Piano
183 theses under this subject heading
Franz Schubert'in La Majör D. 959 Piyano Sonatı'nın incelenmesi
Franz Schubert (1797-1828) özellikle liedleriyle tanınmış bir bestecidir. Operalar, senfoniler ve oda müziği eserlerinin yanı sıra impromptular, danslar ve piyano sonatları da bestelediği eserler arasında yer almaktadır. Tekniğin yanı sıra müzikal ifadenin ön plana çıktığı piyano sonatları, piyano eserleri arasında önemli bir yere sahiptir. Piyano sonatlarında geleneksel sonat formunu tonal ve armoni açısından zenginleştirerek kullanmıştır. Lied bestecisi olmasının etkisiyle liedlerindeki lirizmi sonatlarına da yansıtmıştır. Bu lirizm özellikle son sonatlarında hissedilmektedir. Schubert'in son piyano sonatları içerisinde yer alan La Majör D. 959 Piyano Sonatı, bu özellikleri bünyesinde barındıran en önemli örneklerden biridir. Bu araştırmada Franz Schubert'in yaşamı, müzik stili, eserleri ve piyano sonatları hakkında bilgi verildikten sonra son üç piyano sonatı arasında yer alan La Majör D. 959 Piyano Sonatı müzikal, form ve teknik açıdan incelenmiştir. Bu çalışmada bu sonatı icra etmek isteyen müzisyenler için eserin daha iyi anlaşılması ve daha iyi icra edilmesi amaçlanmıştır.
Franz Schubert op.15 Wanderer Fantasy eserinin incelenmesi
Franz Schubert'in Op.15 Do Majör Wanderer Fantasy eserinin genel bir bakış açışı ile incelendiği bu çalışmada, Schubert'in hayatı ve müzik stili, fantezi biçimi ve Wanderer Fantasy eserinin genel özellikleri incelenmiş, eserin formal analizi yapılmıştır. Bu çalışmalar yapılırken literatür taraması yapılarak veriler toplanmış, Franz Schubert ve Wanderer Fantasy hakkında yapılacak olan araştırmalara, eseri icra etmek isteyen icracılara kaynakça olması hedeflenmiştir. Anahtar sözcükler: F. Schubert, Schubert'in müziği, Wanderer Fantasy, piyano, fantezi biçimi
Çağdaş Türk müziğinde Hasan Uçarsu'nun özgün dili ve viyola ve piyano için ikili konçerto eserinin şeflik teknikleri açısından incelenmesi
Bu çalışma genç kuşak çağdaş Türk müziğinin günümüzdeki önemli temsilcilerinden biri olan besteci Hasan Uçarsu'nun müzikal dilinin gelişim sürecinin araştırılmasını ve Viyola ve Piyano İçin İkili Konçerto "Bir Aşk Destanı" eserinin orkestra şefliği teknikleri açısından incelenmesini içeren iki kısımdan oluşmaktadır. Birinci bölümde Hasan Uçarsu'nun özgün dilinin oluşumu esnasındaki müzikal gelişimine, aldığı eğitime ve bestecilik hayatının başından itibaren günümüze kadar olan süreçte yaratımlarına doğrudan etkisi olan etkenlere değinilmiştir. Kompozisyon dilinin gelişimi ile Çağdaş Türk Müziği repertuvarına pek çok eser kazandıran bestecinin gelişme sürecinin araştırılmasıyla, bu yolda ilerlemek isteyen genç müzisyenlere yol gösterici bir kaynak oluşturulması hedeflenmiştir. İkinci bölümde bestecinin Viyola ve Piyano İçin İkili Konçerto eserinin orkestra şefliği teknikleri açısından detaylı olarak incelenmesiyle, partisyon üzerindeki işaretlemeler ile desteklenen bir anlatımla birlikte eseri yönetmek ve araştırmak isteyen genç şef ve şef adaylarına kılavuz oluşturmayı hedeflemektedir.
Bir düalite ekseninde beş analiz: Saygun, Opus 76
Op. 76, Saygun'un tamamladığı son eser olmasının yanı sıra onun ilk ve tek Piyano Sonatı'dır. Sahip olduğu özelliklerle eser, bestecinin kümülatif müzik dağarını yansıtma potansiyeli taşır; Saygun'un kendine özgü müzik dilini oluşturmada kullandığı bileşenlerin tespiti için önemli bir çalışma alanı sunar. Eserin üçüncü ve dördüncü bölümlerinin farklı noktalarında, beş kez tekrarlanan bir tema göze çarpar. Temanın tasarımını, ekseriyetle bir pedal ses üzerinde sergilenen yalın ezgiler ve eşzamanlı olarak duyurulan, dokusu yoğun ses öbekleri oluşturmaktadır. Ancak burada dikkat çekici bir husus vardır: Yalın ezgilerin yörüngesini belirleyen perde ile çoğunlukla pedal ses olarak tercih edilen perde aynı değildir. Bu iki kutup (reb-do), ardışık olmaları sebebiyle birbirleri üzerinde müthiş bir çekim gücü uygular ve dolayısıyla "eksen sesin ne olduğu" konusunda bir belirsizliğe yol açar. Çalışmada bu sorunun yanıtı aranmış, bu amaçla, temanın sergilendiği beş varyantta "ses organizasyonu" ve "pedal fikirleri" temelinde çok boyutlu bir analiz gerçekleştirilmiştir. Analiz sonucunda şu iki kritik bulguya ulaşılmıştır: Besteci, -bir "düalite" anlayışıyla- tonal, modal ve makamsal atmosferleri eşzamanlı yaratmakta ve çifteksenlilik konseptini, temanın en karakteristik unsuru olarak kullanmaktadır.
