Guidance
138 theses under this subject heading
11. sınıf rehberlik programının öğrenci görüşlerine göre değerlendirilmesi
Bu araştırma, ortaöğretim 11. sınıf rehberlik programına ilişkin öğrenci görüşlerini belirlemek amacıyla yapılan tarama modelinde betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın evrenini, 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Siirt il merkezinde bulunan 25 devlet okullarında öğrenim görmekte olan ortaöğretim 11. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise, 863 ortaöğretim 11. sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; Topçu (2014) tarafından geliştirilen "Okul Rehberlik Programı Değerlendirme Ölçeği" kullanılmıştır. Katılımcıların ölçeklere vermiş olduğu yanıtların veri girişleri yapılarak betimsel istatistik ile puan ortalamalarının karşılaştırılması için T Testi, Mann Whitney U, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Kruskal Wallis analiz yöntemleri uygulanmıştır. Öğrencilerin ölçekte yer alan, alt boyutlara göre görüşlerinin değerlendirildiği çalışmada elde edilen sonuçlara göre yanıtların puan aralıkları doğrultusunda, öğrencilerin yanıtlarının tüm alt boyutlarda orta düzeyde olduğu görülmektedir. Öğrencilerin demografik değişkenlerine göre rehberlik programına ilişkin alt boyutların karşılaştırılması analizlerinde, öğrencilerin daha önce rehberlik ve psikolojik danışmanlık biriminden hizmet alıp almama durumu, lise türü, not ortalaması ile anne ve baba eğitim düzeyi bakımından anlamlı ölçüde farklılaştığı bulunmuştur.
10. sınıf öğrencilerinin okul rehberlik servisinden yararlanma düzeylerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı 10. sınıf öğrencilerinin rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmetlerinden yararlanma düzeylerini incelemektir. Araştırma evrenini Siirt il merkezinde öğrenim gören 10. sınıf öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem, 2019 yılında, Siirt il merkezinde beş farklı lise türünde öğrenim gören 896 ortaöğretim 10. sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Araştırmada öğrencilere "Kişisel Bilgi Formu" ve araştırmada veri toplama aracı olarak Oran (2013) tarafından geliştirilen "Öğrenci Anketi" uygulanmıştır. Öğrencilerin okul rehberlik servisinden yararlanma düzeylerinin ölçek alt boyutlarına vermiş oldukları yanıtlara göre incelendiği çalışmada elde edilen sonuçlara göre, öğrencilerin rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmetleri alt boyutlarının tümünde orta düzey katılım gösterdiği görülmüştür. Ayrıca, öğrencilerin rehberlik ve psikolojik danışmanlık hizmet alanları alt boyutlarından en yüksek katılım gösterdiği yararlanma boyutunun "Danışmana güven duyma" alt boyutu olduğu görülmektedir. En düşük katılım gösterilen alt boyutun ise "İhtiyaç olarak görme" alt boyutu olduğu bulunmuştur. 10. sınıf öğrencilerinin demografik değişkenlerine göre okul rehberlik servisinden yararlanma düzeylerinin farklılıklarına ilişkin sonuçlara göre, daha önce okul rehberlik servisinden yararlanma durumu bakımından tüm alt boyutlarda farklılığın anlamlı olduğu görülmüştür. Ayrıca, not ortalaması ve anne eğitim düzeyi bakımından okul rehberlik servisinden yararlanma alt boyutlarının farklılığının anlamlı olduğu bulunmuştur. Araştırmada elde edilen sonuçlar doğrultusunda, Siirt il merkezindeki 10. sınıf öğrencilerinin okul rehberlik servisinden yararlanma düzeylerine ilişkin güncel durum hakkında bilgi edinilmiştir. Sonuçların sonraki araştırmalara ve okul rehberlik servisine yönelik düzenlemelere yönelik katkı sağlayabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Okul Psikolojik Danışma ve Rehberlik, Ortaöğretim, Öğrenci Kişilik Hizmetleri, Rehberlik Hizmetleri.
E-rehberlik modülünün rehberlik hizmetlerine katkısına dair okul psikolojik danışmanları ve rehber öğretmenlerinin görüşleri
Bu araştırmada, Milli Eğitim Bakanlığı'na bağlı eğitim kurumlarında uygulanmakta olan e-Rehberlik modülünün Psikolojik Danışma ve Rehberlik hizmetlerine katkısına dair okul psikolojik danışmanları ve rehber öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim deseni kullanılmıştır. Amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemiyle belirlenen araştırmanın çalışma grubunu 2022-2023 eğitim öğretim yılında Batman ili merkezinde devlet okullarında görev yapan 24 okul psikolojik danışmanı/rehber öğretmeni oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler MAXQDA 2020 paket programı aracılığıyla içerik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Kodlama sürecinde hem uzman görüşüne başvurulmuş hem de veri setinden seçilen örnekler üzerinden iki ayrı kodlayıcının kodlamaları karşılaştırılarak kodlayıcılar arası uzlaşmanın % 93,75 olduğu tespit edilmiştir. Araştırma verilerinin analizi sonucunda elde edilen bulgular; modülün PDR hizmetlerine katkısı, modülün eksiklikleri, modülün geliştirilmesi gereken yönleri, eklenebilecek yeni hizmetler şeklinde 4 alt temada sunulmuştur. e-Rehberlik modülünün; kanıta dayalı, paydaş katılımı esaslı, ihtiyaca dönük, esnek, işlevsel PDR programları geliştirme ve değerlendirmeye, işleyişin dijitalleştirilmesine, veri arşivi oluşturarak etkili öğrenci takibi sağlanmasına, hizmetlerin görünürlülüğünü artırmaya, standartlaşmaya ve çalışanların iş disiplinini geliştirmelerine katkı sağladığı tespit edilmiştir. e-Rehberlik modülünün eksikliklerinin ise; ihtiyaç analizi araçlarının yetersiz olması, genel hedef ve yerel hedeflerin tüm kademeler için kapsayıcı olmaması, verilerin işlenmesi için tanınan sürenin kısıtlı olması, verilere dair raporlama kısmının yetersizliği, sınıf rehberliğinin göz ardı edilmesi, yazılımsal yetersizlikler olduğu tespit edilmiştir. e-Rehberlik modülünün sadece veri işlenen bir yazılım olmanın ötesine geçmesi gerektiği, hizmetlerin sunulduğu ve PDR alanı için daha çok paydaşın aktif olarak kullanabildiği EBA gibi ayrı bir platforma dönüşmesi gerektiği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: e-Rehberlik modülü, psikolojik danışma ve rehberlik hizmetleri, psikolojik danışman, rehber öğretmen
Okul yöneticilerinin ilköğretimdeki önleyici hizmet programlarına bakış açısının değerlendirilmesi
