1,193
Archived Theses
56
DOIs Assigned
5%
DOI Rate
Discipline
indexedOpen AccessTRBeden eğitimi öğretmen adaylarının olumsuz çocukluk yaşantılarının konuşma kaygısı üzerindeki etkisinin incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, öğretmen adaylarının konuşma kaygısı ile çocukluk çağı travmaları arasındaki ilişkinin incelenmesi ve bu değişkenlerin çeşitli demografik özellikler açısından değerlendirilmesidir. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılarak yürütülmüştür. Çalışmanın örneklemini, üniversitede öğrenim gören toplam 386 öğretmen adayı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak, Öğretmen Adayları için Konuşma Kaygısı Ölçeği (ÖAKKÖ) ve Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇTÖ) kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, bağımsız örneklemler t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), korelasyon ve regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, öğretmen adaylarının konuşma kaygısı ve çocukluk çağı travmaları düzeylerinin genel olarak düşük-orta seviyede olduğu belirlenmiştir. Konuşma kaygısının cinsiyet, sınıf düzeyi, kardeş sayısı, gelir algısı, aile yapısı ve ebeveyn tutumları gibi değişkenlere göre anlamlı farklılıklar gösterdiği tespit edilmiştir. Buna karşın çocukluk çağı travmalarının bazı demografik değişkenler açısından sınırlı farklılıklar gösterdiği belirlenmiştir. Korelasyon analizi sonuçları, çocukluk çağı travmaları ile konuşma kaygısı arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler bulunduğunu göstermiştir. Regresyon analizi bulguları ise çocukluk çağı travmalarının konuşma kaygısının anlamlı bir yordayıcısı olduğunu ortaya koymuştur. Sonuç olarak, çocukluk çağı travmalarının öğretmen adaylarının konuşma kaygısı üzerinde önemli bir etkisi olduğu ve bireyin erken dönem yaşantılarının iletişim becerileri ile ilişkili olduğu belirlenmiştir. Bu bulgular doğrultusunda, öğretmen adaylarına yönelik psikososyal destek ve iletişim becerilerini geliştirmeye yönelik eğitim programlarının önem taşıdığı düşünülmektedir
Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencilerinin seçilmiş fizyolojik kapasite ve özelliklerinin belirlenmesi ve analizi
Bu çalışmanın amacı Karadeniz Teknik üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü l, 2, 3* 4'üncü sınıf öğrencilerinin seçilmiş fizyolojik kapasite ve özelliklerinin belirlenmesi ve analizi idi. Bu amaçla yaşları 18 - 27 arasında değişen Karadeniz Teknik üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü l, 2, 3, 4'üncü sınıf öğrencilerinden 5? bayan, 107 erkek olmak üzere toplam Ib4 deneğin yaş, boy, kilo, pençe kuvveti, vital kapasite, anaerobik güç, sistolik kan basıncı, diastolik kan basıncı, esneklik, aerobik güç, vücut yağ yüzdesi ölçümleri alındı. Deneklerden alınan ölçümler sonucunda yaş ortalamasını bayanlar¬ da 20.9, erkeklerde 21.7, boy ortalamasını bayanlarda Ib4.52 cm, er¬ keklerde 175,7 cm, kilo ortalaması bayanlarda 58.35 kg, erkeklerde 76.29 kg, pençe kuvvetleri ortalaması bayanlarda sağ el için 33.b? kg, sol el için 32.31 kg, erkeklerde sağ el için 51.72 kg, sol el için 49.24 kg, vital kapasite ortalaması bayanlarda 3242.68 mi, er¬ keklerde 5114.42 mi, vücut yağ yüzdesi ortalaması bayanlarda 25.08, erkeklerde 13.51, sistolik kan basıncı ortalaması bayanlarda 11.86 mm/kg, erkeklerde 12.52 mm/kg, diastolik kan basıncı ortalaması bayanlarda 79.49 mm/kg, erkeklerde 83.10 mm/kg, esneklik ortalaması bayanlarda 31.03 cm, erkeklerde 30.36 cm,aneorobik güç ortalaması bayanlarda 97.45 kg/m/sn, aerobik güç ortalaması bayanlarda 39.91 rnl/kg/dk, erkeklerde 53.21 ml/kg/dk olarak bulunmuştur.118 Karadeniz Teknik üniversitesi Fatih Eğiti» Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencilerinin fizyolojik kapasite ve özellikleri, Orta Doğu Teknik üniversitesi Eğiti» Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencilerinin değerleriyle karşılaştırılmış ve sonuçta erkek öğrencilerin yaş, boy, kilo, sistolik ve diastolik kan basıncı, aneorobik güç ve aerobik güç açısından Karadeniz Teknik Üniversitesi Fatih Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencilerinin daha yüksek değere sahip oldukları, bayanlar açısından ise yaş, boy, kilo, sol el pençe kuvveti, sistolik ve diastolik kan basıncı, anaerobik güç açısından Orta Doğu Teknik üniversitesi Eğitim Fakültesi Beden Eğitimi ve Spor Bölümü öğrencilerinden daha yüksek değerlere sahip oldukları bulunmuştur.Y.
