Volleyball players
93 theses under this subject heading
Paravolley'de servis performansı ve müsabaka başarısı
ŞAHİN, İrem Nur. Paravolley'de Servis Performansı ve Müsabaka Başarısı, (Yüksek Lisans), Çorum, 2020. Bu çalışma, 2014 Dünya Erkekler Paravolley Şampiyonası süresince gerçekleştirilmiş olan voleybol müsabakalarında, servis performanslarının analizlerinin yapılması ve takımların müsabaka kazanma başarısı üzerine etkilerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Paravolley branşında oyuncuların müsabaka esnasındaki pozisyonları stabile yakın olduğundan, servis performansının oyun içerisinde sayı kazanmaya ve buna bağlı olarak da müsabaka başarısına etki edebileceği varsaymından hareketle, servis performansının müsabaka başarısı üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Bu amaçla, şampiyona boyunca kaydedilmiş ve YouTube üzerinde erişime açık olan, toplam süresi yaklaşık 92 saat olan müsabaka videoları izlenmiş ve toplam 6249 servis analiz edilmiştir. Müsabaka videolarının analiz edilebilmesi için Kinovea yazılımı kullanılmıştır. Video analizi esnasında servisin düştüğü bölge ve servis sonucu verileri kaydedilmiştir. Elde edilen verilerin istatistiksel analizi için SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Gruplar arasındaki farkların incelenmesi için; ikili grup karşılaştırmalarında Mann-Whitney U testi, çoklu grup karşılaştırmalarında Kruskal-Wallis H testi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi için Spearman korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre, başarı sırası ile doğrudan sayı adedi arasında orta düzeyde negatif ilişki bulunmuştur. Tüm setlerde en çok tercih edilen servis atış bölgelerinin arka alan (1, 5 ve 6 numaralı bölgeler) olduğu tespit edilmiştir. Ancak doğrudan sayı alma oranlarına bakıldığında ön bölgeye (2, 3 ve 4 numaralı bölgeler) atılan servislerin arka bölgeye atılan servislerden daha fazla sayı kazanıldığıgörülmüştür. Yapılan çalışma sonucunda, servis performansının müsabaka performansına etkisinin olduğu, özellikle doğrudan sayı alınan servis adedi ile müsabaka sıralaması arasında orta düzeyde istatistiksel olarak anlamlı negatif bir ilişkinin olduğu bulunmuştur. Doğrudan sayı alınan servis sayısı arttıkça, takımların genel sıralamadaki sıra sayıları azalmaktadır Anahtar Kelimeler: Engelli, Oturarak voleybol, Paralimpik.
Kadın voleybolcuların antrenörlerinde gözlemledikleri etik ve etik dışı davranışlar
Bu çalışmanın amacı; Türkiye Voleybol Federasyonu bünyesindeki 2019-2020 sezonu vizeli ve lisanslı kadın voleybolcuların değerlendirmesiyle antrenörlerinin mesleki etik ve etik dışı davranışlara uyma düzeylerini belirlemektir. Çalışmamızın evreni TVF Kadınlar 2. liginde yer alan 960 kadın sporcudan oluşmaktadır. Çalışmamızın örneklem grubunu gönüllük esasına dayalı olarak çalışmamıza katılan 287 kadın sporcu oluşturmuştur. Çalışmamızda (Özbek, 2019) tarafından geliştirilmiş ''Antrenörlerin antrenörlük meslek etiğine uyma düzeyleri'' ölçeği kullanılmıştır. Ayrıca sporculara yönelik kişisel bilgiler formu da uygulanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 27.0 paket programı sayesinde analize tabi tutulmuştur. Verilerin normal dağılım şartını sağlamaması nedeniyle bağımsız iki gurup karşılaştırmasını Mann Whitney U testi ile bağımsız çoklu grup karşılaştırmaları ise Kruskal Wallis testleri ile yapılmıştır. Ölçek alt boyutları arasındaki ilişkinin yönü ve derecesini tespit etmek amacıyla korelasyon analizi kullanılmıştır. Sonuç olarak, sporcuların antrenörleri hakkındaki antrenörlük meslek etiğine ilişkin görüşleri alt boyutları arasında anlamlı bir fark olduğu görülmektedir. Antrenörlük meslek etiğine uyma düzeylerine ilişkin yaş, medeni durum, spor yapma yılı değişkenine göre görüşlerinde anlamlı bir fark olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sporcuların antrenörleri hakkındaki antrenörlük meslek etiğine uyma düzeylerine ilişkin mezun olunan bölüme göre profesyonellik, saygı, sorumluluk, hoşgörü ve ölçek genelinde anlamlı bir fark görülmeği sonucuna ulaşılmıştır (p>0.05). Sporcuların medeni durum, mezun olunan bölüm, gelir düzeyi, yaş ve spor yapma yılı değişkenleri arasında anlamlı farklılık olduğu görülmektedir (p<0.05).
Zihinsel ve life kinetik antrenmanların voleybolcularda dikkat ve konsantrasyon üzerine etkisi
Bu araştırmanın amacı, zihinsel ve life kinetik antrenmanların voleybolcuların dikkat ve konsantrasyon düzeyleri üzerine etkilerini ortaya koymaktır. Araştırmada, nicel araştırma modellerinden deneysel araştırma modeli tercih edilmiştir. Araştırmaya katılan 66 voleybolcu zihinsel antrenman grubu (grup 1) (n=22), life kinetik antrenman grubu (grup 2) (n=22) ve kontrol grubu (grup 3) (n=22) olmak üzere 3 gruba ayrılmıştır. Voleybol Antrenmanlarına ek olarak 1. Grup 8 haftalık zihinsel antrenman programına, 2. Grup life kinetik antrenman programına dahil edilmiş ve 3. Grup ise voleybol antrenman programlarına devam etmişlerdir. Uygulama öncesi ve sonrası 1. Grup, 2. Grup ve kontrol gruplarına (d2) dikkat testi uygulanmış ve psikometrik ölçümler için NeuroSky Beyin Dalgaları Mobil 2 EEG cihazından elde edilen veriler kaydedilmiştir. Çalışmaların etkisinin değerlendirilebilmesi için detraning dönemde 12 ve 16. haftalarda ölçümler tekrarlanmıştır. Elde edilen veriler SPSS 22.00 paket programı ile analiz edilmiştir. Voleybolcuların 8 haftalık zihinsel ve life kinetik antrenman sürecinden sonra dikkat ve konsantrasyon düzeylerinde ön test ölçümlerine göre son test, 12. ve 16. hafta sonuçları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunurken (p<0.001), kontrol grubunun sadece ön test sonuçlarına göre 16. hafta ölçümleri d2 testi konsantrasyon puanları arasındaki fark anlamlı bulunmuştur. Sonuç olarak 8 hafta süreyle düzenli ve planlı olarak uygulanan zihinsel ve life kinetik antrenmanların voleybolcularda dikkat ve konsantrasyon düzeyleri üzerinde olumlu etkileri olduğu ve life kinetik antrenmanların zihinsel antrenman uygulamalarına göre dikkat ve konsantrasyon düzeyleri üzerinde daha etkili olduğu ortaya çıkmıştır. Kontrol grubunun 16. hafta ölçümlerine göre voleybol antrenmanlarının sporcuların konsantrasyon düzeylerine olumlu etkileri olduğu elde edilen sonuçlar arasındadır. Zihinsel antrenman ve life kinetik grubunun detraining dönemde yapılan ölçümlerde elde edilen dikkat ve konsantrasyon puanlarında ki düşüş nedeniyle bu tür çalışmaların daha etkili ve kalıcı olabilmesi için belirli bir plan dahilinde devamlı bir şekilde yapılması önerilmektedir.