Bu araştırmada "Okul Yöneticilerinin İlköğretimdeki Önleyici Hizmet Programlarına Bakış Açısının Değerlendirilmesi" konu edilmiştir. Bu bağlamda araştırmanın amacı örneklem grubunda görev yapan okul müdürlerinin önleyici hizmete yönelik algılarının belirlenmesidir. Araştırmanın evrenini İstanbul ili, örneklemi ise İstanbul Bahçelievler ve Bakırköy ilçelerinde bulunan 51 ilkokul müdürünü kapsamaktadır. Araştırma, nitel yöntemle gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanan anket kullanılmıştır. Ankette birinci bölümde katılımcıların demografik özelliklerini ortaya koymak amacıyla 5 sorudan oluşan kişisel bilgi formu, ikinci bölümde ise "Okul Yöneticilerinin İlköğretimdeki Önleyici Hizmet Programlarına Bakış Açısının Değerlendirilmesi" amacıyla hazırlanan yanıtları evet ve hayırdan oluşan 10 soru yer almaktadır. Anket formunun görünüş geçerliliğinin tespiti amacıyla iki uzman görüşüne başvurulmuştur. Ayrıca yine araştırmacılar tarafından hazırlanan 5 soruluk yapılandırılmış görüşme formu anket sonuçlarının geçerliliğini sorgulamak amacıyla 11 müdürle yüz yüze gerçekleştirilmiştir. Veriler, frekans analizleri, Ki-Kare ve içerik analizi ile değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonunda, önleyici hizmet anketi maddelerine müdürlerin verdikleri cevaplar incelendiğinde cinsiyet, yaş, medeni durum, kıdem yılı ve öğrenim durumuna göre anlamlı farklılığın görülmediği tespit edilmiştir. Okul yöneticilerinin önleyici hizmet programının uygulanması eğitim-öğretime katkı sağladığını düşündükleri, ancak okul müdürlerinin 1.Sınıfa başlayacak öğrenciler için disleksi (öğrenme bozukluğu) testi, hiperaktivite ve dikkat eksikliği testi, diskalkuli (matematik bozukluğu) testi yapmadıkları, hazırbulunuşluk testinin de uygulanmadığı tespit edilmiştir. Bunun yanında müdürlerin, "Öğrencilerin seviyelerine uygun gerekli ders araç-gereçleri temin edildi." önermesine katıldıkları sonucuna ulaşılmıştır. Okul müdürlerine, öğrencilerin başarısını artırmada erken dönemde alınacak önlemlerden birisinin önleyici hizmetler olduğunun farkındalığının artırılması, teşvik edilmesi ve konuyla ilgili bilgilendirmeler yapılması önerilebilir.
İlköğretim birinci kademe sınıf öğretmenlerinin rehberlik uygulamaları ve öğretmen yeterlilikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırma ilköğretim birinci kademe sınıf öğretmenlerinin rehberlik uygulamaları ile öğretmen yeterlilikleri ve çeşitli değişkenlerle olan ilişkisini anlamaya yönelik olarak yapılan betimsel bir çalışmadır. Araştırmanın modeli karşılaştırma türü ilişkisel tarama modelidir.Araştırmanın evreni Uşak ili merkezinde görev yapan ilköğretim birinci kademede sınıf öğretmenleridir. Araştırmanın örneklemini ise evreni oluşturan okullardan 2008-2009 eğitim-öğretim yılında Uşak ili merkezinde görev yapan öğretmenlerin sayıları değerlendirilerek tesadüfi örnekleme yoluyla seçilen 309 ilköğretim birinci kademe sınıf öğretmeni oluşturmaktadır.Araştırmanın verileri iki ölçek kullanılarak elde edilmiştir. Sınıf Öğretmenlerinin, rehberlik uygulamaları ?Rehberlik Uygulamaları Ölçeği? (Terekeci, Taşdelen_Karçkay, 2010) ile toplanmıştır. Ölçek, araştırmacı tarafından ilgili literatür taranıp Rehberlik ve Psikolojik Danışma alanında doktora eğitimini tamamlamış 3 alan uzmanın görüşleri alınarak geliştirilmiştir. Ölçeğin geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış olup ölçek tek boyutta toplanmıştır. Ölçekteki 21 maddenin toplam Cronbach Alpha katsayısı ,94'tür. Bulgular, Rehberlik Uygulamaları Ölçeği'nin uygulanabilecek düzeyde geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir. Kullanılan ikinci ölçek ise; öğretmenlerin kendi yeterliliklerine yönelik Gibson ve Dembo (1984) tarafından geliştirilen ve daha sonra Guskey ve Passaro (1994) tarafından yeniden gözden geçirilen Öğretmen Yeterlilik Ölçeği'nin (Teacher Efficacy Scale) Diken (2006) tarafından Türkçe'ye uyarlanıp Türkiye'de Türk öğretmenler üzerinde geçerlik ve güvenirliği incelenen ölçektir. Ölçeğin güvenirlik çalışması Cronbach Alpha testi ile yapılmış; ölçeği oluşturan toplam 16 maddenin iç tutarlılık katsayısı .71, ilk boyutun .71 ve ikinci boyutun ise .73 bulunmuştur. Bulgular, Öğretmen Yeterlilik Ölçeği Türkçe versiyonunun Türk öğretmenleri ile uygulanabilecek düzeyde geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir.Bu araştırmanın sonucunda, ilköğretim birinci kademe sınıf öğretmenlerinin rehberlik uygulamaları ve öğretmen yeterlilikleri arasında ise orta düzeyde ve anlamlı bir ilişki vardır. Yapılan korelasyon analizine göre, öğretmenlerin rehberlik uygulamalarıyla en yüksek ilişki öğretmen yeterlilikleriyle ilgilidir. Aşamalı regresyon analizi sonucunda rehberlik uygulamalarında öğretmen yeterliliği önemli yordayıcı olarak bulunmuştur.Anahtar Kelimeler:Öğretmen yeterliliği, Rehberlik, İlköğretim öğretmenleri, Sınıf öğretmenleri, İlköğretim okulları, Öğretmenler, Rehberlik uygulamaları
Maarif müfettişlerinin sınıf öğretmenlerine mesleki rehberlik yapma düzeyleri ile öğretmen motivasyonu arasındaki ilişki
Bu araştırmanın amacı, maarif müfettişlerinin sınıf öğretmenlerine mesleki rehberlik yapma düzeylerine ve bu davranışların öğretmenleri ne düzeyde motive ettiğine ilişkin öğretmen görüşlerini belirlemek ve maarif müfettişlerinin mesleki rehberlik davranışları ile bu davranışların öğretmenleri motive etme düzeyleri arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Araştırmanın çalışma evrenini 2014-2015 eğitim-öğretim yılında Uşak il merkezinde bulunan, 31 ilkokulda görev yapan sınıf öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem yöntemi kullanılmamış araştırma evrenindeki bütün öğretmenlere ulaşılmaya çalışılmıştır. Bu doğrultuda, 216 öğretmene ulaşılmıştır. Hatalı ya da eksik doldurulan 19 ölçek çıkarıldıktan sonra 197 ölçek değerlendirmeye alınmıştır. Verilerin toplanmasında, Arslantaş (2007) tarafından geliştirilen 55 maddelik ölçek izin alınarak kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen verilerin çözümlenmesinde betimsel istatistiklerin yanı sıra T-Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Korelasyon Analizi kullanılmıştır. Verilerin analizi sonucunda, öğretmenlerin maarif müfettişlerinin mesleki rehberlik yapma rollerine ilişkin görüşlerinin birbirlerine benzer olduğu görülmekte ve müfettişlerin bu rollerini "az" derecede gerçekleştirdikleri bulgusuna ulaşılmıştır. Maarif müfettişlerinin mesleki yardım ve rehberlik konularında gösterdiği davranışların öğretmenlerin motivasyonuna etkisi ise "orta" derecede çıkmıştır. Maarif müfettişlerinin mesleki rehberlik davranışlarını gösterme düzeyleri ile bu davranışların öğretmenleri motive etme derecesi arasında anlamlı pozitif yönlü bir ilişki bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Müfettiş, Rehberlik, Mesleki Rehberlik, Motivasyon, Öğretmen Motivasyonu
Lise öğrencilerindeki akademik başarı ve sınav kaygısı ile manevi danışmanlık ve rehberlik ilişkisi
