Tennis
72 theses under this subject heading
Tenis sporunda aerobik güç ve kalp atım değerlerinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı; üniversite takımı düzeyinde tenis oynayan genç erkek tenisçilerin oyun öncesi ve sırasındaki fiziksel özellikleri ve fizyolojik cevaplarının incelenmesidir. Araştırmaya yaş ortalamaları 22,29±2,79 yıl olan ve üniversite takımında tenis oynayan 14 erkek gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada tüm sporcuların oyun öncesi fiziksel özelliklerinden boy (boy skalası 0,1cm hassasiyet), vücut ağırlığı(baskül Tech-Fit marka 0,01kg), deri altı yağ kalınlıkları (Holtain marka, 0,2mm hassasiyet), çevre ölçümleri (mezura 0,1cm hassasiyet), kemik genişlik ölçümleri (kayan kaliper Lafayette marka, 0,1cm hassasiyet) yapılmış olup elde edilen verilerden yüzde yağ, yağ ağırlığı, yağsız beden ağırlığı, somatotip özellikleri hesaplanmıştır. Aerobik dayanıklılıklarının tespiti için 20 metre mekik koşu testi (Multi-Stage Shuttle Run Test) yapılmış ve MaxVO2 değerleri ml/kg/dk cinsinden hesaplanmıştır. Sporcuların relatif kuvvetini değerlendirmek için pençe kuvveti testi, esnekliklerini değerlendirmek için otur uzan testi (Baseline) kullanılmıştır. Oyun öncesi ve sırasında fizyolojik cevapların tespiti için Zephry marka kalp atım sayısı monitörü kullanılmıştır. Sporcuların tenis oyunu boyunca kalp atım hızları, vücut ısısı, solunum frekansı monitorize edilmiş olup ortalama, minimum ve maksimum değerler alınmıştır. Oyunda harcanan kalori değerleri, fizyolojik, mekanik, antrenman yükleri kaydedilmiştir. Tenis müsabakası sırasındaki eşleştirmeler Uluslararası Tenis Federasyonunun, ITN (International Tennis Number, Uluslararası Tenis Seviyesi) oyuncu seviyesi belirleme testine göre yapılmıştır. Müsabaka başlamadan önce sporculara kalp atım sayısı monitörü takılmış, 5 dakika ısınma yaptırılmıştır. Her müsabaka bir setten oluşmuş ve 23-34 dakika arasında sürmüştür. Örneklem grubunun tespitinde G*Power 3.1.9.4 T-Test ailesinden Point Biserial model analiz yapılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde IBM SPSS Statistics 24 kullanılmıştır. Tüm verilerin tanımlayıcı istatistikleri (ortalama, minumum, maksimum) çıkarıldıktan sonra bulgular arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi için için Spearman korelasyon analizi uygulanmıştır (p<0,01 ve p<0,05). Teniscilerin ortalama somatotip değerleri endomorf, mezomorf ve ektomorf için sırasıyla 3,14, 4,68 ve 2,47 olarak bulunmuştur. Maksimal Oksijen Kullanımı ortalama değerleri 44,38 ml/kg/dk, oyun sırasındaki kalp atım hızı ortalama değerleri 154,36 atım/dk, vücut ısısı ortalama değerleri 37,71°C olarak tespit edilmiştir. Sporcuların solunum frekansı ile aktif oyun yüzdeleri arasında yüksek derecede pozitif ilişkiye rastlanmıştır. Anahtar kelimeler: Tenis, Kalp Atım Hızı, MaxVO2, Fiziksel Özellikler
10-14 yaş elit tenis oyuncularında nondominant forehand antrenmanlarının çift el backhand vuruşları üzerindeki beceri transferlerinin tespiti
Bu çalışmanın amacı; 10-14 yaş elit tenis oyuncularında nondominant forehand antrenmanlarının çift el backhand vuruşları üzerindeki beceri transferlerinin etkisini değerlendirmektir. Çalışmaya Türkiye spor yazarları derneği ve spor kulübü'nde tenis oynayan yaş ortalaması 12,75±1,12, boy ortalaması 156,25±12,65, vücut ağırlığı ortalaması 45,93±10,49, BMI ortalaması 18,52±1,97 olan 16 sporcu (8 kadın, 8 erkek) dominant el grubunu, yaş ortalaması 12,12±1,66, boy ortalaması 152,93±15,37, vücut ağırlığı ortalaması 44,8±14,26, BMI ortalaması 18,41±2,49 olan toplam 16 sporcu (8 kadın, 8 erkek) nondominat el grubu olmak üzere toplam 32 sporcu katılmıştır. Çalışmaya katılan tüm sporcular sağlak, çift el backhand ve tam saha, sarı top ile oynayan takım oyuncularıdır. Araştırma grubu ikiye ayrılmıştır. 1.Grup Dominant el forehand vuruş yapan oyunculardan oluşmaktadır. 2. Grup Nondominant el forehand vuruş yapan oyunculardan oluşmaktadır. Dominant el forehand vuruş antrenman programında yer alan sporcular haftada 5 gün, bir saat rutin tenis antrenman programlarına devam etmişlerdir. Bu programda dört grup yer almaktadır ve gruplar dört oyuncudan oluşmaktadır. Program sekiz hafta uygulanmıştır. Nondominant el forehand vuruş antrenman programında olan bireyler dominant grubun yaptığı antrenman programını haftada 3 gün aynı şekilde uygulamışlardır. Katılımcıların fiziksel özelliklerini belirlemek için antropometrik ölçümler yapılmıştır. Tenis becerilerinin değerlendirilmesi için Hewitt Tenis Beceri Testi uygulanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde IBM SPSS Statistics 24 kullanılmıştır. Hewitt testine göre birinci ve ikinci ölçümler arasında dominant ve non dominant grupta anlamlı farklılığa rastlanmamıştır (p<0,05). Oyuncuların Hewitt beceri testindeki puan alan top sayılarına göre nondominant grupta 1. ve 2. ölçümler arasında anlamlı farklılık saptanmıştır (p<0,005). Beceri transferinde her iki cinsiyet arasında istatistiksel anlamlı bir fark tespit edilmemiştir. Anahtar Kelimeler: Beceri Transferi, Forehand, Backhand, Tenis, Dominant el, Nondominant el
Raket sporlarında 12 haftalık servis çalışmasının özgüvene etkisi
Bu çalışmanın amacı, raket sporlarında 12 haftalık servis çalışmasının özgüvene etkisinin incelenmesidir. Çalışmanın evrenini Van ilinde bulunan ortaokullar oluşturmakta olup örneklemini ise Van İli Hasan Ali Yücel Ortaokulu ve TOBB Ortaokulu'nda okuyan 10-14 yaş grubu 60 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya katılan çocukların özgüven düzeylerini belirlemek için ''Piers-Harris'' (1984) tarafından geliştirilen ve Öner (1996) Türkçe' ye uyarlanan Özgüven Ölçeği (Self- Concept Scale) kullanılmıştır. Veriler normallik homojenlik testi yapıldıktan sonra ikili bağımsız değişkenler için Independent-sample T testi, bağımlı gruplar için Paired-sample T testi kullanılmıştır. Özgüvenin isabet üzerine etkisi ise regresyon analizi ile test edilmiştir. Anlamlılık düzeyi (p<0,05) düzeyinde değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularına bakıldığında kontrol grubu ön test ve son test arasında herhangi bir değişiklik görülmezken deney grubu ön test ve son testleri arasında anlamlı değişiklikler gözlenmiştir. Sonuç olarak raket sporlarını yapan sporcularda 12 haftalık servis çalışması özgüven duygusunu olumlu yönde etkilediğini söyleyebiliriz.
