
69
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Burun tıkanıklığını gidermede kullanılan yardımcı ilaçların yerine, sabit ve uçucu yağlar kullanılarak doğal bileşenli ürün prototipinin geliştirilmesi ve ürün içeriğinin kromatografik yöntemler ile incelenmesi
Esansiyel yağların aromaterapide geleneksel kullanımı sağlık açısından çok sayıda fayda sağlamaktadır. Organik kimyasal bileşiklerin uçucu karışımları olan esansiyel yağlar, kozmetik gibi çeşitli ürünlerde kullanımlarının yanı sıra aromaterapide de kullanımlarına olan önem gün geçtikçe artmaktadır. Bu çalışmada, burun tıkanıklığını gidermede kullanılan esansiyel yağlar (EY) kullanılarak doğal bileşenli ürün geliştirilmiştir. Formülasyonda jojoba yağı, hindistan cevizi yağı, nane yağı, okaliptüs yağı, çay ağacı yağı ve selvi yağı kullanılmıştır. Tekli ve kombinasyonlu uçucu yağlar, gaz kromatografisi-kütle spektrometresi (GC-MS) ile belirlendi. Formülasyonlarda çeşitli bileşenlerin bulunduğu GC-MS analizleri ile tayin edildi. Esansiyel yağların kombinasyonunu kullanarak burun tıkanıklığı gidermede aromaterapi olarak değerlendirildi. Ayrıca, çalışmamızda numune olarak kullanılan bazı esansiyel yağların stabilite ve antifungal, antimikrobiyal, antienflamatuvar etkileri de çalışılmıştır.
Hidrojen peroksit tayini için peroksidaz temelli poli-L-histidin modifiye camsı karbon enzim elektrot hazırlanması
Bu çalışmada yaban turpu peroksidazının (HRP) çok duvarlı karbon nanotüp (MWCNT), iyonik sıvı (IL) ve poli-L-histidin (PLH) modifiye camsı karbon elektrot (GCE) üzerinde elektrostatik immobilizasyonuyla hidrojen peroksit (H2O2) tayini için yeni amperometrik biyosensör hazırlandı. Hazırlanan biyosensörün yüzey morfolojisi taramalı elektron mikroskobu (SEM) ve enerji dağılımlı X-ışını spektroskopisi (EDX), elektrokimyasal özellikleri dönüşümlü voltammetri (CV) ve elektrokimyasal empedans spektroskopisi (EIS) yöntemleri ile incelendi. En iyi analitik performansı elde etmek için elektrot bileşimi, tampon pH değeri ve çalışma potansiyeli optimize edildi. Optimum bileşimde hazırlanan modifiye elektrot, belirlenen optimum çalışma koşullarında 2,0×10-2 μM – 9,1×10-1 μM ve 1,80 μM – 1,80×102 μM olmak üzere iki farklı doğrusal çalışma aralığı sergiledi. Yöntemin gözlenebilme sınırı 2,9×10-3 μM olarak belirlendi. Geliştirilen biyosensörün ticari oksijenli su örneğinde H2O2'nin amperometrik tayininde başarı ile uygulanabileceği belirlendi.
Epilepsi hastalarında glutatyon s-transferaz (GST), glutatyon redüktaz(GR), glutatyon peroksidaz (GSH-PX), prolidaz, seruloplazmin, B12 vitamini, D vitamini, valproik asit (VPA) ve karbamazepin parametrelerinin belirlenmesi
Bu çalışmada, Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi Nöroloji Anabilim dalına müracaat eden, 18-65 yaş aralığındaki epilepsi tanısı alan 30 gönüllü hastadan ve 30 gönüllü sağlıklı bireyden alınan kan örneklerinde; glutatyon s-transferaz (GST), prolidaz (PRO),glutatyon peroksidaz (GSH-Px), glutatyon redüktaz (GR), seruloplazmin, B12 vitamini, D vitamini (25-hidroksi D3), valproik asit ve karbamazepin düzeylerinin ortalama değerleri bulunup, sağlıklı kontrollerle aradaki farkı değerlendirip, bu parametrelerin hastalığın etiyopatogenezi ve prognozu ile ilişkilendirilmesi amaçlandı. Araştırma neticesinde elde edilen bulgularda; istatistiksel olarak hem anlamlı hem de anlamsız olanlar vardı. Bu çalışmada; hasta ve kontrol grup ortalamaları arasındaki fark seruloplazmin ve D vit için istatistik olarak anlamlı bulunmazken, valproikasit, karbamazepin, B12, prolidaz, GR, GST ve GSHPx için istatistik olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.05). Buna göre hasta grubunda B12, GR, GST ve GSH-Px düşük, valproikasit, karbamazepin ve prolidaz ise yüksek bulunmuştur. Sonuç olarak prolidaz, glutatyon s-transferaz (GST), prolidaz (PRO), glutatyon peroksidaz (GSH-Px), glutatyon redüktaz (GR), seruloplazmin, B12 vitamini, D vitamini (25-hidroksi D3), valproik asit ve karbamazepin parametreleri, epilepsinin etyopatogenezi ve prognozunda önemli rol oynayabilir.
Bazı bitki ekstreleri ve kimyasal maddelerin aldoz redüktaz aktivitesi üzerine etkileri
Aldoz redüktaz (AR, E.C.1.1.1.21), kofaktörü NADPH olan redüktazlardan bir proteindir. AR, hiperglisemi durumunda poliol yolağının ilk ve hız belirleyici basamağını katalizleyerek glukozu sorbitole indirger, oluşan sorbitol hücrelerde birikerek hiperosmotik etkiyle lens kataraktlarının oluşmasına neden olur. Bu yüzden antidiyabetik ilaçların geliştirilmesinde, AR üzerine yapılan çalışmalar oldukça önemlidir. Çalışmamızda bitki ekstreleri ve kimyasal maddelerin AR enzim aktivitesi üzerine inhibisyon etkileri incelendi. Tez çalışmamızda, bitki ekstrelerinden, bal kabağı, greyfurt ve pazı, kimyasal maddelerden benzoik asit, gallik asit ve alfa ketoglutarik asit, metal tuzlarından demir (II) sülfat, bakır (II) sülfat, demir (III) sülfat ve sodyum valproat, amino asitlerden L-arginin monohidroklorür, antidiyabetik ilaçlardan glurenormda, vitaminlerden ise A vitamini, B1 vitamini ve E vitamininin AR enzimini yüksek oranda inhibe ettiği saptandı. Diyabetin tedavisinde ve komplikasyonlarının gelişiminin önlenmesinde, ilaç tedavisine ek olarak yüksek oranda AR inhibisyonu gösteren bitki ekstrelerinin, kimyasal maddelerin, metal tuzlarının, amino asitlerin, antidiyabetik ilaçların ve vitaminlerin kullanılabileceği öne sürülebilir
Modifiye karbon kuantum noktaları içeren polimerlerin ilaç yükleme/salım ve hücre etkileşim özelliklerinin incelenmesi
Küreselleşme ve hızla ilerleyen teknolojik gelişmeler, farmakoloji alanında kayda değer ilerlemeleri de beraberinde getirmektedir. Fakat, ilaç dendiğinde günümüzde hala sıkça duyduğumuz konular arasında bu ilaçların yan etkileri yer almaktadır. Özellikle bu durum, ilaçların hedefli ya da uzun sürede salınıp bu yan etkileri minimize etmenin önemini gösterir olmuştur. Buna ek olarak, bu salımı takip etmek de oldukça faydalıdır. Hedefli salım sistemlerinde oldukça ilgi çeken malzemeler arasında biyouyumlu polimerler yer almaktadır. Buna ek olarak, son zamanların oldukça dikkat çeken nanomalzemeleri olan kuantum noktalar ise biyogörüntüleme alanında yüksek potansiyele sahiptir. Bundan yola çıkarak bu tez çalışmasında Haşhaş tohumlarından karbon kuantum noktalar elde edilmiştir. Haşhaş tohumunda bulunan yağın etkisinin sentezde etkisinin olup olmadığını görmek için (i) normal, (ii) öğütülmüş ve (iii) öğütüldükten sonra Soxhlet cihazı ile yağı ekstrakte edilmiş haşhaş tohumları karbon kaynağı olarak kullanılmışlardır. Sentezlenen bu malzemeler, nişasta, keçiboynuzu gamı ile kitosan üçlü blend'den meydana gelen polimerik filmlerin sentezi sırasında ayrı ayrı eklenerek kompozit filmler üretilmiştir. Ardından bu filmlerin karakterizasyonu yapılıp, şişme ve ilaç yükleme-salım kapasiteleri incelenmiş ve son olarak üzerlerinde kırmızı alım testi ile hücre büyüme çalışmaları yapılarak biyouyumlulukları araştırılmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda, yapılan blend'lerde keçiboynuzu gamı ve kitosan oranı yüksek filmlerde oldukça iyi ilaç yükleme ve salımının olduğu ve filmlere eklenen karbon kuantum noktaların da hem ilaç salımı artırıcı hem de hücre verimliliğini artırıcı özelliklerinin olduğu bulunmuştur.
Karbon bazlı elektrotlar yüzeyinde vanadyum (III) / vanadyum (II) redoks çiftleri için bakır, bizmut, kalay ve antimon nanopartikül yapısında elektrokatalizör biriktirilmesi
Vanadyum redoks akış bataryaları (VRAB); yenilenebilir enerji kaynakları ile kullanılanılabilme, şarj-deşarj verimlerinin yüksek olması, bakım ihtiyacının az olması ve çevreye zararlı atık içermediği için popüler enerji depolama sistemlerinden birisidir. VRAB'sında V3+/V2+ redoks çiftinin reaksiyon basamağı yavaştır ve hızlandırılması için elektrokatalize ihtiyaç duyar. İlk kez bu çalışmada, V3+/V2+ redoks çiftinin reaksiyonunu katalizlemek ikili, üçlü ve dörtlü metal iyonu içeren alaşım elektrokatalizörler kullanıldı. Bu amaç için antimon oksit, bakır sülfat, bizmut oksit ve kalay sülfat bileşikleri metal iyonu kaynağı olarak kullanıldı. Dönüşümlü voltametri tekniği ile 0.4 V ile -1.0 V aralığında VOSO4'ın tekli metal iyonu içeren H2SO4 çözeltisinde elektrokimyasal performansları incelendi. Daha sonra, VOSO4'ın ikili (Bi3+-Cu2+, Bi3+-Sb3+, Bi3+- Sn2+, Cu2+- Sb3+, Cu2+- Sn2+ ve Sb3+-Sn2+), üçlü (Cu2+-Sb3+-Sn2+, Bi3+-Cu2+-Sb3+, Bi3+-Sb3+-Sn2+ ve Bi3+-Cu2+-Sn2+) ve dörtlü (Bi3+-Cu2+-Sb3+-Sn2+) metal iyonu içeren H2SO4 çözeltileri kullanılarak V3+/V2+ redoks çifti için elektrokimyasal davranışı çalışıldı. Grafit elektrot yüzeyine biriktirilmiş, tekli, iki, üç ve dört metal iyonu içeren alaşım elektrokatalizörler; Taramalı Elektron Mikroskopisi (SEM), Enerji Ayırmalı X ışınları spektroskopisi (EDX), X ışınları Fotoelektron Spektroskopisi (XPS) ve Elektrokimyasal Empedans Spektroskopisi (EES) teknikleri kullanılarak karakterize edildi. Anahtar Kelimeler: Vanadyum redoks akış bataryası, elektrokatalizör, alaşım, enerji depolama, metal
İyodobenzen türevlerinin su ortamında paladyum katalizli karbonilasyon reaksiyonu
Bu tez çalışmasında paladyum katalizli karbonilasyon reaksiyonu ile prokiral yapıya sahip diaril ketonların sentezi hedeflenmiştir. Bu kapsamda N donör atomu içeren 1-metilimidazol (1-MI) ve 1-butilimidazol (1-BI) ligandlarının [Pd(1-MI)2Cl2] ve [Pd(1-BI)2Cl2] kompleksleri sentezlenmiştir. Sentezlenen komplekslerin yapıları 13C, 1H NMR ve elementel analiz ile aydınlatılmıştır. Karekterizasyonu yapılan bu kompleksler Suzuki-karbonilasyon reaksiyonunda test edilmiştir. Reaksiyon için en uygun şartların bulunması için model reaksiyon oluşturulmuştur. Model reaksiyonda yapılan testler sonucunda en uygun çözücü olarak su belirlenmiştir. Su ortamında, bir atmosfer basınç altında iyodobenzen türevleri ve farklı aril boronik asitlerle karbonilasyon reaksiyonları gerçekleştirilmiştir. Bu reaksiyonlar sonucunda biyolojik aktif moleküllerin sentezinde kullanıldığı bilinen diaril ketonlar su ortamında yüksek basınç gerektirmeyen şartlarda sentezlenmiştir.
