Sportsmen students
87 theses under this subject heading
Spor Bilimleri öğrencilerinin duygusal öz farkındalık düzeyleri, duygu düzenleme becerileri ve yaşam doyumlarının incelenmesi
Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın temel amacı; spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören üniversite öğrencilerinin duygusal öz farkındalık becerileri, duygu düzenleme becerileri ve yaşam doyum düzeylerini incelemek ve bu üç değişken arasındaki ilişkiyi çeşitli demografik ve spora ilişkin özellikler açısından değerlendirmektir. Ayrıca katılımcıların yaşam doyumu ve duygu düzenleme düzeylerinin cinsiyet, bölüm, spor branşı, sporculuk düzeyi, spor yaşı, spora başlama yaşı, fiziksel ve ruhsal hastalık geçmişi ile ilaç kullanımı gibi değişkenlere göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği de araştırılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmanın evrenini Trakya Üniversitesi Kırkpınar Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören lisans öğrencileri oluşturmaktadır. Bu araştırmada, katılımcıların duygusal öz farkındalık düzeyleri, duygu düzenleme becerileri ve yaşam doyumlarını belirlemek amacıyla dört farklı veri toplama aracı kullanılmıştır. Bunlar sırasıyla Sporcu Bilgi Formu, Duygusal Öz Farkındalık Ölçeği, Duygu Düzenleme Becerileri Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği'dir. Ölçeklerin uygulama aşaması online ortamda bireysel olarak gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Betimleyici istatistiklerin yanı sıra tek yönlü varyans analizi (ANOVA), bağımsız örneklem t-testi ve çoklu regresyon analizleri uygulanmıştır. Elde edilen bulgulara göre, duygusal öz farkındalık düzeyleri duygu düzenleme becerilerinin %28,3'ünü, yaşam doyumunun ise %9,2'sini anlamlı düzeyde yordamaktadır. Duygu düzenleme becerileri ise yaşam doyumunun %19,5'ini açıklamaktadır. Demografik değişkenler açısından, cinsiyet, sporculuk düzeyi, spora başlama yaşı ve branş yılı gibi değişkenlerin anlamlı bir etkisi bulunmamıştır. Buna karşın, ruhsal hastalık ve ilaç kullanımı gibi değişkenler yaşam doyumu ve duygu düzenleme becerileri üzerinde olumsuz etkilere sahiptir. Sonuç: Bu araştırmada, üniversite öğrencilerinin yaşam doyumu, duygu düzenleme becerileri ve duygusal öz farkındalıklarının çeşitli demografik ve sportif değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığı incelenmiştir. Bulgular ışığında, hem yaşam doyumu hem duygu düzenleme becerileri hem de duygusal öz farkındalıkları açısından belirli değişkenlerin anlamlı farklılıklar yarattığı, bazı değişkenlerin ise etkisinin istatistiksel olarak anlamlı olmadığı belirlenmiştir. Bu bulgular, genç yetişkinlik döneminde olan üniversite öğrencilerinin psikososyal iyi oluşlarının birçok faktörden etkilendiğini göstermektedir. Yaşam doyumu düzeylerine bakıldığında, genel ortalamanın orta düzeyin üzerinde olduğu gözlemlenmiştir. Bu bulgu, öğrencilerin yaşamdan genel anlamda memnun olduklarına işaret etmektedir. Ancak bu memnuniyet düzeyinin çeşitli bireysel ve çevresel faktörlerden etkilenmekte olduğu da belirlenmiştir. Anahtar kelimeler: Duygu düzenleme, yaşam doyumu, duygusal öz farkındalık.
Okul sporlarına katılan ve katılmayan ortaokul öğrencilerinin sosyal-duygusal ve ahlaki gelişimlerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı okul sporlarına katılan ve katılmayan öğrencilerin Sosyal-Duygusal ve ahlaki gelişimleri arasındaki farkı incelemektir. Araştırma, nicel yöntem desenlerinden genel tarama modelinde bir betimsel araştırma olarak yürütülmüştür. Araştırmanın verileri Van İlindeki ortaokullarda öğrenim gören 7. ve 8. sınıf öğrencilerinden toplamda 627 katılımcıya ''Sosyal-Duygusal ve Ahlaki Gelişim Ölçeği'' ile ''Kişisel Bilgi Formu'' uygulanarak toplanmıştır. Analiz sonucunda okul sporlarına katılan öğrencilerin Sosyal-Duygusal ve ahlaki gelişimlerinin okul sporlarına katılmayan öğrencilere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Okul sporlarına katılım ile sınıf düzeyi, disiplin cezası alıp almama durumu, aile gelir düzeyi ve çoğunlukla büyüdükleri yer değişkenleri birlikte Sosyal-Duygusal ve ahlaki gelişim üzerinde anlamlı farklılık oluşturmaktadır. Anne ve baba eğitim düzeyi ise yalnızca Sosyal-Duygusal ve ahlaki gelişim üzerinde anlamlı farklılık göstermektedir. Spor yapılan süre ve spor branşlarının da Sosyal-Duygusal ve ahlaki gelişim ile ilişkili olduğu görülmüştür. Araştırmadan elde edilen bulgular literatür bağlamında tartışılmış ve konuyla ilgili öneriler sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Okul Sporları; Sosyal Gelişim; Duygusal Gelişim; Ahlaki Gelişim
Irak'ta eğitim gören 10-12 yaş grubu spor yapan ve yapmayan öğrencilerin fiziksel uygunluk ve özgüven durumları
Bu çalışma; Irak'ta öğrenim gören 10-12 yaş grubu İlköğretim öğrencilerinin fiziksel uygunluklarının EUROFİT test bataryası ile ölçülmesi sonrası spor yapan ve yapmayanlar arasındaki farkları incelemek ve bu durumun özgüven düzeylerine olan etkisini saptamak üzere yapılmıştır. Çalışmanın evrenini ve materyalini Süleymaniye Peshmerge Spor kulübünde spor yapan ve Süleymaniye Şehit Abdulrezzak İlköğretim okulunda öğrenimlerini sürdüren 105'i kız 105'i erkek olmak üzere toplam 210 öğrenci oluşturmaktadır. Bunlar içerisinde 120 kişi spor yapmayan, 90 kişi spor yapan öğrencilerden oluşur. Verilerin toplanması aşamasında Piers Harris tarafından geliştirilen Özgüven Düzeyi Ölçeği uygulandıktan sonra EUROFİT TEST bataryası ölçüm aşamasına geçilmesi hedeflenmiştir. Flamingo denge testi, esneklik testi, durarak çift bacak öne sıçrama testi, mekik testi, bükük kol tutunma testi, pençe kuvveti testi, 20 metre dayanıklılık mekik koşusu, 10x5 metre koşu testi, antropometrik ölçümler uygulanmıştır ve verilerin istatistiksel çözümlemeleri SPSS paket programı kullanılarak yapıldı. Verilerin parametrik dağılım gösteren değişkenlere ait kız ve erkekler için spor yapan ve spor yapmayan öğrencilerin fiziksel özellikleri ve eurofit testi verilerinin bağımsız t testi sonuçlarına göre; kızlarda kilo, vücut yağı, bükülü kolla asılma haricinde diğer eurofit test sonuçları arasında anlamlı farkın olduğu bulunmuştur. Erkeklerde boy, kilo, Vücut kütle endeksi, denge, otur eriş, pençe kuvveti, 10x5 koşu haricinde diğer testler arasında anlamlı fark bulunmuştur. Kızlar ve erkekler için Normallik Sınaması sonuçlarına göre; yaş, 20 m koşu ve özgüven değişkenlerine ait normal dağılım özelliği taşımadığı görülmüştür (p<0.05). Bu değişkenlere Parametrik olmayan testler uygulanmıştır. Spor yapan ve spor yapmayan arasındaki yaş ve 20 m koşu ve özgüven değişkenlerinin kız ve erkekler için Parametrik olmayan test sonuçlarına göre; kız ve erkeklerde spor yapma ve yapmama durumuna bakıldığında yaşa göre bir farklılık olmadığı görülürken 20 m koşu ve özgüven arasında kız ve erkeklerde spor yapma ve yapmama durumuna göre spor yapanların lehine anlamlı farklılık olduğu bulunmuştur (p<0.05). Sonuç olarak baktığımızda spor yapmanın10-12 yaş grubu Irak'lı öğrencilerde fiziksel uygunluk ve özgüven durumları üzerinde olumlu etki oluşturduğu söylenebilir. Anahtar Sözcükler Fiziksel Uygunluk, Beden Kütle Endeksi, Obezite, Eurofit Test Bataryası, Özgüven Ölçeği.