Bu araştırmanın amacı manevi danışmanlık ve rehberlikle öğrencilerin akademik başarı düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın deney grubu ve kontrol grubu, Uşak ilinde lise düzeyinde öğrenim gören araştırmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden öğrenciler içerisinden yansız atamayla seçilen 20 öğrenci ile oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak Westside Sınav Kaygısı Ölçeği(Westside Test Anxiety Scale, WTAS) kullanılmıştır. Bu ölçek Driscoll tarafından 2007 yılında geliştirilmiştir. Ölçeğin Türkçe formunun oluşturulması ve güvenirlik çalışmaları Totan ve Yavuz(2009) tarafından yapılmıştır. Totan ve Yavuz(2009) tarafından yapılan çalışma sonucunda, ölçek öğrencilerin sınav kaygısı düzeyini ölçmede geçerlilik ve güvenirlik katsayısı yüksek bir ölçme aracı olarak değerlendirilmiştir. Öntest olarak Westside Sınav Kaygısı Ölçeği(Westside Test Anxiety Scale, WTAS) uygulandıktan sonra yapılandırılmış 9 oturumdan oluşan manevi danışmanlık ve rehberlik uygulaması yapılmıştır. Son oturumda son test uygulanmıştır. Deney ve kontrol grubunun sınav kaygısı ölçeği ön testlerinden ve son testlerinden almış oldukları puanların anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek üzere T testi yapılmıştır. Araştırma sonucunda manevi danışmanlık ve rehberlik ile öğrencilerin sınav kaygısı arasında negatif, akademik başarıları arasında ise pozitif bir ilişki olduğu görülmüştür.
Bir füze sisteminin gürbüz kontrolü
Missiles, known for their high agility and fast speed, are becoming increasingly important for defense purposes and they are frequently encountered, especially in air defense scenarios. In an air defense scenario, the missile is guided towards the target with the goal of intersecting the target's trajectory as quickly as possible or minimizing the deviation that will occur at the intersection point. Since these trajectories are produced in the missile guidance unit, this unit is vital to achieving the expected results from the missile. For years, intensive studies on this unit have been carried out by using different control methods, intelligent approaches as well as classical guidance laws. Within this thesis, novel alternative structures are developed based on robust control methodologies with the purpose of designing the guidance laws that demand more than enough high accuracy in a short, finite amount of time. The first structure is based on two conventional control methods, which are the proportional-integral-derivative (PID) and the sliding mode control (SMC), while two traditional guidance controls, the Proportional Navigation (PN) guidance law and the Augmented Proportional Navigation (APN) guidance law, are designed for comparison of results. In the second structure, a novel composite 3D guidance law based on an adaptive integral sliding mode (AISM) control method utilizing a nonlinear disturbance observer technique is proposed for missiles. Firstly, the integral sliding mode control is proposed to get rid of the reaching phase of traditional SMC, as well as the adaptive law is used to design without the upper bound of the target information. Moreover, the NDOB is designed to estimate the target acceleration by handling as the disturbance to minimize the chattering phenomenon. The third proposed new guidance law includes a high-order sliding mode control technique that utilizes an adaptive algorithm and fuzzy gain scheduling to obtain its parameters online. In this guidance law, the super-twisting sliding mode guidance law, which is a high-order sliding mode control technique, is designed to overcome the chattering phenomenon, and also an adaptive law and fuzzy control are used to determine the controller parameters and gains. Stability analyzes of the proposed guidance laws are performed using the Lyapunov method. In the last structure, a new law based on the APN guidance law utilizing an NDOB technique is proposed. Thus, a different approach has been brought to classical guidance law. Here, an NDOB technique is used to obtain the target acceleration, and so when designing the APN guidance law, it can be designed without the need for target acceleration information. Through numerical simulations, all designed and proposed guidance laws are evaluated and compared with different guidance laws according to several cases of the target. In addition, all guidance laws are evaluated in terms of the miss distance and interception time, and the results are presented. Throughout this thesis, it was clearly observed that the proposed guidance laws outperform the other schemes regarding the miss distance and interception time.
Ortaokul düzeyinde uygulanan Türkiye bağımlılıkla mücadele eğitiminin (TBM) etkililiği ve öğrencilerin eğitim ile ilgili görüşleri
Bu araştırmanın amacı; Türkiye Cumhuriyeti Milli Eğitim Bakanlığı başta olmak üzere ülkenin farklı kesimlerine ve farklı yaş gruplarına uygulanan Türkiye Bağımlılıkla Mücadele Eğitim Programının (TBM) ortaokul düzeyinde etkililiğini ve öğrencilerin eğitim ile ilgili görüşlerini değerlendirmektir. Bu araştırmada ön test-son test deney deseni kullanılmış ve sonuçlar istatiksel yöntemler ile analiz edilmiştir. İzmir ili Karabağlar ilçesi bünyesinde risk grubunda bulunan öğrencilerin bulunduğu iki ortaokul belirlenmiştir. Araştırmanın deney grubunu seçilen iki ortaokulun tüm kademelerindeki öğrencilerin tamamı oluşturmaktadır. Deney grubu öğrencilerin araştırmacı tarafından TBM'nin alt modülleri olan teknoloji bağımlılığı, tütün bağımlılığı ve sağlıklı yaşam anketleri çalışma öncesi ön test verilerini elde etmek amacı ile uygulanmıştır. Ön test verileri elde edildikten sonra deney grubunda yer alan öğrencilere TBM eğitimi uygulanmıştır. Eğitim her sınıf düzeyinde 3 modül/8 saat olarak gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen eğitim programları sonrası deney grubu öğrencilerine teknoloji bağımlılığı, tütün bağımlılığı ve sağlıklı yaşam anketleri tekrardan uygulanmış ve son test verileri elde edilmiştir. Ayrıca 3 uzman görüşü alınarak hazırlanan öğrenci görüşlerini değerlendirme formu uygulanarak öğrencilerin eğitim ile ilgili görüşleri incelenmiştir. Deney gruplarının ön test, son test verileri T testi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırmanın anlamlılık düzeyi .05 alınmıştır. Araştırma sonucunda, Ortaokul düzeyinde uygulanan TBM' nin etkili bir önleyici eğitim programı olduğu görülmüştür. Öğrencilerin eğitim sonrasındaki görüşleri bu sonuçları desteklemektedir. Anahtar Kelimeler: önleyici rehberlik; bağımlılık; bağımlılıkla mücadele
Lisans düzeyinde turizm rehberliği eğitiminde mesleki İngilizce dersine yönelik bir değerlendirme
Bu çalışma, lisans düzeyindeki turizm rehberliği programlarında yer alan mesleki İngilizce dersini değerlendirmeye yöneliktir. Bu bağlamda yarı yapılandırılmış soru formu aracılığıyla yüz yüze, telefonla ve internet yoluyla yapılan görüşmeler sonunda 22 eylemli profesyonel turizm rehberi, 15 öğretim elemanı ve 56 öğrenciden veri toplanmıştır. Ayrıca 22 öğrenciye Mesleki İngilizce İhtiyaç Analizi uygulanmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden betimsel analiz kullanılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında bazı üniversitelerde mesleki İngilizce dersi bulunmadığı, verilen mesleki İngilizce derslerinin yetersiz olduğu, saha uygulamalarına ve konuşma becerilerine daha fazla önem verilmesi gerektiği, hazırlık sınıfının zorunlu olması gerektiği, özellikle YDS türü sınav çalışmalarının mesleki İngilizce dersi dışında yapılması gerektiği ortaya çıkmıştır. Sonuç olarak üniversitelerin mesleki İngilizce ders saati, müfredatı, öğretim elemanlarının uzmanlıkları ve kullanılan kaynaklar açısından bir standart olmadığı görülmüştür. Bu doğrultuda birtakım öneriler geliştirilmiştir. Anahtar kelimeler: Turizm Rehberliği Eğitimi, Mesleki İngilizce, Özel Amaçlı ingilizce