11-12 yaş tenisçilerde life kinetik egzersizlerinin motorik özelliklere ve tenis becerilerine etkisi
Bu çalışmada antrenman programlarına eklenen düzenli Life Kinetik (LK) egzersizlerinin 11-12 yaş tenisçilerde motorik ve teknik becerilerde gelişme sağlayacağı düşünülmektedir. Bu doğrultuda çalışmanın amacı, 11-12 yaş tenis sporcularında 8 hafta boyunca haftada 2 defa yapılacak 90 dakikalık Life Kinetik egzersizlerinin sporcularda denge, esneklik, reaksiyon ve vuruş performansları üzerindeki etkisinin incelenmesidir. Yapılan araştırmada, Maltepe ilçesinde bulunan Borsos Spor Kulübünde aktif tenis oynayan 11-12 yaşındaki 36 sporcu katılmıştır. Bu araştırmada sporculara uygulanan testler şunlardır; otur uzan esneklik testi, Alt Ekstremite Y Denge Testi, Fitlight el ve ayak reaksiyon testi, ITN (uluslararası tenis numaralandırma) testi yapılmış ve boy, kilo ölçümleri alınmıştır. Çalışmamız sonucunda; 11 yaş tenis sporcularının deney ve kontrol gruplarının ön-son test sonuçlarına göre, Esneklik, El Reaksiyon, ITN Derinlik, ITN Servis, ITN Vole, ITN Mobility (hareketlilik), ITN Hassasiyet becerilerinde iki grup arasında anlamlı (p<0.05) bir farklılık tespit edilmezken, Denge ve ITN Total Puan becerilerinde deney grubu lehine anlamlı (p<0.05) farklılık olduğu tespit edilmiştir. 12 yaş tenis sporcularının deney ve kontrol gruplarının ön-son test sonucunda; Esneklik, ITN Derinlik, ITN Mobility (hareketlilik) becerilerinde iki grup arasında anlamlı (p<0.05) bir farklılık tespit edilmezken, Denge, El Reaksiyon, Ayak Reaksiyon, ITN Vole, ITN Hassasiyet, ITN Total Puan becerilerinde deney grubu lehinde anlamlı (p<0.05) bir farklılık olduğu tespit edilmiştir. Bu bulgular ışığında özellikle alt yaş tenis gruplarında uygulanan Life Kinetik antrenmanlarının sporcuların bilişsel ve motorik özelliklerine olumlu yönde katkı sağladığı görülmüştür. Denge ve el-ayak reaksiyonlarındaki gelişmenin tenis teknik becerisine olumlu yönde etki sağladığı bulgular ışığında ortaya çıkmıştır.
12-14 yaş tenisçilerde self-miyofasyal gevşetme tekniklerinin esneklik kuvvet ve sürat üzerine etkisinin incelenmesi
Bu araştırmada, 12-14 yaş tenisçilerde self-miyofasyal gevşetme tekniklerinin esneklik kuvvet ve sürat üzerine etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma grubunu Göktürk tenis kulübü sporcularından araştırmaya gönüllülük esası ilkelerine göre katılan 20 kişi oluşturmaktadır. Katılımcılar rastgele yöntemle deney grubu 10 kontrol grubu 10 olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Bu çalışmada ön-test son-test kontrol gruplu araştırma modeli kullanılmıştır. Kontrol grubu 8 hafta boyunca normal tenis antrenmanı programına devam ederken deney grubu ısınma sonrası 8 hafta boyunca haftada 3 seans miyofasyal gevşetme protokolünü uygulamıştır. Uygulamalar eğitmen bir hoca eşliğinde gerçekleştirilmiştir. Veriler IBMSPSS 26.0 paket program ile analiz edilmiştir. Grup içi farklılıkları tespit etmek için bağımlı örneklem t testi, gruplar arası farklılıkları tespit etmek için bağımsız örneklem t testi, kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, deney grubu ile kontrol grubu son-test ölçümleri arasında üst ekstremite hareket açıklığı ve esneklik puanlarında, deney grubu lehine anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Deney grubu ön-test son-test puanlarının karşılaştırılmasında üst ekstremite hareket açıklığı, esneklik ve üst ekstremite kuvvet puanlarında gelişim yönünden anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Sürat testinde ise ön-test son-test ölçümlerinde grup içi ve gruplar arası anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir.
Erkek tenisçilerin cesaret düzeylerinin incelenmesi
Bu araştırmada, erkek tenisçilerin sporda cesaret düzeylerinin hangi düzeyde olduğunun tespiti ve sporda cesaret düzeyinin yaş grubu, medeni durum, vücut kitle indeksi (VKİ), eğitim düzeyi ve tenis oynama süresine göre anlamlı farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma, nedensel karşılaştırma modeline uygun olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini 2023 yılında İstanbul ili Avrupa yakasındaki Tenis kulüplerinde tenis oynayan toplam 300 erkek tenisçi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri anket yöntemi ile toplanmıştır. Kullanılan ankette, Kişisel Bilgiler Formu ve Sporda Cesaret Ölçeği olmak üzere toplam iki bölüm yer almıştır. Araştırma kapsamında toplanan veriler nicel analiz yöntemleriyle incelenmiştir. Bunun için SPSS25 paket programından faydalanılmıştır. Katılımcılara ilişkin tanıtıcı bulgular ve katılımcıların sporda cesaret düzeylerine ilişkin bulguların tespitinde aritmetik ortalama, standart sapma ve medyan ile frekans ve yüzde analizi gibi tanımlayıcı (betimsel) istatistik yöntemleri kullanılmıştır. Katılımcıların sporda cesaret düzeylerinin çeşitli değişkenlere göre incelenmesi için ise bağımsız gruplar tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve Hochberg çoklu karşılaştırma (post-hoc) testine başvurulmuştur. Araştırma sonucunda öncelikle katılımcıların genel olarak ortanın üzerinde bir sporda cesaret düzeyine sahip oldukları değerlendirilmiştir. Alt boyutlar incelendiğinde ise en yüksek ortalamanın fedakârlık alt boyutuna ait olduğu görülmüştür. Fedakârlığı sportif kendine güven izlemiştir. Bu, tenis oynayan erkek sporcuların genel olarak cesur ve risk alabilen bireyler olduğunu göstermektedir. Araştırma sonucunda ayrıca erkek tenisçilerin sporda cesaret düzeylerinin yaş grubu, VKİ, eğitim düzeyi ve tenis oynama süresine göre anlamlı farklılık göstermediği sonucuna ulaşılmıştır (p>0,05). Ancak genel olarak anlamlı farklılık bulunmamış olsa da cesaret alt boyutlarından birisi olan fedakârlık yaş grubuna göre anlamlı farklılık göstermiştir (p<0,05). 26-30 yaş arasında bulunan sporcuların fedakârlıkları, 31 yaş ve üstünde bulunanlardan anlamlı olarak daha yüksek bulunmuştur.