Kadın voleybolcularda süper slow motion kuvvet antrenmanlarının alt ekstremite kuvvetine ve anaerobik güce etkisinin incelenmesi
TURGUT, K., Kadın Voleybolcularda Süper Slow Motion Kuvvet Antrenmanların Alt Ekstremite Kuvvetine ve Anaerobik Güce Etkisinin İncelenmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı programı Yüksek Lisans Tezi, Kütahya. 2018. Bu çalışmada "Kadın voleybolcularda süper slow motion kuvvet antrenmanların alt ekstremite kuvvetine ve anaerobik güce etkisi" amaçlanmıştır. Yaş ortalamaları n=14 & deney grubu 20,35±2,11 yıl; n=14 & kontrol grubu 21,1±0,41 yıl olan sporculara sekiz hafta boyunca süper slow motion (SSM) kuvvet antrenmanı ve kontrol grubuna rutin antrenman uygulandı.Boy uzunluğu SSM n=14 & deney grubu; 171,286 ± 8,250 cm; n=14 & kontrol grubu 169,429 ± 7,325 cm, vücut ağırlığı SSM n=14 & deney grubu; 58.85±12,65 kg ; n=14 & kontrol grubu 61,44±8.54 kg toplamda 28 katılımcı yer aldı.Araştırmada sekiz haftalık süreçte ilk ve son haftalarda vücut ağırlığı, dikey sıçrama ve wattbike ergobisiklette 6 sn-30sn anaerobik güç değerleri tespit edilmiştir. Ayrıca dikey sıçrama, squat ve göğüs pres hareketlerinde güç değerleri MYO test aracılığı ile kayıt altına alındı. Katılımcıların ön kol, göğüs pres, önden omuz pres, lat çekişi, bacak pres, arka bacak bükme, bacak açma, parmak ucu yükselme hareketlerinde bir maksimum tekrarları (1 MT) kg cinsinden tespit edildi. Deney grubunda yer alan katılımcılar kaldırabildikleri 1 maksimum tekrarlı ( 1 MT) kg'ların % 50 değeri ile 2 sn konsantrik- 4 sn eksantrik olarak ilk hafta kuvvet antrenmanına katıldılar. Devamında 2.,3. ve 4. Haftalarda her hafta % 5 'lik yüklenme artışı uygulandı. 4. Hafta sonunda 1 maksimum tekrarları belirlendi. Kaldırabildikleri 1 maksimum tekrarlı ( 1 MT) kg'ların % 70'i ile 3 sn konsantrik- 6 sn eksantrik olarak programa 5. ve 6. Haftalarda devam edildi. Son iki hafta yüklenme yoğunluğu % 80 olarak arttırılarak antrenman periyodu sonlandırıldı. Çalışmalar 8 hafta boyunca, haftada 3 gün olacak şeklinde uygulanmıştır. Kontrol grubunda yer alan katılımcılar rutin antrenman programlarına devam etmişlerdir. Verilerin değerlendirilmesinde SPSS 17 paket programı kullanıldı. tekrarlı ölçümler varyans analizinde(Repeatedmeasures anova)zamanXgrup etkileşimi ve simple effect değerledirilmesi yapıldı. Uygun testin belirlenmesi için hipotezler test edilmeden önce verilerin normal dağılıma sahip olma durumlarına bakılmıştır. Anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak değerlendirilmiştir. Çalışma sonunda katılımcıların ölçümler arası göğüs pres'e ait absolut güç (watt), göğüs pres'e ait hızı (cm/sn), squat dikey sıçrama hzı (cm/sn), 6-30 sn wattbike anaerobik absolut güç ortalama (watt) ve 6-30 sn wattbike anaerobik relatif güç (watt/kg) değerlerinde deney grubu lehine anlamlı fark görülmüştür (p<0.05). Ancak squat dikey sıçrama yüksekliği (cm), ve squat absolut güç (watt) değerlerinde anlamlı farklılık tespit edilememiştir. Katılımcıların GrupXölçüm olarak değerlendirildiğinde göğüs pres'e ait absolut güç (watt), göğüs pres'e ait hızı (cm/sn) ve 30 sn wattbike anaerobik absolut güç ortalama (watt) değerlerinde deney grubu lehine anlamlı farklılık ortaya çıkmıştır. Fakatsquat dikey sıçrama yüksekliği (cm), squat absolut güç (watt),squat dikey sıçrama hzı (cm/sn), 6 sn wattbike anaerobik absolut güç ortalama (watt) ve 6-30 sn wattbike anaerobik relatif güç (watt/kg) değerlerinde anlamlı farklılık görülmemektedir. Sonuç olarak; Elde edilen bu verilere göre Süper slow motion kuvvet antrenmanın anaeobik güç ve dikey sıçrama hızına katkı sağlamaktadır. Antrenmanın etkisine GrupXÖlçüm olarak değerlendirildiğinde anaerobik absolut güç üzerine etkisinin daha belirgin olduğu görülmektedir. Voleybol branşında süper slow motion kuvvet antrenmanlarına yer verilmelidir. Fakat kuvvet uygulamalarında yüklenme şiddetinin sporcuda sakatlık oluşturmayacak düzeyde ve konsantrik-eksantrik kasılma sürelerinin uygulama sırasında etkinliği göz öününde bulundurulmalıdır. Anahtar Kelimeler: Voleybol, Süper slow motion, Anaerobik güç,dikey sıçrama
I.Ligde oynayan voleybolcuların beslenme alışkanlıkları ile bilgi düzeylerinin araştırılması
I. Lig'de Oynayan Voleybolcuların Beslenme Alışkanlıkları ile Bilgi Düzeylerinin Araştırılması. Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Kütahya, 2012. Bu çalışmada, I. ligde oynayan voleybolcuların cinsiyet farklılığına göre; beslenme alışkanlıkları ile bilgi düzeylerinin araştırılması amaçlanmıştır.Araştırmamızda kullanılan anket, 2010-2011 sezonunda I. ligde yer alan 56'sı erkek 52'si bayan olmak üzere toplam 108 sporcuya uygulanmıştır. I. Lig'de oynayan voleybolcuların beslenme alışkanlıkları ile bilgi düzeylerini tespit etmeye yönelik iki farklı anket uygulanmıştır. Verilerin düzenlenmesinde MS Excel tablolama paket programı ve istatistik analizler için SPSS 20 istatistik paket programı kullanıldı. Araştırmaya katılan voleybolcuların demoğrafik dağılımlarını belirlemek için yüzde (%) ve frekans (f) analizleri yapılmış olup, voleybolcuların beslenme alışkanlıkları ile cinsiyet, yaş, medeni durum, eğitim durumu, gelir durumu ve voleybol oynama yılları arasında önemli bir fark olup olmadığını araştırmak için ?=0.05 anlamlılık düzeyinde yapılan ki kare (Chi- Square ) testi uygulandı. Cinsiyete göre beslenme bilgi düzeyleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığını tespit etmek için de ki kare (Chi- Square ) testi uygulanmıştır.Yapılan çalışma sonucunda; araştırmaya katılan voleybolcuların cinsiyetlerine göre beslenme alışkanlıklarıyla ilgi sorularda Test sonuçlarına göre 1. ligde oynayan voleybolcuların cinsiyetleri bakımından beslenme alışkanlıkları arasında anlamlı farklılıkların, eğzersiz ve diyet proğramını düzenli uygulama (?²,05 (1) = 4,352; P<0,05) ve karbobhidrat yükleme (?²,05 (1) = 4,031; P<0,05). Beslenme alışkanlıkları ile medeni durumları bakımdan, protein içerikli besinler tüketme (?²,05 (4) = 13,146; P<0,05) ve düzenli kahvaltı yapma (?²,05 (4) = 13,146; P<0,05). Beslenme alışkanlıkları ile eğitim durumları, vitamin ve mineral ihtiyacını dengeli karşılama (?²,05 (3) = 11,606; P<0,05), kalori miktarını ihtiyaç kadar alma (?²,05 (3) = 12,560; P<0,05) protein içerikli besinler tüketme (?²,05 (3) = 11,625; P<0,05) karbonhidrat yükleme (?²,05 (3) = 8,849; P<0,05). Beslenme alışkanlıkları ile gelir durumları bakımdan, karbonhidrat yükleme (?²,05 (4) = 14,703; P<0,05), fast food ürünleri tüketme (?²,05 (4) = 9,687; P<0,05) ihtiyaca göre beslenme (?²,05 (4) = 10,503; P<0,05). Beslenme alışkanlıkları ile voleybol oynama yılları bakımından, son öğünün tatmin edici olması (?²,05 (4) = 10,308; P<0,05), protein içerikli yüksek besinler tüketme (?²,05 (4) = 15,362; P<0,05), düzenli kahvaltı yapma (?²,05 (4) = 13,830; P<0,05) sorularında anlamlı bir farklılık ortaya çıkarken. Voleybolcuların diğer sorulara verdikleri cevaplar arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır ( p>0,05).Voleybolcuların cinsiyete göre, beslenme bilgi düzeylerine yönelik sorulara vermiş oldukları cevaplarda ise; besinlerin enerji verme bilgisi (F:4.616; p<0,05), vücutta bulunan su oranları bakımından (F: 8.877; p<0,05), ağırlık çalışmalarında enerji kaynaklarının kullanımı bakımından (F:2.543; p<0,05), egzersiz sırasında su içme bilgi düzeyleri bakımından (F:1.069; p<0,05), oksijen gereksinimi sağlayacak enerji gereksinimini bilgisi bakımından (F: 8.837; p<0,05) kalsiyum içeren besin maderleri bilgisi bakımından ( F: 18.657; p<0,05 ) anlamlı bir farklılık ortaya çıkarken; diğer sorulara verdikleri cevaplar arasında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır(p>0,05).Çalışmamızda elde edilen sonuçlarda, anlamlı farklılıkların bulunmaması, araştırmamıza katılan voleybolcuların aynı düzeyde spor yapan sporcular olmasından kaynaklanabileceği düşünülmektedir.Anahtar Kelimeler: Voleybolcu, beslenme, beslenme düzeyi, beslenme alışkanlığı.