Turist rehberlerinin duygusal zeka ile rehberlik stilleri ilişkisi
Araştırmada, Türkiye'deki turist rehberlerinin rehberlik stilleri (RS) ve duygusal zeka yetenekleri arasındaki ilişki belirlenmeye çalışılmıştır. Öncelikle duygusal zeka, turist rehberliği, rehberlik stilleri hakkında alanyazın taraması yapılmıştır. Alanyazın taramasından sonra turist rehberlerinin rehberlik stillerini, duygusal zeka boyutlarını ve bu boyutlar arasındaki ilişkiyi belirlemeye yönelik oluşturulmuş 75 maddeden oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Rehberlerin duygusal zeka yetilerini ölçmeye yönelik ölçek Min'in 2012'de Tourism Management dergisinde yayınlanan "Duygusal Becerileri Değerlendirme Süreci-Yoğunlaştırılmış Versiyonu'ndan" (ESAP-CV), rehberlik stillerini ölçmeye yönelik ölçek ise Tsaur ve Teng (2017) tarafından yapılan yine aynı dergide yayınlanan makalelerindeki "Tur Liderlerinin Rehberlik Stilleri" (TLGS) adlı ölçekten dil eşdeğerliliği sağlanarak uyarlanmıştır. Araştırmanın evrenini TUREB'ten alınan bilgilere göre 2017 yılının Ocak ayı itibariyle Türkiye'de bulunan 10189 turist rehberi oluşturmaktadır. Çalışmada alan araştırması yöntemi kullanılmıştır. Çalışmada, maliyet, zaman ve ulaşabilirliğin kısıtlı olması nedeniyle uygulama alanı sınırlandırılarak, tesadüfi olmayan örnekleme yöntemlerinden kolayda örnekleme yöntemine gidilmiştir. Anketler 2017 yaz sezonundan itibaren uygulanmış ve çalışma sonucunda kullanılabilir 381 anket elde edilmiştir. Turist rehberlerine uygulanan anketlerden elde edilen veriler istatistiksel analizler aracılığıyla değerlendirilmiştir. Analizler için sosyal bilimler için geliştirilmiş olan istatistik programı kullanılmıştır. Öncelikle anketi cevaplayanların demografik özelliklerine ilişkin frekans analizi yapılmıştır. Ölçeklerin boyut sayısını belirlemek amaçlı Horn'un (1965) paralel analizi yapılmış ve belirlenen boyutların hangi verilerden 96 oluştuğunu tespit etmek amacıyla faktör analizi yapılmıştır. Rehberlik stilleri boyutları ile duygusal zeka boyutları arasında istatistiksel olarak ilişkinin olup olmadığını saptamak için korelasyon analizi tercih edilmiş, boyutlar ve katılımcıların demografik değişkenleri arasındaki farklılığın belirlenmesi amacıyla ise t-testi, ANOVA (Tek Yönlü Varyans Analizi) ve Kruskall-Wallis H Testi kullanılmıştır. Verilerin analizleri sonucunda, turist rehberlerinin rehberlik stillerine dair dört boyut (Müşteri Öncelikli RS, Gelişmiş İletişimsel Yeteneğine Sahip RS, Sorumluluklarının Farkında Olan RS, Detaylara Önem Veren RS), duygusal zeka yeteneklerine dair ise üç boyut (Problem Çözme, Sosyal Yeterlilik, Mesleki Motivasyon) elde edilmiştir. Korelasyon analizi sonuçlarına göre; turist rehberlerinin Sosyal Yeterlilik boyutu ile Sorumluluklarının Farkında Olan RS, Müşteri Öncelikli RS, Gelişmiş İletişimsel Yeteneğine Sahip RS arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ayrıca araştırmanın bir diğer önemli bulgusu ise elde edilen boyutların demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığının belirlenmesidir. Turist rehberlerinin cinsiyetleri ile duygusal zeka yetenekleri arasında farklılık gözlenmezken, rehberlik stilleri ile cinsiyetleri arasında farklılık saptanmıştır. Ayrıca iki ölçekten elde edilen boyutların eğitim durumu, yaş, rehberlik mesleğini icra etme yılları, lisans eğitimi gibi değişkenlere göre farklılık gösterdiği elde edilen bulgular arasındadır. Anahtar Kelimeler: 1) Turist rehberliği 2) Rehberlik stilleri 3) Duygusal zeka
Ortaokul öğrencilerinin rehberlik dersine yönelik algılarının incelenmesi
Ortaokul rehberlik programından faydalanan öğrencilerin rehberlik programını nasıl algıladıklarını ve programın amaçları doğrultusunda ne derece kazanımlar elde ettiğini bilmek, rehberlik programının geliştirilmesi ve iyileştirilmesi konusunda önemli bir veri kaynağı olacağı düşünülmektedir. Bu doğrultuda çalışmada, ortaokul öğrencilerinin rehberlik dersine yönelik algılarının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2023-2024 eğitim öğretim yılında Nevşehir ilinde ortaokullarda öğrenim gören 572 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen Rehberlik Dersine Yönelik Algı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın örnekleminde Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) için 372, Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) için 200 öğrenci katılım sağlamıştır. Araştırmada ölçeğin kapsam geçerliği için uzman görüşüne başvurulmuş, ölçeğin yapı geçerliği için Açımlayıcı Faktör Analizi ve ölçeğin faktör yapısını doğrulamak için Doğrulayıcı Faktör Analizi uygulanmıştır. AFA sonucunda toplam varyansın %54,133'nü açıklayan, 18 maddeden ve 3 faktörden oluşan bir yapı elde edilmiştir. Ortaya çıkan faktörler oryantasyon, yöneltme ve yerleştirme, bireyi tanıma olarak adlandırılmıştır. Ölçeğin genel Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı .939 olarak hesaplanmıştır. Faktörler arasındaki korelasyon katsayısı, ölçeğin tümü için anlamlı bulunmuştur. AFA ile elde edilen üç faktörlü yapı, DFA ile test edilmiştir. Uyum indeksine göre önerilen üç faktörlü yapı doğrulanmıştır. Gerçekleştirilen analizlere göre ölçeğin gerekli özelliklere sahip olduğu gözlemlenmiştir. Araştırmada Rehberlik dersine yönelik algıları indeksinin üç alt boyutuna ait puanların toplamı kadın öğrenciler için 65,35 erkek öğrenciler için 65,52'dir. Bu sonuçlardan ortaokul öğrencilerinin rehberlik dersine yönelik algılarının tüm boyutlarda "Katılıyorum" olduğu ve yüksek düzeyde algı olduğu görülmüştür. Araştırmada öğrencilerin cinsiyet, sınıf düzeyi, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, sınıf öğretmeninin branşı değişkenleri ile rehberlik dersine yönelik algıları da incelenmiştir. Araştırma sonucunda bu değişkenler arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca sınıf rehberlik öğretmeni sosyal bilgiler branşından olan öğrencilerin oryantasyon hizmetinden daha fazla yararlandığı tespit edilmiştir. Sınıf rehberlik öğretmeni Türkçe branşından olan öğrenciler bireyi tanıma hizmetinden daha fazla yararlanmaktadır. Sınıf rehber öğretmeni matematik olan öğrenciler de yöneltme ve yerleştirme hizmetinden daha fazla yararlandığı saptanmıştır. Erkek öğrencilerin kız öğrencilere nazaran oryantasyon hizmetinden daha az yararlandığı tespit edilmiştir.
