekirdekli meyve üretimini olumsuz yönde etkileyen Plum pox virus (PPV) ve Prunus necrotic ringspot virus (PNRSV) hastalıklarını saptamak amacıyla 2018 yılı Haziran ve Temmuz aylarında sürvey çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Sürvey çalışmalarında Tekirdağ ili merkez Süleymanpaşa ilçesinden 71 adet yaprak örneği, Şarköy ilçesinden 30, Muratlı ilçesinden 25, Çorlu ilçesinden 19 ve Malkara ilçesinden 13 adet yaprak örneği olmak üzere toplam 158 adet yaprak örneği toplanmıştır. Böylece mozaik, nekrotik ve klorotik lekeler, damar bantlaşması ve şekil bozuklukları sergileyen 76 adet kiraz, 35 adet erik, 28 adet şeftali, 19 adet kayısı yaprak örneklerinde PPV ve PNRSV'nin varlığı Double Antibody Sandwich Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (DAS-ELISA) testi ile araştırılmıştır. Ayrıca halkalı leke ve damar bantlaşması simptomları sergileyen kiraz yaprak örneklerinde Plum pox virus (PPV), Reverse Transcriptase Polymerase Chain Reaction (RT-PCR) testi ile araştırılmıştır. DAS-ELISA testi sonuçlarına göre 16 adet örneğin PPV ile 4 adet örneğin ise PNRSV ile enfekteli olduğu tespit edilmiştir. RT-PCR test sonuçlarına göre kiraz yaprak örneklerinde PPV saptanmamıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda %10.13 oranında PPV ile enfeksiyon oranı saptanırken, PNRSV ile enfeksiyon oranı %2.53 olarak tespit edilmiştir. Her iki virüsün neden olduğu ildeki toplam enfeksiyon oranı ise %12.66 olarak bulunmuştur.

Mourat Chekım Amet
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Tekirdağ ilindeki bağ üretim alanlarında Grapevine fanleaf virus (GFLV) ve Grapevine leaf roll associated-viruses(GLRV3-6)'lerinin saptanması üzerine araştırmalar

Tekirdağ ilindeki bağ üretim alanlarında verim ve kaliteyi olumsuz yönde etkileyen Grapevine fanleaf virus (GFLV) ve Grapevine leaf roll associated-viruses (GLRV3-6)'lerin saptanması amacıyla 2018 yılı Temmuz ve Ağustos aylarında sürvey çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Sürvey çalışmalarında Tekirdağ ili merkez ilçe Süleymanpaşa'dan 105 yaprak örneği, Şarköy ilçesinden 146, Malkara ilçesinden ise 5 yaprak örneği olmak üzere toplam 256 adet simptom gösteren yaprak örnekleri toplanmıştır. Böylece Sürveyler esnasında yapraklarda kızarma, sarılık, mozaik, nekroz, yelpaze yaprak oluşumu, geriye doğru kıvrılma, şekil bozukluğu ve bodurluk simptomları gibi tipik virüs hastalıkları belirtileri gösteren yaprak örnekleri toplanmış ve bu örneklerde Grapevine fanleaf virus (GFLV), Grapevine leaf roll associated-virus 3 (GLRV-3) ve Grapevine leaf roll associated-virus 6 (GLRV-6) enfeksiyonları Double Antibody Sandwich Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (DAS-ELISA) testi ile araştırılmıştır. Ayrıca GFLV'yi saptamak amacıyla Reverse Transcriptase Polymerase Chain Reaction (RT-PCR) testi uygulanmıştır. DAS-ELISA test sonuçlarına göre 256 adet simptom gösteren yaprak örneğinden 60 adedinde GLRaV-3 (% 23.44), 7 adet örnekte ise GFLV saptanmıştır. 1 örnekte ise GLRaV-3 ve GFLV'nin karışık enfesiyonları belirlenmiştir. RT-PCR test sonuçlarına göre 256 örnekten 11 adedinin GFLV (% 4.3) ile enfekteli olduğu tespit edilmiştir. Şarköy ilçesindeki enfeksiyon oranı % 33.56 iken Süleymanpaşa ilçesindeki enfeksiyon oranı % 2.95 olarak belirlenmiştir. Malkara ilçesinden alınan 5 adet yaprak örneğinde GFLV, GLRaV-3 ve GLRaV-6 virüsleri saptanmamıştır. Toplam il düzeyindeki enfeksiyon oranı % 27.73 olarak tespit edilmiştir. Ancak GLRaV-6 virüsü testlenen örneklerin hiçbirinde saptanmamıştır.

Mesout Chekım Amet
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Çerezlik kabakta tohum kökenli fungusların belirlenmesi üzerine çalışmalar

Bu çalışmada çerezlik kabak tohumlarının tohum kabuğu ve embriyo kısımlarında bulunan fungus türlerinin tanılanması ve patojenisitelerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç çerçevesinde 5 farklı yazlık kabak (Cucurbita pepo L.) çeşidinin (Çağlayan, Mert Bey, Sena Hanım, TG22 ve TG38) tohumları ve Türkiye'nin kışlık kabak (Cucurbita moschata Duch.) üretimi yapan 10 farklı iline ait meyvelerden alınan tohumlar kullanılmıştır. Tespit edilen türler arasında Allophoma labilis ve Didymella americana sırasıyla sadece Mert Bey ve Çağlayan çeşitlerinin tohumlarında (tohum kabuğu ve embriyo) tespit edilmişlerdir. Her ne kadar bulaşık tohum oranı çeşitlere, illere ve tohum kısımlarına göre farklılık gösterse de hem yazlık kabak çeşitlerinin hem de farklı illere ait kışlık kabakların tohumlarının Alternaria alternata, Fusarium equiseti ve Fusarium proliferatum ile bulaşık olduğu belirlenmiştir. Bunlardan A. alternata'nın tespit edildiği illerde ve çeşitlerde (TG22 hariç) bu tür ile bulaşık tohum kabuğu oranı, en yüksek Tekirdağ iline ait örneklerde (%19.23) olmak üzere, bulaşık embriyo oranına göre daha yüksek olmuştur. En yüksek oranda F. equiseti ile bulaşık tohum kabuğu (%78.85) ve embriyo (%63.46) oranları Afyonkarahisar iline ait örneklerde belirlenmiştir. F. proliferatum ile en yüksek bulaşma oranı (%13.46) ise TG38 çeşidinin embriyosunda tespit edilmiştir. Her türe ait farklı izolatların tohuma uygulanması şeklinde yürütülen patojenisite testleri sonucunda, A. labilis 37.14-49.64, A. alternata %31.78-42.50, D. americana %31.29, F. equiseti %14.17-50.00 ve F. proliferatum %25.00-51.07 arasında değişen oranlarda fidelerde hastalık şiddeti oluşturmuştur.

KabakMantarlarPatojenite+1
Edanur Demir
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı domates yetiştirme alanlarında domates lekeli solgunluk virüsü (Tomato spotted wilt virus, TSWV)'nün belirlenmesi

Domates lekeli solgunluk virüsü (Tomato spotted wilt virus, TSWV) dünyada bazı farklı ürünlerin yetiştirildiği sebze alanlarında en önemli virüs hastalıklarından birisidir. Konukçu aralığı bitki virüsleri içerisinde en fazla olan virüstür. TSWV tarımsal bitkilerde ara sıra problem olan, bu hastalık etmeni domates üretiminine de zarar vermektedir. Bu çalışma 2021 yılında Batı Trakya bölgesi domates üretim alanlarında Domates lekeli solgunluk virüsü (Tomato spotted wilt virus, TSWV)'nün domateslerde infeksiyonlarının saptanması ve yaygınlık durumunun belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Bölgeden TSWV ile infekteli olduğu düşünülen 125 örnek toplanmıştır. Toplanan bu örnekler DAS-ELISA yöntemi ile test edilmiştir. Serolojik testin sonucunda 125 şüpheli bitkinin 47'sinde hastalık saptanmış ve toplanan örneklerde bulaşıklık oranı %37,6 olarak belirlenmiştir.

DomatesDomates lekeli solgunluk virüsüEnzime bağlı immünosorbent testi+2
Meltem Memet
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Tekirdağ Naip köyünde yetiştirilen sebzelerdeki bakteriyel hastalıkların belirlenmesi

Tekirdağ Naipköy'ünde sebze üretim alanlarında hasta bitkilerden izole edilen bakteri izolatları klasik yöntemlerle (morfolojik, sitolojik ve biyokimyasal testler) Xanthomonas axonopodis pv. vesicatoria ve Pseudomonas syringae pv. tomato hastalık etmenleri olarak tanımlanmıştır. Bu çalışmada, hastalığa neden olan bakterilerin klasik yöntemler ile tanılanması için survey sonucunda toplanan örneklerden izolasyon sonucunda 62 izolat elde edilmiştir. Bu izolatlar tütünde aşırı duyarlılık testi sonucunda pozitif sonuç veren domates (17) ve biberde (10) hastalıklı bitki örneklerinden 35 izolat değerlendirmeye alınmıştır. Değerlendirmeye alınan 35 izolat morfolojik, Potasyun Hidroksit Testi, LOPAT, Nişasta Hidrolizasyonu Testi, Katalaz Reaksiyonu testi ve Oksidatif/Fermantasyonu Testi sonucunda; domates bitkisinde Pseudomonas syringae pv. tomato ve biber bitkisinde Xanthomonas axonopodis pv. vesicatoria etmenlerinin hastalığa neden olduğu saptanmıştır.

BiberDomatesPseudomonas syringae pv. tomato+1
Mazlum Vural
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Korunga yem bitkisinde tohum kökenli Alternaria alternata'nın uçucu yağlar ile mücadele olanaklarının araştırılması

Bu çalışmada, korunga yem bitkisinde tohum çürüklüğü hastalığına neden olan Alternaria alternata (Fr.) Keissl.'ya karşı, kekik (Thymus vulgaris), okaliptus ( Eucaliptus globulus), defne (Laurus nobilis), mersin (Myrtus communis) ve adaçayı (Salvia officinalis) uçucu yağlarının in vitro koşullarda antifungal aktiviteleri araştırılmıştır. Bu amaçla in vitro koşullarda 1 μl/petri, 10 μl/petri, 50 μl/petri dozları uygulamaya alınmıştır. Uçucu yağlar otomatik mikro pipetlerle steril kültür antibiyogram disk kâğıtlarına damlatılmıştır. Parafilm ile kapatılan petri kapları 22±2 °C' de 8 gün boyunca inkübe edilmiştir İnkübasyon süresi tamamlandıktan sonra ölçümler yapılmış ve misel gelişiminin engellenmesi yüzde olarak belirlenmiştir. Bu araştırma sonunda, uçucu yağlardan kekik, okaliptus, defne mersin ve adaçayı 50 μl/petri dozlarında A. alternata 'ya karşı sırasıyla %100, %94,21, %84,92 %80,64 ve %43,46 oranında antifungal etki göstermişlerdir. Denemeye alınan tüm uçucu yağlarda 1 μl/petri, 10 μl/petri dozları arasında fungal patojenin baskı altına alınması yönünden herhangi bir fark olmadığı gözlemlenmiştir. Uçucu yağlardan kekik, okaliptus, mersin, defne ve adaçayı 1 μl/petri, 10 μl/petri dozlarında A. alternata 'ya karşı sırasıyla %99.80, %63.57, %58.78, %56.78 ve %37.68 oranlarında antifungal etki göstermişlerdir. Bu araştırmada doğaya dost uçucu yağlar ile in vivo çalışmalara ışık tutabilecek veriler elde edilmiştir.

Alternaria alternataKorungaUçucu yağlar+1
Rahşan Taner Kırca
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Tekirdağ ilinde tarım ve tarım dışı alanlarda coccınellıdae (coleoptera) faunası üzerine araştırmalar

Coccinellidae familyasında yer alan türlerin büyük çoğunluğu avcı türlerdir. Bu sebeple bitki koruma içerisinde, biyolojik mücadele ve/veya entegre mücadelede önem arz etmektedirler. Bu nedenle Tekirdağ ilinde bu familyanın durumunu belirlemek amacıyla, 2020-2021 yıllarında, Malkara, Saray, Süleymanpaşa ve Şarköy ilçelerinde sörvey çalışmaları yapılmıştır. Sörveyler sonucunda; Adalia bipunctata (Linnaeus), Adalia decempunctata (Linnaeus), Chilocorus bipustulatus (Linnaeus), Clitostethus arcuatus (Rossi), Coccinella septempunctata (Linnaeus), Coccinella undecimpunctata (Linnaeus), Coccinula quatuordecimpustulata (Linnaeus), Exochomus nigromaculatus (Goeze), Exochomus quadripustulatus (Linnaeus), Harmonia axyridis (Pallas), Harmonia quadripunctata (Pontoppidan), Henosepilachna argus (Geoffroy in Fourcroy), Henosepilachna elateri (Rossi), Hippodamia variegata (Goeze), Hyperaspis campestris (Herbst.), Hyperaspis quadrimaculata (Redtenbacher), Myrrha octodecimguttata (Linnaeus), Nephus horioni Fürsch, Nephus nigricans (Weise), Nephus quadrimaculatus quadrimaculatus (Herbst), Oenopia conglobata (Linnaeus), Pharoscymnus pharoides (Marseul), Platynaspis luteorubra (Goeze), Propylea quatuordecimpunctata (Linnaeus), Psyllobora vigintiduopunctata (Linnaeus), Scymnus apetzi (Mulsant), Scymnus (Pullus) flagellisiphonatus (Fürsch), Scymnus (Pullus) haemorrhoidalis Herbst, Scymnus interruptus (Goeze), Scymnus marginalis (Rossi), Scymnus pallipediformis (Günther), Scymnus rubromaculatus (Goeze), Scymnus (Pullus) subvillosus (Goeze), Scymnus (Pullus) suturalis Thunberg, Scymnus quadriguttatus Fürsch and Kreissl, Stethorus gilvifrons (Mulsant), Subcoccinella vigintiquatuorpunctata (Linnaeus), Tytthaspis sedecimpunctata (Linnaeus) ve Vibidia duodecimguttata (Poda) türleri tespit edilmiştir.