Raket sporlarında 12 haftalık servis çalışmasının özgüvene etkisi
Bu çalışmanın amacı, raket sporlarında 12 haftalık servis çalışmasının özgüvene etkisinin incelenmesidir. Çalışmanın evrenini Van ilinde bulunan ortaokullar oluşturmakta olup örneklemini ise Van İli Hasan Ali Yücel Ortaokulu ve TOBB Ortaokulu'nda okuyan 10-14 yaş grubu 60 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan çocukların özgüven düzeylerini belirlemek için ''Piers-Harris'' (1984) tarafından geliştirilen ve Öner (1996) Türkçe' ye uyarlanan Özgüven Ölçeği (Self- Concept Scale) kullanılmıştır. Veriler normallik homojenlik testi yapıldıktan sonra ikili bağımsız değişkenler için Independent-sample T testi, bağımlı gruplar için Paired-sample T testi kullanılmıştır. Özgüvenin isabet üzerine etkisi ise regresyon analizi ile test edilmiştir. Anlamlılık düzeyi (p<0,05) düzeyinde değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularına bakıldığında kontrol grubu ön test ve son test arasında herhangi bir değişiklik görülmezken deney grubu ön test ve son testleri arasında anlamlı değişiklikler gözlenmiştir. Sonuç olarak raket sporlarını yapan sporcularda 12 haftalık servis çalışması özgüven duygusunu olumlu yönde etkilediğini söyleyebiliriz.
İlköğretim çağındaki öğrenciler üzerinde yapılan unilateral pliometrik antrenmanın dinamik denge ve diz proprisepsionu üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı; unilateral pliometrik antrenmanın dinamik denge ye-tisi ve diz propriosepsiyon duyusu üzerine etkisinin olup olmadığını, etkiliyse ne derecede etkili olduğunu incelemektir. Çalışmaya 12-14 yaş aralığında 16 kadın voleybol sporcusu katıldı. İlköğretim çağındaki bireylerden rastgele seçilen bu 16 sporcu 8'i deney grubu, 8'i kontrol grubu olmak üzere ikiye ayrıldı. Deney grubu-na, 8 hafta boyunca unilateral pliometrik antrenman programı uygulandı. Kontrol grubu, normal voleybol antrenmanlarına devam etti. Araştırma öncesi ve sonrası ön test ve son test ölçümleri alındı. Ölçümlerde dinamik denge için Y denge testi, diz propriosepsiyonu için dijital gonyometre ile diz eklemi 30°, 45° ve 60° eks-tansiyon ölçümleri alınmıştır. Veriler SPSS 25 paket programı ile analiz edilmiştir. Grupların normal dağılım gösterdiği tesbit edilmiş olup 2'li değişkenler için Inde-pendent Samples T testi, ikiden fazla gruplar için One-Way Anova testi uygulan-dı. Bulgular incelendiğinde deney grubunda Y Denge sol ön/son test sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmaktadır (p<0,05). Y denge sol son test sonuçları anlamlı derecede yüksektir. Y Denge sağ ön/son test so-nuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmaktadır (p<0,05). Y denge sağ son test sonuçları anlamlı derecede yüksektir. Diz propriosepsiyon 45°ön/son test sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulun-maktadır (p<0,05). Diz propriosepsiyon 45° son test sonuçları anlamlı derecede yüksektir. Diğer değişkenlerin ön/son test düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0,05). Sonuç olarak, araştırmada elde edilen bulgular ışığında ön testlerde tespit edilen dinamik denge ve diz proprio-sepsiyon ölçüm sonuçlarının son testlerde gelişmeler göstermesiyle, unilateral pliometrik antrenman protokolünün, dinamik denge ve diz propriosepsiyonu üze-rinde etkili olduğu sonucu elde edilmiştir. Anahtar sözcükler: pliometrik antrenman, propriosepsiyon, dinamik denge, uni-lateral.
Spor yapan öğrencilerde duygusal zeka, kişilik ve sosyal becerinin akademik başarıya etkisi
Bu çalışmanın amacı spor yapan öğrencilerde duygusal zeka, kişilik ve sosyal beceri düzeylerinin akademik not ortalamaları ile ilişkisinin araştırılmasıdır. Çalışmaya kolay örneklem yöntemiyle ulaşılabilen Uşak Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi ve Manisa Celal Bayar Spor Bilimleri Fakültesi'nde eğitim gören, 18 yaş üstü ve sağlıklı gönüllü olarak katılmayı kabul eden 180 erkek ve 98 kadın olmak üzere düzenli spor yapan 278 kişi katılmıştır. Araştırmaya katılmayı kabul eden gönüllülere ilk olarak "Kişisel Bilgi Formu", "Gözden Geçirilmiş Schutte Duygusal Zekâ Ölçeği", "Kısa Form Beş Faktör Kişilik Envanteri" ve "A Sosyal Beceri Ölçeği-80" uygulanmıştır. Akademik başarıları değerlendirmek için ise öğrencilerin yılsonu genel not ortalamaları alınmıştır. Araştırmamızda, önce kullanılan ölçeklerin toplam Cronbach Alfa içtutarlılık güvenirlik katsayısının hesaplanması yapılmıştır. Daha sonra, spor yapan öğrencilerin not ortalamalarına göre oluşturulan üç grup, Schutte Duygusal Zeka Ölçeği, Kısa Form Beş Faktör Kişilik Envanteri ve A Sosyal Beceri Ölçeği-80 genel ve alt boyut toplam puan ortalamaları Tukey çoklu karşılaştırma testi açısından karşılaştırılmıştır. Else edilen veriler SPSS-22.0 ile analiz edilmiştir. Oluşturulan grupların birbirleriyle ölçek puanları açısından karşılaştırılması t-testi ve tek yönlü varyans analiziyle yapılmıştır. Elde edilen sonuçlar ilgili literatür doğrultusunda tartışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Akademik Başarı, Duygusal Zeka, Kişilik, Spor, Sosyal Beceri
Mardin ili lise öğrencilerinin spor yapma durumları ve bazı demografik özelliklerine göre saldırganlık ve sosyalleşme düzeylerinin incelenmesi
Bu araştırma lisede öğrenim gören öğrencilerin sosyalleşme düzeyleri ile saldırganlık eğiliminin spor yapma durumlarına göre bir farklılık gösterip, göstermediğini tespit etmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya 2019-2020 öğretim yılı içerisinde Mardin iline bağlı liselerde eğitimine devam eden 1036 öğrenci katılım göstermiştir. Çalışma grubunda yer alan öğrencilerin 586'sı düzenli olarak spor yapan kişilerden oluşurken 450'si ise okul içi veya dışı spor etkinliklerinde yer almamış öğrencilerdir. Araştırmada 5'li Likert tipi bir ölçek olan Şahan'ın (2007) "Sosyalleşme Boyutu" adlı envanteri ile Madran (2013) tarafından Türkçeye uyarlanan 5'li Likert tipi Buss-Perry saldırganlık ölçeği kullanılmıştır. Çalışma için İl Milli Eğitim Müdürlüğünden ve öğrenci velilerinde gerekli izinler alındıktan sonra, araştırmacı tarafından anket uygulaması yapılmıştır. Sonuç olarak, spor yapan ve yapmayan öğrencilerde saldırganlık eğilimleri ile sosyalleşme düzeyleri arasında negatif yönlü ilişkili olduğu, sporun saldırganlık eğilimlerine anlamlı fark katmadığı görülmüştür. Ancak, spor yapmanın sosyalleşme düzeyine olumlu etkisi olduğu gözlenmiştir. Cinsiyet, okul türü, sınıf, ebeveyn eğitim durumu, aile gelir düzeyi, haftalık spor yapma süreleri, profesyonellik durumu, spor yaşı ve spor branşı gibi parametrelerin de sosyalleşme ile saldırganlık üzerine etkileri incelenmiş ve elde edilen bulguların istatistiksel sonuçları tartışılmıştır.