Psikolojik danışma ve rehberlik bölümü öğrencilerinin üstün yeteneklilere yönelik bilgi düzeyi ve görüşlerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı psikolojik danışma ve rehberlik son sınıf öğrencilerinin üstün yetenekli öğrencilere yönelik bilgi düzeylerini ölçmek ve üstün yetenekli öğrencilerle ilgili görüşlerini incelemektir. Araştırmanın örneklem grubunu farklı üniversitelerde okuyan Psikolojik danışma ve rehberlik bölümü son sınıf öğrencileri oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında "Demografik Bilgi Formu", 'Rehber Öğretmenlerin Üstün Yeteneklilere Yönelik Bilgi Düzeyleri Ölçeği' ve 'Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu' kullanılmış ve elde edilen veriler SPSS paket program ve içerik analizi ile analiz edilmiştir. Yapılan analiz sonuçlarına göre psikolojik danışma ve rehberlik bölümü öğrencilerinin üstün yeteneklilere yönelik bilgi düzeyleri öğrenim gördükleri üniversitelerine göre farklılık göstermezken; cinsiyetlerine ve özel eğitim dersi alma durumlarına göre farklılık göstermektedir. Buna ek olarak Üstün yeteneklilere yönelik bilgi düzeyleri ölçeğine ilişkin olarak yapılan betimsel analiz sonuçlarından psikolojik danışma ve rehberlik bölümü öğrencilerinin üstün yetenekli öğrencilerin kişilik özellikleri, bireysel farklılıkları ve üstün yetenekliler ile ilgili yanlış bilgi ve inanışlar hakkındaki bilgi düzeylerinin yüksek olduğu görülmüştür.
Ortaöğretim öğrencilerinin okul rehberlik servisinden yararlanma düzeylerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, ortaöğretim kademesinde bulunan öğrencilerin okul rehberlik ve psikolojik danışmanlık servislerinden yararlanma düzeylerini incelemektir. Çalışma nicel ve nitel araştırma verilerinin birlikte toplandığı karma yöntemli bir araştırmadır. Araştırmanın nicel verileri Siirt ili Merkez ilçesinde ortaöğretim kademesinde öğrenim görmekte olan 380'i erkek (%56), 293'u kadın (%44) toplam 673 öğrenciden toplanmıştır. Nitel araştırma kapsamında ise 19'u erkek (%25), 58'i kadın (%75) olmak üzere toplam 77 kişiden veri toplanmıştır. Araştırmanın nicel kısmında veri toplama aracı olarak; "Kişisel Bilgi Formu" ve Oran (2013) tarafından geliştirilen "Öğrenci Anketi" kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen nicel verilerin istatistiksel çözümlenmesinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama, bağımsız gruplar için t- testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğrencilerin PDR servisinden yararlanma alt boyutlarına göre en çok katılım gösterdikleri alt boyut "PDR servisini ihtiyaç olarak görme"; en az katılım gösterdikleri ise "PDR servisine çevreden çekinmeden kendi istekleriyle gitme" alt boyutudur. Cinsiyet değişkenine göre bir alt boyut da anlamlı fark tespit edilirken; okul türü değişkenine göre tüm alt boyutlarda anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Sınıf düzeyine göre ise herhangi bir anlamlı farklılık tespit edilmemiştir. Çalışmanın nitel verileri yarı yapılandırılmış görüşme formları aracılığıyla toplanmış ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Araştırmaya katılan öğrencilerin görüşme formuna verdikleri cevaplara göre; öğrencilerin büyük çoğunluğunun rehberlik servisinden yararlandığı sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerin yararlandıkları alanların başında eğitsel rehberlik hizmetlerinin bulunduğu belirlenmiştir ve yararlandıkları hizmetlerin, yaşadıkları sorunları çözmelerine yardımcı olduğu tespit edilmiştir. Okullarda rehberlik servisinin bulunmasının öğrencilere eğitsel, sosyal ve mesleki konularda destek sağladığı belirlenmiştir. Rehberlik servisinin kişisel gelişim alanında ve hedefledikleri iş/meslek açısından da destek sağladığı sonucuna ulaşılmıştır.