CoccinellidaeFaunaTekirdağ+1
Tolga Sünter
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Ephestia kuehniella Zell. ,Cadra(Ephestia)cautella Walk. Ve Plodia interpunctella(Hübner) (Lepidoptera:Pyralidae)İle Yumurta Parazitoidi Trichogramma pintoi Voegele( Hymenoptera: Trichogrammatidae) arasındaki bazı biyolojik ilişkiler üzerine araştırma

Bu çalışma kapsamında yumurta parazitoiti Trichogramma pintoi Voegele ile konukçuları Ephestia kuehniella Zell., Cadra(Ephestia)cautella Walk.ve Plodia interpunctella (Hübner) arasındaki biyolojik ilişkiler kıyaslama yapılarak incelenmiştir. Denemeler laboratuarda 20 ± 1 °C, 25 ± 1 °C ve 30 ± 1 °C sıcaklıklarda, % 60 – 70 orantılı nemde 16 saat aydınlık 8 saat karanlık koşullarda gerçekleştirilmiştir. Yapılan araştırmanın sonucunda, dişi parazitoitlerin Un güvesi yumurtaları üzerinde daha uzun periyotlarda yaşadıkları, daha fazla oranda yumurta parazitledikleri ve parazitlenen yumurtaların açılma sayılarının daha fazla olduğu belirlenmiştir. Sıcaklık yükseldikçe Trichogramma pintoi' nin parazitlediği üç farklı konukçu yumurtasının kararma ve açılma sürelerinin azaldığı, ergin dişi yaşam sürelerinin kısaldığı saptanmıştır. Ayrıca dişi parazitoitlerin her üç konukçu üzerinde de 1 yaş grubu yumurtaları daha çok seçtiği ve 25 ± 1 °C sıcaklıkta Cadra(Ephestia)cautella Walk. ve Plodia interpunctella (Hübner)'dan kitle üretimi çalışmalarında alternatif bir konukçu olarak yararlanılabileceği belirlenmiştir.

Deniz İşgören
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2021
00
DoctorateOpen AccessEN

Implementation of IPM strategies to control bacterial diseases of stone fruits and nuts caused by copper resistant/ tolerant pseudomonads and xanthomonads

Bacterial canker of stone fruits caused by Pseudomonas syringae pv. syringae and Pseudomonas syringae pv. morsprunorum, and bacterial blight of walnut caused by Xanthomonas arboricola pv. juglandis, have been studied for over a century and have resulted in significant advances in our understanding of the epidemiology of foliar bacterial diseases and epiphytic life cycle of these pathogens. Recent studies on the ecology, characterization, and identification of pathogens have been prompted by the economic importance of the diseases and the lack of effective control measures. A collection of 54 P. syringae spp. on apricot and 47 X. a.pv. juglandis strains on walnut were studied using repetitive polymerase chain reaction (PCR) genomic fingerprinting using ERIC, BOX, and REP primer sets, and Multi-Locus Sequence Analysis (MLSA). Copper tolerance of all strains were assessed by observing bacterial growth on copper sulphate-added media, and the results were compared to those of a five-year-old study in the same area. This thesis showed that the frequency of copper resistant bacteria increased after repeated treatments with copper-based compounds. These findings suggest that the selection of copper-resistant strains may be a major cause of control failures after copper bactericide treatment. Bacteriophages, as realistic and environmentally friendly microorganisms, could be a viable option for controlling these bacterial diseases. In this thesis, ten novel phages that lyse P. s. pv. syringae and ten novel phages that lyse X. a. pv. juglandis were isolated from apricot and walnut fruits, leaves, soil, and irrigation water in Northern Italy. The restriction endonuclease digestion of phages revealed that there are three distinct phage groups, designated as groups 1, 2, and 3. In laboratory tests, all phages had a promising lytic effect on P. s. pv. syringae and X. a. pv. juglandis. P. s. pv. syringae and X. a. pv. juglandis showed promising lytic effect in laboratory trials.

İrem Altın
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2021
00
Master'sOpen AccessTR

Domates bakteriyel hastalık etmelerine karşı yeni tip kimyasal formülasyonların antibakteriyel etkinliklerinin belirlenmesi

Domates yetiştiriciliğinde önemli bakteriyel hastalık etmenlerinden olan Pseudomonas syringae pv. tomato (Pst), Xanthomonas euvesicatoria (Xeu) izolatları bitkide bakteriyel benek ve bakteriyel leke oluşturarak ürün kalitesinde bozulmaya ve veriminde ciddi kayıplara neden olurlar. Domates bitkisinde bu hastalık etmenleri ile mücadelede kullanılabilecek nitelikte etkili ruhsatlı anti bakteriyel ürünler bulunmamaktadır. Bu çalışmada; Domates (Solanum lycopersicum L.) tarım alanlarında önemli hastalık etmenlerinden olan Pst ve Xeu izolatları üzerinde antimikrobiyal etki sağlayabilecek yeni tip formüllerin oluşturulması ve bu formüllerin hedef mikroorganizmalar üzerindeki antimikrobiyal etkinlikleri araştırılmıştır. Bu amaçla seçilmiş olan aktiflerin etkili oldukları dozlar in vitro koşullarda MIC metodu ile belirlenmiştir. Hedef mikroorganizmalar MALDI-TOF MS cihazı ile tanımlanmıştır. Etkinlikleri MIC metodu ile belirlenen aktifler ile in vitro koşullarda formülasyonlar oluşturulmuştur. Formüllerin etkinlikleri DDM metodu ile Pst ve Xeu izolatları üzerinde in vitro koşullarda her formül üç tekrarlı ve pozitif kontrol olarak kullanılan antibiyotik disk ile kıyaslanarak test edilmiştir. Formülasyonların etkinlikleri petrilerde oluşturdukları temiz alanlar ölçülerek hesaplanmıştır. Bu çalışma neticesinde oluşturulan 10 farklı formülasyonun tamamının Pst ve Xeu izolatları üzerinde (8-30 mm) arasında etkinlik gösterdiği saptanmıştır. Elde edilen test sonuçları göz önünde bulundurulduğunda bu formüllerin hedef mikroorganizmalara karşı kimyasal mücadelede kullanılabileceğini belirlenmiştir. Bu formülasyonların tarımsal alanlarda kullanılabilmesi için in vivo denemeler yapılmalı, toprak ve bitki bünyesindeki bozunumları incelenmelidir.

Okan Demir
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı çerezlik kabak (Cucurbita pepo L.) çeşitlerinin fusarium proliferatum'a duyarlılık düzeyleri ile fenolik bileşikler arasındaki ilişkiler

Bu çalışmada çerezlik kabakta (Cucurbita pepo L.) kök ve kök boğazı çürüklüğüne neden olan Fusarium proliferatum'a karşı 4 farklı çerezlik kabak çeşidinin (Çağlayan, Mert Bey, Sena Hanım, TG38) duyarlılık durumları incelenmiştir. Denemelerde toprak ve tohum olmak üzere iki farklı inokulasyon yöntemi kullanılmıştır. İnokulasyondan 30 gün sonra hastalık şiddeti ve bazı bitki gelişme parametrelerinde (yaprak sayısı, sürgün uzunluğu, sürgün yaş ve kuru ağırlığı) ortaya çıkan azalma oranları ve köklerdeki fenolik maddelerdeki artış (kat) belirlenmiştir. Toprak ve tohum inokulasyonu yönteminde en düşük hastalık şiddetleri sırasıyla TG38 ve Sena Hanım çeşitlerinde tespit edilmiştir. Her iki inokulasyon yönteminde yüksek hastalık şiddetine sahip çeşitlerde bitki gelişme parametlerinde önemli derecede azalmalar olmuştur. Çeşitlerin etanolik kök ekstraktları yüksek performanslı sıvı kromatografi (HPLC) ile analiz edildiğinde, 3,4-dihidroksibenzoik asitin sadece Çağlayan, klorojenik asitin Sena Hanım ve TG38'de, vanilik asitin Çağlayan ve Mert Bey, sirinjik ve p-kumarik asitin ise tüm çeşitlerin köklerinde var olduğu tespit edilmiştir. Fenolik maddelerin enfeksiyon sonrasında kontrole göre artışı dikkate alındığında toprak ve tohum inokulasyonu yönteminde en düşük hastalık şiddeti sergileyen sırasıyla TG38 (7.26-kat) ve Sena Hanım (6.57-kat) çeşitlerinin köklerinde p-kumarik asitin en yüksek artış gösterdiği tespit edilmiştir. P-kumarik asit F. proliferatum'un çim tüpü uzunluğunu üzerine (EC50: 4.2 mM), misel gelişimi (EC50: 5.4 mM) ve konidi çimlenmesine (EC50: 46.0 mM) göre daha yüksek antifungal etki göstermiştir. Bu çalışmadan elde edilen sonuçlar p-kumarik asitin çerezlik kabaklarda F. proliferatum'a karşı dayanıklılıkta rol oynayabileceğini ve ıslah çalışmalarında dikkate alınması gerektiğini göstermektedir.

Aşılama-dökümDuyarlılık deneyleriFenolik bileşikler+3
Ebru Sevinç
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

Marmara Bölgesi'nde soğan, sarımsak, pırasa üretim alanlarındaki virüslerin tanısı, moleküler karakterizasyonu, bazı soğan ve sarımsak genotiplerinin en yaygın virüse karşı reaksiyonlarının belirlenmesi

Bu çalışmada, Marmara Bölgesi (Bursa, Edirne, Kocaeli, Kırklareli, Sakarya ve Tekirdağ) soğan, sarımsak ve pırasa üretim alanlarında Onion yellow dwarf virus (OYDV), Leek yellow stripe virus (LYSV), Garlic common latent virus (GCLV), Shallot latent virus (SLV) ve Iris yellow spot virus (IYSV) 'un belirlenmesi, elde edilen izolatların genotipik yatkınlık düzeylerinin ve genotiplerin en yaygın virüse karşı reaksiyonlarının ortaya çıkarılması amaçlanmıştır. 778 adet soğan, sarımsak ve pırasa bitkisinden örnekleme yapılmış ve toplanan örnekler OYDV, LYSV, GCLV, SLV ve IYSV'ye karşı ELISA ve RT-PCR yöntemleri ile testlenmiştir. Yapılan test çalışması sonucunda toplanan örneklerin 372 tanesinin (%47.8) enfekteli olduğu belirlenmiştir. Örneklerin 175 tanesinde (%22.49) OYDV, 26 tanesinde (%3.34) GCLV, 79 tanesinde (%10.15) LYSV, 53 tanesinde (%6.81) IYSV, 39 tanesinde (%5.01) SLV ve enfekteli örneklerin 62 tanesinde (%16.6) karışık enfeksiyon tespit edilmiştir. Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü'ne ait 6 adet sarımsak ve 15 adet soğan genotipine Bursa'dan alınan OYDV TR-OK64 (OR923732) izolatı inokule edilmiş, JMP Pro 13 programı kullanılarak istatiksel hesaplamalar yapılmıştır. Bunun sonucunda sarımsak genotiplerinin yaprak uzunluğunda %13.49-23.9, yumru baş boyunda %18.38-28.73, yumru baş çapında %21.88-30.81, yumru baş ağırlığında %23.21-29.14; soğan genotiplerinin yaprak uzunluğunda %12.12-41.04, yumru baş ağırlığında %12.96-48.30, yumru çapında %11.57-30.17, yumru baş boyunda %11.81-31.72 oranında azalma meydana gelmiştir. Filogenetik analiz sonucunda GCLV izolatları %85.2-97, IYSV izolatları %90.4- 97.5, LYSV izolatları %84.6-98.1, OYDV izolatları %74.1-99.8 ve SLV izolatları %78.2-91.7 oranlarında NCBI GenBankasına kayıtlı bazı izolatlarla nükleotid dizilimi bakımından benzerlik göstermiştir.

Fatma Şafak
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Tekirdağ ili mısır üretim alanlarında maize dwarf mosaic virus (MDMV) hastalığının araştırılması

Tekirdağ ilinin mısır üretimi yapılan tarlalarında ürünün verim ve kalitesinde önemli zararlara neden olan virüs hastalıklarından Potyviridae familyası, Potyvirus cinsi içerisinde yer alan Maize dwarf mosaic virus (MDMV) hastalığını araştırmak amacıyla 2022 yılı Haziran ve Temmuz aylarında sürvey çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Sürveyler esnasında Tekirdağ ilinin 11 ilçesindeki mısır tarlaları ziyaret edilerek, Süleymanpaşa (66), Şarköy (11), Malkara (17), Çorlu (1), Çerkezköy (3), Kapaklı (3), Muratlı (4), Marmaraereğlisi (3), Saray (2), Hayrabolu (3) ve Ergene (4) ilçelerinden toplam 117 adet simptom sergileyen yaprak örneği toplanmıştır. Yapraklarda çizgi mozaik, sararma, damarlarda renk açılması, klorotik lekeler ve cücelik belirtileri sergileyen mısır bitkilerinden toplanan yaprak örnekleri bu tez çalışmasının materyalini oluşturmuştur. MDMV hastalığı, simptomatik 117 mısır yaprak örneğinde ilk olarak serolojik testlerden Double Antibody Sandwich Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (DAS-ELISA) testi ile araştırılmıştır. DAS-ELISA testi sonucunda Merkez ilçe Süleymanpaşa, Şarköy ve Malkara ilçelerinden alınan 10 adet yaprak örneğinde MDMV hastalığı saptanmıştır. MDMV ile pozitif bulunan 10 adet yaprak örneği mekanik inokülasyon yöntemi ile tatlı mısır (Zea mays saccharata Sturt) çeşidine inokulasyonu sonucunda yapraklarda çizgi mozaik simptomları gözlenmiştir. Ayrıca DAS-ELISA testinde negatif sonuç veren ancak pozitif değere yakın virüsle enfekteli olduğundan şüphelenilen 30 adet yaprak örneği Reverse Transcriptase Polymerase Chain Reaction (RT-PCR) testine tabi tutulmuştur. RT-PCR testi ile 30 yaprak örneğinden 7 adedinin MDMV ile enfekteli oldukları tespit edilmiştir. Bu tez çalışması ile MDMV hastalığının Trakya Bölgesinin Tekirdağ ili mısır tarlalarındaki enfeksiyon oranı %14.53 olarak saptanmıştır.