Tenis servisi sırasında postürün hız ve isabet üzerine etkileri: Denge ve postural asimetri değerlendirmesi
Amaç: Tenis servis sırasında postürün hız ve isabet üzerine etkileri: denge ve postüral asimetri değerlendirmesi yapmak ve arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Yapılan bu çalışmada,örneklem grubunu oluşturan toplam 16 gönüllü erkek tenisçinin yaş ortalaması; 22,3 ± 3,4 yıl; spor yaşı ortalaması 14,7 ± 3,7 yıl; boy uzunluğu ortalaması;178,8 ± 7,1 cm; vücut ağırlıkları ortalaması; 76,6 ± 7,9 kg.; vücut kütle indeksi (VKİ) ortalaması 24,0 ± 2,6 kg; servis hızı ortalaması; 146,9 ± 18,2 km/s en yüksek başarılı / isabetli servis hız ortalaması ise; 156,8 ± 18,5km/s olarak bulunmuştur. Antropometrik ölçümlerin ardından test aşamasına geçilmiş ve 10 maksimal hızda servis atmaları istenmiştir. Servis atışları sırasında radar cihazı kullanılarak, en hızlı ve isabetli olan atış kaydedildi. Daha sonra 7 hareketten oluşan fonksiyonel hareket tarama testi yapıldı. Bir gonyometre aracılığı ile dominant kolun omzuna normal eklem hareket genişliği omuzunda (iç-dış rotasyon fleksiyon, hiper-ekstansiyon, abdüksiyon, el bileğinde; fleksiyon- ekstansiyon, ön kolda; supinasyon ve pronasyon açıları belirlendi. El pençe / kavrama izometrik kuvvet testi el dinamometresi kullanılarak iki denemeden en yüksek olan değer kabul edildi. Statik G.K-G.A. (Göz Kapalı – Göz Açık) denge parametreleri; x-ekseninde statik ortalama basınç merkezi, Y-ekseninde statik ortalama basınç merkezi –Elips Alan (mm2), Statik çevre - (mm) Statik alan oranı - G.K-G.A. Statik Çevre Oranı G.K-G.A. ve dinamik postürografi / denge parametreleri ortalama yol hatası oranı (%) izokinetik denge cihazı ile değerlendirildi. Katılımcıların postür analizinde Global Postüral Sistem 400 cihazı kullanılıp, postür değerlendirmesinde ise toplam 12 vücut segmenti; anteriordan; baş, omuz seviyeleri, omurga, kalça seviyesi ve ayaklar. Lateralden; boyun, göğüs, omuz, üst sırt, gövde, karın ve bel bölgesi olmak üzere 12 vücut segmenti değerlendirildi. Toplam 60 puan üzerinden her segment 5-3-1 olarak puanlanıp sırasıyla iyi- orta- kötü postür olarak değerlendirildi. Verilerin analizinde SPSS 18.0 istatistik programı (SPSS INC, Chicaco IL) kullanılıp, istatistiki anlamlılık düzeyi olarak p < 0,05 kabul edildi. Sonuç: Bu çalışmada içe rotasyonun, tenisçilerin servis atış hızında istatistiksel olarak bir etkisi olmadığı görülmüştür (p = 0,31 > 0,05). Bununla beraber dominant kolun omuz dışa rotasyonunun servis atış hızına etkisi olmadığı görülmüştür (p=0,66 > 0,05). Ayrıca postürün, tenisçilerin servis atış hızında istatistiksel olarak bir etkisi olmadığı görülmektedir (p=0,91 > 0,05). Buna ek olarak, G.K.- G.A. statik denge çevre oranı ile en yüksek başarılı / isabetli servis arasında istatistiksel olarak bir ilişki görülmemektedir (p= 0,78 > 0,05). Bununla beraber, G.K.- G.A. statik alan oranı ile en yüksek başarılı / isabetli servis arasında korelasyon kat sayısı r = -0,624 olduğundan, negatif yönde ilişki olduğu gözlenmiştir (p=0,01 ≤ 0,01). Bunun yanı sıra tenisçilerin boy uzunlukları ile en yüksek başarılı / isabetli servis hızı arasında istatistiksel olarak ilişki olmadığı görülmektedir (p= 0,24 > 0,05).
Kafein ve karbonhidratın ayrı ayrı ve birlikte kullanımının tenis antrenman performansı üzerindeki etkiler
Yapılan çalışmalarda kafein ve karbonhidratın tenis performansı üzerindeki pozitif etkisi araştırılmış; fakat kafeinli sakız (KAFSKZ) + karbonhidratlı jelin (KBHJEL) kombine kullanılmasının tenis oyuncuların performansı üzerindeki etkisi araştırılmamıştır. Bundan dolayı bu çalışmanın amacı KAFSKZ+KBHJEL kullanımının tenis oyuncularının antrenman esnasındaki teknik, fiziksel ve psiko-fizyolojik performansları üzerindeki etkilerini araştırmaktır. Araştırmamıza ulusal ve uluslararası turnuvaya katılan 14 erkek tenisçi (15,93±0,83 yaş) katılmıştır. Yapılan 2 saatlik antrenman öncesinde ve her set sonunda oyunculara KBHJEL (21,1 g) + KAFSKZ (100 mg) veya KBHJEL (21,1 g) + Plasebo sakızı (PLA) (PK Gum,Wrigley's, Chicago, ABD) veya KAFSKZ (100 mg) veya PLA verildi. Antrenman esnasında oyuncuların kalp atımı (KA), algılanan zorluk derecesi (AZD), countermovement Jump (CMJ), antrenman yükü ve teknik vuruşların yanında oyunculara Brunel mood halleri (BRUMS) zihinsel iş yükü (ZİY) ve gastrointestinal değerlendirme ölçeği (GSDÖ) uygulandı. Bu çalışmanın sonuçlarına göre teknik vuruşlarda KBHJEL+KAFSKZ grubu hem KNT (p= ,001) hem de PLA grubundan (p= ,001) daha fazla başarılı vuruş yapmıştır. AZD skorları incelendiğinde KBHJEL+KAFSKZ, KBHJEL+PLA ve KAFSKZ gruplarında daha düşük AZD skorların olduğu görülmüştür. Tüm gruplarda hem KA hem de CMJ sıçrama yüksekliği skorlarında anlamlı farklılık görülmemiştir. BRUMS ölçek sonuçlarında antrenman öncesinde yalnızca KHBJEL+KAFSKZ grubunda anlamlı bir fark görülmüştür. Oyuncuların ZİY skorlarında ise yapılan analiz sonucunda gruplar arasında bir farklılık yoktur. Ayrıca kullanılan takviyelerde de gastrointestinal sistem üzerinde herhangi bir yan etki görülmemiştir. Sonuç olarak 2 saatlik bir tenis antrenmanda KBHJEL+KAFSKZ kullanımının oyuncuların yer vuruşları üzerinde anlamlı bir etki oluşturabilir. Ayrıca yapılacak antrenmanda oyuncuların AZD skorlarını olumlu yönde etkileyebilir. Bundan dolayı yapılacak antrenmanda KBHJEL+KAFSKZ kombine olarak kullanılması oyucuların antrenmanda teknik performansı üzerinde olumlu etki edecektir.