Göçmen öğrencilerin rehberlik ve psikolojik danışma ihtiyaçlarının öğretmen ve göçmen öğrenci görüşlerine göre incelenmesi
Bu çalışmada okullarda bulunan göçmen öğrencilerin ve derse giren branş öğretmenlerinin "Rehberlik İhtiyaç Analizlerinin" incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evreni, 2021-2022 eğitim-öğretim yılında eğitim gören İstanbul ilinde Maltepe ilçesinde bulunan orta okullarda okuyan göçmen 5, 6, 7 ve 8. sınıf kız ve erkek öğrencilerinden ve aynı okulda ders veren branş dersine giren öğretmenlerden oluşmaktadır. Çalışmaya toplam 402 göçmen öğrenci [238 Kız (%59.2), 164 erkek (%40.8)] ile farklı branşlardan toplam 74 öğretmen dahil edilmiştir. Çalışmamızda nicel araştırma yöntemlerinden tarama araştırma modeli kullanıldı. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, Rehberlik İhtiyaçları Belirleme Anketi (RİBA) öğrenci ve öğretmen formları kullanılmıştır. Çalışmamızdan elde edilen veriler SPSS 21.0 Programı kullanılarak analiz edilmiştir. Yapılan istatistiksel analizler neticesinde göçmen öğrencilere göre en fazla ihtiyaç duyulan rehberlik ihtiyacı mesleki rehberlik iken en az ihtiyaç rehberlik ihtiyacı ise kişisel sosyal rehberlik alanıdır. Kız göçmen öğrencilerin mesleki rehberlik alanı ihtiyaçlarının erkek göçmen öğrencilerden anlamlı şekilde fazla olduğu görülmüştür. 8. sınıfta bulunan göçmen öğrencilerin 5, 6 ve 7. sınıftaki göçmen öğrencilere kıyasla kişisel ve sosyal rehberlik ihtiyacının daha düşük, 5. sınıftaki göçmen öğrencilerin kişisel ve sosyal rehberlik ihtiyacının 6, 7 ve 8. sınıftakilere göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Yine çalışmamız sonucunda 5. Sınıfta bulunan göçmen öğrencilerin eğitsel rehberlik ihtiyacının diğer sınıflara göre daha fazla, 8. sınıftakilerin ise diğer sınıflara göre daha az olduğu saptanmıştır. Annesi ya da babası vefat etmiş olan göçmen öğrencilerin kişisel sosyal rehberlik alanı ihtiyacının annebabası ayrı, anne-babası boşanmış, anne-babası ayrı olup ayrı şehirde yaşayanlara göre daha yüksek olduğu görülmüştür. Öğretmenlere göre göçmen öğrenciler en fazla kişisel sosyal rehberlik alanına, en az ise eğitsel rehberlik alanına ihtiyaç duymaktadır. Bununla birlikte genel olarak bakıldığında öğretmenlere göre göçmen öğrencilerin kişisel sosyal rehberlik alanı, mesleki rehberlik alanı ve eğitsel rehberlik alanı ihtiyacının yüksek olduğu görülmüştür. Çalışmamız sonucunda 16-21 yıldır öğretmenlik mesleğini yapan öğretmenler 1-5 yıl, 6-10 yıl, 11-15 yıl ve 21 yıl ve daha uzun süredir öğretmenlik yapanlara göre göçmen öğrencilerin mesleki ve eğitsel rehberlik ihtiyacının anlamlı şekilde daha az olduğunu düşündükleri görülmüştür. Öğretmenlere göre göçmen öğrencilerin kişisel ve sosyal rehberlik ihtiyaçlarının, mesleki rehberlik ve eğitsel rehberlik ihtiyaçları öğrencilerin görüşlerine kıyasla daha fazla olduğu görülmüştür.
Rehber ögretmenlerin özel eğitimde psikolojik danışma ve rehberliğe ilişkin öz yeterlik algıları
Bu arastırma ile rehber ögretmenlerin özel egitimde psikolojik danısma ve rehberlige iliskinöz yeterlik algıları ele alınmıstır. Arastırmada ilk olarak arastırmacı tarafından ?RehberÖgretmen Özel Egitim Öz Yeterlik Ölçegi (RÖ-ÖEÖYÖ)? gelistirilmis ve gelistirilen ölçegingeçerlik ve güvenirligi sınanmıstır. Daha sonra rehber ögretmenlere iliskin bazı degiskenlere(cinsiyet, yas, mesleki deneyim, özel egitim deneyimi ve uzman destegi) göre rehberögretmenlerin öz yeterlik algıları arastırılmıstır. Arastırmanın katılımcılarını Denizli,Diyarbakır ve Eskisehir illerinde görev yapan 158'i kadın 119'u erkek toplam 277 rehberögretmen olusturmustur. Katılımcıların cinsiyet, yas ve deneyimlerine iliskin bilgilerarastırmacı tarafından hazırlanan kisisel bilgi formu ile toplanmıstır.Gelistirilen ölçegin geçerligi kapsam ve yapı geçerligi analizleri ile güvenirligi ise test-tekrartestve iç tutarlılık (cronbach alfa) analizleri sınanmıstır. Güvenirlik ve geçerligine iliskinyapılan analizler RÖ-ÖEÖYÖ'nün rehber ögretmenlerin özel egitimde psikolojik danısma verehberlige iliskin öz yeterlik algılarını belirlemede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir birölçek oldugunu desteklemektedir. Bulgular; rehber ögretmenlerin özel egitimde psikolojikdanısma ve rehberlige iliskin öz yeterlik algıları ile cinsiyet ve yas degiskenleri arasındaanlamlı bir iliski vermemistir. Bununla birlikte, rehber ögretmenlerin mesleki deneyimsüreleri, mezun oldukları lisans programı, özel egitim deneyimleri ve aldıkları uzman destegiile öz yeterlik algılama düzeyleri arasında anlamlı iliski bulunmustur.Anahtar Kelimeler: Özel egitim, Öz yeterlik, Rehber ögretmen (Okul psikolojik dan
Kültür turizminin sürdürülebilirliğinde profesyonel turist rehberlerinin rolü: Ankara örneği
Dünyanın en hızlı gelişen sektörlerinden olan turizmin temel taşını turistler oluşturmaktadır. Konumları gereği, turistlerle neredeyse 24 saat birlikte olan turist rehberlerinin, turist davranışları üzerinde önemli etkileri olmaktadır. Dolayısıyla, profesyonel turist rehberlerinin turist davranışlarını yönlendirmede son derece önemli ayrıcalıklara sahip olduğu söylenebilir. Bu bağlamda, kültürel değerlerin korunmasında ve sürekliliğinin sağlanmasında da turist rehberlerine önemli görevler düşmektedir. Bu nedenle, turist rehberlerinin, kendileri, turistler ve seyahat acentası yöneticileri tarafından bir kültür elçisi olarak algılanıp algılanmadıkları sorusu ile bu çalışma gerçekleştirilmiştir. Çalışmada, turist rehberleri için tesadüfî, turistler için kotalı, seyahat acentası yöneticileri için kolayda örnekleme tekniği kullanılmıştır. Verilerin analizinde, turist rehberlerine ve turistlere ilişkin veri setine Kruskal Wallis testi, seyahat acentası yöneticilerine ilişkin veri setine ise ANOVA testi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, her örneklem grubunun turist rehberlerini bir kültür elçisi olarak algıladığı belirlenmiştir. Ancak turist rehberlerinin kendileri ile ilgili algılamalarının, turistler ve acenta yöneticilerine göre daha yüksek tercih sıralamasında yer alması dikkat çekicidir.
