Theses supervised by Prof. Dr. Muharrem Kaya
26 theses · Isparta University of Applied Sciences
Isparta koşullarında yetiştirilen kırmızı mercimek çeşitlerinin verim ve verim öğelerinin belirlenmesi
Bu araştırma, Türkiye'de tescilli farklı kırmızı mercimek çeşitlerinin Isparta koşullarında verim ve verim öğelerinin belirlenmesi amacıyla 2016-2017 yetiştirme sezonunda yürütülmüştür. Bu amaçla, 11 adet tescilli kırmızı mercimek çeşidinde bitki boyu, ilk bakla bağlama yüksekliği, bitkide bakla ve tane sayısı, bitki verimi, biomas verimi, birim alan tane verimi, hasat indeksi, yüz tane ağırlığı, su alma kapasitesi ve tane protein oranı özellikleri incelenmiştir. Varyans analiz sonuçlarına göre, incelenen tüm özelliklerde çeşitler arasında önemli varyasyonlar gözlenmiş olup, bu farklılıklar istatistiki yönden önemli bulunmuştur. According to research results, plant height 27.50-32.80 cm, fruit height 9.23-20.20 cm, number of plant pods 30.13-50.73 pieces, number of seeds per plant 40.96-64.70, plant grain yield 0.49-2.07 g, biological yield 223.8-506.9 kg / , grain yield per unit area of 66.0-195.8 kg / ha, harvest index 24.91-41.45%, a hundred grain weight 2.91-3.64 g, water intake capacity of 0.027-0.033 g / grain and protein content ranged between 27.68-32.27%. Materyal olarak kullanılan kırmızı mercimek çeşitleri arasında en yüksek birim alan tane verimi ortalamasına Çiftçi çeşidi sahip olmuştur. Kafkas çeşidi ikinci sırada yer almakla birlikte; bu çeşidin ilk bakla bağlama yüksekliği ortalamasının makineli hasat için önerilen 12 cm sınırında olması önemli bir dezavantaj olarak görülmektedir. Sonuç olarak, elde edilen verilere göre Isparta ili ve benzer ekolojik koşullara sahip yörelerde kırmızı mercimek tarımının yapılabileceği, kırmızı mercimek tarımında tane ve protein verimini arttırmak için incelenen özellikler bakımından Çiftçi kırmızı mercimek çeşidinin önerilebileceği sonucuna varılmıştır.
Nohut (Cicer arietinum l.) tarımında gül posası, ahır gübresi ve aşılamanın verim ve bazı verim öğelerine etkileri
Çalışma, nohut çeşitlerine organik (gül posası, ahır gübresi ve bakteri aşılama) ve kimyasal gübre uygulamalarının verim ve verim öğeleri üzerine etkilerini belirlemek amacıyla 2011 yılında Afyonkarahisar ilinin Dinar ilçesinde yürütülmüştür. Araştırmada nohut çeşitleri olarak Aydın 92, Azkan ve Gökçe kullanılmıştır. Deneme tesadüf bloklarında bölünmüş parseller deneme düzenine göre 3 tekerrülü olarak kurulmuştur. Araştırmada bitki uzunluğu, ilk meyve yüksekliği, bitkide dal, meyve ve tane sayısı, bitki tane ağırlığı, biomas verimi, birim alan tohum verimi, hasat indeksi, 100 tane ağırlığı ve protein oranı özellikleri incelenmiştir. Çalışma sonucunda bitki boyu 38.87-44.23 cm, ilk meyvenin yüksekliği 17.37-21.43 cm, bitki sap sayısı 2.70-3.53 adet, bitki meyve sayısı 30.37-50.37 adet, bitki tohum sayısı 29.43-48.47 adet, bitki tane verimi 10.50-17.37 g, bitki ağırlığı 20.87-42.50 g, yüz tane ağırlığı 34.67-40.43 g, birim alan tohum verimi 128.10-188.57 kg/da, hasat indeksi %33.10-53.08 ve protein oranı %22.67-25.67 arasında değişim göstermiştir. Sonuç olarak organik (gül posası, ahır gübresi ve bakteri aşılama) ve kimyasal gübre uygulamalarının nohut çeşitleri üzerindeki etkisi verim özellikleri yönünden önemli olmuştur. Çeşitler içerisinde Gökçe çeşidi ve uygulamalar içerisinde ahır gübresi, kimyasal gübreleme ve gül posası ön plana çıkmaktadır. Anahtar Kelimeler: Nohut, organik gübre, verim, kalite
Bazı siyez buğday (Triticum monococcum spp.) genotiplerinin Isparta koşullarında verim ve verim ögelerinin belirlenmesi
Bu çalışma, Isparta ilinde buğday ıslahında daralan genetik çeşitliliğinin önüne geçmek ve modern buğdaylarda oluşan sorununun çözümüne katkıda bulunmak amacıyla 2017-18 yılı vejetasyon döneminde yürütülmüştür Bu amaçla Seyidiler, İhsangazi, Devrekanı, Kayseri ve Bolu siyez genotipleri ile Yunus, Müfitbey ve Atay85 tescilli ekmeklik buğday çeşitleri materyal olarak kullanılmıştır. Denemede; bitki boyu, başak uzunluğu, başakta tohum sayısı, başakta tohum ağırlığı, dekara tohum verimi, 1000 tohum ağırlığı, protein oranı, hektolitre ağırlığı, m2'de bitki sayısı, biyolojik verim ve hasat indeksi özellikleri incelenmiştir. Deneme verilerine ait varyans analizlerine göre incelenen özelliklerin tamamında genotipler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, çeşitlerin ve genotiplerin ortalaması olarak bitki boyu 73.3-97.1 cm, başak uzunluğu 5.43-10.03 cm, başakta tohum sayısı 17.5-38.8 adet, başakta tohum ağırlığı 0.41-1.80 g, tohum verimi 178.2-416.6 kg/da, 1000 tohum ağırlığı 31.7-42.1 g, protein oranı %12.8-13.7, hektolitre ağırlığı 42.8-73.2 kg/hl, m2'de bitki sayısı 358.8-553.3 adet, biyolojik verim 1246.5-1906.5 kg ve hasat indeksi %23.1-43.6 arasında değişim göstermiştir. Sonuç olarak,tescilli buğday çeşitlerinin birok özellik yönünden siyez buğday popülasyonlarından üstün olduğu, protein oranlarının ise genel olarak siyez genotiplerinde daha yüksek bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Siyez Buğdayı(Triticum monoccocum), Kalite , Verim
Farklı fungusit uygulamalarının nohut (Cicer arietinum l.)'ta verim ve bazı verim öğelerine etkileri
