Theses supervised by Prof. Dr. Mustafa Sıtkı Bilgin
23 theses · Ankara Yıldırım Beyazıt University
IRAQI-Turkish relations 1990-2014
This thesis is planned to examine diplomatic relations between Iraq and Turkey during the period 1990-2014. It also makes an inquiry for the crucial historical developments which affected the relations between the two countries since the establishment of Iraq and Turkey. The question of Mosul which settled in 1926 and the Iraqi-Turkish relations which witnessed rapprochement with the signature of the Sadabad Pact of 1937 and then the Baghdad Pact of 1955 are examined in detail. From 1960 onwards Iraqi- Turkish were further improved as security concerns took priority in their relations and this continued till 1990s. During the 1990s Turkey supported for the international alliance against Iraq and participated in creating "no fly zone" in north Iraq to safe the Kurds from Saddam regime. Turkey herself also suffered from the economic embargo imposed on Iraq from 1990 onwards. Though Iraqi-Turkey's relations suffered from economic and political setbacks their relations swiftly recovered afterwards. Their relations have improved in different areas as both Iraq and Turkey recognized the need for each other to cooperate in security, economy, and energy fields. From 2002 onwards the most important events which affected Iraqi-Turkey's relations were election of the new Turkish government and the American War on Iraq in 2003. This was because the Turkish Justice and Development Government (JDG) adopted a new active foreign policy towards Iraq and the neighboring Arab countries. Iraq was one of the main pillars of this policy. Also, the relations between Turkey and Kurdistan Regional Government (KRG) was developed because of the fundamental changes took place in Iraq's internal, regional and international environments. During this period "Zero Problem" policy adopted between Iraq and Turkey reached its peak during 2006-2011. For instance "High level Strategic Cooperation Council" was established between Iraq and Turkey in 2008 besides 48 memoranda were signed. However these fertile political and economic grounds were soon to replace by many obstacles and difficulties stemming from Arab uprisings and the rising of ISIS since 2011. This situation was more or less to continue in the same manner until 2014. Keywords: Iraq, Turkey, Energy, Iraqi Kurds, Turkmens, Gulf Wars.
Türkiye-Afrika ilişkilerinin politik ekonomisi: Sudan örneği
Sudan özelinde Türkiye ve Afrika ilişkilerinin politik ekonomisini ele alan bu tez çalışması, 1998 yılında uygulamaya konulan Afrika Açılım Eylem Planı sonrasındaki sürece odaklanmasının yanı sıra; günümüz ilişkilerini daha iyi anlamlandırmak amacıyla okuyucuya tarihsel bir perspektifte sunmaktadır. Türkiye'nin uzun yıllar önemsemediği; fakat tarihsel, kültürel ve coğrafi açılardan yakın olduğu Afrika kıtasına, özellikle 2000'li yılların başından itibaren ilgi duyması Türk akademi literatüründe de kayda değer boşluk yaratmıştır. Bununla birlikte literatürdeki çalışmalarda Türkiye – Afrika ilişkileri genel çerçevede ele alınmaktadır. Buradan hareketle çalışmanın, hem Sudan özelinde hem de politik ekonomi çerçevesinde ele alınmasıyla literatüre katkı yapmak amaçlanmıştır. Bu amaçlar çerçevesinde çalışmada, TÜİK'den elde edilen ekonomik veriler, hükümetlerin uygulamaya koyduğu politikalar ve sivil inisiyatiflerin projeleri koordineli bir şekilde ele alınmak suretiyle analiz edilmiştir. Bu analiz sonucunda görülmüştür ki; Sudan özelinde Afrika'da sivil inisiyatiflerin ve hükümetlerin ortaya koyduğu eylemler ekonomik angajmanları da beraberinde getirmiş ve Türk ekonomisine kayda değer manada olumlu etki yapmıştır. Anahtar Kelimeler: Türk Dış Politikası, Türkiye – Afrika İlişkileri, Sudan, Politik Ekonomi, Sudan'da Sivil Toplum Kuruluşları, Afrika Açılım Eylem Planı.
The soft power strategy and instruments in foreign policy of Turkey (2002 – 2017)
One of the most studied subjects of the international relations discipline is the power concept and all aspects of it. Power concept is considered in two basic approaches as hard power and soft power. Public diplomacy, one of the most important aspects of soft power is turning public and intelligentsia of another country to its advantage and trying to impress them through policies of this nation. From this point of view, it can be seen that public diplomacy and soft power complement each other. Soft power concept taking place in Turkish foreign policy, recently, in discourse and practice, is accepted as an important factor for Turkey to implement its long-term plans. Also, public diplomacy methods are applied in these policies. It is intended by this method to improve prestige of our country at international platform. In this study, the public diplomacy instruments of Turkey as the Coordinating Office of Public Diplomacy, the Turkish Radio and Television Corporation, the Directorate General of Press and Information, the Turkish Cooperation and Coordination Agency, the Presidency for Turks Living Abroad and Related Communities, Yunus Emre Institute and other institutions with similar purposes are described. The level of contribution of these institutions on the image of Turkey and how efficiently soft power is used through these institutions of Turkey are mentioned. Key Words: Soft Power, Turkey, Public Diplomacy
Türkiye'de güvenlik kurumları arasındaki istihbarat paylaşımı
Ulusal güvenliğin sağlanmasında en önemli unsurlardan bir tanesi istihbarattır. İstihbarat çarkının son adımı olan paylaşım süreci ise istihbaratın etkili ve verimli kullanılabilmesi son derece büyük bir önem arz etmektedir. Türkiye'deki güvenlik kurumları arasındaki istihbarat paylaşımının incelendiği bu çalışmada, öncelik istihbarat ve istihbarat paylaşım süreçleri kuramsal olarak ele alınmıştır. Ardından, Türkiye'deki güvenlik kurumları mevzuatları, görev alanları, ürettikleri istihbaratın türleri ve personelin eğitim kapsamında incelenmiştir. Başlıca bulgular gösterir ki; Türkiye'deki güvenlik kurumları arasında güncel mevzuat, bürokratik kültür, rekabet, güvensizlik, bireysel kararlar ve elektronik paylaşım sistemlerinden kaynaklanan istihbarat paylaşımı sorunu mevcuttur.