Turist rehberlerinin paket turlarda kullandıkları izlenim yönetimi tekniklerinin kişisel etkileşim kalitesi üzerine etkisi
Paket turların en önemli bileşenlerinden olan turist rehberleri, turizm endüstirisinin vazgeçilmez elemanlarındandır. Turist rehberleri, bir destinasyonu, bir bölgeyi ya da bir ülkeyi temsil eden, temsil ettiği yerin kültürü, tarihi ve sosyal yaşamı ile ilgili bilgileri aktarma gibi önemli bir role sahiptir. Bu kapsamda; turist rehberleri, turistlerle en fazla zaman geçiren, onlarla aynı ortamı paylaşan ve doğal olarak en fazla etkileşim halinde olan kişilerdir. Bu yüzden sergilemiş oldukları davranışlar, turist rehberlerinin turistlerle olan etkileşim kalitesini belirlemektedir. Bu araştırmanın amacı, paket turlarda turist rehberlerinin kullandığı izlenim yönetimi tekniklerinin, turist-rehber etkileşim kalitesini etkileyip etkilemediğini belirlemektir. Bu kapsamda; amaçlı örnekleme yöntemi kullanılarak, Eskişehir'de ikâmet eden eylemli turist rehberlerinin turlarına katılan 445 turiste yüz yüze anket uygulanmış ve yapılan analizler sonucu elde edilen faktörler Kendini Sevdirme, Kendini Övme, Yardım İsteme, Otoriter Olma ve Etkileşim Kalitesi şeklindedir. Sonuç olarak, paket turlarda turist rehberlerinin kullandığı izlenim yönetimi tekniklerinin, kişisel etkileşim kalitesini tek başına etkilemediği saptanmıştır. Anahtar Kelimeler: Turist Rehberi, İzlenim Yönetimi, İzlenim Yönetimi Teknikleri, Kişisel Etkileşim Kalitesi, Eskişehir Rehberleri
Rehberlik ve araştırma merkezi personelinin öğrenme güçlüğü olan bireylerin değerlendirilme süreçlerine ilişkin görüşleri
Bu çalışmanın amacı, öğrenme güçlüğü olan bireylerin fark edilme ve eğitsel tanılama süreçlerine ilişkin rehberlik ve araştırma merkezi (RAM) personellerinin görüş ve önerilerinin belirlenmesidir. Araştırma, öğrenme güçlüğü olan bireylerin fark edilme ve tanılama süreçleri ve bu süreçlere yönelik var olan durumun ayrıntılı olarak incelenmesi amacıyla nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseni ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma kapsamında Eskişehir ilinde bulunan Odunpazarı İbrahim Kurşungöz RAM ve Tepebaşı RAM'da toplam 12 katılımcı ile yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre öğrenme güçlüğü şüphesiyle RAM'a başvurular gün geçtikte artmaktadır. Sayıdaki artışla birlikte öğrenme güçlüğü olan bireylerin tanılanması sürecinde aksaklıklar yaşandığı görülmektedir. Yaşanan bu aksaklıklar genel olarak tıbbi tanılar ile eğitsel tanılar arasında tutarsızlıkların olması, fark edilme sürecinde ailelerin ve sınıf öğretmenlerinin farkındalığının az olması, RAM personelinin eğitim gereksinimi, değerlendirme formlarının yetersiz ve öğrenme güçlüğü olan bireyleri ayırt ediciliğinin düşük olması, kullanılan materyallerin standart olmaması, değerlendirme ortamlarının uygun olmaması, MEB'in öğrenme güçlüğü konusunda hizmet içi eğitimlerinin yetersiz olması ve paydaşlar arasındaki iletişimin az olması noktalarında yoğunlaşmıştır. Bu bağlamda sürecin daha sağlıklı hale getirilmesi için öneriler ortaya konulmuştur. Anahtar Sözcükler: Rehberlik ve Araştırma Merkezleri (RAM), Öğrenme güçlüğü,Öğrenme güçlüğü olan bireylerin tanılanması, Fark edilme süreçleri.
Liselerde rehberlik programının uygulanmasında sınıf öğretmenlerinin karşılaştıkları sorunlar
.
Grup rehberliğinin özürlü çocuğu olan anne babaların kaygı düzeylerinin azaltılmasındaki etkisi
Bu araştırmanın amacı; özürlü çocuğa sahip olmanın yarattığı kaygıyı, gerek durumluk gerekse sürekli boyutunda azaltmaya yönelik, eğitsel ve psikolojik desteği, özürlü çocuğa sahip anne babalar üzerinde denemek ve sonuçta; kullanılabilir nitelikte, pratik bir grup rehberliği etkinliği oluşturmaktır. Bu araştırma; grup rehberliğinin özürlü çocuğa sahip anne babaların kaygı düzeyini azaltmada etkili olup olmadığını incelediği için, deneysel bir araştırmadır. Araştırma; 2000 yılının Eylül, Ekim, Kasım aylarında Malatya Rehberlik ve Araştırma Merkezi 'ne başvuran özürlü çocuğa sahip anne babalar arasından seçilen, biri deney (10 anne; 10 baba) diğeri kontrol (10 anne; 10 baba) olmak üzere iki grup üzerinde gerçekleştirilmiştir. Deney grubu anne babalara; eğitsel ve psikolojik destek içerikli 8 oturumluk grup rehberliği programı uygulanmıştır. Oturumlara başlanmadan önce deney ve kontrol grubunu oluşturan anne babalara; Öner ve LE Compte (1974-1977) tarafından Türkçe'ye uyarlanan Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri (D-SKE) ön-test olarak verilmiş, deney grubu üzerinde deneysel işlem gerçekleştirilmiş, kontrol grubu üzerinde ise hiçbir işlem yapılmamıştır. Sonra gruplara; yine aym ölçek son-test olarak tekrar uygulanmıştır. Araştırmanın üzerine kurulduğu denencelerin test edilebilmesi için; uygulamalardan elde edilen veriler, verilerin niteliğine göre, uygun "t" istatistiği tekniğiyle çözümlenmiştir. Yapılan istatistiksel çözümlemelere göre elde edilen bulgular ve ulaşılan sonuçlar şu şekilde özetlenebilir: 1. Eğitsel ve psikolojik destek içerikli grup rehberliği etkinlikleri; özürlü çocuğa sahip olma kaygısını azaltmayı amaçlayan ve grup rehberliğine katılan anne babaların hem durumluk hem de sürekli kaygı düzeylerini azaltmada etkili olmuştur. 2.Grup rehberliği çalışmaları; hem anne hem de babaların durumluk ve sürekli kaygı düzeylerini azaltmada etkili olmuştur. Ancak; grup rehberliğinin özürlü çocuğa sahip olmaktan kaynaklanan durumluk ve sürekli kaygı düzeylerini azaltmada, anne babalar üzerinde farklı bir etki gösterdiği konusunda herhangi bir kanıt elde edilememiştir. ^-«-.v jf "S." N> i '- s ( : ??'?; v \ iBu program özel eğitim okullarına devam eden özürlü çocuk anne babalarıyla de denenebilir. Böylece söz konusu programın; özürlü çocuğa sahip anne babalar üzerinde etkisinin olup olmadığı daha iyi gözlenmiş olur. Bu araştırmada denekler çeşitli özür gruplarından olan çocukların anne babalarından oluşmuştur. Aynı özür grubundan çocuklara sahip anne babalar bir araya getirilerek ve programın içeriği de ilgili özür grubundan çocuğa sahip anne babaların durum ve ihtiyaçlarına göre farklılaştırılarak uygulanabilir. Rehberlik ve Araştırma Merkezlerinde görev yapan rehber öğretmenler özürlü çocuğa sahip anne babaların kaygı düzeylerini azaltma konusunda, bu çalışmada denenen programdan yararlanabilirler. ^j*"1*? r * j * V' *'
