Kalıcılık
Bu konu başlığı altında 95 tez
Ortaöğretim 10. sınıf öğrencilerinin fiil ve fiilimsiler konusunu öğrenmede bilgisayar destekli öğretim yönteminin öğrenci başarısı ve kalıcılığına etkisi
Bu araştırmanın amacı ortaöğretim 10. sınıf öğrencilerinin fiil ve fiilimsiler konusunu öğrenmesinde bilgisayar destekli öğretim yönteminin öğrenci başarısına ve kalıcılığına etkisini belirlemektir. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden ön-test son-test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma grubu, 2014-2015 eğitim-öğretim yılında Siirt ili 14 Eylül Anadolu Lisesi'nde öğrenim gören 66 öğrenciden oluşmaktadır. Öğrenciler deney ve kontrol gruplarına tesadüfi olarak atanmıştır. Fiil ve fiilimsiler konusu, deney grubunda bilgisayar destekli öğretim yöntemi, kontrol grubunda ise düz anlatım yöntemiyle işlenmiştir. Fiil ve Fiilimsiler Başarı Testi, hem deney hem de kontrol grubuna ön-test, son-test ve kalıcılık testi olarak uygulanmıştır. Testlerden elde edilen verilerin analizinde SPSS 22.0 istatistik programından faydalanılmıştır. Yapılan ön-teste göre her iki grubun da denk olduğu tespit edilmiştir. Son-test verilerine göre, deney grubunun başarı puanında kontrol grubuna göre daha fazla artış olduğu fakat başarı puanları arasında anlamlı farklılaşmanın olmadığı, kalıcılık testinde ise iki grubun başarı puanları arasında anlamlı farklılaşmanın olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçlara göre bilgisayar destekli öğretim yöntemiyle işlenen bilgilerin daha iyi öğrenildiği ve daha kalıcı olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Bilgisayar Destekli Öğretim, Dil Bilgisi, Fiil ve Fiilimsiler
Fen bilimleri dersinde aktif öğrenmeye dayalı etkinliklerle yapılan Ters-Yüz Sınıf modelinin incelenmesi
Bu çalışmada, "Madde ve Isı" ünitesi kapsamında aktif öğrenme etkinlikleriyle yürütülen ters yüz sınıf (TYS) modelinin öğrencilerin akademik başarılarına, kalıcılığa, üstbilişsel farkındalıklarına ve özyeterliklerine etkisini incelemek ayrıca uygulamaya yönelik öğrencilerin ve velilerin görüşlerini belirlemek amaçlanmıştır. Araştırma, 2021-2022 eğitim-öğretim yılı ikinci döneminde Ankara'daki bir devlet okulunda 6. sınıf düzeyinde iki şube deney grubu (n=55), iki şube kontrol grubu (n=50) olmak üzere, toplam 105 öğrenciyle yapılmıştır. Deney grubuna TYS modeli uygulanmış, kontrol grubunda mevcut öğretim programına göre dersler yürütülmüştür. Çalışmada karma yöntem desenlerinden açımlayıcı sıralı desen kullanılmıştır. Çalışmanın nicel boyutunda yarı deneysel deneme modeli olan ön test-son test kontrol gruplu model kullanılmış olup veri toplama aracı olarak "6. Sınıf Madde ve Isı Başarı Testi, Çocuklar İçin Üstbilişsel Farkındalık Ölçeği ve Fen ve Teknoloji Dersi Özyeterlik Ölçeği" uygulanmıştır. Araştırmanın nitel boyutunda, deney grubu öğrencilerinin TYS uygulamasına yönelik görüşlerini belirlemek amacıyla durum çalışmasından yararlanılmıştır. Ayrıca görüş formu aracılığıyla çalışmaya katılan öğrenci ve velilerin görüşleri alınmıştır. Çalışmanın nicel verileri SPSS-23 programı ile analiz edilmiştir. Nitel veriler ise içerik analizi ve betimsel analizle açıklanmıştır. Araştırmadan elde edilen verilere göre TYS modelinin öğrencilerin akademik başarılarını, kalıcılığı, üstbilişsel farkındalıklarını ve özyeterliklerini deney grubu lehine artırdığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca öğrencilerin ve velilerin TYS modeline ilişkin genel olarak olumlu görüş bildirdikleri ve nitel verilerin nicel verileri desteklediği belirlenmiştir. TYS modelinin öğretimin etkililiği bakımından öğrencilere önemli katkılar sağladığı görülmüştür. Çalışmada TYS modelinin başarılı bir şekilde uygulanabilmesi için öğrencilerin teknolojik araç ve internet erişimine sahip olmaları ve öğrencilerin videoları izleyip ön öğrenmelerini yaparak sınıfa gelmeleri gerektiği ile ilgili önerilerde bulunulmuştur.
Lavanta kokusu içeren mikrokapsüllerin pamuklu kumaşlara aktarılması ve kumaşların yıkama performansları
Bu çalışmanın amacı; pamuklu kumaşlara lavanta kokulu mikrokapsül uygulaması ve yıkama performanslarının belirlenmesidir. Bu amaçla ticari olarak satın alınan lavanta kokulu mikrokapsüllerin pamuklu dokuma kumaşlara iki farklı yöntem kullanarak aktarılmış ve aplikasyon yöntemlerinin, tekrarlı yıkamalar sonucunda kumaşlardaki koku kalıcılığına etkisi araştırılmıştır. Emdirme ve rotasyon baskı yöntemleri ile kumaşlara aktarılan mikrokapsüllerin morfolojik karakterizasyonları SEM (taramalı elektron mikroskobu analizi) ile gerçekleştirilmiştir. Elde edilen kumaş numuneleri 20 kez tekrarlı yıkamalara maruz bırakılmıştır. Yıkama sonucunda SEM ile kumaşların morfolojik analizleri, FTIR-ATR (fourier dönüşümü kızılötesi zayıflatılmış toplam yansıma) ile kumaşların kimyasal yapıları analiz edilmiştir. Ayrıca kumaşlardaki koku kalıcılığı ve koku azalma oranları, birbirinden bağımsız ve farklı demografik özelliklere sahip denek grupları tarafından sübjektif olarak değerlendirilmiştir. Sübjektif değerlendirmeler, anket metodu uygulanarak gerçekleştirilmiştir. Elde edilen sonuçlar tekrarlı ölçümler (ANOVA) istatistiksel yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Tekrarlı yıkama sonrası koku kalıcılı en yüksek olan kumaş grubunun haslık ve performans testleri ilgili stadandartlar doğrultusunda tamamlanmıştır. Tez çalışmasının sonuçları; tekrarlı yıkama yapılan tekstil yüzeylerindeki koku kalıcılığının sağlanması, mikrokapsüllerin aplikasyon yöntemlerine göre değiştiğini göstermiştir. Yapılan SEM ve FTIR analizleri sonucunda kumaşlardaki mikrokapsüllerin varlığı tespit edilmiştir. Kumaşların 20 yıkama sonuçları sübjektif olarak değerlendirildiğinde baskı yöntemiyle üretilen kumaşların, emdirme yöntemine göre daha güçlü kokulara sahip olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca rotasyon baskı prosesi esnasında kullanılan mikrokapsüller, yardımcı kimyasal maddeler ve ajanlar, kumaşlardaki haslık ve performans değerlerini olumsuz yönde etkilemediği belirlenmiştir.
Ortak bilgi yapılandırma modelinin "Hücre ve bölünmeler" ünitesindeki kavramsal anlama, akademik başarı ve kalıcılığa etkisi
Ortak Bilgi Yapılandırma Modeli'nin ele alındığı bu çalışmanın amacı, Ortak Bilgi Yapılandırma Modeli'nin yedinci sınıf öğrencilerinin "Hücre ve Bölünmeler" ünitesinde kavramsal anlama, akademik başarı ve öğrenilen bilgilerin kalıcılığı üzerindeki etkilerini incelemektir. Araştırma, 2021-2022 eğitim öğretim yılında Kayseri ili Talas ilçesinde bir ortaokulda gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu iki farklı şubede öğrenim gören 74 yedinci sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın uygulama aşamasında; "Hücre ve Bölünmeler" ünitesinin öğretiminde deney grubu için Ortak Bilgi Yapılandırma Modeli'ne göre hazırlanan yöntemler, kontrol grubu için MEB'in güncel müfredatına göre hazırlanan yöntemler kullanılmıştır. Araştırma deneysel bir çalışma olup, ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın verileri akademik başarı testi ve kavramsal anlama testi ile toplanmıştır. Çalışma gruplarına hem ön test hem de son test olarak akademik başarı testi ve kavramsal anlama testi uygulanmıştır. Ayrıca uygulamadan 4 hafta sonra çalışma gruplarına akademik başarı testi kalıcılık testi olarak tekrar uygulanmıştır. Araştırma bulgularının çözümlenmesinde IBM SPSS 24.0 paket programı ile bağımsız grup t-testi istatistiksel tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın alt problemlerinden elde edilen bulgular ışığında; Ortak Bilgi Yapılandırma Modeli ile öğretimin, 7. sınıf öğrencilerinin "Hücre ve Bölünmeler" ünitesine ilişkin kavramsal anlamalarını ve akademik başarılarını arttırmada ve öğrenilen bilgilerin kalıcılığını sağlamada klasik yöntemle öğretime göre daha fazla etkiye sahip olduğu sonucuna varılmıştır.