Milli plaj voleybolcuların antropometrik özellikleri ile sıçrama kuvveti, çabukluk ve dayanıklılıklarının araştırılması
Bu araştırmada; Milli Plaj Voleybolcuların Antropometrik Özellikleri İle Sıçrama Kuvveti, Çabukluk Ve Dayanıklılıklarının Araştırılması amaçlanmıştır. Milli Plaj Voleybolu takımında oynayanlara ölçüm yapılabilmesi için öncelikli olarak Türkiye Voleybol Federasyonundan izin alındıktan sonra ilgili milli takım antrenörlerinden de izin alınarak ölçümler tamamlanmıştır. Ölçümler 2012-2013 sezonunda değişik bölgelerde kamp yapan milli sporcuların bulundukları yerlerde yapılmıştır. Sporculara çalışma ile ilgili bilgi verilmiş sonrada gönüllü olarak katılmaları talep edilmiştir. Ölçüm aşamasında bazı sporcular ayrılmış bu sporculara ait dereceler değerlendirmeye alınmamıştır. Sporcular hakkında önce demografik bilgiler toplanmıştır. Sonrada ölçüm olarak; Temel Motor Testler, Uzunluk Ölçümleri, Genişlik Ölçümleri, Çevre Ölçümleri ve Vücut Yağ Yüzdelerini hesaplamak için deri kıvrımları ölçülmüştür. İstatistik test olarak kadın ve erkek sporcuların bakılan ölçüm özellikleri bakımından ?=0.05 anlamlılık düzeyinde bağımsız iki grup için t-testi uygulanmıştır. Test sonuçları kadın ve erkek sporcuların Temel Motor Test dereceleri (P<0.05), Uzunluk Ölçümleri (P<0.05),, Genişlik Ölçümleri (P<0.05), Çevre Ölçümleri (P<0.05) ve Vücut Yağ Yüzdelerini (P<0.05) arasındaki farkların önemli olduğunu gösterdi. Anahtar Kelimeler: Plaj Voleybolu, Motor Testler, Atropometri.
Adölesan Voleybolculara uygulanan yapılandırılmış grup müdahalesinin yeme tutumu, depresyon düzeyi, beden algısı ve benlik saygısı üzerine etkisi
Yeme bozuklukları, yeme davranışının ciddi düzeyde bozulduğu psikiyatrik rahatsızlıklardır. Bu çalışmanın amacı; sporcularda sıkça karşılaşılan yeme davranışı bozukluklarının, birey merkezli grupla psikolojik danışma ve beslenme odaklı psikoeğitim çalışmasının terapötik etkilerinden yararlanılarak azaltılmasıdır. Bu araştırma, ön test- son test uygulamalı deney ve kontrol gruplarının kullanıldığı deneysel bir araştırma olarak tasarlanmıştır. Aynı ligde müsabakalara katılan toplam 24 adölesan kız voleybolcu (14-17 yaş) gönüllü olarak çalışmaya katılmıştır. Ön test uygulaması sonuçlarına göre seçkili olarak bir voleybol takımı kontrol (12 kişi), bir voleybol takımı da deney grubu (12 kişi) olarak belirlenmiştir. Deney grubunda yer alan 12 sporcuya 12 oturumdan oluşan 'Yeme Bozuklukları Müdahale Programı' uygulanmıştır. Kontrol grubundaki sporculara ise herhangi bir müdahalede bulunulmamıştır. Müdahale programını değerlendirmek amacıyla; Yeme Tutumu Testi (YTT), Hollanda Yeme Davranışı Anketi (DEBQ), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ), Beden Algısı Ölçeği (BAÖ), Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği (BSÖ) ön test ve son test olarak kullanılmıştır. Sporcuların genel vücut yapısını ve vücut yağ yüzdesini belirlemek amacıyla antropometrik ölçümleri alınmıştır. Ayrıca katılımcıların beslenme durumunun belirlenmesinde 24 saatlik 'Besin Tüketim Kayıt Formu' kullanılmıştır. Müdahale programı sonunda deney grubunun YTT, BDÖ ortalamalarında azalma olduğu, BAÖ puan ortalamalarında ise artış olduğu görülmüştür. Deney grubundaki sporcuların YTT, BDÖ ve BAÖ ön test ve son test puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur (p<0.05). Bununla birlikte; müdahale programı sonunda deney grubunun DEBQ ve BSÖ puanları, antropometrik ölçümleri, günlük ortalama enerji ve besin öğeleri tüketim miktarları arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farka rastlanmamıştır (p>0.05). Herhangi bir müdahale uygulanmayan kontrol grubunun ise yağsız vücut kütlesi ve vücut yağ ağırlığı dışında, ön test- son test puanlarının tamamında istatistiksel açıdan anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak, adölesan voleybolculara uygulanan yapılandırılmış müdahale programının, sporcuların yeme tutumu, depresyon düzeyi ve beden algısı üzerinde olumlu bir etkisinin olduğu bulunmuştur.
Kadın voleybolcularda algılanan stres kaynakları ve başa çıkma yaklaşımları
Bu çalışmanın amacı; bireysel ve voleybol ile ilgili hangi faktörlerin kadın voleybolcularda stres yarattığının belirlenmesi ve kadın voleybolcuların stresle başa çıkma yaklaşımlarının bireysel değişkenlere göre incelenmesidir. Çalışmaya gerekli izinler alındıktan sonra 2014-2015 Kadınlar Voleybol 2. Ligi A grubunda yer alan takımlarda oynayan voleybolcular gönüllü olarak katılmıştır. Çalışmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formunun yanısıra Lazarus ve Folkman tarafından hazırlanan Stresle Başa Çıkma Yaklaşımları Ölçeği Türkçe formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesi aşamasında veri toplama aracının güvenirliği test edilmiş daha sonra verilerin dağılımları incelenmiştir. Katılımcıların kişisel bilgilerinin ve algıladıkları stres kaynaklarının dağılımları için yüzde, frekans ve çapraz tablolama yöntemleri kullanılmıştır. Çalışmada var olan anlamlı farklılıkların belirlenmesi için ikili karşılaştırmalarda bağımsız örneklem t testi ikiden fazla karşılaştırmalarda ise tek yönlü varyans analizi testleri kullanılmıştır. Sonuç olarak elit düzeyde voleybol oynayan kadın voleybolcuların stresle başa çıkma yaklaşımı olarak en fazla iyimser yaklaşımı tercih ettikleri ve stresle başa çıkma yaklaşımlarının yaşlarına, eğtim seviyelerine ve medeni durumlarına göre anlamlı farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir (p<0,05). Voleybol oynama sürelerine ve aylık gelir seviyelerine göre ise anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir (p>0,05).