Bu araştırma, Azkan ve İspanyol nohut çeşitlerinde farklı fungusit uygulamalarının verim ve bazı verim öğelerine etkilerinin belirlenmesi amacıyla 2018 yılında Isparta'da yürütülmüştür. Bu amaçla, nohutta yanıklık hastalığıyla mücadelede kullanılan, tohuma uygulanabilen (Thiram ve Chlorothalonil) ve yeşil aksam ilaçlamasına uygun (Azoxystrobin ve % 70 Propinep + % 6 Cymoxanil) 2'şer adet fungusit deneme materyali olarak kullanılmıştır. Araştırmada bitki ağırlığı, bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, bitkide bakla ve tane sayısı, tane verimi, bitkide tane verimi, yüz tane ağırlığı, hasat indeksi ve hastalık şideti özellikleri incelenmiştir. Denemeden elde edilen verilerle yapılan varyans analiz sonuçlarına göre, ilk bakla yüksekliği ve yüz tane ağırlığı özelliklerinde sadece çeşitler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Bitki ağırlığı, bitki tane verimi, birim alan tane verimi ve hasat indeksi özelliklerinde fungusit uygulamaları arasındaki farklılıklar ile çeşit x fungusit uygulaması interaksiyonları; bitkide bakla ve tane sayısı ile hastalık şiddeti özelliklerinde ise çeşitler ve fungusit uygulamaları arasındaki farklılıklar ve çeşit x fungusit uygulaması interaksiyonları önemli bulunmuştur. Araştırma sonuçlarına göre, çeşitlerin ortalaması olarak bitki ağırlığı 18.97-26.21 g, bitki boyu 40.01-44.15 cm, ilk bakla yüksekliği 21.60-24.03 cm, bitkide bakla sayısı 8.70-11.41 adet, bitkide tane sayısı 7.88-10.88 adet, bitki tane verimi 2.68-4.33 g, tane verimi 88.5-142.7 kg/da, hasat indeksi % 33.69-36.93, yüz tane ağırlığı 33.47-38.55 g ve hastalık şiddeti % 9.98-55.78 arasında değişim göstermiştir. Sonuç olarak, çeşitlere göre denemede kullanılan fungusitlerin etkileri değişmekle birlikte, nohutta hastalık şiddetinin azaltılması ve birim alan tane verimlerinin arttırılması amacıyla antraknoz yanıklığı hastalığında yeşil aksam ilaçlamalarının daha iyi sonuçları verdiğini, bu kapsamda Azoxystrobin ve % 70 Propinep + % 6 Cymoxanil ilaçlarının kullanılabileceği kanısına varılmıştır. Anahtar Kelimeler: Nohut, Antraknoz, Yanıklık, Kalite, Verim
Epıbrassınolıde ile tohum uygulamalarının tuzluluk stresi koşullarında nohutta bazı çimlenme ve fide gelişim özelliklerine etkileri
Bu çalışma, epibrassinolid (eBR) ile tohum uygulamalarının tuzluluk stresi koşullarında nohudun bazı çimlenme ve fide gelişim özelliklerine etkilerini belirlemek için yürütülmüştür. Çimlendirme denemeleri tarla bitkileri laboratuvarlarında, fide denemeleri ise saksıda sera koşullarında yapılmıştır. İki deneme de 2022 yılında kurulmuştur. Denemede bitki materyali olarak Azkan nohut çeşidi tohumları kullanılmıştır. Çalışmada saf su ve eBR'in farklı dozları (0.5, 1 ve 1.5 µM eBR) ile ekim öncesi tohumlar 6 saat muamele edilmişlerdir. Kontrol grubu tohumlar ile uygulama yapılan tohumlar 3 farklı tuz dozunda (0.0, 8.6 ve 16.3 dS/m NaCl) çimlendirme ve saksı denemelerine alınmıştır. Laboratuvar denemelerinde, ortalama çimlenme hızı ve fidenin kuru ağırlığında, saksı denemelerinde ise saksı çıkış oranı ve ortalama çıkış süresi özelliklerinde tuz dozları ve tohum uygulamaları arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Diğer özelliklerde ise tuz dozları x tohum uygulamaları interaksiyonu önemli olmuştur. Çimlenme hızı %66.11-93.33, çimlenme oranı %71.11-93.33, ortalama çimlenme hızı 3.81-4.36 gün, fide kök uzunluğu 6.24-7.08 cm, fide sürgün uzunluğu 3.49-4.42 cm, fide yaş ağırlığı 4.08-4.85 g, fide kuru ağırlığı 1.032-1.106 g, saksı çıkış oranı %50.22-68.44, ortalama çıkış süresi 10.48-11.86 gün, tuzluluk şiddeti %37.62-41.70, saksı fide uzunluğu 13.14-16.22 cm, saksı fide kök uzunluğu 15.68-18.69 cm, saksı fide yaş ağırlığı 9.36-19.75 g, saksı fide kuru ağırlığı 2.30-375 g ve tuzluluğa tolerans yüzdesi %71-85.9 arasında değişmiştir. Çalışma sonuçlarına göre nohutta artan tuz dozları çimlenme ve fide gelişim özelliklerini olumsuz yönde etkilemiştir. Tohum uygulamaları tuzluluk zararının azaltılmasında etkili olmuştur. Ele alınan özelliklerde genellikle 1.5 µM eBR dozu en yüksek ortalamalara sahip olmuştur.
Soya fasulyesi (Glycine max L.)'nde epibrassinolide uygulamalarının verim ve bazı verim öğelerine etkileri
Bu çalışma, soya fasulyesi (Glycine max L.)'nde epibrassinolide (EBR) uygulamalarının verim ve bazı verim öğelerine etkilerini belirleyebilmek amacıyla 2022 yılında Isparta ilinde yapılmıştır. Araştırmada bitki materyali olarak PG Victoria soya fasulyesi çeşidi kullanılmıştır. Denemede faktör olarak epibrassinolide'in 3 farklı dozu (0.5, 1.0 ve 1.5 µM EBR) bitkiler çiçeklenmeden önce yapraklara uygulanmıştır. Tarla denemeleri 2 x 4 m ebatlarındaki parsellerde, her parsel 4 sıra olacak şekilde kurulmuştur. Denemede ilk çiçeklenme süresi, %50 çiçeklenme süresi, ilk bakla bağlama süresi, %50 bakla bağlama süresi, vejetasyon süresi, bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, bakla uzunluğu, bitkide bakla sayısı, baklada tane sayısı, bitkide tane sayısı, 100 tane ağırlığı, bitki ağırlığı, bitkide tohum verimi, hasat indeksi ile birim alan tohum verimi özellikleri ele alınmıştır. %50 çiçeklenme, ilk bakla bağlama, %50 bakla bağlama, baklada tohum sayısı ve 100 tane ağırlığı dışındaki özelliklerde uygulamalar arası farklılıklar önemli bulunmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, ilk çiçeklenme süresi 54-56 gün, %50 çiçeklenme süresi 56.7-59.7 gün, ilk bakla bağlama süresi 69.3-70.3 gün, %50 bakla bağlama süresi 76-78 gün, vejetasyon süresi 133.7-136.7 gün, bitki boyu 85.4-102.4 cm, ilk bakla yüksekliği 10.2-12.6 cm, bakla uzunluğu 4.9-5.9 cm, bitkide bakla sayısı 48.8-80.3 adet, baklada tane sayısı 2.8-3.2 adet, bitkide tane sayısı 144.6-193.5 adet, 100 tane ağırlığı 11-12.3 g, bitki ağırlığı 64.3-84.1 g, bitkide tohum verimi 15.5-22.8 g, hasat indeksi %24.7-27.6 ile birim alan tohum verimi 378.3-566.7 kg/da arasında değişim göstermiştir. Denemede en yüksek birim alan tohum verimi ortalamaları 0.5 µM EBR dozu uygulanan parsellerde saptanmıştır.