Ortaokul öğrencilerine deyim öğretiminde dijital öykü kullanımının başarıya ve kalıcılığa etkisi
Çalışmada dilimizin ve kültürümüzün en önemli parçalarından birisi olan deyimlerin öğretiminde dijital öykü kullanımının başarıya etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Karma yöntemin kullanıldığı araştırmanın nicel boyutunu tek gruplu öntest-sontest deneysel desen, nitel boyutunu ise olgubilim çalışması oluşturmaktadır. Araştırmanın çalışma grubunu Nevşehir ili, Derinkuyu ilçesi, Derinkuyu İmam Hatip Ortaokulunda 2021/2022 eğitim öğretim yılında eğitim görmekte olan 22 kişilik 7. sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada nicel veri toplamak amacıyla araştırmacı tarafından geliştirilen deyimlerle ilgili başarı testi, nitel veri toplamak amacıyla da yapılandırılmış bireysel görüşme formu ve odak grup görüşmeleri kullanılmıştır. Uygulama 7 hafta boyunca sürmüştür. Öncelikle 7. sınıf Türkçe ders kitabında uygulama dönemine denk gelen metinlerdeki deyimler tespit edilmiş; tespit edilen bu 26 deyim araştırmacının hazırladığı öykülerde işlenmiş; son olarak hazırlanan öyküler dijital öykü biçimine getirilmiştir. Uygulamaya başlamadan önce geliştirilen deyimlere ilişkin başarı testi çalışma grubuna öntest olarak uygulanmıştır. Uygulama süresince derslerde karşılaşılan deyimlerle ilgili etkinlikler dijital öyküler üzerinden gerçekleştirilmiştir. Bu süreç içerisinde yapılandırılmış bireysel görüşme formu aracılığıyla uygulamaya ilişkin nitel veriler toplanmış, uygulama sonucunda da geliştirilen deyimlere ilişkin başarı testi sontest olarak uygulanmıştır. Uygulama bitiminden 3 hafta sonra ise kalıcılık testi uygulanmış ve odak grup görüşmeleri yapılmıştır. Elde edilen nicel verilerin analizi sonucunda çalışma grubunun öntest puanları (X̄=14,00) ile sontest puanları (X̄=18,77) arasında sontest lehine istatistiksel açıdan anlamlı farklılık (t=-7,692, p<0,05) olduğu, çalışma grubunun sontest puanları (X̄=18,77) ile kalıcılık testi puanları (X̄=17,86) arasında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık olmadığı (t=1,152, p>0,05) görülmüştür. Yapılandırılmış bireysel görüşme formundan ve odak grup görüşmelerinden elde edilen nitel verilerin analizi sonucunda katılımcıların çoğunlukla dijital öykülerin deyim öğretimine eğlence kattığını, kolaylaştırdığını, anlamayı ve öğrenmeyi artırdığını düşündükleri görülmektedir. Araştırma sonucunda dijital öykü kullanımının deyim öğretimindeki başarıyı artırdığı; öğrenmede kalıcılık sağladığı; dijital öykülerle deyim öğretiminin öğrenciler tarafından eğlenceli, kolaylaştırıcı ve öğretici birer etkinlik olarak görüldüğü; öğrencilerin deyim öğretiminde kullanılan diğer yöntemlere karşın dijital öykülerle öğretimi tercih ettikleri; tüm bu nedenlerle de dijital öykülerin deyim öğretiminde kullanılan yöntem ve tekniklerde kullanılabilecek güçlü bir materyal olabileceği sonuçlarına ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Dijital öykü, deyim öğretimi, söz varlığı, başarı, Türkçe öğretimi
Gitar eğitiminde çevrilmiş öğrenme modeline yönelik uygulamaların başarı ve kalıcılığa etkisi
Araştırmada çevrilmiş öğrenme modeliyle yapılan gitar dersi uygulamalarının başarı ve kalıcılığa etkisini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmada nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin birlikte kullanıldığı karma yöntem kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Konya Çimento Güzel Sanatlar Lisesi'nde 2021-2022 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören başlangıç düzeyindeki 10 gitar öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada deneme öncesi tek gruplu öntest-sontest modeli ile 10 hafta boyunca uygulamalar yapılmıştır. Araştırmanın veri toplama araçlarını nicel boyutta Gitar Eğitimine Yönelik Gözlem Formu (GEYGF), Gitar Eğitimi Akademik Başarı Testi (GEABT); nitel boyutta ise Görüşme Formu oluşturmuştur. Veri toplama araçları uzman görüşleri alınarak hazırlanmıştır. Araştırmanın nicel veri toplama araçlarından biri olan Gitar Eğitimi Akademik Başarı Testi'nin geliştirilme aşamasında hazırlanan 36 soruluk havuz, uzman görüşleri doğrultusunda çoktan seçmeli 20 soru olarak son halini almıştır. Araştırmada kullanılmadan önce Gitar Eğitimi Akademik Başarı Testi, Türkiye genelinde 20 güzel sanatlar lisesinde öğrenim görmekte olan toplamda 100 öğrenciye uygulanmıştır. GEABT geliştirilirken yapılan ön uygulama sonrasında elde edilen veriler kullanılarak yapı geçerliliği için madde güçlük indeksi tabloyla sunulmuş ve güvenirlik Cronbach Alpha katsayısı 0,759 olarak hesaplandıktan sonra araştırmanın çalışma grubuna uygulanmıştır. Araştırmanın öntest ve sontest aşamalarında GEABT ve ders materyalleri öğrencilere uygulanmış ve video kaydına alınmıştır. Öntestler sonrasında hazırlanan haftalık planlar çerçevesinde çevrilmiş öğrenme modeliyle 10 haftalık gitar dersi uygulamaları yapılmıştır. Uygulamalar sonrasında çevrilmiş öğrenmeyle ilgili uygulamalarla ilgili öğrencilerin görüşleri alınmıştır. Uygulamaların sonuçlanmasından üç ay sonra öğrencilerdeki kalıcılık durumunu ölçmek için GEABT öğrencilere kalıcılık testi olarak uygulanmıştır. Öntest-sontest aşamalarında alınan öğrenci video kayıtları GEYGF ile üç alan uzmanı tarafından puanlanmıştır. Elde edilen nicel verilerin SPSS paket programıyla, nitel verilerin ise betimsel olarak analizleri yapılmıştır. Araştırmanın sonucunda çevrilmiş öğrenme modeliyle yapılan gitar dersi uygulamaları sonrasında öntest-sontest puanları arasında ve belirlenen davranışlarda anlamlı düzeyde farklılıklar oluşmuştur. Sontest-Kalıcılık testi verilerinin analizi sonucunda anlamlı düzeyde farklılık olduğu görülmüştür. Yapılan uygulamaların öğrenciler üzerinde kalıcılığının olduğu ve sonteste göre daha yüksek puanlar aldıkları sonucuna ulaşılmıştır. Öğrencilerle yapılan görüşmelerden elde edilen verilerin betimsel analizi sonucunda çevrilmiş öğrenme modeliyle yapılan uygulamalarla ilgili olumlu yönde görüş bildirdikleri belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: çevrilmiş öğrenme, gitar eğitimi, başarı, kalıcılık
Role of personalization talks supported with Web 2.0 tools on vocabulary retention and students' attitudes towards using Web 2.0 tools
This thesisstudy explored the effects of using Web 2.0 tools to conduct personalization talks on students' vocabulary retention and the learners' attitudes towards practicing vocabulary via Web 2.0 tools. Forty-four 3rd -grade private school students, equally divided into experimental and control groups, participated by taking pre-and postvocabulary achievement tests (VAT) before and after the treatment. While the experimental group used Web 2.0 tools to conduct personalization talk sessions, none of any Web-based tools was used in the control group. Two weeks following the last treatment, both groups took a delayed post-VAT to analyze the vocabulary retention. Also, before and after the treatment, the attitude questionnaire towards CAL/CALL was given to the experimental group to see the students' perspectives towards using Web 2.0 tools while learning. The results of pre-, post-, and delayed VATs of both groups indicated that utilizing personalization talks with Web 2.0 tools had a significant effect on vocabulary learning and retention. On the other hand, the attitude questionnaire results showed that although a significant difference was observed in terms of teacher influence on students to use CALL, and the students' openness and willingness to use CAL; no statistically significant difference was shown in their attitudes towards the integration of CALL into the language learning process. Keywords: Vocabulary Learning, Retention, Personalization Talks, CAVL, Web 2.0 Tools.