Bir baskı grubu olarak TÜSİAD'ın iç ve dış politikada etkisi
Bu çalışmada siyasal alanda yaşanan gelişmelerin örgütlü sivil topluma etkisi, TÜSİAD'ın baskı grubu kategorisinde değerlendirilmesini gerekli kılan unsurlar, baskı gruplarının farklı demokrasi sistemleri içindeki yeri ve bir baskı grubu olarak TÜSİAD'ın siyasal alana katılımının iç ve dış politika üzerindeki etkileri incelenmiştir. Çalışma beş bölümden meydana gelmektedir. Çalışmanın birinci bölümünde tezin temel sorunsalı, iddiası, yöntemi ve amacı ortaya konmuştur. Literatür çalışması adlı kısımda tezi, baskı grupları ve TÜSİAD hakkında yapılan diğer çalışmalardan farklı ve özgün kılan unsurlar belirtilmiştir. Çalışmada kullanılan yöntem, araştırma soruları ve bu sorulara yönelik geliştirilen hipotezler de bu bölümde yer almaktadır. İkinci bölümde sivil toplum düşüncesine ve devlet sivil toplum ilişkisine yönelik görüşler aktarılmıştır. Türkiye'de baskı gruplarının siyasal gelişmelere bağlı değişim süreci ve baskı grubu tanımlaması içinde TÜSİAD'ın yeri incelenmiştir. Bu bölümde TÜSİAD'ın neden bir baskı grubu olduğu, STÖ'lere benzeyen ve onlardan ayrışan yönleri anlatılmaya çalışılmıştır. Üçüncü bölümde liberal, temsili, çoğulcu demokrasi ve radikal demokrasiler çerçevesinde baskı gruplarının siyasal alana katılımı incelenmiştir. Bu bölümde ayrıca Türkiye'de baskı gruplarının siyasal alana katılımı ele alınarak baskı gruplarına yönelik yaklaşımlar değerlendirilmiştir. Dördüncü bölümde TÜSİAD'ın kuruluşuna yakın dönemde Türkiye'nin siyasi ve ekonomik konjonktürü anlatılarak TÜSİAD gibi bir kuruluşun meydana gelmesini zaruri kılan siyasi ve ekonomik olgulara vurgu yapılmış, TÜSİAD'ın kurumsal yapısı anlatılmıştır. Bu bölümde TÜSİAD'ın iç politikayı etkileme gayretleri ve bu bağlamda kullandığı yöntemler, siyasal alanda oluşturduğu etki ve tepki, kronolojik sıralama ile ele alınmıştır. TÜSİAD'ın benzer yöntemler kullanarak devam ettirdiği dış politikayı etkilemeye yönelik çabaları ve bunun Türkiye'nin dış politikası üzerinde yarattığı etki ise beşinci bölümde "TÜSİAD'ın Dış Politika Üzerindeki Etkisi" başlığı altında incelenmiştir. Çalışmanın son bölümünde yapılan araştırmada elde edilen sonuçlar ve bu sonuçlara hangi dayanak noktalarından hareketle ulaşıldığı anlatılmaya çalışılmıştır. Araştırmadan çıkarılan sonuçlar şu şekildedir: Askeri müdahaleler, anayasa değişiklikleri, iktidar değişimleri vb siyasal alanda yaşanan tüm gelişmeler, birçok sivil örgüt gibi TÜSİAD'ı da etkilemiştir. TÜSİAD sanılanın aksine STÖ değil, bir baskı grubudur. Liberal temsili demokrasi, baskı gruplarının siyasal alana katılımına fırsat vermektedir ancak temsili sistemde yaşanan sıkıntılar nedeniyle çoğulcu yapının tehlikeye girme ihtimali söz konusudur. Bu bağlamda radikal demokrasi kuramlarının, siyasal katılıma yönelik yaklaşımları göz önünde bulundurulmalıdır. TÜSİAD'ın bir baskı grubu olarak iç politikaya katılımı tarihsel olarak değişkenlik göstermiş, geçmişte siyasi iktidarları etki altına alabilirken son dönemlerde bu etkinin erozyona uğradığı gözlemlenmiştir. TÜSİAD'ın Türkiye'nin dış politikasını etkileme gayretleri ise ticari ilişkilerini yoğun biçimde devam ettirdiği ülke ve bloklarla Türkiye'nin ilişkilerini iyi tutma anlayışıyla sürdürülmektedir. Bu bağlamda TÜSİAD'ın dış politikada ağırlıklı olarak Türkiye'nin AB ve ABD ile ilişkileri üzerinde etki kurmaya gayret gösterdiği tespit edilmiştir.
The change of Türkiye's relations with Syria and Israel (2002-2014)
During the rule of the Justice and Development Party, Türkiye's Middle East policy significantly changed. The emerging military security policies in foreign policy in the 1990s witnessed a shift towards co-operation and economic-oriented policies. Türkiye-Syria relations deteriorated in the 1990s due to disputes over the sharing of Euphrates-Tigris waters and Syria's support for the PKK terrorist organization. Relations between the two countries improved after the Adana Agreement and increased during the AK Party period. However, it changed with the start of the Syrian civil war, and Syria once again became a threat to Türkiye. Having established security-oriented relations with Israel during the Cold War, Türkiye further developed military and strategic ties with Israel in the 1990s. In the 2000s, Türkiye maintained a relationship with Israel within the framework of security balance. However, the Mavi Marmara attacks committed by Israel and Türkiye's increasing internalization of the Palestinian issue altered the dynamics of bilateral relations in a negative sense. Israel became a threat to Türkiye. The Neoclassical Realist Theory provides the theoretical basis for a comparative foreign policy analysis in which internal and external variables are evaluated together. It is essential to do a comparative analysis of Türkiye's internal and external factors to understand and explain the change in Türkiye's foreign policy towards Syria and Israel. This thesis will explore the leadership impact of Recep Tayyip Erdoğan, the Strategic Depth approach of Ahmet Davutoğlu, and the influence of the international-regional systems comparatively. The thesis analyzed the change in Türkiye 's foreign policy towards Syria and Israel during the JDP governments in terms of internal and external variables between 2002 and 2014. The result of the study finds that internal variables can impact foreign policy to the extent permitted by the strategic environment created by external variables. Key Words: Turkish Foreign Policy, Türkiye-Syria Relations, Türkiye-Israel Relations, Change in Foreign Policy, Neoclassical Realist Theory.