Mehmed Sıdkı Esif Dede'nin hayatı ve O'nun Dîvânındaki tasavvuf anlayışı
Bu çalışmada Mehmed Sıdkı Esif'in tasavvufi yönü incelenmiştir. Bu inceleme Esif Dede'nin hayatı, eğitimi, eserleri, hizmetleri, intisab ettiği tarikatlar ve öncülüğünü yaptığı oluşumlar üzerinden gerçekleştirilmiştir. Mehmed Sıdkı Esif 1698 yılında Tavşanlı'da dünyaya gelmiştir. Tavşanlı Mevlevîhane'sinin kurucusu olması mutasavvıfın öne çıkan özelliğidir. Tavşanlı'nın simgesi olarak bilinen Arslanbey'in dördüncü kuşak torunudur. Çocuk yaşlarda babasının tesiriyle Halvetî tarikatına mensup olup, Halvetî kültüründe büyüyen sûfi, yine babasının teşvikiyle Mustafa Sakıb Dede'nin talebesi olarak Mevlevîliğe intisap etmiştir. Kütahya Mevlevîhane'sindeki eğitimini tamamlayıp tekrar Tavşanlı'ya dönmüştür. Tavşanlı'da bir Mevlevîhane kuran Esif Dede altı seneden fazla bu zâviyede irşad vazifesi yapmıştır. 35 yaşında vefat edip, bânisi olduğu Mevlevîhanenin bitişiğine defnedilmiştir. Mehmed Sıdkı Esif içine doğduğu kültürün de etkisiyle tasavvufî bir yaşam sürdürmüştür. Ataları tarikat ehli olan sûfi, hem Halvetîlik, hem de Mevlevîlik kaynağından beslenmiştir. Bu kültür ve mâna zenginliği içerisinde kısacık hayatına pek çok hizmet ve eser sığdırmıştır. Yerel anlamda bizlere örneklik teşkil edebilecek, mutlaka incelenip doğru okunması gereken bir yaşantıya sahiptir. Bu çalışmada Mehmed Sıdkı Esif'in yaşantısındaki tasavvufî vurgular incelenmiştir. Öncelikle hayatındaki bu vurguların kaynağı olan ailesi, eğitim hayatı, intisabı ve tarikatları ele alınmıştır. Devamında tek eseri olan Dîvanındaki tasavvufî yön araştırılmıştır. Gerek yaşantısında, gerek eserinde altını çizmiş olduğu tasavvufî terimler tespit edilerek aynı bakış açısıyla açıklanmıştır. Esif Dede'nin daha ziyade Mevlevîlik üzerine olan manevi yaşantısına alt yapısını oluşturan Halvetîliği de incelenererek genel bir tasavvuf penceresinden bakılmıştır. Esif Dede'nin yaşadığı çağ olan 18. yüzyıldaki irşad, tarikat, şeyh gibi tasavvuf geleneğinin temel dinamikleri sayılan bu kavramların günümüzdeki ifadeleri araştırılıp incelenerek geçmişten günümüze bir köprü kurulmaya çalışılmıştır.
Okullarda rehberlik hizmetlerinin yürütülmesi sürecinde karşılaşılan sorunlar ve okul yöneticilerinin rehberlik hizmetlerinin yürütülmesindeki rolü hakkında rehber öğretmenlerinin görüşleri
Bu araştırmanın amacı, okullarda rehberlik hizmetlerinin yürütülmesi sürecinde karşılaşılan sorunlar ve okul yöneticilerinin rehberlik hizmetlerinin yürütülmesindeki rolü hakkında rehber öğretmenlerinin görüşlerini ortaya koymaktır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilim deseni uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2021-2022 eğitim ve öğretim yılında Kütahya ili merkez ilçesinde yer alan okul öncesi, ilkokul, ortaokul ve liselerde görev yapan rehber öğretmenler oluşturmuştur. Çalışma grubundan görüşme formu çerçevesinde alınan görüşlerle ilgili içerik analizi yapılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre rehberlik faaliyetlerine; okul örgütü oluşturan paydaşlardan olan sınıf/branş öğretmenleri, öğrenci, veli, okul yöneticileri ve okul çalışanlarına göre faaliyetlere katılımın ve ilginin değişkenlik gösterdiği, branş ve sınıf öğretmenleri ile faaliyetlerinin yürütülmesinde iş birliğinin kuvvetli olduğu ancak veliler ile iş birliğinin yetersiz olduğu, okul yönetimin rehberlik faaliyetlerini desteklediği ancak yürütülen faaliyetlere liderlik etmediği görülmektedir.
Rehber öğretmenlerin görevlerine ilişkin öğretmenlerin beklentileri ve algıları
lkögretim okullarında görev yapan ögretmenlerin okullarında görevli olan rehber ögretmenlerin görevleri hakkında ne düzeyde bilinçli olduklarını ölçmeye yönelik analizlerini içeren bu arastırma ile Yalova ilindeki ilkögretim okullarında görevli ögretmenlerin, rehberlik hizmetlerinden sorumlu rehber ögretmenin görevleri konusunda halihazırdaki beklenti ve algı düzeylerini saptamak amaçlanmıstır. Bu çalısmada Milli Egitim Bakanlıgı rehberlik ve psikolojik danısma hizmetleri yönetmeliginin rehber ögretmene yükledigi görevler dikkate alınarak hazırlanan anket ögretmenlere uygulanmıs, elde edilen veriler frekans ve yüzdeler, aritmetik ortalama ve standart sapmalar halinde Çizelgelestirilmis ayrıca bagımsız grup t-testi, tek yönlü varyans analizi (anova) gibi istatistiksel analizlere tâbi tutulmustur. Tarama modelinin kullanıldıgı arastırmada veri toplama aracı olarak; arastırmacı tarafından yeniden düzenlenen ve rehber ögretmenin görevleri hakkında ögretmenlerin bilinç düzeylerini ölçmeyi hedefleyen toplam 40 soruyu, kisisel bilgileri saptamak amacıyla toplam 5 soruyu içeren ?rehber ögretmenin görevleri? anketi uygulanmıstır. Ankette likert tipi 5'li derecelendirme ölçegi kullanılmıstır. Bu kapsamda Yalova ilindeki ilkögretim okullarında görevli toplam 170 ögretmen arastırma grubunu teskil etmektedir. Arastırma sonucunda, ögretmenlerin rehber ögretmenlerin asli görevleri konusunda yeterli bilinç düzeyine sahip oldukları gözlenirken, rehber ögretmenlerin kesinlikle yapmaması gereken görevleri de onlardan bekledikleri tespit edilmistir. Ayrıca deneklerin verdikleri cevaplarla cinsiyet, yas, kıdem, bulundukları okulda çalısma süresi ve brans degiskenleri arasında 0. 5 düzeyinde anlamlı bir farklılıga rastlanmamıstır.