Liderlik açısından antrenör davranışlarının sporcu performansı üzerine etkisinin değerlendirilmesi, voleybol örneği
m ÖZET Bütün kuramlarda, vizyon oluşturma, vizyonun aşılanması, stratejiler belirleme, motivasyonu oluşturma, değişimi meydana getirme, taahhüt oluşturma, yeteneklerine göre görevlendirme, ekstra çabalan harekete geçirme gibi ortak yönelimler vardır. Tüm kurumlar da olduğu gibi spor alanında da bu yönelim ancak liderlik anlayışı içerisinde gerçekleştirilebilir. Spor bilim dünyası da aynı yönelim içerisinde, spor takımlarında grup süreçlerini olumlu yönde etkileyebilecek, takım birlikteliğini oluşturabilecek, ödül-performans ilişkisini kurabilecek bir lider ortaya çıkarmak durumundadır. Spor alanında pozisyonu itibariyle bu görevi üstlenebilecek lider ise antrenördür. Araştırma bir lider olan antrenörün davranışlarının sporcu performansı üzerine etkilerini saptamak amacıyla yapılmıştır. Bu amaç doğrultusunda Türkiye Al Voleybol liginde mücadele eden bayan ve erkek voleybolculara araştırmacı tarafında geliştirilen Antrenör Davranışları Ölçeği (ADÖ) uygulanmıştır. Türkiye'de bu konuya ilişkin bir başka araştırma olmadığı için bu çalışma özel bir öneme sahiptir. Bu çalışmanın başta voleybol kamuoyu olmak üzere tüm spor camiasında bu eksikliği kapatacağı umulmuştur. Antrenör Davranışları Ölçeği 123 soruda oluşan, 5 seçenekli Likert tipi bir ölçektir. Hiç Etkilemezden - Çok Etkilere doğru bir sıra izler. Antrenör Davranışları Ölçeği; Antrenörün Mesleki Formasyonu, Bireysel Özellikleri, Takım îçi Organizasyonu Sağlanmasındaki Rolü(ANTFORMA) Antrenör Sporcu İlişlrisi(ANTILİŞKÎ) Antrenörün Takım Ruhu ve Motivasyonu Oluşturma Becerisi(ANTTAKRU) Antrenörün Kişisel Özellikleri(ANTKÎŞİLÎK) Bir Lider Olarak Antrenör(ANTLİD) Alt Ölçeklerinden oluşmaktadır Türkiye Al liginde toplam 30 takım bulunmaktadır, bir voleybol takım 12 kişiden oluşur. Bu durumda, ortalama 360 kişilik bir evrene sahip olunmaktadır. Evrenin hepsine ulaşılmaya çalışılmış geri dönenler hesaplanarak Antrenör Davranışları Ölçeği ve 7 sorudan oluşan bilgi formu deneklere uygulanmıştırUygulama sonucunda örneklem grubunun kişisel bilgi formunda vermiş olduğu cevapların frekans ve yüzdeleri metin içinde tablolaştınlarak yorumlanmıştır. Bulgular bölümünün ilk bölümünde, Antrenör Davranışları Ölçeğinin güvenirlik çalışması sonuçlan yer almıştır. Bu kapsamda ölçeğin her bir sorusunun aritmetik ortalama vestandart sapmaları tablolaştınlarak açıklanmıştır. İkinci aşamada testin güvenirliğine ilişkin iç tutarlılık katsayıları bulunmuştur. İç tutarlılık katsayıları; Cronbach alfa ve Spearman Brown ve Gutman teknikleri ile elde edilmiştir. Güvenirlik çalışmasının son aşamasında madde analiz işlemleri yer almıştır. Madde analiz işlemlerinde her bir sorunun madde-toplam (Item- total), Madde-kalan (Item-Remainder) ve madde ayırtedicilik indeksleri bulunmuştur. Bulgular bölümünün ikinci aşamasında, Voleybolcuların kişisel özelliklerine göre, ölçek puanlarının farklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Kişisel özelliklerin kendi içinde iki kategoriye ayrıldığı durumlarda, ilişkisiz grup "t" testi kullanılmıştır. Kişisel özelliklerin kendi içinde en az üç kategoriye ayrıldığı durumlarda ise tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Varyans analizinde anlamlı farklılığın çıktığı durumlarda bu farklılığın hangi gruplardan kaynaklandığım belirlemek üzere tamamlayıcı hesaplara geçilmiş ve LSD testi kullamlmıştır. Elde edilen tüm istatiksel sonuçlar çift yönlü olarak sınanmış ve anlamlılık düzeyi en az 0.05 olarak kabul edilmiştir. Ayrıca 0.01 düzeyinde anlamlı çıkan sonuçlar tablolarda ifade edilmiştir. Araştırmanın tüm istatiksel analizleri SPSS paket programla yapılmıştır. Elde edilen istatistiksel verilerden şu sonuçlara ulaşılmıştır. Cinsiyet değişkeni açısından Antrenör ve Sporcu İlişkisi alt ölçeği ile test toplamında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmuştur(p<0.01). Sporcuların yaş değişkenine göre antrenör davranışları etkisi konusundaki görüşleri birbirlerinden farklılaşmamaktadır. Hem test toplamında hem de alt ölçekleri bazında "F" testinde istatistiksel açısından anlamlı farklılıklar bulunamamıştır(p>0.05). Eğitim değişkeni açısından Antrenörün Mesleki Formasyonu, Bireysel Özellikleri ve Takım İçi Organizasyonu Sağlamanmasmdaki Rolü ve Antrenörün Kişiliği alt ölçekleri ile test toplamında istatistiksel açısından anlamlı farklılıklar bulunmuştur(p<0.05). Hem alt ölçeklerde hem de test toplamında medeni durum değişkeni açıdan test toplam ve alt ölçek puanlan birbirinden farklılaşmamıştır(p>0.05). Voleybol oynama süresi açısından hem test toplamında hem de alt ölçekler bazında istatistiksel açıdan anlamlı farklılık bulanamamıştır(p>0.05) Takımda oynama süresi açısından Antrenörün Mesleki Formasyonu, Bireysel Özellikleri ve Takım İçi Organizasyonu Sağlamanmasmdaki Rolü alt ölçeğinde(p<0.01) ve Antrenörün Takım Ruhu ve Motivasyonu Oluşturabilme Becerisi alt ölçeğinde (p<0.01) ileAntrenörün Kişiliği alt ölçeğinde (p<0.05) istatistiksel açıdan anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Antrenörle çalışma süresi açısından sadece Antrenörün Takım Ruhu ve Motivasyonu Oluşturabilme Becerisi alt ölçeğinde istatistiksel açıdan farklılığa rastlanmış(p<0.05), test toplam ve diğer alt ölçeklerde anlamlı bir farklılığa rastlanmamıştır. Sporcuların antrenör davranışları etkisi konusundaki görüşleri bazı değişkenlere ve boyutlara göre farklılık gösterse de, genel anlamda oyuncular bir lider olan antrenörlerinin performansları üzerinde belirleyici bir role sahip oldukları konusunda aynı görüşü paylaşmışlardır. U. YÜKSEKÖİRETİM KUfiüUj dokbmantâsyon merkeö
Voleybol oyuncularında pliometrik antrenman programının sürat ve dinamik denge performansları üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, pliometrik antrenman programının voleybol oyuncularında sürat ve dinamik denge performansı üzerine etkisini incelemektir. Çalışmaya, düzenli voleybol antrenmanı yapan 18-23 yaş arası 20 erkek voleybolcu gönüllü olarak katıldı. Denekler randomize yöntem ile deney grubu (n=10, yaş:20.54 ± 2.14) ve kontrol grubu (n=10, yaş: 21.62 ± 2.17) olarak iki farklı gruba ayrıldı. Deney grubuna 8 hafta boyunca haftada 3 gün pliometrik antrenman programı uygulandı. Her iki grup da normal voleybol antrenmanlarına devam etti. Pliometrik antrenman grubuna drop jump, box jump, squat jump, split squat jump, overhead slam ve pliometrik şınav olarak bilinen egzersizler uygulandı. Antrenmana başlamadan önce ve antrenman bittikten sonra sürat (30 m) ve dinamik denge ölçümleri yapıldı. Dinamik denge ölçümü için ise Biodex Balance SD İzokinetik Denge Testi uygulandı. Verilerin istatistiksel analizi için grup içi karşılaştırmalarda Paired Sample t test, gruplar arası karşılaştırmalar için Independent Sample t testi kullanıldı. Anlamlılık seviyesi p<0.05 olarak belirlendi. Deney grubunun ön test ve son test ölçümleri karşılaştırıldığında sürat ve dinamik denge skorlarında anlamlı farklılıklar saptandı (p<0.05). Grupların ön test ve son test ölçümleri karşılaştırıldığında deney grubu lehine sağ ve sol ayak genel dinamik denge skorlarında anlamlılık gözlendi (p<0.05). Sonuç olarak voleybolculara uygulanan pliometrik antrenman programının dinamik denge yetenekleri üzerinde olumlu etkisi olduğu düşünülmektedir. Düzenli olarak yapılan kuvvet antrenmanlarının sürat ve dinamik denge yeteneklerini geliştirdiği söylenebilir. Anahtar kelimeler: Dinamik denge, Pliometrik antrenman, Sürat, Voleybol.