Nohut (Cicer arietinum L.)'ta farklı yapıştırıcılar ile bakteri aşılamasının nodülasyon ve bazı verim özelliklerine etkileri
Bu çalışma, nohutta tohuma bakteri aşılamada farklı yapıştırıcı maddelerin kullanılmasının nodülasyon ve verime etkilerinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Tarla denemesi tesadüfi bloklarda bölünmüş parseller desenine göre 3 tekerrürlü olarak Isparta lokasyonunda kurulmuştur. Çalışmada bitki materyali olarak Azkan çeşidi ile İspanyol nohut genotipi kullanılmıştır. Rhizobium bakterilerini yapıştırmak için saf su, şekerli su, süt tozu, arap zamkı ve metil selüloz kullanılmıştır. Çalışma sonuçlarına göre, vejetasyon süresi dışındaki tüm özelliklerde uygulamalar arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Elde edilen verilere göre çıkış süresi 13.67-16.33 gün, ilk çiçeklenme süresi 47.33-49.33 gün, ilk bakla bağlama süresi 58.83-61.0 gün, nodül sayısı 45.83-155.83 adet/bitki, nodül ağırlığı 0.82-2.72 g/bitki, bitki boyu 36.38-47.20 cm, ilk meyve yüksekliği 16.97-19.88 cm, yan dal sayısı 2.11-2.73, bitkide meyve sayısı 25.46-39.52, bitkide tane sayısı 25.19-38.30 adet, yüz tane ağırlığı 39.34-42.16 adet, bitki ağırlığı 12.56-17.71 g, bitki verimi 4.25-7.75 g, hasat indeksi %38.99-42.04 ve tane verimi 161.12-266.05 kg/da arasında değişim göstermiştir. Tane verimi bakımından değerlendirildiğinde bakteri yapıştırma amacıyla en iyi uygulamaların arap zamkı ve metilselüloz olduğu söylenebilir.
Maş fasulyesi (Vigna radiata wilczek) genotiplerinin/yerel populasyonlarının Isparta koşullarında fenolojik, morfolojik, agronomik ve bazı teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonu
Çalışma, Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü'nde ülkemizde maş fasulyesi yetiştiriciliği yapılan illerden toplanan tohum materyallerinin Isparta koşullarında fenolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özelliklerinin belirlemesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada 2015 yılında 91 adet materyal toplanmış, bu yıl tohum çoğaltılması ve öngözlemler yapılmıştır. Öngözlem sonuçlarına göre, seçilen 50 adet maş fasulyesi genotipi, 4 tescilli çeşit ile birlikte 2017 ve 2018 yıllarında tarla denemelerine alınmıştır. Araştırma, Augmented Deneme Desenine göre 5 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Denemede fenolojik özellikler olarak çıkış süresi, çıkış oranı, çiçeklenme süresi, bakla bağlama süresi ve vejetasyon süresi; morfolojik ve agronomik özellikler olarak bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, anadal sayısı, bakla sayıları, baklada tane sayısı, bitkide tane sayısı bitkide tane verimi, biyolojik verimi, tane verimi, hasat indeksi ve bin tane ağırlığı; teknolojik özellikler olarak kuru hacimleri, ıslak hacimleri, şişme kapasiteleri, şişme indeksi, yaş ağılıkları, su alma kapasitesi, su alma indeksi, pişme süresi, protein oranı, protein verimi, yağ oranı, kül içeriği, ADF içerikleri, NDF içeriği ve sindirilebilir besin maddesi içeriği belirlenmiştir. Çalışmada toplanan genotipler arasında tescilli çeşitlerden daha üstün özelliklere sahip genotipler belirlenmiştir. Denemede tane verimi yönünden, birinci yıl 29.14–177.34 kg/da; ikinci yıl 84.50–466.43 kg/da arasında değişim göstermiştir. Genotipler arasında tane verimi yönünden 07 G 03, 07 A 05, 07 G 05, 07 A 02, 73 A, 07 G 07, 70 S 01, 79 M 02, 46 G 01, 65 M 01, 27 S 01, 50 N 01, 27 S 08, 79 M 01, 73 C, 50 N 02 ve 60 M 01 genotipleri ön plana çıkmaktadır.
Maş fasulyesi (Vigna radiata wilczek) genotiplerinin/yerel populasyonlarının Isparta koşullarında fenolojik, morfolojik, agronomik ve bazı teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonu
Çalışma, Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü'nde ülkemizde maş fasulyesi yetiştiriciliği yapılan illerden toplanan tohum materyallerinin Isparta koşullarında fenolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özelliklerinin belirlemesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada 2015 yılında 91 adet materyal toplanmış, bu yıl tohum çoğaltılması ve öngözlemler yapılmıştır. Öngözlem sonuçlarına göre, seçilen 50 adet maş fasulyesi genotipi, 4 tescilli çeşit ile birlikte 2017 ve 2018 yıllarında tarla denemelerine alınmıştır. Araştırma, Augmented Deneme Desenine göre 5 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Denemede fenolojik özellikler olarak çıkış süresi, çıkış oranı, çiçeklenme süresi, bakla bağlama süresi ve vejetasyon süresi; morfolojik ve agronomik özellikler olarak bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, anadal sayısı, bakla sayıları, baklada tane sayısı, bitkide tane sayısı bitkide tane verimi, biyolojik verimi, tane verimi, hasat indeksi ve bin tane ağırlığı; teknolojik özellikler olarak kuru hacimleri, ıslak hacimleri, şişme kapasiteleri, şişme indeksi, yaş ağılıkları, su alma kapasitesi, su alma indeksi, pişme süresi, protein oranı, protein verimi, yağ oranı, kül içeriği, ADF içerikleri, NDF içeriği ve sindirilebilir besin maddesi içeriği belirlenmiştir. Çalışmada toplanan genotipler arasında tescilli çeşitlerden daha üstün özelliklere sahip genotipler belirlenmiştir. Denemede tane verimi yönünden, birinci yıl 29.14–177.34 kg/da; ikinci yıl 84.50–466.43 kg/da arasında değişim göstermiştir. Genotipler arasında tane verimi yönünden 07 G 03, 07 A 05, 07 G 05, 07 A 02, 73 A, 07 G 07, 70 S 01, 79 M 02, 46 G 01, 65 M 01, 27 S 01, 50 N 01, 27 S 08, 79 M 01, 73 C, 50 N 02 ve 60 M 01 genotipleri ön plana çıkmaktadır.