Afrika devletlerinde ulusal entegrasyon sorunu; Güney Sudan örneği
Bu çalışma Afrika'daki ulusal entegrasyon sorununu Güney Sudan üzerinden değerlendirmeyi amaçlanmaktadır. Sömürgeciliğin en yaygın kıtası olan Afrika'da; sömürgecilik hareketleri, 1950'lerden günümüze kadar hala devam eden bağımsızlık kazanımları ve yapılan çalışmalar analiz edilmektedir. Dolayısıyla yaşanan sancılı süreçler sonucunda oluşturulan devletler, "ulus devlet" mahiyetinde devletlerdir. Ancak burada dikkat edilmesi gereken husus şudur ki; kabileye mensubiyetten "ulus devlet" vatandaşlığına geçen yerli halk ve onların bu duruma vakıf olmadığı konusu çalışmanın odak noktasıdır. Bağımsızlık hareketinin kıta genelinde yayılmasıyla birlikte, Afrika devletleri arasında ulus olma bilincinin yükselmeye başladığı görülmektedir. Buradan hareketle sorunlu toplumlar da ulus devlet olma bilincinin başarısız sonuçlar doğurduğu tespit edilmektedir. Bu tip sorunlu ülkeler, ulusal entegrasyon sorunu başlığı altında incelenmiştir. Afrika'da ulusal entegrasyon sorununu ayrıntılı incelemek ve göz önüne sermek içinde yakın dönem de bağımsızlığını kazanan Güney Sudan ülkesi örneği ele alınmaktadır. Sonuç olarak çalışmada asıl olarak Afrika ülkelerinin en kronik sorunlarından biri olan, "ulusal entegrasyon" tespit edilmiş ve bunun sebepleri Güney Sudan örneğinde değerlendirilmektedir. Bu çerçevede ülkelerinin alışa gelmiş düzenleri ve uygulanmak istenen sistem ve yapıya uyumsuzluğunun sebepleri bir araya getirilmektedir. Anahtar Kelimeler: Afrika, Ulusal Entegrasyon, Güney Sudan, Devlet
A comparison of Egytian revolutions: 1952 and 2011
States which are structured in Middle East after World War I especially by western powers' intervention has not met basic necessities of people they may wait from governments. Demands such as equality before laws, economic means to live with dignity, political participation did not get any response from governments. These kind of demands for rights came with different forms like revolutions with wide social support, military coups or power struggles inside the ruling elites. In this regard during 1950's there were revolutions and military coups in middle eastern countries, especially Egypt was pioneer throughout the region. Mentioned demands were main motivation of these social events. But generally lead by minor social segments with Arab nationalistic and socialist motives and did not meet people's expectations at the end. At the beginning western powers were very reluctant to approach this revolutionary regimes, then interest base cooperation had established. People's demands for basic rights and freedoms in the region countries in recent years from 2011 and onwards increased without any or minor responses from governments, which become insufferable stage. This situation championed social pressures for change. "Revolutions" in region's countries and their outcomes again questioned whether it is progress or deterioration like outcomes of 1950's revolts. In this thesis, revolutions in these two different time period will be comparatively examined, reasons for social revolts underlined and future study proposals offered. Egypt has chosen as a case study, although many countries in the regions go through similar processes, as it is most populated and more influence in the region as whole. This study aims to contribute to the historical comparative studies in international academic discipline as well.
Knowledge and technology transfer between Turkey and Germany in the interwar period and its impact on the political, military and cultural relations
Turkey and Germany have established strong relationships in the political, economic, military, educational, cultural and scientific fields in the recent historical period. These relations from the past to the present have contributed to both Turkey and Germany. These relations between Turkey and Germany are so advanced that they can not be compared with any other country. However, when comparing the two countries, the transfer of knowledge and technology from Germany to Turkey in social and scientific fields has been advanced. Scientific experiences transferred from Germany to Turkey in this framework are mainly about the transfer of information and technology and especially the study of the influence of Germany over Turkey. After looking at the historical dimensions of the relations and the modernisation process of the Republic of Turkey, and the first years of the foundation of the Republic of Turkey, the arrival of German scientists, the problems they encountered before and after they arrived, in addition the contributions and effects on Turkish institutions and organisations, and how they affected the relations between the two countries has been researched.
The role of AFAD in Turkey's humanitarian diplomacy
The concept of power which has a history as old as humanity is very important in understanding international relations. This concept has been scraped away from its traditional meaning in time and today it is sharpened into a whole new concept of Soft Power, in which almost all states try to implement their strategies to understand this changing context. Power potential is based on the adoption of a state's requests to another state by using the arguments of historical, cultural, social, education and tradition without any threatening force and today it has become one of the most determinative factors in the success of Public Diplomacy. This research examines the concept of Humanitarian Diplomacy, a part of Public Diplomacy, which has become an important component of foreign policy as a consequence of political, economic, technological and social development with Turkey's changing foreign policy understanding. At this point, AFAD case is handled in the context of soft power and how and how much AFAD uses this power is examined in the context of benefit-cost analysis and the role of AFAD is analyzed by looking through some of its works both at national and international levels. AFAD's, of which main purpose is planning, risk reduction and responsing to the natural disasters and which is institutionally bound to the Ministry of Interior; role and responsibility in the area of foreign aids which is a tool of foreign policy is handled from the viewpoint of its risks. Starting from this perspective, the policies of Turkey in the field of Humanitarian Diplomacy are examined in terms of the results and the success rates and shortcomings of these policies, the location where they bring Turkey in international relations scene is explained with data. While the humanitarian diplomacy perception of Turkey, which might be accepted as unique of its kind, is analysed with datas and comparisons; foreign aids, the main tool of this kind of diplomacy, is examined thoroughly from transparency issue to the integration, cooperation and management issues. The parameters are set while problematic areas are tried to be defined with an analytic perspective. From the point of hot datas and comparisons of the countries (one is Turkey and the others are the USA and Germany which are accepted to be one of the best coutries applying soft power policies), the efficiency of Turkey's humanitarian diplomacy applications are interrogated and strong and weak sides are tried to be set forth. After analysing the current strategy of Turkey, it is questioned if the inputs that Turkey gives, worth the results it receives. This research examines, mainly, the works of AFAD which has become an important part of humanitarian diplomacy with specific examples and explains the benefits of these works in the international field with benefit-cost analysis. Within this context, suggestions are made, which is believed to contribute positively to Turkey's humanitarian diplomacy activities and their efficiency in the international arena. Keywords: Soft Power, Public Diplomacy, Humanitarian Diplomacy, AFAD, Turkey.