Voleybol oyuncularında core kuvvet antrenman programının anaerobik güç, sürat ve statik denge üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, voleybolculara uygulanan core kuvvet antrenman programının anaerobik güç, sürat ve statik denge üzerine etkisini incelemektir. Çalışmamıza düzenli voleybol antrenmanı yapan 18-22 yaş arası 18 erkek voleybolcu gönüllü olarak katıldı. Denekler, deney grubu (n=9, yaş: 19.41 ± 2.48) ve kontrol grubu (n=9, yaş: 21.12 ± 2.32) olarak iki farklı gruba ayrıldı. Kontrol grubu normal voleybol antrenmanlarına devam etti. Deney grubuna ise voleybol antrenmanlarına ek olarak 6 hafta boyunca haftada 3 gün core kuvvet antrenman programı uygulandı. Deney grubuna Mountain Climbers, Bicycle Crunch, Leg Raises, Russian Twist, Side Plank, Bridge, Abdominal Crunch, Jack Knife, Superman, Plank Jack olarak bilinen core egzersizler yaptırıldı. Statik denge skorları Biodex Balance System denge testi cihazı ile ölçüldü. Sürat testi (30 m) uygulandı. Anaerobik güçleri dikey sıçrama testi ile ölçüldü. Deney ve kontrol grupları arasındaki istatistiksel değerlendirme için Independent Samples T Testi kullanıldı. Grup içi karşılaştırmalar için Paired Samples T Testi uygulandı. Deney grubuna uygulanan core antrenman programı sonrasında sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarında anlamlılık tespit edildi (p<0.05). Gruplar arasında deney grubu lehine sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarında anlamlı farklılık tespit edildi (p<0.05). Sonuç olarak, voleybol oyuncularına uygulanan core kuvvet antrenman programının sürat, anaerobik güç ve statik denge skorlarına olumlu etkisi olduğu söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Voleybol, Core antrenman, Sürat, Statik denge.
Voleybol oyuncularında farklı kuvvet antrenmanlarının statik ve dinamik denge yetenekleri üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı, farklı kuvvet antrenmanlarının voleybol oyuncularında statik ve dinamik denge yeteneklerine olan etkisini incelemektir. Çalışmaya, Gaziantep ilinde ulusal müsabakalara katılmış 18-25 yaş arasında toplam 20 erkek voleybolcu gönüllü olarak katıldı. Denekler randomize yöntem ile deney grubu (n=10, yaş: 21.60 ± 2.06) ve kontrol grubu (n=10, yaş: 20.50 ± 1.77) olarak iki farklı gruba ayrıldı. Deney grubuna 8 hafta boyunca haftada 3 gün farklı kuvvet antrenman programı uygulandı. Her iki grup da normal voleybol antrenmanlarına devam etti. Her iki gruba da farklı kuvvet antrenmanlarına başlamadan önce ve antrenman bittikten sonra bacak kuvveti, statik ve dinamik denge ölçümleri yapıldı. Bacak kuvveti ölçümü için Takei Bacak Dinamometresi, denge ölçümü için ise Biodex Balance SD İzokinetik Denge Testi uygulandı. Verilerin istatistiksel analizi için grup içi karşılaştırmalarda Paired Sample t test, gruplar arası karşılaştırmalar için Independent Sample t testi kullanıldı. Anlamlılık seviyesi p<0.05 olarak belirlendi. Grupların ön test ve son test ölçümleri karşılaştırıldığında deney grubu lehine sağ ve sol ayak genel dinamik denge ve sol ayak genel statik denge skorlarında anlamlılık gözlendi (p<0.05). Deney grubunun ön test ve son test ölçümleri karşılaştırıldığında, bacak kuvveti ile statik ve dinamik denge skorlarında anlamlı farklılıklar saptandı (p<0.05). Kontrol grubunun çift ayak genel statik denge skorunda anlamlılığa rastlandı (p<0.05). Diğer verilerde ise herhangi bir anlamlılığa rastlanmamıştır (p>0.05). Sonuç olarak voleybolculara uygulanan farklı kuvvet antrenmanlarının statik ve dinamik denge yetenekleri üzerinde olumlu etkisi olduğu düşünülmektedir. Düzenli olarak yapılan kuvvet antrenmanlarının statik ve dinamik denge yeteneklerini geliştirdiği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Kuvvet Antrenmanı, Denge, Voleybol.
Voleybol sporunda 2008 yılında file temas kuralında yapılan değişikliklerin oyun ve oyuncular üzerindeki etkilerinin nicel ve nitel analizi
Bu tez çalışmasının amacı, FIVB tarafından 2008 yılında oyuncuların file ile temasını düzenleyen kurallarda yapılan değişikliğin oyun ve oyuncular üzerindeki olumlu ve olumsuz etkilerinin incelenmesidir. Araştırmada nicel ve nitel araştırma yöntemlerinin bir arada uygulandığı karma araştırma deseni kullanılmıştır. Nicel Boyutta "Nedensel Karşılaştırma Yöntemi" kullanılmış ve farklı kategorilerde toplam 425 set analizi yapılmıştır. Nitel Bölümde ise 16 sporcu, 12 antrenör ve 5 hakemle görüşmeler yapılmıştır. Sosyal medyadan 7 farklı kaynaktan ve 29 ülkenden 134 kişinin görüşleri alınmıştır. Nicel verilerin analizde SPSS16 programında Bağımsız Gruplarda t Testi" ve Mann-Whitney U Testi" kullanılmıştır. Nitel verilerin analizinde NVIVO10.0 programıyla kodlama ve temalandırma işlemleri yapılmıştır. Araştırma sonucunda ortalama set sürelerinde, ortalama maç sürelerinde ve file temas kararlarına itiraz sayılarında ve geçici sakatlık sayılarında anlamlı artış olduğu bulunmuştur(p<0.05). Fileye temas kararı sayılarında anlamlı bir azalma olduğu görülmüştür(p<0.05). Araştırmanın nitel bulguları incelendiğinde katılımcıların olumlu görüşlerine ilişkin en fazla kodlanan temalar "oyuncuların psikolojik olarak rahatlaması", "seyir zevkinin ve izlenirliğin artması" ve "rallylerin daha uzun ve heyecanlı hale gelmesi" olarak bulunmuştur. En sık kodlanan olumsuz temalar ise "spor sakatlıklarında artış", "etik dışı davranışlara yönelim", " hakemlerle ve maç yönetimleri ile ilgili sorunlar" olarak bulunmuştur. Alternatif görüşler ve öneriler temasında ise en fazla file getirilen görüş "file kuralının orta çizgi ve karşı sahaya geçme kuralı ile birlikte değerlendirilmesi" olarak bulunmuştur. Sonuç tüm katılımcıların oyundan keyif alması, seyir zevkinin ve izlenirliğin artması, oyuncuların kendilerini rahat hissetmeleri ve performanslarının artması gibi olumlu etkilerin voleybola katkı sağladığı düşünülebilir. Ancak kural değişiklikleri yapılırken istemeden de olsa oyuncuların fiziksel ve psikolojik sağlıklarını tehlikeye atacak ve voleybol sporunun imajına zarar verecek durumların ortaya çıkmaması için daha dikkatli olunması gerektiği düşünülmektedir. Anahtar Sözcükler: Voleybol; Kural Değişikliği; Oyuncu Performansı; Sporcu Sakatlıkları.
