Physical education and sports lesson
322 theses under this subject heading
Futbol altyapı yaş gruplarındaki oyuncuların durumluk-sürekli kaygı düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi
Giriş ve Amaç: Futbol dünya çapında en popüler ve yaygın sporlardan biridir. Yetenekli bir futbolcunun gelişmesi ve başarılı bir kariyer yolunda ilerlemesi genellikle iyi bir altyapı eğitimiyle başlar. Futbol altyapısı genç sporculara temel becerileri kazandırmayı ve onları profesyonel futbola hazırlamayı amaçlamaktadır. Futbolcuların fiziksel ve teknik gelişiminin yanı sıra psikolojik durumları da oldukça önemlidir. Bu çalışmada futbol altyapı yaş gruplarında durumluk - sürekli kaygı seviyelerinin çeşitli değişkenlere göre düzeyleri incelenmiştir. Gereç ve Yöntemler: Araştırmaya katılan futbolculara araştırmanın amacı ve önemi anlatılmıştır. Sonrasında Demografik Bilgi Formu ve Çocuklar İçin Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri doldurtulmuştur. Tanımlayıcı değerler, yüzde, maksimum, minimum, ortalama ve standart sapma olarak sunulmuştur. Verilerin Shapiro -Wilk normallik dağılım testi gerçekleştirilmiş ve normal dağılım göstermediği bulunmuştur (p<0,05). Bu sebeple parametrik olmayan analizler gerçekleştirilmiştir. Sporcuların yaş, spor yaşı, mevki, bulundukları şehir, ailelerin gelir durumları ve kardeş sayısı ile anketlerden aldıkları puanların fark analizleri Kruskall-Wallis testi ile analiz edilmiştir. Gruplar arasındaki ikili farklılıklar ise Dunn's posthoc testi ile gösterilmiştir. Ailede sporcu geçmişi durumu farklılıkları için Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Verilerin analizi JASP (versiyon 0.19.1, Hollanda) yazılımı ile gerçekleştirilmiştir. İstatistiki anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılan futbolcuların durumluk-sürekli kaygı seviyeleri spor yaşı, yaş ve mevkilerine göre incelenmesi yapılmıştır. Spor yaşı grubu olarak incelendiğinde durumluk ve sürekli kaygı puan ortalamasının değişmediği gözlemlenmiştir. Yaş grubu olarak incelendiğinde 11 yaş grubunun en düşük değerde olduğu, yaş büyüdükçe kaygı puanın düşük oranda yükseldiği gözlemlenmiştir. Mevki olarak incelendiğinde orta saha grubunun en yüksek değerde olduğu gözlemlenmiştir. Sonuç: Araştırmaya katılan futbolcuların spor yaşı, yaş ve mevkilere göre durumluk-sürekli kaygı seviyeleri test edilmiş, her değişkene göre kaygı seviyelerinin değiştiği tespit edilmiştir. Anahtar kelimeler: Futbol, altyapı, kaygı, stres, yaş.
Beden eğitimi ve spor öğretim programında yer alan sosyal beceriler üzerine nitel bir araştırma: Uygulama, engeller ve öneriler
Bu araştırmanın amacı 2006-2007 eğitim-öğretim yılından itibaren uygulanan beden eğitimi ve spor öğretim programı özel amaçlarından 8. maddeye yönelik öğretmen görüşlerini incelemektir. Beden eğitimi ve spor öğretim programı 8. madde; iletişim, iş birliği, adil oyun (fair play), sosyal sorumluluk, liderlik, doğaya duyarlılık ve farklılıklara saygı becerilerine yöneliktir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim(fenomolojik) modeliyle desenlenmiştir. Araştırmaya Diyarbakır ili kamu ortaokullarında görev yapan toplamda 20 öğretmen katılmıştır. Bu araştırma grubunun oluşturulmasında amaçlı örneklem yöntemlerinden ölçüt örneklemi türünden yararlanılmıştır.. Araştırmadaki verilere görüşme tekniğiyle ulaşılmıştır. Bu verileri elde etmek için yarı yapılandırılmış görüşme formları araştırmacı tarafından geliştirilmiştir. Elde edilen veriler içerik analiziyle çözümlenmiştir. Araştırmada beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin araştırmaya konu olan becerilere yönelik yaptığı uygulamalar ve bu uygulamalar sırasında yaşadığı problemler, bu becerileri geliştirmek adına sunduğu öneriler tespit edilmeye çalışılmıştır. Araştırmaya katılan öğretmenlerin konu olan becerilere yönelik uygulama, problem ve öneri bakımından görüşleri incelendiğinde bu görüşlerin oldukça çeşitlilik gösterdiği saptanmış ancak bu çeşitliliğin uygulama ve problem bölümlerine oranla öneri bölümlerinde daha fazla olduğunu sonucuna varılmıştır.
Lise öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarının sosyalleşme üzerine etkisinin incelenmesi
Bu çalışma, lisede öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumlarının sosyalleşme üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın evrenini 2021-2022 eğitim öğretim yılında Şırnak ili Silopi ilçe Milli Eğitim Müdürlüğüne bağlı altı farklı devlet okulunda 9,10,11ve 12. Sınıflarda eğitim –öğretim gören 600 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise evren grubu içerisinde rastgele seçilen öğrenciler oluşturmaktadır. Araştırmada mevcut durumu ortaya çıkarmak için veri toplama aracı olarak öğrencilerin bazı sosyo-demografik ve spora ilişkin bilgilerinden oluşan 11 soruluk kişisel bilgi formu, Güllü ve Güçlü (2009) tarafından geliştirilen 35 maddelik Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği ile spor ve sosyalleşme düzeylerini belirlemek amacıyla Şahan (2008) tarafından geliştirilen 35 maddelik spor ve sosyalleşme ölçeği kullanılmıştır. Anahtar kelimeler: beden eğitimi, spor ve sosyalleşme, tutum
Beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin proje hazırlama sürecinde karşılaştıkları zorluklar: Nitel bir inceleme
Daha sonra doldurulacaktır.