Neslihan Çetin
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

İstanbul'un rekreasyon alanlarındaki bazı anıtsal ağaçlardaki virüs hastalıklarının saptanması ve virüslerin tanılanması üzerine araştırmalar

İstanbul, 16 milyon nüfusu ile Türkiye'nin en kalabalık Metropol kentidir. Üç ayrı imparatorluğa başkent olmuş İstanbul'un her yerinde tarihi geçmişe sahip önemli rekreasyon alanları bulunmaktadır. Başta Atatürk Arboretum'u olmak üzere İstanbul parklar, bahçeler, meydanlar yeşil alanlar ve korularında yaşlı anıtsal nitelikteki ağaçları barındırmaktadır. 2015 yılında İstanbul İl hudutları içerisinde 43 ayrı rekreasyon alanı ziyaret edilerek anıt niteliğindeki tüm yaşlı ağaçlar incelenmişlerdir. Bunlar arasında yapraklarında mozaik, kloroz, sarılık, kıvırcıklık, şekil bozuklukları, ağaç tacında şekil bozukluğu, bodurlaşma gibi sistemik hastalık belirtileri sergileyen toplam 78 adet anıt ağaç saptanmıştır. Türlere göre dağılımları 12 adet çınar (Platanus orientalis L.), 46 ıhlamur (Tilia spp.), 8 süs eriği (Prunus cerasifera Pissardii Nigra), 3 erguvan (Cercis siliquastrum L.), 5 akasya (Robinia pseudoacacia L.) ve 4 adet de manolya (Magnolia grandiflora L.) olup yaz mevsiminde bu ağaçlardan taze yaprak örnekleri toplanmıştır. Alınan yaprak örneklerinde Plum pox virus (PPV), Prunus necrotic ringspot virus (PNRSV), Tobacco ringspot virus (TRSV) ve Tobacco mosaic virus (TMV) hastalıkları Double antibody enzyme linked immunosorbent assay (DAS-ELISA) test yöntemi kullanılarak araştırılmıştır. DAS-ELISA test sonuçlarına göre, bunlardan sadece ıhlamur (Tilia spp.) türlerinden, 46 ağacın 14 adedinde, % 30,43 oranında PPV virüs hastalığının varlığı saptanmıştır. Araştırılan PNRSV, TRSV, TMV hastalıkları saptanmamış olup sergiledikleri belirtilerin diğer etmenlerden veya hatalı tarımsal uygulamalardan kaynaklanmış olabileceği şeklinde değerlendirilmiştir. Bu tez çalışmasında elde edilen bulgular Plum pox virus (PPV)'ün yeni bir konukçusu olan Tilia türlerindeki enfeksiyonun ilk raporudur. Anahtar Kelime: DAS-ELISA, PNRSV, PPV, Tilia spp., TMV, TRSV

Yusuf Akbilek
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Kontrollü koşullarda Orius laevigatus (Fieber) (Hemiptera: Anthocoridae) ergininin Corythucha arcuata (Say) (Hemiptera: Tingidae) üzerinde etkinliğinin belirlenmesi

Meşe ülkemizin hemen hemen her bölgesinde yayılış göstermektedir. Her bitkinin olduğu gibi meşenin de önemli hastalık ve zararlıları mevcuttur. Son yıllarda Corythucha arcuata (Say) (Meşe kaplanı) birçok ülkede yeni kayıt olarak bildirilmektedir. Ayrıca istilacı olarak bilinen bu tür, yeni giriş yaptığı bölgelerde meşe ağaçlarında önemli zararlar vermeye başlamıştır. Ülkemiz de bu zarardan etkilenmektedir. Orman gibi geniş bitki örtüsü bulunan alanlarda zararlılarla mücadele oldukça zordur. Bu tür alanlarda başarılı olan mücadele yöntemi biyolojik mücadeledir. Yapılan bu çalışma ile C. arcuata üzerinde Orius laevigatus (Fieber)'in etkinliği üzerine ilk veriler elde edilmiştir. Bu veriler zararlının biyolojik mücadele çalışmalarına kaynak oluşturacaktır. Çalışma laboratuvar ortamında kontrollü koşullarda gerçekleştirilmiştir. Denemeler, tercihsiz ve tercihli olarak yürütülmüştür. Tercihsiz denemelerde dişi O. laevigatus günlük ortalama en fazla, Meşe kaplanının I. nimf (13,14±1,02), en az ergin (0,74±0,15) dönemi ile beslenmiştir. Erkek O. laevigatus ise en fazla I. nimf (9,93±0,77) en az ergin (0,57±0,16) dönemini tüketmiştir. Tercihli denemelerde avcı dişi günlük ortalama en fazla avının I.nimf dönemini (7,30±0,71), en az ergin (0,13±0,01) dönemini tercih etmiştir. Erkek avcıda da dişi ile benzer tercih belirlenmiştir. Tercihli ve tercihsiz denemelerde avcı dişi, avcı erkekten daha uzun ömre sahip olmuştur. Çalışma sonucunda, O. laevigatus'un ergin döneminin Meşe kaplanı ile mücadelede ümitvar olduğu düşünülmektedir. Ancak doğal koşullarda çalışmalar yürütülerek, başarı durumu ortaya konulmalıdır.

Şeyda Nur Pala
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Diyarbakır ili Dicle havzası pamuk alanlarında görülen fide kök çürüklüğü fungal etmenleri ile hastalık yaygınlık oranlarının belirlenmesi

Pamuk, ülkemizin ve Diyarbakır ilinin önemli bir tarımsal potansiyele sahip olan bir endüstri bitkisidir. Diğer kültür bitkilerinde olduğu gibi hastalıklardan etkilenmekte ve zamanında gerekli önlemlerin alınmaması durumunda kalite, verim düşüklüğü yanı sıra bitkinin tamamen kuruyup ürün vermemesine neden olur. Pamukta ilk dönemlerde fide kök çürüklüklerine neden olan birçok patojen vardır. Bu çalışmada Diyarbakır Dicle Nehri boyunca yoğun pamuk tarımı yapılan alanlarda, 2021-2022 yıllarında, mayıs-haziran aylarında sürvey yapılmıştır. Toplamda 79 tarladan hastalıklı pamuk örnekleri toplanmıştır. Çalışmada Fusarium türleri( Fusarium. oxysporum, F. solani, F.verticiolides F. clamydosporum, F. equiseti, F. culmorum ), R. solani, Macrophomina phaseolina, Macrophomina spp., Alternaria spp., Ulocladium sp., Colletotrichum sp., Thielaviopsis basicola, Mucor sp., Penicillium sp., Curvularia spp., Sclerotinia sp., Trichoderma sp., Gliocladium sp. türleri elde edilmiştir. Bu türler içinden Thielaviopsis bsicola, Alternaria spp., Fusarium moniliforme, Fusarium oxysporum, Fusarium solani türlerinin yüksek oranda patojen olduğu belirlenmiştir. Ayrıca çalışılan tarlalarda hastalık oranı %2-16 arasında bulunmuştur. Bölgede hastalık yaygınlığı ise %100 oranında bulunmuştur.

Berrin Kayalar
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Batman ili Beşiri ilçesi Antep Fıstığı (Pistacia vera L.) bahçelerindeki zararlı ve yararlı böcek faunasının belirlenmesi

Bu çalışma 2021-2022 yıllarında Batman İli Beşiri İlçesi Antep fıstığı (Pistacia vera L.) bahçelerindeki zararlı ve yararlı böcek faunasının belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın sonucunda 3 takıma bağlı 16 familyaya ait 23 adet zararlı böcek türü ve 5 takıma bağlı 9 familyaya ait 24 adet yararlı böcek türü tespit edilmiştir. Belirlenen bu böcek türlerinden zararlı tür olarak: Kermania pistaciella Amsel, Agonoscena pistaciae Burck. and Laut., Lepidosaphes pistaciae Arch., Psallus (Psallus) flavellus Stichel, Smaragdina scutellaris Lefevre, Pseudocoeliodes rubricus Gyllenhal, Ahasverus advena Waltl, Hylesinus vestitus Mulsant & Rey, Capnodis cariosa Pallas ve Anapulvinaria pistaciae Bodenheimer; yararlı tür olarak ise Chrysoperla carnea Step., Scymnus subvillosus Goeze, Stethorus gilvifrons Mulsant, Nephus nigricans Weise, Coccinella septempunctata L., Oenopia conglobata Lin., ve Hippodamia variegata Goeze'nın yaygınlık ve yoğunluk açısından önemli oldukları belirlenmiştir. Parazitoit böceklerden Centistidea (Paracentistidea) pistaciella van Achterberg & Mehrnejad türü Türkiye'de Antep fıstığında zarar yapan Kermania pistacella türü üzerinde pupa parazitoiti olarak ilk defa tespit edilmiştir. Ayrıca Cremastus lineatus Gravenhorst türü Türkiye'de daha önce varlığı tespit edilmiş olup Kermania pistacella türü üzerinde pupa parazitoiti olarak ilk defa tespit edilmiştir. Bununla birlikte çalışmanın yürütüldüğü Antep fıstığı bahçelerinde saptanan zararlı türlerden Phloeosinus aubei Perris, Anthocomus equestris Fabricius, Ahasverus advena Waltl, Psallus (Psallus) flavellus Stichel, Tingis (Tropidocheila) reticulata Herrich-Schäffer Türkiyede varlığı daha önce tespit edilmiş olup Antep fıstığı için ilk kayıt olma niteliği taşımaktadırlar. Tychius pusillus Germar ise Türkiye için ilk olma kayıt niteliğini taşımaktadır.

Uğur Çelebi
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Mardin İl Tarım ve Orman Müdürlüğü teknik personelinin yabancı ot sorununa bakışı

Son yıllarda gerek dünya nüfusunun artması gerek tüketim alışkanlığının yoğun bir şekilde devam etmesinden kaynaklı olarak tarımsal üretim yaparken verimin artması için çeşitli yöntemler kullanılmaktadır. Yabancı otlar verimi oldukça düşürebilmektedir. Bu nedenle mücadeleleri önem arz etmektedir. Tarımsal ürünlerde kalite ve verimi azaltarak önemli kayıplara neden olurlar. Yabancı otları baskı altına alabilmek adına son yıllarda kimyasal mücadelenin oldukça arttığı gözlemlenmiştir. Çalışma Mardin ilindeki Tarım ve Orman Müdürlüğü teknik personelinin yabancı ot sorununa bakış açıları, yaklaşımları belirlemek için 56 personele yönlendirilen 30 soruluk anket çalışması şeklinde düzenlenmiştir. Mardin Tarım ve Orman Müdürlüğü'nde çalışan teknik personelin eğitim durumu olarak lisans ve yüksek lisans olduğu, il de tarım müdürlüğüne en çok gelen sorunların böcek, nematod virüs, yabancı ot olduğu belirlenmiştir. Yabancı otları tanıyor musunuz? Sorusuna en çok evet cevabını vermişlerdir. Yabancı otların %85,7 oranında tarla alanlarında sorun olduğu, sorun olan yabancı otların daha çok dar yapraklı olduğu belirlenmiştir. Mardin ili ve sınırlarında en çok görülen yabancı otlar sırası ile %19,8'i yabani hardal (Sinapis arvensis L.), %12,5 domuz pıtrağı (Xanthium strumarium L.), %17,8'i yabani yulaf (Avena sterilis L.), % 14,2 kırmızı tilki kuyruğudur (Amaranthus retroflexus L.). Ayrıca teknik personelin yabancı ot ile ilgili sıkıntı yaşadığında öncelikle deneyimli elemanların bilgisine başvurulduğu belirlenmiştir. Katılımcılar çiftçilerin herbisitleri reçete ile almadıklarını belirtmişlerdir. Yabancı ot mücadelesinde en sık kullanılan mücadele yönteminin kimyasal mücadele olduğu belirlenmiştir. Mardin de yapılan bu çalışmayla Tarım ve Orman Müdürlüğü'nde çalışan teknik personelin yabancı otlar hakkında bilgi ve birikimlerinin var olduğu, herbisitler, yabancı ot teşhisi ile ilgili bilgilerini revize etmek gerektiği ve eğitimlerin gerçekleşmesi ile üreticilere daha faydalı olacakları böylece yabancı ot mücadelesinde gereksiz ilaç kullanımının önüne geçileceği düşünülmektedir.

Tarım
Seyman Alp Karakaş
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Siirt ilinde yonca alanlarında bulunan curculionidae familyasına bağlı türler ve hypera postica gyllenhal'nın popülasyon yoğunluğu ile zararının belirlenmesi

Çalışma; Siirt ilinde bulunan Siirt Üniversitesi Kezer yerleşkesi yonca tarlalarında, zararlı Curculionidae familyasına ait türler ile özellikle önemli tür olan Yonca hortumlu böceği Hypera postica (Herbest, 1975)'nın zarar durumunu ve yoğunluğunu belirlemek amacıyla 2022 - 2023 yıllarında yürütülmüştür. Türlerin tespiti ve önemli türün yoğunluğu ve zarar durumunun belirlenmesi amacıyla, Mart- Kasım ayları arasında 1-2 haftalık aralıklarla, Aralık – Şubat aylarında ise ayda bir gözlem ve incelemeler yapılmıştır. Çalışmada gözle kontrol, atrap yöntemi ve çerçeve yöntemi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda Curculionidae (Coleoptera) familyasına ait 9 tür belirlenmiştir. Bunlar; Hypera postica ( Gyllenhal, 1813) (%37,30), Sitona humeralis (Stephens, 1831) (%18,30), Sitona macularius (Marsham 1802) (%9,75), Sitona lineatus (Linnaeus, 1758) (9,58), Aspidapion radiolus (Marsham,1802) (%7,42), Eutrichapion arrogans (% 6,13), Sitona lividipes (Fahraeus, 1840) (%4,92), Sitona concavirostris (Hochhuth, 1851) (% 4,83), Hypera nigrirostris (Fabricius,1775) (1,72) türleridir. En yoğun görülen tür ise Yonca hortumlu böceği (Hypera postica) olmuştur. Çalışma sonucunda, Yonca hortumlu böceği (Hypera postica) türünün, çalışma alanındaki yonca tarlalarında ekonomik olarak önemli zararlar verdiği tespit edilmiştir. Bu zarar; bitkilerin yaprak, sürgün ve tepe tomurcuklarında meydana gelen yenikler şeklinde görülmüştür. Yoncanın ilk biçimine kadar bu zarar yoğunlaşmış ve bitkilerin %70-80'ninde zarar belirtileri tespit edilmiştir. Gübreleme ve sulama uygulamaları veya ilkbaharda yağışlı geçen yıllarda bitkilerin hızlı bir şekilde gelişmesi, zarar miktarını azalttığı tespit edilmiştir. Zararlı üzerinde yapılan incelemelerde, Mart ayından itibaren ergin bireyler görülmeye başlandığı, ana zararlının en yoğun olduğu dönemler Nisan ve Mayıs ayları olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca sonbaharda Yonca hortumlu böceği Ekim – Aralık aylarında yazlamada çıkış yapıp kışlayan erginlerin az da olsa yoğunluk oluşturdukları görülmüştür. Bu araştırma, bölgedeki Curculionidae türlerinin yoğunluğunu ve zarar durumunu anlamamıza katkı sağlamakta olup gelecekteki zararlı durumunu anlamak ve mücadele stratejileri geliştirmek için önemli bir başlangıç noktası teşkil etmektedir.