İkinci Körfez Savaşı'nda Türk dış politikasının analizi
Orta Doğu'da son yüzyılda yaşanan en şiddetli savaşlardan biri kuşkusuz İkinci Körfez Savaşı'dır. Gerek savaşın nedenleri gerekse de ortaya çıkan sonuçlar, bölgesel ve uluslararası dengelerin değişmesinde belirleyici rol oynamıştır. Bu münasebetle bu konunun uluslararası ilişkiler biliminin bakış açısından değerlendirilmesi; meselenin doğru anlaşılması, uluslararası düzeydeki şiddetin tahlili ve uluslararası ilişkiler teorilerinin varsayımlarının tetkik edilmesi açısından hayli önemlidir. Savaşın sonuçları ve ortaya çıkardığı tahribat günümüzde bölgesel ve küresel boyutlarıyla etkili olmaya devam etmektedir dolayısıyla bu konu siyaset bilimi için önemini korumaktadır.
Kafkasya'da büyük güçlerin enerji rekabeti: Gürcistan örneği (2002-2016)
21. yüzyılda, devletlerin politikalarını belirleyecek en önemli unsurların başında enerji konusu gelmektedir. Bu noktada uluslararası güç mücadelesinin konusu olan enerjiye ulaşım ve enerji nakil hatları üzerinde hâkimiyet kurabilmek devletler için önem kazanmıştır. Gürcistan, Orta Asya ve Hazar enerji kaynaklarına yakınlığı ve bu kaynakların Avrupa'ya taşınması noktasında önemli jeopolitik konuma sahiptir. Bu bağlamda, gerek bölge güçlerinin gerek küresel güçlerin ilgisini çekmektedir. Bu çalışmada, Gürcistan'da önemli bir kırılma tarihi olan 2003 Gül Devrimi ile başlayıp 2016 yılına kadarki süreçte enerji sektöründeki büyük güçlerin rekabeti ele alınmaktadır. Bir taraftan, ABD ve Avrupa ülkeleri, Hazar enerji kaynaklarının dünya pazarlarına nakli konusunda, Doğu-Batı Enerji Koridorunu desteklemektedir. Diğer taraftan Rusya ise, "yakın çevre" olarak tanımladığı eski Sovyet cumhuriyetlerinden biri olan Gürcistan'da, Kuzey-Güney hattı boyunca nüfuzunu artırmak istemektedir. Bu noktadan hareketle, bu çalışma, Gürcistan enerji (elektrik, petrol ve doğal gaz) sektöründe, büyük güçlerin enerji şirketleri eliyle yürüttüğü mücadeleyi incelemeye çalışacaktır.
Uluslararası toplumun deniz haydutluğu ile mücadele sürecinin analizi (1993-2016)
Uluslararası hukuk kurallarında eksikliği varsayılan deniz haydutluğu, denizlerin ulaşım ve ticaret amaçlı kullanıldığı ilk anlardan beri devam eden bir olgudur. En ekonomik yol olması nedeniyle dünya ticaretinin büyük bir çoğunluğu deniz yoluyla yapılmakta ve her geçen gün artan talep deniz ticaret hacmini de artırmaya devam etmektedir. Ancak deniz taşımacılığının önemi artarken deniz ticaret yollarının Aden körfezi, Somali ve Malakka boğazı gibi yeryüzü coğrafyasının önemli bazı geçiş bölgelerinde deniz haydutluğu faaliyetlerinde de istenmeyen bir artış meydana gelmekte ve bu kavramı dünya gündeminde güncel olarak tutmaya devam etmektedir. Tarih boyunca kimi zaman artarak kimi zaman azalarak varlığını sürdüren deniz haydutluğunu, deniz alanlarındaki diğer şiddet hareketlerinden ayırmak kimi zaman zor olmuştur. Özellikle nitelikleri ve hukuki sonuçları itibarıyla birbirinden farklı kavramlar olan "korsanlık" (corsair / privateering) ile "deniz haydutluğu" (piracy) arasında kesin bir ayrım yapılmamış, her iki kavram da uzun bir süre aynı anlamda kullanılmıştır. Bu nedenle korsanlık ve deniz haydutluğu arasındaki farkı açık bir şekilde ortaya koymak, silahlı soygun ve terörden ayrılan yönlerini belirlemek üzere uluslararası hukuk açısından deniz haydutluğunun ve konuya ilişkin diğer terim ve kavramların ne anlama geldiği açıklanmaya çalışılmıştır. Sorunların çözümü için kuvvet kullanmanın ve savaşa başvurmanın normal bir hak olduğu tarihlerde, denizlerde yapılan her türlü faaliyet de meşru karşılanmaktaydı. Zaman içinde savaşın belirli kurallara bağlı olarak yapılması düşüncesi ile birlikte, hukukun üstünlüğüne verilen değer ölçüsünde, yeni mekanizmalar oluşturulmaya çalışılmıştır. Savaşları önlemek, uluslararası barış ve güvenliği sağlamak için uluslararası toplum yoğun çaba harcamıştır. Bu amaca yönelik olarak düzenlenen uluslararası konferanslar ve görüşmelerin sonucunda, uluslararası kurum ve kuruluşlar oluşturulmuş, devletlerin konulan kurallara uymaları için önlemler alınmış, uymayanlar için yaptırım ve yargı yolları düşünülerek uluslararası hukukun egemen olmasına gayret edilmiş ve halen de bu çabalar devam ettirilmektedir. Ancak sorunların çokluğu, yaygınlığı ve önceliğine bağlı olarak her alanda kural oluşturmanın zorluğu aşikardır ve hele yeni ortaya çıkan suç türlerinin önlenebilmesi için, çalışmaların süratle yapılıp sonuçlandırılması çok zaman almaktadır. ''Deniz Haydutluğu'' kavramı da bu alanlardan birini oluşturmaktadır. Uluslararası toplum kendisini tehdit eden bu faaliyet alanı ile hukuka uygun olarak mücadele etmek üzere çalışmalarını sürdürmektedir. Bu güne kadar uluslararası andlaşmalar, sözleşmeler, deniz hukuku konferansları yapılmış; Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi ve Genel Kurulunun faaliyet ve kararları, Uluslararası Denizcilik Örgütü faaliyetleri, uluslararası komisyonlar ve başta Harvard olmak üzere üniversitelerin ve diğer kurum ve kuruluşların akademik çalışmaları ile askeri gücün kullanılması faaliyetleri halen sürmektedir. Devletlerin açık denizlerde ortak yetki kullandığı tek eylem deniz haydutluğu değildir. Deniz haydutluğu ile mücadele, hukuki düzenlemelerle geleneksel ve evrensel bir yükümlülük haline gelmiştir. Bu tezde deniz haydutluğuna ilişkin tespit edilen ne kadar uluslararası hukuk kaynağı varsa incelenmiş, istatistik veriler kullanılmış, dünyada yaşanan gerçek olaylara uygulaması ve etkinliği irdelenmiş, mevcut tüm kuralların bir değerlendirmesi yapılmış ve sonuç olarak hukuk açısından ihtiyaç duyulan önlemler belirlenmeye çalışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Uluslararası Hukuk, Deniz Haydutluğu, BMGK, Somali, Malakka.