İmmobilize çoklu enzim sistemlerinin meyve suyu berraklaştırma potansiyelinin araştırılması
Bu tezde, meyve suyu işlemede berraklaştırma aşamasında polisakkaritlerin gideriminde kullanılan ve pastörizasyon sonrası çöktürme işlemiyle denatüre edilerek atılmakta olan pektinaz (PG) ve α-amilaz (A) gibi çoklu enzim sistemlerinin immobilize edilerek tekrar kullanımını sağlamak amaçlanmaktadır. Sunulan tezde pektinaz ve α-amilazın kriyojel üzerine birlikte bağlanarak, çoklu enzim sitemi meyve suyu berraklaştırma potansiyeli araştırıldı. Elde edilen çoklu enzim sistemi ile enzim kullanımının azaltılması, maliyetin düşürülmesi ve atık miktarının azaltılması ve bu yolla sürdürülebilirlik için katkı sağlamak amaçlandı. Gıda endüstrisinde meyve suyu üretimi aşamasında pektin ve nişasta gidermek amacıyla kriyojeller üzerine bu enzimlerin tek ve ikili immobilizasyonu gerçekleştirildi ve kriyojel kullanımı ile sürekli sistem uygulamaları yapıldı. Bu çalışmada, kriyojel sentezi için biyolojik olarak uyumlu iki monomer olan 2-hidroksietilmetakrilat (HEMA) ve 1,2-epoksi-5-hekzen (EH) kullanıldı. İmmobilize formdaki ve serbest haldeki pektinaz ve α-amilaz enzimlerinin kinetik parametreleri (Km ve Vmax) ile optimum çalışma koşulları tespit edildi. İmmobilize enzimin endüstriyel potansiyelini göstermek için meyve suyu örneklerinde uygulamalar yapıldı. Bu tezde meyve suyu berraklaştırma işleminde kullanılması amaçlanan ko-immobilize pektinaz ve α-amilaz enzimleri için çoklu enzim sistemi poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojel sentezlendi. Isıl kararlılığın pektinaz enzimi için immobilizasyonla yüksek sıcaklıkta (55 °C'de) arttığı tespit edildi. Bu durum yüksek sıcaklıkta denatüre olan enzimler için immobilize enzimi tercih etme nedenini destekledi. Poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojeldeki immobilize pektinazın Vmax ve Km değerleri serbest pektinazın sırasıyla % 11,3 ve % 75,7 katı bulundu. Vmax azalışı enzim hızının azaldığını gösterdi. Km azalışı enzimin substrata ilgisinin arttığını gösterdi. Substrat moleküllerinin büyük moleküller olması sebebiyle enzimle buluşamamasının difüzyonel sınırlamalara neden olduğu düşünüldü. 25 °C'de 15 dakikalık tekrarlarla immobilize pektinazın tekrar kullanılabilirliği çalışıldı. Poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojelde pektinaz enzimi aktivitesinin 10 kullanım sonunda % 70 aktivitesini koruyabildiği tespit edildi. Portakal suyu berraklaştırma uygulamasında substrattan daha iyi bir sonuç elde edildi ve poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojelin 7. kullanım sonunda % 97 pektinaz aktivitesinin koruduğu, 10 kullanım sonunda % 70'in üzerinde pektinaz aktivitesini koruduğu ve 13. kullanım sonunda % 56'nın üzerinde aktivitenin koruduğu belirlendi. 25 °C'de 15 dakikalık tekrarlarla yapılan immobilize α-amilazın tekrar kullanılabilirliği için, poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojelin 14 kullanım sonunda % 70 aktivitesini koruyabildiği tespit edildi. 25 °C'de 15 dakikalık tekrarlarla yapılan elma suyu uygulamasında poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojelin 9. kullanım sonunda % 81 aktivitesini koruduğu ve 13. kullanım sonunda % 57 aktivitesini koruduğu belirlendi. Poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojelle portakal ve elma suyunun 15 dakikalık berraklaştırma işlemi sonuçlarına göre berraklaştırma işlemi sonrası her iki meyve suyunda da bulanıklıklarının azaldığı görsel ve % berraklaştırma miktarları ile tespit edildi. +4 °C'de muhafaza edilen kriyojellerde immobilize pektinaz enziminin depo kararlılığının poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojelde 35 gün (% 90) ve poli(HEMA-EH)-PG kriyojelde 28 gün (% 85) olduğu tespit edildi. İmmobilize pektinaz için α-amilaz ile ko-immobilizasyonun depo kararlılığını artırdığı belirlendi. +4 °C'de muhafaza edilen kriyojellerde immobilize α-amilaz enziminin depo kararlılığının poli(HEMA-EH)-A-PG kriyojelde 21 gün (% 46) ve poli(HEMA-EH)-A kriyojelde 21 gün (% 52) olduğu tespit edildi. Tezde sentezlenen kriyojeller meyve suyu berraklaştırma işlemleri dışında, katı atık azaltmada, tekstil ve kağıt endüstrisinde kullanılabilir. Sentezlenen poli(HEMA-EH)-A-PG çoklu enzim sisteminin hızı serbest enzime göre düşük değerde olmasına rağmen, inkübasyon süresi uzatılarak reaksiyon veriminin artırılabilir olduğu ve immobilize çoklu enzim sistemleri için örnek teşkil ettiği düşünülmektedir.
Kalamitik sıvı kristallerin termodinamik özellikleri ve polimerde dağılmış sıvı kristal kompozitlerinin sentezi ve karakterizasyonu
Tez çalışmamda ilk olarak, 5-((S)-3,7-dimetiloktiloksi)-2-[[[4-(dodesiloksi)fenil]imin]metil]fenol ve 5-((S)-3,7-dimetiloktiloksi)-2-[[[4-(oktiloksi)fenil]imin]metil]fenol sıvı kristallerinin faz geçiş sıcaklıkları optik polarizasyon mikroskopu (PM) ve diferansiyel taramalı kalorimetre (DSC) ile araştırıldı. Daha sonra Ters Gaz Kromatografi (TGK) yöntemi ile sıvı kristal-çözücü sistemleri için alıkonma diyagramları çizildi. Bu alıkonma diyagramlarından termodinamik denge sıcaklıkları belirlendi ve bu sıcaklık aralıklarında sonsuz seyreltiklikteki aktivite katsayıları, Flory-Huggins ve hal denklemi etkileşim parametreleri, etkin değişim enerji parametreleri hesaplandı. İkinci olarak, izomer seçiciliğİ, adsorbsiyon termodinamik parametreleri, (serbest enerji, entalpi, ve entropi), sıvı kristalin dağıtıcı yüzey enerjileri, asit ve baz sabitleri hesaplandı. Son olarak, poli(metil metakrilat) (PMMA) ve yeni kiral kalamitik sıvı kristal bileşik kullanılarak, polimerde dağılmış sıvı kristal (PDLC) kompozit filmleri, çözücü basamaklı faz ayrımı (SIPS) yöntemi ile hazırlandı. Hazırlanan kompozitlerin morfolojik ve termal özellikleri Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) ve termal özellikleri DSC ile belirlendi. Anahtar kelimeler: Sıvı kristal, ters gaz kromatografisi, polimerde dağılmış sıvı kristal kompozitler
Bazı geçiş metal katyonlarının anisik asit -nikotinamid/N,N'-dietilnikotinamid/1,10-fenantrolin ligandlarını içeren karışık ligand komplekslerinin sentezi, yapısal karakterizasyonu ve biyolojik aktivitelerinin incelenmesi
Anisik asit (p-metoksibenzoik asit) ilk olarak 1841 yılında Fransız kimyager ve bilim insanı Auguste Cahours tarafından anetolün (C10H12O) oksitlenmesinden sentezlenmiştir. Anetol anasonda etken madde olarak bulunan bir yağdır. Cahours tarafından sentezlenen anisik asit, seyreltilmiş nitrik asitle yeniden kristallendirme yöntemi ile anason özünden saflaştırılmıştır. Anisik asit p-metoksibenzoik asit olarak, ticari olarak da dragonik asit isimleriyle de anılmaktadır. Anisik asit farmasötik endüstride ilaçların ham maddesi olarak, gıda endüstrisinde tatlandırıcı ve koruyucu olarak, kozmetik endüstrisinde antimikrobiyal özelliklerinden dolayı koruyucu bir madde olarak, aroma ve koku endüstrisinde ve plastik endüstrisinde sıklıkla kullanılmaktadır. Ayrıca organik kimyada önemli bir ara madde olan anisik asit, özellikle metoksi grubu ve karboksilik asit içermesi nedeniyle çeşitli reaksiyonlarda başlangıç maddesi olarak kullanılır. Bu geniş kullanım alanları, anisik asidin hem endüstriyel kimyada hem de tüketici ürünlerinde önemli bir bileşik olmasını sağlar. Bu tez çalışması kapsamında, Mn(II), Co(II), Ni(II), Cu(II) ve Zn(II) geçiş metallerinin p-metoksibenzoik asit ile nikotinamid (NA)/N,N-dietilnikotinamid (DENA)/1,10-fenantrolin (PHEN) ligandlarını içeren karışık ligandlı 14 adet kompleks ilk defa sentezlenmiştir. Sentezlenen komplekslerin molekül formüllerinin aşağıdaki gibi olduğu önerilmektedir: [Mn(C8H7O3)2(C6H6N2O)2(H2O)] (I) [Co(C8H7O3)2(C6H6N2O)2(H2O)2].H2O (II) [Ni(C8H7O3)2(C6H6N2O)2(H2O)2] (III) [Cu(C8H7O3)2(C6H6N2O)2(H2O)] (IV) [Zn(C8H7O3)2(C6H6N2O)2(H2O)2] (V) [Mn(C8H7O3)2(C10H14N2O)2(H2O)2] (VI) [Co(C8H7O3)2(C10H14N2O)2(H2O)2].2H2O (VII) [Ni(C8H7O3)2(C10H14N2O)2(H2O)2] (VIII) [Cu(C8H7O3)2(C10H14N2O)2(H2O)] (IX) [Zn(C8H7O3)2(C10H14N2O)2(H2O)2].H2O (X) [Co(C8H7O3)2(C12H8N2)].H2O (XI) [Ni(C8H7O3)2(C12H8N2)].H2O (XII) [Cu(C8H7O3)2(C12H8N2)(H2O)].2H2O (XIII) [Zn(C8H7O3)2(C12H8N2)(H2O)] (XIV) Sentezlenen komplekslerin yapıları elemental analiz, FT-IR spektroskopisi, tek kristal X-ışını kırınımı difraktometresi, manyetik duyarlılık ve erime noktası tayini yöntemleriyle analiz edilmiştir. Moleküllerin termal bozunma davranışlarının karakterizasyonu için de termal analiz (TGA/DTA/DrTGA) metodları kullanılmıştır. Yapıları karakterize edilen kompleks moleküllerin son olarak biyolojik aktiviteleri hücre kültürü ortamında incelenmiştir.
İlaç ve bazı meyvelerdeki askorbik asit miktarının voltametrik tekniklerle belirlenmesi
Askorbik asit (AA), vücudumuzun kemik ve kaslarına sağlamlık veren kollojenin üretiminden alyuvarların oluşumuna kadar bir çok görevi olan ilaç etken bir maddedir.Bu çalışmada, askorbik asidin (C vitamini) elektrokimyasal özelliğinden yararlanarak ilaçlarda ve bazı meyvelerdeki miktarı 0,2 M asetat tamponunda voltametrik teknikler ile belirlendi. Geliştirilen tekniklerin doğruluğunu göstermek amacıyla askorbik asidin Estervit tablet formlarından geri kazanım çalışmaları yapıldı.