I. II. III. profesyonel ve amatör ligde oynayan futbol takımlarının anaerobik güç, mekanik sıçrama güçleri ve toparlanma sürelerinin karşılaştırılması
Bu çalışmanın amacı; 1, 11., 111., profesyonel ve amatör futbol ligi takımlarının mekanik sıçrama güçlerine bağlı olarak sergiledikleri anaerobik güçleri ve toparlanma sürelerinin takımlar arasında ki farklılığının karşılaştırılmasıdır. Bu çalışmaya; birinci profesyonel ligden Trabzonspor, ikinci profesyonel ligden Rizespor, üçüncü profesyonel ligden PTTspor ve amatör ligden Erdoğduspor oyuncularından 12 şer oyuncu olmak üzere toplam 48 denek katılmıştır. Bu çalışmada deneklerin mekanik sıçrama güçleri ile anaerobik güçleri beş set üzerinden değerlendirildi. Gruplar arası farklılıkları ve benzerlikleri ortaya çıkarmak için Varyans Analizleri (ANOVA) testi kullanıldı. Farklılığın hangi gruptan kaynaklandığını belirlemede Tukey's testi kullanıldı. Çalışmanın sonucunda; mekanik sıçrama gücü ile sergilenen anaerobik güç takımlar arasında farklılıklar göstermesine rağmen toparlanma sürelerinde takımlar arasında farklılığa rastlanılmamıştır. En büyük mekanik sıçrama gücü ve buna bağlı olarak sergilenen anaerobik güç değeri birinci profesyonel lig takımı Trabzonspor oyuncularında gözlenmiştir. Buna göre birinci lig takımı oyuncularının mekanik sıçrama gücüne bağlı olarak yüksek anaerobik güç sergilemeleri onların performansını diğer lig takımlarından farklı yapan önemli bir kriterdir.