Uluslararası toplumun deniz haydutluğu ile mücadele sürecinin analizi (1993-2016)
Uluslararası hukuk kurallarında eksikliği varsayılan deniz haydutluğu, denizlerin ulaşım ve ticaret amaçlı kullanıldığı ilk anlardan beri devam eden bir olgudur. En ekonomik yol olması nedeniyle dünya ticaretinin büyük bir çoğunluğu deniz yoluyla yapılmakta ve her geçen gün artan talep deniz ticaret hacmini de artırmaya devam etmektedir. Ancak deniz taşımacılığının önemi artarken deniz ticaret yollarının Aden körfezi, Somali ve Malakka boğazı gibi yeryüzü coğrafyasının önemli bazı geçiş bölgelerinde deniz haydutluğu faaliyetlerinde de istenmeyen bir artış meydana gelmekte ve bu kavramı dünya gündeminde güncel olarak tutmaya devam etmektedir. Tarih boyunca kimi zaman artarak kimi zaman azalarak varlığını sürdüren deniz haydutluğunu, deniz alanlarındaki diğer şiddet hareketlerinden ayırmak kimi zaman zor olmuştur. Özellikle nitelikleri ve hukuki sonuçları itibarıyla birbirinden farklı kavramlar olan "korsanlık" (corsair / privateering) ile "deniz haydutluğu" (piracy) arasında kesin bir ayrım yapılmamış, her iki kavram da uzun bir süre aynı anlamda kullanılmıştır. Bu nedenle korsanlık ve deniz haydutluğu arasındaki farkı açık bir şekilde ortaya koymak, silahlı soygun ve terörden ayrılan yönlerini belirlemek üzere uluslararası hukuk açısından deniz haydutluğunun ve konuya ilişkin diğer terim ve kavramların ne anlama geldiği açıklanmaya çalışılmıştır. Sorunların çözümü için kuvvet kullanmanın ve savaşa başvurmanın normal bir hak olduğu tarihlerde, denizlerde yapılan her türlü faaliyet de meşru karşılanmaktaydı. Zaman içinde savaşın belirli kurallara bağlı olarak yapılması düşüncesi ile birlikte, hukukun üstünlüğüne verilen değer ölçüsünde, yeni mekanizmalar oluşturulmaya çalışılmıştır. Savaşları önlemek, uluslararası barış ve güvenliği sağlamak için uluslararası toplum yoğun çaba harcamıştır. Bu amaca yönelik olarak düzenlenen uluslararası konferanslar ve görüşmelerin sonucunda, uluslararası kurum ve kuruluşlar oluşturulmuş, devletlerin konulan kurallara uymaları için önlemler alınmış, uymayanlar için yaptırım ve yargı yolları düşünülerek uluslararası hukukun egemen olmasına gayret edilmiş ve halen de bu çabalar devam ettirilmektedir. Ancak sorunların çokluğu, yaygınlığı ve önceliğine bağlı olarak her alanda kural oluşturmanın zorluğu aşikardır ve hele yeni ortaya çıkan suç türlerinin önlenebilmesi için, çalışmaların süratle yapılıp sonuçlandırılması çok zaman almaktadır. ''Deniz Haydutluğu'' kavramı da bu alanlardan birini oluşturmaktadır. Uluslararası toplum kendisini tehdit eden bu faaliyet alanı ile hukuka uygun olarak mücadele etmek üzere çalışmalarını sürdürmektedir. Bu güne kadar uluslararası andlaşmalar, sözleşmeler, deniz hukuku konferansları yapılmış; Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi ve Genel Kurulunun faaliyet ve kararları, Uluslararası Denizcilik Örgütü faaliyetleri, uluslararası komisyonlar ve başta Harvard olmak üzere üniversitelerin ve diğer kurum ve kuruluşların akademik çalışmaları ile askeri gücün kullanılması faaliyetleri halen sürmektedir. Devletlerin açık denizlerde ortak yetki kullandığı tek eylem deniz haydutluğu değildir. Deniz haydutluğu ile mücadele, hukuki düzenlemelerle geleneksel ve evrensel bir yükümlülük haline gelmiştir. Bu tezde deniz haydutluğuna ilişkin tespit edilen ne kadar uluslararası hukuk kaynağı varsa incelenmiş, istatistik veriler kullanılmış, dünyada yaşanan gerçek olaylara uygulaması ve etkinliği irdelenmiş, mevcut tüm kuralların bir değerlendirmesi yapılmış ve sonuç olarak hukuk açısından ihtiyaç duyulan önlemler belirlenmeye çalışılmıştır. Anahtar Kelimeler: Uluslararası Hukuk, Deniz Haydutluğu, BMGK, Somali, Malakka.