Poli (aminotiyazol)ler ve azometin türevlerinin sentezi ve karakterizasyonu
Bu çalışmada üç farklı aminotiyazol monomerinden oksidatif polikondenzasyon ve elektropolimerizasyon metodları kullanılarak polikonjuge yapılı poli(aminotiyazol)ler sentezlendi. Ayrıca iki farklı aminobenzotiyazol türevi ile dört farklı aromatik hidroksialdehit türevlerinin kondenzasyon reaksiyonlarıyla benzotiyazol yan grubu içeren sekiz çeşit Schiff bazı sentezlendi. Elde edilen Schiff bazı monomerleri aktif fenol ve naftol halkaları üzerinden oksidatif polikondenzasyon tekniğiyle polimerlerine dönüştürüldü. Sentezlenen monomer ve polimerlerin yapıları FT-IR, NMR, SEC ve SEM analizleriyle, optiksel özellikleri UV-vis ve floresans spektroskopisi yöntemleriyle, katı hal iletkenlik ölçümleri dört nokta prob tekniğiyle, elektrokimyasal özellikleri CV analiziyle, çözünürlükleri çeşitli çözücüler içerisindeki çözünme testiyle, ısısal ve mekaniksel davranışları ise erime noktası tayini, TG-DTA, DSC ve DMA ölçümleriyle belirlendi. Sentezlenen polimerlerin yapısal değişimlerine ve sentez yöntemine bağlı olarak optiksel, elektrokimyasal, ısısal ve fiziksel özelliklerindeki farklılıkların yanı sıra bazı Schiff bazı ve polimerlerinin iyon seçici optik sensör olarak kullanılabilirliği araştırıldı.
Atık suların elektrokimysal yöntemle arıtılması
Geleneksel atık su arıtma proseslerinde, Aüminyum sülfat, Demir(3) klorür, suda çözünen sodyum silikatlar, polielektrolitler ilavesiyle doymamış ve doymuş yağlar, boyar maddelerin yanısıra, tek tek veya beraberce yardımcı kimyasallar, gresler ve polimer gibi maddeleri çöktürmek için kullanılırlar. Bundan sonra filtrasyon, çöktürme kimyasal madde depolama ve birçok kimyasal işlem gelmektedir.Atık su tankında, metal elektrotlar NaOH ve KOH ile temas ettiği zaman, reaksiyon ortamında atom halindeki hidrojen ve oksijen gazları oluşmaktadır. Bu atom halindeki hidrojen ve oksijen atomların yüksek afinitesi sonucunda, yağlar, organik maddeler, organik pigmentleri molekül özelliklerine bağlı olarak yükseltgenme ve indirgenmeye maruz bırakarak hidrojenasyon ve oksijenasyon reaksiyonuna girerler. Bu çalışmada bazı metal elektrotlar, sodyum hidroksit ya da potasyum hidroksit ile düşük voltajlı ve akım şiddetine sahip elektrik akımı kullanılmıştır. Sonuçta doymamış yağlar ve bileşiklerin doyurulduğunu ve kolayca filtre edilebildiğini görülmüştür.Al + 3NaOH ? Na3AlO3 +3/2 H2Katot : NaOH + H2O ? Na+ + 2OH- + H+2H+ + 2e- ? 2H ?H2 Anot : 2OH- ? H2O + ½ O2 + 2e-Hidrojenlenmiş ve oksijenlenmiş organik bileşikler doyurulmuş olarak aşağıdaki şekilde gösterilebilir.3 R-CH2-OH + Al ? R-CH2 - O-Al-O-CH2-R (I)O-CH2-RBu kompleksler hidrofobik olup, sudan ayrılarak koagüle olurlar(I). Oksitlenmiş organik pigmentlerde Al(+3) ile kompleks yapıp ondan sonra koagüle olacaklardır. Anlaşılacağı gibi hem Al(+3) [Al(OH)3] ve Na3AlO3 halihazırda organik bileşikler için iyi bir çöktürücüdür.Anahtar kelimeler: Metal elektrotlar, sodyum hidroksit ve potasyum hidroksit, atık su arıtımı, Atomal hidrojen ve oksijenin Alüminyum kompleksleri
Biochemical investigations on lipid peroxidation in the serum of renal failure patients pre and post-dialysis
In this study, oxidative stress was investigated in renal failure patients, as well as, the effect of dialysis operation on oxidative stress by measuring the lipid peroxidation biomarker, MDA, pre- and post-dialysis in the same patients. The study was controlled with healthy people on similar ages to avoid its influence on the clinical data. The level of MDA was increased significantly in renal failure patients compared to control. Furthermore, the patients with renal failure patients post-dialysis have shown significant increase in the level of MDA compared to the same patients pre-dialysis. Additionally, the levels of urea, creatinine, TGs, LDL, and VLDL were increased significantly in renal failure patients compared to control. GFR and HDL were reduced significantly in renal failure patients compared to control. In renal failure patients pre-dialysis, MDA was correlated positively with TGs and VLDL. In conclusion, dialysis operation results in increasing lipid peroxidation and oxidative stress in people with renal failure disease.
Vitamin K3 (2-metil-1,4-naftokinon)'ün katalitik sentezi
ß-metil naftalinin Vitamin K3' e katalitik oksidasyonunda, literatüre göre sentezlenen [N,N-bis(difenilfosfinometil)aminopropiltrietoksisilan] ligandının ve ayrıca bu ligandın katı desteğe bağlı halinin, Co(II), Pd(II), Ru(II), Ni(II) ve Cu(II) kompleksleri ile, [Mn(acac)3], [Cr(acac)3], [Ni(NO3)2] tuzları katalizör olarak denenmiştir. Yükseltgen olarak H2O2, çözücü olarak ve ayrıca reaksiyon mekanizmasına katılan asetik asit ve sülfürik asit kullanılmıştır. Denemelerde ceketten soğutmalı cam reaktör kullanılmıştır. Menadion oluşum verimi; reaksiyon süresi, katalizör ve H2O2 miktarı değiştirilerek incelenmiştir. Oluşan menadion ve kalan beta-metil naftalin yüzdesi, HPLC ve GC analiz edilmiştir.
Kromun boru tipi polimer içerikli membran prosesi ile giderilmesi
Gerçekleştirilen yüksek lisans tez çalışması kapsamında; polimer içerikli boru tipi membran (BTPİM)'lerin kararlılığını ve dayanıklılığını artırmak için pomza kullanılarak, üretilen membranların sürekli akışlı proseslerde Cr(VI) giderimi ve seçici ayırımında kullanımı deneysel olarak optimize edilmiştir. Üretilen BTPİM'lerin metal taşınım etkinlikleri, kapasiteleri, asidik sulu çözelti ortamından Cr(VI) taşınım deneyleri kapsamında incelenmiştir. Bileşen oranları değiştirilerek fizikokimyasal olarak farklı özelliklerde BTPİM'ler üretilmiş ve Cr(VI) taşınımına etki eden parametreler; ekstraktant oranı, membran kalınlığı, plastikleştirici türü ve oranı yönünden optimize edilmiştir. Optimum bileşim oranlarına sahip BTPİM'ler ile yapılan deneyler ile taşınım sürecinin sürekli akışlı proseslerde stabilitesi, membranın taşıma kapasitesi ve çözelti ortamına eklenen diğer ağır metal iyonlarına karşı seçiciliği tespit edilmiştir. Nihai olarak BTPİM'lerin yüzey özellikleri ve metal taşınımının arasındaki ilişki SEM, AFM, ve temas açısı ölçümü temelli yüzey karakterizasyon teknikleri kullanılarak aydınlatılmıştır
Purification and biochemical characterization of the glutathione reductase enzyme from worm compost
Glutathione is a very important metabolite that takes part in intracellular metabolic processes. The enzyme glutathione reductase makes an important contribution to the maintenance of its intracellular level. In this study, it was aimed to purify and biochemically characterize glutathione reductase enzyme from the earthworm species Eisenia fetida and to investigate the effect of some soil polluting metals on enzyme activity. At the end of the thesis study, the enzyme was purified 397 times. The optimum pH of the enzyme was found to be 8.5 and the optimum ionic Tris buffer was 75 mM. While the temperature at which the enzyme shows optimum activity was determined as 40 0C, it was determined that the enzyme kept its activity at the same temperature. Km and Vmax values of the enzyme against substrate and coenzyme were determined. The inhibition effect of Pb+2, Cu+2, Fe+3 and Zn+2 ions on enzyme activity was observed.
Tip 2 diyabet hastalarında serum serbest yağ asitleri ve bazı biyokimyasal varyantların tahmini
Bu çalıĢmanın amacı, diyabetik Mellitus ve Serbest Yağ asidi (FFA) arasındaki iliĢkiyi tespit etmektir. Diabetic Mellitus, böbrek fonksiyon parametreleri (üre ve kreatinin) ve lipid profili (kolesterol, TG, HDL, LDL, VLDL) parametrelerinin ölçülmesiyle baĢka komplikasyonlara (kalp hastalığı ve böbrek yetmezliği) yol açar. FFA parametresi diyabetli hastaları taramada çok az duyarlılık göstermiĢtir ve FFA ve yaĢ grupları, FFA ve VKĠ, kreatinin ve yaĢ grupları ile VKĠ, HDL ve yaĢ gruplarının bazı parametreleri dıĢında anlamLı farklılıklar vardır, Hiçbiri istatistiksel olarak anlamLı değildir. Cinsiyet ile ilgili olarak, sonuçlarımız çalıĢma grupları ile cinsiyet (erkek ve kadın) arasında, sağlıklı cinsiyet arasında ve hastaların cinsiyeti arasında anlamLı bir fark olmadığını ortaya koydu. Vücut kitle indeksi seviyeleri, hastalarda ve sağlıklı gruplarda BMI seviyeleri arasında anlamLı olmayan farklılıklar gösterdi. ÇalıĢma, kalp ve arter hastalıkları üzerindeki doğrudan etkileri için yağların periyodik olarak incelenmesine ihtiyaç olduğu sonucuna varmıĢtır.
In vivo studying of physiological and biochemical parameters attributed to the antidiabetic role of Cleome droserifolia extract
Diabetes is a chronic disease that causes a lack of insulin in the blood. Some medicinal plants have been reported to serve as a treatment for this chronic disease. Cleome droserifolia has a long history of treating diabetes in Egypt and some Arab countries. The aim is find out the plant extract from reducing the toxic effect and some biochemical variables in diabetic patients. This investigation was carried out on a total of twenty-four albino rats that ranged in weight from 170 to 200 g on average. The animals were separated into four groups (six/cage), the untreated control group, the healthy group treated with extract, the group is diabetes mellitus by alloxan, and the diabetic group treated with extract. It was given by gastric tube (10 mg/kg.bw) for 28 days. The results showed a significant decrease in serum c-peptide, vitamin D, total proteins, albumin, globulin and (HDL). This is associated with significantly higher levels in blood glucose, HbA1c, urea, creatinine, total cholesterol (TC), triglyceride (TG), (LDL), (VLDL), diabetic rats had higher total and direct bilirubin levels than control rats. The daily injection of plant extracts to diabetic rats improved most of these measures significantly. Cleome droserifolia acts as a diabetes therapy by lowering oxidative stress and pancreatic cell damage, which may contribute to its anti-diabetic characteristics.
Effect of postmenopause on some sex hormones and lipids profile in women's
In the present investigation, women in their premenopausal and postmenopausal stages were evaluated for their lipid profiles and for the levels of a few sex hormones. The research was conducted on 250 premenopausal (average age 32) and postmenopausal (average age 58) women (mean age 55 years). A total of 160 healthy postmenopausal women and 90 premenopausal women took part in the present investigation. The thesis was completed between September 2021 and February 2022 at Kirkuk city's hospitals. The lipid profile shows substantial (P0.05) increases and decreases across the groups investigated.. Postmenopausal women's lipid profile was shown to be significantly (P 0.05) elevated compared to premenopausal women. Postmenopausal women's HDL concentrations dropped significantly (P 0.05) compared to those of premenopausal women. Otherwise, postmenopausal women's serum testosterone concentrations did not differ significantly (P 0.05) from those of premenopausal women. Compared to premenopausal women, postmenopausal women had significantly lower levels of estrogen and progesterone in their bloodstreams. Postmenopausal women's lipid profiles and the levels of some sex hormones are found to be significantly altered, according to new research.
Floresans ışık yayan rodamin türevi schiff bazı bileşiklerinin sentez ve karakterizasyonu
Bu çalışmada, ksanten halkası ihtiva eden Rodamin B ve Rodamin 6G boyarmaddelerinin etilendiamin ile reaksiyonundan 2-(2-aminoetil)-3´,6´-bis (dietilamino) spiro [izoindol-1,9´-ksanten]-3-on (1) ve 2-(2-aminoetil)-3´,6´-bis (etilamino)-2´,7´-dimetil[izoindol-1,9-ksanten ]-3-on (2) başlangıç reaktifleri elde edilmiştir. Elde edilen (1) ve (2) reaktifleri ile benzensülfonat türevi (BS) başlangıç maddelerinin reaksiyonlarından 14 adet yeni bileşik sentez edilmiştir. Elde edilen bileşiklerin moleküler yapıları FT-IR, NMR ve HR-MS ile aydınlatılmıştır.