Maş fasulyesi (Vigna radiata wilczek) genotiplerinin/yerel populasyonlarının Isparta koşullarında fenolojik, morfolojik, agronomik ve bazı teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonu
Çalışma, Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü'nde ülkemizde maş fasulyesi yetiştiriciliği yapılan illerden toplanan tohum materyallerinin Isparta koşullarında fenolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özelliklerinin belirlemesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada 2015 yılında 91 adet materyal toplanmış, bu yıl tohum çoğaltılması ve öngözlemler yapılmıştır. Öngözlem sonuçlarına göre, seçilen 50 adet maş fasulyesi genotipi, 4 tescilli çeşit ile birlikte 2017 ve 2018 yıllarında tarla denemelerine alınmıştır. Araştırma, Augmented Deneme Desenine göre 5 tekerrürlü olarak yürütülmüştür. Denemede fenolojik özellikler olarak çıkış süresi, çıkış oranı, çiçeklenme süresi, bakla bağlama süresi ve vejetasyon süresi; morfolojik ve agronomik özellikler olarak bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, anadal sayısı, bakla sayıları, baklada tane sayısı, bitkide tane sayısı bitkide tane verimi, biyolojik verimi, tane verimi, hasat indeksi ve bin tane ağırlığı; teknolojik özellikler olarak kuru hacimleri, ıslak hacimleri, şişme kapasiteleri, şişme indeksi, yaş ağılıkları, su alma kapasitesi, su alma indeksi, pişme süresi, protein oranı, protein verimi, yağ oranı, kül içeriği, ADF içerikleri, NDF içeriği ve sindirilebilir besin maddesi içeriği belirlenmiştir. Çalışmada toplanan genotipler arasında tescilli çeşitlerden daha üstün özelliklere sahip genotipler belirlenmiştir. Denemede tane verimi yönünden, birinci yıl 29.14–177.34 kg/da; ikinci yıl 84.50–466.43 kg/da arasında değişim göstermiştir. Genotipler arasında tane verimi yönünden 07 G 03, 07 A 05, 07 G 05, 07 A 02, 73 A, 07 G 07, 70 S 01, 79 M 02, 46 G 01, 65 M 01, 27 S 01, 50 N 01, 27 S 08, 79 M 01, 73 C, 50 N 02 ve 60 M 01 genotipleri ön plana çıkmaktadır.
Epıbrassınolıde ile tohum uygulamalarının tuzluluk stresi koşullarında nohutta bazı çimlenme ve fide gelişim özelliklerine etkileri
Bu çalışma, epibrassinolid (eBR) ile tohum uygulamalarının tuzluluk stresi koşullarında nohudun bazı çimlenme ve fide gelişim özelliklerine etkilerini belirlemek için yürütülmüştür. Çimlendirme denemeleri tarla bitkileri laboratuvarlarında, fide denemeleri ise saksıda sera koşullarında yapılmıştır. İki deneme de 2022 yılında kurulmuştur. Denemede bitki materyali olarak Azkan nohut çeşidi tohumları kullanılmıştır. Çalışmada saf su ve eBR'in farklı dozları (0.5, 1 ve 1.5 µM eBR) ile ekim öncesi tohumlar 6 saat muamele edilmişlerdir. Kontrol grubu tohumlar ile uygulama yapılan tohumlar 3 farklı tuz dozunda (0.0, 8.6 ve 16.3 dS/m NaCl) çimlendirme ve saksı denemelerine alınmıştır. Laboratuvar denemelerinde, ortalama çimlenme hızı ve fidenin kuru ağırlığında, saksı denemelerinde ise saksı çıkış oranı ve ortalama çıkış süresi özelliklerinde tuz dozları ve tohum uygulamaları arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Diğer özelliklerde ise tuz dozları x tohum uygulamaları interaksiyonu önemli olmuştur. Çimlenme hızı %66.11-93.33, çimlenme oranı %71.11-93.33, ortalama çimlenme hızı 3.81-4.36 gün, fide kök uzunluğu 6.24-7.08 cm, fide sürgün uzunluğu 3.49-4.42 cm, fide yaş ağırlığı 4.08-4.85 g, fide kuru ağırlığı 1.032-1.106 g, saksı çıkış oranı %50.22-68.44, ortalama çıkış süresi 10.48-11.86 gün, tuzluluk şiddeti %37.62-41.70, saksı fide uzunluğu 13.14-16.22 cm, saksı fide kök uzunluğu 15.68-18.69 cm, saksı fide yaş ağırlığı 9.36-19.75 g, saksı fide kuru ağırlığı 2.30-375 g ve tuzluluğa tolerans yüzdesi %71-85.9 arasında değişmiştir. Çalışma sonuçlarına göre nohutta artan tuz dozları çimlenme ve fide gelişim özelliklerini olumsuz yönde etkilemiştir. Tohum uygulamaları tuzluluk zararının azaltılmasında etkili olmuştur. Ele alınan özelliklerde genellikle 1.5 µM eBR dozu en yüksek ortalamalara sahip olmuştur.
Seleksiyon ıslahı ile seçilmiş S2 kademesindeki fasulye hatlarının verim ve verim ögeleri yönünden karşılaştırılması
Bu araştırma, S2 kademesinde 22 yerel kuru fasulye hattında verim ve bazı verim öğelerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışma; 2021 yılı vejetasyon döneminde Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme çiftliğinde kurulmuştur. Denemede kontrol amacıyla Önceler98 ve Göynük 98 çeşitleri kullanılmıştır. Tarla denemeleri tesadüf blokları deneme deseninde ve 3 tekrarlamalı olarak düzenlenmiştir. Denemede incelenen tüm özelliklerde genotipler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Elde edilen verilere göre, çiçeklenme süresi 42.33-58.00 gün, bakla bağlama süresi 51.63-66.33 gün, bitki boyu 24.51-68.60 cm, ilk bakla yüksekliği 8.37-15.27 cm, bakla sayısı 15.67-58.53 adet, bakla uzunluğu 9.03-12.85 cm, baklada tohum sayısı 2.13-4.20 adet, bitkide tane sayısı 5-.57-228.47 adet, tane verimi 276.03-862.90 kg/da, yüz tohum ağırlığı 25.25-56.86 g ve protein oranı % 18.47-24.43 arasında değişim göstermiştir. Sonuçlar olarak, kontrol çeşitlerinden üstün genotipler ortaya çıkmıştır Tane verimi bakımından ISP34, ISP23, BUR14, ISP72, ISP31, BUR20, KON17, KON16 KON5 ve ISP 34 hatları Önceler98 çeşidinden daha yüksek verim değerlerine sahip olmuşlardır.