Cebirsel ifadeler ve denklemler konusunda argümantasyon tabanlı öğretim yönteminin başarıya, tutuma ve kalıcılığa etkisi
Bu araştırmada argümantasyon tabanlı öğrenme ile 7. sınıf Cebirsel İfadeler ve Denklemler konusunun öğretiminin öğrencilerin akademik başarısına, tutumuna ve kalıcılığa etkisini incelemek, öğrencilerin argümantasyon düzeylerini belirlemek MEB programına göre uygulanan öğretim yöntemi ile karşılaştırmak amaçlanmıştır. Araştırma grubu 2021-2022 eğitim öğretim yılında Kocaeli'nin Gebze ilçesine öğrenim gören 7. sınıf öğrencilerinden oluşturmaktadır. Araştırma deseni olarak karma araştırma yöntemi tercih edilmiştir. Ön test son test kontrol gruplu deneysel desenin kullanıldığı çalışmada deney grubu öğrencilerine argümantasyon tabanlı öğretim yöntemi ile cebirsel ifadeler ve denklemler konusu işlenmiş ve uygulanan yöntemin öğrencilerin başarılarına, matematiğe karşı tutumlarına ve bilgilerin kalıcılığına etkisi incelenmiştir. Veri toplama aracı olarak Cebirsel İfadeler ve Denklemler Başarı Testi (CİDBT), ve Matematik Tutum Ölçeği (MTÖ), Çalışma Kağıtları, Sözlü Tartışmalar, Yansıtıcı Günlükler, Açık Uçlu Ön Anket Formu, Yarı Yapılandırılmış Mülakat Formu kullanılmıştır. Araştırmanın nicel verileri SPSS-24 paket programında analiz edilirken elde edilen nitel veriler ise betimsel olarak analiz edilmiştir. Araştırmanın bulgularına bakıldığında deney ve kontrol gruplarının CİDBT ve MTÖ ön test puanları arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. CİDBT ve MTÖ son test puanlarına bakıldığında deney grubu lehine anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Çalışma kağıtları ve Ses kayıtları analiz edildiğinde öğrencilerin çoğunlukla Seviye 2 düzeyinde argüman ürettikleri sonucuna ulaşılmıştır. Kalıcılık testi puanlarına bakıldığında deney grubu öğrencilerinin kalıcılık testi puanlarının kontrol grubu öğrencilerinin kalıcılık testi puanlarına göre anlamlı bir farklılık gösterdiği görülmüştür. Uygulama sonrası deney grubu ile yapılan görüşmeler sonucu öğrenciler derslerin daha eğlenceli geçtiğini, konunun kalıcılaştığını, dersten daha çok verim aldıklarını ve motivasyonlarının arttığını ifade etmişlerdir.
Bilişsel çıraklık temelli programlama eğitiminin bilgi işlemsel düşünme becerilerine etkisi
Bu araştırmanın amacı, bilişsel çıraklık temelli programlama eğitiminin öğrencilerin bilgi işlemsel düşünme becerileri, bu becerinin kalıcılığı ve transferi üzerindeki etkisini araştırmaktır. Karma desende yürütülmüş olan araştırmanın nicel kısmında, bilişsel çıraklık yöntemi ve geleneksel olarak kullanılagelen gösterip yaptırma yöntemi ile programlama eğitimi verilen grupların karşılaştırıldığı deneysel bir çalışma yürütülmüştür. 12 hafta süren deneysel uygulamaya 97 altıncı sınıf öğrencisi katılmış, tüm değerlendirme süreçlerine ve eğitimlere katılmış olan 73 öğrencinin sonuçları değerlendirmeye alınmıştır. Öğrencilere eğitim sonunda, araştırmacı tarafından geliştirilmiş bir Scratch programlama görevi verilmiş ve araştırmacı tarafından geliştirilmiş olan "bilgi işlemsel düşünme becerisi rubriği" yoluyla değerlendirilmiştir. Daha sonra transfer becerilerinin ölçülmesi amacıyla farklı görevler içeren bir programlama görevi verilmiş ve sonuçlar yine aynı rubrikle değerlendirilmiştir. Uygulamanın bitiminden 4 hafta sonra ilk görev tekrar verilerek kalıcılık ölçülmüştür. Elde edilen veriler çoklu kovaryans analizi (MANCOVA) yoluyla değerlendirilmiştir. Bilişsel çıraklık yöntemi ile verilen programlama eğitiminin öğrencilerin bilgi işlemsel düşünme becerileri, bu becerilerin kalıcılığı ve transferi üzerinde olumlu etkisi olduğu söylenebilir. Öğrencilerin kullandıkları bilgi işlemsel düşünme becerileri hakkındaki farkındalıklarının belirlenmesi amacıyla öğrencilerle, uygulama görevinde yazmış oldukları kodlar üzerinden birebir görüşmeler yapılmış ve öğrencilerin yanıtları derecelendirme ölçeği ile puanlanarak nicel olarak değerlendirilmiştir. Buna göre, bilişsel çıraklık yöntemi öğrencilerin bilgi işlemsel düşünme farkındalığını arttırmaktadır. Öğrencilerin bilişsel çıraklık yöntemi ve yöntemin öğrenmeleri üstündeki etkileri hakkındaki görüşlerini öğrenmek için 3 ayrı odak grup görüşmesi yapılmış ve görüşme sonuçları nitel içerik analizi yoluyla değerlendirilmiştir. Ortaya "faydalar", "eksiklikler", "öneriler" ve "duygular" olmak üzere dört ana tema çıkmıştır.
Factors that contribute to adult learners' persistence in basic literacy programs
The aim of this study was to reveal factors that contribute to persistence of adult learners in basic literacy programs. A qualitative research methodology was chosen as the design of this study; 18 participants from 4 different public education centers were interviewed about individual, institutional, and external factors influencing their learning and helping them persist in the course. Female participants over 18-year-old and who completed Level-I Literacy courses and currently enrolled in Level-II Literacy courses were selected to understand factors affecting their persistence. Content analysis was conducted to analyze the interview data. As a result of this study, personal drives to participate and perception of having student role were found as individual factors contributing to persistence. Under institutional factors, sense of belonging and characteristics of adult education trainer were found as factors helping persistence of adult learners in basic literacy programs. Verbal support, people as student's guardian, and facilitation found to have a positive impact on persistence of adult learners as external factors. This study has a practical value that it may give insight to adult educators to understand who illiterate adult people are and how they can be supported through participating and persisting in the basic literacy programs. In addition to its practical value, this study may provide significant contribution to both national and international literature for with its conceptual framework, because there is a lack of research specific to persistence in basic literacy education.