Pirazol içeren yeni açil tiyoüre bileşiklerinin sentezi ve karakterizasyonu
Dünya piyasasında ekonomik anlamda ciddi yatırımlar gerektiren ilaç sektörü, bünyesindeki hızlı ilerlemelerle gittikçe büyümektedir. Büyüyen bu pazarda ilaç sektöründeki bilimsel çalışmalar ve uygulamaları önem kazanmakta olup, ilaç sentezlerinde organik kimyacılara olan ihtiyaç da artmaktadır. Çalışmamızda, bazı ilaçlarda etken madde olarak kullanılan açil tiyoüre grubu içeren bileşikler sentezlenmiştir. Hedeflenen sentez akışı içerisinde, başlangıç maddesi olarak kullanılan pirazol asitinin esteri literatüre göre sentezlenmiştir. Pirazol asitinin esteri önce bazik hidroliz, sonra klorlama reaksiyonu ile pirazol asit klorürüne çevrilmiştir. Oluşan ürünün amonyumtiyosiyanat varlığında hidrazon ve sekonderaminlerle tek kap reaksiyonu gerçekleştirilmiştir. Reaksiyon sonucunda pirazol halkası ile kaynaşık açiltiyoüre grubu içeren yeni potansiyel biyolojik aktif bileşikler sentezlenmiştir. Sentezlenen bileşiklerin yapıları Elementel Analiz, FT-IR, 1H-NMR ve 13C-NMR spektroskopisi teknikleri kullanılarak aydınlatılmıştır.
Karadeniz'de avlanan bazı balık türlerinde eser elementlerin tayini
Bu çalışmada, Doğu Karadeniz'den (Samsun, Ordu, Trabzon, Rize) toplanan balık (Mullus barbatus ponticus, Sarda sarda, Trachurus trachurus, Merlangius merlangus) örneklerinde atomik absorpsiyon spektrofotometresi ile Fe, Zn, Pb, Cr, Mn, Cu, Cd, Co tayini yapıldı. Çalışmada balık numunelerinin çözünürleştirilmesinde yaş yakma, kuru yakma ve migrodalga teknikleri kullanıldı. Yöntemin doğruluğu NRCC-DORM-2 Dogfish Muscle standart referans madde ile kontrol edildi.
Katı heterojen katalizör sisteminde transesterleşme tepkimesinin incelenmesi
Günümüzde çoğu ülkede enerji için ağırlıklı olarak kömür, petrol, doğalgaz gibi fosil kaynaklı yakıtlar kullanılmaktadır. Enerjiye olan ihtiyacın artması, fosil kaynaklı yakıtların hızla tüketilmesine ve çevre kirliliğinin anormal şekilde artmasına neden olmaktadır. Bu sebeple yenilenebilir enerjiye olan gereksinim artmıştır. Bu çalışmada yenilenebilir enerji türlerinden biri olan yağ asidi metil esterlerin, transesterleşme tepkimesi ile sentezi yapıldı. Farklı oranlarda LiNO3/CaO katalizörü sentezlendi. Bu katalizörler kanola yağı, soya yağı ve fındık yağının çeşitli alkol türleri ile transesterleşme tepkimesinde kullanıldı. Çeşitli alkoller, çeşitli yağlar, alkol/yağ oranı, katalizör miktarı ve tepkime süresi gibi değerler değiştirilerek transesterleşme tepkimesi için optimum koşullar bulundu. Elde edilen yağ asidi metil esterlerin yapısı ATR-IR ve 1H-NMR spektroskopisi ile karakterize edildi.
Polistren tabanlı schiff bazlarının sentezi ve immobilizasyon uygulamaları
Bu çalışmada, öncelikle, (aminometil)polistiren (APS) ile tiyofenaldehit (Tio), 5- klortiyofenaldehit (5-ClTio), 5-metiltiyofenaldehit (5-CH3Tio) katılma-ayrılma reaksiyonu sonucunda üç adet Schiff bazı içeren polimerler sentezlendi. Modifiye olmuş tüm polimerlerin yapısı FT-IR, GPC gibi spektral analizlerin yanı sıra yüzey yapısında meydana gelen değişiklikler SEM-EDX analizi ile incelendi. Sonrasında ise, (APS-Tio), (APS-5-ClTio) ve (APS-5-CH3Tio) kodlu modifiye olmu? polimerlere, Glukoz oksidaz (GOx) enzimi immobilize edildi. immobilize GOx enzim üzerine sıcaklık, pH, tekrar kullanım, depolama kararlılığı gibi parametrelerin etkisi araştırıldı. (APS-Tio)?ya immobilize edilen enzim için, iki optimum pH sırası ile 4,0 ve 7,0 olarak gözlendi. (APS-5-ClTio) ve (APS-5- CH3Tio)?ya immobilize edilen enzimin optimum pH sı ise sırasıyla 8,0 ve 6,0 olarak bulundu. (APS-5-CH3Tio), (APS-5-ClTio) desteklerine immobilize enzimin optimum sıaklığı 70 oC olarak belirlenirken (APS-Tio) polimer için pH=4 de iki optimum sıcaklık 30 oC ve 50 °C olarak, pH=7 de iki optimum sıcaklık 30 °C ve 70 °C olarak belirlendi.
Lipoprotein (a) levels and risk of cardiovascular diseases among ındividuals with subclinical hypothyroidism
Background: Subclinical hypothyroidism (SCH) is the mildest type of thyroid hormone deficiency and can have adverse effects. It is important to identify patients with subclinical hypothyroidism that has an elevated cardiovascular risk (CVR). The aim of the study was to evaluate Lp (a) value as a cardiovascular risk factor among patients with subclinical hypothyroidism. Materials and Methods: The study included 50 patients newly diagnosed with SCH and 50 healthy controls matched by age and gender. Cobas 6000 was used to analyze the parameters. Results: In subclinical hypothyroidism patients, serum Lp (a), total cholesterol (TC) 152.98 (26.25), and low-density lipoprotein cholesterol (LDL-C) levels 96.54 (24.72) were significantly higher compared to healthy control. In addition, a significant positive association was found for subjects with subclinical hypothyroidism between TSH and anti-TPO (0.489), TC (0.311). However, Lp (a)(0.073), LDL-C (0.278), TG (0.28) levels, showed no significant positive correlation with the levels of TSH. Further more Lp (a) in patient with subclinical hypothyroidism has a significant correlation with APOB (0.407), LDL (0.309), TC (0.314). Conclusion: We concluded that there was an increased concentration of certain CVR variables in SCH patients. The possible benefits could be preventing progression to overt hypothyroidism and initiating adequate therapy to improve lipid parameters.
Poliamidoamin dendrimerleri ile modifiye edilmiş süperparamagnetik demir oksit nanopartiküllerin hazırlanması ve bazı ağır metallerin ve boyar maddelerin adsorpsiyonunda kullanılması
Bu çalışmada, süperparamanyetik demir oksit nanopartikül temelli iki yeni adsorbentin sentezlenmesi ve sentezlenen bu adsorbentlerin bazı ağır metal ve boyar maddelerin sulu çözeltiden uzaklaştırılmasında kullanılması amaçlanmıştır. Adsorbent sentezi için ilk önce demir oksit nanopartiküller sentezlenmiştir. Ardından nanopartiküllerin kararlılığını sağlamak için silika ve aminopropiltrietoksisilan ile kaplanmıştır. Kaplama işleminden sonra nanopartiküller poliamidoamin dendrimeri ve amonyum purpurat ile modifiye edilerek birinci adsorbent elde edilmiştir. Poliamidoamin dendrimeri ve amonyum purpurat ile modifikasyon işlemi ikinci kez tekrar edilerek ikinci adsorbent de elde edilmiştir. Adsorbentlerin sentez aşamalarında her basamaktan sonra karakterizasyon işlemleri yapılarak sentezin doğruluğu kanıtlanmıştır. Hazırlanan her iki adsorbent, Pb(II), Ni(II), Co(II) ve Cr(III) ağır metalleri ile Alizarin Sarısı ve Eriokrom Siyahı T boyarmaddelerinin sulu çözeltiden uzaklaştırılmasında kullanılmıştır. Adsorpsiyona temas süresinin, sıcaklığın, pH'ın, adsorbent miktarının ve başlangıç konsantrasyonunun etkileri incelenmiş olup adsorpsiyon verileri Langmuir ve Freundlich adsorpsiyon izotermlerinde değerlendirilmiştir. Langmuir ve Freundlich sabitleri hesaplanmıştır. Ayrıca deneysel çalışmalar sonucu elde edilen kinetik veriler Pseudo birinci ve ikinci derece hız denklemlerine uygulanarak adsorpsiyonların hız sabitleri hesaplanmıştır. Çalışmadan elde edilen sonuçlara göre adsorbentler hem ağır metallerin hem de boyarmaddelerin uzaklaştırılmasında etkili olmuşlardır. Adsorpsiyon işlemlerinin tamamlanmasının ardından tez çalışmasında sentezlenen nanopartiküllerin antibakteriyel etkisi de incelenmiştir. 9 farklı bakteri kullanılarak dilüsyon yöntemiyle antibakteriyel etkileri belirlenmiştir. Çalışmada sentezlenen nanopartiküllerin, bazı bakteri türlerine karşı antimikrobiyal etkilerinin de olduğu kanıtlanmıştır. Anahtar Kelimeler: demir oksit nanopartiküller, PAMAM, adsorpsiyon, müreksit, ağır metal, boyarmadde, dendrimer, antimikrobiyal etki.
Kobalt(II) ftalosiyanin ile fonksiyonelleştirilmiş silika tabanlı heterojen katalizörün hazırlanması, karakterizasyonu ve benzil alkol oksidasyonundaki aktivitesinin incelenmesi
Bu tez çalışmasında, benzilik alkollerin aldehitlere seçici oksidasyonu için heterojen bir katalizör geliştirilmiştir. Bunun için C2-simetrik diol sübstitüe kobalt(II) ftalosiyanin, mezogözenekli MCM-41 silika yüzeyine kovalent olarak bağlanarak MCM-41-CoPc-Ph(p) katalizörü sentezlenmiştir. Katalizörün yapısı ve yüzey özellikleri FT-IR, XRD, UV-Vis, SEM-EDS, TEM, TGA ve N2 adsorpsiyon-desorpsiyon analizleri ile detaylı olarak karakterize edilmiştir. Katalitik performansı değerlendirmek için benzil alkolün oksidasyonu model reaksiyon olarak seçilmiş ve sıcaklık, çözücü, oksidan türü, reaksiyon süresi, substrat ve oksidan oranları gibi parametrelerin dönüşüm ve seçicilik üzerindeki etkileri incelenmiştir. En iyi koşullarda, katalizör %100 benzaldehit seçiciliği ile %82,8'e varan dönüşüm oranları göstermiştir. Çeşitli benzilik alkol türevleriyle yapılan deneylerde, katalizör geniş bir substrat yelpazesinde yüksek verim ve seçicilik sergilemiştir. Katalizörün tekrar kullanılabilirliği incelenmiş ve en az üç döngü boyunca yapısal veya morfolojik bozulma göstermeden yüksek aktivitesini koruduğu tespit edilmiştir. Bu çalışmada elde edilen sonuçlar, MCM-41-CoPc-Ph(p) katalizörünün, katalizör olarak benzilik alkol oksidasyonlarında etkili ve sürdürülebilir bir alternatif olduğunu göstermektedir. Geliştirilen katalizör, yeşil kimya prensiplerine uygun olarak, tekrar kullanılabilir, çevre dostu ve yüksek seçiciliğe sahip bir sistem sunarak, endüstriyel ve akademik açıdan önemli bir potansiyele sahiptir.