İşitme engelli sporculara uygulanan 8 haftalık pliometrik antrenmanın denge ve koordinasyon üzerine etkileri
Bu çalışma işitme engelli sporculara uygulanan 8 haftalık pliometrik antrenmanın denge ve koordinasyon üzere etkilerini belirlemek amacıyla yapılmış deneysel bir çalışmadır. Bu çalışmanın evrenini Ali Süzer Özel Eğitim Meslek Lisesi işitme engelli 12 kız ve 12 erkek lisanslı voleybolcu öğrenci oluşturmaktadır. Bu çalışma için Etik Kurul izni alınmıştır. İşitme engelli voleybol deney grubu sporcuları yaş ortalama değerleri19,08± 1,62 yıl, boy 177,50± 5,07 cm., vücut ağırlığı ortalama değerleri olarak ise72,70± 8,28 kg. olarak tespit edilmiştir. İşitme engelli voleybol kontrol grubu sporcuları yaş ortalama değerlerini ise17,75± 1,28 yıl, boy ortalama değerlerini 175,75± 5,59 cm., vücut ağırlığı ortalama değerlerini ise 59,11± 9,71 kg. olarak tespit edilmiştir. Deney ve kontrol grubu belirlenirken Random yöntem kullanılmıştır. Deney grubuna haftada 3 gün 30'ar dakikalık pliometrik antrenman uygulanmıştır. Pliometrik antrenman voleybol antrenmanı öncesi uygulanmıştır. Kontrol grubu ise normal voleybol antrenmanına devam etmiştir. İstatistiksel analizler SPSS 16.0 paket programı kullanılarak yapılmıştır. İstatistiksel sonuçlar %95 güven aralığında ve p<0.05 anlamlılık düzeylerinde değerlendirilmiştir. Grupların ön test ve son test ölçümleri normal ve homojen dağılım göstermesi sebebiyle aralarındaki anlamlılık için Paired Samples T-Testi uygulanmıştır. Deney grubu ile kontrol grubu arasındaki farklılığın analizi için Independent Samples T-Testi uygulanmıştır. Yapılan pliometrik antrenmanlar sonucunda deney ve kontrol grubu için statik denge ölçüm parametrelerinin ön test ve son test farklarının ortalama değerleri karşılaştırılmasında overal stability R. medial lateral R. ve overal stability L. değerlerinde anlamlılık bulunmuştur (p<0.05). Anterior posterior R. anterior posterior L. medial lateral L. ortalama değerleri karşılaştırılmasında ise anlamlılık bulunmamıştır(p>0.05). Sonuç olarak yapılan pliometrik antrenmanlar işitme engelli voleybolcuların özellikle statik dengeleri üzerinde olumlu bir etki yaptığı görülmüştür. Anahtar Kelimeler:Voleybol,Pliometrik Antrenman, Denge, Performans
Adölesan voleybolcuların üst ekstremite fonksiyonelliğinin ve yaşam kalitesinin incelenmesi
Üst ekstremite mobilite ve becerileri yerine getirmek için vücudun omuz, kol, dirsek, ön kol, el ve el bileğini içerisine alan kısmıdır. Üst ekstremitenin yoğun olarak kullanıldığı voleybol profesyonel, amatör ve eğlence amacıyla her yaş kategorisindeki insanların oynadığı en popüler spor türlerinden biridir. Bu popülerlik adölesan bireylerin voleybola yönelmesine olanak sağlamaktadır. Adölesan bireylerin voleybol oynaması üst esktremitelerinde bazı parametrelerde gelişmeler meydana getirmektedir. Bu çalışmanın amacı, adölesan voleybolcuların üst ekstremite fonksiyonelliğini ve yaşam kalitesini incelemek idi. Çalışmaya Kırşehir Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'nde kayıtlı 20 adölesan voleybolcu ve spor alışkanlığı olmayan 20 sedanter birey katıldı. Çalışma değerlendirmeleri Kırşehir Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü'ne bağlı Aşıkpaşa Kapalı Spor Salonu'nda gerçekleştirildi. Katılımcıların üst ekstremite fonksiyonelliği ve yaşam kalitesi WHOQOL-BREF ve Q-DASH anketleri ile Disklere Dokunma Testi, El Pençe Kuvvet Testi, Bükülü Kol Asılma Testi, Modifiye Push-up Testi, Nelson El Reaksiyon Testi, Sağlık Topu Fırlatma Testi, Sırt Kaşıma (Back Scratch) Testi ve Üst Ekstremite Y Denge Testi ile değerlendirildi. Gruplar arası istatiksel analiz sonuçlarına göre; Disklere Dokunma Testi, Bükülü Kol Asılma Testi, Modifiye Push-up Testi, Nelson El Reaksiyon Testi, Sağlık Topu Fırlatma Testi ve Üst Ekstremite Y Denge Testi sonuçlarında sporcu grup lehine anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). WHOQOL-BREF, Q-DASH, El Pençe Kuvvet Testi ve Sırt Kaşıma (Back Scratch) Testi sonuçlarına göre gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak, çalışmamız adölesan dönemde voleybol oynayan bireylerin üst ekstremite kuvveti, dayanıklılığı, patlayıcı gücü, hareket hızı, reaksiyon zamanı ve dengesinin geliştiğini ortaya koymuştur. Bu nedenle adölesan dönemde bireylerin spora yönlendirilmesini düşünmekteyiz.
Kadın voleybolcularda göz-el tepki süresinin yaşa göre incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, kadın voleybolcularda göz-el tepki sürelerinin yaşa göre incelenmesidir. Çalışmaya, Kırşehir ilinde 2022-2023 sezonunda Türkiye Voleybol Federasyonu'na bağlı alt yapı takımlarından Kırşehir Voleybol Akademi Kulübü'nde lisanslı oynayan 10-14 yaş arasındaki kadın sporcular arasından çalışmaya gönüllü olarak katılmayı onaylayan, yaş ortalamaları 11,95±1,33, vücut ağırlığı ortalamaları 46,69±10,35 ve boy ortalamaları 1,56±0,09 olan 59 kadın voleybolcu dahil edilmiştir. Voleybolcuların boy uzunluklarını ölçmek için Sera marka boy ölçüm cihazı; vücut ağırlıklarını ölçmek için Tanita BC-418 Segmental cihazı kullanılmıştır. Ayrıca voleybolcuların göz-el tepki sürelerini belirleyebilmek için ise Light Trainer Exercise sistemi Pro Set kullanılmıştır. Çalışmada elde edilen verilerin analizinde SPSS 22.0 analiz programından yararlanılmıştır. Elde edilen veriler normal dağılım ve varyans homojenliği göstermediğinden nonparametrik testlerden yararlanılmıştır. Yaş değişkenine göre karşılaştırmalarda Kruskal Wallis H testi kullanılmış; Kruskal Wallis H testi sonucunda aralarında anlamlı fark bulunan grupların tespitinde Post-Hoc çoklu karşılaştırma analizlerinden yararlanılmıştır. Gruplar arası ilişki ise Spearman Korelasyon analizi ile test edilmiştir. Çalışma sonucunda, kadın voleybolcuların yaş değişkenine göre boy uzunluğu ve vücut ağırlığı arasında anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. Yaş değişkenine göre çift el, baskın el ve baskın olmayan el değişkeni arasında görsel tepki süreleri bakımından anlamlı fark bulunmadığı saptanmıştır. Ayrıca yaşın görsel tepki süreleri üzerinde doğrudan bir etkiye sahip olmamakla beraber, görsel tepki bakımından eller arasındaki koordinasyonun yaşla birlikte gelişim gösterdiği belirlenmiştir.
Irak premier ligi voleybol oyuncularının duygusal zeka ve planlama düşüncesi ile dalgalı iletimin doğruluğu ile ilişkisi
Araştırma, 2022-2023 sezonu Irak Premier Ligi'ne katılan 175 voleybolcudan oluşan bir grup üzerinde yapılan anket çalışması ile hazırlanmıştır. Ankete katılan 25 oyuncu anketlere yanlış cevap verdiği için çalışmadan çıkarılmış kalan 150 oyuncu üzerinden çalışma tamamlanmıştır. Araştırma, araştırmanın doğasına uygun olarak hem tarama hem de ilişkilendirme yöntemleri kullanılarak, betimsel analiz yöntemi ile yapılmıştır. Genel olarak spor alanında ve özellikle voleybolda bilinen bir duygusal zekâ ölçüsünün bulunmaması sebebiyle, bilimsel araştırmalarda ve seminerlerde yayınlanan analizler uygun olmadığından testlerin ve standartların oluşturulması için bu yönteme başvurulmuştur. Bu yöntemle mevcut ölçüm yöntemlerinin geliştirilmesine de yardımcı olmaya çalışılmıştır. Hazırlanan anket formu 12.03.2023-15.03.2023 tarihleri arasında beden eğitimi ve spor bilimleri meslek yüksekokulu, kız meslek yüksekokulu, beden eğitimi ve spor bilimleri bölümü ve beden eğitimi kolejlerinde kişisel görüşme yöntemiyle yapılmıştır. Anket sonuçlarına göre voleybolcuların güçlü bir duygusal zekâya sahip oldukları, bu sayede başkalarının duygularını ve kendi duygularını tam olarak anlayıp ifade etme, akıllı kararlar vermek için duygularını kontrol etme, başkalarıyla empati kurma, onları hissetme ve kendini motive etme becerisine sahip olduğu belirlenmiştir. Ayrıca sonuçlar, duygusal zekâ ile taktik davranış arasındaki ilişkinin pozitif (doğrudan) bir korelasyon olduğunu ve duygusal zekâ derecesi ne kadar yüksekse, taktik davranış derecesinin de o kadar yüksek olduğunu göstermektedir. Bu nedenle duygusal zekânın hayal kırıklıklarını, dürtüleri ve duyguları kontrol etmeye, ruh halini düzenlemeye ve çözülmesi gereken yaşam sorunlarıyla yüzleşmeye yardımcı olduğu belirlenmiştir.