Taekwondo temalı pliometrik antrenmanların 9-12 yaş taekwondocuların fiziksel uygunluk parametreleri ve taekwondo performans protokolü üzerine etkileri
Bu çalışma 9-12 yaş kadın taekwondo sporcularında, taekwondo temalı pliometrik antrenman programının, sporcuların fiziksel uygunluk parametrelerine ve TPP (Taekwondo performans protokolü)'ne olan etkilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Yapılan çalışma, Polatlı ilçesinde antrenman yapan, yaşları 9-12 yaş arasında değişen 23 müsabık kadın sporcunun gönüllü katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma, taekwondo temalı pliometrik antrenman yapan (n=12) deney ve klasik taekwondo antrenmanı yapan (n=11) kontrol gruplarından oluşan 2 grup üzerinde gerçekleştirilmiştir. 8 hafta süreli bu çalışmada; deney grubu sporcuları, haftada 3 gün klasik taekwondo antrenmanlarına ve 2 gün taekwondo temalı pliometrik antrenmanlara katılırken, kontrol grubu sporcuları haftada 5 gün klasik taekwondo antrenmanlarına katılmışlardır. Sporcuların boy uzunluğu ve vücut ağırlığı ölçümleri yapılıp, vücut kitle indeksleri belirlenmiştir. Katılımcıların fiziksel uygunluk parametrelerini incelemek için; esneklik, çeviklik, görsel reaksiyon, dikey sıçrama testleri uygulanmıştır. TPP'ye olan etkisini incelemek içinde; Taekwondo ya özgü performans testleri olan; TPP testi yapılmıştır. Tüm verilerin analizinde SPSS version 25.0.0 paket programından yararlanılmış anlamlılık için alfa seviyeleri 0,05 üzerinden değerlendirilmiştir. Veri tablo sunumlarında, değerler ortalama (X) ve standart sapma (Ss) olarak belirtilmiştir. Dikey sıçrama değerlerinde, deney grubunda önemli bir iyileşme görülürken (p<0,05), kontrol grubunda anlamlı bir gelişme kaydedilmemiştir. Esneklik ve çeviklik ölçümlerinde deney grubu lehine pozitif değişimler gözlemlenmiş olsa da bu değişiklikler istatistiksel açıdan anlamlılık düzeyine ulaşmamıştır. Reaksiyon süresi değerlendirmelerinde her iki grupta da gelişmeler kaydedilmekle birlikte, gruplar arası fark anlamlı bulunmamıştır. TPP bulguları, teknik süratte gelişmeler olduğunu gösterse de, tekme sayısındaki artış istenen düzeye ulaşmamış; bu durum, uygulama sırasında geçerli vuruş oranıyla ilişkilendirilmiştir. Sonuç itibariyle, taekwondo temalı pliometrik antrenman programının 9-12 yaş sporcularda fiziksel uygunluk parametrelerini ve taekwondo'ya özgü performans çıktıları olan teknik sürat, teknik frekans ve çabukluk gibi bileşenleri geliştirmede etkili olabileceği sonucuna varılmıştır.
Dijital hikâye anlatımı ile kapsayıcı eğitim bağlamında beden eğitimi öğretmen eğitimi: Bir eylem araştırması çalışması
Bu eylem araştırmasında, dijital hikâye anlatımının (DHA) beden eğitimi öğretmen adaylarının kapsayıcı eğitim bağlamında mesleki gelişimlerine katkısı incelenmiştir. Ayrıca, beden eğitimi öğretmen adaylarının oluşturdukları dijital hikâyelerin öğretmen eğitimcileri tarafından nasıl alımlandığını keşfedilmiştir. Bu amaçla araştırmaya 28 haftalık bir müdahale programına gönüllü 6 beden eğitimi öğretmen adayı ve onlarla çalışan 4 öğretmen eğitimcisi katılmıştır. Bu araştırmada nitel bir yaklaşım benimsenmiştir. Veriler, öğrenme topluluğundaki yarı yapılandırılmış odak grup görüşmelerinin ardından edinilen seslerin kayıtları alınarak, DH'lerin metinleri deşifre edilerek ve alandaki gözlem notları tutularak toplanmıştır. Veri setinin analizi için tematik analiz gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın bulguları, DHA'nın dâhil edilmesiyle öğretmen adaylarının kapsayıcı eğitimin bileşenlenlerini kendi deneyimleri üzerinden anlamalarının ve okullardaki uygulamalarını daha kapsayıcı hâle getirmenin değerini, görev sorumluluklarını fark etmelerinin mümkün olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda öğretmen adaylarının kapsayıcı eğitimi, mesleklerinin özü olan hareket ile kendilerinin bağımlı ve bağımsız yaşam kalitesi olarak ortaya koydukları alanlarda sunabilecekleri katkıları anlamlandırabildikleri görülmektedir. Ayrıca DHA'nın dâhil edilmesi, öğretmen adaylarının dinlenmesini sağlayarak üniversitede aldıkları eğitimin daha kapsayıcı olmasına katkıda bulunmaktadır. DHA ile kapsayıcı eğitim olarak özetlenebilecek bu uygulamanın hem öğretmen eğitimcilerinin kendi uygulamaları üzerine yansıma yapması hem de öğretmen adaylarının sesinin duyulması açısından eylem araştırmasının odağında olan "Kendi uygulamalarımızı nasıl değiştirebiliriz?" sorusuna özgün cevapları ortaya çıkardığı söylenebilir. Diğer yandan öğretmenlerin profesyonel sermayelerine vurgu yapan Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012), derslerdeki başarı ve kanıtın öneminin yanında standart testlerde gösterilen beceri artışının ölçülmesi hiçbir zaman öğretmenin asıl büyüsü olan çocukların neşeyle sınıfa gelmesi, onların yaşamlarının geri kalanı için edinecekleri ilgi alanları ile buluşması ve zora düştüklerinde onları ayağı kaldırması hikmet ve görkeminin önüne geçmemesi gerektiğini ifade etmektedir(Hargreaves, A., & Fullan, M. ,2012, S.10). Yazarlara göre asıl sorun olan kanıtların kullanılması değil ama sayısal veri, teknolojik araç, gereç ve dar bakışlı test odaklı hedef takıntısının getirdiği işlevsizliktir. Asıl işlevsel olan ise tüm öğrenciler için öğrenme ve başarıyı geliştirmek, onların refahlarını ve karakterlerini geliştirmek ve avantajlı olanlar ile dezavantajlı sosyal geçmişe sahip olanlar arasındaki farkı kapatmaktır (Hargreaves, A., & Fullan, M. ,2012, S.13). Öğretmenin standart eğitimden ziyade öğrencilerin bireysel farklılıklarının farkında olarak dahil edilmesinde etkili olabilmesi için öğretmen eğitimi sırasında özellikle dezavantajlı öğrencilerin dahil edilmesiyle ilgili yenilikçi yaklaşımlar ile tanışmasının, kendi çözümlerini üretmesinin önemli olduğu söylenebilir. Aynı zamanda Hargreaves, A., & Fullan, M. (2012)' öğretmenleri ve öğretimi geliştirmek için öğretmenlerin içinde bulunduğu koşulları ve parçası oldukları topluluk ve kültürlerin geliştirilmesi gerektiğini ifade etmektedir (Hargreaves, A., & Fullan, M. ,2012, S.45). Bu yüzden bu araştırma kapsamında güven ortamı oluşturarak deneyimlerin anlatılması ve anlatılan deneyimlerin daha geniş çevrelerle paylaşılmasına imkan tanıyan atölye temelli Dijital Hikaye Anlatımı aday öğretmenlerin ve öğretmenlerin içinde bulundukları kültürlerin iyileştirmesine katkıda bulunmak amacıyla yenilikçi, yaratıcı ve güçlendirici bir yaklaşım olarak kullanılması planlanmaktadır. Bu sayede aday öğretmenler dezavantajlı grupların yaşam kalitelerinin iyileştirilmesi için yalnızca bireysel bilgi edinmekle kalmayacak aynı zamanda aktif yaşam yoluyla yaşam kalitesinin iyileştirilmesinde bir değişim elçisi olarak hikayelerini daha geniş çevrelerle paylaşıp kültürel dönüşüme öncülük edebileceklerdir. Bu kapsamda araştırmanın amacı, öğretmenlerin ve aday öğretmenlerin bireylerin farklılarını göz önünde bulunduracak şekilde dijital hikâyeleriyle aktif kaliteli yaşamı nasıl anlamlandırdığını incelemektir.