Dil bilgisi öğretiminde VARK Öğrenme Modelinin başarı, tutum ve kalıcı öğrenmeye etkisi
Bu araştırmanın amacı; VARK Öğrenme Modeline dayalı dil bilgisi öğretiminin ortaokul 6. sınıf öğrencilerinin akademik başarılarına, dil bilgisine karşı tutumlarına ve kalıcı öğrenme düzeylerine etkisini belirlemektir. Araştırmanın amacına uygun olarak "ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen" kullanılmıştır. Çalışmanın uygulama grubunu; 2019-2020 eğitim-öğretim yılı güz yarıyılında Hatay il merkezinde bulunan, Millî Eğitim Bakanlığına bağlı bir devlet okulunun iki farklı 6. sınıf şubesinde öğrenim gören öğrenciler (n=57) oluşturmaktadır. Şubeler; biri deney grubu (n=27), diğeri kontrol grubu (n=30) olmak üzere seçkisiz (yansız) atama yöntemiyle belirlenmiştir. Araştırmanın deneysel uygulaması; Türkçe dersinde işlenen hâl eki, iyelik eki, isim ve sıfat konuları üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu konular, deney grubunda VARK Öğrenme Modeline dayalı öğretim etkinlikleriyle; kontrol grubunda ise Türkçe ders kitaplarında yer alan öğretim etkinlikleriyle işlenmiştir. Toplam 11 hafta süren uygulamada veri toplama aracı olarak "Öğrenci Bilgi Formu", "Türkçe Dil Bilgisi Tutum Ölçeği", "Türkçe Dil Bilgisi Başarı Testi" ve "Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu" kullanılmıştır. Veri toplama araçlarıyla elde edilen veriler, SPSS paket programı ile analiz edilmiştir. Nicel verilerin analizinde frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, bağımsız gruplar için t testi, bağımlı gruplar için t testi, tekrarlı ölçümler için tek yönlü varyans analizi, karışık veya tekrarlı ölçümler için iki yönlü varyans analizi (ANOVA) gibi teknikler kullanılmıştır. Nitel verilerde ise deney grubu öğrencilerinin görüşme formuna verdikleri yanıtlar; frekans ve yüzde hesaplamaları kullanılarak içerik analizi yöntemiyle değerlendirilmiştir. Araştırmanın sonucunda grup içi ön test ve son test başarı puanı ortalamaları karşılaştırıldığında hem deney grubunda hem de kontrol grubunda akademik başarının arttığı ve son test lehine anlamlı bir farklılığın çıktığı tespit edilmiştir. Araştırma için esas öneme sahip olan gruplar arası son test başarı puanı ortalamaları karşılaştırıldığında ise deney grubunun lehine anlamlı bir farklılığın çıktığı belirlenmiştir. Yine grup içi ön test ve son test tutum puanı ortalamaları karşılaştırıldığında deney grubunun tutum puanlarında son test lehine anlamlı bir farklılık çıkmasına rağmen kontrol grubunun tutum puanları arasında anlamlı bir farklılık görülmemiştir. Gruplar arası son test tutum puanı ortalamaları karşılaştırıldığında ise deney grubunun lehine anlamlı bir farklılığın çıktığı belirlenmiştir. Deney ve kontrol gruplarının grup içi ön test, son test ve kalıcılık testi puan ortalamaları karşılaştırıldığında her iki grupta da bilgilerin kalıcılığını sağlamada anlamlı bir farklılık görülürken gruplar arası ön test, son test ve kalıcılık testi puan ortalamaları karşılaştırıldığında ise sonuçların deney grubunun lehine olduğu tespit edilmiştir. Buradan hareketle VARK Öğrenme Modeline dayalı uygulamaların Türkçe ders kitaplarına dayalı uygulamalara göre başarıyı artırmada, olumlu tutum sergilemede ve bilgilerin kalıcılığını sağlamada daha etkili olduğu görülmüştür. VARK Öğrenme Modelinin uygulandığı deney grubu öğrencileriyle yapılan görüşmeler sonucunda öğrencilerin dersin işlenişini eğlenceli bulması, etkinliklerin akılda kalıcı olması ve ilgi çekici olması, dil bilgisi konularının daha iyi anlaşılması gibi görüşler bildirdiği belirlenmiştir. Genel değerlendirmeler doğrultusunda dil bilgisi öğretiminde VARK Öğrenme Modeline dayalı öğretim uygulamalarından yararlanılabileceği ve bu uygulamaların Türkçe ders kitaplarına yansıtılabileceği önerilmiştir.
İngilizce dersinde dijital öyküleme yönteminin akademik başarıya, tutuma ve kalıcılığa etkisi
Bu araştırmada İngilizce dersinde dijital öyküleme yönteminin akademik başarıya, derse yönelik tutuma ve kalıcılığa olan etkisi incelenmiştir. Bu doğrultuda dijital öyküleme yöntemi 7. sınıf İngilizce dersinde "Celebrations" ünitesinde uygulanmıştır. Araştırma nicel ve nitel verilerin birlikte toplandığı karma araştırma yöntemlerinden gömülü desende tasarlanmıştır. Araştırmanın nicel boyutunda eşitlenmemiş ön test son test kontrol gruplu yarı deneysel model, nitel boyutunda ise olgubilim kullanılmıştır. Araştırmaya 17 deney grubunda, 17 kontrol grubunda olmak üzere 34 öğrenci katılmıştır. Araştırmada nicel veriler akademik başarı testi ve İngilizce dersine yönelik tutum ölçeği; nitel veriler ise yarı yapılandırılmış görüşme formu ve öğrenci günlükleri aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmada akademik başarı testi ve tutum ölçeği deney ve kontrol gruplarına ön test, son test ve kalıcılık testi olarak uygulanmıştır. Deney grubunda yer alan 13 öğrenciyle görüşme gerçekleştirilmiştir ve deney grubunda yer alan tüm öğrencilerin 5 hafta boyunca devam eden deneysel süreçte günlük tutmaları sağlanmıştır. Araştırmada nicel veriler SPSS ile görüşmeden elde edilen nitel veriler içerik ve betimsel analizin birleşimi olan 2. düzey tümevarım analizi ile ve günlüklerden elde edilen nitel veriler betimsel analiz ile çözümlenmiştir. Elde edilen bulgulara göre, dijital öykülemenin deney grubunda anlamlı derecede akademik başarıyı arttırdığı ancak deney ve kontrol gruplarının akademik başarı son testi ve kalıcılık testi arasında anlamlı bir farklılık olmadığı görülmüştür. Deney ve kontrol gruplarının tutum ölçeği son test ve kalıcılık testi puanları arasında ise deney grubu lehine anlamlı farklılık görülmüştür. Öğrencilerle yapılan görüşme dökümleri "dijital öykülemenin dil becerilerine katkıları (dinleme, konuşma, okuma ve yazma)", "dijital öykülemenin başarı düzeyine etkileri", "dijital öykülemenin tutuma etkileri (duyuşsal, bilişsel ve davranışsal)" temaları altında analiz edilirken; "dijital öyküleme sürecine yönelik düşünceler (keyif alınan aşamalar, karşılaşılan zorluklar, kişisel katkılar)" teması dökümlerden elde edilen yeni bir tema olarak ortaya çıkmıştır. Öğrenci günlükleri ise "dijital öyküleme sürecinde elde edilen kazanımlar", "dijital öyküleme sürecinin beğenilen yönleri" ve dijital öyküleme sürecinde karşılaşılan problemler" temaları altında analiz edilmiştir. Öğrencilerin genel olarak dijital öykülemeye yönelik olumlu tutuma sahip oldukları, dijital öykülemenin dil ve teknolojik becerilerinin gelişimine katkı sağladığını düşündükleri görülmüştür. Bununla birlikte, sürecin başında öğrencilerin seslendirme, senaryo yazma, öykü panosu oluşturma ve bilgisayarda yazı yazma aşamalarında zorlandıkları ancak zamanla bu zorlukları aştıkları görülmüştür. Anahtar Sözcükler: İngilizce Dersi, Dijital Öyküleme, Akademik Başarı, Tutum, Kalıcılık.