Seleksiyon ıslahı ile seçilmiş S2 kademesindeki fasulye hatlarının verim ve verim ögeleri yönünden karşılaştırılması
Bu araştırma, S2 kademesinde 22 yerel kuru fasulye hattında verim ve bazı verim öğelerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışma; 2021 yılı vejetasyon döneminde Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme çiftliğinde kurulmuştur. Denemede kontrol amacıyla Önceler98 ve Göynük 98 çeşitleri kullanılmıştır. Tarla denemeleri tesadüf blokları deneme deseninde ve 3 tekrarlamalı olarak düzenlenmiştir. Denemede incelenen tüm özelliklerde genotipler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Elde edilen verilere göre, çiçeklenme süresi 42.33-58.00 gün, bakla bağlama süresi 51.63-66.33 gün, bitki boyu 24.51-68.60 cm, ilk bakla yüksekliği 8.37-15.27 cm, bakla sayısı 15.67-58.53 adet, bakla uzunluğu 9.03-12.85 cm, baklada tohum sayısı 2.13-4.20 adet, bitkide tane sayısı 5-.57-228.47 adet, tane verimi 276.03-862.90 kg/da, yüz tohum ağırlığı 25.25-56.86 g ve protein oranı % 18.47-24.43 arasında değişim göstermiştir. Sonuçlar olarak, kontrol çeşitlerinden üstün genotipler ortaya çıkmıştır Tane verimi bakımından ISP34, ISP23, BUR14, ISP72, ISP31, BUR20, KON17, KON16 KON5 ve ISP 34 hatları Önceler98 çeşidinden daha yüksek verim değerlerine sahip olmuşlardır.
Seleksiyon ıslahı ile seçilmiş S2 kademesindeki fasulye hatlarının verim ve verim ögeleri yönünden karşılaştırılması
Bu araştırma, S2 kademesinde 22 yerel kuru fasulye hattında verim ve bazı verim öğelerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışma; 2021 yılı vejetasyon döneminde Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi deneme çiftliğinde kurulmuştur. Denemede kontrol amacıyla Önceler98 ve Göynük 98 çeşitleri kullanılmıştır. Tarla denemeleri tesadüf blokları deneme deseninde ve 3 tekrarlamalı olarak düzenlenmiştir. Denemede incelenen tüm özelliklerde genotipler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Elde edilen verilere göre, çiçeklenme süresi 42.33-58.00 gün, bakla bağlama süresi 51.63-66.33 gün, bitki boyu 24.51-68.60 cm, ilk bakla yüksekliği 8.37-15.27 cm, bakla sayısı 15.67-58.53 adet, bakla uzunluğu 9.03-12.85 cm, baklada tohum sayısı 2.13-4.20 adet, bitkide tane sayısı 5-.57-228.47 adet, tane verimi 276.03-862.90 kg/da, yüz tohum ağırlığı 25.25-56.86 g ve protein oranı % 18.47-24.43 arasında değişim göstermiştir. Sonuçlar olarak, kontrol çeşitlerinden üstün genotipler ortaya çıkmıştır Tane verimi bakımından ISP34, ISP23, BUR14, ISP72, ISP31, BUR20, KON17, KON16 KON5 ve ISP 34 hatları Önceler98 çeşidinden daha yüksek verim değerlerine sahip olmuşlardır.
Farklı illerden toplanan yerel fasulye (phaseolus vulgaris l.) popülasyonlarının bazı fizyolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonu
Bu çalışma, farklı illerden toplanan yerel fasulye popülasyonlarının bazı fizyolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonunu yapabilmek amacıyla kurulmuştur. Denemeler, 68 fasulye genotipi ve 5 kontrol çeşidi (Akın, Akman98, Göynük98, Önceler98 ve Yunus90) kullanılarak Augmented Deneme desenine göre 2019 ve 2020 yıllarında Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü arazi ve laboratuvarlarında yürütülmüştür. İncelenen tüm özellikler bakımından kuru fasulye çeşitleri ve genotipler arasında çok önemli varyasyonların olduğu gözlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; çıkışa kadar geçen gün sayısı 10.75 – 32.75 gün, tarla çıkış oranı %17.20 – 90.75, çiçeklenmeye kadar geçen gün sayısı 31.80 – 84.60 gün, bakla bağlamaya kadar geçen gün sayısı 53.65 – 92.55 gün, vejetasyon süresi 99.40 – 180.3 gün, klorofil içeriği 25.21 – 47.25, bitki boyu 22.49 – 173.9 cm, ilk bakla yüksekliği 4.42 – 15.81 cm, bakla uzunluğu 5.85 – 14.35 cm, bakla çapı 7.16 – 17.5 mm, bitkide bakla sayısı 9.90 – 89.40 adet, baklada tane sayısı 1.95 – 6.86 adet, bitkide tane sayısı 20.23 – 277.1 adet, bitki tane verimi 11.79 – 68.34 g, birim alan tane verimi 58.14 – 680.1 kg/da, hasat indeksi %13.11 – 71.46, yüz tane ağırlığı 18.99 – 135.5 g, su alma kapasitesi 0.137 – 1.483 g/tane, su alma indeksi %2.049 – 16.040, bin tane hacmi 118.0 – 1205.0 ml, şişme kapasitesi 0.478 – 15.380 ml/tane, şişme indeksi %1.633 – 3.865, tane yoğunluk değeri 0.942 – 1.999 g/ml, tane protein oranı %14.48 – 24.79, kül içeriği %3.028 – 5.573 ve tohum kabuğu oranı %6.656 – 15.100 arasında değişim göstermiştir. Tane verimi ve verim özellikleri kontrol çeşitlerinden daha üstün ümitvar yerel genotiplerin olduğu belirlenmiştir.