South Africa-Turkey relations in the context of post-apartheid South African foreign policy (1994-2019)
This work highlights the important relationship of South Africa and Turkey within the context of the post-Apartheid South African foreign policy. The democratic elections held on the 27th of April 1994 led to the ending of the apartheid regime that was based on racial discrimination and segregation in South Africa and resulted in a transition to a democratic administration. The collapse of the Apartheid system in South Africa combined with the decision to open Embassies in both countries in 1993 gave impetus for the development of the South Africa – Turkey relations. Despite the growing initiatives, the understanding of the relations between the two countries is limited and requires greater attention. The purpose of this study is to explore the core values that constitute South African foreign policy in the post-Apartheid period. More specifically, this work examines institutional structures and leaders involved in the foreign policy making processes. It investigates the historical and ideological relations in foreign policy with Turkey by employing various levels of foreign policy analysis. Within this framework, this work details the relations between South Africa and Turkey in the post-1994 period with a focus on South Africa - Turkey foreign policy ecosystem. It looks at politic/diplomatic, economic, military, and cultural foreign policy instruments of the two countries and aims to explain why these are particularly significant in their relations. The study also outlines how the perception of the South African foreign elite's toward Turkey underwent an evolution. Finally, the work explores the foreign policy behaviors of South Africa and Turkey in different international platforms. The study highlights certain key similarities, attributes, and underscores the international arena as a major area to pay attention to. This study includes interviews and surveys with South African foreign policy decision-makers as well as meetings with active politicians, diplomats, academicians, bureaucrats, and university students. Through these comprehensive interviews, surveys and meetings, the perceptions, behavioral patterns and approach of South African decision makers towards relations with Turkey were analyzed. Finally, this research aims to provide decision makers in both countries information to get to know each other more closely, while providing an objective analysis and academic rigidity to enhance the research literature on South Africa and Turkey relations.
NATO ortaklık programının bölgesel ve küresel güvenliğe etkileri ve geleceği
Bu tezin amacı NATO Ortaklıklar Programının kuruluşundan itibaren bölgesel ve küresel güvenliğe nasıl bir etki sağladığını incelemek ve geleceğine yönelik değerlendirmeler yapmaktır. Kuruluşunun 71'inci yılını kutlayan NATO'nun süreç boyunca değişen güvenlik parametrelerine karşı göstermiş olduğu değişim / dönüşüm yeteneği, oluşturduğu kurumsal yapı, kültürü ve belirlenen ortak değerlere uyum düzeyi, kendisini diğer benzer yapılardan farklı ve dayanıklı kılan etmenler olarak görülmektedir. Soğuk Savaş'ın sonlandırılması şartlarında kurulan NATO elli yıllık bir süreçte bir tehdide karşı üyelerini korumaya yönelik savunma ve caydırıcılık temel görevleri icra etmişken, beklenen ancak pek de hazır olmadan yepyeni bir güvenlik ortamı ile karşı karşıya kalmıştır. Soğuk Savaş'ın sonu olan bu süreçte NATO, sahip olduğu değişim/dönüşüm yeteneğini hayata geçirerek yapısını, görevlerini ve buna temel olan stratejisini değiştirmiştir. Bu değişim yaklaşık dört yıllık bir zorlu süreç sonunda, Soğuk Savaş'ın klasik savunma yetenekleri yerine, daha çok iş birliğine, kriz yönetimi ve diyaloğa dayalı bir yeteneği esas alan, NATO Ortaklık Programını hayata geçirmiştir. Bu tez çalışması süresince, 1994 yılında resmî olarak başlatılan NATO Ortaklık Programının oluşturulmasından itibaren yapılan çalışmalar, NATO'nun arşiv belgeleri dahil hem yerinden, hem de açık kaynaklardan çıkarılarak analiz edilmiştir. Yapılan çalışmanın amacı bu süreçte programın bölgesel ve küresel güvenliğe etkilerini ortaya koymaktır. Çalışma sonunda tespit edilen temel bulgu, Ortaklıklar Programının NATO'nun alan dışında bölgesel, küresel anlamada güvenlik ve istikrara katkı yapmasını sağlayan en önemli yapı taşlarından birisidir. Yirmi altı yıllık süreç bu tez kapsamında altı bölüm içerisinde araştırılmıştır. Birinci bölümde yukarıda açıklanan amaca yönelik olarak bu çalışmada NATO'nun genel politikaları yerine sadece NATO Ortaklıklar Programının ele alınacağı, 2014 de meydana gelen NATO-Rusya krizi sonrası oluşan kırılmanın etiklerin ulaşılabilen tüm kaynaklardan yararlanılarak değerlendirileceği açıklanmıştır. NATO'nun geleceği için önem ve önceli olduğu düşünülen bu program için bir dizi öneri ve değerlendirmelerin ortaya çıkarılması temel beklenti olarak belirlenmiştir. İkinci bölümde Soğuk Savaş sonrasında NATO dönüşümü, buna neden olan yeni güvenlik parametreleri, NATO'nun yapısı, Ortaklık Programını oluşturan nedenler, yeni bir süreçte ortak ülkeler ile yaşanan güçlükler ve Ortaklıklar Programının yapısı, oluşturulan çatılar, hedefleri ve çalışma şekilleri incelenmiştir. Bu bölümde NATO'nun Soğuk Savaş sonrasında yaşadığı dönüşümün en önemli sonuçlarından birisinin Ortaklıklar Programı olduğu ortaya