Atıcılık çalışmalarının dikkat düzeyleri üzerine etkilerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, atıcılık çalışmalarının dikkat düzeyleri üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya, Kütahya gençlik merkezi ve gençlik spor kulübü derneğindeki (n=40) deney grubu 18; kontrol grubu 22 sporcu yer almıştır. Araştırmaya katılan sporculara stroop Tbag dikkat testi uygulandıktan sonra deney ve kontrol randomize olarak ayrılmıştır. Deney grubunda yer alan katılımcılara sekiz hafta boyunca haftada üç gün (pazartesi, çarşamba, cuma) olmak kaydıyla antrenman programına dahil edilmişlerdir. Antrenmanın esas evresinde; uygulatıcı tarafında atıcılık branşına yönelik temel ve özelleşmeye yönelik havalı tabanca ve tüfek disiplinine yönelik atış kombinasyonları, nişan takibi, hedef izleme, diyafram nefes uygulamaları, tetik kontrol, havalı tüfek ve tabanca atışına yönelik atış pozisyon duruşları uygun dinlenme aralıklarıyla birlikte ortalama 45-50 dakika arası süreçte tamamlanmaktadır. Kontrol grubunda yer alan katılımcılara herhangi bir antrenman protokolü uygulanmamıştır. Süreç sonunda deney ve kontrol grubundan stroop Tbag dikkat testi uygulanmıştır. Bu çalışmada öncelikle verilere Shapiro-Wilk normallik testi uygulanmıştır. Normal dağılıma sahip olduğu tespit edilen verilere α= 0.05 anlamlılık düzeyinde Karma ölçümler için Tekrarlı ölçümler Anova testi uygulanmış ve Grup x zaman etkileşimi değerlendirmeye alınmıştır. Ayrıca grup x zaman etkileşimi içerisinde grupların kendi içinde ölçümlerinde kendi içinde karşılaştırmasının yapılabilmesi için Simple Effects testleri uygulanmıştır. Elde edilen verilere göre Strop Etkisi Testi İkinci Bölüm Toplam Süre, Toplam Düzeltme, Strop Etkisi Testi Üçüncü Bölüm Toplam Süre, Toplam Düzeltme, Strop Etkisi Testi Beşinci Bölüm Toplam Hata Sayısı, ve Toplam Düzeltme Sayısı müdahale süreci öncesi ve sonrası deney grubu ve kontrol grubu ön test, son test ve kalıcılık değerleri karşılaştırıldığında, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir. Sonuç olarak, elde edilen bulgular sonucunda Sekiz haftalık atıcılık branşına yönelik antrenman programı sonrası stroop etkisi testi ile sonuçlarını incelediğimiz çalışmamızda; deney ve kontrol grubu ön test son test ve kalıcılık testlerinin sonuçlarına göre uygulanan antrenman programının deney grubu öğrencilerinin dikkatlerini geliştirdiği görülmektedir. Atıcılık sporu için oldukça önemli olan dikkat, konsantrasyon gibi özelliklerin ön planda olduğu sporlarda; uygun antrenman programları ile olası hata sayılarını, atış süresini ve düzeltme sayıları geliştirilebilir. Anahtar Kelimeler: Atıcılık, Dikkat, Kalıcılık, Stroop Tbag
The role of text comprehension, L2 reading proficiency, incidental vs. intentional vocabulary exposure in intake, gain, and retention of target vocabulary
How best to learn vocabulary is still unclear, partly because its realization is dependant upon a variety of factors. The purpose of this experimental study reported here is to investigate the relative contributions of text comprehension in more and less familiar texts, L2 reading proficiency, incidental vs. intentional vocabulary exposure to intake, gain, and retention of target words.The research was conducted at the preparatory school of an English-medium university. Participants were 68 native speakers of Turkish learning English as a Foreign Language. They were randomly assigned to one of the incidental or intentional vocabulary learning groups. Data collection was completed in five separate sessions. In session 1, participants took the Oxford Placement Test. In session 2, Topic Familiarity Questionnaire and Cambridge Preliminary English Test were administered. In session 3, participants were asked to perform a Written Recall for more and less familiar texts in their L1 (Turkish). In session 4, Word Recognition Memory Test was administered to measure intake of nonsense TWs. Following the Word Recognition Memory Test, Translation Production Test and Translation Recognition Test were administered to assess gain of nonsense TWs. In session 5, Translation Production Test and Translation Recognition Test were re-administered four weeks later to assess retention of TWs.Data were submitted to stepwise regression analysis. The findings revealed that text comprehension from less familiar texts was a significant predictor of intake. Text comprehension from more familiar texts and L2 reading proficiency were significant predictors of gain. Text comprehension from more familiar texts, incidental vs. intentional vocabulary exposure, and L2 reading proficiency were significant predictors of retention.
İkili yerleşik öğrenme modelinin sosyal bilgiler dersinde kullanımının öğrencilerin akademik başarısına derse karşı tutumuna ve öğrenmenin kalıcılığına etkisi
Bu araştırmanın genel amacı ikili yerleşik öğrenme modelinin sosyal bilgiler dersinde kullanımının öğrencilerin akademik başarısına, derse karşı tutumuna ve öğrenmenin kalıcılığına etkisinin belirlenmesidir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden biri olan deneysel desenlerden, ön test-son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 2021-2022 eğitim-öğretim yılı bahar döneminde Malatya ili Yeşilyurt ilçesinde bir devlet okulunda öğrenim gören 50 altıncı sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmada veri toplama aracı olarak ''Etkin Vatandaşlık Öğrenme Alanı Başarı Testi'' ve ''Sosyal Bilgiler Tutum Ölçeği'' ön test, son test ve kalıcılık testi olarak uygulanmıştır. Araştırmada ikili yerleşik öğrenme modelinin sosyal bilgiler dersinde uygulandığı deney grubu ile mevcut öğrenme modeliyle öğretimin yapıldığı kontrol grubu yer almıştır. Uygulama öncesi araştırmanın yapılacağı altıncı sınıf öğrencilerine ''Etkin Vatandaşlık Öğrenme Alanı Başarı Testi'' uygulanmış ve istatistik analiz sonuçları arasında anlamlı farklılık görülmemiş ve uygulamaya alınacak gruplar rastgele atama yoluyla atanmıştır. Oluşturulan deney ve kontrol grubunda da dersler altı hafta olarak araştırmacı tarafından yürütülmüştür. Uygulamanın tamamlanmasından dört hafta sonra kalıcılık testi uygulanmıştır. Araştırmanın verilerinin analizlerinde parametrik testlerden ilişkili gruplar için t testi, ve kovaryans analizi (ANCOVA) yapılmıştır. Araştırmada yapılan istatistik analizler sonucunda kontrol ve deney gruplarının Etkin Vatandaşlık Öğrenme Alanı Başarı Testi ön test ve son test puan ortalamaları arasında son test lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Etkin Vatandaşlık Öğrenme Alanı Başarı Testi son test puanları karşılaştırıldığında deney grubu lehine anlamlı fark tespit edilmiştir. Yapılan istatiki analizlerin sonucuna göre deney grubu öğrencileri ile yürütülen ikili yerleşik öğrenme etkinliklerinin öğrenmenin kalıcılığını sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Sosyal Bilgiler Tutum Ölçeği ön test ve son test puan ortalamalarında son test lehine anlamlı fark oluştuğu görülmüştür.