Üniversite okuyan hentbol sporcularında farklı formlarda uygulanan yüksek şiddetli interval antrenmanların aerobik ve anaerobik performans üzerine etkilerinin incelenmesi
Bu araştırmada üniversite okuyan hentbol sporcularında farklı formlarda uygulanan yüksek şiddetli interval antrenmanlarının aerobik ve anaerobik performans üzerindeki etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya yaş ortalamaları 20,27± 1,11 olan 30 erkek hentbol sporcusu gönüllülük esası ile katılım sağlamıştır. Araştırmada ön test – son test değerlendirmelerini içeren deneme modellerinden gerçek deneme modeli kullanılmıştır. Araştırmaya katılan sporcular rastgele olacak şekilde Wingate stili yüksek şiddetli interval antrenman grubu (n=10), Tabata stili yüksek şiddetli interval antrenman grubu (n=10) ve kontrol grubu (n=10) olmak üzere 3 gruba bölünmüştür. Araştırmaya katılan deney grubuna 4 hafta süresince haftada 3 gün olacak şekilde kendi grubuna özgü antrenman programı uygulanmıştır. Kontrol grubunda haftada 3 gün olacak şekilde kendi branş antrenmanlarına devam etmişlerdir. Wingate stili YŞİA grubu içerisinde olan sporculara Wingate bisiklet ergometresi üzerinde 30 sn boyunca vücut ağırlığının %7,5'lik ağırlık direnci karşısında kendinin en iyi performansında hareketi yapması sağlandı. Dinlenme süresi 4 dk olacak şekilde verildi. Bu prensiplerle ilk hafta 4, ikinci hafta 5, üçüncü hafta 6 ve dördüncü hafta 7 set olacak şekilde sporculara uygulandı. Tabata stili YŞİA grubu içerisinde olan sporcular her bir antrenman içerisinde sırasıyla burpess, hıgh knees, plank, mountain climbers hareketleriyle ortaya çıkan bir egzersiz programını 20 sn yüklenme 10 sn dinlenme ilkesiyle yapmaları sağlandı. 4 hafta süresince ve haftada 3 gün devam eden antrenmanların ilk haftasında 4, ikinci haftasında 5, üçüncü haftasında 6 ve dördüncü haftasında 7 set olacak şekilde uygulandı. Çalışma öncesinde ve çalışma sonrasında aerobik kapasitenin belirlenmesi için 20 metre mekik koşu testi, anaerobik kapasitenin belirlenmesi için de Wingate anaerobik güç testi kullanılmıştır. Araştırmada verilerin tanıtıcı özelliklerinin, standart sapma ve ortalamalarının analizi için tanımlayıcı istatistik yöntemi kullanıldı. Ön test- son test ölçümlerinin gruplar arası karşılaştırmaları için non-parametrik test yöntemlerinden Kruskal- Wallis H testi, test sonucunda anlamlı çıkan değişkenlerdeki farklılığın kaynağını belirlemek için de Mann-Whitney U testi yapılmıştır. Araştırmada grupların kendi içinde ön test- son test sonuçlarındaki anlamlı fark olup olmadığına bakmak için de Wilcoxon İşaretli Sıralar testi yapılmıştır. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre aerobik kapasite (MaksVO2) değerlerinde, Tabata ve Wingate grupları ile kontrol grubu arasında Tabata ve Wingate grupları lehine olacak şekilde anlamlı fark bulunmuştur. Anaerobik performans değerlerinden zirve güç, ortalama güç ve minimum güç parametrelerinde, Tabata ve Wingate grubunda anlamlı fark bulunurken kontrol grubunda anlamlı fark bulunmamıştır. Araştırmanın sonuçları doğrultusunda Tabata ve Wingate stili yüksek şiddetli interval antrenman programlarının üniversite okuyan hentbol sporcularının aerobik ve anaerobik performanslarını geliştirmede etkili bir yöntem olarak kullanılabileceği ileri sürülebilir.
Spor yapan ve yapmayan 12-14 yaş grubu öğrencilerde bazı antropometrik ve motorik özelliklerin araştırılması
Araştırmada, düzenli spor yapan 12-14 yaş grubundaki kadın ve erkek sporcular ile aynı yaş grubunda sedanter kadın ve erkek öğrencilerde bazı antropometrik, kas kuvveti ve motorik ölçüm değerlerinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma, Konya ili Meram ilçesinde öğrenim gören 12-14 yaş grubundaki kadın ve erkek 60 sporcu (farklı spor branşlarından) ile 60 sedanter öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. SPSS 25.0 paket programı ile gerçekleştirilen istatistiksel değerlendirmelerde gruplar arası karşılaştırmalarda, bağımsız gruplar için t testi kullanılırken, grup içi karşılaştırmalarda eşleştirilmiş gruplar için t testi kullanılmıştır. Bütün analiz sonuçları için anlamlılık düzeyi p < ,05 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, sporcu ve sedanter gruplar arası değerler karşılaştırıldığında; erkek sporcularda sağ ve sol üst bacak uzunluk, sağ üst kol çevre ve sol ayak bileği genişlik ölçüm parametrelerinin erkek sedanterlerin paremetrelerinden daha yüksek olduğu gözlenmiştir (p < 0,05). Kadın sporcu ve sedanter bireylerin, uzunluk, çevre ve genişlik ölçüm parametreleri karşılaştırmalarında ise, gruplar arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p > 0,05). Sol el kavrama kuvveti kadın sporcularda sedanter kadınlardan daha yüksek olduğu (p < 0,05), sağ diz ekstansiyon kuvveti erkek sporcularda erkek sedanterlerden daha yüksek bulunduğu tespit edildi (p < 0,05). Diğer taraftan, mekik ve şınav, durarak uzun atlama, sıçrama ve 20 m sürat ölçüm parametreleri erkek sporcularda kadın sporculardan daha yüksek olduğu gözlenmiştir (verilen sırayla, p < 0,001; p < 0,001; p < 0,005; p < 0,005). Sonuç olarak, 12-14 yaş grubu öğrencilerde düzenli sportif aktivitenin belirli antropometrik ölçüm parametreleri, kas kuvveti ve motorik ölçüm değerleri üzerine olumlu etkilerinin olduğu ve bu etkilerin erkek sporcularda daha belirgin olduğu söylenebilir.