Çok yıllık ağaç yapraklarında metal tayinleri ile kirletici kaynakların belirlenmesi
Bitkiler yapılarındaki metalleri genellikle kökleri yardımıyla toprak ve sudan alırlar. Ayrıca bazıları bu elementleri önemli oranda havadan da yapraklarıyla absorplayabilmektedirler. Bu nedenle; yaprak, dal, kök ve kabuk gibi bitki kısımlarının metal konsantrasyonları (biyomonitör olarak adlandırılan) toprak, su ve havayı içeren çevre kirlenmesinin göstergesi olarak kullanılabilirler. Sonuç olarak, çevrenin kalitesi konusunda kantitatif bilgi veren bitkiler ve mikroorganizmalar biyomonitör olarak kullanılmaktadırlar.Bu çalışmada, Elazığ şehir merkezinin çeşitli noktalarından karaçam, sedir ve servi gibi bölgede yetişmekte olan çam türlerinin yaprakları yılın farklı aylarında toplandı. Aynı örnekleme noktalarından toprak örnekleri de alındı. Kuru yakma ile çözünürleştirilen bitki ve yaş çözme ile çözünürleştirilen toprak örneklerinin STAT' lı AAS ile Pb, Cd ve Cu tayinleri yapıldı. Bulunan sonuçlar trafiğin yoğun olduğu bölgeler, şehir merkezindeki sanayi kuruluşlarına yakın olan bölgeler ve mevsim değişimlerine göre karşılaştırıldı. Bitki örneklerindeki Pb, Cd ve Cu derişim aralıkları sırasıyla, karaçam için 139-648 ppb, 19-57 ppb ve 1.4-2.6 ppm, sedir için 113-908 ppb, 9-55 ppb, ve 1.8-4.7 ppm, servi için 88- 807 ppb, 12-50 ppb, 1.6-4.7 ppm olarak bulundu. Özellikle trafiğin yoğun olduğu ve hava akımının az olduğu şehir merkezinden alınan örneklerden, servi ve sedir yapraklarının Pb elementine duyarlı olduğu gözlendi. Toprak örneklerindeki Pb, Cd ve Cu derişimleri sırasıyla 3400-10112 ppb, 111-505 ppb ve 12-38 ppm olarak bulundu.
Oksidatif strese maruz kalan ratlarda geraniol ve geraniol ksantat maddelerinin bazı metaller üzerine etkileri
H2O2 ile oksidatif strese maruz bırakılan ratların karaciğer, akciğer, böbrek, kas dokularındaki Fe, Zn, Cu, Ca, Mn ve Mg elementlerinin düzeyleri üzerine intraperitonal yolla verilen geraniol ve geraniol ksantatın koruyucu etkileri araştırıldı. Bu amaçla geraniol, geraniol ksantat, H2O2 ve kombinasyonlu gruplar kullanıldı.H2O2 grubu demir düzeyi tüm gruplarda kontrol grubuna göre arttığı gözlendi (p < 0.001, p < 0.01). Geraniol ve geraniol ksantat maddeleri etkisi ile kombinasyonlu grupların demir düzeyleri H2O2 grubuna göre genel olarak düştüğü gözlendi. H2O2 grubu kalsiyum düzeyi genel olarak tüm dokularda kontrol grubuna göre arttığı gözlendi (p<0.01, p < 0.05). Geraniol ve geraniol ksantat maddelerinin etkisi ile kombinasyonlu grupların Ca düzeyleri H2O2 grubuna göre nispeten düşürücü etkisi gözlendi. H2O2 grubu Zn düzeyi böbrek, akciğer ve kas dokularında kontrol grubuna göre azaldığı tespit edildi ( p < 0.05, p < 0.001, p < 0.01). Özellikle akciğer dokusunda geraniol ve geraniol ksantat grupları Zn düzeyi kontrol grubuna göre arttığı gözlenirken (p < 0.05), diğer dokularda ise geraniol ve geraniol ksantat maddeleri verilen tüm grupların Zn düzeyi kontrol grubuna göre yakın çıktığı gözlendi. H2O2 grubu Mn düzeyi karaciğer ve böbrek dokularında kontrol grubuna göre azaldığı tespit edilirken (p < 0.01), diğer gruplar arasında istatistiksel bir fark olmadığı gözlendi (p > 0.05). Tüm grupların Cu ve Mg düzeyleri arasında genel olarak istatistiksel bir fark olmadığı gözlendi (p > 0.05).Deney sonuçlarımıza göre oksidatif stres durumlarında oluşan yüksek Fe ve Ca düzeylerini geraniol ve geraniol ksantat maddelerinin düşürdüğü, oksidatif stres durumunda oluşan düşük Zn düzeylerinin ise bu maddelerin arttırdığını düşünmekteyiz.
Serbest ve immobilize Gibberella fujikuroi fungusu kullanılarak ekstraktif fermentasyonla gibberellik asit üretimi
Bu çalışmada serbest ve immobilize Gibberella fujikuroi fungusu kullanılarak ekstraktif fermentasyonla gibberellik asit üretimi yapılmıştır. İlk olarak, serbest Gibberella fujikuroi fungusu kullanılarak fermentasyon süresinin ve substrat derişiminin gibberellik asit üretimine etkisi incelenmiştir. Daha sonra, ekstraktif fermentasyonla gibberellik asit üretimi çalışılmıştır. Ekstraktif fermentasyon deneylerinde oktanol ve Alamin 336 organik faz olarak kullanılmıştır. Bu çözücülerin mikroorganizma üzerine yaptıkları toksik etki; seyreltici olarak oleil alkol kullanılarak fermentasyon ortamına mısır yağı ilave edilerek ve immobilize Gibberella fujikuroi fungusu kullanılarak önlemeye çalışılmıştır. Alamin 336'nın oleil alkoldeki % 15 (v/v)'luk çözeltisi en uygun organik faz olarak saptanmıştır. En yüksek gibberellik asit derişimi (158,9 mg/L) immobilize mikroorganizma kullanıldığında ve % 5 (v/v) mısır yağı içeren fermentasyon ortamında, hava beslemeli koşullarda bulunmuştur. Gibberellik asit derişiminin kontrole göre 2,6 kat arttığı görülmüştür.
Van Gölü ve gölü besleyen kaynaklarda ağır metal kirliliğinin araştırılması
Bu çalışmada Ocak, Mart, Temmuz ve Ekim aylarında Van Gölüne akan nehirlerin 16 noktasından periyodik olarak numuneler alındı. ICP-OES (İndüktif Esleşmiş Plazma-Optik Emisyon Spektroskopi) cihazı kullanılarak numunelerdeki bakır, kurşun, demir, krom, kadmiyum, çinko ve mangan miktarları belirlendi. Deneysel sonuçlar bakır miktarlarının su kontrol yönetmeliğinde belirtilen değerin altında, kadmiyum, çinko ve mangan miktarları ise su kontrol yönetmeliğine göre I. ve II. kalitededir. Demir, mangan ve kurşun miktarları ise kabul edilebilir değerlerin üzerindedir.Bu sonuçlar kurşun içeren nehirlerin bazılarının madenlerin içerisinden veya üzerinden geçtiklerini gösterdi. Ayrıca yaz mevsimine ait ağır metal miktarları diğer mevsimlerinkinden daha fazladır. Bunun nedeni yazın nehirlerdeki suyun buharlaşmasının daha fazla olmasıdır. Sonuç olarak belirlenen ağır metal miktarları Fe>Mn >Pb>Cr>Zn>Cd olarak bulunmuştur.
Fundamental charge transfer and utilization processes of CdS photoanodes for photoelectrochemical hydrogen production from H2O and H2S splitting
Photoelectrochemical (PEC) green hydrogen production is one of the most important clean energy technologies as an efficient, facile, and promising approach to produce green hydrogen which is a carbon neutral, storable, and transportable alternative to fossil fuels. There are different reactions which are utilized for hydrogen production and the most important one is H2O splitting as a non-toxic and available source. Another very important, yet less studied reaction is H2S splitting which is a thermodynamically less hindered process than H2O. However, its applications remained unconsidered due to experimental difficulties and its high toxicity. H2S is a very critical subject for refinery industry, and it will be even more important as green hydrogen production gains more attention. Over time, serious consequences of global warming and the rising energy demand of the society have initiated extensive research on semiconductor materials that can be utilized as photoelectrodes. Among all, CdS is suitable as a photoanode for solar to hydrogen energy conversion because of its narrow bandgap, suitable band-edge alignment for H2O and H2S splitting half reactions, and facile fabrication. However, it suffers from photocorrosion and instability due to surface charge recombination. Extensive PEC characterization studies showed that improving hole extraction and utilization on the CdS surface is crucial for efficient PEC conversion. So far, the research on CdS was more focused on modifying it with different materials to benefit from its superior qualities rather than understanding the reasons behind activity loss. In this dissertation, the fundamental charge carrier dynamics at photoanode/electrolyte interface and possible pathways for light-induced deactivation of pristine CdS were studied in detail by using transient photocurrent (TPC) measurements. H2O and H2S were used as hydrogen sources. For the H2O splitting, we showed that hexadecyltrimethylammonium bromide (CTAB) coordinated to surface sulfur vacancies facilitates the charge separation and utilization by passivating the electron trapping on the surface. Tuning the surface characteristics of the CdS photoanodes with the CTAB diminished the surface hole accumulation and increased the injection efficiency from 0.61 to 0.99 at 1 V by a surface passivation mechanism where Br– of CTAB occupies surface sulfur vacancies and acts like a hole-extracting layer on the CdS surface, passivates the surface charge recombination, and improves efficiency. Secondly, atomic layer deposition (ALD) was used to deposit a thin layer of TiO2 on CdS surface, which can be used to suppress electron trapping. Although ultrathin passivation overlayers are well-known for their positive effect on PEC activity of photoelectrodes, TiO2 on CdS is an inefficient way to passivate charge trapping according to the findings of this study. In fact, it exhibited negative effect on PEC water splitting activity especially with high overlayer thickness. We used X-ray photoelectron spectroscopy (XPS) and energy dispersive X-ray spectroscopy (EDX) to monitor the TiO2 overlayer growth and investigated the surface, optical and crystal structure properties by UV-vis spectroscopy and X-ray diffraction (XRD) analysis. Chronoamperometry (CA) measurements at different potentials were used to investigate the change in TPC behavior with different TiO2 overlayer thickness. For the H2S splitting, we tested bare and TiO2 modified CdS photoanodes and analyzed the stability and charge transfer processes by using surface sensitive and PEC characterization methods such as the XPS, CA and TPC in H2S feeded alkaline electrolyte. The stability and PEC activity of CdS were rather promising in the presence of H2S considering its poor stability in H2O splitting. After providing an electron trapping mechanism for CdS where surface sulfur vacancies and light-induced S2− dissolution play an important role in the deactivation process, H2S feeded electrolyte was found to have a recovery effect for CdS photocorrosion. Furthermore, TiO2 overlayers showed a reversed effect in H2S splitting by increasing the photocurrent density of bare CdS by 53% at 0.8 V. This work might be an important contribution for further studies on CdS and other photoelectrodes to enhance the understanding of charge utilization processes at photoanode-electrolyte interfaces by providing a detailed and systematic analysis of the charge carrier dynamics.
Poli(vinil alkol)-kalsiyum aljinat, poli(n-izopropilakrilamit)-kalsiyum aljinat kürelerine ß-galaktosidaz immobilizasyonu
Bu çalışmada, ß-galaktosidaz enzimi (EC.3.2.1.23), poli(vinil alkol)- kalsiyum aljinat (CaAlj-PVA), poli(N-izopropilakrilamit)-kalsiyum aljinat (CaAlj-P(NIPA)) kürelerine hapsetme yöntemi ve karbodimit (CDI), Nhidroksisüksinimit (NHS), karbodimit ve N-hidroksisüksinimit (CDI-NHS) ile aktifleştirilerek kovalent bağlanma yöntemiyle immobilize edildi. Serbest enzim için Michaelis-Menten sabiti (Km) ve maksimum reaksiyon hızı (Vmak) değerleri sırası ile 0,343mM, 0,0259mM.dak-1 olarak bulundu. Kovalent bağlanma ve hapsetme yöntemleriyle immobilize edilen enzimler için ise Km değerleri 0,746 mM - 4,97mM arasında değişirken Vmak değerleri 0,0049mM.dak-1 - 0,7997 mM.dak-1 aralığında bulundu. Serbest enzim, kovalent bağlanma ve hapsetme yöntemleriyle immobilize edilen enzimler için optimum pH değerleri sırasıyla 5,0; 4,5; 5,0 olarak bulundu. Serbest enzim, kovalent bağlanma ve hapsetme yöntemleriyle immobilize edilen enzimler için optimum sıcaklık değerleri sırasıyla 30 ºC, 35 ºC, 35 ºC olarak bulundu. 45 ºC'de inaktivasyon sabitleri (ki) serbest enzim için 0,0289 dak-1 iken hapsetme yöntemiyle immobilize edilen enzimler için 0,0005dak-1- 0,0135dak-1 aralığında; kovalent bağlanma yöntemiyle immobilize edilen enzimler için 0,0100dak-1-0,0216dak-1 aralığında bulundu. Serbest enzim 30 gün v sonunda aktifliğinin % 10' unu korurken hapsetme yöntemiyle immobilize edilen enzimler 70 gün sonunda aktifliğinin yaklaşık %45'ini; kovalent bağlanma yöntemiyle immobilize edilen enzimler ise aktifliğinin yaklaşık %49'unu koruduğu görüldü. Hapsetme yöntemiyle immobilize edilen enzimlerin tekrar kullanım sayıları 5 ve 10 arasında değişirken kovalent bağlanma yöntemiyle immobilize edilen enzimlerin ise tekrar kullanım sayıları 56- 60 arasında olduğu ve enzim aktifliklerini %20 - %62,5 aralığında koruduğu bulundu. Enzimin tekrar kullanım sayısı, depolama ve termal kararlılığı immobilizasyon işlemi ile arttırıldı.