7. sınıf Türkçe dersinde ayrılıp birleşme tekniği (Jigsaw) kullanımının öğrencilerin tutum, erişi, öz-düzenleme becerileri ve bilginin kalıcılığına etkisi
Araştırmanın amacı 7. sınıf Türkçe dersi dil bilgisi konularından "Fiilde Yapı" konusunda ayrılıp birleşme IV tekniği kullanımının öğrencilerin erişilerine, öz-düzenleme becerilerine, derse yönelik tutumlarına ve öğrenmelerinin kalıcılığına etkisini incelemektir. Araştırma 2016-2017 eğitim-öğretim yılının güz döneminde Aydın ilinde bulunan Milli Eğitim Bakanlığına bağlı Murat-İrem Delgen Ortaokulu 7. sınıf öğrencileri arasından belirlenen 36 öğrenci ile gerçekleşmiştir. Çalışma, ön-test-son-test kontrol gruplu yarı deneysel desendedir. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen başarı testi geçerlik ve güvenirlik çalışmaları sonucu oluşturulmuştur. Ayrıca öğrencilerden veri elde etmek için Türkçe dersine yönelik tutum ölçeği ve algılanan öz-düzenleme becerileri ölçeğinden yararlanılmıştır. Son olarak kalıcılık hakkında bilgi edinmek amacıyla öğretimden altı hafta sonra öz-düzenleme becerileri ölçeği, Türkçe dersine yönelik tutum ölçeği ve bütün ölçme araçları uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programıyla analiz edilmiştir. İstatistiksel verilerin çözümlenmesi ile deney ve kontrol gruplarının başarı testi puanları, derse yönelik tutumları ve öz-düzenleme becerileri arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark görülmüştür. Bu sonuçlara göre Ayrılıp Birleşme Tekniğinin öğrencilerin erişilerine, derse yönelik tutumlarına, öz düzenleme becerilerine ve kalıcılığa önemli ölçüde katkısı olduğu gözlemlenmiştir. Anahtar Sözcükler: ĠĢbirlikli Öğrenme, Ayrılıp BirleĢme, Tutum,Kalıcılık, Dil Bilgisi
Entomopatojen nematod Heterorhabditis bacteriophora HBH hibrit ırkının In vivo ve In vitro üretim sonrası toprakta kalıcılık ve depolanma süresi farklılıklarının araştırılması
Entomopatojen Nematodlar (EPN) biyolojik mücadelede aktif rol oynayan canlılardır. EPN'ler sentetik pestisitlerin uygulama zorluğu ve çevreye karşı ciddi tehdit oluşturması sebebiyle toprak altı zararlılarına karşı en etkili çözüm yollarından biri olarak bilinmektedir. EPN'ler uygulanmadan önce belirli depolama koşullarına göre saklanmaktadır. Uygulandıktan sonra uygulandığı alanda etkinliğini azami bir süre sürdürmesi beklenmektedir. Bu tez çalışması, EPN'lerin belirlenmiş iklim şartları altında uygulandığı toprakta kalıcılığını ve depolama süresini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. In vivo ve in vitro olarak iki farklı metotta Heterorhabditis bacteriophora HBH Hibrit ırkı infektif juveniller (IJ)'lerin üretimi gerçekleştirilmiştir. H. bacteriophora'nın kalıcılığını belirlemek amacıyla in vivo ve in vitro ortamda üretimi gerçekleşmiş IJ'ler, 6 cm'lik petri kapları kullanılarak toprakların içerisine bırakılmış ve toprak içerisine 10'ar gün arayla Galleria mellonella (son dönem) larvası bırakılmıştır. İki gün sonra petri içerisindeki G. mellonella larvası çıkarılıp disekte edilmiştir. G. mellonella içerisinde gelişen IJ birey sayısı açısından in vivo üretim metodunun (77,2 IJ / larva) in vitro üretime göre (22,6 IJ / larva) daha etkili olduğu tespit edilmiştir. In vivo metodu ile elde edilen IJ'ler, G. mellonella larvalarını enfekte edebilme açısından 140 gün boyunca toprak içerisinde etkinliğini sürdürebilmiş ve IJ'lerin enfekte yeteneğinin en yüksek olduğu süre 50. gün olarak tespit edilmiştir. In vitro metodu ile elde edilen IJ'ler ise, G. mellonella larvalarını enfekte edebilme açısından 170 gün boyunca toprak içerisinde etkinliğini sürdürebilmiş ve enfekte yeteneğinin en iyi olduğu süre 40. gün olarak tespit edilmiştir. Bu tez çalışmasında in vivo ve in vitro ortamda üretimi gerçekleştirilen H. bacteriophora HBH Hibrit ırkı IJ'lerin depolama koşulları test edilmiş, inkübatörde 8, 12, 16, 20 ve 24 °C sıcaklıklarda 3, 6, 9 ve 12 gün sırasıyla bekletilmiştir. Çalışma, en düşük ölüm oranı (% 0,0548), in vivo ortamında üretilen ve 8 °C sıcaklıkta inkübatörde 3 gün bekletilen, en yüksek ölüm oranı (% 11,238) ise in vitro üretimle elde edilen ve 24 °C sıcaklıkta inkübatörde 12 gün bekletilen H. bacteriophora HBH Hibrit ırkı IJ'lerde görüldüğünü ortaya çıkarmıştır.
Yedinci sınıf öğrencilerine verilen matematik okuryazarlığı eğitiminin planlanması, uygulanması ve değerlendirilmesi
Çağın gereklerine göre bireylerin düşünme becerileri, ilgi ve tutumlarında değişime ihtiyaç duyulmaktadır. 20. yüzyılda değişen bireylerde matematik okuryazarı olması ön plana çıkmıştır. 21. yüzyılda PISA ile ülkemizdeki matematik okuryazarı bireylerin yetiştirilemediği gerçeği gözler önüne serilmiştir. Bu durum matematik okuryazarlığı becerisini geliştirme ihtiyacını ortaya çıkarmıştır. Bu amaçla tez kapsamında matematik okuryazarlığı becerisini geliştirebilmek için 12 haftalık süreci kapsayan gerçekçi matematik eğitimini esas alarak matematik okuryazarlığı öğretimi ders dizileri hazırlanmıştır. Bu çalışmanın amacı, ortaokul yedinci sınıf öğrencilerine verilen matematik okuryazarlığı eğitimi içerisinde günlük hayatla ilişkilendirilen problemlere yer verilmesinin, grup çalışması yapılarak tartışma ortamları içerisinde problemlerin çözümlenmesinin, öğrencilerin matematik okuryazarlığı başarısına etkisini ortaya koymaktır. Bununla beraber sekiz ay sonra yapılan kalıcılık testine göre kalıcı öğrenme gerçekleşip gerçekleşmediğini belirlemektir. Ayrıca öğrencilerin matematiğe yönelik tutumlarındaki, motivasyonlarındaki değişimleri incelemek ve etkinliklere katılımlarını akademik katılım olarak değerlendirmektir. Çalışma, Bursa'daki bir devlet ortaokulunun yedinci sınıfına giden 38 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu çalışmada eylem araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada deney grubuna on iki hafta boyunca matematik okuryazarlığı eğitimi verilmiş, kontrol grubunda ise matematik öğretim programında yer alan ilkelere bağlı kalınarak deney grubunda yapılan çalışmalara yer verilmeyerek öğretime devam edilmiştir. Öğrencilere Matematik Okuryazarlığı Testi için ön test ve son test soruları on iki haftalık uygulama sürecinde öğrenciler tarafından hatırlanarak yapılmasını engellemek adına birbirinden farklı olacak şekilde hazırlanmıştır. Kalıcılık testi sekiz ay sonra uygulandığından hatırlanarak yapılmasının güç olacağından son test soruları kullanılmıştır. Yapılan uygulamanın öğrencilerin derse karşı motivasyonlarında belirlemek için deney ve kontrol gruplarına matematik motivasyon ölçeği uygulanmıştır. Öğrencilerin etkinliklere katılımları değerlendirebilmek için ön test uygulandıktan sonraki on hafta boyunda haftalık on puan üzerinden değerlendirmeye tabi tutulmuştur. Son olarak eğitim sonunda öğrencilerden eğitim süreci ile ilgili duygu ve düşüncelerini anlatabilmeleri için birer mektup yazmaları istenmiş ve bu mektuplar içerik analizine tabi tutulmuşlardır. Elde edilen bulgular sonucunda matematik okuryazarlığı eğitiminde kullanılan gerçekçi matematik eğitimi, işbirlikli öğrenme yöntemi ve akran destekli öğretim tekniğinin, yedinci sınıf öğrencilerinin matematik okuryazarlığı başarılarını anlamlı derecede arttırdığı görülmüştür. Uygulama tamamlandıktan sekiz ay sonra yapılan kalıcılık testinde matematik okuryazarlığı eğitimi verilen öğrenci grubunda kalıcı öğrenme sağlandığı belirlenmiştir. Öğrencilerin uygulama sonucunda matematiğe karşı olumlu tutum geliştirdikleri gözlemlemiştir. Etkinliklere katılım değerlendirmesi yapılan deney grubu öğrencilerinin %68'nin öğretim sürecine aktif olarak katılım sağladığı, bu katılım akademik katılım olarak incelenerek başarıyı arttırdığı tespit edilmiştir. Oluşturulan ders dizilerinin öğrencilerin motivasyonları üzerinde etkili olmadığı belirlenmiştir. Çalışmanın sonunda öğrencilerden toplanan mektuplardan elde edilen içerikler iki kategori altında duyuşsal ve bilişsel öğrenme şeklinde toplanarak öğrencilerin %79'nun olumlu görüş bildirdiği saptanmıştır. Anahtar sözcükler: Matematik Okuryazarlığı, Motivasyon, Kalıcılık