Farklı illerden toplanan yerel fasulye (phaseolus vulgaris l.) popülasyonlarının bazı fizyolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonu
Bu çalışma, farklı illerden toplanan yerel fasulye popülasyonlarının bazı fizyolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonunu yapabilmek amacıyla kurulmuştur. Denemeler, 68 fasulye genotipi ve 5 kontrol çeşidi (Akın, Akman98, Göynük98, Önceler98 ve Yunus90) kullanılarak Augmented Deneme desenine göre 2019 ve 2020 yıllarında Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü arazi ve laboratuvarlarında yürütülmüştür. İncelenen tüm özellikler bakımından kuru fasulye çeşitleri ve genotipler arasında çok önemli varyasyonların olduğu gözlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; çıkışa kadar geçen gün sayısı 10.75 – 32.75 gün, tarla çıkış oranı %17.20 – 90.75, çiçeklenmeye kadar geçen gün sayısı 31.80 – 84.60 gün, bakla bağlamaya kadar geçen gün sayısı 53.65 – 92.55 gün, vejetasyon süresi 99.40 – 180.3 gün, klorofil içeriği 25.21 – 47.25, bitki boyu 22.49 – 173.9 cm, ilk bakla yüksekliği 4.42 – 15.81 cm, bakla uzunluğu 5.85 – 14.35 cm, bakla çapı 7.16 – 17.5 mm, bitkide bakla sayısı 9.90 – 89.40 adet, baklada tane sayısı 1.95 – 6.86 adet, bitkide tane sayısı 20.23 – 277.1 adet, bitki tane verimi 11.79 – 68.34 g, birim alan tane verimi 58.14 – 680.1 kg/da, hasat indeksi %13.11 – 71.46, yüz tane ağırlığı 18.99 – 135.5 g, su alma kapasitesi 0.137 – 1.483 g/tane, su alma indeksi %2.049 – 16.040, bin tane hacmi 118.0 – 1205.0 ml, şişme kapasitesi 0.478 – 15.380 ml/tane, şişme indeksi %1.633 – 3.865, tane yoğunluk değeri 0.942 – 1.999 g/ml, tane protein oranı %14.48 – 24.79, kül içeriği %3.028 – 5.573 ve tohum kabuğu oranı %6.656 – 15.100 arasında değişim göstermiştir. Tane verimi ve verim özellikleri kontrol çeşitlerinden daha üstün ümitvar yerel genotiplerin olduğu belirlenmiştir.
Farklı illerden toplanan yerel fasulye (phaseolus vulgaris l.) popülasyonlarının bazı fizyolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonu
Bu çalışma, farklı illerden toplanan yerel fasulye popülasyonlarının bazı fizyolojik, morfolojik, agronomik ve teknolojik özellikler yönünden karakterizasyonunu yapabilmek amacıyla kurulmuştur. Denemeler, 68 fasulye genotipi ve 5 kontrol çeşidi (Akın, Akman98, Göynük98, Önceler98 ve Yunus90) kullanılarak Augmented Deneme desenine göre 2019 ve 2020 yıllarında Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü arazi ve laboratuvarlarında yürütülmüştür. İncelenen tüm özellikler bakımından kuru fasulye çeşitleri ve genotipler arasında çok önemli varyasyonların olduğu gözlenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre; çıkışa kadar geçen gün sayısı 10.75 – 32.75 gün, tarla çıkış oranı %17.20 – 90.75, çiçeklenmeye kadar geçen gün sayısı 31.80 – 84.60 gün, bakla bağlamaya kadar geçen gün sayısı 53.65 – 92.55 gün, vejetasyon süresi 99.40 – 180.3 gün, klorofil içeriği 25.21 – 47.25, bitki boyu 22.49 – 173.9 cm, ilk bakla yüksekliği 4.42 – 15.81 cm, bakla uzunluğu 5.85 – 14.35 cm, bakla çapı 7.16 – 17.5 mm, bitkide bakla sayısı 9.90 – 89.40 adet, baklada tane sayısı 1.95 – 6.86 adet, bitkide tane sayısı 20.23 – 277.1 adet, bitki tane verimi 11.79 – 68.34 g, birim alan tane verimi 58.14 – 680.1 kg/da, hasat indeksi %13.11 – 71.46, yüz tane ağırlığı 18.99 – 135.5 g, su alma kapasitesi 0.137 – 1.483 g/tane, su alma indeksi %2.049 – 16.040, bin tane hacmi 118.0 – 1205.0 ml, şişme kapasitesi 0.478 – 15.380 ml/tane, şişme indeksi %1.633 – 3.865, tane yoğunluk değeri 0.942 – 1.999 g/ml, tane protein oranı %14.48 – 24.79, kül içeriği %3.028 – 5.573 ve tohum kabuğu oranı %6.656 – 15.100 arasında değişim göstermiştir. Tane verimi ve verim özellikleri kontrol çeşitlerinden daha üstün ümitvar yerel genotiplerin olduğu belirlenmiştir.
Nohut (Cicer arietinum L.)'ta çinko içerikli biyostimülatör iletohum uygulamasının verim ve bazı verim öğelerineetkileri
Bu araştırma, nohutta çinko içerikli bitki aktivatörüyle farklı tohum uygulamalarının verim ve verim unsurlarına etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışma Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Ziraat Fakültesi deneme alanlarında 2020 yılında yapılmıştır. Denemede 2 nohut çeşidi ve %2 çinko (Zn) içerikli ruhsatlı hazır ticari preparat kullanılmıştır. Tohumlar saf su ve çinkonun 4 farklı dozu (20, 40, 60 ve 80 ppm Zn) ile muamele edilmiştir. Tarla denemeleri Tesadüf Bloklarında Bölünmüş Parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Varyans analiz sonuçlarına göre, ilk çıkış ve %50 çıkış süresi, ilk çiçeklenme süresi, bitki dal sayısı, bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, bitki ağırlığı, yüz tane ağırlığı, bitkide bakla sayısı, bitki tane sayısı, bitki verimi, birim alan tane verimi, biyolojik verim, hasat indeksi ve protein oranı özelliklerinde çeşit ve tohum uygulamalarının etkileri önemli bulunmuştur. Çeşit ve uygulamalara göre, ilk çıkış süresi 11-16.33 gün, %50 çıkış süresi 14.33-20 gün, çiçeklenme süresi 48.33-51.33 gün, bitki boyu 38.8-46.77 cm, bakla yüksekliği 21.63-23.83 cm, bitkide bakla sayısı 14.6-22.87 adet, bitkide tane sayısı 14.2-22.33 adet, bitki verimi 4.58-7.84 g, dal sayısı 2.37-3.43 adet, bitki ağırlığı 14.37-18.6 g, tohum verimi 128.57-222.40 kg/da, biyolojik verim 367.37-510.77 kg/da, yüz tane ağırlığı 30.23-37.65 g, hasat indeksi %34.99-43.64 ve protein oranı %22.95-25.66 arasında değişmiştir. Ekim öncesi çinko ile tohum uygulamaları nohut çeşitlerinde çıkışları hızlandırmış, verim öğelerini olumlu yönde etkilemiştir. 40-60 ppm Zn içeren çözeltilerle tohum muamelerinden en yüksek sonuçlar elde edilmiştir.