Bir Tutti'ye motif-yapı temelli analitik bakış: Gershwin, Fa Majör Piyano Konçertosu, I
Müzikte "bir eserin tematik kimliğe sahip en küçük yapı birimi" olarak tanımlanabilecek olan ve ilişkin olduğu eserin pek çok noktasında, aynen ya da farklılaştırılmış biçimleriyle defalarca yinelenen motif, bu yönüyle bütünlüğü sağlayıcı hayati bir unsurdur. Şu halde, motif-yapı analizi, bir eserde form inşasına yönelik bir değerlendirme yapabilmek için bir gereklilik olarak ortaya çıkmaktadır. Literatürde çok sayıda motif analizi bulunmasına rağmen, bünyesinde caz öğelerini yoğun oranda barındıran Klasik Batı Müziği eserleri söz konusu olduğunda, motif temelli bir analitik çalışmaya neredeyse rastlanmamaktadır. "Caz ile ciddi senfonik müziği bütünleştiren" en önemli isimler arasında yer alan George Gershwin'in bir başyapıtı olarak kabul gören Fa Majör Piyano Konçertosu'nun sadece 50 ölçü uzunluğundaki birinci bölüm Tutti'si, motifsel örgü yoğunluğuyla dikkat çekmektedir. Bu çalışmada, anılan Tutti üzerinde, motiflerin yinelenme ve Tutti geneline dağılma karakteristiğini ortaya koymayı amaçlayan bir motif-yapı analizi gerçekleştirilmektedir. Altı ayrı işlem basamağını kapsayan analiz; Tutti'nin, 6 ana motif grubu altında toplanan 552 motife ev sahipliği yaptığını, Tutti'de motif kullanımına sahne olmayan tek bir ölçü dahi bulunmadığını ve motiflerden dördünün, swing hissiyatı ve Charleston ritmi özelinde cazdan kaynaklandığını gözler önüne sermektedir. Anahtar Sözcükler: Gershwin, Fa Majör Piyano Konçertosu, Allegro, Tutti, motif-yapı analizi
Edward Macdowell 2. piyano konçertosu üzerine bir inceleme
Bu çalışmada Edward MacDowell'ın Re Minör 2. Piyano Konçertosunun incelenmesinin yanı sıra, kısaca Amerikan müzik tarihi de araştırılmıştır. 1. bölümde araştırma yöntemi açıklanmış, 2. bölümde Edward MacDowell' ın yaşamı ve eserleri incelenmiş, 3. bölümde Edward MacDowell' ın Re Minör 2. Piyano Konçertosunun yapısal analizine yer verilmiştir. Bu çalışmanın amacı, Edward MacDOWELL' ın Re Minör 2. Piyano Konçertosunun yapısal açıdan incelenmesi yoluyla, piyano edebiyatının önemli eserlerinden olan bu konçertoyu çalışmak ya da tanımak isteyenlere bir kaynak sunmaktadır. Araştırmanın, Amerikan müziğine ve bu bağlamda yazılmış piyano konçertolarına yönelik araştırmalarda, konu ile ilgili bilgi vermesi açısından önemli olduğu düşünülmektedir.
Bir kültürel sermaye birikim aracı olarak piyano
Bir müzik enstrümanı olarak piyano çalmak, piyano eğitimi almak ve piyanoya sahip olmak kültürle alakalı bir kişisel gelişim unsuru olmakla birlikte, bir statü sembolü olarak da bir müzik enstrümanından daha fazlasını ifade etmektedir. Tarihsel süreç içerisinde değerlendirildiğinde piyanonun hem Batıda hem de Osmanlı'da benzer bir sembolük anlama sahip olduğu görülecektir. Osmanlı'da özellikle saray ve çevresinde kullanılan bir enstrüman olan piyano, Cumhuriyet ile birlikte yeni devletin bürokrat aydın tabakası arasında da yaygınlaşmış ve özellikle de bir çağdaşlık alameti olarak bir kültürel sermaye birikim ve gösteriş aracı olarak işlev görmüştür. Günümüzde ise piyano hala bu işlevi devam ettirir görünmektedir. İstanbul'un yeni "zengin" semtlerinden Göktürk'te bulunan sanat akademileri ve bu akademilerdeki piyano eğitmenlerinin semt nüfusu düşünüldüğünde hayli dikkat çeken sayısı da bu tezi doğrular niteliktedir.