Fatma Uludağ
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Antep fıstığı (Pistacia vera L.)'nda toprağa karıştırılan kışlık örtücü bitkilerin yabancı otların çimlenmesine etkisinin belirlenmesi

Antep fıstığı bahçelerinde yabancı otların kontrolü mekanik ve kimyasal yöntemlere dayalı olarak yapılmaktır. Mekanik yöntem olarak toprak işleme en yaygın kullanılan yöntem olup bu durum toprak sıkışması ve erozyon riskini arttırmaktadır. Kimyasal mücadelede herbisitlerin kullanılması yabancı otlarda dayanıklık, yabancı otlara etkisizlik ve fidana/ağaca fitotoksik etkinin yanı sıra çevre ve halk sorunlarına neden olmaktadır. Her iki mücadele yöntemi de ekolojik dengenin bozulması ve biyoçeşitliliğin azalması gibi endişelere neden olmaktadır. Bundan dolayı meyve bahçesinde bulunan yabancı otların yönetiminin agroekoloji çerçevesinde yapılması kaçınılmaz hale gelmiştir. Sürdürülebilir üretkenliğinin sağlanması konusunda özellikle Antepfıstığı gibi meyve bahçelerinde örtücü bitki kullanımı önem taşımaktadır. Örtücü bitkilerin yetiştiricilik sistemi içerisinde birçok faydası bulunmaktadır. Bunlardan bir tanesi de yabancı otlarla rekabet etme yetenekleridir. Ekonomik ömürleri onlarca yıl olan Antep fıstığı bahçelerinde, aynı veya benzer yabancı ot mücadele yöntemlerinin kullanılması ilerleyen zamanda yabancı ot sorununu büyümesine, verim ve kalitede düşüşe sebep olmaktadır. Bu çalışma ile Antep fıstığı bahçelerinde kışlık örtücü bitkilerin toprağa karıştırılmasının yabancı otlara etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla Siirt ili Pervari ilçesine bağlı Köprüçay köyünde 15-20 yıllık Antep fıstığı bahçesinde adi fiğ (Vicia sativa L), yem bezelyesi (Pisum sativum L.), mürdümük (Lathyrus sativus L), koca fiğ (Vicia narbonensis L.) ve korunga (Onobrychis sativa Lam.) gibi baklagiller ile arpa (Hordeum vulgare L.), ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.), tritikale (Triticale hexaploide Lart.), siyez buğday (Triticum monococcum L.) gibi baklagiller kullanılmıştır. Bu araştırma ile örtücü bitkilerin yabancı otların kaplama alanına (%), yoğunluğuna (adet/m2) olan etkisi belirlenmiştir.

Yabancı otlar
Nurullah Koçak
Siirt University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Altınekin (Konya) ilçesi buğday ekim alanlarındaki ekin sap arısı (hymenoptera:cephıdae) türleri, popülasyon gelişimi ve zararı üzerinde araştırmalar

Bu çalışma Konya iline bağlı Altınekin ilçesinde hububat ekim alanlarında 2023-2024 yıllarında yürütülmüştür. Bu çalışma Altınekin ilçesindeki ekin sap arısı (Hymenoptera: Cephidae) türleri, popülasyon gelişimi, bazı buğday çeşitlerinde larva ile bulaşıklık ve zararı oranları tespit edilmiştir. Ekin sap arısı türlerini tespit etmek için ergin uçuş dönemlerinde buğday tarlalarında 100'er atrap sallanarak örnekler toplanmıştır. Popülasyon gelişimi çalışmaları, önceden belirlenen buğday tarlalarında sapa kalkma döneminden itibaren haftalık olarak başaklanma dönemine kadar devam etmiştir. Örnek alma işlemleri, 11.04.2023-27.06.2023'te ve 26.03.2024-25.06.2024'te yapılmıştır. Larva ile bulaşıklık oranları ve zarar oranları buğday hasat edilmeden önce, 49 tarladan çeyrek metre kare yöntemi (1/4 m²'lik çerçeve) ile her tarla için toplamda 2 m²'lik alandaki buğday sapları dipten kesilerek belirlenmiştir. Çalışmada, Cephus pygmeus (Linnaeus, 1767), Trachelus tabidus (Fabricuis, 1775), Prachcephus cruentatus (Eversmann, 1847), Trachelus libanensis (Andre, 1881) ve Calameuta haemorrhoidalis (Fabricius, 1781) türleri belirlenmiştir. En yaygın türün Cephus pygmeus olduğu tespit edilmiştir. İlk erginler 2023 yılında 25 Nisanda ve 2024 yılında ise 15 Nisanda yakalanmıştır. Zararlının larvaları 2023 yılında ilk olarak Akköy Mahallesinde 29.05.2023 tarihinde ve 2024 yılında ise 10.05.2024 tarihinde Ölmez Mahallesinde tespit edilmiştir. Larvalar 2023 yılında temmuz ayının sonunda, 2024 yılında ise temmuz ayının başında diyapoza girmiştir. Larva ile bulaşıklık oranı yıllara, Mahallelere ve çeşitlere göre farklılık göstermiştir. Larva ile en yüksek bulaşık sap oranı 2023'te Yeniyayla Mahallesinde %19.09, en düşük bulaşıklık ise Akçaşar Mahallesinde %2.67 olarak belirlenmiştir. 2024 yılında ise en yüksek bulaşıklık Ölmez Mahallesinde %20.65, en düşük bulaşıklık Oğuzeli Mahallesinde %4.40 olarak belirlenmiştir. Buğday çeşitlerine göre larva bulaşıklık oranı 2023 yılında en yüksek Lucilla ekmeklik çeşidinde %31.27 ve en düşük Şerif makarnalık çeşidinde %2.34 olarak belirlenmiştir. 2024 yılında ise en yüksek bulaşıklık oranı Halis ekmeklik çeşidinde %29.56, en düşük bulaşıklık oranı ise Paşa ekmeklik çeşidinde %2.59 olarak belirlenmiştir. Larva zararından kaynaklanan ürün kayıplarının yıllara ve çeşitlere göre değiştiği tespit edilmiştir. En yüksek ürün kaybı 2023 yılında Lucilla ekmeklik çeşidinde %6.17, en düşük ürün kaybı Saya makarnalık çeşidinde %0.63 olmuştur. 2024 yılında ise en yüksek ürün kaybı Lucilla ekmeklik çeşidinde %7.10, en düşük ürün kaybı ise Altındane ekmeklik çeşidinde %0.86 olmuştur. Bu zararlıya karşı herhangi bir kimyasal mücadele yapılmamaktadır. İlk çıkış yapan erginler de yabancı otların polenleri ve nektarları ile beslendiklerinden dolayı, gerek tarla içinde gerekse tarla kenarlarında bulunan yabancı otlara karşı mücadele önem kazanmaktadır. Bunun yanında dayanıklı buğday çeşitlerinin ıslahı ile ilgili araştırmalar yapılmalıdır. Anahtar kelimeler: Altınekin, buğday, bulaşıklık oranı, Ekin sap arıları, tür

Mehmet Ulusal
Selçuk University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Farklı koşullarda yetiştirilen arpa (Hordeum vulgare L.) bitkisinde Thysanoptera türlerinin moleküler ve morfolojik teşhisi ile popülasyon yoğunluğunun belirlenmesi

1960'lardaki Yeşil Devrim, ürün verimini artırmasına rağmen yeraltı suyu kirliliği ve biyolojik çeşitlilik kaybı gibi önemli ekolojik endişelere yol açan inorganik gübrelerin yaygın olarak benimsenmesine yol açmıştır. Buna karşılık, organik toprak iyileştiricileri gibi sürdürülebilir alternatifler, tarımsal ekosistem sağlığını desteklerken zararlı baskılarını azaltma potansiyelleri nedeniyle dikkat çekmiştir. Bu tez çalışmasında, arpa tarlalarındaki thrips (Thysanoptera) toplulukları üzerinde beş toprak yönetim uygulamasının (Mısır anızı, mısır kompostu, mısır yeşil aksam uygulaması, inorganik gübreleme ve işlenmemiş bir kontrol) etkilerini değerlendirilmiştir. Entegre moleküler (mtCOI barkodlama) ve morfolojik tanımlama yöntemleri kullanılarak, uygulamalar arasında 16 thrips türü (Aeolothrips collaris Priesner 1919, Aeolothrips fasciatus (Linnaeus 1758), Aeolothrips intermedius Bagnall 1934, Aeolothrips linarius Priesner 1948, Aeolothrips tenuicornis Bagnall 1926, Anaphothrips obscurus (Müller 1776), Frankliniella occidentalis (Pergande 1895), Frankliniella tenuicornis (Uzel 1895), Limothrips denticornis (Haliday 1836), Melanthrips tristis Priesner 1936, Thrips meridionalis (Priesner 1926), Thrips physapus Linnaeus 1758, Thrips tabaci Lindeman 1889, Haplothrips leucantemi (Schrank 1781), Haplothrips reuteri (Karny 1907), Haplothrips tritici (Kurdjumov 1912)) kaydedilmiştir. H. tritici, özellikle mısır anızı (toplam 645 birey) ve mısır yeşil aksam (toplam 530 birey) uygulamalarında baskın tür olarak kaydedilmiştir. Mısır kompost uygulaması parselleri en yüksek tür çeşitliliğini (Shannon H=0.82) sergilenmiştir, ancak aynı zamanda zararlı F. occidentalis 'te (13 birey) bir artış da olmuştur. Buna karşılık, monokültürleri için uygun koşul olan mısır yeşil aksam uygulaması en düşük çeşitliliğe (H=0.15) ve düzgünlüğe (Pielou J=0.077) yol açtığı görülmüştür. İlginç bir şekilde, muhtemelen minimum toprak bozulması nedeniyle inorganik gübre ve kontrol parselleri en yüksek sayıda predatör thrips barındırmıştır (her biri 7 birey). Genel olarak bulgular, organik kaynaklarla yetiştirilen arpa bitkisindeki thrips toplulukları üzerinde, mısır kompost uygulaması biyolojik çeşitliliği teşvik ederken, yeşil aksam uygulaması zararlı riskini artırabileceği gibi farklı etkiler sebep olduğu görülmüştür. Bu sonuçlar, sürdürülebilir tarımda bağlama özgü organik yönetim stratejilerinin önemini vurgulamaktadır.

ArpaBitki korumaSürdürülebilir tarım+2
Ömer Toy
Selçuk University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

İstanbul ili örtü altı sebze üreticilerinin bitki koruma uygulamalarındaki davranışları ve bilgi düzeylerinin belirlenmesi

Bu çalışma ile İstanbul ilinde örtü altı sebze yetiştiriciliği yapan üreticilerin bitki koruma uygulamalarındaki davranışlarının ve bilgi düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu kapsamda 2024 yılında örtü altı sebze yetiştiriciliği yapan 267 üretici ile anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Üreticilerin bitki koruma uygulama davranışları ve bilgi düzeylerinin niceliksel olarak ölçülmesi amacıyla, anket sorularına verdikleri cevaplara göre puanlamalar yapılmıştır. Üreticilerin aldıkları puanlar sıralanmış ve toplam puanın yarısından azı "düşük", yarısı ile 2/3'ü "orta", 2/3'ünden fazlası "yüksek" olmak üzere 3 gruba ayrılmışlardır. Üreticilerin %46.44'unun "düşük", %32.96'sının "orta", %20.60'ının ise "yüksek" bitki koruma uygulamaları bilgi ve uygulama düzeyine sahip oldukları tespit edilmiştir. Üreticilerin cinsiyet, yaş aralığı, eğitim durumu, örtü altı yetiştiricilik konusunda eğitimi alma durumu, yetiştiricilik süresi, örtü altı yetiştiricilik alanları, aile geçiminin tarımsal faaliyetlerden sağlanma durumları ile uygulama ve bilgi düzeyleri arasında fark olup olmadığı, ikili ve çoklu karşılaştırma testleri ile araştırılmıştır. Üreticilerin cinsiyetleri ve yetiştiricilik yapılan ilçeler arasında bilgi uygulama puanı açısından istatistiksel olarak fark bulunamamıştır. Aile geçimini sadece tarımsal faaliyetlerden sağlayan üreticilerin ve örtü altı yetiştiricilik konusunda eğitim alan üreticilerin bilgi ve uygulama puanlarının daha yüksek olduğu; "31-50 yaş arasındaki orta yaşlı üreticilerin bilgi ve uygulama puanlarının diğer yaş grubundaki üreticilere göre yüksek olduğu; eğitim durumu "okur yazar" olan üreticilerin bilgi ve uygulama puanının diğer eğitim durumunda olanların hepsinden düşük olduğu, eğitim durumu "lisans" olan üreticilerin bilgi ve uygulama puanının diğer eğitim durumunda olanların hepsinden yüksek olduğu; yetiştiricilik tecrübesi "11-20 yıl" olan üreticilerin bilgi ve uygulama puanının, yetiştiricilik tecrübesi "10 yıldan az" ve "21 yıldan çok" olan üreticilerin puanından yüksek olduğu; yetiştiricilik alanı 3 dekardan fazla olan üreticilerin bilgi ve uygulama puanlarının, yetiştiricilik alanı 3 dekar altında olan üreticilere göre daha yüksek olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Üreticilere, pestisitlerin uygulanması, uygulanma esnasında ve sonrasında dikkat edilecek hususlar, pestisitlerin insana, çevreye ve hedef dışı organizmalara etkisi, kalıntı, bekleme süresi, dayanıklılık, pestisit rotasyonu, fitotoksite, kalibrasyon, pestisitlerin muhafazası ve pestisit ambalaj atıklarının bertarafı, Entegre Zararlı Yönetimi, Ekonomik Zarar Seviyesi, kültürel, fiziksel, biyoteknik ve biyolojik mücadele yöntemleri konusunda eğitim ve bilinçlendirmelerinin yapılması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Örtü altı yetiştiricilik, İstanbul, bitki koruma uygulamaları, bilgi düzeyi

Muhittin Özkan
Selçuk University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
DoctorateOpen AccessEN

Investigations on some yellowing viruses on cucumber, squash andmelon grown in greenhouse in Antalya

This study was carried out in order to diagnose yellowing viruses which are common in recent years and mixed with nutrient deficiency intensively cultivated cucumber, squash and melon production areas in Antalya province and its districts. During the surveys carried out in 2015-2016 in the production areas, severe and widespread yellowing symptoms were observed, especially chlorotic spots in the old leaves, chloroticisation in the interatomic areas, leaves with thick and fragile appearance, color opening in the veins and yellowing. For this reason, the presence of Kabakgil aphid-borne virus (Cucurbit aphid-borne yellow virus, CABYV), Cucurbit chlorotic yellows virus (CCYV) and Cucurbit yellow stunting disorder virus (CYSDV) was determined by serological and molecular methods. 89% of 460 suspected plant species which collected from cucumber, squash and melon plants were contamined with at least one of these three viral agents, were determined by DAS-ELISA and TAS-ELISA tests. The species identified by ELISA tests as single infection with CABYV, CCYV and CYSDV were confirmed by reverse transcription polymerase chain reaction (RT-PCR). The coat protein (CP) gene region was used for the diagnosis of CABYV and CCYV and the primers obtained from the heat shock protein gene region (Hsp70) for CYSDV were used in RT-PCR studies and the expected levels of band were obtained for all three viruses. RT-PCR products were used to determine the coat protein gene for CABYV and CCYV and the DNA sequences of the heat shock protein gene region for CYSDV. The DNA sequences obtained were compared with the CP and Hsp70 genes obtained from the different production regions of the world and registered in the GenBank, and the similarities and phylogenetic relationships of the isolates with each other and with other world isolates were revealed. CABYV isolates that found in the gene bank database were found to have similarities between the coat protein gene regions of the CABYV isolates is %96-100, and between 91-95% of the coat protein gene regions of the CCYV isolates. There was a 91-100% similarity between the hsp70h gene sequences of CYSDV isolates. CABYV, CCYV and CYSDV isolates were registered to gene bank with accession number of respectively MK129536, MK12953, MK129538.