Genç kadın voleybolcularda core antrenmanlarının çeviklik, patlayıcı kuvvet ve denge parametreleri üzerine etkisi
Amaç: Bu çalışma 14-18 yaş genç kadın voleybolcularda core antrenmanlarının çeviklik, patlayıcı kuvvet ve denge parametreleri üzerine etkisini belirlemeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Aydın Gençlik Hizmetleri Spor Kulübü'nde voleybol oynayan 20 gönüllü sporcu katılmıştır. Tüm voleybolculara çalışmanın başında (ön testlerde) dikey sıçrama, yaylanarak sıçrama, pro-agility çeviklik testi ve dinamik denge testleri uygulanmıştır. Sporcular kura yöntemi ile seçilerek çalışma ve kontrol grubu olarak ikiye ayrılmıştır. Çalışma grubunu oluşturan 10 sporcu voleybol antrenmanlarına ek olarak 8 hafta core antrenmanlarına katılmıştır. Kontrol grubunu oluşturan 10 sporcu ise sadece voleybol antrenmanlarına devam devam etmiştir. Core antrenmanları 8 hafta boyunca haftada 3 gün olacak şekilde voleybol antrenmanlarından önce uygulanmıştır. 8 haftanın sonunda core antrenmanlarının çeviklik, patlayıcı kuvvet ve denge parametreleri üzerine etkisini belirleyebilmek amacıyla ön testte uygulanan testler tüm katılımcılara tekrar edilerek analiz edilmiştir. Çalışmanın istatistiksel analizlerinde öncelikle verilerin normal dağılımlarının belirlenmesinde Kurtosis-Skewness testi kullanılmıştır. Grup içi ve gruplar arası karşılaştırılmaların yapılması için eşleştirilmiş paired-samples t test ve bağımsız iki örneklem independent-samples t testi yapılmıştır. Çalışma süresince anlamlılık düzeyi 0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışma ve kontrol grubu son test karşılaştırılmasında denge hassasiyeti indeksi, statik dikey sıçrama (cm), yaylanarak dikey sıçrama (cm) ve pro-agility çeviklik testi (sn) parametrelerinde istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,01). Sonuç: Voleybol antrenmanlarına ek olarak uygulanan core antrenmanlarının çeviklik, patlayıcı kuvvet ve denge performansları üzerine olumlu yönde etkisi görülmektedir. Anahtar kelimeler: Core Antrenmanı, Çeviklik, Denge, Patlayıcvı Kuvvet, Voleybol
11-13 yaş voleybolcularda kuvvet antrenmanlarının servis hızına etkisi
Amaç: 11-13 yaş voleybolcularda sekiz haftalık kuvvet antrenmanlarının servis hızına etkisini incelemektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya yaşları 11-13 arasında değişen toplamda 24 sporcu katılmıştır. Katılımcılar 12 deney (Xyaş=12,41 yıl; Vücut Kütle İndeksi=20,2 kg/m2; ), 12 kontrol (Xyaş =12,58; Vücut Kütle İndeksi=20,9 kg/m2; ) grubu olmak üzere iki eşit gruba ayrılmıştır. Deney grubunundaki 12 voleybolcu voleybol antrenmanlarına ek olarak 8 hafta boyunca haftada 2 gün kuvvet antrenman programını uygularken, kontrol grubundaki 12 sporcu ise sadece voleybol antrenmanlarına devam etmişlerdir. İki grubunda ön test ve son test olmak üzere servis hızı test verileri kaydedilmiştir. Bulgular: Deney grubu ön test – son test sonuçlarını karşılaştırdığımız bağımlı örneklem T testi sonuçlarına göre ön test ile son test arasında ortalama 6,33'lük bir artış olmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Kontrol grubu ön test – son test sonuçlarını karşılaştırdığımız bağımlı örneklem T testi sonuçlarına göre ön test ile son test arasında ortalama 0,58'lik bir artış olmuştur. Bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Deney grubu ile kontrol grubunun ön test ve son test arasındaki gelişim farklılıklarını karşılaştırdığımız bağımsız örneklem T testi sonuçlarına göre deney grubundaki gelişim ile kontrol grubundaki gelişim düzeyleri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak kuvvet antrenmanı yapan grubun, kuvvet antrenmanı yapmayan voleybolculara göre servis hızı etkisini olumlu yönde etkileyip artış olduğu görülmektedir (p<0,05). Anahtar kelimeler: Voleybol, Servis hızı, Kuvvet antrenmanı, Kız çocuk,
Elit Türk kadın voleybolcularda actn3 r577x polimorfizmi ve patlayıcı kuvvet performansı arasındaki ilişkinin belirlenmesi
Amaç: Bu çalışma Elit Türk kadın voleybolcularda patlayıcı kuvvet ve ACTN3 R577X polimorfizmi arasındaki ilişkiyi belirlemeyi amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya 18 yaş üzeri 72 elit Türk kadın voleybolcu ve 99 üniversite öğrencisi toplam 171 gönüllü katılmıştır. Katılımcılardan araştırma sürecinde sıçrama testleri öncesinde ön koldan 2cc venöz kan örneği alınmıştır. Ardından antropometrik ölçümleri alınan katılımcıların patlayıcı kuvvet performanslarını değerlendirebilmek amacıyla sıçrama testleri (statik dikey sıçrama, yaylanarak sıçrama) uygulanmıştır. Alınan kan örneklerinde ACTN3 R577X polimorfizm analizleri çalışılmıştır. ACNT3 R577X polimorfizm dağılım değerleri incelenerek, Ki-kare Analizi yapılmıştır. Sonrasında ACNT3 polimorfizmi ile istatistiksel olarak ilişkileri olan fizyolojik parametrelerin araştırılması için üç doğrusal regresyon analizi yapılmıştır. Bulgular: İstatistiksel analiz sonuçlarına göre ACTN3 R577X polimorfizminde grupların genotip dağılımları arasında istatistiksel bir farka rastlanmamıştır. Genotip dağılımları hem voleybolcularda hemde kontrol grubunda benzer dağılım göstermektedir. Ayrıca, ACTN3 R577X polimorfizminde RR, RX ve XX genotiplerinde voleybolcular ve sedanter grubun sıçrama testleri sonuçları arasında anlamlı bir farka rastlanmamıştır. Sonuçlar: Bu bulgular Elit Türk kadın voleybolcularda ACTN3 R557X polimorfizmi patlayıcı kuvvet arasında bir ilişkinin olmadığını ortaya koymuştur.
Denge ve esneklik antrenmanlarının 14 -17 yaş erkek voleybol sporcularında teknik performans ve bazı motorik özelliklere etkisinin incelenmesi
Çalışmanın amacı 14-17 yaş voleybol sporcularında denge ve esneklik antrenmanlarının, teknik performans, dinamik denge, esneklik parametrelerine etkilerini incelemektir. Çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden yaşları (15,60±1,00 yıl), lisanslı (denge grubu n=10, esneklik grubu n=10, kontrol grubu n=10) erkek voleybol sporcusu alınmıştır. Voleybol antrenmanlarının bitiminde denge grubuna denge antrenmanları ve esneklik grubuna esneklik antrenmanları 12 hafta boyunca (haftada 3 gün / 35 dk) olarak ve her her 4 haftada bir daha ileri hareketlerle şiddeti de artırılarak uygulatılmıştır. Kontrol grubuna voleybol antrenmanlarının dışında herhangi bir antrenman yaptırılmamıştır. Çalışma öncesi ön test ve 12 hafta süren çalışma sonrası son testler alınmış ve istatistik analizleri yapılmıştır. Veriler normal dağılımı olup olmadığına Shaphiro-Wilk testi ile bakılmış ve veriler normal dağılım göstermiş olduğu için grup içi farkların test edilmesinde Paired Sample T test uygulanmış ve gruplar arası farkların test edilmesinde One Way Anova, farkın hangi gruptan kaynaklandığı Tukey HSD ile kontrol edilmiş sonuçlar p=0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Sporculara antropometrik ölçümler, omuz hareketlilik testi, internal rotasyon, eksternal roatasyon testi, otur eriş testi, iki dirse arası mesafe testi Y dinamik denge alt ekstremite testi ve Bartlett servis isabet, manşet testleri ile smaç hızı testi uygulanmıştır. Esneklik çalışmaları sonucunda; sağ ve sol üst ekstremite omuz hareketlilik, sağ ve sol üst ekstremite eksternal rotasyon, gövde hareketlilik, iki dirsek arası mesafe, teknik performans olarak smaç hızı, servis isabet, manşet pas değerleri olumlu etkilenmiştir. Denge çalışmaları sonucunda; dinamik denge, teknik performans olarak smaç hızı, servis isabet değerleri olumlu etkilenmiştir. Araştırma sonuçları bütünsel olarak değerlendirildiğinde, esneklik ve denge antrenmanlarının voleybol sporcularının özellikle teknik performansları üzerinde olumlu etkisinin olduğu söylenebilir.