Lise öğrencilerinin kaynaştırma öğrencilerine yönelik sosyal kabul yordayıcıları: Duygusal mesafe ve empati
Bu çalışmada, lise öğrencilerinin kaynaştırma öğrencilerine yönelik duygusal mesafe ve empati düzeyinin sosyal kabule etkisini belirlenmesi amaçlanmaktadır. Çalışmaya 2022-2023 yılında Türkiye'de bulunan basit tesadüfi örneklem seçme yöntemi ile seçilmiş lise düzeyindeki 721'i kadın, 411'i erkek olmak üzere okuyan 1132 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak "Kişisel Bilgi Formu", "Sosyal Kabul Ölçeği (SKÖ)", "Ötekine Karşı Duygusal Mesafe Ölçeği" ve "KA-Sİ Ergenler için Empatik Eğilim Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin normallik sınaması Skewness ve Kurtosis değerleri ile test edilmiş ve verilerin normal dağılım gösterdiği belirlenmiştir. Normal dağılım gösteren değişkenlerin analizinde parametrik test teknikleri kullanılmıştır. Değişkenler arasında farklılıkların belirlenmesinde ise iki grup için bağımsız örneklemler T-testi, ikiden fazla gruplar için tek yönlü varyans analizinden yararlanılmıştır. Tek yönlü varyans analizi sonucunda farkın kaynağının belirlenmesinde Post-hoc testi kullanılmıştır. Değişkenler arası ilişkileri belirlemede Pearson Korelasyon Analizi, değişkenler arasındaki etkiyi belirlemek için regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmada verilerinin analizinde IBM SPSS Statistics 23 paket programı ve excel veri tabanından yararlanılmıştır. Lise öğrencilerinin kaynaştırma öğrencilerine yönelik duygusal mesafe ve empati düzeyinin sosyal kabule etkisinin incelendiği bu çalışmada sonuç olarak; duygusal mesafe ve empati, sosyal kabul düzeyi üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu tespit edilmiştir.
Spor bilimleri fakülteleri öğrencileri ve öğretim elemanlarının teknoloji entegrasyonu algılarının araştırılması
Teknolojiyi öğrenme ve öğretme süreçlerine dahil ederken bilginin kaynağı olan dijital veri tabanlarının eğitim programlarına entegre edilmesi, öğrencilere bilgiyi yorumlama ve değerlendirme becerisi kazandırarak teknolojiyi destekleyen sınıflar oluşturarak teknolojiyi öğrenme aracı olarak doğru ve etkili kullanmak eğitim kurumlarının görevi haline gelmiştir Bilgi medya ve teknoloji öğretim ve öğrenme açısından bireylere kazanımlar sağlayan, kolaylaştırıcı bir unsur haline gelmiştir. Bu nedenle teknolojinin eğitimde, öğrenme ve öğretme amaçlı kullanılması hiç şüphe yok ki, kaçınılmaz bir hal almıştır. Bu bağlamda bu araştırma spor bilimleri fakültelerinde öğretim elemanları ve öğrencilerin teknoloji entegrasyonlarını incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nicel araştırma yöntemleri kullanılırken model olarak ise tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Örnekleme yöntemlerinden basit seçkisiz örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini Spor bilimleri fakülteleri öğrencileri oluşturmaktadır. Öğretim elemanlarının teknoloji entegrasyonu yeterliliklerini ölçmek için Artun ve Günüç (2016) tarafından geliştirilen "Öğretim Elemanlarının Teknoloji Entegrasyonu Yeterliliğine Yönelik Öğrenci Algısı" ölçeği kullanacaktır. Öğrencilerin teknoloji kabullerini ölçmek için ise Pınar, Demir ve Akbulut (2017) tarafından geliştirilen "Çevrimiçi Sosyal Ağların Öğretim Amaçlı Kabul ve Kullanımı" ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS programı ile kodlanarak normallik testi yapılmış parametrik olan verilere bağımlı guruplar için t-test, tek yönlü varyans analizi Anova testi yapılmış, ölçekler ve alt boyutlar arasındaki ilişkiyi ölçmek için korelasyon testleri ve son olarak araştırma hipotezlerini test etmek için de regresyon testi ile analizi yapılmıştır. Sonuç olarak spor bilimleri öğrencilerinin her iki ölçekten elde ettikleri puanlar sonucunda cinsiyet değişkeni açısından herhangi bir anlamlı farklılığa rastlanmamıştır. Sınıf ve Üniversite değişkenleri bakımından anlamlı farklılık görülmüştür. Spor bilimleri öğrencilerinin ÇSA kullanım sıklıkları, amaçları ve eğitim amaçlı kullanım sıklıkları ile ölçekler arasında pozitif yönlü anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir.
Adölesan sporcuların yeme bağımlılığı eğilimlerinin değerlendirilmesi
Bu çalışma adölesan sporcularda yeme bağımlılığı eğilimlerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya yaşları 12-14 arasında değişen 224 sporcu ve 100 sedanter dahil edilmiştir. Verilerin elde edilmesinde, kişisel bilgileri içeren anket formu ve Yale Yeme Bağımlılığı ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans tabloları ve tanımlayıcı istatistikler kullanılmıştır. İki nitel değişkenin birbiriyle olan ilişkilerinin incelenmesinde Pearson-χ2 ve Ki-Kare tabloları kullanılmış ve p<0,05 anlamlı düzey kabul edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda, sporcuların %57,4'ünün ve sedanterlerin %46'sının erkek bireylerden oluştuğu tespit edilmiştir. Sporcuların %36,6'sının, sedanterlerin %35' inin beslenme eğitimi aldığı görülmüştür. Sporcuların annelerinin %38,4'ünün, sedanterlerin ise %79'nun üniversite mezunu olduğu ortaya çıkmıştır (p<0,05). Sporcuların %70,1'inin 3 ana öğün (sabah, öğle, akşam) tükettiği ve %54,9'unun ara öğünleri atladığı, sedanterlerin ise %72'sinin 3 ana öğün (sabah, öğle, akşam) tükettiği, %57'sinin ara öğünleri atladıkları görülmüştür. Yeme bağımlılığı verileri analizi sonucunda, sporcuların %11,6'sının (n:26), sedanterlerin %16'sının (n:16) yeme bağımlısı olduğu saptanmıştır. Sporcuların çoğunluğunun; gereğinden daha fazla ve uzun dönemde yemediği (%86,2), sürekli yeme arzusu veya tekrarlanan başarısız bırakma teşebbüslerinde bulunduğu (%79,5), sedanterlerde ise yemenin sebep olduğu önemli klinik bozukluklar görülmediği (%84) ve önemli sosyal, eğitimsel etkinlikleri bırakmadığı veya azaltmadığı (%82) saptanmıştır. Sonuç olarak; erkeklerin kızlara oranla yeme bağımlılığı görülme oranlarının daha yüksek olduğu, ekonomik düzeyi iyi olan ailelerin çocuklarıyla ayrıca normal ağırlıkta olan sporcu ve sedanterlerin hafif şişmanlara göre daha fazla yeme bağımlısı olduğu söylenebilir.