Analysis of vocational burnout levels among permanent and contracted physical education teachers working in the district of van
Job/occupational burnout is one of the major problems that most individuals may experience today. Nowadays, Job/occupational burnout is one of the most important issues in all private and public work areas. Today's working environments lead to the development of burnout in many aspects. Burnout, which causes serious problems for employees and organizations; negatively affects working life, individual's material and moral status, family life and social life. One of the occupational groups which most frequently experienced burnout is the teaching, physical education teachers who carry out physical education and sports classes in institutions, the effects of the negative conditions in the institutions they work on the teachers appear as burnout. The aim of this study is to determine the burnout levels of physical education teachers. Sampling space is Van province and the samples taken from Van, İpekyolu, Tusba, Edremit, Gürpınar and Muradiye districts. The population of the study is composed of 121 permanent and contracted physical education teachers (37 female and 84 male). In this study, a questionnaire method consisting of 29 questions, the Maslach burnout questionnaire consisting of 22 questions and demographic information of participants with 7 questions, was applied. SPSS (Statistical Package Program for Social Science) 21.0 software was used for the analysis of the data. When the study results are evaluated with literature results, it is concluded that physical education teachers don't have occupational burnout and their emotional exhaustion is slightly high.
Taşıma merkezi ortaokullara devam eden öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutum ve özgüven düzeylerinin bazı değişkenlere göre araştırılması (Van ili örneği)
Bu çalışmanın amacı taşıma merkezi ortaokullara devam eden öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutum ve özgüven düzeylerinin bazı değişkenlere göre araştırılmasıdır. Veri toplama aracı olarak Beden Eğitimi ve Spor Dersi Tutum Ölçeği, Piers Harris Öz-Kavram Ölçeği ve Kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Veri analizleri SPSS paket programı kullanılarak yapılmıştır. Kolmogorov-Simirnov ve Shapiro Wilk testleri uygulandığında, verilerin normal dağılım göstermediği tespit edilmiştir. Değişken karşılaştırılmasında Mann Whitney U testi ve Kruskall-Wallis testleri kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p˂0,05 olarak kabul edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre gözlük kullanımı değişkenine bağlı olarak öz güven düzeylerinde anlamlı fark yokken (p>0,05), tutum düzeylerinde anlamlı fark gözlük kullanmayanlar lehinedir (p˂0,05). Aile tipi değişkenine göre çekirdek ailede yaşayanların tutum puanları parçalanmış ailede yaşayanlara oranla anlamlı derecede yüksektir. Anne ve baba eğitim düzeyi değişkenine göre tutum düzeyinde babası lise mezunu olanlarda okuryazar olmayanlara oranla daha yüksek, anne eğitim düzeyi ilköğretim ve lise olanlarda lisansüstü eğitime sahip olanlara oranla anlamlı derecede yüksek fark tespit edilmiştir (p˂0,05). Spor yapma ve okul sporlarına katılma değişkeni incelendiğinde tutum ve öz güven düzeylerinde spor yapanlar ve sportif faaliyetlere katılanlar lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p˂0,05). Yaş, cinsiyet, sınıf, bireysel oda, VKİ, anne meslek, baba meslek, uyku süresi, spor salonu, sportif faaliyet düzenlenme, taşımalı eğitim süresi ve taşımalı olma durumu değişkenlerine bağlı olarak tutum ve öz güven düzeylerinde anlamlı bir farklılık görülmemiştir (p>0,05).
Covid 19 pandemisi sonrası lise öğrencilerinin fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunun araştırılması
Bu çalışma, Covid-19 pandemisinin lise öğrencilerinin fiziksel aktiviteye katılım motivasyonları üzerindeki etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Pandeminin getirdiği kısıtlamalar ve uzaktan eğitim süreci, gençlerin fiziksel etkinliklere katılımını olumsuz yönde etkilemiş olabilir. Bu nedenle, araştırma, lise öğrencilerinin pandemi sonrası fiziksel aktivitelere katılım motivasyonlarını anlamak için kapsamlı bir inceleme sunmayı hedeflemektedir. Çalışmada, öğrencilerin pandemi dönemindeki fiziksel aktivite alışkanlıkları, motivasyon seviyeleri, aktivite tercihleri ve motivasyonlarını artırmak için önerdikleri stratejiler kapsamlı anketler ve odak grup görüşmeleri aracılığıyla belirlenecektir. Elde edilen veriler, pandemi öncesine göre motivasyon düzeylerindeki değişiklikleri, motivasyonu etkileyen faktörleri ve öğrencilerin fiziksel aktiviteye katılımını teşvik etmek için önerilen çözümleri içerecektir. Sonuçlar, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunu ölçen bir ölçeğin sonuçlarını gösteriyor. Ölçeğin farklı maddelerine verilen yanıtlar incelendiğinde, katılımcıların çoğunlukla "kesinlikle katılıyorum" ifadesini kullandıkları görülüyor. Ölçek alt boyutlarına bakıldığında, bireysel nedenlerin ortalaması çevresel nedenlerden ve nedensizlikten daha yüksek. Bu bulgular, fiziksel aktiviteye katılım motivasyonunu değerlendiren ölçeğin genel olarak yüksek bir güvenilirliğe sahip olduğunu gösteriyor (Cronbach'ın Alpha değeri 0,808). Katılımcıların genellikle fiziksel aktiviteye katılımı olumlu bir şekilde değerlendirdiği ve çoğunlukla motivasyonlarının yüksek olduğu sonucuna varılabilir. Bu veriler, fiziksel aktivite teşvik programları veya motivasyon artırma stratejileri geliştirirken hangi faktörlerin öne çıkabileceğini anlamak için değerli bir kaynak olabilir. Özellikle bireysel nedenlerin diğer alt boyutlardan daha yüksek olması, bireylerin kişisel motivasyonlarının fiziksel aktiviteye katılımı belirlemede önemli bir rol oynayabileceğini gösteriyor.