Bazı 2-[5-metil-4-(sübstitüe fenilazo)-2H-pirazol-3-ilazo-1,3-indandion ların sentezi ve görünür bölge absorpsiyon spektrumlarının incelenmesi
o-,m-,p-sübstitüe anilinler ile diazonyum tuzu hazırlanmıs, hazırlanan diazonyum tuzu 3-aminokrotonitril ile kenetlenerek 3-Amino-2-(sübstitüe fenilazo)but-2-ennitril elde edilmistir. Ürün hidrazin monohidratla etkilestirilerek halka kapanması saglanmıs ve 4-(sübstitüe fenilazo)-5-metil-2Hpirazol- 3-ilamin elde edilmistir. Bilesik yeniden diazolanmıs ve 1,3-indandionla kenetlenerek 2-[5-Metil-4-(sübstitüe fenilazo)-2H-pirazol-3-ilazo]-1,3-indandion elde edilmistir. Elde edilen bilesiklerin yapıları H-NMR spektrumu, Kütle Sprektrumu (MS) ve FT-IR ile tayin edilmistir. Ayrıca bilesiklerin UV-GB spektrumları üzerine derisim, çözücü, asit ve bazik ortamın etkisi incelenmistir.
Aminofenol ve aminopiridin türevi yeni azometin bileşiklerinin sentezi, karakterizasyonu ve teorik hesaplamaları
Bu çalışmada, tiyofen-aminofenol işlevselliği içeren sekiz yeni azometin bileşiği (3a-3h) ile tiyofen-aminopiridin işlevselliği içeren yedi yeni azometin bileşiği (5a-5g) geleneksel ısıtma ve mikrodalga destekli sentez yöntemleri kullanılarak iyi verimlerde sentezlenmiştir. Yeni sentezlenen bileşiklerin yapıları, UV-görünür bölge, FTIR, 1H ve 13C NMR spektroskopik tekniklerle ve element analiz ile karakterize edilmiştir. Teorik hesaplama yöntemiyle optimize edilmiş moleküler yapılar, 1H ve 13C NMR kimyasal kayma değerleri, UV-görünür bölge spektroskopik parametreleri, HOMO-LUMO enerjileri, Mulliken (MPA) ve doğal (NBO) atom yükleri, moleküler elektrostatik potansiyel (MEP) haritaları ve çözücü erişebilen yüzeyler (SAS) bütün bileşikler için DFT/B3LYP/6-311G(2d,p) yaklaşımı kullanılarak hesaplanmıştır. DFT hesaplamaları ile elde edilen teorik spektroskopik özellikler deneysel verilerle çok iyi bir uyum göstermektedir. Ayrıca, (3a-3h) bileşikleri Bacillus cereus (NRRL-B3711), Bacillus subtilis (NRRL-B4378), Escherichia coli (NRRL-B3008), Staphylococcus aureus (ATCC-6538) ve Salmonella typhimurium (ATCC-13311)' e karşı ve (5a-5g) bileşikleri ise Bacillus cereus (NRRL-B3711), Escherichia coli (NRRL-B3008), Listeria monocytogenes, Micrococcus luteus, Salmonella typhimurium (ATCC-13311) ve Staphylococcus aureus (ATCC-6538) bakteri türlerine karşı antibakteriyel aktiviteleri açısından taranmıştır. Sonuçlar, araştırılan bileşiklerin test edilen mikroorganizmalara karşı orta ve iyi derecede aktif, hafif aktif veya aktif olmadığını göstermektedir.
Bazı heteroleptik iridyum komplekslerinin sentezi, karakterizasyonu ve biyo görüntüleme ajanı olarak etkinliklerinin incelenmesi
Bu tez çalışmasında heteroleptik çok fonksiyonlu iridyum (III) kompleksleri sentezlenerek bunların biyogörüntüleme çalışmalarındaki etkinlikleri incelendi. Sentezlenen iridyum kompleksleri C^N ve L^X tipi olmak üzere iki farklı ligand grubu içermektedir. 2-fenilpiridin halkası üzerinde -OCH3, -CF3 ve -CO(CF2)7CF3 sübstitüentleri içeren 2-(4-metoksifenil)piridin (ppyOCH3), 2-(4-triflorometilfenil)piridin (ppyCF3), ve 2-(4-perflorokarboksifenil)piridin (ppyCORf8), bileşikleri C^N türü ligand olarak olarak; metakriloiltirozin (MATry) ve metakriloiltriptofan (MATrp) bileşikleri ise L^X türü ligand olarak sentezlendi. C^N ve L^X tipi ligandların iridyum metal kompleksleri hazırlanarak yapıları ve spektroskopik özellikleri FT-IR, UV-VIS, NMR ve termik analiz ile karakterize edildi. Sentezlenen heteroleptik iridyum kompleksleri L^X türü ligandların yapısındaki amino asit gruplarının fenolik ve indolik grupları üzerinden foton etkili elektron transferi (FET) aracılığıyla transferrin proteini ile etkileştirilerek akciğer kanser hücreleri için hem hedefleme hem de foto işaretleyici olarak kullanımı ortaya konuldu. Sentezlenen komplekslerden [Ir(ppyCF3)2MATry] (K3) kompleksinden yola çıkılarak sentezlenen [Ir(ppyCF3)2MATry]-transferrin çapraz bağlı konjugat (K3-Tf) ve nano[Ir(ppyCF3)2MATry]-transferrin partikülleri (nanoK3-TfP) içeren biyo malzemelerin kanserli hücreleri hedefleme ve görüntüleme açısından en iyi olduğu tespit edildi.
Askorbik asit (C vitamini), iyodür ve tüyosülfatın alevli atomik absorpsiyon spektrometresi ile dolaylı yöntemle tayini
m ASKORBİK ASİT (C VİTAMİNİ), İYODÜR VE TİYOSÜLF ATIN ALEVLİ ATOMİK ABSORPSİYÖN SPEKTROMETRESİ İLE DOLAYLI YÖNTEMLE TAYİNİ (Yüksek Lisans Tezi) Özcan YALÇINKAYA GAZİ ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ Mayıs 2005 ÖZET Bu çalışmada, askorbik asit (C vitamini), iyodür ve tiyosölfat tayini için alevli atomik absorpsiyon spektrometresi ile dolaylı bir yontan geliştirilmiştir. Geliştirilen yöntemde bu maddelerin asidîk ortamda Cr(VI)'yı Cr(III)'e dönüştürmesinden faydalanılmıştır. Tayini yapılacak maddelerin Cr(VI) ile tepkimesinden oluşan Cr(III) ile tepkimeden artan Cr(VI) Amberlite XAD-16 dolgulu kolon ile birbirlerinden ayrılmıştır. Cr(VI) kolonda tutunurken Cr(III) tutunmadan kolondan geçmiştir. Kofanda tutunan Cr(VI) geri alındıktan sonra alevli AAS ile tayin edilerek tepkime stokiyometrisinden askorbik asit, iyodür ve tiyosölfat içerikleri hesaplanmıştır. Ayrıca bu tayinlere girişim yapabilecek ve gerçek numunelerde bulunabilen bazı maddelerin olası girişimleri incelenmiş ve önerilen bu yöntem bazı gerçek numunelere uygulanmıştır. Yöntemin doğruluğu ve kesinliği kanal edilebilir düzeyde olup, gerçek numunelerde askorbik asit, iyodür ve tiyosölfat % 10'dan küçük bap hata ve %7'den küçük bağıl standart sapma ne tayin edilebilmiştir. Bilim Kodu :201 Anahtar Kelimeler : Dolaylı tayin, Askorbik asit, İyodür, Tiyosülfat, Amberlit XAD-16, Atomik absorbsiyon spektroskopisi Sayfa Adedi :§5 Tez Yöneticisi. Prof! Dr. A. Rehber Türker
CU(II), Nİ (II) ve CO(II)'nin Karacadağ skoryası ile adsorpsiyonunun izoterm, kinetik ve termodinamik analizi
Bu çalışmada Cu(II), Ni(II), ve Co(II) iyonlarını sulu çözeltiden gidermek için adsorplayıcı olarak, ucuz maliyetli Karacadağ Skoryası (BR1) kullanıldı. BR1; XRD, XRF, FT-IR, BET ve SEM gibi yöntemlerle karekterize edildi. BR1'in irili ufaklı gözenek hacimlerinin, toplam hacmin yarısını bulduğu görüldü. Elde edilen denge verileri Langmuir, Freundlich,Temkin ve Dubinin Radushkevich (D-R) adsorpsiyon modellerine, kinetik veriler ise; yalancı-birinci dereceli model, yalancı-ikinci dereceli model (Ho ve McKay modeli), Weber-Morris ve Elovich modellerine uygulandı. Regresyon analizleri sonucu; denge çalışmaları için Langmuir Modeli, kinetik çalışmaları için ise yalancı-ikinci dereceli model, en uygun modeller olarak bulundu. Cu(II) iyonu 298,313 ve 328 K sıcaklıklarında yapılan adsorpsiyon deneylerinde qm değeri sırasıyla 1,83, 2,23 ve 3,09 mgg-1, 298 313 v3 323 K sıcaklıklarında elde edilen qm değerleri Ni(II) için; 0,73, 1,31 ve 1,80 mgg-1, Co(II) için 0,56, 0,93 ve 1,36 mgg-1 olarak bulundu. Termodinamik çalışmalarda Cu(II) iyonu için 298,313 ve 328 K sıcaklıklarında ΔG değerleri sırasıyla -13,37 -17,12 ve -20,86 kJmol-1; 298,313 ve 323 K sıcaklıklarında ΔG değerleri Ni(II) iyonları için sırasıyla -11,55 -15,07 ve -17,41, Co(II) iyonları için sırasıyla -10,36 -14,72 ve -17,63 kJmol-1 olarak bulundu. Cu(II), Ni(II) ve Co(II) için ΔH değerleri sırasıyla 61,04 58,3 ve 76,36 kJmol-1 olarak bulundu. ΔS değerleri de yine sırasıyla 0,2497 0,2344 ve 0,2910 kJmol-1K-1 olarak bulundu. Termodinamik çalışmalarda ΔH değerlerinin pozitif değerli oluşu; adsorpsiyon olayının endotermik olduğunu ve ΔG değerlerinin negatif oluşu ise olayın kendiliğinden cereyan ettiğini gösterdi.
Karnıbaharda bulunan eser elementlerin diferansiyel puls polarografisi ile tayini
Bu çalışmada öncelikle karnabahar da bulunan eser elementleri ve bunların tayini için uygun şartları belirlemek daha sonra da bu elementlerin miktarlarının mevsimsel olarak değişimini incelemek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda hızlı, tayin sınırı düşük ve kolay bir teknik olan Diferansiyel Puis Polarografisi Tekniği kullanılarak önce elementlerin farklı ortamlardaki polarografik davranışları incelenmiş daha sonra da yaz (Aı, A2, A3), kış (Bı, B2) ve ilkbahar (Q, C2, C3) olmak üzere üç farklı mevsimde alınıp kurutulan toplam sekiz ayrı karnıbahar örneği HCIO4, HNO3, HC1 asitleri kullanılarak çözülmüştür. Eser elementlerin tayini için hazırlanan 1,0 M HAc/Ac" çözeltisi pH-metre kullanılarak çalışma ortamına uygun pH'lara ayarlanmıştır ve karnıbaharda Zn(H), Mo(VT) ve Se(TV) tayini için pH=2,0, Cr(IH) tayini için pH=4,0, Pb(II) tayini için pH=6,0, Fe(m), Cu(II) ve Ti(IV) tayini için pH=7,0 EDTA'h ortam, As(HI) ve Cd(II) tayini için de pH= 2,0 EDTA'Iı ortam en uygun ortamlar olarak belirlenmiştir. Farklı örneklerdeki eser element miktarları farklı bulunmuştur. Bu farklılığın, örneklerin çözülme ve analiz edilme süreleriyle olan ilişkisi incelenmiştir. Bilim Kodu : 404.03.01 Anahtar Kelimeler : Karnıbahar, eser elementler, diferansiyel puls polarografisi, tayin.