9-14 yaş grubu tenis sporcularında algılanan ebeveyn tutumları ile başarı motivasyonu arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu araştırma, 9-14 yaş grubundaki tenis sporcularının, ebeveyn tutumları ve spora özgü motivasyonları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma genel tarama niteliğinde gerçekleştirilmiş ve örnekleme ulaşılmasında kolayda örnekleme yönteminden yararlanılmıştır. Muğla ilinde tenis sporcuları üzerinde yapılan araştırma örneklemini 188 sporcu oluşturmuştur. Araştırmada gerekli verilerin toplanması için nicel veri toplama tekniklerinden anket yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama formunda 14 soruluk kişisel bilgi formu, Wills (1982) "Spora Özgü Başarı Motivasyon Ölçeği" ve Lamborn, Mounts, Steinberg ve Dornbusch (1991) tarafından geliştirilen "Anne-Baba Tutum Ölçeği" Kullanılmıştır. Verilerin analizi SPSS V22.0 paket programında yapılmıştır. Araştırmada yer alan demografik değişkenler ile farklılıkların incelenmesi için ikili grupların karşılaştırılmasında t-testinden; çoklu grupların karşılaştırılmasında ise ANOVA testinden yararlanılmıştır. Araştırma değişkenleri arasındaki ilişkiyi incelemek için Pearson Korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda; katılımcıların başarılı olmayı istedikleri, başarılı olmak için disiplinli bir çalışma gerektirdiğinin farkında oldukları ve sezon dışında da sporla ilgilendikleri görülmüştür. Spora özgü başarı motivasyonun yaş değişkeni ve milli sporcu olma durumuna göre üç boyutta da; öğrenim durumu ve spor yılına göre güç gösterme güdüsü ve başarısızlıktan kaçınma boyutunda; kardeş sayısına göre yalnızca başarısızlıktan kaçınma boyutunda; sosyo-ekonomik duruma göre başarıya yaklaşma güdüsü ve başarısızlıktan kaçınma boyutunda; anne-babanın müsabaka/antrenman izlemeye gelme durumuna göre güç gösterme güdüsü ve başarıya yaklaşma güdüsü boyutunda; anne-babanın sporda destekleme durumuna göre yalnızca güç gösterme boyutunda anlamlı farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Korelasyon analizi sonucuna göre de, güç gösterme güdüsünün, anne-baba tutumlarının hepsiyle; başarıya yaklaşma güdüsü alt boyutu ile de anne baba tutumunun yalnızca psikolojik özerklik arasında pozitif yönlü ilişki bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar Kelimeler: Spor, Tenis, Sporda Motivasyon, Başarı Motivasyonu, Ebeveyn Tutumu
Tenis sporcularında görüntü işleme teknikleri kulllanılarak yapay zekâ tabanlı performans analiz sistemi geliştirilmesi
Tenis Sporcularında Görüntü İşleme Teknikleri Kullanılarak Yapay Zekâ Tabanlı Performans Analiz Sistemi Geliştirilmesi Amaç: Bu çalışma, tenis oynayan sporcuların teknik performanslarının nesnel biçimde değerlendirilmesini sağlamak amacıyla yapay zekâ destekli görüntü işleme yöntemlerini esas alan bir değerlendirme sistemi geliştirmeyi hedeflemektedir. Bu sistem, görüntü işleme tekniklerinden biri olan pose estimation yaklaşımı ile tenis hareketlerini detaylı biçimde analiz etmeyi; aynı zamanda ITN testi gibi objektif saha değerlendirmeleri ile elde edilen bulguları birleştirerek sistemin geçerliliğini ve güvenilirliğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Materyal ve Metot: Çalışmaya katılım koşullarını sağlayan 15 sporcu dâhil olmuştur. Araştırma, nicel ve deneysel bir yöntemle yürütülmüştür. Bunun için, tenis oynayan sporcuların çeşitli açılardan çekilmiş video görüntüleri toplanmış ve bu kayıtlar, yapay zekâ destekli derin öğrenme modelleri aracılığıyla analiz edildi. Özellikle YOLOv8-Pose adlı güncel bir model tercih edildi. Bulgular: Araştırma kapsamında geliştirilen bilgisayarla görüş tabanlı poz tahmini sistemi, tenis sporcularının hareket dinamiklerini analiz etmek amacıyla kullanılmış ve elde edilen sonuçlar, modelin hem teknik doğruluğunu hem de uygulama potansiyelini ortaya koymuştur. Sistem, performans metrikleri ve biyomekanik değerlendirmeler açısından tatmin edici sonuçlar üretmiş; sporcuların teknik davranışlarının nesnel verilerle analizine önemli katkı sağladı. Elde edilen mAP@50 (0,941) ve mAP@50–95 (0,772) değerleri, modelin basit ve karmaşık pozisyonları yüksek doğrulukla tespit edebildiğini göstermektedir. Ortalama precision (0,867) ve recall (0,884) skorları ise modelin hem yanlış pozitif tahminleri azalttığını hem de gerçek pozları başarıyla yakaladığını ortaya koymaktadır. Sonuç: Bu çalışma, YOLOv8-Pose modelinin tenis sporcularının hareket dinamiklerini analiz etmede hem teknik doğruluk hem de uygulama pratikliği açısından güçlü bir araç olduğunu ortaya koymuştur. Model, karmaşık vuruş desenlerini yüksek hassasiyetle tanımlayabilmiş, özellikle mAP, precision ve recall değerleri bakımından başarılı bir performans sergiledi.
Tüm beden vibrasyonunun bazı tenis performans parametreleri üzerine etkisinin araştırılması
Tüm Beden Vibrasyonunun (TBV) kas iğcikleri ve golgi tendon organlarına etki ederek kas içi ve kaslar arası koordinasyonu arttırdığı ve buna bağlı olarak kuvvet, sürat, esneklik gibi motorik özelliklerde olumlu gelişmeler sağladığı bilinmektedir. Bu araştırmada, TBV'nin International Tennis Number (ITN) skorları, servis hızı, reaktif çeviklik (raketli-raketsiz), 5m, 10m, 20m sprint değerleri olarak belirlenen bazı tenis performans parametreleri üzerine etkisinin ve servis hızı ile izokinetik kuvvet parametreleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 9 kişi antrenman grubu (yaş: 21,55±2,69 yıl, antrenman yaşı: 32,44±13,42 ay, boy: 171,44±8,06 cm, vücut ağırlığı: 63,66±12,62 kg) ve 10 kişi kontrol grubu (yaş: 21,40±2,59 yıl, antrenman yaşı: 37,30±21,74 ay, boy: 172,10±9,82 cm vücut ağırlığı: 64,90±11,22 kg) olmak üzere toplam 19 tenis oyuncusu gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada ITN testindeki insan faktörünün ortadan kaldırılması için bazı düzenlemeler yapılmış ve servis hızları da radar cihazı ile ITN testi içerisinde tespit edilmiştir. Reaktif çeviklik ve sprint testleri elektronik zamanlama sistemi kullanılarak ölçülmüştür. İzokinetik kuvvet değerleri (konsantrik/konsantrik) diz fleksiyon/ekstansiyon, kalça fleksiyon/ekstansiyon ve omuz 900 abdüksiyonda iken internal/eksternal rotasyon olmak üzere toplam 3 eklem için alınmıştır. Sporcuların sadece dominant kol ve bacakları 600.sn-1 açısal hızda ve 3 maksimal tekrar şeklinde test edilmiştir. Ölçüm prosedürlerinden sonra antrenman grubu 8 hafta boyunca, haftada 3 kez ve 1'den 4'e kadar değişen performans seviyelerini her 2 haftada bir seviye olacak şekilde uygulamışlardır. Veriler normal dağılım sergilediğinden parametrik testlerden Bağımsız iki örnek T testi (Independent-Samples T-Test) antrenman ve kontrol grubu karşılaştırmaları için ve Bağımlı örneklem T testi (One-samples T-Test) her bir grup için ön test-son test değerlerinde, belirlenen bağımsız değişkenlerde fark olup olmadığının analizi için kullanılmıştır. Antrenman ve kontrol grubuna ait izokinetik kuvvet değerleri ile servis hızı değerlerinin ilişkisini incelemek için ise Pearson Korelasyon Analizi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi tüm testlerde p<0.05 olarak alınmıştır. Vibrasyon antrenmanı grubunda belirlenen parametrelerin tümünde değişik oranlarda yüzdelik artış görülmüştür. Servis hızı ile izokinetik kuvvet değerleri arasında düşük düzeyde bir ilişki saptanmış ve antrenman grubu son ölçümlerde kontrol grubuna göre istatiksel olarak (p<0.05) daha yüksek oranda artış göstermiştir. Sonuç olarak; bu araştırmada TBV antrenmanının tenis oyuncularının belirlenen parametrelerinde artış sağladığı ortaya konulmuştur. İzokinetik kuvvet ile servis hızı ilişkisinin daha iyi anlaşılabilmesi için ise görüntü analizi, elektromiyografi ve kuvvet platformu sistemlerinin bir arada kullanıldığı ve farklı açısal hızlar içeren ayrıntılı çalışmalara ihtiyaç duyulduğu belirlenmiştir.