Sporcu ve sedanter erkek ve bayanların gövde esneklik ve kuvvetlerinin analizi
Bu çalışmada 18-27 yaş arası erkek ve bayan sporcu ve sedanter grupların gövde bölgesi hareket oranlan ve kuvvetlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışmanın ikinci amacı ise spor yapma alışkanlığı ve cinsiyet faktörüne göre gövde hareket oranları ve kuvvetlerinin gruplar arasında kıyaslanması olmuştur. Bu çalışmaya 1995-96 eğitim öğretim döneminde Karadeniz Teknik Üniversitesi 'nin değişik fakültelerinde öğrenimine devam eden sporcu erkekler (n=15), erkek sedanterler (n=15), bayan sporcular (n=15) ve bayan sedenterlerden (n=15) oluşan toplam 60 öğrenci denek olarak katılmıştır. Deneklerin kuvvet ve hareket oranları isostation B200 lumbar dinamometresi ile ölçülmüştür. Gruplar arası farklılığın belirlenmesinde tek yönlü varyans analizi (ONEWAY ANOVA) kullanılmıştır. Farklılığın hangi gruptan kaynaklandığnı belirlemek için de Tukey's HSD testi kullanılmıştır. Bu çalışmanın sonuçları, erkeklerin aksine bayanlarda spor yapma alışkanlığının hareket oram üzerine olumlu etki yapmadığım göstermektedir. Diğer yanda cinsiyet faktörü hareket oranım etkiler gözükmektedir. İzometrik maksimum kuvvette erkek sporcular en iyi gözükürken Bayan sporcu ve erkek sedanterler bir birine benzer seviyede bulunmuştur. Hem cinsiyet hem de spor yapma alışkanlığı izometrik kuvvet gelişimini pozitif etkiler gözükmektedir. Bu benzer eğilim dinamik düşük direnç ve yüksek dirençdeki hareket hızlarında da göze çarpmaktadır. Sayfa 76
Performans sporlarında başarı ve başarısızlığı etkileyen psikolojik faktörler
Sporun temel kavramı olan motivasyon aynı zamanda yarışmanın doğasıdır. Yarışma motivasyonu burada güçlü ve dinamik bir etken olarak karşımıza çıkmaktadır. Performans sporlarında, diğer spor branşlarında olduğu kadar Futbol'da her profesyonel takımların en büyük rüyası şampiyonluktur. Bu da başarı-başarısızlık takım içindeki uyum, grubun başarma arzusu (hedefleri) ve grubun bağlılığı gibi psikolojik faktörler ile yakından ilgilidir. Bireysel basan ve başarısızlığın açıklanmasında yetenek seviyesinin tespiti, sarfedilen eforun miktarı, uygulamadaki zorluğun derecesi ve şansın rolü gözönünde tutulmuştur. Efor ve şans değişebilen faktör olarak tanımlanırken, yetenek ve uygulamadaki zorluk, kalıcı etken olarak nitelendirilmiştir. Ayrıca, yetenek ve efor başarının karakteristik bir özelliği olarak, yenilgi ise uygulamadaki zorluğun ve şansın kalıcı bir faktörü olarak tanımlanmıştır. Bu araştırma, Türkiye Profesyonel 3.lig Ofspor, A.Sebatspor. Terme ve Turhal Spor 2.grupta yer alan futbolcuları üzerinde yapılarak iki değişik anket formundan oluşmaktadır. I. Anket formunda, (orjinal metni Weiner den (1971) alınan ve Türkçeye uyarlayarak geliştiren Erşen(1996) karakteristik özellikler anketi), ligdeki puan sıralamasındaki konumu açısından zirveyi ve üst sıralan zorlayan A.Sebatspor ile ligde altsıralarda yeralan Turhalspor aralanndaki oynamış olduğu karşılaşma bizim açımızdan son derece incelemeye değer bulunmuştur. Bu amaçla bir değerlendirme yapıldı. Neden oyuncular yanşma ortamındaki yerlerinde doğal olarak başanlı veya başansızdırlar?. Basan ve başarısızlığı neden olan doğal etkenler (Yetenek, efor, başanya ulaşmadaki zorluk ve şans) l'den 9'a kadar sıralanan "Likert" ölçeği üzerinde bir değerlendirmeye tabi tutuldu. Ortalamalar göstermiştir ki. her iki takım oyunculan bireysel değerlendirmelerinde "EFOR" karşılaşmanın başlıca doğal sonucunu etkileyen en belirleyici baş faktör olarak tanımladılar. Örneğin. A.Sebatspor açısından maçın kazanılmasında ilk sıraya oturan doğal etken "Yüksek efor" (M=7.53): diğer taraftan yanşmanın kaybedilmesinde Turhalspor yönünden en belirginleşen karakteristik etken "Yetersiz efor" (M=6,76) ön plana çıkarılmıştır. Basan ve başarısızlık durumlarının keşfedilmesinde, doğal özellikler spor motivasyonunda küçümsenemeyecek derecede önemli bulunmuştur.u/ II. Anket envanterinde, Ersen, (1997) tarafından geliştirilen "güvenirlilik anketi", yine aynı lig ve gruptaki ( 3.lig ve 2.grup) ligdeki puan sıralaması ve konumu gereği, ist sıralan ve zirveyi zorlayan bir başka takım Ofspor ile ligde altsıralarda yer alan diğer bir talanı Termespor'un yapmış oldukları karşılaşma araştırmaya değer bulunmuştur. Başarılı ve başarısız takımlar arasındaki, göreve bağlılık, sosyal bağlılık, ve grubun başarma arzusu (hedefleri) faktörleri açısından ilişkisinin takım çalışması yönünden bir değerlendirmesini kapsayan ve güvenirlilik adı verilen anket formu ile ölçmeye çalışıldı. Bağlılığın ölçülebilmesinde önemli kriterlerden biride kazanan takımın sezon sonunda %60 üzerinde bir galibiyeti, bunun yanında kaybeden takımında aynı statü sınırlan içinde %60'a yakın bir mağlubiyeti söz konusudur (Ersen, 1997, Ersen, Kalkavan, Suiçmez ve Yazıcı, 1998). Ankete ilişkin her iki takım oyuncuların bireysel olarak verdikleri skorlardaki değişkenlik, aritmetik ortalamalar üzerinde yapılan t.test analiz sonuçlan 0,05 seviyesinde anlamlı farklılık göstermiştir. Sonuçta, Ofspor oyuncuları 1997-98 profesyonel futbol sezonunda, içerde ve dışarda oynamış oldukları karşılaşmaların %60 galibiyetle noktalarken, aynı sezon içersinde Termespor ligde oynamış olduğu futbol karşılaşmaların %60 yenilgiyle kapatmıştır. Anahtar Kelimeler: Motivasyon, Basan Ve Başarısızlık, Grup Dinamiği.
Germe egzersizlerinde farklı dış ısı ortamlarının esneklik gelişimi üzerindeki etkileri
Bu çalışmanın amacı; Germe Egzersizlerinde Farklı Dış Ortamlarının Esneklik Gelişimi Üzerindeki Etkilerinin Belirlenmesi idi. Bu amaçla yaşları 18-24 olan 48 denek tesadüfi örnekler metoduyla seçildi. Denekler 3 guruba ayrılarak her bir gurup 20°C, 40°C ve 60°C dış ısı ortamlarında germe egzersizi yaptılar. Germe egzersizleri dizin flexiyonu ile sınırlandırıldı. Sol diz kontrol, sağ diz ise deney bacağı olarak seçildi. Çalışmanın öncesinde deneklerin sağ ve sol dizlerinin fleksiyon ölçümleri alındı. 14 hafta süren bu çalışma programı sonrasında dizin fleksiyon ölçümleri tekrar ölçüldü. Farklı dış ortamlarının esneklik gelişimi üzerindeki etkilerini belirlemek amacıyla çift yönlü varyans analizi yapıldı. Aralarında anlamlı farklılık çıkan sonuçlar Tukey's testi ile yorumlandı. Sonuç olarak ; kontrol ve deney bacakları arasında anlamlı bir farklılığın olduğu belirlendi. Diğer taraftan, farklı ısı ortamlarında yapılan esneklik çalışmalarında farklı dış ısı ortamlarının etkili olmadığı sonucuna varıldı.