çıkmıştır. Bu dinamik yapının günümüzde de devam ettiği görülmektedir. Üçüncü bölümde ise Ortaklık Programının bölgesel ve küresel güvenliğe etkileri hem ülkeler, hem de bölgesel bazda ayrı ayrı incelenerek süreç içinde NATO bakış açısından kazanımlar ile ortak ülke bazında sağlanan faydalar analiz edilmiştir. Bu bölümde yine her ülkenin farklı da olsa bu programdan değişik düzeyde kazanımlar elde ettiği görülürken NATO açısından bakıldığında da bu programın etkileri ile küresel bir aktör olma hedefini etkinleştirdiği tespit edilmiştir. Dördüncü bölümde NATO Ortaklık Programının kapsamlı ve küresellik boyutunu sağlayan uluslararası kurumlarla oluşturulmuş olan iş birliği modeli analiz edilmiştir. Hem bölgesel boyutta, hem de küresel anlamda etkinlikleri olan bu yapıların NATO Ortaklık Programında hukuksal destek, politik diyaloğun yanında kendi üyeleri üzerinde ortak fikir platformu oluşturma yetenekleri ile destek sağladığı görülmüştür. Beşinci bölümde ise ilk üç bölümde elde edilen bulgular ışığında NATO Ortaklıklar Programının nasıl bir geleceğe doğru gittiği tartışılarak, hem ortak ülkelerin, hem de uluslararası kurumların NATO'nun 2014 sonrası dönüşümü (adaptasyon) faaliyetlerine katkıları incelenmiştir. Değişen yeni güvenlik parametreleri nedeni ile NATO'da oluşan ortak savunmaya yönelim benzeri olarak da algılanan dönüşüm faaliyetlerinin bu yönde gelişmeyeceği, üç temel görevin birbirine öncelik olmadan gerektiğinde ortak olarak icra edilebileceği değerlendirilmiştir. Bu bölümde ayrıca Türkiye'nin de NATO Ortaklık Programında önemli bir yeri ve rolü olduğu ortaya çıkmıştır. Son olarak altıncı bölümde ise bir bütün olarak NATO'nun Ortaklık Programından kazanımları ile ortak ülkelerin elde ettikleri yararlar ortaya çıkarılmıştır. Bu bölümde yine NATO Ortaklıklar Programının yeniden oluşan küresel güvenlik parametreleri doğrultusunda küresel güvenliğe yönelik sorumluluk ve inisiyatiflerinin artması gerektiği, bunun etkin şekilde yapılabilmesi için de Ortaklıklar Programını geliştirip etkinleştirmesine ihtiyaç olduğu ortaya konulmuştur. Güvenlik alanında geleceğe yönelik bu programda Türkiye'nin de hem ikili, hem de NATO Ortaklık Programı içerisindeki önemli gayretlerinin daha merkezî bir plan dahilinde yapılması gerektiği kıymetlendirilmiştir.
Ankara ve İstanbul'da yaşayan insanların terör korkusu üzerine analitik bir çalışma (2002-2018)
Bu çalışma terörizm literatüründe 2000'li yılların başından itibaren daha çok dikkat çekmeye başlayan terörizm korkusunu Ankara ve İstanbul şehirleri kapsamında analiz etmektedir. Terörizm korkusu, etki bakımından günümüzde terör saldırılarının çoğu zaman önüne geçmektedir. Toplumsal yaşamda artan oranda güvensizlik hissi bireylerin pek çok eylemden, saldırıdan korkmasına ve akabinde her şeye şüphe ile bakmasına sebep olmaktadır. Toplu taşıma araçlarına, metrolara binmekten endişe duyar hale gelme, insanların taşıdıkları eşyalardan-çantalardan şüphelenme, duruma ilişkin verilebilecek örneklerden bazılarıdır. Bireylerin yaşadığı bu korku ve endişe hali artarak ilerlemeye ve neticesinde de toplumsal yaşamda güvensizlik ve her an tehdit altında olma hissinin artmasına sebep olmaktadır. Aynı zamanda özellikle 1970'lerden sonra ortaya çıkan yeni toplumsal sorunların yarttığı güvensizlik hissi, devlet otoritesinin yarattığı güvensizlik hissinin sarsılmasına da sebep olmuştur. Bu bağlamda da terörizmin, terör eylemlerini kullanarak yaratmak istediği devletin güvenlik politikalarına yönelik güvensizlik hissi toplumlarda artış göstermektedir. Terörist saldırıların ana hedeflerinden biri korku kültürünü çağrıştırmaktadır. Bu bağlamda terörizm korkusu esasen bilinmeyenin korkusudur. Toplumun korkması, kurulu devlet ve toplum düzenini temelden sarsacağı için terör örgütleri için bireyleri korkutmak kolay ve sonuç odaklıdır. Anahtar Kelimeler: Terör, Terörizm, Terörizm Korkusu, Risk, Endişe
Turkish conservatives and Cyprus in foreign policy in the context of constructivist theory and identity; 1960-1980 era
Nearly all analysis of Turkish Foreign Policy in Cold War era has been made with rational approaches which are Realist/neo-realist power politics-based, up until today. Analyses are excluded from social factors as culture, value and history etc… However, Constructivist Theory of International Relations make an analysis by giving meaning to rational parameters as power, structure, anarchy, interest etc… by emphasising social construction process and putting forward Identity concept. Constructivist Theory claim that it is true way to evaluate realities with their all social aspects in contrary to rational theories. Besides, when Alexander Wendt, who is the most important name of theory, examines state acts in international politics, he uses state identity internationally. He does not evaluate internal-external connection of state identity. In this point, thesis tries to put forward existence of internal sub-identities of states and their impacts on state acts. Within this framework Turkish Conservatism is a main actor of thesis as a sub-identity of Turkish Republic state identity. Cyprus Question which has taken part in both domestic and foreign politics of Turkey for long years, is an analysis ground. In this context, Cyprus Question policy in 1960-1980 era which belongs to Conservative identity that is one of important component of Turkish Republic state identity is dealt.