Investigation of the relation between the level of motor performance and the quality of life in children of the 8-10 age group
The purpose of the present study was to investigate the relation between the motor performance level of children of the 8-10 age group and their quality of life. The sample of the study comprised the 434 students of the 8-10 age group (X̅ = 9.17 ± 0.80 years; BMI= 17.46 ± 3.05 kg/m2; Weight= 32.45 ± 8.30 kg; Height= 135.19 ± 10.18 cm) who attended the primary schools in the city center of the province of Usak. Health-Related Quality of Life Questionnaire - Family Form (KINDL) and BOT-2 (Short Form) were employed in order to evaluate the students' quality of life and their motor skills. When the test results were evaluated, a statistically significant difference was found in the "Upper Limb Coordination", "Fine Motor Precision", "Bilateral Coordination", "Running Speed and Agility", "Strength", "Overall Motor Performance" and "Family" sub-scale values of the female and male students (p< 0.05). According to age groups, statistically significant differences were found between "The Overall Motor Performance" values and "School" sub-scale (p< 0.05). While a positive correlation was found between "The Overall Quality Of Life" values of individuals and the values of "Fine Motor Precision", "Fine Motor Integration", , "Running Speed And Agility", "The Overall Motor Performance" (p< 0.05) and "Balance" (p< 0.01), no correlation was found between other parameters (p> 0.05). Consequently, the present study which has been conducted to find out the relation between the motor performance and the quality of life suggests that female children of the 8-10 age group have better fine motor skills, while the male children of the same age group have better gross motor skills and better overall motor skill performances, that motor skill performances and the quality of life increase depending on the increase in age, and that the individuals with better levels of motor performance has higher quality of life. This Master Degree Thesis, has been supported by Scientific Researches Department Uşak University. Keywords: Motor Competence, Quality of Life, School, Children, Family
Beden eğitimi dersinde verilen ev ödevlerinin çocukların karakter gelişimine etkisi
Bu araştırmanın amacı Beden Eğitimi dersi kapsamında verilen ev ödevlerinin öğrencilerin karakter gelişimine etkisinin olup olmadığının belirlenmesidir. Araştırmanın örneklemi 2016-2017 eğitim öğretim yılında Aydın'ın Efeler ilçesinde bulunan bir ilköğretim okulunda 5. sınıfta öğrenim görmekte olan 3 farklı sınıftan rastgele seçilmiş 100 (n=59 kız ve n=41 erkek) öğrenciden oluşmaktadır. Öğrenciler deney (n=50) ve kontrol (n=50) olmak üzere 2 gruba ayrılmıştır. Deney grubunda yer alan öğrencilere beden eğitimi dersi ilköğretim 5. sınıf müfredatına ek olarak hiçbir ekipman gerektirmeyen, öğrencilerin evde yapabileceği 8 haftalık (haftada 3 gün 1'er saat) şınav, mekik, squat, plank vb. hareketlerden oluşan egzersiz programı ev ödevi olarak verilmiştir. Kontrol grubunda yer alan öğrenciler beden eğitimi dersi dışında herhangi bir aktiviteye katılmamışlardır. Deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin karakterlerinin belirlenmesinde Martin J. Lee ve ark. (2000) tarafından geliştirilerek, Frogozo (2006) tarafından modifiye edilen "Youth Sports Value Questionnaire" (Genç Sporcular Değer Anketi) kullanılmıştır. Anket Yalız (2011) tarafından Türkçeye uyarlanmıştır. Anket 8 haftalık egzersiz programı öncesinde ve sonrasında uygulanmıştır. Anketlerden elde edilen veriler SPSS 22.0 paket programında 0.05 anlamlılık düzeyinde ve %95 güven aralığında değerlendirilmiştir. Yapılan istatistiki analizlerde deney ve kontrol grubundaki öğrencilerin ön test puanları arasında deney grubundaki öğrenciler lehine anlamlı bir farklılığın olduğu (p=0.032; p<0.05); bu farklılığın son testte daha da arttığı (p=0.001; p<0.05) bulgusuna ulaşılmıştır. Elde edilen bu bulgu doğrultusunda beden eğitimi dersinde öğrencilere ev ödevi olarak verilen şınav, mekik, squat, plank vb. hareketleri barındıran egzersiz programının öğrencilerin karakter gelişimine katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu nedenle ilköğretim okullarında öğrenim gören öğrencilere ek hiç bir araç ve beceri gerektirmeyen basit hareketler ödev olarak verilmelidir. Böylece öğrencilerde istenilen davranış değişikliklerinin sağlanabileceği öngörülmektedir.
Beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki inançları ile program okuryazarlığı arasındaki ilişkinin incelenmesi (Osmaniye ili örneği)
Araştırmanın amacı beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki inançları ile program okuryazarlıkları arasındaki ilişkiyi çeşitli değişkenlere göre incelemektir. Araştırmanın evreni 2022-2023 eğitim öğretim yılında Osmaniye ilinde görev yapan 303, örneklemi ise 171 erkek 61 kadın olmak üzere 232 beden eğitimi öğretmenidir. Araştırmada nicel yöntem, model olarak da ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu, Mesleki İnanç Ölçeği ve Program Okuryazarlık Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi IBM SPSS 23.0 ile yapılmıştır. Kolmogrov-Smirnov değerlerine göre verilerin normal dağılım göstermediği belirlenmiştir. Beden Eğitimi Öğretmenlik Mesleğine İnanç ve Program Okuryazarlık arasındaki ilişkinin belirlenmesi için Spearman Korelasyon Katsayısı, ikili karşılaştırmalarda Mann Whitney U Testi, üç ve daha fazla karşılaştırmalarda Kruskal Wallis H testlerinden yararlanılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonucunda spearmankorelasyon testi sonucunda beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki inanç ve program okuryazarlıkları arasında Program Hedefleri ile Çalışma Arzusu, Beden Eğitimine Verilen Değer ve Mesleki İnanç Ölçeği Toplam Puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki, Program İçeriği ile Beden Eğitimine Verilen Değer ve Mesleki İnanç Ölçeği Toplam Puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki görülürken Çalışma Arzusu alt boyutunda ilişki olmadığı görülmektedir. Öğrenme-Öğretme Süreci alt boyutu ile Çalışma Arzusu, Beden Eğitimine Verilen Değer ve Mesleki İnanç Ölçeği Toplam Puanları arasında negatif yönde anlamlı bir ilişki olduğu görülmektedir. Ölçme ve Değerlendirme alt boyutu ile Çalışma Arzusu, Beden Eğitimine Verilen Değer ve Mesleki İnanç Ölçeği Toplam Puanları arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmektedir. Beden eğitimi öğretmenlerinin program okuryazarlığı toplam puanları ile Çalışma Arzusu, Beden Eğitimine Verilen Değer ve Mesleki İnanç Ölçeği Toplam Puanları arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı görülmektedir. Ayrıca beden eğitimi öğretmenlerinin Mesleki İnanç ve Program Okuryazarlık durumlarının cinsiyet, hizmet yılı, medeni durum, öğretim kademesi ve idari görev yapma değişkenlerine göre toplam puanları ve alt boyutlarına göre anlamlı bir farklılığın olmadığı bulunurken, eğitim durumu değişkenine göre beden eğitimi öğretmenlerinin çalışma arzusu alt boyutunda istatiksel olarak anlamlı fark olduğu bulunmuştur.
Beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumun bireysel ve sosyal sorumluluğa etkisi: Ortaokul öğrencilerine bir araştırma
Bu araştırma, ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumları ile bireysel ve sosyal sorumluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin tespit edilmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın araştırma grubunu 2023-2024 eğitim-öğretim yılında öğrenim gören 211 kadın, 220 erkek olmak üzere toplamda 431 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toplanmasında demografik bilgi formunun yanı sıra "Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği" ile "Bireysel ve Sosyal Sorumluluk Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada betimleyici istatistik, t testi, One-Way Anova ve Tukey analizlerine yer verilmiştir. İlişkisel model kapsamında ise Pearson korelasyon ve regresyon analizlerine başvurulmuştur. Araştırmanın sonucunda ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik olumlu bir tutum sergiledikleri, bireysel ve sosyal sorumluluk seviyelerinin iyi derecede olduğu tespit edilmiştir. Ortaokul öğrencilerinin bireysel ve sosyal sorumluluklarının cinsiyet, yaş ve sınıf seviyesi değişkenlerinde anlamlı farklılıklar bulunurken; beden eğitimi dersi tutumlarında yalnızca sınıf seviyelerinde anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. İlişkisel model kapsamında ise ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersi tutumları ile bireysel ve sosyal sorumluluk düzeyleri arasında orta dereceli, pozitif ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Regresyon analizi bulguları göz önünde bulundurulduğunda ise öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik tutumları arttıkça, bireysel ve sosyal sorumluluk düzeylerinin de artacağı söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Beden eğitimi dersine yönelik tutum, Bireysel ve Sosyal Sorumluluk, Ortaokul Öğrencileri.