indexedOpen AccessTRVoleybol hakemlerinde psikolojik sağlamlık ile performans kaygısı arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmada, voleybol hakemlerinin psikolojik sağlamlık düzeyleri ile performans kaygısı arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırma, Türkiye Voleybol Federasyonu’na bağlı aktif 416 hakem (166 kadın, 250 erkek) üzerinde gönüllülük esasına dayalı olarak yürütülmüştür. Katılımcılara demografik bilgi formu, Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği ve Performans Başarısızlığı Değerlendirme Envanteri uygulanmıştır. Veriler SPSS 26.0 ile analiz edilmiş; tanımlayıcı istatistikler, Pearson korelasyon, regresyon analizi, bağımsız t-testi ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Bulgular, hakemlerin psikolojik sağlamlık düzeylerinin genel olarak orta-üst seviyede olduğunu göstermektedir. Performans kaygısı açısından bazı alt boyutlarda orta düzeyde kaygı sergiledikleri belirlenmiştir. Cinsiyete göre psikolojik sağlamlık farklılık göstermemiş; ancak erkek hakemler, utanç ve mahcubiyet deneyimleme ile önemli kişilerin ilgisini yitirme kaygısı alt boyutlarında kadın hakemlere kıyasla anlamlı olarak daha yüksek kaygı düzeyi göstermiştir. Medeni durum açısından psikolojik sağlamlık benzer bulunurken, bekâr hakemler bazı kaygı alt boyutlarında evli hakemlerden daha yüksek düzeyde kaygı sergilemiştir. Eğitim düzeyi, psikolojik sağlamlık üzerinde belirgin pozitif etki göstermiş ve bazı kaygı alt boyutlarında anlamlı farklılıklar ortaya koymuştur. Hakem klasmanı ve maç deneyimi analizlerinde ulusal hakemler ile ulusal liglerde görev yapan hakemlerin psikolojik sağlamlık düzeyleri daha yüksek, alt liglerde görev yapan hakemlerin bazı kaygı alt boyutları ise daha yoğun bulunmuştur. Regresyon analizleri, belirli kaygı alt boyutlarının psikolojik sağlamlık üzerinde hem artırıcı hem azaltıcı etkilerinin olduğunu göstermektedir. Araştırma, voleybol hakemlerinde psikolojik sağlamlık ile performans kaygısının demografik değişkenler ve mesleki deneyimle ilişkili olduğunu ortaya koymakta ve hakem eğitim programları ile psikolojik destek çalışmalarının önemini vurgulamaktadır.
Elit hentbolcülerde genel ve özel hazırlık dönemi aerobik ve anaerobik güç testleri ile laktik asit düzeyleri arasındaki ilişki
Bu çalışmada, elit hentbolcularda genel ve özel hazırlık döneminde aerobik ve anaerobik güc belirlenerek kan laktat seviyesinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya Aziziye termal spor kulübünde yer alan 18-23 yaş arası toplam 16 profesyonel erkek hentbol sporcusu katılmıştır. Çalışma gruplarına 6 haftalık hentbol genel hazırlık antrenman döneminden sonra aerobik ve anaerobik test protokolleri (Cooper Testi ve Wingate testi) uygulanmıştır. Aynı test protokolleri 6 haftalık hentbol özel hazırlık antrenman döneminden sonra tekrarlanmıştır. Ayrıca testler öncesinde ve sonrasında LA (laktik asit) seviyesini belirlemek için kan örnekleri alınmıştır. Elde edilen bilgiler SPSS 20 for windows paket programında analiz edilmiştir. Çalışmanın bulgularında sporcuların WanT1LA (genel hazırlık dönemi Wingate anaerobik güç testi LA seviyesi) ve COAT1LA (genel hazırlık dönemi cooper aerobik güç testi LA seviyesi) değerleri DİN1LA (genel hazırlık dinlenik LA seviyesi) 'ya göre, WanT2LA (özel hazırlık dönemi Wingate anaerobik güç testi LA seviyesi) ve COAT2LA (özel hazırlık dönemi cooper aerobik güç testi LA seviyesi) değerleri DİN2LA (özel hazırlık dinlenik LA seviyesi) göre anlamlı olarak artmıştır (P<0.001). Genel ve özel hazırlık dönemi aerobik güç değerleri açısında (COAT1LA ve