Turkish conservatives and Cyprus in foreign policy in the context of constructivist theory and identity; 1960-1980 era
Nearly all analysis of Turkish Foreign Policy in Cold War era has been made with rational approaches which are Realist/neo-realist power politics-based, up until today. Analyses are excluded from social factors as culture, value and history etc… However, Constructivist Theory of International Relations make an analysis by giving meaning to rational parameters as power, structure, anarchy, interest etc… by emphasising social construction process and putting forward Identity concept. Constructivist Theory claim that it is true way to evaluate realities with their all social aspects in contrary to rational theories. Besides, when Alexander Wendt, who is the most important name of theory, examines state acts in international politics, he uses state identity internationally. He does not evaluate internal-external connection of state identity. In this point, thesis tries to put forward existence of internal sub-identities of states and their impacts on state acts. Within this framework Turkish Conservatism is a main actor of thesis as a sub-identity of Turkish Republic state identity. Cyprus Question which has taken part in both domestic and foreign politics of Turkey for long years, is an analysis ground. In this context, Cyprus Question policy in 1960-1980 era which belongs to Conservative identity that is one of important component of Turkish Republic state identity is dealt.
Turkish conservatives and Cyprus in foreign policy in the context of constructivist theory and identity; 1960-1980 era
Nearly all analysis of Turkish Foreign Policy in Cold War era has been made with rational approaches which are Realist/neo-realist power politics-based, up until today. Analyses are excluded from social factors as culture, value and history etc… However, Constructivist Theory of International Relations make an analysis by giving meaning to rational parameters as power, structure, anarchy, interest etc… by emphasising social construction process and putting forward Identity concept. Constructivist Theory claim that it is true way to evaluate realities with their all social aspects in contrary to rational theories. Besides, when Alexander Wendt, who is the most important name of theory, examines state acts in international politics, he uses state identity internationally. He does not evaluate internal-external connection of state identity. In this point, thesis tries to put forward existence of internal sub-identities of states and their impacts on state acts. Within this framework Turkish Conservatism is a main actor of thesis as a sub-identity of Turkish Republic state identity. Cyprus Question which has taken part in both domestic and foreign politics of Turkey for long years, is an analysis ground. In this context, Cyprus Question policy in 1960-1980 era which belongs to Conservative identity that is one of important component of Turkish Republic state identity is dealt.
Forced migration policy of britain and the united states in the first half of the twentieth century
Immigrants question has been on the agenda since the ancient times. Immigrants had to abandon their homelands because of social, economic and political factors. However; they faced internment and repatriation policies in the newly arrived countries due to nativism, discrimination, wartime hysteria and xenophobia. These policies mostly associated with the third world countries were also adopted by the Great Powers such as the United States and Britain in the modern times. This study will analyze and compare internment and repatriation policies implemented by the United States and Britain in the first half of the twentieth century. Internment and repatriation of Germans, Irish, Italians, Jews, Japanese, Boers and Philippines during the Anglo-Irish War, the First and Second World War, the Second Boer War and the Philippine-American War will be examined. Additionally, segregation and repatriation that Blacks and Mexicans were subjected in Britain and the US will be discussed. Internment and repatriation policies implemented by both countries and civilian experiences will be compared and contrasted. As internment and repatriation policies adopted by Britain and the US were imposed upon civilians as compulsion, they are included in the scope of forced migration. Wars of the first half of the twentieth century and segregation and racial discrimination that came to surface from time to time in both countries became key factors for taking decision of these policies. Laws enacted by both countries against minorities affected them even if they were citizens of these countries and pushed them out of the society. Both countries followed firm and harsh policies against immigrants. Apart from discriminatory policies adopted by the governments, unofficial racism via media, organizations and newspapers were used for the execution of these policies. Keywords: Britain, Internment, Repatriation, the United States
Forced migration policy of britain and the united states in the first half of the twentieth century
Immigrants question has been on the agenda since the ancient times. Immigrants had to abandon their homelands because of social, economic and political factors. However; they faced internment and repatriation policies in the newly arrived countries due to nativism, discrimination, wartime hysteria and xenophobia. These policies mostly associated with the third world countries were also adopted by the Great Powers such as the United States and Britain in the modern times. This study will analyze and compare internment and repatriation policies implemented by the United States and Britain in the first half of the twentieth century. Internment and repatriation of Germans, Irish, Italians, Jews, Japanese, Boers and Philippines during the Anglo-Irish War, the First and Second World War, the Second Boer War and the Philippine-American War will be examined. Additionally, segregation and repatriation that Blacks and Mexicans were subjected in Britain and the US will be discussed. Internment and repatriation policies implemented by both countries and civilian experiences will be compared and contrasted. As internment and repatriation policies adopted by Britain and the US were imposed upon civilians as compulsion, they are included in the scope of forced migration. Wars of the first half of the twentieth century and segregation and racial discrimination that came to surface from time to time in both countries became key factors for taking decision of these policies. Laws enacted by both countries against minorities affected them even if they were citizens of these countries and pushed them out of the society. Both countries followed firm and harsh policies against immigrants. Apart from discriminatory policies adopted by the governments, unofficial racism via media, organizations and newspapers were used for the execution of these policies. Keywords: Britain, Internment, Repatriation, the United States
Forced migration policy of britain and the united states in the first half of the twentieth century
Immigrants question has been on the agenda since the ancient times. Immigrants had to abandon their homelands because of social, economic and political factors. However; they faced internment and repatriation policies in the newly arrived countries due to nativism, discrimination, wartime hysteria and xenophobia. These policies mostly associated with the third world countries were also adopted by the Great Powers such as the United States and Britain in the modern times. This study will analyze and compare internment and repatriation policies implemented by the United States and Britain in the first half of the twentieth century. Internment and repatriation of Germans, Irish, Italians, Jews, Japanese, Boers and Philippines during the Anglo-Irish War, the First and Second World War, the Second Boer War and the Philippine-American War will be examined. Additionally, segregation and repatriation that Blacks and Mexicans were subjected in Britain and the US will be discussed. Internment and repatriation policies implemented by both countries and civilian experiences will be compared and contrasted. As internment and repatriation policies adopted by Britain and the US were imposed upon civilians as compulsion, they are included in the scope of forced migration. Wars of the first half of the twentieth century and segregation and racial discrimination that came to surface from time to time in both countries became key factors for taking decision of these policies. Laws enacted by both countries against minorities affected them even if they were citizens of these countries and pushed them out of the society. Both countries followed firm and harsh policies against immigrants. Apart from discriminatory policies adopted by the governments, unofficial racism via media, organizations and newspapers were used for the execution of these policies. Keywords: Britain, Internment, Repatriation, the United States