Meslek lisesi öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik durumsal ilgileri ve algılanan öz düzenleme becerilerinin incelenmesi
Bu araştırmada meslek lisesi öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik durumsal ilgilerinin algılanan öz düzenleme becerileri üzerindeki etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bunun yanında, meslek lisesi öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik durumsal ilgi ve algılanan öz düzenleme beceri seviyelerinin demografik özelliklerine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğinin incelenmesi de amaçlanmıştır. Bu doğrultuda ilişkisel tarama modelinde araştırmanın örneklemini Isparta ilinde bulunan meslek liselerinin öğrencileri arasından kolayda örnekleme yöntemi ile seçilen 697 katılımcı oluşturmuştur. Araştırmada; kişisel bilgi formu, durumsal ilgi ölçeği ve algılanan öz düzenleme ölçeğini içeren bir anket formu kullanılarak birincil veri toplanmıştır. Araştırmada elde edilen veriler, SPSS v26 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Regresyon analizi sonuçları, meslek lisesi öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik durumsal ilgilerinin algılanan öz düzenleme becerileri üzerinde pozitif yönde ve anlamlı bir etkisinin olduğunu göstermiştir. Araştırmada gerçekleştirilen t-testi ve ANOVA analizleri sonucunda4, meslek lisesi öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik durumsal ilgi düzeylerinin cinsiyetlerine, sınıflarına ve gelir durumlarına göre anlamlı farklılık göstermezken, spor yapma durumlarına göre anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Bunun yanında, meslek lisesi öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik algılanan öz düzenleme düzeylerinin cinsiyetlerine, sınıflarına ve spor yapma durumlarına göre anlamlı farklılık gösterirken, gelir durumlarına göre anlamlı farklılık göstermediği belirlenmiştir. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Durumsal İlgi, Öz Düzenleme
Mücadele sporu yapan ve yapmayan Jandarma ve Sahil Güvenlik Akademisi (JSGA) öğrencilerinin seçilmiş parametrelerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, mücadele sporu yapan ve yapmayan Jandarma ve Sahil Güvenlik Akademisi (JSGA) öğrencilerinin seçilmiş fiziksel ve motorik parametrelerinin çeşitli faktörlere göre incelenmesidir. Araştırmanın evreni; Ankara ilinde bulunan kickboks, taekwondo ve güreş dallarında aktif spor yapan erkek katılımcılardan oluşmaktadır. Araştırmanın örneklem grubu ise, JSGA'da kayıtlı olan, kickboks, taekwondo ve güreş dallarında aktif spor yapan ve yapmayan erkek katılımcılardan oluşmaktadır. Çalışmaya yaşları 18-24 aralığında 20 kickboks 20 güreş 20 taekwondo olmak üzere toplam 60 mücadele sporu yapan öğrenci ve sporcu olmayan 55 öğrenci dâhil edilmiştir. Tüm denekler erkek öğrencilerden oluşturulmuştur. Ölçümler JSGA spor tesislerinde yapılmıştır. Çalışmada sporcuların yaş, boy, vücut kompozisyonu, sürat, esneklik, çeviklik, el kavrama kuvveti, sırt kuvveti, bacak kuvveti anaerobik güç, aerobik güç parametrelerine bakılarak karşılaştırmalar yapılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22 paket programından faydalanılmıştır. Çalışmanın istatistiksel olarak anlamlılık düzeyi "p<0,05" olarak kabul edilmiştir. Yapılan analiz sonuçlarına göre, eğitim planı dışında, düzenli olarak mücadele sporu yapan JSGA öğrencilerinin sürat, çeviklik, anaerobik güç, aerobik kapasite sırt kuvveti ve bacak kuvveti düzeylerinin düzenli spor yapmayan öğrencilere göre daha iyi seviyede olduğu belirlenmiştir. Ayrıca el pençe kuvveti ve esneklik düzeyleri arasında istatistiksel olarak bir farklılık görülmemiştir. Birbirine benzer özelliklere sahip mücadele sporları arasında, fiziksel ve motorik anlamda benzerliklerin görüldüğü ancak çalışma prensipleri ve yapılan mücadele sporuna göre farklılıkların da olabileceği tespit edilmiştir. Ders programı haricinde düzenli olarak herhangi bir spor dalına özel antrenman yapmayan JSGA öğrencilerinin, genel eğitim müfredatı gereğince çeşitli ve zorlu fiziksel aktiviteler yaptıkları bilinmektedir. Bu gruba ait veriler sedanter bireyler üzerine yapılmış olan bazı araştırma sonuçları ile karşılaştırıldığında, JSGA öğrencilerinin herhangi bir spor branşında aktif olmamasına rağmen sedanter bireylere göre fiziksel parametrelerinin ve motor becerilerinin daha iyi seviyede olduğu görülmektedir. Tüm bunlar birlikte değerlendirildiğinde; JSGA öğrencilerinin eğitiminde, mücadele sporları başta olmak üzere spor faaliyetlerine daha fazla yer verilmesinin faydalı ve gerekli olduğu düşünülmektedir. Sonraki çalışmalarda askeri okul öğrencileri, polis okulu öğrencileri ve aktif görev yapan güvenlik ve asayiş personellerinin mücadele sporu yapmalarının sosyolojik, psikolojik, fizyolojik parametrelere ve mesleki verimliliğe etkilerinin araştırılması önerilmektedir.
Beden eğitimi ve spor dersinde eğitsel oyunların; öğrencilerin yaşam kalitesi, öz düzenleme becerisi ve derse karşı tutumları üzerine etkisi
Eğitsel oyunlar, öğrencilerin yalnızca fiziksel gelişimlerine değil, aynı zamanda bilişsel ve sosyal becerilerinin gelişimine de önemli katkılar sağlamaktadır. Bu araştırmada, beden eğitimi ve spor derslerinde kullanılan eğitsel oyunların, ortaokul 5. sınıf öğrencilerinin yaşam kaliteleri, öz düzenleme becerileri, derse yönelik tutumları incelenmiştir. Çalışma, ön test-son test kontrol gruplu deneysel desenle yürütülmüştür. Araştırma kapsamında, Kayseri ili Kocasinan ilçesinde bulunan Boztepe Şehit Furkan Hamamcı Ortaokulu'nda öğrenim gören 5. sınıf düzeyindeki 40 öğrenci (20 deney, 20 kontrol grubu) yer almıştır. Deney grubundaki öğrencilere sekiz hafta boyunca beden eğitimi ve spor derslerinde eğitsel oyun temelli etkinlikler uygulanmış, kontrol grubunda ise oyun temelli olmayan beden eğitimi ve spor dersleri sürdürülmüştür. Veriler, Çocuklar İçin Yaşam Kalitesi Ölçeği, İlköğretim Beden Eğitimi ve Spor Dersi Tutum Ölçeği ve Algılanan Öz Düzenleme Ölçeği ile toplanmıştır. Analizler SPSS 22 programında karma model ANOVA yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Bulgulara göre, yaşam kalitesi değişkeninde grup × test etkileşimi anlamlı bulunmuş, deney grubunda yaşam kalitesi puanları artarken, kontrol grubunda düşüş gözlenmiştir (p < .05). Öz düzenleme becerileri açısından ön test-sontest etkisi anlamlıdır; ancak grup ve etkileşim etkileri anlamlı bulunmamıştır. Bu sonuç, uygulamanın öz düzenleme üzerinde genel bir etkisi olduğunu göstermektedir. Beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarda ise grup, test ve etkileşim etkilerinin hiçbiri anlamlı bulunmamıştır Sonuç olarak, eğitsel oyun temelli öğretim, öğrencilerin yaşam kalitesini artırmada etkili olmuş; öz düzenleme becerileri üzerinde kısmi, tutumlar üzerinde ise bir etki göstermemiştir. Bu bağlamda, beden eğitimi ve spor derslerinde eğitsel oyun temelli uygulamalar yaşam kalitesi ve öz düzenleme üzerine olumlu etkiler oluşturduğu için beden eğitimi ve spor öğretmenlerine önerilmektedir.