6-12 yaş grubu korunma ihtiyacı olan çocuklarda (KİOÇ) piyano eğitiminin sosyal gelişimlerine etkileri
Bu araştırmada 6-12 yaş arasındaki koruma altındaki çocuklarda, piyano eğitiminin sosyal düzeyleri üzerindeki etkisini incelemek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda 6-12 yaş arasında koruma altında olan toplam 12 çocuk ile birlikte çalışılmıştır. Araştırmada sosyal beceri düzeyini ölçmek için „Matson Sosyal Beceri ölçeği‟ ve „Atılganlık Ölçeği‟ ve sosyal beceri ile ilişki değişkenler olarak duygusal ve davranışsal sorunları incelemek için „Güçler ve Güçlükler Anketi‟ uygulanmıştır. Çalışmaya alınan 12 katılımcının 6‟sı deney 6‟sı kontrol grubuna atanmıştır. Hem deney hem de kontrol grubuna ön test puanlarının belirlenmesi amacı ile deneysel süreçten önce ölçekler uygulanmıştır. Deney grubuna atanan katılımcılara 12 hafta boyunca haftada 1 defa olmak üzere piyano eğitimi verilmiştir. Eğitimler koruma altındaki çocukların yaşadıkları çocuk evinin müzik sınıfında verilmiştir. Eğitim planı araştırmacı tarafından oluşturulmuştur. Kontrol grubuna bu süre boyunca herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Deney sürecinin bitmesi ile hem deney hem de kontrol grubuna son test puanlarını almak amacı ile ölçekler tekrar uygulanmıştır. Ön test ve son test değerleri arasındaki farkı incelemek için IBM SPSS 21 programı kullanılmıştır. Kontrol ve deney gruplarına ilişkin ön test ve son test puanları arasındaki farklar Mann Whitney-U testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi ile incelenmiştir. Buna ek olarak deney grubunun ön test ve son test değerleri arasındaki farkı incelemek için ortalama ve standart sapma değerleri incelenmiştir. Araştırma sonuçları deney grubunun „sosyal beceri‟ puanlarında, „atılganlık‟ puanlarında istatistiksel anlamlı bir artış olduğunu; „dikkat eksikliği ve hiperaktivite‟, „akran sorunları‟, „duygusal sorunlar‟ ve güçler ve güçlükler anketi toplam puan‟ın da istatistiksel olarak anlamlı bir azalma olduğunu göstermiştir. (p<.05) Araştırma sonuçları, müzik eğitiminin sosyal beceri düzeyini arttırdığını ve duygusal ve davranışsal sorunları azalttığını göstermiştir. Sonuçların ilgili literatür ile uyumlu olduğu görülmektedir. Araştırma sonuçları müzikal ve sanatsal çalışmaların dezavantajlı çocuklarda iyi oluşu arttırarak duygusal ve davranışsal sorunlarını azaltabileceğini göstermektedir. Uzun vadeli sonuçların değerlendirilebilmesi için ilgili konu ile daha fazla araştırma yapılmaya ihtiyaç bulunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Müzik Eğitimi, Sosyal Beceri, Atılganlık, Duygusal sorunlar
Piyano eşliğinin eğitim müziğindeki önemi ve müzik öğretmenlerine yönelik piyano eşlik yöntemleri
Ülkemizdeki Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalları ve konservatuar mezunlarının çoğunun müzik öğretmenliği mesleğini seçtikleri görülmektedir. Müzik alanında eğitim gören öğrencilerin lisans öğrenimleri boyunca Piyano dersi programlarının yanında, müzik öğretmenliğinin gereği olan piyano eşliği yapma ve eşlik notası besteci tarafından yazılmamış eserlere pratik eşlikler yazabilme konusunda işlevsel becerilere ihtiyaç duydukları düşünülmektedir. Bu düşünceden hareketle, bu araştırmanın amacı piyano ile yapılan eşliklerin eğitim müziğine olan katkısını vurgulamak ve okul şarkılarına, Halk Türkülerine ve Türk Müziği formunda yazılmış eğitim müziği eserlerine piyano ile eşlik etmede daha pratik ve doğru yöntemler geliştirme konusunda müzik öğretmenlerine yardımcı olmak ve çoğu müzik öğretmeninin sınıf ortamında öğrettikleri şarkıların armonik ve ritmik yapılarını ve yapılan eşliklerin şarkıların karakter özelliklerini ne şekilde değiştirdiğini fark etmelerini sağlamaktır. Araştırmanın sonucunda, piyano eşliğinin eğitim müziğine olan katkısı vurgulanmış, müzik öğretmenlerine yönelik piyano ile yapılabilecek eşlik türlerinden örnekler verilmiştir.
Güzel sanatlar lisesi müzik alanı 9.sınıf piyano ders kitabının içeriğinin incelenmesi
Bu araştırmada Güzel Sanatlar Lisesi Müzik Alanı 9. Sınıf Piyano ders kitabında yer alan etütler ve eserler, piyano dersine giren öğretmenlerin görüş ve değerlendirmelerine dayalı olarak incelenmiştir. İncelemede öğretmenlere etüt ve eserlerin niteliklerinin ve niceliklerinin yeterliliği "evet – hayır – kararsızım" şeklinde sorulmuştur. Nicel bir boyut taşıyan bu çalışmaya, öğretmenlerin kullandıkları yardımcı kaynaklar ve kaynaklara yönelme sebepleri açık uçlu sorularla sorularak araştırmaya nitel bir boyut kazandırılmaya çalışılmıştır. Araştırma için Türkiye'nin 25 Güzel Sanatlar Liselerinde görev yapan 50 piyano Öğretmenlerine dijital ortamda anketler gönderilmiş, gönderilen anketlere verilen cevaplar neticesinde 9. Sınıf piyano ders kitabında yer alan etüt ve eserlerin nitelik ve nicelik olarak yetersiz olduğu, eğitimin ilkelerine göre oluşturulmadığı ve kitapta yer alan görsellerin yetersiz kaldığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Araştırmanın verilerinden elde edilen sonuçlara göre; kitabın yeniden ele alınması, yeniden düzenlenmesi şeklinde önerilerde bulunulmuştur.