14-15 yaş kadın voleybolcularda tabata antrenman modeline göre uygulanan kalistenik egzersizlerin teknik performansa etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, 14-15 yaş kadın voleybolcularda Tabata yüklenme modeliyle uygulanan kalistenik egzersizlerin, teknik performans, çeviklik, sürat, dikkat ve dinamik denge parametreleri üzerine etkisini incelemektir. Çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden, yaşları (14,73±0,45 yıl) lisanslı 33 kadın voleybol sporcusu (çalışma grubu n=19 ve kontrol grubu n=14) alınmıştır. Çalışma grubuna branş antrenmanlarına ek olarak Tabata yüklenme modeline göre her üç haftada bir şiddeti ve süresi artan kalistenik egzersizler haftada iki gün olarak yaptırılmıştır. Kontrol grubu sadece branş antrenmanlarını yapmıştır. Çalışma öncesi ön test ve 10 hafta sonrası son testler alınmış ve istatistik analizleri yapılmıştır. Veriler normal dağılım gösterdiği için gruplar arası farkların test edilmesinde İndependent Sample T test, grup içi farkların test edilmesi için Paired Sample T test uygulanmış ve sonuçlar p=0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Sporculara D2 dikkat testi, Bartlett servis isabet, parmak pas, manşet pas testleri, Y-dinamik denge üst ekstremite testi, 20m ve 10m sürat testi, çeviklik t testi uygulanmıştır. Tabata protokolüyle yapılan kalistenik egzersizlerin çalışma grubunun, dinamik denge, çeviklik, 10m sürat, ve dikkat parametrelerini ve voleybol teknik performansını olumlu etkilediği bulunmuştur. Bu bağlamda Tabata yöntemiyle çalışılan kalistenik egzersizlerin 14-15 yaş kadın voleybol sporcularda özellikle teknik performansı olumlu etkilediği söylenebilir.
Profesyonel kadın voleybolcularda sezon öncesi zihinsel hazır oluş düzeylerinin incelenmesi
Bu çalışma, Türkiye voleybol liglerinde mücadele eden kadın voleybolcuların, sezon öncesindeki zihinsel hazır oluş düzeylerinin incelenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın evreni, 2020-2021 sezonunda Sultanlar Ligi, Kadınlar 1. Ligi ve Kadınlar 2. Liginde mücadele eden 1335 sporcudan oluşmuştur. Evrenin tamamına ulaşılamadığından, bu evreni temsil eden örneklem grubu olarak; bu liglerde mücadele eden 353 kadın voleybolcu çalışmaya katılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modeli olup, veriler anket yöntemiyle elde edilmiştir. Veri toplama aracı olarak, Kişisel Bilgi Formu ve sporcuların zihinsel hazır oluşlarını ölçmek için Zekioğlu (2017) ve arkadaşlarının, geliştirmiş oldukları "Zihinsel Hazır Oluş Ölçeği" kullanılmış; elde edilen veriler, bilgisayar ortamında analiz edilmiştir. Veriler normal dağılım göstermediğinden nanparametrik testler uygulanmıştır. Normallik varsayımını sağlamayan değişkenlere ilişkin Mann Whitney U testi, üç veya daha fazla kategorili değişkenlere ilişkin Kruskal-Wallis testi, anlamlı farkın hangi gruplar kaynaklandığı saptamak için Mann Whitney U testi uygulanmıştır. Yapılan analizlerde anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alınmıştır. Çalışmanın sonunda elde ettiğimiz verilere göre; kadın voleybolcuların mücadele ettikleri lig değişkenine göre gruplar arasında toplam zihinsel hazır oluş puanlarında (p<0.05), odaklanma (p<0.001), motivasyon (p<0.05), korku (p<0.001) ilgi (p<0.001) alt boyutlarında; spor yapma süresi değişkenine göre incelendiğinde, gruplar arasında toplam zihinsel hazır oluş puanlarında (p<0.05), odaklanma (p<0.01) ve korku (p<0.001) boyutlarında; profesyonel yardım alan ve almayanların kadın voleybolcuların toplam zihinsel hazır oluş puanlarında (p<0.001), odaklanma (p<0.001), motivasyon (p<0.05), korku (p<0.001) ve soğukkanlılık (p<0.001) alt boyutlarında; milli sporculuk değişkenine göre incelendiğinde toplam zihinsel hazır oluş puanlarında (p<0.05), zihinsel hazırlık (p<0.05), motivasyon (p<0.05), ilgi (p<0.001) ve soğukkanlılık (p<0.05) alt boyutlarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Kadın voleybolcular eğitim değişkenine göre incelendiğinde gruplar arasında istatiksel olarak anlamlı farklılığa rastlanmamıştır (p>0.05).
Voleybolda kor antrenmanların denge ve sıçrama üzerine etkileri
Yapılan bu çalışmanın amacı Voleybolda Kor Antrenmanların Denge Ve Sıçrama Üzerine Etkilerini incelemektir. Çalışmaya Kastamonu İli Tosya İlçesi'nde lisanslı olarak voleybol branşı ile ilgilenen 16 sporcu gönüllü olarak katıldı. Araştırmaya alınan bu sporcular randomize olarak Çalışma Grubu (8) ve Kontrol Grubu (8) olarak iki gruba ayrıldı. Çalışma grubundaki sporcular 6 hafta boyunca ve haftada 3 gün çalıştırıcı eşliğinde antrenmanlara katıldı. Çalışma grubu sporcuları kor bölge egzersizlerinden sonra kendi voleybol takımlarının belirlediği antrenmanı uyguladılar. Kontrol grubunda bulunan sporcular ise 6 hafta boyunca kendi voleybol takımlarının antrenmanlarını yerine getirdiler. Çalışmalara başlamadan önce ve 8 hafta ön-son test olarak, spora özgü kor kuvvet ve denge testi (Core strenght and stability tests), Yıldız Denge Testi (Star Excursion Balance Test), Dikey Sıçrama ve Yatay Sıçrama Testi testleri gerçekleştirildi. Katılımcıların vücut ağırlık ölçümleri için hassasiyeti ±10gr. olan Baster-E150 marka baskül kullanılırken, boy uzunluğu ölçümünde Holtain marka ±1 cm hassasiyetli stadiometre kullanıldı. Verilerin normallik dağılımı Shapiro Wilk testi ile belirlendi. Verilerin analizinde Wilcoxon ve Mann-Whitney U Testi kullanıldı. Veriler bilgisayar ortamında SPSS 25 istatistik paket programı ile değerlendirildi. Tüm istatistik işlemler p<0.05 güven aralığı kullanılarak işlendi. Çalışma grubu yaş ortalamaları 14,87±0,99 yaş, kontrol grubu 14,87±0,99 yaş, çalışma grubu boy uzunluğu ortalamaları 162,5±5,75 cm, kontrol grubu boy uzunluğu ortalamaları 166,12±4,7 cm, çalışma grubu vücut ağırlığı 49,75±7,7 kg, kontrol grubu vücut ağırlığı ortalamaları 61,87±13,56 kg olarak ölçüldü. Çalışma ve kontrol gruplarının son test değerleri karşılaştırıldığında, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, spora özgü kor kuvveti stabilite testi ve sağ bacak denge testi değerlerinde anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Gruplar arası sol bacak son test değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilememiştir (p<0,05).