Tenis antrenörlerinin iyi oluş (WELL-BEING) durumlarının iş bağlılığına etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, Türkiye Tenis Federasyonu (TFF)'na bağlı tenis antrenörlerinin iyi oluş (well-being) durumlarının iş bağlılıkları üzerine etkilerinin incelenmesidir. Bu kapsamda araştırmada; iyi oluş (well-being) ölçeğinin boyutlarını belirlemek amacıyla analizler yapılmış, Türkiye Tenis Federasyonuna (TTF) bağlı tenis antrenörlerinin iyi oluş (well-being) düzeylerinin iş bağlılığı üzerine etkileri belirlenmiş ve bu boyutların antrenörlerin demografik özelliklerine göre farklılaşma durumlarını incelenmiştir. Araştırma kapsamında oluşturulan anket formu internet ortamında tenis antrenörlerine gönderilmiştir. TTF'ye kayıtlı 1208 tenis antrenörünün 308'i bu çalışmaya katılmıştır. Katılımcıların verdikleri yanıtların demografik değişkenlere göre istatistiksel olarak anlamlı farklılık gösterip göstermediğini belirlemek amacıyla T-testi ve ANOVA testlerinden yararlanılmıştır. Araştırmada kullanılan ölçme araçlarının, geçerlilik-güvenirlilik analizlerinin yapılması, ölçeklere ilişkin boyutların ortaya konulması için de SPSS 22 ve AMOS 20 paket programları kullanılmış, bu kapsamda açıklayıcı ve doğrulayıcı faktör analizlerinden yararlanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda tenis antrenörlerinin iyi oluş durumlarının iş bağlılığı üzerine pozitif etkisinin olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, katılımcıların iyi oluş ve iş bağlılığı algılarının demografik değişkenlere bağlı farklılık göstermediği sonucuna varılmıştır.
Teniste servis atışında aktif kas gruplarında uygulanan 8 haftalık pnf egzersizlerinin servis performansına etkisinin EMG yöntemi ile belirlenmesi
Bu araştırmanın amacı, Teniste servis atışında aktif kas gruplarında uygulanan 8 haftalık PNF egzersizlerinin servis performansına etkisinin EMG yöntemi ile belirlenmesi amaçlanmaktadır. Bu araştırmaya en az 5 yıl tenis antrenmanı yapan 16-17 yaş grubu ve veli izni alınan toplam 18 gönüllü sporcu dahil edilmiştir. PNF egzersiz (5 erkek- 4 kadın) ve kontrol grubu (5 erkek- 4 kadın) olarak randomize biçimde seçilerek iki gruba ayrılmıştır. PNF egzersiz grubu yaş ortalamaları 16.11±,33 yıl, boy uzunlukları 1,74±,09 cm, vücut ağırlıkları 63,11±8,07 kg, BMI 20,72±2,21 kg/m2 ve sporcu yaşları 6,67±1,41 yıl, kontrol grubu ise yaş ortalamaları 16,44±,52 yıl, boy uzunlukları 1,70±,07 cm, vücut ağırlıkları 63,22±9,79 kg, BMI 21,53±1,92 kg/m2, sporcu yaşları 6,00±1,32 yıl olarak tespit edilmiştir. Bu çalışmada PNF egzersiz grubuna 8 hafta ve haftada 3 gün tenis antrenman programı ve ilaveten birim antrenmanı sonunda Proprioseptif Nöromüsküler Fasilitasyon (PNF) germe egzersiz teknikleri uygulandı. Kontrol grubuna ise sadece normal tenis antrenman programları uygulandı. Çalışmada tenis servis hızı ölçümü testi, Maksimum istemli izometrik kasılmalar (MVIC) ölçümü ve Elektromiyografi (EMG) sinyalinin ölçüm testleri ön test ve son test olarak ölçülmüştür. Çalışma sonucunda gruplar arası ön test- son test değerlerinde m. triceps brachii kasının servise katılma oranı (%) (TSKO) ön test, Kasların Peak Süreleri (ms) Toplamı (KPST) ön test- son test ve tenis servis hızı (km) son testinde pozitif yönde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05). Gruplarn kendi içerisinde karşılaştırılmasında, kontrol grubunun ön test- son test verilerinde sadece TSKO % değerinde anlamlı fark bulunurken, PNF egzersiz grubunun ise m. deltoid ve m. triceps brachii kas grubu Root Mean Square (RMS) değerleri ve tenis servis hızı (km) değerlerinde pozitif yönde anlamlı fark tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak tenisçilere 8 hafta boyunca uygulanan PNF egzersiz tekniklerinin sporcuların kas kuvvetlerinin geliştirdiğini EMG yöntemi ile tespit edildiği ve aynı zamanda servis performanslarını önemli düzeyde geliştiği tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Atış Hızı, Elektromiyografi (EMG), Performans, Proprioseptif Nöromüsküler Fasilitasyon (PNF), Tenis
Kardiyo tenis egzersizlerinin sedanter kadınların lipit metabolizmasına etkisi
Farklı egzersiz uygulamalarının vücut bileşenleri, serum lipitleri, leptin ve ghrelin hormonlarına etkileri de farklıdır. Yapılan bu çalışmada ise; farklı bir ergzersiz türü olan kardiyo tenis egzersizlerinin orta yaş sedanter kadınların lipit metabolizmasına etkilerini incelemek amaçlandı. Bu doğrultuda; kardiyo tenis egzersizlerine bağlı olarak; orta yaş sedanter kadınların vücut bileşenleri, total kolestrol, triglesirid, LDL-kolesterol, HDL-kolesterol, leptin ve ghrelin hormon düzeylerindeki değişimler incelendi. Araştırmanın örneklem grubunu yaş ortalamaları 44.40±3.89 yıl ve boy ortalamaları 162.4±4.63 cm olan 30 sedanter kadın oluşturdu. Egzersizlerin şiddeti, kalp atım hızı rezervinin (HRR) %40-70 olarak karvonen metoduyla belirlendi. Egzersizlerin yoğunlukları Polar M 400 GPRS nabız monitörleriyle takip edildi. Egzersizler 10 dakika ısınma, 40 dakika kardiyo tenis egzersizleri ve 10 dakika soğuma şeklinde 10 hafta boyunca haftada 3 gün yaptırıldı. Egzersiz gurubu deneklerin program öncesi, program ortası (5.hafta) ve sonrasında (10.hafta) TANİTA BC-418 USA marka biyoelektrik empedans analizatörü ile vücut bileşenlerinin analizleri yapıldı ve lipit metabolizmasını belirlemek için kan örnekleri alındı. Tüm ölçümler ve kan örnekleri sabah saatlerinde 8- 10 saatlik açlık sonrası alındı. Çalışmadan elde edilen verilerin değerlendirilmesi ve tabloların oluşturulması amacıyla SPSS (Statistical Package for Social Sciences) istatiksel paket programı kullanıldı. Verilerin normallilik testi shapiro-wilks testiyle belirlendikten sonra normal dağılım gösteren veriler için tekrarlanan ölçümlerde varyans analizi uygulandı. Normal dağılım göstermeyen veriler içinse Friedman testiyle veriler analiz edildi. Araştırmada elde edilen bulgular doğrultusunda; çalışmaya katılan sedanter kadınların HDL kolestrol'ünde 10 hafta sonra istatistiksel olarak anlamlı artış olduğu belirlendi (p<0,05). Total kolestrol, triglesirid, LDL-kolesterol parametrelerinde ise azalmalar olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı saptandı. Ayrıca sedanter kadınların 10 haftalık egzersiz sonrası kan leptin ve ghrelin hormon düzeylerinde de istatistikî olarak anlamlı bir fark olmadığı tespit edildi (p>0.05). Sedanter kadınların vücut bileşenlerindeki değişimler incelendiğinde egzersiz sonrası vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, vücut yağ yüzdesi, vücut yağ ağırlığı, kalça ve bel çevresi ve istirahat nabız hızında, istatistiksel olarak düşüş olduğu belirlendi (p<0,01). Vücut kas ağırlığında, vücut su ağırlığında, bel/kalça oranında ve bazal metabolik hızda ise istatiksel olarak anlamlı bir farklılık olmadığı saptandı (p>0.05). Sonuç olarak; düzenli yapılan kardiyo tenis egzersizlerinin sedanter kadınların vücut bileşenleri üzerine olumlu etkisini olduğu, ancak lipid metabolizması parametrelerinden sadece HDL-kolesterol'ü artırdığı saptanmıştır. Anahtar kelimeler: Egzersiz, Kadın, Lipit Metabolizması, Leptin, Ghrelin
Releationship between core stability and upper-extremity functional performance tests in the tennis players