Safinaz Arslan
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı biyoinsektisitlerin biber bitkisinde Myzus Persicae' ye etkileri

Şeftali yeşil yaprakbiti, Myzus persicae (Hemiptera: Aphididae) ekonomik öneme sahip bir çok kültür bitkisinde zarar oluşturmaktadır. Yaprakbitleri bitkilerde doğrudan emgi yaparak zararlı oldukları gibi, beslenme sırasında çıkardıkları tatlımsı maddede saprofitik mantarların gelişmesiyle fumajine de neden olmaktadırlar. Ayrıca hastalık etmenlerine vektörlük ederek doğrudan ve dolaylı yaptıkları zararlardan daha önemli sorunlara neden olabilmektedirler. Söz konusu zararlıya karşı savaşımda genellikle kimyasal preparatlar kullanılmaktadır. Bilindiği gibi kimyasal savaşım insan sağlığı, doğal çevre ve doğal denge üzerinde olumsuz etkiler yaratmaktadır. Ayrıca zararlı kısa zamanda çok sayıda döl verdiği için bir çok kimyasala karşı direnç kazanmıştır. Bu nedenle zararlılara karşı alternatif mücadele yöntemleri üzerindeki çalışmalar özellikle de biyolojik mücadele çalışmaları son zamanlarda ağırlık kazanmıştır. Bu çalışmada 4 farklı biyopestisit (Bio-Catch®, Bio-Magic®, Nostalgist® ve Priority®) ile bitkisel ekstraktlı bir preparat (Nimbedicine) ve karşılaştırma ilacı olarak Chlorpyrifos-ethyl etken maddeli preparat laboratuvar koşullarında M. persicae'ye püskürtme şeklinde firmaların önerdiği dozlarda uygulanmıştır. Çalışmalar Bitki Koruma Bölümü, Biyolojik Mücadele Araştırma ve Uygulama Laboratuvarı'nda petri ve saksı denemeleri şeklinde yürütülmüştür. Preparatlar petriye yerleştirilmiş biber yapraklarına ve saksılardaki biber bitkilerine püskürtme şeklinde uygulanmıştır. Uygulamalardan 10 dakika sonra her bir petriye 10 birey, her bir bitkinin bir yaprağına 5 birey toplamda bitkinin 3 yaprağına olmak üzere 15 birey bulaştırılmıştır. Petri denemeleri 10, saksı denemeleri 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Uygulamalardan sonra sayımlar petri denemelerinde 1., 3., 5. ve 7. günlerde, saksı denemelerinde sadece 7. günde yapılmıştır. Sayımlarda canlı ve ölü bireyler kayıt altına alınmıştır. Çalışma sonucunda, petri denemelerinde 7. günün sonunda Bio-Catch®, Bio-Magic®, Nostalgist®, Priority®, Nimbedicine ve Chlorpyrifos-ethyl'in M. persicae'ye Abbott'a göre etkileri sırasıyla %39, %35, %47, %39, %68 ve %100 olmuştur. Saksı denemelerinde ise bu etki yine 7. günde sırasıyla %44.44, %42.59, %53.70, %37.04, %68.52 ve %100.00 olarak saptanmıştır. Sonuç olarak, gerek petri denemelerinde gerekse saksı denemelerinde M. persicae'ye en etkili Chlorpyrifos-ethyl bulunmuş, bunu Nimbedicine izlemiştir. Biyoinsektisitlerin etkileri birbirine yakın bulunmuştur.

Gülsüm Kurşuncu Şahin
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı biyopreparatların domates bakteriyel kanser ve solgunluk hastalığı (clavibacter michiganensis subsp. michiganensis) üzerine etkileri

Bu tez çalışmasında, saksı koşullarında bazı biyopreparatların (Mycosym, Symbion VAM, Endoroots, BM-Megaflu, Roa plus, gül posası kompostu ve karşılaştırma ilacı bakır) bitki gelişimi, domateste bakteriyel kanser ve solgunluk hastalığı etmeni Clavibacter michiganensis subsp. michiganensis (Cmm), dayanıklılık parametrelerinden toplam fenolik bileşiklerin miktarı üzerine etkileri belirlenmiştir. Biyopreparatlardan kompost materyali yetiştirme ortamına karıştırılarak, mikorizal funguslar dikim yatağına, Roa plus ve BM-Megaflu dikimden hemen sonra kök civarına ve bakır ise koruyucu olarak uygulamıştır. Biyopreparatlar Cmm'in hastalık şiddetini ve nekroz boyunu sırasıyla %14,4-35,1 ve %41,5-52,1 oranlarında azaltmıştır. Roa plus ve BM-Megaflu bitki boyu ve gövde çapını kontrole kıyasla yüksek oranda arttırmıştır. Roa plus kök ve gövde yaş ve kuru ağırlıklarını arttırmada daha başarılı olmuştur. Hastalık inokulasyonu yapıldığı durumda bitki gelişim parametrelerinde belirli bir düzeyde azalma gözlense de sözkonusu preparatlar bitki gelişimini arttırmada aynı başarıyı göstermiştir. Endoroots, Mycosym ve Symbion VAM domates köklerinde sırasıyla %50,8, %60,6 ve % 65.2 oranlarında kolonize olmuşlardır. Hastalık inokulasyonu yapıldığı durumda kolonizasyon oranları belirli bir oranda düşüş gösterse de %40'ın üzerinde olmuştur. Toplam fenolik bileşiklerin miktarı, tüm uygulamalarda kontrole kıyasla artış göstermiştir. Sadece patojen uygulanan bitkilerde patojen stresi nedeniyle toplam fenolik birleşiklerin miktarında artış olmuştur. Ancak, biyopreparatların patojen ile kombinasyonlarında toplam fenolik bileşik miktarları daha da artış göstermiştir. Sonuç olarak biyopreparalar arasında Roa plus ve BM-Megaflu hastalık ve bitki gelişimi üzerine ümitvar sonuçlar vermiş ve hastalıkla mücadele programında destekleyici olarak kullanılabileceği ortaya konulmuştur.

Nihat Yıldırım
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Elma karaleke hastalığı (Venturia inaequalis (CKE) WİNT.)'na karşı bazı fungisitlerin farklı pH ve sıcaklıkta etkinliklerinin belirlenmesi

Elmanın önemli hastalığı olan elma karalekesi (Venturia inaequalis)'ne karşı Isparta İlinin Eğirdir İlçesine bağlı Tepeli Köyünde Scarlet spur çeşidinde beş farklı fungisitin (cyprodinil, Propineb, fluopyram+tebuconazole, Dodine ve boscalid + pyraclostrobin) farklı pH'da (6, 7, 8) etkinliği araştırılmıştır. İlaçlama Nisan ve Mayıs 2013 tarihlerinde yapılmıştır. Bunun yanı sıra in vitro koşullarında, fungisitlerin, farklı sıcaklıklarda (15, 20, 25 0C) Venturia inaequalis'in spor çimlenmesine ve misel gelişimine olan etkisi araştırılmıştır. Nisan ayı uygulamasında hastalık şiddeti en düşük Dodine pH 7 (% 2,30), Bellis pH 8 (% 4,17), luna pH 6 (% 4,17) ve Propinep pH 6 (% 6,47) uygulamasında belirlenmiştir. Nisan ayı uygulamasında en yüksek hastalık şiddeti Luna pH 7'de (% 14,56) gözlenmiştir. Mayıs ayında en az hastalık şiddeti Luna pH 6 (%35,96)'da belirlenmiştir. V.inaequalis sporlarının çimlenmesi en fazla Propineb etken maddesinde pH 6 ve 20 oC ve 25 oC' de gerçekleşmiştir. Denemede kullanılan fungisitlerin, V. İnaequali'in misel gelişimine etkisinde ise, bütün fungisitler kontrole göre fungal misel gelişimini engellemiştir. En etkili fungisitler ise Propineb ve Dodine olup, 15 oC sıcaklıkta bütün pH uygulamalarında misel gelişimini engellemiştir.

Hasan Demirekin
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Antalya ili biber alanlarından toplanan myzus persicae (hemiptera: aphididae) popülasyonlarında acetamiprid ve imidacloprid direncinin belirlenmesi

Biber üretim sezonu boyunca birçok zararlı ve hastalık tarafından ekonomik kayıplara neden olmaktadır. Biberin başlıca zararlıları arasında şeftali yaprak biti Myzus persicae bulunmaktadır. Polifag bir zararlı olan M. persicae bitki özsuyunu emerek zarar yapmakta ve yoğun popülasyonlarda bitkiyi tamamen kurutmaktadır. Bu çalışmada Antalya ili Kumluca, Elmalı ve Demre ilçelerinden seçilmiş olan biber üretim alanlarından toplanan Myzus persicae popülasyonlarında imidacloprid ve acetamiprid direncinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Kumluca ilçesinden 4, Elmalı ilçesinden 2, Demre ilçesinden 1 olmak üzere 7 adet Myzus persicae popülasyonu toplanmıştır. Hassas popülasyon ise Ankara Merkez Zirai Mücadele Enstitüsünden temin edilmiştir. Yaprakbiti popülasyonlarında LC50 değerlerinin belirlenmesinde yaprak daldırma metodu kullanılmıştır. Temiz fındık turpu yapraklarından yaprak diskler oluşturulup, bir pens yardımıyla hazırlanan insektisit konsantrasyonlarının dozlarına 10 sn süreyle daldırılmıştır. Kuruyan yaprak diskleri agar ortamı bulunan petri içerisine pens yardımıyla yerleştirilip her popülasyon için yaprakbitinin erginlerinden 25 adet birey binoküler altında yaprak disklerin üzerine bırakılmıştır. Toplanan popülasyonların LC50 değerleri hassas popülasyonun LC50 değerlerine oranlanarak direnç düzeyleri belirlenmiştir. Çalışma sonucunda sırasıyla Kumluca-1, Kumluca-2, Kumluca-3, Kumluca-4, Elmalı-1, Elmalı-2, Demre popülasyonları için imidacloprid direnç oranları sırasıyla 6.78, 5.52, 4.23, 6.88, 3.52, 3.26 ve 3.19 kat, acetampirid direnci ise 7.35, 6.80, 7.25, 6.51, 2.78, 2.72, 7.25 kat olarak belirlenmiştir. Ayrıca yaprakbiti popülasyonlarında imidacloprid direnci ile bağlantılı olabileceği düşünülen esteraz enzimi kinetik ve elektroforetik yöntemle incelenmiştir. Çalışma sonucunda sırasıyla Kumluca-1, Kumluca-2, Kumluca-3, Kumluca-4, Elmalı-1, Elmalı-2, Demre popülasyonları için esteraz aktiviteleri 2.35, 2.38, 2.01, 2.60, 1.85, 1.95, hassas popülasyon için ise esteraz aktivitesi 1.80 mOD min-1 mg-1 olarak bulunmuştur. Bu sonuçlar doğrultusunda yaprakbiti popülasyonlarında neonikotinoid direnci ile esteraz enziminin ilişkisi olabileceği düşünülmektedir.

Zararlı böcekler
Selin Nur Özdemir
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
DoctorateOpen AccessTR

Elmada hasat sonrası penicillium expansum (Link.) ve botrytis cinerea (Pers.: Fr.)'nın mücadelesinde dayanıklılığı teşvik edici kimyasalların etkisi