Bazı kopolimerlerin elektroreolojik özelliklerinin incelenmesi ve endüstriyel uygulanabilirliğinin araştırılması
Elektroreolojik (ER) akışkanlar bir elektrik alan uygulandığında katı hale geçebilme, elektrik alan uzaklaştırıldığında ise çok kısa bir sürede ve tekrarlanabilir olarak sıvı hale geçebilme gibi oldukça önemli reolojik davranışlar sergilerler. Bu çalışmada poIi(4-vinil piridin) / poIi(2-hidroksietil metakrilat), poIi(4-VP)/poli(HEMA), kopolimerlerinin sentezi, karakterizasyonu ve bunlardan hazırlanan süspansiyonların ER özelliklerinin incelenmesi gerçekleştirildi. Kopolimerler K2S208 radikalik başlatıcı kullanılarak sentezlendi. Sentezlenen polimerler jel geçirgenlik kromatografîsi, GPC, viskozite ölçümleri, !H ve 13C-NMR, FTIR spektroskopisi, dinamik ışık saçılımı (DLS), element analizi yöntemleri ve uç grup analizleri ile karakterize edildi. Kopolimerlerin poli(HEMA) zinciri kısmen hidroliz edildikten sonra LiOH(aq) ile muamele edilerek lityum tuzlarına dönüştürüldü. Hazırlanan iyonomerlerin yalıtkan silikon yağı içerisinde, çeşitli derişimlerde (c = % 5-30, m/m) süspansiyonları hazırlandı. Hazırlanan süspansiyonların çökelmeye karşı kararlılıkları tayin edildi. Süspansiyonların elektrik alan yokluğunda (E = 0 kV/mm) ve elektrik alan altındaki (E ^ 0 kV/mm) akış süreleri ölçüldü ve gösterdikleri viskozite artışından bunların ER aktif olduğu tespit edildi. Ayrıca süspansiyonların ER aktiviteleri üzerine tanecik derişimi, kayma hızı, elektrik alan kuvveti, frekans, promoter ve sıcaklığın etkileri araştırıldı. İyonomerlcrin dielektrik özellikleri incelendi. Endüstriyel uygulanabilirliği tartışıldı. Bilim Kodu : 405 Anahtar Kelimeler : poli(4-viniI piridin)/poIi(2-hidroksietiI metakrilat) kopolimeri, Elektroreolojik akışkanlar, reoloji, iyonomerler. Sayfa Adedi : 135 Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Halil İbrahim ÜNAL
Astragalus bitkisinde bulunan eser elementlerin diferensiyel puls polarografisi ile tayini
ASTRAGALUS BİTKİSİNDE BULUNAN ESER ELEMENTLERİN DİFERANSİYEL PULS POLAROCRAFİSİ İLE TAYİNİ (Yüksek Lisans Tezi) Ali Cengiz ÇALIŞKAN GAZİ ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ Temmuz 2003 ÖZET Bazı Astragalus türlerinin selenyum biriktirdikleri, bu yüzden bu türlerin selenyum için indikatör bitki olarak tanındığı bilinmektedir. Bu amaçla Türkiye'de bulunan Astragalus türlerinden Astragalus Microcephalus ve Astragalus Lusitanicus da bulunan eser element tayinleri Diferansiyel Puis Polarografisi ile yapılmış, ayrıca aynı toprakta yetişen EIymus Gramineae da analiz edilmiştir.Eser element tayinleri için bitkiler yaş çözme ile çözülmüş ve yapılan çalışma sonucunda Fe, Cu ve Ti asetik asit tamponu pH 6, EDTA ortamında, Se, Cr ve Mo pH 2'de, As pH 2 ve 4 ve EDTA pH 4'te, Pb pH 2 ve 6'da, Zn ise EDTA'sız bütün pH larda tayin edilmiştir. Astragalus Microcephalus bitkisinde, Se'un kök kısmında gövdeye göre 2-3 kat fazla olduğu ve Elymus Gramineae bitkisinde aynı toprakta yetişmesine rağmen Se bulunmadığı gözlenmiştir. Ayrıca farklı bir tür olan Astragalus Lusitanicus bitkisinde Se tespit edilememiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda Astragalus Microcephalusun kök kısmında 84-183 ug/g Se, 42-105 ug/g Cu, 350-408 ug/g Fe, 80 ug/g Zn, 56-144 ug/g Mo, 58- 66 ug/g Ti, 676-715 ug/g Cr, 110-115 ug/g As bulunmuştur. Pb miktarı 10 ug/g civarında bulunmuştur. Diğer bitkilerde genellikle daha düşük miktarlar bulunmuştur. Bilim Kodu : 404.03.01 Anahtar Kelimeler : Astragalus, Selenyum, Eser Elementler, DPP Sayfa Adedi : 111 Tez Yöneticisi : Prof. Dr. Güler Somer
Oksitli bakır cevherlerinden bakırın değerlendirilmesi
Bu çalışmada Diyarbakır yöresinden temin edilen %2,17 ± 0,11 ve %1,63 ± 0,05 oranında Cu içeren iki ayrı bakır cevheri üzerinde flotasyon ve liçing deneyler yapılmıştır.Çalışmanın ilk aşamasında, her iki cevherde de flotasyon yöntemiyle bakırın zenginleştirilmesi düşünülmüştür. Direkt flotasyon yöntemi ile silisik bakır cevherlerinden bakırın geri kazanımı mümkün olmamıştır. Bu nedenle her iki cevher numunesinin Na2S veH2S ile sülfürlenmesi yoluna gidilmiştir. Flotasyon deneylerinde canlandırıcının, toplayıcının, sülfürlemede kullanılan H2S(g) miktarının ve tanecik boyutunun etkisi incelenmiştir. Flotasyon deneylerinde en iyi sonuç %2,17 oranında Cu içeren 100 mesh boyutundaki 500 g cevher örneğinin 8,54 g H2S(g), %1,63 oranında Cu içeren 100 mesh boyutundaki 500 g cevher örneğinin 9,45 g H2S(g) ile sülfürlenmesi sonucunda yapılan flotasyonundan elde edilmiştir. Bu flotasyonda köpürtücü olarak 0,5 mL (%1) MIBK, toplayıcı olarak 12 mL (%1) Aerophine 3418A ve canlandırıcı olarak 3 mL (5 mg/mL) CuSO4 kullanılmış ve pH 9'da sırasıyla %71,0 ve %74,8 verimle bakır zenginleştirilmiştir. Ayrıca ikinci cevher için (%1,63 Cu), 1,0 M H2SO4 çözelti ortamında cevherin sülfürlenmesiyle elde edilen örneğin flotasyon veriminin %82'ye çıktığı ve konsantredeki bakır oranının da %21 civarında olduğu saptanmıştır. Çalışmanın ikinci aşamasında ise oksitli bakır cevherlerine sülfürik asitle liç işlemi uygulanmış ve bakırın asit çözeltisine yüksek oranda geçmesini sağlamak için çeşitli parametreler incelenmiştir. Bu parametreler asit konsantrasyonu, liç süresi ve sıcaklığı, tanecik boyutu, katı/sıvı oranı, H2O2, NaOH, CaO ve O2 etkisidir. İlk olarak asit derişiminin etkisi incelenmiştir. 0,5 -2,5 M H2SO4 ile yapılan özütleme deneylerinde; gerek çalışmanın ekonomik durumu gerekse elde edilen deney sonuçları dikkate alındığı zaman 1,0 M H2SO4 çözeltisinin daha uygun olduğu belirlenmiştir. Yapılan deneysel çalışmalarda birinci numune için 1,0 M H2SO4 asit ortamında 60 dakikada katı-sıvı oranının 1/1 g/mL, tanecik boyutunun 100 mesh, reaksiyon sıcaklığının da oda sıcaklığı olduğu koşulda bakırın %96'sı çözeltiye alınmıştır. İkinci numunede ise aynı koşullar altında 90 dakika içinde bakırın %86'sı özütlendi. Bütün bunların dışında ikinci cevherin sülfürik asit çözeltisi ile liç işlemi yapılmadan önce 1,0 M NaOH çözeltisi ile etkileştirilmesi ile bakırın %96'sı çözeltiye alındı. HNO3, H2O2 ve O2 gibi yükseltgen kimyasalların ayrı ayrı %1,63 Cu içeren cevherde özütleme verimini artırdığı çıkan deneyler sonucunda elde edilmiştir.Elektroliz işleminde liç çözeltisinden yüksek saflıkta bakır elde edilmiştir. Elektroliz ile bakırı uzaklaştırılan çözeltiden Al2(SO4)3 ve H2SO4 geri kazanımı çalışılmıştır.
Yağlardan biyodizel eldesine etki eden faktörlerin araştırılması
Dünyada enerji ihtiyacının büyük bir kısmı fosil kaynaklı yakıtlardan karşılanmaktadır. Fakat bilinen fosil yakıt rezervleri tükenmekte ve bu yakıtların kullanımı sonucu küresel ısınma, asit yağmurları gibi çeşitli çevre sorunları ortaya çıkmaktadır. Bu nedenlerden dolayı araştırmacılar, uzun yıllardır alternatif enerji kaynakları üzerinde çalışmalar yapmaktadırlar. Alternatif bir dizel yakıtı olan biyodizel, bitkisel ve hayvansal yağlar gibi yenilenebilir biyolojik kaynaklardan elde edilmektedir. Biyodizel genel olarak monohidrik bir alkolün ve yağın bir katalizör eşliğinde reaksiyona sokulması yöntemi olan transesterifikasyon ile elde edilir. Transesterifikasyon yönteminde; reaksiyon koşulları, alkolün yağa molar oranı, alkolün türü, katalizörün türü ve miktarı, reaksiyon süresi ve sıcaklığı ve reaktantların saflığı önemlidir.Bu çalışmada Türkiye'de yetişebilen (mısır, fındık, soya fasulyesi, ayçiçeği vb.) bitkilerin yağlarından ve atık yağlardan tansesterifikasyon yöntemiyle biyodizel üretimi amaçlanmıştır. Transesterifikasyon yöntemi ile farklı bitkisel yağlardan, optimum koşulların tespiti için katalizör, sıcaklık ve reaksiyon süresi, alkol/yağ molar oranı gibi parametreler incelenmiştir. Elde edilen biyodizel örneklerinin yoğunluk, viskozite, parlama noktası, akma noktası, setan sayısı, iyot değeri, ısıl değeri ve diğer uluslararası standartlardaki yakıt değerleri tespit edilerek karşılaştırma yapılmıştır.
Kuşburnu bitkisinin biyoaktif kompozisyonu
Organizmada, yaşamsal fonksiyonlar gerçekleşirken serbest radikaller oluşur. Serbestradikaller önemli maddelerdir, ancak oldukça yüksek reaktiviteye sahip olduklarından dolayıbiyomoleküllerle reaksiyona girerek onların yapıların bozulmasına ve hücrelere zarar veren toksiközellikli bileşiklerin oluşmasına neden olabilirler. Antioksidan maddeler serbest radikallerlereaksiyona girerek onların bu zararlı etkilerini giderebilirler.Bu çalışmada Gümüşhane ve Zonguldak yöresinden toplanan kuşburnu bitkilerinin sulu,metanollü ve etil asetatlı ekstraktlarının antioksidan aktivitesi incelendi. Bunun yanında bitkiözütlerinin antimikrobiyal aktivite özellikleri ve karbonik anhidraz (CA) enzimine karşıinhibisyon etkileri de araştırıldı. Sulu ve metanollü ekstraktların toplam fenolik madde içeriklerigallik asit ve kateşin eşdeğeri olarak, metanollü, sulu ve etil asetatlı numunelerin demir (III)indirgeme/ antioksidan kuvveti (FRAP) Trolox® standartı ile, metanollü, sulu ve etil asetatlınumunelerin DPPH radikali temizleme aktivitesi BHT ve Trolox® standartları ile, sulunumunelerin karbonik anhidraz enzimi inhibisyonu aktivitesi asetazolamid standartı ile,antimikrobiyal aktivite özellikleri ampisilin, sefazolin ve nistatin standart ilaçları ilekarşılaştırılarak incelendi.Yaprak ve dal kısımlarının sulu ekstraktlarının CA enzimi üzerine inhibisyon etkisigösterdikleri bulundu. Etil asetatlı ve metanollü numunelerin antimikrobiyal özelliğe sahipoldukları tespit edildi. Yaprak, dal ve çekirdek kısımlarının metanollü ekstraktlarının yüksekantioksidan aktiviteye sahip oldukları görülmüştür. Online-HPLC-FRAP yöntemiyle antioksidanözelliği offline-FRAP yöntemiyle uyumlu çıkmıştır.Çalışma sonucunda dal ve yaprak kısımlarının yüksek biyoaktivite gösterdiği görülmüş vekuşburnu bitkisinin bu kısımlarında aktiviteden sorumlu bileşiklerin araştırılması faydalı olacaktır.