Devlet ve özel üniversite perspektifinden spor eğitimi alan öğrencilerin cinsiyet rolü ve liderlik özellikleri
Spor eğitimi alan üniversite öğrencilerinin devlet ve özel üniversite perspektifinden cinsiyet rollerini ve liderlik özelliklerini belirleyerek, aralarındaki ilişkinin yönünü ve düzeyini tespit etmek amacı ile gerçekleştirilen bu araştırmanın evrenini üniversite öğrenimlerine devam eden spor yöneticiliği, rekreasyon, antrenörlük eğitimi, beden eğitimi ve spor bölümü öğrencileri oluşturmaktadır. Buna göre çalışmaya; Esenyurt Üniversitesi (n=102), Nişantaşı Üniversitesi (n=102), Marmara Üniversitesi (n=149) Gelişim Üniversitesi (n=92), Bilgi Üniversitesi (n=98) ve Hitit Üniversitesi (n=1113), olmak üzere toplam 687 öğrenci katılmıştır. Nicel araştırma desenlerinden ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı bu araştırmada veriler, toplamda 3 bölümden oluşan araştırma formu ile toplanmıştır. Araştırma formunun birinci bölümünde katılımcıların demografik bilgilerine ilişkin sorular, ikinci bölümünde Türkçe uyarlaması Dökmen (2009) tarafından gerçekleştirilen 'BEM cinsiyet rolü envanteri" yer alırken, üçüncü bölümde ise Türkçe 'ye uyarlaması Tabak, Sığrı ve Türköz (2013) tarafından gerçekleştirilen 'Öz-liderlik ölçeği' yer almaktadır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre spor eğitimi alan üniversite öğrencilerinin öğrenim gördükleri üniversite türü, değişkenlerinin ÖLÖ tüm alt faktörlerinde anlamlı farklılığa neden olmaktadır. Öğrencilerin cinsiyetleri, öğrenim gördükleri bölümler, ÖLÖ kendini ödüllendirme ve kendini cezalandırma alt faktörlerinde anlamlı farklılığa neden olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin cinsiyet, BEM tüm alt boyutlarında anlamlı farklılığa, öğrenim gördükleri bölümler BEM kadınsılık ve erkeksilik alt boyutlarında, anlamlı farklılığa neden olduğu tespit edilmiştir.
Sporcu öğrencilerin internet bağımlılıkları, akran ilişkileri ve sosyal bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkiler
Bu araştırmanın amacı sporcu öğrencilerin internet bağımlılığı, akran ilişkileri ile sosyal bağlılık seviyeleri arasındaki ilişkileri incelemektir. Bu amaç doğrultusunda alanyazında yer alan araştırma sonuçları dikkate alınarak çalışma geliştirilmiştir. Çalışmamızda ortaokul ve lise düzeyindeki sporcu öğrencilerde internet bağımlılığı, akran ilişkileri ve sosyal bağlılık düzeyi arasındaki ilişkiler ve bu ölçekler ile çalışmaya katılanların demografik bilgilerinin karşılaştırılması incelenmiştir. Bu araştırma için 603 kişiye anket uygulanmıştır. Fakat 226 öğrenci herhangi bir spor branşı belirtmediği için çalışmaya dâhil edilmemiştir. Geriye kalan 377 öğrenciden 168 tanesi erkek, 209 tanesi kız öğrencidir. Araştırmada veri toplama araçları olarak Young İnternet Bağımlılığı Kısa Ölçeği, Akran İlişkileri Ölçeği, Sosyal Bağlılık Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır (Ek 1-4). Araştırmada veriler SPSS 23.0 paket programları ile analiz edilmiştir. Ölçek sonuçlarının normal dağılım gösterip göstermediği çarpıklık basıklık değerleri ile incelenmiştir. Normal dağılım gösterdiğinden iki bağımsız grup arasında sürekli verilerin karşılaştırılmasında t-testi, ikiden fazla bağımsız grup arasında sürekli verilerin karşılaştırılmasında tek yönlü (one way) ANOVA testi kullanılmıştır. ANOVA testi sonrasında farklılıkları belirlemek üzere tamamlayıcı post-hoc analizi olarak Tukey testi kullanılmıştır. Sürekli verilerin birbiri ile ilişkisi Pearson korelasyon testi ile incelenmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Sporcu öğrencilerde erkeklerin internet bağımlılığı ve sosyal bağlılık düzeyi yüksek çıkmıştır. İnternet bağımlılığı ile akran ilişkileri arasında zıt yönlü ve güçlü düzeyde anlamlı ilişki vardır. Akran ilişkileri ile sosyal bağlılık düzeyi arasında güçlü düzeyde ve anlamlı bir ilişki vardır. Sporcu öğrencilerde takım sporu yapmaları internet bağımlılığını artırmaktadır.
Orta öğretim düzeyindeki tek ebeveynli sporcu öğrencilerin 12 haftalık sportif etkinliklerinin saldırganlık ve şiddet eğilimi düzeylerine etkilerinin incelenmesi
Varhan, Tek Ebeveynli Orta Öğretim Öğrencilerinin 12 Haftalık Sportif Etkinliklere Katılımının Saldırganlık ve Şiddet Eğilimleri Üzerine Etkisinin Araştırılması. Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı. Yüksek Lisans Tezi, Kütahya, 2016. Bu çalışmanın amacı, tek ebeveynli orta öğretim öğrencilerinin 12 haftalık sportif etkinlikleri öncesindeki saldırganlık ve şiddet eğilimlerinin, uygulanan sportif etkinlikler sonrası değişip değişmediğinin araştırılmasıdır. Araştırmanın evrenini, 2015-2016 eğitim öğretim yılı içerisinde Afyonkarahisar'da orta öğretimde öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi ise evrenden seçilen 109 tek ebeveynli öğrenciden oluşmaktadır. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak yukarıda belirtilen tek ebeveynli öğrencilerden oluşan örneklem gurubuna eş zamanlı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen "Kişisel Bilgi Formu", İpek İlter (Kiper) tarafından geliştirilen "Saldırganlık Envanteri" (Kiper 1984), Göka, Bayat ve Türkçapar (1995) tarafından geliştirilen "Şiddet Eğilim Ölçeği" kullanılmıştır. İstatiksel analizlerde; Kolmogorov-Smirnov testi kullanılmıştır. Kolmogorov-Smirnov testi sonucunda, p>0.05 bulunduğu için verilerin çözümlenmesinde, parametrik istatistik tekniklerinden yararlanılmıştır. Elde edilen verilerin çözümlenmesinde, çok değişkenli frekans ve yüzde dağılımlarına ilişkin çapraz tablodan (Crostab) yararlanılmıştır. Çalışma öncesi ve çalışma sonrası tek ebeveynli öğrencilerin saldırganlık ve şiddet eğilimi durumların karşılaştırılmasında Eşleştirilmiş Örneklem t Testi kullanılmıştır. Sonuç olarak, tek ebeveynli öğrencilere yaptırılan 12 haftalık sportif etkinlikler sonucunda genel saldırganlık ve şiddet eğilim düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Tek ebeveyn, Öğrenci, Spor, Saldırganlık, Şiddet
Bandırma ilçesi'nde okullararası müsabakalarda (ilköğretim ve lise)takım sporlarında dereceye giren kız ve erkek sporcuların psikomotor ve fiziksel özellikleinin araştırılması
Bu çalışmanın amacı, Bandırma İlçesinde yapılan okullar arası müsabakalarda basketbol, voleybol ve atletizm müsabakalarında orta ve lise kategorilerinde dereceye girmiş olan takımlarda mücadele eden sporcuların; fiziksel uygunluk ölçümlerinden, uzunluk, genişlik ve çevre ölçümleri, fiziksel performans seviye belirleme ölçümlerinden, 30m sprint, dikey sıçrama, bacak kuvveti, durarak uzun atlama, şınav, mekik ve esneklik ölçümlerinde elde ettikleri dereceler bakımından farklılıklar ve benzerlikler araştırıldı.Bu çalışma, 2005-2006 eğitim-öğretim yılı Balıkesir ili okullararası basketbol, voleybol ve atletizm müsabakaları erkek sporcular, basketbol birincisi Şehit Mehmet Gönenç Lisesi, Orta Okullar Birincisi Kültür Eğitim Vakfı İlköğretim Okulu, voleybol birincisi Şehit Mehmet Gönenç Lisesi, Orta Okullar Şehit Süleyman Bey ilköğretim okulu, atletizm birincisi Şehit Mehmet Gönenç Lisesi, Orta Okullar Etibor Holding ilköğretim okulu, kızlarda; basketbol birincisi Şehit Mehmet Gönenç Lisesi, Orta Okullar Birincisi Marmara İlköğretim Okulu, voleybol birincisi Şehit Mehmet Gönenç Lisesi, orta okullar Kültür Eğitim Vakfı İlköğretim Okulu, atletizm birincisi Şehit Mehmet Gönenç Lisesi, orta okullar Yaman Egeli İlköğretim Okulu olmak üzere her takımdan tesadüfi olarak seçilen 12'şer, toplam 79 denek üzerinde yapıldı.Verilerin düzenlenmesinde ve grafiklerin çizilmesinde MS Excel tablolama paket programı kullanıldı, İstatistik analizler ve tabloların düzenlenmesinde SPSS istatistik paket programı kullanıldı. Dereceye giren kız ve erkek sporcuların; fiziksel, fizyolojik ve psikomotor özellikleri bakımından önemli farklılıklar olup olmadığını araştırmak için a= 0.05 önemlilik düzeyinde bağımsız iki grup için t-testi uygulandı.Dereceye giren kız ve erkek sporcularda basketbol, voleybol ve atletizm branşlarında, fiziksel (P<0.05) ve motor özellikler, (P<0.05) uzunluk (P<0.05), genişlik (P<0.05), çevre (P<0.05) ve yağ ölçümleri (P<0.05) bakımından önemli farklılıklar olduğunu gösterdi.