Bu tez çalışmasında, elmada en önemli hasat sonu hastalıklara neden olan Botrytis cinerea (Pers.:Fr.) ve Penicillium expansum (Link.)'a karşı dayanıklılığı teşvik edici kimyasallardan kitosan, metil jasmonat, salisilik asit ve silikon'un in vitro ve in vivo etkileri araştırılmıştır. Çalışmada, in vitro'da kimyasalların patojenlerin misel gelişmesine, in vivo'da ise Golden Delicious elma meyvelerinde hastalık gelişimi, meyvede oluşan önemli dayanıklılık mekanizmalarından fenilalanin amonyum liyaz (PAL), skopoletin, skoparon, lignin aktivasyonları, önemli bir mikotoksin olan patulin oluşumu ve meyve kalite kriterleri üzerine etkilerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. In vitro testlerde, dayanıklılığı teşvik edici kimyasalların B. cinerea ve P. expansum'un misel gelişimine etkilerinin belirlenmesi amacıyla, Patates Dekstroz Agar (PDA)'da kitosan ve silikonun %0.025, %0.05, %0.075, %0.1, %0.15, %0.2, %0.25, %0.3, metil jasmonat ve salisilik asitin 250, 500, 750, 1000, 1500, 2000, 2500 ve 3000 ppm'lik konsantrasyonları denenmiştir. Dayanıklılığı teşvik edici kimyasal uygulamaları B. cinerea ve P. expansum'un misel gelişimini doz artışıyla orantılı olarak azaltmıştır. Ancak kitosanın %0.2, %0.25, %0.3 ve salisilik asitin 2500, 3000 ppm'lik konsantrasyonlarının patojenlerin misel gelişimini tamamen engellediği tespit edilmiştir. Dayanıklılığı teşvik edici kimyasalların in vivo'da B. cinerea ve P. expansum'a karşı etkilerinin belirlenmesi için kitosanın %0.1, %0.2, %0.3, metil jasmonat ve salisilik asitin 1000, 1500 ve 2000 ppm, silikonun %0.25, %0.5 ve %1'lik; fungisit olarak thiabendazole'un ise 1000 ppm'lik dozları daldırma yöntemiyle elma meyvelerine uygulanmıştır. Patojen inokulasyonlarının ardından meyveler 2-4°C'de 75 gün soğuk hava deposunda depolanmıştır. Deneme süresi sonunda meyvelerdeki çürüklük oranları (%) değerlendirilmiştir. Dayanıklılığı teşvik edici kimyasalların her iki patojen ile inokulasyon yapılmış meyvelerde çürük oluşumunu azalttığı belirlenmiştir. B. cinerea'nın neden olduğu çürüklüğe karşı silikon en etkili olmasına rağmen %0.5 ve %1'lik dozlarında yüksek fitotoksisite belirlenmiştir. Bu nedenle B. cinerea'nın neden olduğu çürümeye karşı kitosan fitotoksisiteye neden olmayan en etkili kimyasal olmuştur. Benzer şekilde, P. expansum'un neden olduğu çürüklüğe karşı kitosan en etkili uygulama olmuştur. Dayanıklılığı teşvik edici kimyasal uygulamaları meyvede PAL aktivitesini kontrole kıyasla yüksek oranda arttırmıştır. Doz uygulamalarına bağlı olarak meydana gelen artışlar benzer istatistiksel grupta yer almasına karşın en yüksek artış B. cinerea'ya karşı kitosanın %0.3'lük, P. expansum'a karşı salisilik asitin 2000 ppm uygulamasında belirlenmiştir. Meyvedeki her iki patojene karşı fitoaleksin aktivitesi değerlendirildiğinde; skopoletin sentezinin dayanıklılığı teşvik edici tüm kimyasallar tarafından arttırıldığı görülmüştür. Her iki patojen içinde tüm kitosan dozlarının skopoletin artışını sağlayan en etkili uygulamalar olmuştur. Ayrıca her iki patojen için skoparon artışını teşvik eden uygulama kitosan olurken, metil jasmonat ve salisilik asitte skoparon artışına rastlanmamıştır. Dayanıklılığı teşvik edici kimyasalların uygulanması deneme süresi sonunda meyvelerde lignin miktarında artış sağlamış, her iki patojene karşı en fazla lignin üretiminin silikon uygulamalarında gerçekleştiği tespit edilmiştir. P. expansum'un neden olduğu patulin oluşumuna karşı tüm uygulamalar etkili olurken kitosanın tüm dozlarında mikotoksin oluşumu tamamen engellenmiştir. Depolama süresi sonunda meyve kalite kriterleri değerlendirildiğinde, meyve eti sertliğini korumada her iki patojen için en yüksek etkiyi metil jasmonat ve salisilik asit uygulamaları sağlamıştır. Ancak uygulamaların suda çözülebilir kuru madde miktarı, titre edilebilir asit miktarında azalma olurken meyvenin pH'sı üzerine önemli bir etkisi olmadığı saptanmıştır. Sonuç olarak, dayanıklılığı teşvik edici kimyasal kullanımının elmadaki hasat sonu hastalıkları engellemede etkili olduğu görülmüştür.

Canan Vardar Kor
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Yağ gülü koşnili rhodococcus perornatus cockerell & parrott (hemiptera: coccidae)'un popülasyon değişiminin ve bazı bitki koruma ürünlerinin etkinliğinin belirlenmesi

Bu tez çalışmasında, Isparta ili yağ gülü üretim alanlarında ekonomik açıdan zarara neden olan Rhodococcus perornatus Cockerell & Parrott'un popülasyon değişiminin belirlenmesine yönelik çalışmalar 2016-2017 yıllarında Isparta Merkez Yakaören'de yer alan iki farklı yağ gülü bahçesinde Mart-Ekim ayları arasında haftalık olarak tesadüfi olarak seçilen 40 adet 10 cm uzunluğundaki 2 yıllık dallar toplanarak gerçekleştirilmiştir. Alınan dal örneklerinde zararlının I. ve II. dönem nimfleri, ergin erkek bireyleri, dişilerin yumurta oluşturma öncesi (pre-ovipozisyon) ve yumurtalı bireyleri sayılmış, ayrıca sayımlar sırasında ölü ve canlı bireyleri kaydedimiştir. Ayrıca, yumurtalı dişilerden seçilen 10 adet bireye ait yumurta sayımı yapılmıştır. Popülasyon grafikleri incelendiğinde II. dönem nimflere ait popülasyonun Mart ayının son günlerinde aktif olmaya başladıkları gözlenmiş ve Nisan ayında gelişimini hızlandırdığı saptanmıştır. Çalışmada ayrıca bazı bitki koruma ürünlerinin etkinliğinin belirlenmesi amacıyla laboratuvar ortamında zararlının I. ve II. dönem niftlerine karşı Azadirachtin (Nimbecidine), Lecanicillium lecanii (Nibortem), Beauveria bassiana (Nostalgist) ve Mineral yağın etkinliği belirlenmiştir. Nibortem, Nimbecidine, Nostalgist, yağ ve yağ+azadirachtin ilaçlarının sayım zamanları (1. 3. 5. 7. gün) uygulama sonuçları arasında önemli bulunmuştur. Kontrol uygulamasında sayım zamanlarında 1. günde en düşük ortalama görülürken 3. 5. 7. sayım günleri arasında ortalamalar arasında bir fark bulunmamıştır. I. ve II. nimf döneminde sayım günleri arasında istatistiki anlamda birbirlerinden farklı oldukları belirlenmiş olup en yüksek ölüm ortalamaları 7. günde elde edilmiştir.

Yararlı böceklerZararlı böcekler
Sultan Tanrıverdi
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Domateste Sw-5 dayanıklılığını kıran Tswv izolatlarının belirlenmesi için real time pcr yöntemi geliştirilmesi

Domates lekeli solgunluk virüsüne (Tomato spotted wilt virus, TSWV) karşı dayanıklılık, domateste Sw-5 dominant geniyle virüsünün hücreden hücreye hareket proteini kodlayan NSm geninin etkileşimiyle gerçekleşmektedir. Son yıllarda bu etkileşimi bozarak, domateste Sw-5 dayanıklılığını kıran (RB) TSWV izolatları belirlenmiştir. Dünyanın farklı bölgelerinden RB ve dayanıklılığı kırmayan (NRB) izolatların NSm gen diziliminin karşılaştırılması sonucunda iki nokta mutasyonunun Sw-5 dayanıklılığının kırılmasından sorumlu olduğu bildirilmiştir. Bu çalışmada Antalya ve Isparta illerinde domates üretim ve satış alanlarından TSWV belirtisi gösteren yaprak ve meyve örnekleri alınmış ve PCR, RT-PCR ve/veya real-time RT-PCR yöntemiyle testlenmiştir. Yapılan testlemeler sonucunda 57 şüpheli örneğin 46 tanesinin TSWV enfekteli olduğu enfekteli örneklerin 4 tanesinin Sw-5 geni içeren domates çeşitlerinden alındığı belirlenmiştir. Yapılan mekanik inokulasyon çalışmaları sonucunda dayanıklı bitkide inokulasyon yapan 13 farklı potasiyel RB TSWV izolatı belirlemiştir. Bu izolatalardan 6 tanesi seçilerek NSm genleri çoğaltılmış, klonlanmış ve olası mutasyonları belirlemek için dizilenmiştir. Yapılan amino asit dizi karşılaştırmalarında Türk izolatlarının NSm genleri kendi aralarında %96-99 dünyadaki izolatlarıyla ise %95-100 oranında benzerlik göstermiştir. Yapılan analizler sonucunda daha önce TSWV RB izolatlarında belirlenen nokta mutasyonlarının bu çalışmada kullanılan izolatlarında bulunmadığı belirlenmiştir. Ancak bu çalışmada elde edilen RB izolatlarının 287. amino asitinde glutamik asitin (E) aspartik asit (D) veya glisine (G) dönüştüğü mutasyonlar taşıdıkları tespit edilmiştir. Bu izolatların NSm genlerinin gen bankasında bulunan dünya izolatlarının NSm genleriyle karşılaştırıldığında E287D mutasyonunun sadece bu çalışmada belirlen TSWV RB izolatlarında bulunduğu görülmüştür. NSm geninin mutasyon içeren bölgesinin çoğaltılması için spesifik primer tasarlanarak mutasyonların ayrılması için SYBR Green bazlı real-time RT-PCR yöntemi geliştirilmiştir. Real-time RT-PCR çoğaltımını ve erime analizleriyle bulunan mutasyonların ayrılabileceği ve bunları taşıyan izolatlarının dizileme yapmadan hızlı ve ekonomik bir şekilde tespit edilebileceği gösterilmiştir.

Tuğçe Kocaman
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı bitki ekstraktlarının tetranychus urticae koch (acari: tetranychidae) ile predatörü neoseiulus californicus (mcgregor) (acari: phytoseiidae)'a karşı toksik etkileri

Son yıllarda birçok bitkide zarar meydana getiren fitofag akarların kontrolünde alternatif mücadele yöntemleri arasında bitki ekstraktlarının kullanımı önem kazanmıştır. Özellikle örtüaltı üretimde bitki ekstraktları ve predatör akarların kombine şekilde kullanılmasının akar mücadelesinde başarıyı arttıracağı düşünülmektedir. Bu çalışmada lavanta (Lavandula intermedia Emeric ex Loisel.), çördük otu (Hyssopus officinalis L.), fesleğen (Ocimum basilicum L.), kekik (Thymus vulgaris) ve nane (Mentha spicata) bitki ekstraktlarının Tetranychus urticae Koch (Acari: Tetranychidae) ve önemli predatör akar Neoseiulus californicus (McGregor) (Acari: Phytoseiidae)'a karşıtoksik ve repellent etkileri araştırılmıştır. Toksik etki çalışmalarında yaprak disk- spray tower yöntemi kullanılmıştır. Denemelerde bitki ekstraktlarının %1, 3, 6, 12 konsatrasyonları predatör akarın yumurta, nimf ve ergin dönemlerine ayrı ayrı uygulanarak toksik etkileri belirlenmiştir. Toksik etki çalışmalarında, ölü canlı sayımları 24, 48 ve 72. saatlerde yapılmıştır. Repellent etki çalışmalarında ise, bitki ekstraktlarının 0.1, 1, 5 ve 10 ml/l konsantrasyonları kullanılmıştır. Repellent etki çalışmalarında, 24 ve 48 ve 72. saatlerde yaprak disklerinin kontrol ve bitki ekstraktı uygulanmış kısımlarındaki bireyler sayılarak bitki ekstraktlarının repellent etkileri belirlenmiştir. T. urticae'nin nimf /ergin dönemlerinde en yüksek ölüm oranı kekik ekstratlarının % 12'lik konsantrasyonlarında belirlenmiştir. Bu konsantrasyonda kekik ekstraktı için nimf ve erginlerde % 85 ve % 89 ölüm oranı belirlenmiştir. Aynı şekilde kekik ekstraktının zararlı üzerinde ovisidal etkisinin de bulunduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, Tetranychus urticae ile mücadelede kekik ekstraktlarının da pestisitlere alternatif bir teknik olarak kullanılabileceği düşünülmektedir. Repellent etki denemelerinde 72. Saat sonunda bitki ekstraktlarının T. urticae erginleri üzerindeki en yüksek etki 10ml/l konsantrasyonda %83 çördük otu ekstraktı belirlenirken en düşük etki lavanta olduğu belirlenmiştir. Bitki ekstraktlarının T. urticae nimfleri üzerindeki en yüksek etki 10ml/l konsantrasyonda %73.36 kekik ekstraktı belirlenirken en düşük etki %62.56 lavanta olduğu belirlenmiştir. Bitki ekstraktların Neoceilus californicus ergin ve nimfler üzerindeki en yüksek toksik etki kekik ve nanede belirlenmiş, fakat bu etkiler de çok yüksek bulunmamıştır. Çalışmada kullanılan beş bitki ekstraktının en yüksek konsantrasyonlarında predatör akar yumurtalarının yarısına yakın kısmının açılmadığı gözlemlenmiştir. Bitki ekstraktlarının yumurta açılımı üzerindeki en yüksek etkisi %59.58 ile nane ekstraktında belirlenirken en düşük etki %51.56 ile fesleğen olduğu belirlenmiştir.

Semiha Sarıtaş
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Biberde kurşuni küf mücadelesinde alternatif uygulamalar

Ülkemizde her geçen yıl biber üretimi ve ihracatı artmaktadır. Örtü altı biber üretiminde Botrytis cinerea'nın neden olduğu kurşuni küf hastalığı ciddi verim ve kalite kayıplarına sebep olmaktadır. Bu çalışmada, patojen inokulasyonundan önce veya sonra uygulanan kalsiyum oksit, kalsiyum polisülfit, mikrogranül kükürt, Reynoutria spp. ekstraktı gibi alternatif kimyasalların, Kurşuni küf hastalığına karşı etkinlikleri araştırılmıştır. Yapılan saksı denemelerinin sonuçlarına göre Botrytis cinerea patojenine karşı en etkili kimyasal kalsiyum oksit bulunmuştur. Kalsiyum oksit aynı zamanda biber bitkilerinin boy, yaş ağırlık ve gövde çaplarını da artırmıştır. Kimyasal uygulamalarından sonra biber bitkilerinin yapraklarındaki toplam fenolik madde miktarları incelendiğinde; tüm uygulamalarda kontrole göre artış saptanmıştır. Patojen inokulasyonunun yapılmadığı tüm kimyasal uygulamalarında, en yüksek fenolik madde miktarları uygulamalardan 72 saat sonra alınan yaprak örneklerinde belirlenmiştir. Kimyasal uygulaması, patojen inokulasyonundan sonra yapıldığında ise; kalsiyum oksit, kalsiyum polisülfit ve mikrogranül kükürt uygulamalarında en yüksek fenolik madde değerleri uygulamadan 24 saat sonra belirlenirken, hastalıksız kontrol, patojen inokulasyonu yapılan kontrol, Reynoutria spp. ekstraktı ve karşılaştırma ilacı olarak kullanılan Luna uygulanan bitkilerde en yüksek fenolik değerleri uygulamalardan 72 saat sonra elde edilmiştir.Sonuç olarak, uygulanan kimyasalların biber bitkilerinde dayanıklılık mekanizmalarını teşvik ettiği söylenebilir.