Nohut (Cicer arietinum L.)'ta çinko içerikli biyostimülatör iletohum uygulamasının verim ve bazı verim öğelerineetkileri
Bu araştırma, nohutta çinko içerikli bitki aktivatörüyle farklı tohum uygulamalarının verim ve verim unsurlarına etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışma Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Ziraat Fakültesi deneme alanlarında 2020 yılında yapılmıştır. Denemede 2 nohut çeşidi ve %2 çinko (Zn) içerikli ruhsatlı hazır ticari preparat kullanılmıştır. Tohumlar saf su ve çinkonun 4 farklı dozu (20, 40, 60 ve 80 ppm Zn) ile muamele edilmiştir. Tarla denemeleri Tesadüf Bloklarında Bölünmüş Parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Varyans analiz sonuçlarına göre, ilk çıkış ve %50 çıkış süresi, ilk çiçeklenme süresi, bitki dal sayısı, bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, bitki ağırlığı, yüz tane ağırlığı, bitkide bakla sayısı, bitki tane sayısı, bitki verimi, birim alan tane verimi, biyolojik verim, hasat indeksi ve protein oranı özelliklerinde çeşit ve tohum uygulamalarının etkileri önemli bulunmuştur. Çeşit ve uygulamalara göre, ilk çıkış süresi 11-16.33 gün, %50 çıkış süresi 14.33-20 gün, çiçeklenme süresi 48.33-51.33 gün, bitki boyu 38.8-46.77 cm, bakla yüksekliği 21.63-23.83 cm, bitkide bakla sayısı 14.6-22.87 adet, bitkide tane sayısı 14.2-22.33 adet, bitki verimi 4.58-7.84 g, dal sayısı 2.37-3.43 adet, bitki ağırlığı 14.37-18.6 g, tohum verimi 128.57-222.40 kg/da, biyolojik verim 367.37-510.77 kg/da, yüz tane ağırlığı 30.23-37.65 g, hasat indeksi %34.99-43.64 ve protein oranı %22.95-25.66 arasında değişmiştir. Ekim öncesi çinko ile tohum uygulamaları nohut çeşitlerinde çıkışları hızlandırmış, verim öğelerini olumlu yönde etkilemiştir. 40-60 ppm Zn içeren çözeltilerle tohum muamelerinden en yüksek sonuçlar elde edilmiştir.
Nohut (Cicer arietinum L.)'ta çinko içerikli biyostimülatör iletohum uygulamasının verim ve bazı verim öğelerineetkileri
Bu araştırma, nohutta çinko içerikli bitki aktivatörüyle farklı tohum uygulamalarının verim ve verim unsurlarına etkilerini belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Çalışma Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Ziraat Fakültesi deneme alanlarında 2020 yılında yapılmıştır. Denemede 2 nohut çeşidi ve %2 çinko (Zn) içerikli ruhsatlı hazır ticari preparat kullanılmıştır. Tohumlar saf su ve çinkonun 4 farklı dozu (20, 40, 60 ve 80 ppm Zn) ile muamele edilmiştir. Tarla denemeleri Tesadüf Bloklarında Bölünmüş Parseller deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Varyans analiz sonuçlarına göre, ilk çıkış ve %50 çıkış süresi, ilk çiçeklenme süresi, bitki dal sayısı, bitki boyu, ilk bakla yüksekliği, bitki ağırlığı, yüz tane ağırlığı, bitkide bakla sayısı, bitki tane sayısı, bitki verimi, birim alan tane verimi, biyolojik verim, hasat indeksi ve protein oranı özelliklerinde çeşit ve tohum uygulamalarının etkileri önemli bulunmuştur. Çeşit ve uygulamalara göre, ilk çıkış süresi 11-16.33 gün, %50 çıkış süresi 14.33-20 gün, çiçeklenme süresi 48.33-51.33 gün, bitki boyu 38.8-46.77 cm, bakla yüksekliği 21.63-23.83 cm, bitkide bakla sayısı 14.6-22.87 adet, bitkide tane sayısı 14.2-22.33 adet, bitki verimi 4.58-7.84 g, dal sayısı 2.37-3.43 adet, bitki ağırlığı 14.37-18.6 g, tohum verimi 128.57-222.40 kg/da, biyolojik verim 367.37-510.77 kg/da, yüz tane ağırlığı 30.23-37.65 g, hasat indeksi %34.99-43.64 ve protein oranı %22.95-25.66 arasında değişmiştir. Ekim öncesi çinko ile tohum uygulamaları nohut çeşitlerinde çıkışları hızlandırmış, verim öğelerini olumlu yönde etkilemiştir. 40-60 ppm Zn içeren çözeltilerle tohum muamelerinden en yüksek sonuçlar elde edilmiştir.
Isparta koşullarında yetiştirilen yeşilmercimek çeşitlerinin verim ve verim ögelerininbelirlenmesi
Bu çalışma, Isparta ili ekolojik koşullarında tescilli yeşil mercimek çeşitlerinin verim ve bazı verim unsurlarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Deneme Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği deneme alanlarında 2020 yılında yürütülmüştür. Bitki materyali olarak 1 kırmızı mercimek çeşidi (Çiftçi) ve 10 yeşil mercimek çeşidi (Yusufhan, Şahan, Ankara yeşili, Bozok, Ceren, Gümrah, Karagül, Kayı 91, Meyveci ve Sultan 1) kullanılmıştır. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada incelenen özelliklerin varyans analizleri yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre %50 çiçeklenme süresi dışındaki özelliklerde çeşitler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Çeşitlere göre ilk çıkış süresi 9-12 gün, %50 çıkış süresi 12-16.5 gün, ilk çiçeklenme süresi 62-66.5 gün, bakla bağlama süresi 73-78.5 gün, bitki boyu 26-35 cm, ilk meyve yüksekliği 15.7-22.4 cm, bitki meyve sayısı 17.9- 38.7 adet, bitki tohum sayısı 15.8-52.6 adet, bitki tohum verimi 0.94-1.76 g, biyolojik verim 547.9-662.2 kg/da, birim alan tohum verimi 162.3-242.3 kg/da, hasat indekis %28.4-40, yüz tohum ağırlığı 3.3-7.3 g, su alma kapasitesi 0.027-0.071 g/tane ve protein içeriği %23.14-25.39 arasında değişim göstermiştir. Elde edilen sonuçlara göre denemede kullanılan yeşil mercimek çeşitlerinden Ceren, Gümrah ve Sultan 1 çeşitlerinin tane verimlerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu çeşitleri Isparta koşullarında yazlık olarak yetiştirilebileceği sonucuna varılmıştır.