Farklı nitelikteki liselerde öğrenim gören öğrencilerin fiziksel aktivitelerdeki sosyal destek düzeyleri ile beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarının incelenmesi
Araştırmanın amacı, Konya ilindeki farklı türde olan liselerde eğitim gören öğrencilerin fiziksel aktivitelere katılmalarına etki eden sosyal destek düzeyleri ile beden eğitimi dersi için geliştirdikleri tutumlarının bilimsel yöntemler kullanılarak ortaya konulmasını sağlamaktır. Araştırmada betimsel çalışma modeli uygulanmıştır. Araştırmanın evrenini, Konya ilinde bulunan farklı nitelikteki liselerde aktif olarak öğrenim gören öğrenciler oluşturmaktadır. Örneklem grubunu ise, Meram Anadolu Lisesi, Konevi Anadolu Lisesi, Mahmut Sami Ramazanoğlu Anadolu İmam Hatip Lisesi, Hocacihan Anadolu İmam Hatip Lisesi, Gazi Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, Selçuklu Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi ve Konya Spor Lisesinde öğrenim gören toplamda 1658 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada, araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Farias Junior vd. (2014) tarafından geliştirilen ve Küçükibiş ile Eskiler (2019) tarafından Türkçe'ye ve Türk popülasyonuna uyarlamak amacıyla güvenirlik ve geçerlilik çalışması yapılan Fiziksel Aktivitelerde Sosyal Destek Ölçeği ile Güllü ve Güçlü(2009) tarafından geliştirilen Ortaöğretim Öğrencileri İçin Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği verilerin toplanması amacıyla kullanılmıştır. Verilerin analizi IBM SPSS 25.0 paket programı yardımıyla yapılmıştır. Betimsel verilerin analizinde yüzde, frekans, ortalama ve standart sapma kullanılmıştır. Araştırmanın değişkenleri ile ilgili normallik varsayımı kutu-çizgi grafikleri, dal-yaprak grafikleri, Q-Q grafiği ve çarpıklık-basıklığa dair veriler ile değerlendirilmiştir. Geçerlilik çalışmasında Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) kullanılmıştır. Ölçeğin güvenirlik çalışmasında Cronbach's Alfa iç tutarlılık güvenirlik analizi kullanılmıştır. Ölçek puanları arasındaki ilişkilerde pearson korelasyon analizi ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Gruplar arası farklarda ise ANOVA ve Bağımsız Gruplar t-Testi kullanılmıştır. Varyansların homojenliği varsayımı Levene testi ile incelenmiştir. Varyansların homojen olmadığı durumlarda varyanslar homojen olmadığında kullanılan t- Testi istatistikleri ve Welch testi kullanılmıştır. Toplanan verilerin faktör analizine olan uygunluğu Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) katsayısı ve Bartlett testi ile incelenmiştir. Sonuç olarak, Fiziksel Aktivitelerde Sosyal Destek Ölçeği Ebeveyn Sosyal Destek ve Akran Sosyal Destek boyutu puanları ile Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu ve fiziksel aktivelerde sosyal destek düzeyi yüksek olan öğrencilerin beden eğitimi dersine yönelik olumlu tutum geliştirdiği tespit edilmiştir.
Beden eğitimi öğretmenlerinin duygusal zeka ve empatik eğilim düzeylerinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı beden eğitimi öğretmenlerinin duygusal zeka ve empatik eğilimlerinin incelenmesidir. Bununla birlikte araştırma duygusal zeka ve empatik eğilimin farklı demografik özelliklere göre farklılaşıp farklılaşmadığını da ortaya koyabilmeyi amaçlamaktadır. Betimsel nitelikli tarama modeli yöntemi kullanılarak yapılan araştırmada evren Balıkesir ilinde görev yapmakta olan beden eğitimi öğretmenlerinden oluşmaktadır. Araştırmaya 142 erkek ve 84'ü kadın olmak üzere toplam 226 beden eğitimi öğretmeni katılmıştır. Araştırmada veriler sosyo-demografik özellikleri, Gözden Geçirilmiş Schutte Duygusal Zeka Ölçeği ve Empatik Eğilim Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 26.0 paket programına aktarılmıştır. Veriler incelenmiş ve verilerin analizinde istatistiksel yöntem olarak bağımsız gruplarda T testi, tek yönlü varyans analizi ve korelasyon analizi uygulanmıştır. Yapılan analiz sonucunda demografik verilerden cinsiyet değişkeni ile empatik eğilim arasında anlamlı bir farklılık bulunmaktadır. Eğitim durumu, yaş, medeni durum, mesleki kıdem ve spor branşı değişkenleri ile empatik eğilim arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir. Cinsiyet ve eğitim durumu değişkenleri ve duygusal zeka arasında anlamlı bir farklılık bulunmakta iken yaş, medeni durum, mesleki kıdem ve spor branşı değişkenleri ile istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Yapılan korelasyon analizi sonucuna göre empatik eğilim ve duygusal zeka arasında pozitif yönde, güçlü düzeyde, anlamlı bir ilişki vardır. Yapılan çalışmanın sonuçlarına göre kadınların empatik eğilimleri ve duygusal zekaları erkeklerden daha yüksek, lisansüstü mezunu beden eğitimi öğretmenlerinin lisans mezunu beden eğitimi öğretmenlerinin duygusal zekalarından daha yüksek olup, empatik eğilim düzeyi artarken duygusal zeka düzeyi de artmaktadır. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi Öğretmeni, Empatik Eğilim, Duygusal Zeka
Beden Eğitimi ve Spor dersinde öğrenme istasyonları uygulamasının kız öğrencilerin futbol temel beceri gelişimine etkisi
Bu araştırmanın amacı, 9. sınıf kız öğrencilerinin top sürme, pas ve şut gibi temel futbol becerilerini geliştirmeye yönelik hazırlanan öğrenme istasyonu uygulamalarının etkisini incelemektir. Araştırma nicel türde kontrol gruplu ön test son test yarı deneysel eşleştirilmiş model olarak dizayn edilmiştir. Araştırmanın örneklemi İstanbul ili, Zeytinburnu ilçesindeki bir Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesinin 9. sınıflarının iki şubesinden oluşturulmuştur. Küme örnekleme yöntemi ile seçilen sınıflardan ikisi kura yolu ile deney (n=20) ve kontrol (n=21) grupları olarak belirlenmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak, Mor-Christian futbol beceri testlerinden pas ve şut testleri ile Yeagley futbol beceri testlerinden top sürme testi aracılığı ile toplanan veriler kullanılmıştır. Verilerin analizinde tek faktörde tekrarlı ölçümler için iki faktörlü ANOVA ve Wilcoxon işaretli sıralar/eşleştirilmiş çiftler analiz yöntemi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre öğrenme istasyonu (deney) ve geleneksel uygulama (kontrol) gruplarının ortak etkisi şut testinde öğrenme istasyonu lehine, pas testinde ise geleneksel uygulama lehine anlamlı sonuçlar bulunurken, top sürme testinde anlamlı sonuçlar bulunmamıştır. Öğretim uygulamalarının grup farklılığı etkisinde top sürme ve pas testlerinde anlamlı sonuçlar bulunmamış ancak şut testindeki verilere göre öğrenme istasyonu uygulamalarının daha etkili olduğu şeklinde yorumlanmıştır. Öğretim uygulamalarının ölçüm farklılığı etkisinde top sürme testinde anlamlı sonuç bulunmuş, pas testinde anlamlı sonuçlar bulunmamıştır. Şut testindeki verilere göre öğrenme istasyonu uygulamalarının daha etkili olduğu şeklinde yorumlanmıştır. Anahtar Kelimeler: Öğrenme İstasyonu, Görev İstasyonu, Beden Eğitimi ve Spor, Futbolda Temel Beceriler ve Testler.
Beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojileri kullanım düzeylerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı; Diyarbakır ilinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojileri kullanım düzeylerinin incelenmesidir. Çalışma betimsel tarama modelinin kullanıldığı nicel bir araştırmadır. Araştırmanın örneklemini 2022-2023 eğitim-öğretim yılında Diyarbakır ilinde, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı, özel ve devlet okullarında görev yapan, rastgele seçilmiş 393 beden eğitimi öğretmeni oluşturmaktadır. Çalışmada Bayraktar tarafından 2015 yılında geliştirilen ''Öğretmenlerin Bilişim Teknolojisi Kullanım Düzeylerini Belirleme Ölçeği'' uygulanmıştır. Ölçekten elde edilen veriler SPSS 21.0 programı kullanılarak analizler elde edilmiştir. Araştırmanın sonucunda, beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojileri kullanımının yüksek düzeyde olduğu sonucu bulunmuştur. Ayrıca cinsiyet değişkeni açısından, beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojileri kullanım düzeyleri arasında anlamlı farlılıklar bulunmamıştır. Beden eğitimi öğretmenlerinden lisansüstü eğitim alanların bilişim teknolojileri kullanım düzeyleri, lisansüstü eğitim almayan öğretmenlere göre daha yüksek çıkmıştır. Teknolojiye dair hizmet içi eğitim almış beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojileri kullanım düzeyleri almayanlara göre anlamlı farklılık tespit edilememiştir. Lisede görevli beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojileri kullanım düzeyleri ortaokulda görev yapan beden eğitimi öğretmenlerine göre daha yüksektir. Beden eğitimi öğretmenlerinin mesleki kıdem yılı ve yaş değişkenleri incelendiğinde, gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar belirlenmiştir. Beden eğitimi öğretmenlerinin kişisel olarak sahip oldukları teknoloji ve görev yaptıkları okul değişkenleri açısından bilişim teknolojileri kullanım düzeleri incelendiğinde gruplar arasında anlamlı farklılaşma bulunmamıştır. Sonuç olarak araştırmamıza katılım gösteren beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojilerini kullanma düzeyleri iyi bir seviyededir. Diyarbakır ilinde görev yapan beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojilerinin ölçüldüğü bu çalışma örneklem büyüklüğü genişletilerek daha ayrıntılı bir çalışma yapılarak beden eğitimi öğretmenlerinin bilişim teknolojilerini kullanma düzeyleri açısından daha iyi sonuçlar ortaya çıkarılabilir.
Beden eğitimi ve spor derslerinde akran ve öz-değerlendirmenin öğrencilerin öz-düzenleme, duyuşsal ve psikomotor beceri gelişimine etkisi
Öz-değerlendirme ve akran değerlendirme, öğrenme için değerlendirme anlayışının uygulanmasında kullanılan beş strateji arasındadır. Öz-değerlendirme ve akran değerlendirmeyi kullanarak işlenen beden eğitimi derslerinin öğrencilerdeki etkilerini ayrıştırmak, öğretmenlerin derslerinde farklı öğrenci ihtiyaçları için farklı stratejiler üretmelerini sağlayabilmesi açısından önemlidir. Bu nedenle bu çalışma, beden eğitimi derslerinde kullanılan öz-değerlendirme ve akran değerlendirmenin, öğrencilerin beceri öğrenimi, öz-düzenleme, motivasyon, temel psikolojik ihtiyaçların tatmini, beden eğitimine ilişkin tutum, öz-yeterlik, motivasyonel iklim ve sosyal beceri düzeylerine etkilerini karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Araştırma grubunu, öz-değerlendirme ve akran değerlendirme (10'ar kız, 5'er erkek) deney gruplarına rastgele atanan sekizinci sınıf öğrencilerinden (XYaş=13,96 yıl) oluşan iki sınıf oluşturmaktadır. Müdahale programının beden eğitimi ders planları, öz-değerlendirme ve akran değerlendirme ölçme araçları, çalışma başlamadan önce araştırmacı, uygulama öğretmeni ve uzman akademisyen tarafından hazırlanmıştır. Her iki deney grubunda da aynı materyal ve öğretim yöntemleri ile 80 dakikalık ders saatinde, yedi haftalık voleybol ünitesi işlenmiştir. Ancak gruplarda sadece ölçme ve değerlendirme uygulamaları (öz ya da akran değerlendirme) farklılaştırılmıştır (Her iki deney grubunda her ders ortalama 2,6'şar kez ölçme). Aynı ölçme araçları, öz-değerlendirme deney grubunda öğrencilerin kendi performanslarını değerlendirecekleri biçimde, akran değerlendirme deney grubunda ise öğrencilerin akranlarını değerlendirecekleri biçimde hazırlanmıştır. Deneysel sürecin başında ve sonunda öğrencilerin beden eğitimi ve spor derslerinde temel psikolojik ihtiyaç tatminleri, motor becerilerde öz-düzenlemeli öğrenme stratejileri, beden eğitimine ilişkin motivasyonları, beden eğitimi sınıflarında öğrenme ve performans yönelimleri, genel öz- yeterlikleri, sosyal becerileri, beden eğitimine ilişkin tutumları ve voleybolda parmak pas ve manşet pas becerileri ölçülmüştür. Deney gruplarının müdahale programından etkilenme düzeylerinin karşılaştırılmasında 2x2 ANOVA kullanılmıştır. Bulgular, öz- düzenlemeli öğrenmenin; görev değeri, akran öğretimi ve yardım arama bileşenlerinin, öğretmen kaynaklı öğrenme yöneliminin, parmak pas ve manşet pas becerilerine ilişkin son-test puanlarında iki deney grubunda da anlamlı artış olduğu görülmüştür. Ancak deney gruplarının, bu değişkenlerin son-testlerindeki artışları arasında anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Öz-değerlendirme, akran değerlendirme, hedef yönelimi, öz- düzenleme, voleybol becerisi, beden eğitimi ve spor
Beden eğitimi öğretmenlerinin öğretme-öğrenme anlayışları ile mesleki doyum düzeylerinin incelenmesi