Liseler arası müsabakalara katılan sporcu öğrencilerin saldırganlık durumlarının araştırılması (Zonguldak -kozlu örneği)
Bu çalışmanın amacı okullar arası spor müsabakalarına katılan öğrencilerin saldırganlık durumlarının çeşitli boyutlarıyla ele alarak ortaya koymaktır. Çalışmaya Kozlu'da 2013 -2014 yılları arasında okullar arası spor müsabakalarına katılan 3 liseden tesadüfi küme örneklemi yöntemine göre seçilmiş 400 sporcu katıldı. Veri toplama arcı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu ve İpek İlter ( Kiper ) tarafından geliştirilen Saldırganlık envanteri kullanıldı. Verilerin dağılımları belirlemek amacıyla ilk olarak normallik testi (Kolmogorow- Smirnov D test) yapıldı. Yapılan normallik testi sonucunda verilerin normal dağılıma sahip olduğu görüldü. Çalışmaya katılan sporcuların dağılımları ve yüzdeleri tanımlayıcı istatistik (Descriptive Statistics) ile belirlendi. Sporcuların cinsiyet, yaşadığı çevre (2 grup) ve spor yapma yılı (2 grup) değişkenlerine göre saldırganlık durumlarının karşılaştırılmasında α=0.05 anlamlılık düzeyinde bağımsız örneklem T Testi (Independent Sample T Test) uygulandı. Aile gelir düzeyine (5 grup) göre ise saldırganlık durumlarının karşılaştırılmasında α=0.05 anlamlılık düzeyinde Tek Yönlü Varyans Analizi (One Way Anova) uygulandı. Anlamlı bulunan gruplar arası farklılıklar için ikinci seviye testi olan Tukey HSD kullanıldı. Elde edilen bulgular sonucunda spor yapma yılı, yaşadığı çevre ve gelir düzeyine göre anlamlı farklılıklar elde edilmiştir.Spor yapma yılı ve yaşadığı çevre tüm alt boyutlarda anlamlı farklılıklar elde edilirken, aile gelir düzeyine göre sadece edilgen saldırganlık alt boyutunda anlamlı farklılık bulundu.Sonuç olarak bakıldığında 5 yıl ve üstü spor yapanların 4 yıl ve altı spor yapanlardan, ilçede yaşayanların ilde yaşayanlardan genel anlamda daha saldırgan olduğu, aile gelir düzeyine göre ise gelir arttıkça saldırganlığın arttığı bulundu. Anahtar Kelimeler: Spor, Ergenlik, Lise, saldırganlık
Sporda yetenek seçimi ve yönlendirme açısından yatılı ilköğretim bölge okullarının değerlendirilmesi ve bir model önerisi
ÖZET Günümüzde, Spor dünyasının en önemli kavramları olan yüksek performansa ulaşma ve sportif başarı elde etme düşüncesi, yetenekli sporcu aranması ve seçilerek erken yaşta eğitilmesi zorunluluğunu ortaya çıkarmaktadır. Yaptığımız çalışmada sportif başarı için en önemli unsur olan yetenekli sporcuların nerelerde, kimler tarafından hangi metotlarla, nasıl aranacağı ve tespit edilen bu yetenekli sporcuların nerelerde, kimler tarafından, ne şekilde eğitilecekleri literatür tarama sonucunda, elde edilen çalışmalardan sağlanan bilgilerle ortaya konmuştur. Ortaya konulan bilgiler doğrultusunda, Eğitim kurumlarının ve bu kurumlardan biri olan Yatılı İlköğretim Bölge okullarının uzman personel, tesis, bina, gibi imkanları nedeniyle sporda yetenek seçimi ve yönlendirme açısından büyük bir potansiyel oluşturduğu görülmüş; ve bu amaçla Türk Milli Eğitim Sistemi ve Yatılı İlköğretim Bölge Okulları incelenmiştir. Bu kurumların sahip oldukları büyük potansiyele rağmen uzman personel ihtiyacı, tesis ve malzeme yetersizliği, eğitimin amaçlan, kadro rejimi, ders programları gibi bazı sorunlar nedeniyle sportif manada yeteri kadar değerlendirilemedikleri görülmüştür. Kurumların diğer spor kurumlarıyla imkanlarını birleştirerek uzman kadrolarını tamamlama, tesis, araç-gereç ve malzeme ihtiyacını karşılama gibi yapılacak bazı düzenlemelerle Sportif yetenek seçimi ve yönlendirme açısından Türk sporuna büyük katkı sağlayacağı belirlenmiştir. Sonuç olarak Yetenekli çocukların seçimi ve eğitilmesi hususunda federasyonlar, kulüpler ve diğer spor kurumlarıyla Milli Eğitim Bakanlığının imkanlarını bir araya getirerek Yatılı İlköğretim Bölge Okullarının Sportif Yetenek Seçimi ve Yönlendirme açısından Organizasyonu'nu içeren bir model ortaya konmuştur.