Isparta koşullarında yetiştirilen yeşilmercimek çeşitlerinin verim ve verim ögelerininbelirlenmesi
Bu çalışma, Isparta ili ekolojik koşullarında tescilli yeşil mercimek çeşitlerinin verim ve bazı verim unsurlarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Deneme Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği deneme alanlarında 2020 yılında yürütülmüştür. Bitki materyali olarak 1 kırmızı mercimek çeşidi (Çiftçi) ve 10 yeşil mercimek çeşidi (Yusufhan, Şahan, Ankara yeşili, Bozok, Ceren, Gümrah, Karagül, Kayı 91, Meyveci ve Sultan 1) kullanılmıştır. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada incelenen özelliklerin varyans analizleri yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre %50 çiçeklenme süresi dışındaki özelliklerde çeşitler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Çeşitlere göre ilk çıkış süresi 9-12 gün, %50 çıkış süresi 12-16.5 gün, ilk çiçeklenme süresi 62-66.5 gün, bakla bağlama süresi 73-78.5 gün, bitki boyu 26-35 cm, ilk meyve yüksekliği 15.7-22.4 cm, bitki meyve sayısı 17.9- 38.7 adet, bitki tohum sayısı 15.8-52.6 adet, bitki tohum verimi 0.94-1.76 g, biyolojik verim 547.9-662.2 kg/da, birim alan tohum verimi 162.3-242.3 kg/da, hasat indekis %28.4-40, yüz tohum ağırlığı 3.3-7.3 g, su alma kapasitesi 0.027-0.071 g/tane ve protein içeriği %23.14-25.39 arasında değişim göstermiştir. Elde edilen sonuçlara göre denemede kullanılan yeşil mercimek çeşitlerinden Ceren, Gümrah ve Sultan 1 çeşitlerinin tane verimlerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu çeşitleri Isparta koşullarında yazlık olarak yetiştirilebileceği sonucuna varılmıştır.
Isparta koşullarında yetiştirilen yeşilmercimek çeşitlerinin verim ve verim ögelerininbelirlenmesi
Bu çalışma, Isparta ili ekolojik koşullarında tescilli yeşil mercimek çeşitlerinin verim ve bazı verim unsurlarını belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Deneme Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama Çiftliği deneme alanlarında 2020 yılında yürütülmüştür. Bitki materyali olarak 1 kırmızı mercimek çeşidi (Çiftçi) ve 10 yeşil mercimek çeşidi (Yusufhan, Şahan, Ankara yeşili, Bozok, Ceren, Gümrah, Karagül, Kayı 91, Meyveci ve Sultan 1) kullanılmıştır. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada incelenen özelliklerin varyans analizleri yapılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre %50 çiçeklenme süresi dışındaki özelliklerde çeşitler arasındaki farklılıklar önemli bulunmuştur. Çeşitlere göre ilk çıkış süresi 9-12 gün, %50 çıkış süresi 12-16.5 gün, ilk çiçeklenme süresi 62-66.5 gün, bakla bağlama süresi 73-78.5 gün, bitki boyu 26-35 cm, ilk meyve yüksekliği 15.7-22.4 cm, bitki meyve sayısı 17.9- 38.7 adet, bitki tohum sayısı 15.8-52.6 adet, bitki tohum verimi 0.94-1.76 g, biyolojik verim 547.9-662.2 kg/da, birim alan tohum verimi 162.3-242.3 kg/da, hasat indekis %28.4-40, yüz tohum ağırlığı 3.3-7.3 g, su alma kapasitesi 0.027-0.071 g/tane ve protein içeriği %23.14-25.39 arasında değişim göstermiştir. Elde edilen sonuçlara göre denemede kullanılan yeşil mercimek çeşitlerinden Ceren, Gümrah ve Sultan 1 çeşitlerinin tane verimlerinin yüksek olduğu belirlenmiştir. Bu çeşitleri Isparta koşullarında yazlık olarak yetiştirilebileceği sonucuna varılmıştır.
Nohut (Cicer arietinum L.)'ta harpin proteini ile tohum uygulamasının verim ve bazı verim öğelerine etkileri
Bu araştırma, farklı dozlarda harpin içeren çözeltiler ile ekim öncesi tohum muamelesinin nohutun tane verimi ve verim öğeleri üzerine etkilerini belirleyebilmek amacıyla yapılmıştır. Tarla denemeleri, Isparta Uygulamalı Bilimler Üniversitesi Ziraat Fakültesi araştırma ve deneme tarlalarında 2020 yılında yürütülmüştür. Denemede materyal olarak Azkan ve İspanyol nohut çeşitleri ile %1 oranında harpin içeren Messenger Gold isimli ticari preparat kullanılmıştır. Ekim öncesinde tohumlar, saf su ve farklı dozlarda (25, 50, 75, 100 ve 125 ppm) harpin içeren çözeltiler ile muamele edilmişler, kontrol parsellerindeki tohumlara ise herhangi bir işlem yapılmamıştır. Tarla denemeleri, tesadüf blokları deneme deseninde bölünmüş parseller deneme düzenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Denemede ana parsellere çeşitler (Azkan ve İspanyol) alt parsellere ise ekim öncesi tohum uygulamaları (kontrol, distile su, 25, 50, 75, 100 ve 125 ppm harpin dozu) yerleştirilmiştir. Varyans analiz sonuçlarına göre, 100 tane ağırlığı özelliğinde çeşitler arasındaki farklılıklar; çıkış süresi ve protein oranı özelliklerinde tohum uygulamaları arasındaki farklılıklar; bitkide bakla ve tane sayısı özelliklerinde çeşitler ve tohum uygulamaları arasındaki farklılıklar; bitki boyu, bitki ağırlığı, bitki verimi, tane verimi ve hasat indeksi özelliklerinde ise çeşit x tohum uygulaması interaksiyonu önemli bulunmuştur. Tohum uygulamaları bakımından çıkış süresi 9.8-11.5 gün, bitki boyu 34.1-35.9 cm, bitkide bakla sayısı 10.66-13.38 adet, tane sayısı 10.69-13.97 adet, bitki ağırlığı 8.02-10.27 g, bitki verimi 3.63-4.56 g, tane verimi 132.45-184.75 kg/da, hasat indekis %44.21-48.76, protein oranı %24.75-25.82 ve 100 tane ağırlığı 35.68-38.64 g arasında değişim göstermiştir. Denemeden elde edilen sonuçlar topluca değerlendirildiğinde, özellikle tane verimi ve protein oranı bakımından tohumlara 100 ppm harpin uygulamasının önerilebileceği belirlenmiştir.