Van Güzel Sanatlar Lisesinde görev yapan piyano öğretmenlerinin piyanoda deşifre kullanımına yönelik görüşlerinin incelenmesi
Bu çalışmada GSL'nde görev yapan piyano öğretmenlerinin piyano eğitiminde deşifrenin önemine ilişkin düşüncelerinin neler olduğunun belirlenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın evrenini 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Van İlinde görev yapan piyano öğretmenleri, örneklemini ise Van Tuşba GSL'nde görev yapan beş (5) piyano öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada "amaçlı örnekleme" yöntemi kullanılmıştır. Araştırma, var olan bir durumun derinlemesine incelenmesini sağlayan nitel araştırma yöntemlerinden "durum çalışması" modeline dayalı olarak planlanmıştır. Araştırma verileri; piyano eğitiminde deşifre yöntemine yönelik öğretmenlerin düşünce ve varsa piyano eğitimi uygulaması süresince kullandıkları yöntemlerin tespit edilmesi amacıyla dokuz sorudan oluşan "yarı yapılandırılmış görüşme formu" ile toplanmıştır. Bu form araştırmacı tarafından geliştirilmiştir. Verilerin toplanması için öncelikle MEB'ten gerekli izinler alınmış ve VAN GSL'nde öğretmenlerle yüz yüze bire bir görüşmeler yapılmıştır. Görüşme sırasında ses kayıt cihazı kullanılmış ve her görüşme yaklaşık 10-15 dakika sürmüştür. Araştırmanın veri kaynağı olan yarı yapılandırılmış görüşme formuna verilen cevaplar içerik ve betimsel analizi teknikleri yoluyla analiz edilmiştir. Veriler analiz edilirken öğretmenlerin ses kayıt cihazındaki görüşlerin dökümü bilgisayara aktarılmıştır. Öğretmenlerin görüşleri bilgisayara aktarılırken her öğretmene bir kod verilmiştir. Öğretmenlerin görüşleri incelenirken, araştırmacı tarafından kodlar oluşturulmuş ve oluşturulan kodlar belirli temalar etrafında bir araya getirilmiştir. Daha sonra ikinci bir araştırmacı, bağımsız olarak bu görüşler üzerinde okumalar yapmış ve birinci araştırmacı tarafından oluşturulan kod ve temalara uygunluğunu yeniden incelemiştir. İki araştırmacının kodlamaları arasındaki tutarlılık yüzdeleri Miles ve Huberman (1994)'ın önerdiği formüle göre hesaplanmıştır. Bu formüle göre iki araştırmacının kodlamaları arasındaki tutarlık yüzdesi % 94 olarak hesaplanmıştır. Ayrıca, çalışmaya katılan öğretmenlerin görüşlerini mümkün olduğunca aktarabilmek için öğretmenlerin görüşlerinden doğrudan alıntılar yapılmıştır. Verilerin analiz edilmesi sonucunda öğretmenlerin belirttikleri düşünceler, "Deşifre", "Uygulama", "Duyuşsal özellikler", "Öğrenci", "Piyano", "Fiziki şartlar", "Yöntem" ve "Deşifrenin yaptırılması" temaları kapsamında bir araya getirilmiştir. Araştırmanın bulgularından yola çıkarak, piyano eğitiminde deşifre tekniğinin gerekli, önemli ve faydalı olduğu, bu tekniğin öğrencinin piyano becerisini arttırdığı, öğrencilerin bu teknik sayesinde piyanoya karşı olumlu tutum geliştirdiği, piyano öğretilmesi sürecinde öğretmenlerin farklı kaynaklardan faydalandıkları, piyano ders saatinin az olduğu, piyano dersindeki öğrencilerin sayısının fazla olduğu, piyano çalışma odalarının ve piyano sayısının az olduğu sonucuna varılmıştır.
Güzel Sanatlar liseleri piyano eğitiminde aksak ritimlerin kullanımı ve başlangıç düzeyi aksak ritimli etüt ve alıştırma önerileri: Van ili örneği
Yüksek lisans tezi olarak hazırlanan bu çalışmada, Türkiye'deki Güzel Sanatlar Liseleri piyano eğitiminde kullanılmak üzere başlangıç düzeyi aksak ritimli etüt ve alıştırmalar yazılmış ve piyano eğitimcilerinin görüşlerine sunulmuştur. Piyano, müzik eğitimi veren bütün kurumlarda ortak çalgı olarak öğretilmekte ayrıca müzik teorisi, armoni gibi derslerde de kullanılmaktadır. Bu çalışmada Güzel Sanatlar Liseleri piyano kitaplarında aksak ritimlerin kullanımı incelenmiştir. Aksak ritimler, çağdaş çok sesli Türk müziği bestecileri tarafından da kullanılan Türk müziğinin en karakteristik özelliklerinden birisidir. Birçok besteci aksak ritimleri yazdıkları eserleriyle repertuvara kazandırmışlardır. Bu konuda araştırmacı özellikle başlangıç seviyesinde aksak ritimde eser ve etüt sayısının azlığını fark ederek Türk müziğinde önemli bir yere sahip olan aksak ritimler üzerine bir çalışma disiplini oluşturmaya çalışmıştır. Aksak ritimlerin öğretilmesini kolaylaştıracak etüt ve eserlerin yazılması amacıyla, buna yönelik ön çalışma egzersizleri ve etütler hazırlanmıştır. Bu etütler Van Tuşba Güzel Sanatlar Lisesinde görev yapan dört piyano öğretmenin görüşlerine sunulmuştur. Öğretmenlerin önerileri doğrultusunda, bu etütlere öncü olacak en temel düzeyde alıştırmalar yazılmıştır. Araştırmacı tarafından alıştırmalar, çeşitli ritmik kombinasyonlar kullanılarak çeşitlendirilmiş ve öğretmenlerin görüşlerine sunulmuştur. Elde edilen veriler sonucunda, eğitimciler hem öğrencilikleri sırasında hem de öğrencileri ile çalışırken düzeylerine uygun aksak ritimli eser ve etüt bulmakta sıkıntı yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Ayrıca aksak ritimli etüt veya eserler çalışılırken zorlandıkları bazı noktalar olduğunu ve bu noktalara yönelik etüt ve alıştırmaların gerekli olduğunu belirtmişlerdir. Ayrıca, Güzel Sanatlar Liseleri piyano ders kitaplarında aksak ritimli eser ve etütleri, sayı ve içerik olarak yeterli bulmadıklarını belirtmişlerdir. Eğitimciler, bu tezin konusu olan ve araştırmacı tarafından piyano için yazılan etüt ve alıştırmaların başlangıç seviyesinde, teknik olarak ve kullanılabilirlik açısından uygun olduğu konusunda görüş bildirmişlerdir.