6-10 yaş arası spor yapan ve yapmayan ilkokul öğrencilerinin bazı antropometrik ve motorik özelliklerinin incelenmesi
6-10 YAŞ ARASI SPOR YAPAN VE YAPMAYAN İLK OKUL ÖĞRENCİLERİNİN BAZI ANTROPOMETRİK VE MOTORİK ÖZELLİKLERİNİN İNCELENMESİ Bu çalışma, 6-10 yaş arası spor yapan ve yapmayan kız ve erkek ilkokul öğrencilerinin bazı motorik ve antropometrik özelliklerini belirlemek, bunların arasındaki farklılıkları ortaya koymak, sporun bu özellikler üzerindeki etkisinin olup olmadığını araştırmak amacıyla yapılmıştır. Çalışmamızdan elde edilen bulgularla ögrenciler spora yönlendirilmiştir. Bununla birlikte spor yapmayan ve vücut kitle indeksi normal değerlerin üzerinde olan katılımcıların fiziksel aktivite yapmaları yönünde yönlendirmeler de yapılmıştırAraştırmanın örneklemini, Özel Osmangazi Okulu'nda öğrenim gören ve rastgele seçilen 6-10 yaş aralığındaki 60 kız, 60 erkek toplamda 120 öğrenci oluşturmuştur. Özel Osmangazi İlkokulunda öğrenim gören ve rastgele seçilen öğrencilerin tanımlayıcı özellikleri, spor yapan erkeklerde ortalama yaş 7.3 ± 0.95, boy 129.2 ± 8.3, ağırlık 29.2 ± 7.4. bmi 59.8 ± 33.1, el uzunluğu 12.9 ± 3.7, ayak uzunluğu 18.6 ± 5.3, tahmini uzunluk 157.2 ± 52.4, spor yapmayan erkeklerde ise ortalama yaş 7.4 ± 0.8, boy 129.6 ± 8.2, kilo 30.1 ± 7.8, bmi 62.2 ± 35.2, el uzunluğu 13.4 ± 2.8, ayak uzunluğu 19.5 ± 4.2, tahmini uzunluk 154.1 ± 53.5 bulundu. Bazı motorik performansları incelediğimizde ise spor yapanlarda reaksiyon özellikleri ÖT ortalaması 12.10 ± 9.7, ST ortalaması 6.90 ±9.16, spor yapmayanlarda ise ÖT ortalaması 18.86 ±10.05, ST ortalaması 16.05 ±10.49 bulunmuştur. Esneklik değerlerine baktığımızda spor yapanlarda ÖT 5.80 ± 4.80, ST 5.68 ± 4.79, spor yapmayanlarda ÖT 3.40 ± 4.22, ST 3.50 ± 4.30 olarak bulunmuştur. Sürat değerlerine baktığımızda spor yapanlarda ÖT 5.42 ± .55, ST 5.24 ± .45 spor yapmayanlarda ise ÖT 6.03 ± .68, ST 5.88 ± .50 olarak bulunmuştur. Dikey Sıçrama değerlerine baktığımızda spor yapanlarda ÖT 18.58 ± 3.80, ST 18.40 ± 4.97 spor yapmayanlarda ise ÖT 22.91 ± 4.93, ST 23.71 ± 5.30 olarak bulunmuştur. Araştırmaya 300 öğrenci arasından rastgele seçilen 6-10 yaş arası toplam 120 öğrenci katıldı. Araştırmaya katılan tüm denekler gönüllü idi. Rastgele seçilen tüm deneklere öncelikle bazı fiziksel ve motorik ön testler uygulandı. Araştırmaya 120 öğrenci arasından yine rastgele seçilen 60 denek sadece beden eğitimi derslerine katılırken diğer 60 denek ise beden eğitimi derslerinin haricinde haftada 2 gün 90 dk. olmak üzere toplamda 12 hafta süren antrenman programına katıldı. 12 haftalık antrenmanın sonunda tüm deneklere son testler uygulandı. Bu örneklem grubunun demografik verilerini toplayabilmek için araştırmacılar tarafından kişisel bilgi formu, antropometrik ölçümler oluşturulmuş ve bazı motor beceri testleri uygulanmıştır. Araştırma, genel tarama modellerinin yaklaşımı olan ilişkisel tarama modeline göre yapılmıştır. İstatistiksel analiz SPSS 21 paket programında yapıldı. Tüm değişkenlerin alt grupları arasındaki istatistiksel farkları belirlemek ve tekrarlayan ölçümlerde One Way Anova Testi (iki yönlü) uygulandı. İstatistiksel anlamlılık olarak p< 0.05 değeri alındı. Sonuç olarak ise Fiziksel gelişimin aslında sadece spora bağlı olarak değil fiziksel büyümenin de etkisiyle bu yaş gruplarında anlamlı bir farkındalık oluşturmadığını araştırmamızda görmekteyiz. Motor beceriler üzerinde ise reaksiyon ve esneklik değerlerinde antrenmanın anlamlı bir etkisine rastlarken, sürat ve dikey sıçrama üzerine istatiksel olarak anlamlılık ifade etmemesine karşılık olumlu bir gelişim gösterdiğini söyleyebiliriz. Anahtar sözcükler: Çocuk, Spor, Antropometri, Motorik Özellikler.
Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinde kişilik tipleri ve riskli davranışlar arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı Spor Bilimleri Fakültesi öğrencilerindeki riskli davranışları (anti-sosyal davranışlar, alkol kullanımı, sigara kullanımı, intihar eğilimi, beslenme alışkanlıkları, okul terki ve madde kullanımı) Eysenck Kişilik Kuramı kapsamında incelemektir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya Yozgat Bozok Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesinde öğrenim gören 475 üniversite öğrencisi katılmıştır. Veriler Google Formlar üzerinden çevrimiçi olarak toplanmıştır. Veri toplama araçları olarak Kişisel Bilgi Formu, Eysenck Kişilik Anketi Gözden Geçirilmiş Kısaltılmış Formu ve Riskli Davranışlar Ölçeği Üniversite Formu kullanılmıştır. Veriler, IBM SPSS 22.0 paket programı ile analiz edilmiştir. Katılımcıların demografik bilgilerini belirlemek için yüzde, standart sapma ve frekans hesaplamaları yapılmıştır. Katılımcıların riskli davranış düzeylerini ölçmek ve baskın olan kişilik tipini tespit etmek için betimsel istatistikler yapılmıştır. Cinsiyet değişkeninin analizinde Bağımsız Örneklem T Testi kullanılırken, bölüm, algılanan gelir düzeyi, ikamet yeri, anne ve baba eğitim düzeyi ve kardeş sayısı değişkenlerinin analizinde Tek Yönlü ANOVA testi kullanılmıştır. Değişkenler arası korelasyonların analizinde ise Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların dışadönüklük ve nörotisizm düzeylerinin orta, yalan ve psikotisizm düzeylerinin ise düşük olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların sergiledikleri riskli davranışlarının da düşük düzeyde olduğunu tespit edilmiştir. Katılımcıların kişisel özellikleri ile kişilik tipleri ve riskli davranışları arasına anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Kişilik tipleri ile riskli davranışlar arasında da pozitif yönde korelasyonlar olduğu görülmüştür. Araştırma sonuçları ilgili literatür çerçevesine tartışılmış ve çeşitli önerilere ver verilmiştir.
Sporun lise öğrencilerinin risk alma davranışı üzerindeki etkilerinin incelenmesi
Bu araştırmada sporun lise öğrencilerinin risk alma davranışı üzerindeki etkisinin bulunup bulunmadığı araştırılmıştır. Ayrıca risk alma davranışları cinsiyete, yaşa, eğitim gördükleri lise türüne, sınıf seviyesine, yaşadıkları yere, ailelerinin ekonomik durumlarına, kardeş sayılarına, anne ve babasının düzenli olarak çalıştıkları iş durumuna, ilgilendikleri spor branşına ve spor yaptıkları yere, sigara ve alkol kullanma durumu ve sosyal hayatlarını ifade etme durumuna göre değişip değişmediğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın evrenini, Aydın İli Efeler İlçesi İl Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı Yüksel Yalova Güzel Sanatlar Lisesi, Emel Mustafa Uşaklı Anadolu Lisesi, Aydın İncirliova Spor Lisesi, Bahçeşehir Anadolu Lisesi ve Aydın Anadolu Lisesinde öğrenim görmekte olan 2458 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma örnekleminin belirlenmesinde rastgele örnekleme metodu kullanılmıştır. G.Power 3.10 programı ile etki gücü yüksek düzey bulunmuş ve araştırmaya 401 kişi dahil edilmiştir. Araştırma verilerinin toplanmasında 14 sorudan oluşan kişisel bilgi formu ve Ergenlerde Risk Alma Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizi SPSS (Statististical Package For Social Sciences) 22.00 paket programında analiz edilmiştir. Verilerin analizinde betimleyici istatistikler (frekans, yüzde, aritmetik ortalama, standart sapma), T-Testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), post-hoc testlerden Scheffe testi kullanılmıştır. Araştırma istatistiksel olarak (p<0.05) anlamlılık değeri üzerinden değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda lise öğrencilerinin cinsiyetlerine, yaşlarına, lise türlerine, sınıf seviyelerine, ailelerinin ekonomik durumlarına, kardeş sayılarına, spor branşlarına, spor yapma yerlerine, sigara ve alkol kullanımlarına ve sosyal hayatlarını ifade etme durumlarına göre anlamlı farklılıklar bulunmuştur.