Farklılaştırılmış öğretim yöntemlerinin öğrencilerin akademik başarı, öğrenme yaklaşımları ve kalıcılık puanları üzerindeki etkisi
Son yıllarda öğrenme sürecinde etkili öğrenme ortamlarının oluşturulması ve öğrenenlerin bireysel farklılıklarına yönelik etkinliklerin düzenlenmesi için yeni yaklaşımlara uygun öğretim yöntemlerinin kullanılması önem kazanmıştır. Yapılandırmacı anlayışına uygun olmakla beraber sınıflardaki öğrenci çeşitliliğine dayanarak çeşitliliğin arttırılmasını savunan sınıfta farklı özelliklere sahip tüm çocuklara farklı yollardan ulaşılmasını destekleyen farklılaştırılmış öğretim yöntemleri bu çalışmanın temelini oluşturmaktadır. Çalışma farklılaştırılmış öğretim yöntemlerinden Katlı Öğretim ve İstasyon yöntemlerinin uygulanmasının öğrenme-öğretme süreci açısından önemli olan öğrencilerin erişileri, öğrenme yaklaşımları ve öğrenmenin kalıcılığı değişkenleri üzerindeki etkisini belirlemeyi hedeflemiştir. Araştırmanın değişkeni olarak belirlenen öğrenme yaklaşımları öğrencilerin bilgiyi belleklerine işleme tercihlerine ilişkin derin ve yüzeysel olarak sınıflandırılmış ve farklılaştırılmış öğretim yöntemlerinin öğrencilerin tercihlerine etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada Kontrol gruplu öntestsontest- tekrartest modeline göre gerçekleştirilen araştırma Beşiktaş Cumhuriyet İlköğretim Okulu ve Kağıthane Cumhuriyet İlköğretim Okulu 5.sınıf öğrencileri üzerinde yürütülmüştür. Deney ve kontrol grupları 66?şar öğrenciden oluşmaktadır. Farklılaştırılmış öğretim yöntemleri fen ve teknoloji dersi Canlılar Dünyasını Tanıyalım ünitesi için hazırlanmıştır. Çalışmada, araştırmacı ve uzmanlar tarafından hazırlanarak, geçerlik ve güvenilirlik çalışmaları yapılmış akademik başarı testi, uygulamadan önce, uygulamadan hemen sonra ve öğrenmenin kalıcılığını belirlemek amacıyla bir ay sonra olmak üzere üç kez uygulanmıştır. Öğrencilerin öğrenme yaklaşımlarını belirlemek üzere Çoban ve Ergin (2008) tarafından geliştirilen Öğrenme Yaklaşımları Envanteri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, ?Akademik başarı öntestinden alınan puanlar kontrol edildiğinde, İstasyon ve Katlı Öğretim yöntemleri uygulanan öğrencilerin akademik başarı sontest puanları, geleneksel öğretim yöntemleri uygulanan öğrencilerin puanlarından yüksektir? denencesi ispatlanmıştır. ?Akademik başarı sontestinden alınan puanlar kontrol edildiğinde, İstasyon ve Katlı Öğretim yöntemleri uygulanan öğrencilerin kalıcılık testi puanları, geleneksel öğretim yöntemleri uygulanan öğrencilerin puanlarından yüksektir? denencesi ispatlanmıştır. İstasyon, katlı öğretim ve geleneksel öğretim yöntemleri uygulanan öğrencilerin öntest puanları kontrol edildiğinde derin ve yüzeysel öğrenen öğrencilerin erişileri arasında anlamlı bir fark vardır denencesi ispatlanmıştır. İstasyon, katlı öğretim ve geleneksel öğretim yöntemleri uygulanan öğrencilerin öntest puanları kontrol edildiğinde derin ve yüzeysel öğrenen öğrencilerin kalıcılık testi puanları arasında anlamlı bir fark vardır denencesi ispatlanmıştır. Araştırma sonucu doğrultusunda uygulayıcılar ve araştırmacılar için öneriler geliştirilmiştir.
5E modelinin ilköğretim 6. sınıf öğrencilerinin matematik dersi kümeler konusundaki erişi ve kalıcılığına etkisi
Ülkemizde 2005 yılında eğitimde yapılan değişiklikle birlikte yapılandırmacı yaklaşım anlayışı benimsenmiştir. Bu bağlamda değişikliğe gidilen ders programlarında da yapılandırmacı yaklaşımın 5E modeli benimsenmiştir. 5E modelinin okullarda kullanılmaya başlanması bu modelin etkililiğinin incelenmesi gerekliliğini ortaya çıkarmıştır. Bu araştırma, matematik eğitiminde yapılandırmacı yaklaşımın 5E modelinin etkililiğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada yapılandırmacı yaklaşımın 5E modelinin uygulandığı deney grubu ile sunuş yolu yaklaşımının kullanıldığı kontrol gruplarının arasında erişi ve kalıcılık düzeyleri açısından anlamlı bir farklılık olup olmadığı araştırılmıştır. Araştırmada ayrıca, deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin klasik test sonuçları SOLO taksonominin basamaklarına göre sınıflandırılmış ve iki grup arasındaki bilişsel düzey farklılıkları ortaya konulmuştur. Araştırmada ön test-son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma Tahsin Yentur İlköğretim Okulu 29 kişilik 6-A ve 32 kişilik 6-B şubelerindeki toplam 61 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırmada verilerin elde edilmesinde, çoktan seçmeli test ve SOLO taksonomiye uygun olarak hazırlanan klasik test kullanılmıştır. Araştırma sonucunda elde edilen bulgularda, deney grubunun ön test, son test, kalıcılık testi ve klasik test sonuçlarının kontrol grubundan daha yüksek olduğu bulunmuştur. Sonuç olarak yapılandırmacı yaklaşımın 5E modeli kullanılarak hazırlanmış matematik programının sunuş yolu kullanılarak hazırlanan programdan daha etkili olduğu ortaya konulmuştur. Anahtar Kelimeler: Yapılandırmacı Öğrenme Kuramı, 5E Öğrenme Döngüsü Modeli, Solo Taksonomi, Kümeler
İkili kodlama kuramına dayalı olarak hazırlanan multimedya ders yazılımının fen bilgisi öğretimindeki akademik başarıya, öğrenme düzeylerine ve kalıcılığa etkisi
11 ÖZET İKİLİ KODLAMA KURAMINA DAYALI OLARAK HAZIRLANAN MULTİMEDYA DERS YAZILIMININ FEN BİLGİSİ ÖĞRETİMİNDEKİ AKADEMİK BAŞARIYA, ÖĞRENME DÜZEYLERİNE VE KALICILIĞA ETKİSİ M. Emre SEZGİN Yüksek Lisans Tezi, Eğitim Bilimleri Ana Bilim Dalı Danışman: Prof. Dr. Ülkü KÖYMEN Temmuz 2002, 106 sayfa Bu deneysel araştırmanın genel amacı, İkili Kodlama Kuramı'na dayalı, konu ile ilgili animasyonlar bulunan ders yazılımıyla yapılan öğretimi ve yine aynı kurama dayalı, konu ile ilgili resimler bulunan ders yazılımıyla yapılan öğretimi, geleneksel- öğretmen merkezli yöntemle yapılan öğretimle karşılaştırarak bunların akademik başarıya, öğrenme düzeylerine ve kalıcılığa etkisini belirlemektir. Araştırma 2000-2001 öğretim yılının ikinci yarıyılında, Adana ili Seyhan ilçesinde bulunan Mimar Kemal İlköğretim Okulu'nda gerçekleştirilmiştir. Önce tüm dördüncü sınıflardan yansız seçimle iki farklı sınıf seçilmiştir. Sonra bir deney (birinci deney grubu) ve kontrol grubu bu sınıfların birinden yansız olarak seçilmiştir. Ve diğer deney grubu (ikinci deney grubu) diğer sınıftan yansız olarak seçilmiştir. Her grup 1 8 öğrenciden oluşmaktadır. Birinci deney grubu konuyla ilgili animasyonlardan oluşan yazılımla çalışırken, ikinci deney grubu konuyla ilgili resimlerden oluşan yazılımla çalışmıştır. Yazılımlar araştırmacı tarafından bu araştırma için temelde ikili kodlama kuramına dayalı olarak hazırlanmıştır. Kontrol grubunda ise öğretim, geleneksel-öğretmen merkezli olarak yürütülmüştür. Araştırma verilerinin analizinde, varyans analizi (ANOVA) ve kovaryans analizi (ANCOVA) kullanılmıştır. Araştırma sonuçları, deney gruplarıyla kontrol grubu arasında öğrencilerin akademik başarıları, öğrenme düzeyleri ve öğrenmedeki kalıcılık düzeyleri açısından deney grupları lehine anlamlı farklılıklar olduğunu göstermiştir. Araştırma bulgularıyla ilgili bir diğer önemli bir nokta da, deney grupları arasında son- test akademik başarı puanları ve öğrenme düzeyi puanlan arasında anlamlı bir fark çıkmazken, son-testten 14 gün sonra yapılan kalıcılık testi akademik basan puanlan ve öğrenme düzeyi puanları arasında birinci deney grubu lehine anlamlı bir farklılık çıkmasıdır. Anahtar Sözcükler: İkili Kodlama Kuramı, Multimedya ve Öğrenme, Fen Bilgisi Öğretiminde Animasyonlar, Fen Bilgisi Öğretimi.