The sample of the study consists of 40 athletes between 18-50 years old who have been playing tennis actively for at least 1 year at Enka Sports Club in İstanbul and have been training more than 2 hours per week. All participants were evaluated by three upper extremity performance tests (Y balance upper extremity test, seated medicine ball throw test, closed kinetic chain upper extremity stabilization test) and core stabilization measurement and voluntarily participated in the study. The sociodemographic characteristics of the participants were obtained by a questionnaire specially designed for the study. The questionnaire includes not only sociodemographic characteristics, but also questions about the occupation, education level, marital status, chronic diseases, family history, medication use or smoking habits. All data were analyzed by statistical method. The results showed a significant difference between core stabilization and CKCUES and SMBT tests (p <0.05). However, there was no significant relationship between core stabilization and YBT-UQ test for each of the right / left arm, IL / M extension directions. In conclusion, we found in this study that tennis players needed strong core stabilization to improve upper extremity performances. However, further studies are needed regarding the relationship between upper extremity performance components and core stabilization. Key Words: core, core stability, tennis, performance, upper extremity
Erkek tenis oyuncularında 8 haftalık direnç lastiği antrenmanlarının servis hızına ve izokinetik kuvvete etkisi
ÖZET Bozoğlu M.S., 'Erkek Tenis Oyuncularında 8 Haftalık Direnç Lastiği Antrenmanlarının Servis Hızına Ve İzokinetik Kuvvete Etkisi' Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi Ve Spor Anabilim Dalı Doktora Tezi, Kütahya, 2017. Bu araştırmada 8 haftalık direnç lastiği antrenmanlarının yetişkin tenis oyuncularında servis hızına ve izokinetik kuvvete etkisi incelendi. Araştırmaya Konya İli sınırlarında tenis oynayan yetişkin tenis oyuncuları gönüllü olarak katılmıştır. Oyuncular rastgele seçilerek iki guruba ayrıldı. Araştırmaya katılan oyuncular yaş ortalamaları 24,14±4,59 yıl, boy uzunlukları 178,29±4,821 cm ve vücut ağırlığı ortalamaları 75,17±10,432 kg olan 10 oyuncu deney gurubunu, yaş ortalamaları 23,86±3,805 yıl, boy uzunlukları 176,57±5,827 cm ve vücut ağırlığı ortalamaları 71,91±5,741kg olan 10 oyuncu kontrol gurubunu oluşturdu. Deney gurubuna tenis antrenmanlarına ek olarak 8 hafta süresince haftada 3 gün direnç lastiği antrenmanları uygulandı. Kontrol gurubundan ise rutin tenis antrenmanlarına devam etmeleri istendi. Elde edilen verilerin hesaplanmasında ve değerlendirilmesinde SPSS IBM22 istatistik paket programı kullanıldı. Normallik sınanmasına göre bağımsız gurupların karşılaştırılmasında ındependent T testi kullanıldı. Homojenik sınanmasına göre gurup içi karşılaştırmalarda ise paired sample T testi kullanıldı. Bu çalışmada hata düzeyi 0.05 olarak kabul edildi. Sonuç olarak servis hızı ön test – son test karşılaştırılmasında, deney grubu son test değerleri anlamlı derecede yüksek bulunmuştur (P<0,05). Deney grubuna ilişkin izokinetik kuvvet istatistiksel bulgular 600/sn açısal hızda izokinetik peak tork internal ön test – son test ve average power internal ön test – son test değerlerinin karşılaştırılmasında son test değerleri ön test değerlerinden anlamlı derecede yüksek olduğunu göstermiştir (P<0,05). Deney grubuna ilişkin bulgularda ise 600/sn peak tork external ve average power external ön test değerleri ile son test değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır (P>0,05). Deney grubuna ilişkin bulgularda 120⁰/sn ve 180⁰/sn açısal hızlarına ilişkin peak tork ve average power internal ve external ön test – son test değerlerinin karşılaştırılmasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır (P>0,05). Deney gurubunun 90⁰/sn açısal hızı Average power external ön test değerleri ile son test değerlerin karşılaştırılmasında ise son test değerlerinin ön test değerlerinden anlamlı derecede yüksek olduğu görülmüştür (P<0,05). Sonuç olarak yapılan direnç antrenmanlarının servis hızının gelişimine katkı sağladığı ve izokinetik kuvvete etkisinin sadece 600/sn açısal hız internal ve eksternal kuvvetlerini geliştirdiği söylenebilir. Ayrıca açısal hız arttıkça antrenmanın etkilerinin azaldığı söylenebilir. Anahtar kelimeler: İzokinetik kuvvet, Servis hızı, direnç lastiği, tenis.
Milli tenisçiler ile Orta Doğu Teknik Üniversitesi tenis oyuncularının müsabaka öncesi durumluk kaygı düzeylerinin karşılaştırılması
Bu çalışmanın amacı; milli tenisçiler ile ODTÜ tenis kulübündeki tenis oyuncularının müsabaka öncesi kaygı düzeylerinin cinsiyet ve takımlara göre karşılaştırılması ve anlamlı bir farklılık olup olmadığının belirlenmesidir. Kazanmak ve amaca ulaşmak için sporcular zamanlarının büyük çoğunluğunu hazırlık yaparak geçirmektedir. Fiziksel hazırlığın yanı sıra performansı etkileyen bir çok faktör vardır. Yakın çevresi , toplumun baskısı, müsabakanın yapılacağı yer, o yerin atmosferi, seyirciler, arkadaşları, zamanı gibi etmenler de sporcuyu zorlayacak ve strese sokacak etmenlerdendir.Ayrıca sporcunun hazırlığı, kişiliği, karakteri, motivasyonu, stres düzeyi ve kaygı durumu sporcunun performansını etkileyecek olan diğer önemli psikolojik etmenlerdir. Genelde spor performansı üzerine yapılan çalışmalarda araştırmacılar spor ve sporcu psikolojisine bu bağlamda da kaygının spora ve performansa olan etkilerine yönelik çalışmalar yapmaktadırlar. Genelde spor psikolojisi alanında, aşırı miktarda artan kaygının performansı olumsuz etkilediği görüşü genel kabul görmüştür. Bu bağlamda Kaygıyla başa çıkma teknikleri kullanılarak performansın gelişimine yardımcı olmaya çalışılmaktadır. Çalışmaya katılan öğrencilerin dağılım ve yüzdeleri tanımlayıcı istatistik ile belirlenmiş olup elde edilen verilere yapılan Kolmogorov Smirnov test sonuçları anlamlı çıktığı için non parametrik testlerin uygulanmasına karar verilmiştir. Gruplar arasında müsabaka öncesi durumluk kaygı düzeylerini incelemek için iki grubun karşılaştırıldığı t' testi ' nin non-parametrik karşılığı olan mann-whitney u testi uygulanmıştır. Takımların (ODTÜ, Milli), kendi içlerindeki cinsiyete göre kaygı düzeyleri karşılaştırıldığında bazı farklılıklar olmasına karşın, anlamlı bir farklılık söz konusu değildir. Ancak takımlar arası genel ve cinsiyet faktörlerine bağlı istatistiksel analizlerde anlamlı düzeyde farklılıklar olduğu ve bu farklılıkların Milli takım tenis oyuncuları lehine olduğu gözlenmiştir. Yapılan bu araştırma doğrultusunda takım içi cinsiyet faktörünün durumluk kaygı düzeylerine etkisinin olmadığı başka bir deyişle anlamlı bir fark olmadığı gözlemlenmiş olup bu durumun takımlar arası cinsiyet faktörü söz konusu olduğunda değiştiğini ve farkın anlamlı bir hal aldığını görmekteyiz. İstatistiksel analizler sonucunda ortaya çıkan bulgular ışığında cinsiyet faktörünün kaygı düzeylerine etkisi takım içi anlamsız, takımlar arasında anlamlı, ayrıca cinsiyet ayrımı olmaksızın, kaygı düzeylerinin takımlar arasında anlamlı olduğu saptanmıştır. Yapılan bu araştırma ile, kaygı düzeyini etkileyen olgunun sporcuların oynadıkları takımlar ve buna bağlı olarak da tenis oynama yılı ayrıca takımlar düzeyinde tenis oynama becerisi olduğu tespit edilmiştir.