Spor yapan ve yapmayan ortaokul öğrencilerin hırs düzeyleri ile bilişsel zekâ düzeylerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı belirlenen bazı soruları cevaplamaktır. Bilişsel zekânın, spor aktivitesi yapan ortaokul öğrencilerinin hırs düzeyinde pozitif veya negatif bir ilişkisi varmıdır? Şirgat şehrindeki ortaokul öğrencileri arasında bilişsel zekâ farklılıkları var mıdır? Şirgat şehrindeki ortaokul öğrencileri arasında hırs düzeyinde farklılıklar var mıdır? Araştırmanın amacı spor aktivitesi yapan ortaokul öğrencilerinin hırs düzeylerinin araştırılması ve seviye belirlenmesi olarak tasarlanmıştır. Ayrıca alt problemler incelendiğinde şu cevapları bulmak amaçlanmıştır. Spor aktivitesi uygulayan ortaokul öğrencileri arasında hırs düzeyi ile bilişsel zekâ arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Spor aktivitesi uygulayan ortaokul öğrencileri arasında bilişsel zekâ derecesini belirlemek, spor aktivitesi yapan ortaokul öğrencileri arasında hırs ve bilişsel zekâ düzeylerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Şirgat şehrinde spor aktivitesi yapan ortaokul öğrencilerinin hırs düzeyleri ile bilişsel zekâları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Ghatfan ortaokulu, Al-Şirgat ortaokulu, Ahmed Bin Hanbal okulu, Al-Buweeb okulu olmak üzere her birinde ortaokul öğrencilerinin bilişsel zekâlarında farklılıklar vardır. Okulların her birinde öğrencileri arasında hırs düzeyinde farklılıklar olduğu görülmüştür. Ghatfan okulu, Al Şirgat okulu, Ahmed Bin Hanbal okulu, Al Bweeb okulundaki öğrencilere araştırmacı tarafından, betimleyici yaklaşımda araştırmanın niteliğini doldurmak için anket yöntemi ve korelasyon ilişkileri ile birlikte kullanmıştır. Çünkü metodolojik formül, betimleyici yaklaşımın anket yönteminde ve korelasyon ilişkilerinde kullanılmasını gerektirmektedir. Çünkü araştırmanın yöntem ve metodolojisine ve araştırmada objektif, net sonuçlar vermek için özel başlığına ve araştırma topluluğuna ve örneklemine yönelik araştırma metodolojisine uymaktadır. Tanımlayıcı yaklaşımın seçileceği alan, spor aktivitesi yapan ortaokul öğrencileri arasında hırs düzeyini ve bilişsel zekâ ile ilişkisini belirlemek için araştırmacı tarafından seçilmiştir. Örneklere uygulanacak anket yöntemi kullanılarak seçilmiş ve araştırma topluluğuna uygulanmıştır. Bu çalışma 2022-2023 akademik yılında gerçekleştirilmiştir. Temmuz 2023, 52 Sayfa. Anahtar Kelimeler: Spor, Hırs, Zekâ, Bilişsel Zekâ.
Ortaöğretim öğrencilerinin sportmenlik davranışları ile saldırganlık düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi
Amaç: Bu çalışma ortaöğretim öğrencilerinin sportmenlik davranışları ile saldırganlık düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma analitik-kesitsel olarak 2019-2020 eğitim öğretim yılında Çine İlçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı ortaöğretim kurumlarında aktif olarak eğitim öğretim gören 231 kadın 122 erkek öğrenci ile gerçekleşmiştir. Veriler araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Kiper, (1984) tarafından geliştirilen Saldırganlık Envanteri, Koç, (2013) tarafından hazırlanmış olan beden eğitimi dersi sportmenlik davranışı ölçeği ile toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler T testi, One Way Anova ve Tukey HDS kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan öğrencilerden, kadınların (x̄=4,08) erkeklerden (x̄=3,69) istatiksel olarak anlamlı ölçüde sportmen olduğu bulunmuştur (p=0,00). Okulun sportif aktivitelerine katılan öğrencilerle (x̄=5,31), katılmayan öğrenciler (x̄=5,02) arasında dikkat çeken istatiksel fark atılganlık boyutundadır (p=0,10). Sınıf seviyesi yükseldikçe öğrencilerde sportmen davranış sergileme tutumu düşerken (p=0,00), saldırganlık eğiliminde istatiksel olarak artış görülmüştür (p=0,12). Lisanssız olarak spor yapan öğrenciler, Lisanslılara göre (p=0,10); Sporculuk yılı düşük olanlar (1-3 yıl), yüksek olanlara (7+ yıl) göre anlamlı düzeyde sportmen bulunmuştur. Bu değişkenler için saldırganlık boyutunda negatif ilişki olduğu görülmüştür. Sonuç: Bu çalışmada öğrencilerin genel olarak sportmen davranış sergileme tutumları yüksek olduğunda negatif bir ilişkiyle saldırganlık seviyelerinde düşme görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Sportmenlik, Saldırganlık, Beden eğitimi ve spor, Lise
Okul spor faaliyetlerine katılan öğrenciler ile katılmayan öğrencilerin beslenme, bilgi, tutum ve davranışlarının karşılaştırılması
Çalışmamızda İl Milli Eğitim Okullarında Lise ve dengi sınıflarında okuyan, aktif spor yapan ve yapmayan öğrencilerin beslenme bilgi düzeyleri ile beslenme alışkanlıklarının incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmamıza Adana Kız Lisesi, Sarıçam Spor Lisesi, İsmail Kulak Anadolu Lisesi Sarıçam Sosyal Bilimler Lisesi, Seyhan İsmet İnönü Kız Teknik ve Meslek Lisesinde okuyan öğrencilerin %69.7'si kadın (n=184), %30.3'ü erkektir (n=80). Katılımcıların boy ortalaması 164.87±14.15 bulunmuştur. Katılımcıların vücut ağırlığı ortalaması 57.75±12.95 bulunmuştur. BKİ ortalaması 20.72±3.11 bulunmuştur. Araştırmaya katılan anne yaş ortalaması 41.79±5.83, baba yaş ortalaması 46.57±6.16 olarak bulunmuştur. Katılımcıların hafta içi TV izleme saat ortalaması 2.7±3.25, hafta sonu TV izleme 3.89±3.01 olarak bulunmuştur. Katılımcıların hafta içi bilgisayarın açık kalma saat ortalamaları 1.06±1.83, hafta sonu açık kalma saat ortalaması ise 1.93±3.04 olarak bulunmuştur. Araştırmada anket metodu uygulanmıştır. Anket de temel olarak fiziksel bilgileri, sağlık durumları ve beslenme düzeylerini belirlemeye yönelik sorular soruldu. Anketten elde edilen verilerde SPSS programında frekans analizi ve T Test uygulandı. Sonuç olarak; sağlıklı yaşamanın temeli hareket ve beslenmedir. 15-18 yaş grubu çocuklara hareket eğitimi ile birlikte beslenme bilgi düzeyleri ve alışkanlıkları ne kadar erken yaşta öğretilmeye başlanılırsa toplum sağlığına önemli katkıları olacağı düşüncesindeyiz.