Süreç temelli öğretimin ilköğretim 6. sınıf sosyal bilgiler öğretiminde öğrencilerin akademik başarısı ve kalıcılığı üzerindeki etkileri
Bu araştırmanın amacı, süreç-temelli öğretime (STÖ) dayalı öğretimin geleneksel öğretmen merkezli yöntemle karşılaştırılarak, Süreç-temelli öğretimin ilköğretim 6. sınıflar sosyal bilgiler öğretiminde öğrencilerin akademik başarılan, öğrenme düzeyleri ve kalıcılığı üzerindeki etkilerini belirlemektir. Deneme modeline göre tasarlanan çalışmada süreç-temelli öğretim ile geleneksel-öğretmen merkezli öğretim yöntemi bağımsız değişken akademik basan, öğrenme düzeyleri ve kalıcılık bağımlı değişken olarak alınmıştır. Araştırma öntest- sontest, bir deney ve bir kontrol grubu modeline göre tasarlanmıştır. Araştırmanın örneklemini Adana ili merkezinde bulunan Turhan Cemal Beriker İlköğretim Okulu'nun altıncı sınıflarından yansız seçimle belirlenen iki şubeden toplam 51 öğrenci oluşturmuştur. Yansız olarak bu şubelerden biri deney grubu ve biri kontrol grubu olarak seçilmiştir. Öğretim; deney grubunda süreç-temelli öğretim modeline dayalı öğretim, kontrol grubunda ise geleneksel-öğretmen merkezli yönteme dayalı öğretim yöntemleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veriler sosyal bilgiler akademik başarı testi ve nitel araştırma görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Akademik başarı teşrindeki 15 soru bilgi düzeyinde, 13 soru kavrama düzeyinde ve 1 1 soru uygulama düzeyinde olmak üzere 39 sorudan oluşmaktadır. Araştırmada verilerin analizinde kovaryans analizi (ANCOVA) kullanılmıştır. Araştırmanın bulgulan, süreç-temelli öğretime dayalı öğretim yapılan deney grubu öğrencilerinin akademik başarıları ve öğrenmedeki kalıcılık düzeylerinin, geleneksel- öğretmen merkezli yönteme dayalı öğretim yapılan kontrol grubu öğrencilerin akademik başarıları ve öğrenmedeki kalıcılık düzeyleri birbirlerinden anlamlı düzeyde farklılaşmaktadır. Bu farklılaşma bilgi düzeyi puanlan hariç süreç-temelli öğretim yapılan deney grubu lehinedir. Sonuç olarak süreç-temelli öğretim model, yöntem ve stratejilerinin geleneksel öğretmen-merkezli yönteme göre öğrencilerin toplam akademik başarıları, kavrama ve uygulama düzeyleri ile kalıcılık toplam puanlan, kavrama ve uygulama düzeyleri bakımından daha etkili, anlamlı ve kalıcı olduğu gözlenmiştir. Anahtar sözcükler: Süreç-temelli öğretim, plan, planlama, süreç farkındalığı, süreç eğitimi, Bilişsel farkındalık, öğrenme ve öğretme stratejileri
Fizik dersi optik ünitesinin bilgisayar destekli öğretiminde kullanılan animasyonların ve simülasyonların akademik başarıya ve akılda kalıcılığa etkisinin incelenmesi
Bu araştırma ortaöğretim dokuzuncu sınıf fizik dersi ?optik? ünitesinin öğretiminde, bilgisayar destekli öğretim yöntemlerinden animasyonların ve simülasyonların akademik başarıya ve kalıcılığa etkisini sınamak amacıyla yapılmıştır. Araştırma Adana ili merkez Sarıçam ilçesindeki bir devlet ortaöğretim okulunda öğrenim görmekte olan toplam 79 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verilerini toplamak için 2007-2008 öğretim yılı ikinci döneminde, yaklaşık olarak on saatlik bir çalışma yapılmıştır. Veri toplama aracı olarak, ortaöğretim 9. sınıf fizik dersinin ?optik? ünitesi ile ilgili kazanımlar doğrultusunda, araştırmacı tarafından hazırlanan fizik akademik başarı testi, deneysel işlem öncesinde öntest, deneysel işlem sonrasında sontest ve uygulamadan 12 hafta sonra da kalıcılık testi olarak kullanılmıştır. Araştırmada iki deney ve bir kontrol grubu kullanılmıştır.Araştırma sonuçlarına göre; bilgisayar destekli öğretim yöntemlerinden animasyonların ve simülasyonların, öğrencilerin akademik başarılarını ve bilgilerin kalıcılıklarını olumlu yönde etkilediği görülmüştür. Animasyonlar ve simülasyonlarla yapılan öğretim ile kontrol grubunun etkisi birbiriyle kıyaslandığında, öğrencilerin akademik başarılarında anlamlı bir farklılığın olduğu ortaya çıkmış olup, bilginin akılda kalıcılığında gruplar arasında anlamlı bir fark oluşmamıştır.Anahtar Kelimeler: Fizik Öğretimi, Bilgisayar Destekli Eğitim, Bilgisayar Destekli Öğretim, Bilgisayar Animasyonları, Bilgisayar Simülasyonları, Optik.
4. sınıf basit elektrik devreleri konusunun öğretiminde bağlam temelli öğretim yönteminin öğrencilerin fene yönelik tutumlarına, başarılarına ve bilgilerinin kalıcılığına etkisi
Bu çalışmada 4. sınıf fen bilimleri dersi "Basit Elektrik Devreleri" konusunun öğretiminde kullanılan bağlam temelli öğretim yaklaşımının öğrencilerin fene yönelik tutumlarına, başarılarına ve bilgilerinin kalıcılığına etkisi incelenmiştir. Bu çalışma nicel esaslı, deneysel bir çalışma olup, bağımsız değişkeni bağlam temelli öğretim yöntemi, bağımlı değişkenleri ise fene yönelik tutum, başarı ve bilginin kalıcılığıdır. Bağımsız değişkenin fene yönelik tutuma etkisini belirlemek için yarı-deneysel desenlerden denkleştirilmemiş kontrol gruplu öntest-sontest deseni kullanılmıştır. Bağımsız değişkenin başarı ve kalıcılığa etkisini belirlemek için deney öncesi desenlerden durağan grup karşılaştırması modeli kullanılmıştır. Çalışma kapsamında ölçme aracı olarak Tutum Ölçeği, Başarı ve Kalıcılık Testi kullanılmıştır. Araştırma Gaziantep'in merkez ilçelerinden birinde bulunan bir devlet okulunda 2016-2017 akademik yılı bahar döneminde, dördüncü sınıfta okuyan toplam 51 öğrenciyle 6 haftalık sürede tamamlanmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin analizinde öncelikle Normallik analizi yapıldıktan sonra çıkan sonuçlara göre Wilcoxon testi, Bağımlı gruplar t-testi, Bağımsız gruplar t-testi, Mann-Whitney U-testi istatistik tekniklerinden uygun olan bir tanesi kullanılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda, güncel bağlam temelli öğretim yaklaşımının uygulandığı deney grubunun fene yönelik tutumunda öntest-sontest puanları arasında kendi içinde anlamlı bir artış gözlenirken; geleneksel bağlam temelli öğretim yaklaşımının uygulandığı kontrol grubunun fene yönelik tutumunda öntest-sontest puanları arasında kendi içinde anlamlı bir artış gözlenmemiştir. Ayrıca, deney ve kontrol grubu arasında tutum açısından anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Başarı ve bilginin kalıcılığı bakımından ise deney ve kontrol grupları arasında deney grubu lehine anlamlı bir fark gözlenmiştir. Bu bulgulara dayalı olarak 4. Sınıf "Basit Elektrik Devreleri" konusunun öğretiminde kullanılan güncel bağlam temelli öğretim yaklaşımının fene yönelik tutum, başarı ve bilginin kalıcılığı bakımından fark oluşturduğu söylenebilir.