John Fıeld'ın H.46 ve H.37 piyano noktürnlerinin teknik ve müzikal açıdan incelenmesi
Bu araştırmada, John Field'ın piyano edebiyatında önemli yeri olan H.37 ve H.46 numaralı noktürnleri incelenmekte olup her iki noktürnün teknik ve müzikal açıdan öğelerinin ele alınması ve eserlerin piyano edebiyatındaki öneminin vurgulanması amaçlanmıştır. Bu düşünceden yola çıkarak araştırmada "Polskie Wydawnictwo Muzyczne (PWM)" adlı edisyon firması tarafından 1978 yılında "Field Dua Nokturny" adıyla yayınlanmış piyano albümü kaynak olarak kullanılmıştır. Yapılan incelemede bu edisyonun piyanistler tarafından yaygın olarak kullanıldığı görülmüştür. Buna ek olarak H.37 ve H.46 numaralı noktürnlerin John Field'ın piyano eserleri arasında sıklıkla çalındığı, fakat üzerinde yeteri kadar inceleme yapılmadığı tespit edilmiştir. Araştırmanın ilk aşamasında, John Field'ın hayatı ve eserlerine yönelik literatür taraması yapılmış, ikinci aşamasında ise H.46 ve H.37 numaralı noktürnler ele alınarak incelenmeye çalışılmıştır. İnceleme sonucunda John Field'ın piyano edebiyatı ve icracılığı bakımından önemi ortaya konulmuş ve araştırma çıktılarının hem yorumculara hem de teorisyenlere katkı sağlayacağı ve daha kapsamlı çalışmalara zemin hazırlayacağı düşünülmektedir.
Hatıra Ahmedli Cafer'in Sonat-613 adlı eserinin incelenmesi
Bu çalışma, Hatıra Ahmedli Cafer'in Sonat – 613 adlı eserinin müzikal analizi ve piyano tekniği bakımından yorumlanması üzerine analitik bir incelemedir. Çalışmanın Giriş bölümünde besteciye ait bilgiler ve bestecinin Sonat – 613 adlı eserine konu olmuş olan Hocalı Katliamı ele alınmış, ikinci bölümde çalışma yöntemi işlenmiştir. Analiz başlıklı üçüncü bölümde ise eser üzerinde kapsamlı bir analiz gerçekleştirilmiştir. Analize ait teorik bilgiler besteci ile yapılan ve kayıt altına alınan ikili görüşme sonrasında değerlendirilmiş, çağdaş bir bestecinin besteleme sürecinde kullandığı besteleme tekniklerinin piyano aracılığı ile dışavurumunu gösteren bulgulara ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular ışığında bestecinin konu edindiği Hocalı Katliamı'nın bir piyano eseri içerisinde gerek vuruş sayısı gerek kromatizm, gerekse tema kullanımı gibi çeşitli teknik bileşenlerde kendini nasıl açığa çıkardığına dair sonuçlara ulaşılmıştır.
Olivier Messiaen'ın "Kuş Kataloğu" adlı eserinin incelenmesi
Fransız besteci, orgcu, öğretmen ve kuş bilimci olan Olivier Messiaen, 20. yüzyıl müziğinin en önemli figürlerinden biri olmasının yanı sıra, hayatının büyük bir kısmını kuşlara adamıştır. Bestecinin ornitoloji çalışmalarının en büyük yansıması olan Kuş Kataloğu (Catalogue d'Oiseaux) adlı eseri ise modern müzik çevrelerinde büyük yankı uyandırmıştır. Kuş Kataloğu'nun müziğinin yazımı Ekim 1956'da başlamış ve 1 Eylül 1958'de tamamlanmıştır. Bestecinin kuşları incelemek, seslerini daha ayrıntılı olarak betimleyebilmek adına Fransa'dan Kuzey Afrika'ya uzanan yolcuğu iki yıl sürmüştür. Bu incelemede, eserin yedi kitap ve on üç bölümü üzerinde gerçekleştirilen ayrıntılı bir araştırmanın Türkçe kaynak olarak literatüre kazandırılması amaçlanmıştır. İcracıların ve dinleyicilerin bölümler ile ilgili daha kapsamlı bilgi edinmeleri açılarından da önem taşımaktadır. Çalışmada, eser içerisinde tespit edilen yetmiş yedi kuş araştırılmış ve tanımlarına yer verilmiştir. Her bölüm için karakter analizleri yapılmış, bahsedilen kuşlar, kuşlar haricinde betimlenen canlılar, manzaralar, doğa tasvirleri, bölgeler ve kullanılan renklerin yerleri tespit edilmiştir. Bölümler içerisindeki önemli teknik ayrıntılar ve bölümlerin karakter analizleri tablolarla pekiştirilmiştir. Messiaen'ın sinestezi yetisi müziği renkler ile duymasını sağlamıştır. Besteci katalogda neredeyse her bölümde renklere yer vermiştir. Bölümdeki renklerin saptanması da dinleyici ve icracı için eserin daha iyi anlaşılabilmesi açısından önemli bir yer teşkil etmektedir. Bunların yanı sıra Kuş Kataloğu'ndaki bölümlere isimlerini veren kuşların sesleri iki ayrı teknikle incelenmiştir. Birincisinden notaların belirlenmesi, ikincisinden ise ses şiddetinin saptanması için yararlanılmıştır. Çalışma sonucunda kuşların gerçek sesleri ile eser içerisinde bulunan kuşların müziği arasında büyük oranda benzerlik bulunduğu tespit edilmiştir.