Yetişkin tenis oyuncularına uygulanan direnç lastiği egzersizlerinin tenis performanslarına etkisi
Bu çalışma, yetişkin tenis oyuncularına uygulanan direnç lastiği egzersizlerinin tenis performanslarına etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya Gaziantep DEFİ (Tenis Turnuvası) liginde aktif olarak tenis oynayan 30 erkek birey gönüllü olarak katılmış ve bu bireyler rastgele yöntem ile kontrol (n=15) ve deney (n=15) grubuna ayrılmışlardır. Çalışmaya katılan sporcuların demografik bilgileri (yaş, boy, kilo) alınmış ve tenis becerilerini ölçmek amacıyla ITN (Uluslararası Tenis Numarası) testi uygulanarak 8 haftalık tenis ve direnç lastiği antrenmanlarına başlanmıştır. Elde edilen verilerin karşılaştırılmasında Tekrarlanan Ölçümlü Varyans Analizi ve Profil Analizi Tekniği ile Bonferroni Çoklu Karşılaştırma testinden yararlanılmıştır. Söz konusu istatistiksel analizler SPSS for Windows (ver. 20) istatistik paket programından yararlanılarak yapılmıştır. Grupların ilk ve son testlerinin gruplara göre değişip değişmediğinin belirlenmesi amacıyla yapılan Tekrarlanan Ölçümlü Varyans analizi ve Bonferroni Çoklu Karşılaştırma testi sonuçlarına göre Yer Vuruşları Derinlik ve Güç testi (P=0.001), Yer Vuruşları Hassasiyet ve Güç testi (P=0.000), Vole Vuruşları Derinlik ve Güç testi (P=0.000), Servis Vuruşları testi (P=0.002), Toplam ITN Puanı (P=0.000) deney grubu lehine istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Aynı zamanda Kontrol ve Deney gruplarının son test değerleri, ilk test değerlerine göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Bu çalışmanın sonucunda, tenis antrenmanları ile birlikte yapılan direnç lastiği egzersizlerinin tenis vuruş performansına olumlu bir etkisi olduğu ve direnç lastiği egzersizlerinin tenis antrenmanlarında uygulanabilir bir yöntem olduğu söylenebilir.
Tenis top atma makinası ile yapılan 10 haftalık hedef odaklı dairesel antrenmanın 12-14 yaş performans tenis oyuncularında ITN testine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, 12-14 yaş tenis performans sporcularına on hafta boyunca tenis top atma makinası kullanılarak uygulanan dairesel tenis antrenmanının, uluslararası tenis numarası (ITN) testi ve biyomotorik özelliklere etkisinin incelenmesidir. Bu araştırma Ankara ilinde en az 4 yıl tenis oynamış aktif lisanslı 16 sporcu üzerinde yapılmıştır. Sporcular randomize bir şekilde deney grubu (n=8) ve kontrol grubu (n=8) olarak iki ayrı gruba ayrılmıştır. Sporculara boy, kilo ve yağ oranı ölçümleri yapıldıktan sonra biyometrik testlere geçilmiştir. İlk gün sırasıyla flamingo denge, otur-uzan, reaksiyon zamanı, 5 metre ve 20 metre sürat, T testi, ve durarak uzun atlama testleri, ikinci gün ise uluslararası tenis numarası (ITN) testi yapılmıştır. Sporculara testlerden önce 10 dakika ısınma yaptırılmış olup, testlerden önce bir deneme hakkı verilmiştir. Her test iki tekrar yaptırılarak en iyi dereceleri kaydedilmiştir. Toplanan verilerin istatistiksel analizinde IBM SPSS 19 paket programı kullanılmıştır. Sonuçlar tekrarlı ölçümlerde iki yönlü anova ile gruplar arası, grup içi ve antrenman sonrası verileri ile karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak deney grubu ile kontrol grubu verileri arasında; ITN Gs Dept (p<0.005), ITN Gs Accuracy (p<0.002), ITN Vole Dept (p<0.002), T Test (p<0.139), görsel reaksiyon (p<0.001), Esneklik (p<0.024), Dikey Sıçrama (p<0.022), Flamingo Denge sağ ayak (p<0.046) ve sol ayak (p<0.045) ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlılık tespit edilmiştir.Anahtar kelimeler: Biyomotorik özellikler, Itn testi, tenis, tenis top makinası
Üniversite takımlarında oynayan badminton ve tenisçilerin seçilmiş bazı fiziksel ve fizyolojik parametrelerinin karşılaştırılması
Bu çalışmanın amacı, üniversite takımlarında oynayan badminton ve tenisçilerin seçilmiş bazı fiziksel ve fizyolojik parametrelerini tespit etmek ve badminton ve tenis oyuncuları ile karşılaştırmaktır. Araştırmanın grubu, Fırat Üniversitesi'nde okuyan ve aynı zamanda üniversite badminton ve tenis takımlarında yer alan 20 badminton sporcusu ve 20 tenis sporcusu olmak üzere toplam 40 kişiden oluşmuştur. Badmintoncuların en küçüğü 18 en büyüğü 26 yaşında olup, oluşan yaş ortalaması 21.90'dır. Tenisçilerde ise en küçüğü 19 en büyüğü 26 yaşında yaş ortalaması 23.15 olarak tespit edilmiştir. Badmintoncuların spor yaşları ortalaması 11.80 tenisçilerin spor yaşları 10.50 olarak tespit edilmiştir. Badmintoncuların boy ortalaması 174.65'dir tenisçilerin boy ortalaması 174.30 olarak tespit edilmiştir. Araştırma grubunu oluşturan badmintoncuların kilo ortalaması 65.77 tenisçilerde bu oran 68.28 olarak tespit edilmiştir. Çalışma sonuçlarına göre, badmintoncuların sağ ve sol kavrama kuvvetleri ile tenisçilerin sağ ve sol el kavrama kuvvetleri arasında anlamlı bir fark bulunamamıştır (p>0.05). Bacak kuvvetleri bakımından da, tenisçiler lehine anlamlı bir farklılık görülmüştür (p<0.05). Badmintoncular ve tenisçilerin dikey sıçrama uzunluklarına bakıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). Anaerobik güç parametrelerinde iki örneklem grubu arasında anlamlı bir fark belirlenmemiştir (p>0.05). Badmintoncuların vücut yağ oranı ile tenisçilerin vücut yağ oranı arasında badmintoncular lehine anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). Denge parametrelerine bakıldığında tenisçiler lehine anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). İstirahat ve yorgunluk nabız parametre değerlerine bakıldığında iki örneklem grubu arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Verilerin analizi için 't' testi kullanılmıştır. Sonuç olarak; ölçülen değerlere bakıldığında bacak kuvveti ve denge değerleri tenis sporcuları lehine, dikey sıçrama, vücut yağ oranı ise badmintoncular lehine anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir.