Ahmet Erdem
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Biber külleme hastalığı [Leveıllula taurica (Lev.) arm.]'na karşı bazı biyolojik preparatların etkinliğinin belirlenmesi

Yapılan bu çalışmada; biber külleme hastalığına karşı üç bitki ekstraktı, bir bakteri ve bir organik bitki aktivatörünün biyolojik etkinliği araştırılmıştır. Çalışmada Tea Tree Oil (Timorex Gold), Portakal Yağı ekstraktı (Prev-Am), Reynoutria spp. ekstraktı (Regalia ), Bacillus subtilis (Serenade SC), Lactobacillus acidophilus ve Lactobacillus paracasei (Vitanal) ve karşılaştırma ilacı olarak Fluopyram + Tebuconazole (Luna Experience) Leveillula taurica hastalığına karşı uygulanmıştır. Hastalık şiddeti, kontrol parsellerinde en az %20 hastalık olduğunda 0–5 skalasına göre değerlendirilmiştir. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre kurulmuştur. Sayım sonucu elde edilen skala değerlerine Towsend-Heuberger formülü uygulanarak hastalık oranları (%), Abbott formülüne göre de ilaçların etkileri bulunmuştur. Deneme sonuçları SPSS 22 istatistik programıyla varyans analizi uygulanarak Tukey çoklu karşılaştırma testi ile değerlendirilmiştir. Leveillula taurica hastalığına karşı kullanılan preperatların etkinlikleri sırasıyla Timorex Gold (%80), Prev-Am (%45), Regalia (%44.7), Serenade (%26.3), Vitanal (%26.2) olarak belirlenmiştir. Karşılaştırma ilacı olarak kullanılan Luna Experıence ise %89 oranında etkin bulunmuştur. Biyolojik mücadele, hem insan sağlığı açısından hem de çevre ve gıda güvenliği açısından olumlu yanları nedeniyle, kimyasal mücadeleye alternatif olarak görülmektedir. Çalışmadan elde ettiğimiz sonuçlara göre yeterli etkiyi gösteren Timorex Gold'un biberde Leveillula taurica hastalığına karşı güvenle kullanılabileceği ve önerilebileceği kanısına varılmıştır.

Ramazan Özkaya
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Aydın ili park ve süs bitkilerinde zarar yapan dıaspıdıdae familyasına ait (Hemıptera: Coccomorpha) türlerin saptanması

2016-2019 yıllarında Aydın merkez ve ilçelerinde yapılan bu çalışmada; park ve süs bitkilerinde zararlı olan sert kabuklu bit türleri saptanmıştır. Örnekler, park, yol kenarı, izin alınan ev bahçesi, mesire yeri, koruluk, okul bahçesi, mezarlık, belediyelerin süs bitkileri üretim tesisleri, üniversite kampüsü gibi yerlerden alınarak, preparatları yapılmış, fotoğrafları çekilmiş ve teşhisleri yapılmıştır. Teşhisler sonucunda Diaspididae familyasına ait 9 tür saptanmıştır. Aonidia lauri (Bouche), Laurus nobilis üzerinde, Aonidiella aurantii (Maskell), Hedera helix ve Rosa sp. üzerinde, Chionaspis salicis (Linnaeus), Populus sp. üzerinde, Comstockaspis perniciosa (Comstock), Ceratonia siliqua üzerinde, Lepidosaphes ulmi (Linnaeus), Nerium oleander, Rubus sp., Viola sp. ve Rosa sp. üzerinde, Leucaspis pini (Hartig), Pinus sp. üzerinde, Parlatoria oleae (Colvée), Rosa sp. üzerinde, Pseudalaucaspis pentagona (Targioni Tozzetti), Catalpa bignonioides üzerinde, Unaspis euonymi (Comstock) Euonymus japonicus üzerinde bulunmuştur.

Ozan Ali Güneş
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Isparta ilinde yetiştirilen buğdaylardaki tohum kaynaklı fungusların belirlenmesi

Bu araştırmada Isparta'da yetiştirilen buğday tohum örneklerinde bulunan tohum kökenli fungusların belirlenmesiamaçlanmıştır. Bu amaçla Isparta'nın buğday yetiştiriciliği yapılan tüm ilçelerinden ekiliş alanlarına göre 8 farklı çeşide ait toplam 30 tohum örneği temin edilmiştir. Tohum örneklerinde bulunan funguslar I.S.T.A. prosedürleri çerçevesinde nemli hücre yöntemi, agar yöntemi, derin dondurma yöntemi, tohum yıkama yöntemi ve embriyo ekstaksiyon yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, ele alınan tohum örneklerinde toplam 15 farklı cinse ait 22 tür belirlenmiştir. İncelenen buğday tohum örneklerinde Nemli hücre, Agar ve Derin dondurma yöntemleri sonucu en sık olarak görülen fungus cinsleri; Alternaria, Cladosporium, Aspergillus ve Nigrospora olarak belirlenmiştir. Ayrıca Botrysporium spp., Curvularia spp., Drechslera spp., Epicoccum nigrum, Fusarium spp., Penicillum spp., Rhizopus stolonifer, Stemphylium herbarum, Sordaria fimicola,Ulocladium atrumve Verticillum sp. fungusları da izole edilmiştir. Derin dondurma yöntemiyle incelenen tohumlarda Yalvaç ilçesinden alınan Gerek-79 çeşidine ait tohum örneğinden daha önce Türkiye'den bildirilmemiş olan Curvularia prasadii fungus türü izole edilmiştir. Tohum yıkama yöntemiyle incelenen 30 adet tohum örneğinde sürmehastalığına neden olan Tilletia caries ustilosporlarının varlığına %43 oranında rastlanılmıştır. Embriyo ekstraksiyon yöntemiyle incelenen buğday tohumu embriyolarında rastık hastalığı etmenine rastlanılmamıştır.

Elif Acar
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Antalya ili biber seralarında creontiades pallıdus (Hemiptera: Miridae)'un yayılışı, zararı ve populasyon değişimi

Bugüne kadar yapılan çalışmalarda Creontiades pallidus'un, fitofag bir zararlı olduğu özellikle de pamuk bitkisinin ana zararlıları arasında yer aldığı bildirilmiştir. Ancak son yıllarda Antalya bölgesinde bulunan biber seralarında bu zararlı görülmeye başlamış ve zarar yaptığı gözlenmiştir. Özellikle biberde, bu tür ile ilgili araştırmalar sınırlı olduğu için bu çalışma ele alınmıştır. Çalışmada zararlının bölgede ki yaygınlığı ve populasyon durumunun belirlenmesi hedeflenmiştir. Yapılan çalışma, Doğu Antalya (Aksu-Serik Bölgesi), Merkez Antalya (Altınova-Kurşunlu Bölgesi), Batı Antalya (Kumluca-Demre Bölgesi) olarak 3 bölgede, ele alınan altı biber çeşidi (Kaliforniya, Kapya, Şili, Çarliston, Sivri ve Üçburun)'nde toplam 12 farklı biber serasında yürütülmüştür. Biber çeşidi dikimleri, 2018 yılı Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarında olup 2019 Mayıs ayına kadar zararlı gözlemlenmiştir. Bu çalışmada, Creontiades pallidus 2018 yılı Eylül ortasından itibaren görülmeye başlamış ve populasyonu dalgalanmalar yaparak 2019 yılı Mayıs ayı ortasına kadar olan bir üretim sezonu boyunca var olmuştur. Biber çeşitlerinde ilk birkaç ayda, meyve henüz küçük ve yeşilken zararlının yapmış olduğu emgi izleri net olarak belli olmamakta, fakat meyveleri kırmızı-sarı renge dönüştüğünde zarar belli olmaktadır. Gezilen tüm çeşitler de C. pallidus'un nimf ve erginleri gözlenmiştir.

Firuz Murtaz
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Aphıs fabae ile beslenen avcı oenopıa conglobata ve asalak aphıdıus colemanı'nin gelişimi

Yaprak bitleri bir çok kültür bitkisinde önemli zararlara neden olan polifag zararlılardır. Yaprak bitlerinin çok sayıda doğal düşmanı bulunmaktadır. Bunlar kuşlar, Syrphidae larvaları, Coccinellidae ergin ve larvaları, kulağakaçanlar, parazitoitler ve entomopatojenlerdir. Tarım alanlarında önemli yaprak bitlerinden birisi de bakla yaprak biti, Aphis fabae'dir. Bu çalışmada yaprak bitlerinin önemli avcılarından biri olan Oenopia conglobata ve asalaklarından Aphidius colemani 'nin A. fabae üzerindeki gelişimleri ele alınmıştır. Çalışma sonucunda A. fabae ile O. conglobata'nın yumurta dönem süresi 5.00 gün, I. larva dönemi 3.60 gün, II. larva dönemi 2.67 gün, III. Larva dönemi 2.83 gün, IV. larva dönemi 2.93 gün, pupa dönemi 4.97 gün ve ergin dönemi ise 11.75 gün olarak hesaplanmıştır. A. colemani'nin ise A. fabae üzerinde gelişemediği görülmüştür.

Hande Gönbe
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Afyonkarahisar ili ve bazı ilçelerindeki patates alanlarında patates böceği (Leptinotarsa decemlineata) (SAY) (Coleoptera: Chrysomelidae)'nin populasyon değişimi

Bu tez çalışmasında Afyonkarahisar ili ve bazı ilçelerindeki patates alanlarında patates böceği (Leptinotarsa decemlineata) (Say) (Coleoptera: Chrysomelidae)'nin yayılışı araştırılmıştır. Bu amaçla, Afyonkarahisar ili; Merkez, Sandıklı, Emirdağ, Şuhut, Dinar, Çobanlar ilçelerinde, her ilçeye dört kez gidilerek patates tarlalarından patates böceği bireyleri toplanmış ve kayıt altına alınmıştır. Patates tarlalarında olası entomopatojen fungus saptamak amacıyla örnekleme alanı seçilen her tarladan bir kg toprak örneği alınarak Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Tarım Bilimleri ve Teknolojileri Fakültesi, Bitki Koruma Bölümü, Biyolojik Mücadele Araştırma ve Uygulama Laboratuvarına gönderilmiştir. Ayrıca Afyonkarahisar ilinde patates böceğinin popülasyon değişiminin belirlenmesi amacıyla, Afyonkarahisar ili Bolvadin ilçesi merkezinde, aralarında 4 km bulunan iki patates tarlası örnekleme alanı olarak seçilmiştir. Her hafta bu tarlalardan patates böceği bireyleri (yumurta, larva, ergin) toplanarak kayıt altına alınmıştır. Yapılan çalışmalar sonucunda bölgede patates böceğinin yılda 3.35 döl verebileceği hesaplanmıştır. İlçelerde patates tarlalarından alınan toprak örneklerinde entomopatojen fungus izole edilememiştir.

Ezgi Doğan
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Arazi koşullarında nohut antraknozu hastalığı [Ascochyta Rabiei (Pass. Labr.)]'na karşı abiyotik aktivatör bion mx 44 (%4 acibenzolar-s-methyl+%40 metalaxyl-m)'un etkinliğinin belirlenmesi

Bu çalışmada ülkemizde nohut ekim alanlarında önemli kayıplara yol açan Nohut Antraknozu [Ascochyta rabiei (Pass.) Labr.] hastalığına karşı abiyotik aktivatör BION MX 44 (%4 Acibenzolar-S-Methyl %40 Metalaxyl-M)'ün etkinliği araştırılmıştır. Denemede BELLİS (Boscalid %25 + Pyraclostrobin), CANPRİN 35 DS (Metalaxyl), aktivatör olarak BION MX 44 (0.1, 0.3, 0.5), Yerel çeşit (Hassas), Azkan (Tolerant) nohut çeşitleri kullanılmıştır. Denemeler Kütahya'nın Gediz ve Şaphane ilçelerinde kurulmuştur. İlk ilaçlamaya tohumun tarla çıkışından 15 gün sonra başlanmış ve 10 gün arayla ikinci ilaçlama yapılmıştır. Son ilaçlamadan 21 gün sonra elde edilen sonuçlar 1-9 skalasına göre değerlendirilmiştir. Gediz ilçesindeki hassas Yerel çeşit kontrol grubunun hastalık şiddeti %100, CANPRİN 35 DS grubunun %97 BELLİS grubunun %65, BELLİS+BION MX 44 0.3mM grubunun %74, BION MX 44 0.5mM grubunun da %50.30 olarak tespit edilmiştir. Şaphane ilçesindeki hassas Yerel çeşit KONTROL grubunun hastalık şiddeti %96.50, CANPRİN 35DS grubunun %96, BELLİS grubunun %65.75, BELLİS+BION MX 44 0.3 mM grubunun %68.50, BION MX 44 0.5 mM grubunun da %46.85 olarak belirlenmiştir. Gediz ilçesindeki tolerant Azkan çeşidinin KONTROL grubunun hastalık şiddeti %8.25, CANPRİN 35 DS grubunun %6.80, BION MX 44 0.5 mM grubunun %0.75, Şaphane ilçesinde bulunan tolerant Azkan çeşidinin KONTROL grubunun hastalık şiddeti %5.50, CANPRİN 35 DS grubunun %4.10, BION MX 44 0.5 mM grubunun hastalık şiddeti %0.80 olarak tespit edilmiştir. Çalışmalar sonucunda tolerant nohut çeşidiyle gerek pozitif bulguların elde edilmesi gerekse çevre dostu olması sebebiyle BION MX 44'ün 0.5 mM dozunun nohut bitkisinde antraknoza karşı kullanılmasının yararlı olacağı kanısına varılmıştır.