COAT2LA arasında) anlamlı fak tespit edilmiştir(P<0.001). Anaerobik güç değerleri ile wingate test sonrası LA değerleri ve aerobik güç değerleri ile cooper test sonrası LA değerleri arasında anlamlı ilişki bulunamamıştır. Sporcuların dinlenik durumlarına göre LA seviyeleri, hem genel hazırlık hem de özel hazırlık döneminde aerobik ve anaerobik egzersizle artış göstermiştir. Sporcuların aerobik güç değerleri özel hazırlık döneminde artmıştır. Ayrıca aerobik ve anaerobik testler sonrası LA sevileri ile aerobik ve anaerobik güç seviyeleri arasında bir ilişki bulunamamıştır. Anahtar Sözcükler: Laktik asit, Wingate, Cooper, Aerobik, Anaerobik
Altı haftalık dayanıklılık antrenman metodunun elit düzey basketbolculardaki bazı hematolojik değerler üzerine etkisi
Basketbolculara sezon başı hazırlık döneminde dayanıklılık antrenmanlarının performansı artırırken hematolojik parametreleri nasıl etkilediğini ortaya koymak için planlanmıştır. Gönüllü sporcuların (18-20 yaş), herhangi bir hastalık taşımamalarına, düzenli ilaç kullanıyor olmamalarına ve akut bir hastalık geçirmemiş olmalarına dikkat edildi. Kontrol ve çalışma grubunda yer alan gönüllülerden 10-12 saat açlık sonrası sabah 09:00-09:30 saatleri arasında kol venden yaklaşık 10 ml alınan kan rutik biyokimya tüplerine aktarıldı. Alınan kan örneklerinden elde edilen serumların bir kısmı biyokimya profillerinin analizi için, bir kısmı ise karaciğer enzim parametrelerinin analizi için ayrıldı. Biyokimya için rutik biyokimya tüplerine alınan kanların pıhtılaşması için 30dk bekletildikten sonra 15dk boyunca 4000 rpm hızında santrifüj edildi. Sonrasında ayrılan serumlar -80º C'de dondurularak çalışma sonunda analiz edilmek üzere saklandı. Çalışmada, altı hafta boyunca basketbolculara dayanıklılık antrenman programı uygulanarak kan hematolij değerleri üzerine olan etkisi araştırıldı ve yapılan analizde şu sonuçlara varıldı: Sporcuların egzersiz öncesi Ast değeri 32±0,7 iken egzersiz sonrasında 41±2,02, Alt değeri egzersiz öncesi 35±3,31 iken egzersiz sonrasında 31±1,84, Albumin değeri 4,65±0,49 iken egzersiz sonrasında 4,95±0,42, Total Bilirubin egzersiz öncesi 0,55±0,07 iken egzersiz sonrasında 0,65±0,21, Glukoz egzersiz öncesi 76,5±7,07 iken egzersiz sonrasında 90,5±3,53, Bun egzersiz öncesi 15,42±1,97 iken egzersiz sonrasında 14,72±0,98 tespit edilmiştir. Sporcuların egzersiz öncesi Ldh değeri 276,5±43,13 iken egzersiz sonrasında 267,5±30,4, Trigliserid egzersiz öncesi 227±35,35 iken egzersiz sonrası 167±120,2, Kolesterol egzersiz öncesi 183,5±47,37 iken egzersiz sonrası 180,5±51,61, Hdl-k egzersiz öncesi 39±8,48 iken egzersiz sonrası 42±4,24, Ldl-k egzersiz öncesi 121±36,76 iken egzersiz sonrası 93±31,81 olarak tespit edilmiştir. Sporcuların egzersiz öncesi Ca değeri 9,5±0,28 iken egzersiz sonrasında 9,6±0,14, P egzersiz öncesi 3,15±0,35 iken egzersiz sonrasında 3,25±0,49, Mg egzersiz öncesi 2,2±01 iken egzersiz sonrasında 2,2±05, Na egzersiz öncesi 138,5±2,12 iken egzersiz sonrasında 139,5±3,53, K egzersiz öncesi 4,46±0,15 iken egzersiz sonrasında 4,55±0,28 olarak tespit edilmiştir.Sonuç olarak, altı hafta dayanıklılık antrenmanı sporcuların karaciğer enzimlerini düzenlediği ve depo yağların yakılması hızlandırdığı bununla birlikte lipit oksidasyonu artırdığını, antrenörlerin bu dönemde sporculara antioksidan destekli beslenme programların uygulamaları ve antren programlarında bireysel, çevresel faktörleride göz önünde bulundurarak sporcu performanslarını artıracağı önerilebilir. Anahtar Kelimeler : Basketbol, Dayanıklılık, Kan, Lipoprotein, Kan Mineral Düzeyi