Aleksandr Nikolayeviç Skriabin Op. 8 ve Op. 42 etütler üzerine doku analizi
Müziğin soyut yapısını somuta çevirerek anlaşılmasına kolaylık sağlayan doku analizleri aracılığıyla daha yararlı öğrenimler gerçekleşmektedir. Bu çalışmada piyano eserlerinin doku analizi yöntemleri, ondokuzuncu yüzyıl piyano müziğine yön veren Aleksandr Nikolayeviç Skriabin'in etütleri ile açıklanmıştır. Araştırmaya etüt biçimi ile ilgili açıklamalar yapılarak başlanmış, Skriabin'in üç etüt albümü arasından seçilen op. 8 ve op. 42 etütlerine genel olarak bakılmıştır. Skriabin'in yazdığı üst düzey performans tekniğine sahip konser etütleri, diğer etüt örneklerine oranla daha kompleks dokular sunmaktadır. Artistik ve müzikal değerleriyle piyano eğitiminin köklerini oluşturan bu etütler, birçok dokuyu içinde barındırması nedeniyle araştırmanın daha renkli ve esnek olmasını sağlamıştır. Çalışmanın devamında, seçilen etütlerin melodi ve eşlik sunumlarının ayırt edilme yöntemleri açıklığa kavuşturulmuş, bu sunumlar yardımıyla yoğunluk ve alan ölçümleri yapılmıştır. Bu ölçümler bestecinin melodi ve eşlik sunumunu somut olarak ortaya koymakta, eserlerin dokusunu analiz etmek için gerekli sayısal verileri elde etmeyi sağlamaktadır. Anahtar Kelimeler: Skriabin, doku, analiz, yoğunluk, alan, etüt
Ludwig Van Beethoven'ın Op.110, No.31 Piyano Sonatı'nın form, armoni ve piyanistik açıdan incelenmesi
Müzikte Klasik Dönem'i Romantik Dönem'e bağlayan 'köprü besteci' denildiğinde akla gelen ilk isim Ludwig van Beethoven'dır. Müzik yazımındaki ileri görüşlülüğü ve öncülüğü Beethoven'ı bir besteci olarak alanında zirveye çıkaran en önemli özelliktir. Doğayı ve insanları seven, duygusal ve azimli kişiliği onun müziğinin temel yapı taşlarını oluşturur. Bir müzisyen ve bestecinin başına gelebilecek en kötü sağlık sorunlarından biri sayılabilecek ve gitgide daha da ağırlaşan sağırlık problemi ile ömrü boyunca mücadele eden Beethoven'ın, bu sıkıntısına rağmen büyük bir tutkuyla besteciliğe devam etme azmi, onun müziğine bağlılığının bir kanıtıdır. Bu çalışmada Beethoven'ın en zor piyano sonatları arasında sayılan, geç döneminde tamamen sağırken yazdığı sondan ikinci piyano sonatı Op. 110, No. 31'in analizi, üç ayrı bölümü, form, armoni ve piyanistik açısından incelenmiştir. Beethoven'ın müziğinin yenilikçiliğinin ve cesurluğunun en önemli örneklerinden biri olan bu sonatın incelenmesi esnasında, öğrencilerin ve icracıların faydalanabileceği önemli müzikal, teknik ve piyanistik bilgiler hedeflenmiştir.
Saygun müziğinde makam soyutlamaları: Piyano Konçertosu, op. 34, I
Geleneksel bir malzemeden yararlanarak yeni müzik yazma gayesinde olan her bestecinin, söz konusu materyali otantik şekliyle kullanmayacağı, onun, birtakım yöntemlerle meydana getirdiği çeşitli yansımalarına, izlerine, bir başka deyişle soyutlamalarına yer vereceği açıktır. Bu durum, Ahmed Adnan Saygun'un müziği için de geçerlidir: Çokseslilikte makamları birer renk olarak gördüğü ve tampere sistem içinde serbestçe kullandığı yönündeki ifadeleri, doğal olarak Saygun müziğindeki makam soyutlamalarının art alanını teşkil etmektedir. Bu çerçevede, bestecinin Op. 34, 1 numaralı Piyano Konçertosu'nun birinci bölümünün ilk 37 ve son 17 ölçüsünü, ses organizasyonu bağlamında irdeleyen bu çalışma; oldukça kısa iki Saygun kesitinde "hangi makamların, nasıl soyutlandığı" ve "makam dışı ses malzemelerine yer verilip verilmediği" sorularına yanıt aramayı amaçlayan özgün bir analiz niteliği taşımaktadır. Gerçekleştirilen analiz doğrultusunda, Saygun'un makam soyutlama yaklaşımına ışık tutacağına inandığımız şu iki kritik sonuca ulaşılmıştır: • Seslendirme süreleri, sırasıyla 2 dakika ve 30 saniyeyi dahi bulmayan söz konusu iki kısa kesit; bünyesinde barındırdığı 7 farklı makam ve 1 tavır soyutlaması ile, son derecede zengin ve girift bir teorik art alana işaret etmektedir. • Kesitlerde, Batı müziği kökenli 4 diziye de yer verilmiş oluşu, kanımızca, bestecinin "Doğu-Batı arası müzik köprüsü" kimliğinin açık bir kanıtıdır.