Yapılan bu çalışmada beden eğitimi öğretmenlerinin öğretme-öğrenme anlayışları ile mesleki doyum düzeylerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Afyonkarahisar ve Muğla illerinde bulunan ilköğretim ve liselerde görev yapan 129 kadın ve 181 erkek olmak üzere toplam 310 beden eğitimi öğretmeni katılmıştır. Araştırmanın veri toplama sürecinde "Kişisel Bilgi Formu", "Öğretme ve Öğrenme Anlayışları Ölçeği" ve "Minnesota İş Doyum Ölçeği" kullanılmıştır. Veri analiz sürecinde ise SPSS 22.0 programında One Way ANOVA, Independent Samples test analizi, Pearson Korelasyon analizi ve Çoklu Doğrusal Regresyon analizinden faydalanılmıştır. Çalışmanın sonunda araştırmaya katılan öğretmenlerin öğretme-öğrenme süreci ölçeğinde yapılandırmacı anlayış düzeylerinin yüksek seviyede olduğu, geleneksel anlayış düzeylerinin ise orta düzeyin altında olduğu bulunmuştur. Öğretmenlerin mesleki doyumlarının ise orta seviyenin üzerinde olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin öğretme-öğrenme anlayışlarının yaş grubu, cinsiyet, medeni durum, mesleki kıdem, öğretim durumu, okulun bulunduğu yerleşim yeri, görev yapılan okul türü, haftalık ders saati, mesleği isteyerek seçme durumu, okul yönetiminden yeterli destek alma durumu ve öğretmenlik gelirini yeterli bulma durumlarına göre anlamlı farklılık göstermediği tespit edilmiştir (p>0.05). Öğretmenlerin mesleki doyum düzeylerinin ise sadece medeni durum, mesleği isteyerek seçme, okul yönetiminden destek alma, öğretmenlik gelirini yeterli bulma ve haftalık ders saati değişkenlerine göre anlamlı farklılık gösterdiği bulunmuştur (p<0.05). Bunun yanında öğretmenlerin öğretme-öğrenme anlayışları ile mesleki doyum düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı ilişki olduğu görülmüştür (p<0.05). Sonuç olarak, beden eğitimi öğretmenlerinde öğretme-öğrenme anlayışlarının mesleki doyum üzerinde belirleyici olduğu söylenebilir. Anahtar kelimeler: Beden eğitimi öğretmenleri, öğretme-öğrenme anlayışı, mesleki doyum
Dijital göçmen beden eğitimi öğretmenlerinin COVID-19 pandemi sürecindeki dijital dönüşüm üzerine görüşleri
COVID-19 pandemisi, eğitim dahil birçok alanı olumsuz etkilemiş ve beden eğitimi dersleri de dahil olmak üzere birçok uygulama ağırlıklı ders zorlu bir süreç yaşamıştır. Bu noktada, bu süreci deneyimleyen öğretmenlerin özellikle dijital dönüşüm konusundaki görüşlerinin oldukça değerli olduğu düşünülmektedir. Araştırma, beden eğitimi öğretmenlerinin pandemi sürecinde dijital becerileri ne kadar etkili kullandıklarını ve karşılaştıkları zorlukları da ele almaktadır. Bu nedenle, araştırma, beden eğitimi öğretmenlerinin uyguladığı dijital dönüşüm stratejilerine odaklanmaktadır. Bu araştırmada, beden eğitimi öğretmenlerinin COVID-19 pandemisi sürecinde dijital dönüşüm konusundaki deneyimlerini incelemek amaçlanmıştır. Araştırma grubunu Denizli ilindeki devlet okullarında görev yapmakta olan, 42 yaş üstü beden eğitimi öğretmenleri oluşturmuştur. Çalışmada katılımcılar ile 2022-2023 bahar yarıyılında sanal ortamda Zoom uygulaması üzerinden bireysel görüşmeler yapılmıştır. Araştırmada yorumlayıcı fenomenoloji deseni kullanılmış. Örneklem seçerken ise amaçlı örnekleme stratejilerinden kartopu ve ölçüt örneklem yöntemi tercih edilmiştir Veriler yarı-yapılandırılmış görüşme tekniği ile toplanmıştır. Toplanan veriler tematik içerik analizi kullanılarak analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda katılımcıların neredeyse tamamının öğrencilere ulaşmak da sorun yaşadığı tespit edilmiştir.. Araştırmada ortaya çıkan diğer bir önemli sonuç, öğretmenlerin ve öğrencilerin teknolojik araçları kullanmadaki yeterlilik durumunun değişkenliği ve motivasyon eksikliği gibi faktörlerin eğitime yansımasıdır. Bu çalışma, beden eğitimi öğretmenlerinin pandemi sürecinde dijital dönüşüm konusundaki görüşlerini ortaya koyarak, dijital teknolojilerin eğitimdeki önemine dair bir farkındalık oluşturabilir. Öğretmenler arasındaki yeterlilik değişkenliği bulgusuna dayanarak öğretmenlerin teknoloji kullanımı konusunda daha fazla eğitim almaları gerektiği sonucuna, öğrencilerin teknolojik araçları kullanmadaki yeterlilik durumlarının artırılması için çözümler üretilmesi gerektiği sonucuna varılabilir Öğretmenlerin dijital çağa ayak uydurma konusunda daha fazla desteklenmeleri ve hizmet içi eğitimlerin artırılması bu sürecin başarılı bir şekilde yürütülmesi için gereklidir. Dijital çağda doğup büyüyen dijital yerli çocuklara eğitim veren dijital göçmenlerin de kazanması gereken özellikler belli aralıklarla test edilmeli, çıkan sonuca göre yönlendirilmelidir. Anahtar kelimeler: Beden eğitimi öğretmeni, COVID-19 pandemisi, dijital dönüşüm, uzaktan eğitim.
İnformel öğrenme perspektifinden Beden Eğitimi ve Spor dersinde dijital dönüşüm
Bu çalışmanın amacı, Beden Eğitimi Öğretmenlerinin neden İnformel öğrenmeyi tercih ettiği, beden eğitimi/spor dersinde dijital dönüşüm ve teknolojik yetkinlik ile ilgili deneyimlerini ayrıntılı incelemektir. Araştırma, olgubilim(fenomenoloji) deseni kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya, informel öğrenmeyi tercih eden altı Beden Eğitimi ve Spor öğretmeni gönüllü olarak katılmıştır. Veri toplamak amacıyla yarı yapılandırılmış görüşme soruları kullanılarak görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Görüşme kayıtları, MAXQDA programı kullanılarak tematik içerik analizi yapılarak kategorize edilmiştir. Tematik içerik analizi sonucunda, mesleki öğrenme ve dijital dönüşüm olmak üzere iki ana tema altında bulgular elde edilmiştir. Mesleki öğrenmeye ilişkin bulgular, kişisel gelişim, formel ve informel öğrenme ve mesleki yetkinlik alt temaları olarak ortaya çıkmıştır. Dijital dönüşüme ilişkin alt başlıklar ise dijital okuryazarlık, kullanılan Web 2.0 araçları ve dijital çağda değişen beden eğitimi öğretmeni özellikleri olarak belirlenmiştir. Araştırmada, beden eğitimi ve spor öğretmenleri öğrenci ihtiyaçlarına daha etkili bir şekilde yanıt vermek için informel öğrenmeyi tercih etmektedirler. Bunun nedeni, bu şekilde güncel bilgilere ve araştırmalara hızlı erişim sağlamalarının yanı sıra zaman tasarrufu yapmalarının da mümkün olmasıdır. Formel eğitime karşı çıkmadıkları aksine geliştirilerek seviye branşlara göre belirlenmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan edinilen bilgilere göre teknolojik yetkinliğin meslektaşlarına ve öğrencilerine olumlu yönde katkıları bulunmaktadır. Senkron ve Asenkron olarak kullanılan Web 2.0 araçları öğrencileri motive ettiği gibi aynı zamanda dersin verimli işlenmesine katkı sağlamaktadır. Beden eğitimi öğretmenlerinin içinde bulunduğumuz dijital çağa uyum sağlaması gerektiği ve bununla birlikte kendini güncelleyen yenilikleri takip eden ve bunları öğrencilerine en doğru şekilde aktaran öğretmen profili olması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi ve Spor Dersi, Dijital Dönüşüm, Öğrenme, İnformel Öğrenme