Üniversite öğrencilerinin kendini sabotaj düzeyleri ile spor ve farklı değişkenler arasındaki ilişkinin araştırılması
Bu araştırmanın amacı üniversitede öğrenim gören öğrencilerin kendini sabotaj düzeyleri ile spor ve farklı değişkenler arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Araştırmanın evrenini Türkiye'de öğrenim gören üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Örneklem grubu, 2014-2015 yıllarında Erzurum Atatürk Üniversitesi'nde farklı bölümlerde lisans düzeyinde öğrenim gören 457 bayan 393 erkek olmak üzere toplam 850 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada öğrencilerin kendini sabotaj düzeyleri ile farklı değişkenler arasındaki ilişkiyi araştırmak için Jones ve Rhodewalt (1982) tarafından geliştirilen, Akın, Abacı ve Akın (2010) tarafından Türkçeye uyarlanan kendini sabotaj ölçeği kullanılmıştır (A.Akın 2013). Verileri analizinde spss 21 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans dağılımı, iki bağımsız değişken arasındaki ilişkiyi incelemek için T testi, ikiden fazla değişkenler arasındaki ilişkiyi bulmak için ise Anowa Waryans testleri kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki fark p.0,05 anlamlılık düzeyi dikkate alınarak yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; kendini sabotaj düzeyleri ile cinsiyet, aile yapısı, kişisel aylık gelir ve spor yapma nedenleriyle alakalı değişkenler arasında anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Bireylerin kendini sabotaj düzeyleri ile sigara ve alkol kullanma alışkanlıkları, spor yapma durumları, yaş, öğrenim gördükleri bölüm, sınıf düzeyi, aile tutumları, yaptıkları spor yapma türü ve haftalık spor yapma süreleri değişkenleri arasında anlamlı farklılık olduğu görülmüştür. Spor yapan bireylerin sabotaj eğiliminin spor yapmayan bireylerden yüksek olduğu tespit edilen bu çalışmada, spor türü olarak takım sporu yapan bireylerin daha çok sabotaj eğilimi gösterdiği görülmüştür. Spor yapma nedenine göre bireylerin sabotaj eğilimi açısından farklılıklar göstermediği çıkan sonuçlar arasındadır. Yapılan sporun süresi, zamanı bireylerin zamanlama kavramına uygun olduğu takdirde spor yapan bireylerin sabotaj eğilimi, spor ile bağdaşmayacaktır. Anahtar Kelimeler: Kendini Sabotaj, Spor, Üniversite Öğrencileri
Erzurum ilinde liselerde görev yapan öğretmenlerin empatik eğilim düzeylerinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi
Bu araştırmanın amacı Erzurum İlinde liselerde görev yapan öğretmenlerin empatik eğilim düzeylerinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi. Araştırmanın evrenini Erzurum Milli Eğitim Müdürlüğün de görev yapan 1550 öğretmen oluşturmaktadır. Örneklem grubunu, Erzurum Milli Eğitim Müdürlüğü liselerde görev yapan farklı branşlarda ki 183 erkek, 137 kadın öğretmen olmak üzere toplam 320 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada öğretmenlerin empatik eğilim düzeyleri ile farklı değişkenler arasındaki ilişkiyi araştırmak için Dökmen (1988) geliştirdiği empatik eğilim ölçeği kullanılmıştır. Verileri analizinde spss 21 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans dağılımı, iki bağımsız değişken arasındaki ilişkiyi incelemek için T testi, ikiden fazla değişkenler arasındaki ilişkiyi bulmak için ise Anowa Waryans testleri kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki fark p.0,05 anlamlılık düzeyi dikkate alınarak yorumlanmıştır. Elde edilen bulgulara göre; empatik eğilim düzeyleri ile cinsiyet, medeni durum, kadro durumu, spor yapma durumu, boş zaman değerlendirme tercihleri değişkenleri arasında anlamlı farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Bireylerin