Johannes Brahms'ın eserlerinden örneklerle "piyano için 51 egzersiz" içerisindeki alıştırmaların incelenmesi
Johannes Brahms hem müzik tarihi hem de piyano edebiyatı içerisinde önemli yer tutan bestecilerden biridir. Onu günümüze taşıyan kimliği besteciliği olsa da yaşadığı dönemde piyanistliği ve öğretmenliği de aktif kimliklerinden olmuştur. Brahms'ın öğretmen kimliğinin en büyük ürünü olan "51 Übungen für das Pianoforte" (Piyano için 51 egzersiz) öğrencilerinin teknik çalışmalarına yardımcı olması fikrinden doğup uzun zaman içerisinde son halini almış olan bir alıştırma dizisidir. Bu 51 egzersiz, piyanisti pek çok teknik yönden geliştirmeye yönelik olup, Brahms'ın eserlerindeki benzer teknik pasajlar için de hazırlık ve kolaylık sağlamaktadır. Bu çalışmanın örneklemini Brahms'ın, piyano konçertolarını, solo, iki piyano ve dört-el eserlerini, üflemeli ve yaylı sonatlarını, piyanolu üçlülerini, dörtlülerini ve liedlerini içeren 43 eseri oluşturmaktadır. Her egzersizin teknik yapısı incelendikten sonra söz konusu eserlerin piyano partileri taranıp; egzersizler ile aralarında teknik benzerliklere sahip pasajlar tespit edilerek, her egzersiz için en az üç örnek kesit verilmiştir. Brahms'ın eserlerindeki pasajlar ve alıştırmalar arasındaki benzerliklerin tespiti sayesinde, piyanistlere eser öğrenme ve icra sürecinde kolaylık sağlayabileceğini ortaya koymak ve eserlerdeki olası zorlukları gidermek amacıyla çalışılabilecek alıştırmaları sunmak bu çalışmanın temel amacıdır. Aynı zamanda araştırmanın, egzersizlerin içerdiği teknik konuları ortaya koyarak piyanistler için bir danışma kaynağı olması amaçlanmıştır. Bu egzersiz serisi yalnızca piyanistin tekniğini geliştirmek için değil, aynı zamanda Brahms'ın piyanistliğini ve teknik problemlere yaklaşımı anlamak için ve en önemlisi de bestecinin piyano yazı stilini tanımak için çok büyük bir yardımcı kaynaktır.
Franz liszt transandantal etütler'in incelenmesi
Piyano repertuvarının en önemli etütlerinden olan Transandantal Etütler yaklaşık olarak 25 yıl gibi uzun bir dönem sonucu günümüzdeki halini almış ve bizlere ulaşmıştır. Bu süreçte eserin iki defa yenilenmiş olmasına etken yalnızca Liszt'in piyanodaki kişisel gelişimi değil aynı zamanda hayatındaki gelişmeler olmuştur. Örneğin etütleri yazdığı dönem olarak verebileceğimiz 1826-1851 yılları arasında, Paris'de Paganini'yi dinlemiş olması müzik stiline büyük etki etmiş ve Paganini'nin keman üzerindeki ustalığını piyano üzerinde karakterize ederek stiline yansıtmaya başlamıştır. Piyanistlere ve Liszt hakkında araştırma yapacak olan kişilere Türkçe kaynak olmayı hedefleyen bu çalışmada, Transandantal Etütler'in armonik ve form yapısı ile beraber teknik unsurlarının yanı sıra Liszt'in müzik stiline de değinilmiştir.
Modest Petrovich Mussorgsky'nin Bir Sergiden Tablolar adlı eserinin farklı edisyonlarının kıyaslanması ve incelemesi
Modest Mussorgsky "Bir Sergiden Tablolar" isimli piyano eserinin el yazmasını, 1874 yılının Haziran ayında bitirmiştir. El yazmasının kapak sayfasına, basılması için hazırladığına dair bir yazı koysa da eser on iki yıl boyunca basılmamıştır. Eserin ilk basımı 1886 yılında "W. Bessel & Co." Yayınevi tarafından gerçekleştirilmiş, editör ise besteci Nikolay Rimsky-Korsakov olmuştur. Rimsky-Korsakov edisyonunu oluştururken, bestecinin el yazmasındaki pek çok öğeyi değiştirmiş ve bu şekilde baskıya aktarmıştır. 1930 yılında editör Pavel Lamm, eserin orijinal haline çok daha yakın ve el yazmasını kaynak olarak alan bir edisyon ortaya çıkartmıştır. "Muzgiz" Yayınevi tarafından basılan bu edisyon, bestecinin el yazmasına çok daha yakın olsa da belirli farklılıklar görülmektedir. Sonraki yıllarda dünyadaki pek çok yayınevi, bu edisyonları kopyalayarak baskıya aktarmıştır. 1975 yılında, eserin el yazması kopyalanıp, baskıya aktarılınca, "Urtext" edisyonlar ortaya çıkmaya başlamıştır. Bu edisyonlar arasında Manfred Schandert ve Vladimir Ashkenazy'nin editörlüklerini yaptıkları "Wiener Urtext Edition" en güvenilir olarak bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, seçilen bu üç edisyonu, bestecinin kendi el yazması ile detaylı bir biçimde karşılaştırmak, basımlardaki notasyon, ritm, nüans, artikülasyon, bağ, armoni, müzikal terim farklılıklarını ve hataları tespit etmek, tüm bunlar sonucunda bestecinin el yazmasına en sadık edisyonu ortaya çıkartmaktır. Gelecekte bu eseri çalacak piyanistlere, edisyon seçimi ve ideal verileri sunma konusunda ışık tutması amaçlanmıştır. Anahtar sözcükler: Mussorgsky, Bir Sergiden Tablolar, edisyon, Rimsky-Korsakov, Lamm, Ashkenazy
Beethoven'ın Eroica Varyasyonları Op.35'in ve solo piyano varyasyonlarının incelenmesi
16 Aralık 1770'de Ren Nehri'nin kenarındaki Bonn'da doğan Ludwig van Beethoven, adını 19.yüzyılda duyurmuş, ikinci bir benzeri olmayan eserleriyle kendinden sonra gelenlere örnek oluşturmuş bir bestecidir. Eserleri klasik mizaçtadır fakat döneme giderek egemen olmaya başlayan romantizm unsurlarıyla da karışıktır. Bu çalışmada L.v. Beethoven'ın solo piyano için yazmış olduğu varyasyon formundaki eserlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Tüm solo piyano varyasyonlarını içine almış olan bu araştırmanın, eserler arasında bir kıyaslama yapılmasına fırsat sunması, yapılan eser incelemelerinin yanında tek bir form üzerinden bestecinin yazım düşüncelerinin gidişini göstermesi amaçlanmaktadır. Çalışma, beş ana bölüme ayrılmıştır. İlk bölümde bestecinin hayatından bahsedilirken ikinci bölümde bir piyanist olarak ortaya konulmakta ve piyano yazısında gerçekleştirdiği genel gelişimlerden söz edilmektedir. Üçüncü başlıkta varyasyon formu ve bestecinin solo piyano müziğinde verdiği varyasyon eserleri incelenmekte ve yapılan incelemelerle her eser için genel bir bakış açısı ortaya konulmaktadır. Dördüncü başlık, piyano sonatlarının içindeki varyasyon formu kullanımından bahseder. Son bölüm olan beşinci bölümde, bütün varyasyon örneklerinin verilmesi ile Op.35 numaralı ''Eroica Varyasyonları'' detaylı incelenerek, diğer varyasyon eserleriyle karşılaştırılmıştır.