On-line HPLC-FRAP antioksidan aktivite tayin yönteminin geliştirilmesi ve bazı doğal ürünlere uygulanması
Çalışmada, literatürdeki on-line HPLC-antioksidan yöntemlerine bir yenisi (on-line HPLC-FRAP) eklenmiş ve yöntem bitki numunelerine uygulanmıştır. Yüksek antioksidan aktiviteye sahip olduğu bilinen bitki ekstraktlarının (bitkisel poşet çayların şekerli/şekersiz sulu, ormangüllerinin metanollü, yaylaçayının farklı çözücülerdeki ekstraktları) spektrofotometrik (off-line) yöntemlerle antioksidan aktiviteleri belirlenmiştir. Sonrasında geliştirdiğimiz on-line HPLC-FRAP antioksidan yönteminde gradient şartlar, gradient pompa ve şırınga pompanın akış hızları, FRAP ile reaksiyon sıcaklığı ve FRAP'ın bekleme süresi, kullanılan 15 standardın ve ekstraktlardaki antioksidan bileşiklerin ve aktivitelerinin eşzamanlı olarak belirlenmesi için uygun hale getirilmiştir. 6 standardın LOD ve LOQ değerlerinin 0,4-14,7 ppm aralığında olduğu belirlenmiştir. Yeni yöntemle bitki ekstraktlarının bileşenlerinin antioksidan aktiviteleri belirlenmiş, sonuçlar spektrofotometrik FRAP verileriyle karşılaştırılmıştır. Ayrıca aynı sistemde (on-line) -ABTS ve -DPPH denenmiş ve -FRAP verileriyle karşılaştırılmıştır. Geliştirilen yöntem tüm standartlar için 0-1000 ?M aralıkta lineerlik göstermiştir. On-line sistemde reaksiyonun gerçekleştiği sarmalda geçen 1,5 dakikalık sürenin yeterli olduğu yapılan kinetik çalışmayla belirlenmiştir. Bitki ekstraktları için belirlenen on-line ve off-line toplam aktivite sonuçları uyum göstermiştir (R2 = 0,89). On-line sistemde bileşenlerin tek tek aktivitelerinin toplanmasıyla elde edilen veriler, ekstraktlarda bir arada bulunan bileşiklerin antagonizm ya da sinerji gösterebileceğini ortaya koymuştur. Bitki çaylarının şekerli/şekersiz ekstraktları arasındaki aktivite değişiminin off-line ve on-line yöntemde benzer ve bitkiden bitkiye farklılık göstermekte olduğu tespit edilmiştir. Geliştirilen on-line HPLC-FRAP yöntemi literatürden adapte edilen DPPH ve ABTS yöntemlerine göre gürültü ve antioksidan cevap açılarından üstünlükler göstermiş, gıda ve bitki numunelerindeki bileşenlerin miktar ve antioksidan aktivitelerinin belirlenmesi için oldukça uygun olduğu görülmüştür.
Sakız ağacı (Pistacia lentiscus L.) ve kızıl çam (Pinus brutia Ten.) reçinelerinin antimikrobiyal aktivitelerinin araştırılması
Bu çalışmada iki farklı ağaçtan elde edilen reçinelerin değişik mikroorganizmalar üzerindeki antimikrobiyal etkileri araştırıldı. Birincisi, Chios (Sakız) Adasımn güneyinde yetişen Scinos {Pistacia lentiscus) ağacımn gövdesinden salgılanan reçinenin asidik fraksiyonunun Helicobacter pylori üzerindeki antimikrobiyal etkisi broth dilisyon yöntemi ile araştırıldı. H. pylori mikroaerofîlik, gram negatif, üreaz pozitif ve spiral bir bakteri olup, insan midesinde kronik infeksiyonlara neden olduğu bilinmektedir. Bu kronik mide hastalıkları, peptik ülser ve gastrit kanser için potansiyel bir risk oluşturmaktadır. Broth dilisyon yöntemi ile H. pylorfnin çoğalmasını önleyen en düşük reçine konsantrasyonu 0.06 mg/mL olarak bulundu. îkinci olarak, Güney Anodolu dağlarında Mersin'in Anamur çevresinde yetişen Pinus brutia Ten. (Kızıl Çam) bitkisinin çıralı kök ve gövdesinden elde edilen, yöre halkı tarafından ciltte meydana gelen yaraların, hayvanların (keçi, deve gibi) derilerindeki hastalıkların tedavisinde geleneksel ilaç olarak kullanılan ham reçinenin (halk arasındaki adıyla sorkuç) ve metanol, hekzan, kloroform, petrol eteri, etil asetat ve n-bütanol ekstraklanmn antimikrobiyal aktiviteleri disk diffüzyon yöntemi ile araştırıldı. Çalışmada kullanılan Staphylococcus aureus (15 izolat), Streptococcus pyogenes (12 izolat), Escherichia coli (17 izolat), Pseudomonas aeruginosa (12 izolat) ve Candida albicans klinik izolatlan Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji Bölümünden temin edildi. Escherichia coli Kİ 2, Escherichia coli DH1, Bacillus cereus, Bacillus brevis ATCC bakterileri ise TÜBİTAK Marmara Araştırma Merkezi, Gen Mühendisliği ve Biyoteknoloji Araştırma Merkezinden temin edildi. Çalışmada kontrol olarak Imipenem (10ug), Erythromycin (15ug), Ampicillin/Sulbactam (lOug/lOug) ve Amoxycillin (25(ig) antibiyotikleri kullanıldı. Pinus brutia Ten. bitkisinden elde edilen ham reçinenin ve organik ekstraktlarmın denenmesi ile elde edilen zon çaplan, test edilen organizmaların cinsine ve kullanılan konsantrasyonla orantılı olarak mikroorganizmaların gelişmelerini değişik oranlarda etkilediği tespit edildi. Elde edilen sonuçlar, geleneksel halk ilaçlarının potansiyel ilaç özelliği olan yeni doğal ürünler için devam eden araştırmalarımızda bir rehber olabileceğini göstermektedir.
Sol jel yöntemi ile nano SiO2 sentezi ve uygulamaları
Bu çalışmada nano yapıdaki SiO2 tanecikleri tetraetoksisilanın hidroliz ve kondenzasyon reaksiyonları sonucunda elde edilmiştir. İlk aşamada asit katalizörü varlığında sentezlenen kollaidal SiO2 çözeltisi hazırlanmıştır. Elde edilen sol seyreltilerek farklı baz katalizörleri ile, trimetilamin, trietilamin, tripropilamin ve tribütilamin, farklı mol oranlarında reaksiyonlar katalizlenerek nano-SiO2 taneciklerinin zamanla büyümesi takip edilmiştir. Tetraetoksisilan' ın hidroliz ve kondenzasyon reaksiyonları Fourier transform infrared spektroskopisi (FT-IR) ile takip edilmiş ve bu süre içerisinde elde edilen nano- SiO2 partiküllerinin tanecik boyu ve dağılımı analizi yapılmıştır. Asit + baz katalizörü kullanılan sistemlerin tanecik boyut ve dağılımı yalnız asit katalizörü kullanılan sisteme göre zamanla daha hızlı büyümesi gözlenmiştir. Farklı katalizör oranları ile hazırlanan nano-SiO2 sollerinin 22 günlük süreçte tanecik boyutlarının değişimi, elde edilen ince filmlerin kalınlıkları ve kaplanan cam örneklerinin antireflektif özellikleri incelenmiştir. Sollerin yaşlandırılması ile elde edilen filmlerin kalınlıkları 100 ila 400 nm arasında değişim gösterdiği saptanmış, en yüksek film kalınlıkları ise trietilamin ile hazırlanan sistemden kaplanmış cam örneklerinde gözlenmiştir. Yalnız asit katalizörü ile hazırlanmış solden elde edilen filmlerin ışık geçirgenliği en yüksek % 4,8 (λ = 550 nm), asit + baz katalizörü kullanılan sollerden elde edilen filmlerin ışık geçirgenliği ise en yüksek % 5,7 (λ = 550 nm) değerlerinde artış göstermiştir. Elde edilen filmlerin yüzeyleri FESEM ve AFM ile incelenmiştir. Ayrıca filmlerin antireflektif özellikleri difüz yansıma ile doğrulanmıştır.
Anorganik nanopartiküller içeren ultraviyole koruyucu sert kaplamalar
Yeryüzüne ulaşan güneş ışığındaki UV ışınları canlılar ve organik bileşikler üzerinde zararlara neden olmaktadır. UV ışınlarının enerjisi birçok organik bileşiğin yapısını bozmak için yeterlidir. Organik bileşiklerin karışımları olan yiyecek ve içecekler de UV ışığından kolayca etkilenmektedir. Bunların besin değerlerini uzun süre korumak için UV ışığını geçirmeyen ambalajlarda saklanması gerekmektedir. Bu amaçla Tetra pak ambalajlar ve alüminyum kutular kullanılmaktadır. Tetra pak ambalajlar UV koruması sağlamasına rağmen bileşiminde kullanılan plastik filmdeki katkı maddelerinin insan sağlığı üzerinde olumsuz etkileri vardır. Alüminyum kutular içine koyulan yiyecek ve içeceğin zamanla kontaminasyonuna neden olmakta ve tadını değiştirebilmektedir. Kolayca korozyona uğradıklarından bu kutuların kullanım alanları sınırlıdır. Ambalaj malzemesi olarak kullanılan camda bu tür problemlerle karşılaşılmaz. Cam ambalaj sağlıklı olmasına rağmen UV ışını geçirgendir. Bu durum içinde saklanan yiyecek ve içeceklerin kullanım ömürlerinin kısalmasına yol açtığı için cam ambalajların kullanım alanını sınırlamaktadır. Bu çalışmada sol-jel yöntemiyle cam ambalajların ışık geçirgenliği yüksek, UV koruyucu bir katman ile kaplanması hedeflenmiştir. Kaplama çözeltileri foksiyonel grup içeren silanlar ve UV soğuran TiO2, ZnO ve CeO2 gibi anorganik pigmentlerden üretilecektir. Işık geçirgenliğin yüksek olması için nano boyutta pigmentler sentezlenip silan çözeltilerinde homojen dispersiye edilecektir. Hazırlanan kaplama çözeltilerinin cam ambalaj yüzeyine püskürtülmesi ve sertleştirilmesiyle UV koruyucu kaplamalı cam ambalaj ürünleri elde edilecektir.
Flor ve arilamit yan gruplu bir metakrilat polimerinin sentezi ve kopoli-merizasyonu
Bu çalışmanın ilk basamağında 2-kloro-N-(2,4,6-triflorofenil) asetamid, sodyum metakrilat varlığında, asetonitril çözücüsünde, 70-80 0C' de etkileştirilerek yer değiştirme tepkimeleri yardımıyla 2-okso-2-[(2,4,6-triflorofenil) amino] etil 2-metilprop-2-etonat (TFOMMA) monomeri sentezlendi ve karakterize edildi. Daha sonra TFOMMA monomerinin homopolimeri, cam ampul içerisinde, azot atmosferi altında, azobisizobütironitril (AIBN) başlatıcısı ile 1,4-dioksan çözücüsünde 65 0C sıcaklıkta sentezlendi. Glisidilmetakriklat (GMA) TFOMMA monomerlerinin AIBN başlatıcısı ile 1,4-dioksan çözücüsü varlığında 65 0C sıcaklıkta kopolimerleri sentezlendi. Monomerin, homopolimerin ve kopolimerlerin yapıları, IR, 1H-NMR ve 13C-NMR teknikleri kullanılarak karakterize edildi. Kopolimerdeki monomer bileşimi 1H-NMR analiz ile belirlendi. Homopolimer ve kopolimerlerin termal davranışları, termogravimetrik analiz (TGA), diferansiyel taramalı kalorimetre (DSC) yöntemleri kullanılarak belirlendi. ra doldurulacaktır