Fatih Burak Sevil
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2019
00
DoctorateOpen AccessTR

Isparta ve Burdur illeri tahıl alanlarında bitki paraziti nematodların belirlenmesi ve buğdayda endoparazit nematodların Fusarium Culmorum ile etkileşimlerinin araştırılması

Bu çalışmada Isparta ve Burdur illeri tahıl alanlarında Pratylenchus spp. ve Pratylenchoides spp. bitki paraziti nematodların yaygın olduğu bulunmuş ve kök yoğunluklarının birçok alanda ekonomik zarar seviyesi ve üstünde olduğu belirlenmiştir. Morfolojik teşhis sonucunda Kök lezyon nematodlarından 4 tür (Pratylenchus penetrans, P. thornei, P. neglectus, P. crenatus) saptanmıştır. Burdur ve Isparta ilinde buğday tahılında hakim tür P. neglectus olurken, arpa tahılında P. thornei daha fazla bulunmuştur. Pratylenchoides spp.'nin köklerde bulunma oranı ise Burdur ilinde %53.3 saptanırken, Isparta ilinde %51 saptanmıştır. In vitroda, Fusarium culmorum (ISP, B4, FC5) izolatlarının spor süspansiyonu ve kültür filtratlarının P. thornei, P. neglectus ve P. penetrans üzerine etkisi araştırılmış ve kültür filtratlarının yüksek nematisit etkisi belirlenmiştir. Bu etkide izolat, nematod türü, zaman ve konsantrasyonunun önemli olduğu bulunmuştur. Kontrollü koşullar altında buğday bitkisinde yürütülen çalışmalarda ise F. culmorum B4 izolatının çavdar inokulumu ve kültür filtratı ile P. thornei, P. neglectus ve P. penetrans interaksiyonunun bitki kültivarı, uygulama zamanı, nematod türü ve yoğunluğuna göre önemli farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir. Kültür filtratı uygulamasının in vitroda gösterdiği nematisit etki kontrollü koşullar altında saptanmamıştır. F. culmorum'a orta dayanıklı 2-49 buğday hattında Kök lezyon nematodlarının beslenme sırasında açtığı yaraların hastalık şiddetine olumlu anlamda önemli bir katkısı belirlenmemiştir. Ancak artan nematod yoğunluğu ile birlikte hastalık şiddetini arttırabildiği saptanmıştır. F. culmorum'un çavdar inokulumu veya kültür filtratı şeklinde uygulanması Kök lezyon nematodlarının yoğunlukları ve üreme oranını etkilemezken, F. culmorum'un inokulasyon zamanının önemli olduğu saptanmıştır. Buğday bitkisine önce giren etmenin diğer etmenin gelişimini olumsuz etkilediği belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Kök lezyon nematodları, Fusarium culmorum, Etkileşim, Buğday, Kültür filtratı

Fatma Gül Göze Özdemir
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Farklı sıcaklıkların Leptinotarsa decemlineata (Say.) (Coleoptera: Chrysomelidae)'nın beslenme miktarı üzerine etkisi

Bu çalışmada Leptinotarsa decemlineata (Say.) (Coleoptera: Chrysomelidae)'nın beslenme miktarına sıcaklığın etkisi araştırılmıştır. Böceğin hangi sıcaklıklarda ve hangi biyolojik döneminde daha fazla miktarda beslendiği incelenmiştir. Ayrıca sıcaklığın zararlının beslenme miktarı üzerine etkisi, Logan-10 modeli kullanılarak açıklanmıştır. Bu amaçla, patates bitkisinden alınan yapraklı dal parçası, zararlının 24 saatlik beslenmesinden önce ve sonra tartılarak eksilen ağırlık miktarı belirlenmiştir. Aynı koşullarda yapraklı dal parçasının 24 saat içerisindeki su kaybı miktarı da belirlenmiş ve zararlının net tüketim miktarı hesaplanmıştır. Denemeler 2°C'lik artışlarla 17°C ile 35°C arasında olacak şekilde 10 farklı sıcaklıkta gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre zararlının en yüksek tüketim miktarı 1,507.10 mg olarak 29°C'de II. dönem larvalarda ve en düşük tüketim miktarı 199.80 mg olarak 17°C'de IV. dönem larvalarda görülmüştür. Ayrıca zararlının tüketim miktarları üzerine uygulanan Logan-10 modeli eğrisine ve parametrelerine göre, zararlının tükettiği patates bitkisinin yapraklı dal parçası miktarı, belli bir sıcaklığa kadar artış göstermiş ve optimum sıcaklığa (27.99-28.81°C) ulaştıktan sonra tüketim miktarının azalarak sıfıra kadar (37.18-37.87°C) düştüğü belirlenmiştir. Bu çalışma sonucunda, zararlının beslenme miktarı üzerine hem biyolojik dönemin hem de sıcaklığın doğrusal olmayan bir etkiye sahip olduğunu söylemek mümkündür. Ayrıca zararlının popülasyonundaki ve zarar miktarındaki mevsimsel değişimler ve dolayısıyla bu zararlıya karşı uygulanacak mücadele yöntemleri üzerine yapılacak ileriki çalışmalar için önemli veriler elde edildiği düşünülmektedir.

Büşra Betül Çınar
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2020
00
DoctorateOpen AccessTR

Farklı turunçgil türlerinin Citrus chlorotic dwarf assocıated vırus (CCDaV)'üne dayanıklılık durumlarının belirlenmesi ve bazı R dayanıklılık genlerinin ekspresyon analizleri

Turunçgil klorotik cüceleşmeyle ilişkili virüs (Citrus chlorotic dwarf associated virus, CCDaV) turunçgil üretiminde verim ve kaliteyi olumsuz etkileyen virüs hastalıklarından biridir. Hastalık ilk kez 1980'li yılların sonlarında ülkemizde ortaya çıkmış ve kısa süre içerisinde Doğu Akdeniz Bölgesi turunçgil üretim alanlarına yayılmıştır. Hastalık Defne beyazsineği Parabemisia myricae (Homoptera: Aleyrodidae) ile taşınmakta olup, virüs daha sonra Çin'de de bulunmuştur. Bu tez çalışması kapsamında öncelikle CCDaV-BATEM-M izolatının tespiti, biyolojik ve moleküler karakterizasyonu yapılmıştır. İzolatın CP geninin nükleotit ve aminoasit düzeyinde yapılan çoklu dizi analizleri sonucunda hem ülkemizdeki hem dünyadaki diğer izolatlar ile % 99-100 oranında benzerlik gösterdiği belirlenmiştir. Daha sonra ülkemizde yaygın olarak yetiştirilen turunçgil türlerinin CCDaV'ye dayanıklılık ve duyarlılık durumları ortaya konulmuştur. Bu amaçla altı farklı turunçgil türüne CCDaV inokülasyonu yapılmış ve aşılamadan 3, 6 , 9 ve 12 ay sonra virüs yoğunluğu real-time PCR yoluyla mutlak kantitasyon yapılarak tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlar karşılaştırılarak turunçgil türlerindeki CCDaV dayanıklılık düzeyleri belirlenmiş ve limonun en duyarlı, üç yapraklı portakalın ise en dayanıklı tür olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca çalışma kapsamında CCDaV'ye dayanıklı ve duyarlı bulunan türlerde, bazı R genlerinin ekspresyon analizleri yapılarak dayanıklılıkta etkili R genleri belirlenmeye çalışılmıştır. Bu amaçla ilk olarak portakal bitkisinin genomunda kodlanan R genlerinden 15 tanesi seçilerek bu genlere spesifik primerler tasarlanmıştır. Daha sonra limon ve üçyapraklı portakal bitkilerine aşılama yoluyla CCDaV inokülasyonu yapılmış ve inokülasyondan 3, 6 ve 9 ay sonra alınan yaprak örneklerinden total RNA izolasyonu yapılmıştır. Seçilen 15 adet R geninin CCDaV enfekteli ve kontrol bitkilerinde ekspresyonu real-time RT-PCR yöntemiyle belirlenmiştir. Bu genlerin altı tanesinin ekspresyonu CCDaV dayanıklı bitkide artarken, diğer genlerde değişmediği belirlenmiştir. Yapılan ekspresyon analizleri CCDaV inokülasyonu sırasında dayanıklı üçyapraklı ve duyarlı limonda farklı ekspresyon gösteren R genleri ortaya konulmuştur. Sonuçlar, test edilen R genlerinden yedi tanesinin CCDaV'ye dayanıklılıkta etkili olabileceğini göstermiştir.

Bengi Topkaya
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2020
00
DoctorateOpen AccessTR

Patlıcanda fungal solgunluk hastalığına karşı bitki gelişimini uyaran kök bakterileri ile Trichoderma türlerinin birlikte kullanım olanaklarının araştırılması

Bu tez çalışmasında, biyolojik mücadele etmenlerinden Trichoderma spp. ve bitki gelişimini teşvik eden kök bakterilerinin (PGPR) tek ve birlikte kullanımlarının; patlıcanda bitki gelişimi, Fusarium oxysporum f. sp. melongenae ile Verticillium dahliae'nin neden olduğu solgunluk hastalık şiddeti ve savunmayla ilişkili enzimler (peroksidaz, polifenol oksidaz, fenilalanine amonyum liyaz ve β-1,3 glukanaz) üzerine etkileri araştırılmıştır. Batı Akdeniz bölgesinde açıkta patlıcan yetiştiriciliği yapılan alanlardan alınan bitki ve toprak örneklerinden 156 bakteri ve 14 Trichoderma izolatı elde edilmiştir. In vitro ikili kültür denemelerinde altı bakteri ve yedi Trichoderma izolatı her iki patojenin gelişimini engellemiştir. Yine aynı yöntemle birlikte gelişimleri incelendiğinde ise birbiri ile uyumlu, iki bakteri (Pseudomonas koreensis ve Bacillus subtilis) ve iki Trichoderma (Trichoderma virens ve T. atroviride) izolatı in vivo denemelerde kullanılmak üzere seçilmiştir. Biyolojik mücadele etmenlerinin patojenlere karşı etkinlikleriyle ilişkili enzimlerin üretimleri de incelenmiştir. Bakteri izolatlarının üçü selülaz, dördü proteaz ve ikisi kitinaz enzim aktivitesi göstermiş ve beşinin siderofor ürettiği belirlenmiştir. Trichoderma izolatlarının enzim değerleri ise; selülaz için 108.861- 116.917 µg/ml, kitinaz için 659.524- 407.143 µg/ml ve β-1,3 glukanaz için 273.382- 291.03 µg/ml olarak ölçülmüştür. In vivo denemeler ise; biyolojik mücadele etmenlerinin tek ve kombinasyon uygulamalarının, patojenlerin neden olduğu solgunluk hastalık şiddetini azaltarak bitki gelişim parametrelerinde ve bitkilerdeki dayanıklılıkla ilişkili enzimlerin aktivitelerinde artışa neden olduğunu göstermiştir.

Melis Bilginturan
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2021
00
DoctorateOpen AccessTR

Bakla bitkisi (Vicia faba L.) üzerinde, iki otçul [Aphis fabae scopoli ve Acyrthosiphon pisum harrıs)] ve iki avcı (Hippodamia variegata (Goeze) ve Coccinella septempunctata L.) arasındaki tritrofik ilişkilerin belirlenmesi

Bitkisel üretim yapılan alanlarda zararlılara karşı yoğun şekilde kimyasal kullanılmaktadır. Bunun sonucunda zararlıların da direnç kazandığı ve bu sebeple alternatif mücadele yöntemlerinin olması gerektiği düşünülmektedir. Bunlardan biri de biyolojik mücadale yöntemidir ve bu yöntem içerisinde av-avcı ilişkisinin ve değişen av yoğunluklarında üreme yeteneklerinin belirlenmesi biyolojik mücadele etmenin seçilmesinde anahtar bileşenlerdendir. Bu çalışmada olfaktometre yardımıyla avcı böceklerin farklı besinlere yönelmeleri incelenmiştir. Bu çalışmada ayrıca yaprakbitlerinin avcıları olan Hippodamia variegata ve Coccinella septempunctata (Coleoptera: Coccinellidae)'nın işlevsel ve sayısal tepkileri test edilmiştir. İşlevsel tepki denemelerinde avcıların değişen av yoğunluklarında tükettiği av miktarını ve yaprakbitlerinin popülasyonlarını düşürmedeki etkisi saptanırken; sayısal tepki denemelerinde ise avcıların değişen av yoğunluklarındaki üreme yetenekleri tespit edilmiştir. Çalışmaların tamamı 27±1°C sıcaklık ve %65±5 orantılı nem ve uzun gün aydınlatmalı (16:8) iklim odalarında gerçekleştirilmiştir. İşlevsel tepki denemelerinde elde edilen sonuçlara göre avcı böceklerin avları üzerindeki saldırı oranlarının (a) gelişme dönemleri ilerkedikçe arttığı, yakalama sürelerinin (Th) de düştüğü gözlenmiştir. Sayısal tepki denemelerinde ise bırakılan yumurta sayıları ve her iki avcının da besinleri üzerindeki üreme tepkilerinin (ECI) besin yoğunluğuna bağlı olarak artış gösterdiği belirlenmiştir. Elde edilen verilere göre her iki avcının da özellikle geç gelişme dönemlerinin A. fabae ve A. pisum üzerindeki hem üreme tüketim hem de üreme kapasitelerinin yüksek olduğu ve bu zararlılar ile mücadelede etkili olabilecekleri kanaatine varılmıştır.

Betül Kayahan
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2021
00
Master'sOpen AccessTR

İki insektisit- akarisitin avcı akar Amblyseius swirskii Athias – Henriot (Acari: Phytoseiidae)'ye etkilerinin belirlenmesi

Bu tez çalışmasında iki insektisit – akarisit, spiromesifen+abamectin (S+A) ve terpenoid blend QRD 460 (TBQ)'in avcı akar Amblyseius swirskii (Athias-Henriot)'ye akut ve uzun süreli etkileri incelenmiştir. Akut etki çalışmalarında S+A'ın ve TBQ'nun tarla uygulama dozu (T) iki farklı yöntemle (direkt uygulama ve kuru rezidü) larva ve ergine uygulanmıştır. İlaçların akut etkileri ve uzun süreli etkileri ilaçlama kulesi yaprak disk metodu ile belirlenmiştir. Akarisitlerin A. swirskii'ye uzun süreli etkilerinin incelenmesinde direkt uygulama yöntemi kullanılmıştır. S+A'ın ve TBQ'nun T dozları yaprak diskler üzerindeki 0-24 saat yaşındaki A. swirskii bireylerine uygulanmış ve yaklaşık 30 dak sonra, bireyler tek tek temiz yaprak diskler üzerine aktarılmıştır. Bireylerin beslenmesi için Typha latifolia poleni verilmiştir. Uygulamadan sonra bireyler ölene kadar her gün kontrol edilerek ömür uzunluğu, günlük bırakılan yumurta sayısı, preovipozisyon, ovipozisyon ve postovipozisyon süreleri, net üreme gücü (Ro), kalıtsal üreme yeteneği (rm), populasyonun ikiye katlanma süresi (T2), ortalama döl süresi (To), günlük maksimum üreme değeri (λ), toplam üretkenlik oranı (GRR) parametreleri belirlenmiştir. Akut etki uygulamalarında kullanılan her iki ilaçta IOBC sınıf değerlerine göre A. swirskii'ye zararsız bulunmuştur. Akarisitlerin yaşam sürelerine etkileri incelendiğinde, kontrol (saf su), S+A, TBQ uygulanan A. swirskii dişi bireylerin ömür uzunluğu sırasıyla 26.18, 22.64, 23.73 gün, erkek bireylerinki sırasıyla 29.28, 20.50 ve 25.47 gün bulunmuştur. Ovipozison süreleri sırasıyla kontrol, TBQ, S+A uygulanan bireylerde 19.59, 18.31 ve 17.89 gün olarak belirlenmiştir. Ortalama yumurta sayıları kontrol, S+A ve TBQ uygulanan bireylerde sırasıyla 31.72, 26.61, 26.00 yumurta/dişi bulunmuştur. Yaşam çizelgesinin en önemli iki parametresi R0 ve rm değerleri kontrol için sırasıyla 31.72 dişi/dişi/yumurta ve 0.200 dişi/dişi/gün bulunmuştur.

AcariPredatörlerYaşam tabloları
Büşra Demirtaş
Isparta University of Applied Sciences · Institute of Graduate Studies
2021
00