Modern müzikte genişletilmiş piyano teknikleri
20. yüzyıl boyunca, müzik alanında bütün enstrümanlarda yeni teknikler ortaya çıkmıştır ve besteciler, bu teknikleri kullanarak deneysel çalışmalar ortaya koymuşlardır. Piyano repertuvarı, bu çalışmaların ilgi odağı haline gelmiş ve piyano teknikleri ciddi yeniliklerle ele alınmıştır. Bu çalışma, bu yüzyılda, modern müzik alanında yazılan bazı eserlerden örneklerle ortaya çıkan başlıca yeni teknikleri ele almakta; notasyona dair gösterimlerle bu eserlerden bahsetmektedir. Bu yenilikçi piyano yaklaşımının oluşumuna dair tarihsel sürece değindikten sonra, teknikler tanıtılmaktadır. Henry Cowell, John Cage ve George Crumb gibi bestecilerin getirdiği yenilikler ve müziğe katkıları özel olarak ele alınmıştır. Özellikle, ülkemizde bu konuda yeterli kaynak bulunmadığından; bu tez bu alanda çalışacak icracılara rehber olmak amacını gütmektedir. Bu alanda yazılan eserlerde kullanılan tekniklere dair bir bilgi birikimi oluşmasını ve bu alanda yazılmış repertuvarı incelemeyi hedeflemektedir. 20. yüzyıl teknikleri, yorumlamada güçlük çekilen bir alandır ve bu alanda, belirli bir notasyon sistemi yoktur. Bestecilerin notasyonları arasında farklılıklar yer almaktadır. Yine de bu müziği icra ederken, belirli gösterimlere dair bilgi sahibi olmak gerekir. Bu alanda, yeterli kaynak bulunmamasından dolayı; bu çalışma, tarihsel gelişim, temsilciler, eser örnekleri ve notasyona dair genel bilgilerden oluşturulmuş bir kılavuz olarak görülmelidir.
Alexander Tekniği ve Taubman Yaklaşımı'nın incelenmesi
Piyanistlerde oldukça yaygın olarak karşılaşılan fizyolojik problemlerin hem fiziksel hem de zihinsel nedenleri olduğu bilinmektedir. Bu problemler, piyanistlerin mesleki hayatlarının olumsuz yönde etkilenmesine sebep olabilmektedir. Çalışmanın ilk bölümünde, problemlere yol açan ve farkında olmadan gerçekleştirilen yanlış hareketlerin engellenerek, fiziksel ve zihinsel olarak sağlıklı davranışların öğretilmesinin amaçlandığı Alexander Tekniği'nin temel prensipleri, özellikle piyanistlerin faydalanabileceği şekilde ortaya konulmuştur. İkinci bölümde ise piyano tekniğinde kullanılan hareketler detaylı olarak sunularak, piyano çalarken bedensel sağlığı korumayı ve teknik beceriyle birlikte müzikal ifadeyi ortaya çıkarabilmeyi prensip edinen Taubman Yaklaşımı incelenmiştir. Bahsedilen tekniklerin ortak noktası olan fizyolojik engellerin ne tür uygulamalarla ortadan kalkabileceği konusu, bu iki yöntemin bir araya gelmesini sağlamıştır. Bu çalışmada, gerek günlük yaşamdaki gerekse mesleki aktivitelerde bedenin işleyişi göz önünde bulundurularak; parmak, el ve kol başta olmak üzere piyano çalarken kullanılan vücut parçalarının fizyoloji ve enstruman ile müziğin gerekliliklerine uygun bir şekilde kullanımı sayesinde piyanistlerin bütüncül olarak bedenlerini keşfetmesi amaçlanmıştır. Çalışmada konunun sadece enstruman tekniği açısından değil, aynı zamanda bedenin tamamının işleyişi göz önünde bulundurularak ele alınması, araştırmanın önemini artırmaktadır. Araştırma, bahsedilen teknikler hakkında yazılı ve görsel-işitsel kaynaklardan yararlanma sonucunda betimsel araştırma yöntemi ile ortaya konulmuştur. Çalışmada, Taubman Yaklaşımı'nda önerilen hareketlere görsel olarak yer verilmesinin yanı sıra, seçilen piyano eserleri üzerinde hareketlerin nasıl gerçekleşmesi gerektiği de nota örnekleriyle sunulmuştur.