12 haftalık temel tenis eğitiminin çocuklarda tenis becerisi, kuvvet ve basit reaksiyon zamanı özelliklerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, 12 haftalık temel tenis eğitiminin tenis becerisi, kuvvet parametreleri ve basit reaksiyon zamanı özelliklerine etkisinin belirlenmesidir. Çalışmaya 12 yaş grubunda toplam 24 erkek çocuk denek gönüllü olarak katıldı. Gönüllüler kontrol ve deney grubu olarak ikiye gruba ayrıldı. Deney grubuna 12 haftalık temel tenis tekniklerini içeren tenis antrenman programı uygulandı. Kontrol grubuna bu süre boyunca herhangi bir antrenman programı uygulanmadı. 12 haftalık periyottan bir gün önce ve sonra deneklerden veriler alındı. Kuvvet parametreleri olarak el kavrama kuvveti, sırt ve bacak kuvveti, duvarda squat kuvveti testleri; tenis becerisi için ITN forehand ve backhand vuruş ve servis testleri; reaksiyon zamanı parametreleri için görsel ve işitsel basit reaksiyon zamanı testleri uygulandı. Verilerin analizi için SPSS 22.0 programında bağımlı ve bağımsız t testleri kullanıldı. Deney grubunun ölçülen tüm özelliklerinde ön-son testler arasında anlamlı farklılık saptandı (p<0.05). Kontrol grubunun ölçülen hiçbir özelliğinde anlamlılık görülmedi (p>0.05). Deney ve kontrol grupları karşılaştırıldığında ise tüm özelliklerde deney grubu lehine farklılık görüldü (p<0.05). Sonuç olarak 12 haftalık temel tenis antrenmanının kuvvet, reaksiyon ve temel tenis becerilerine olumlu etkileri olduğu söylenebilir.
20-25 yaş grubu kadınlarda düzenli tenis antrenmanlarına katılmanın fiziksel ve motor beceriler üzerine etkisi
20-25 yaş grubundaki genç kadınlara uygulanan temel tenis eğitim programı sonucunda motor özelliklerinde değişmeler olduğu ve elde edilen verilerin tenis antrenörlerine ve sporculara faydalı olacağı düşünülmektedir. Bu çalışmada da tenis sporunun genç kadınlarda var olan bazı fiziksel ve motor özelliklere olan etki ve katkısının araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma için, 61 kişilik öğrenci grubu belirlendi. Bu öğrenci grubuna tenis temel teknikleri öğretim programı uygulandı. Antrenman programı 8 hafta, 2 gün ve 120 dakikalık iki ders şeklinde yapıldı. Belirlenen öğrenci grubundaki genç kadınların fiziksel ve motorik özelliklerine ait ölçümlerden denge sağ, denge sol, denge çift, esneklik, şınav, mekik ve aerobik fonksiyon ölçümleri yapılarak SPSS 25 programı ile arasındaki farklara ait tekrarlanmış ölçümler için T-testi analizi yapılmıştır. Araştırma sonunda elde edilen ön test son test bulgularına göre, denge sağ, denge sol, denge çift, şınav, mekik, esneklik ve aerobik fonksiyon testi ortalamaları üzerinde düzenli tenis antrenmanlarının etkili olduğu, boy, kilo ve vücut kitle indeksi üzerinde ise etkisinin olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
10-14 yaş tenisçilerde 8 haftalık core antrenmanlarının çeviklik, kuvvet, denge performansına ve tenis becerilerine etkisi
Çalışmaya EA Tenis Akademisi'nde tenis eğitimi gören 25 tenisçi gönüllü olarak katılmıştır. Tüm katılımcılara öncelikle dikey sıçrama, pro-agility çeviklik ve yıldız denge testleri ile ITN Tenis beceri testi uygulanmış, ardından 11 kişilik deney grubuna tenis antrenmanlarına ek olarak literatürde belirtilen doğrultuda 8 hafta süresince hafta 3 kez core antrenmanları yaptırılmıştır. Kontrol gurubunu oluşturan tenisçiler yalnızca tenis antrenmanlarına devam etmişlerdir. Core antrenmanlarının kuvvet, çeviklik ve denge performansı ile tenis becerilerine etkisinin incelenmesi için 8 hafta sonunda ön testlemelerde uygulanan testler tekrar tüm katılımcılara uygulanmıştır. Çalışmada alınan ön test-son test ölçümleri kullanılarak 8 haftalık core antrenmanlarının 10-14 yaş tenisçilerin kuvvet, reaktif çeviklik ve denge performansları ile tenis becerilerine etkisi belirlenmiştir.
10 - 14 yaş tenisçilerde sürat antrenmanlarının ivmelenme ve çeviklik üzerine etkisi
Amaç: Bu çalışma, 10-14 yaş arası tenisçilerde sürat antrenmanlarının çeviklik ve ivmelenme performansları üzerine etkisinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu araştırmanın çalışma grubunu Balıkesir Tenis İhtisas Kulübü kortlarında eğitim gören ve aktif olarak tenis sporu ile uğraşan, lisanslı ya da lisanssız, 10-14 yaş arası cinsiyet ayırımı yapmaksızın toplam 40 sporcudan oluşmuştur. Sporcular 20 Sürat antrenman grubu (SAG) ve 20 kontrol grubu (KG) olmak üzere 2 grubu ayrılmışlardır. Tüm Sporculara SmartSpeed (Fusion Sport) marka fotosel cihazı kullanılarak sırasıyla 30m sprint testi, 15 metre ivmelenme testi, yöe değiştirmeli çeviklik testleri uygulanmıştır. Sporcular aynı testi 2 kez olmak üzere 30 saniye dinlenme ile gerçekleştirmişlerdir. Her test arasında 2 dakikalık bir dinlenme gerçekleştirilmiştir. Yapılan 2 ölçümden daha iyi olan dereceler kayıt altına alınmıştır. Yukarıdaki test protokollerine ek olarak SAG 8 hafta boyunca, haftada 4 gün sürat antrenmanları yapmışlardır. Ön ve son test verileri kayıt altına alınmıştır. Bulgular: Uyguladığımız testler sonucunda SAG'ı oluşturan sporcuların sırasıyla yaş, boy ve vücut ağırlıkları ortalamaları şu şekildedir; 12,40 ± 1,04 yıl, 158,10 ± 8,53 cm, 44,30 ± 6,83 kg'dır. KG'nin ise sırasıyla 12,20 ± 1,47 yıl, 156,35 ± 12,56 cm, 48,40 ± 11,38 kg'dır. Grupların kendi içlerindeki karşılaştırmalarında Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi, iki grubun karşılaştırmasında Mann Whitney U testi kullanılmıştır. SAG'ın kendi içindeki ön ve son testleri arasında anlamlı (p<0,01), KG'nin kendi içindeki ön ve son testleri arasında bir takım farklılıklar, SAG ve KG'nin arasındaki ön ve son testler arasında ise SAG lehine çeviklik son testinde istatiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0,01). Sonuçlar: Yapmış olduğumuz ön ve son testler arasında, çeviklik son SAG lehine anlamlı bir farklılık saptanmıştır (p<0,01). Anahtar Kelimeler: Smartspeed, Tenis, Çeviklik, Sürat, İvmelenme