empatik eğilim düzeyleri ile yaş, aile yapısı, aylık gelir durumu, branş türü, görev süresi, okul türü, spor türü, spor süresi, spor nedeni değişkenleri arasında anlamlı farklılık olduğu görülmüştür. Takım ve bireysel spor yapan bireylerin empatik eğilim düzeylerinin, spor yapmayan bireylerden yüksek olduğu tespit edilen bu çalışmada, spor yapma nedeni sağlıklı yaşam ve sosyal aktivite olan bireylerin empatik eğilim düzeyi spor yapmayan bireylerden yüksek olduğu görülmüştür. Spor yapma durumuna göre bireylerin empati eğilimi açısından farklılıklar göstermediği çıkan sonuçlar arasındadır. Genel itibariyle spor yapan öğretmenlerin spor yapmayan öğretmenlere göre empatik eğilim düzeylerinin daha fazla olduğu gözükmektedir. Buna göre sporun empati üzerinde olumlu bir etki yaptığını söyleyebiliriz. Anahtar Kelimeler: Empati, Empatik Eğilim, Eğitim, Spor, Öğretmen
16 haftalık temel masa tenisi antrenmanlarının 10-12 yaş arası çocukların bazı fiziksel ve fizyolojik parametrelerine etkisi
Bu tezin amacı, 16 Hafta boyunca yapılan Temel Masa Tenisi antrenmanlarının 10-12 yaş arası çocuklarda boy, vücut ağırlığı, vücut yağ yüzdesi, vücut kitle indeksi, esneklik, dikey sıçrama, durarak uzun atlama, 30 m sprint, anaerobik güç, maxvo2, sağ ve sol el kavrama kuvveti, görsel ve işitsel reaksiyon süresi, istirahat kalp atım sayısı, sistolik ve diastolik kan basıncı, akciğer hacim ve kapasiteleri' (vc, fvc, fev1, fev1%) ne olan etkisinin araştırılmak istenmesidir. Araştırmaya 10-12 yaş aralığında, rastgele seçilmiş 40 deney grubu (20 Erkek 20 Kadın), 40 kontrol grubu (20 Erkek 20 Kadın) olmak üzere toplam 80 öğrenci katılmıştır. Bu öğrencilere önce, ön-test ölçümü uygulanmış, 16 hafta temel masa tenisi antrenmanları uygulandıktan sonra son-test ölçümü uygulanmıştır. Verilerin İstatistiksel analizi IBM SPSS 20.0 (Statistical Package for Social Sciences) İstatistik paket programı kullanılarak yapılmıştır. İki değişkenli grupların karşılaştırılmasında Mann Whitney testi kullanılmış olup, sonucun p<0,05 olması istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Elde edilen bulgular deney ve kontrol grubu erkeklerin son ölçümleri sonucunda esneklik, dikey sıçrama, durarak uzun atlama, 30 m sprint, anaerobik güç, maxVo2, sağ ve sol el kavrama kuvveti, görsel ve işitsel reaksiyon süreleri, istirahat kalp atım sayısı, fev, fev1 ölçümleri arasındaki istatistiksel farklar deney grubu lehine anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Boy, vücut ağırlığı, vücut yağ yüzdesi, vücut kitle indeksi, sistolik ve diastolik kan basıncı, vc, fvc değerlerinde ise iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmamıştır (p>0,05). Deney ve kontrol grubu kadınların son ölçümleri sonucunda vücut yağ yüzdesi, esneklik, dikey sıçrama, durarak uzun atlama, 30 m sprint, anaerobik güç, sağ ve sol el kavrama kuvveti, görsel ve işitsel reaksiyon süreleri, istirahat kalp atım sayısı, vc, fvc, fev1, fev1% ölçümleri arasındaki istatistiksel farklar deney grubu lehine anlamlı bulunmuştur (p<0,05). Boy, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, maxVo2, sistolik ve diastolik kan basıncı değerlerinde ise iki grup arasında sitatistiksel olarak anlamlı fark oluşmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak 16 hafta boyunca yapılan temel masa tenisi antrenmanlarının 10-12 yaş çocukların fiziksel ve fizyolojik özelliklerine olumlu katkılar sağlayıp onları geliştirdiği gözlemlenmiştir. Anahtar Sözcükler: Masa Tenisi, Çocuk, Antrenman, Fiziksel ve fizyolojik ölçümler.
Halkın boş zaman etkinliklerine katılmalarına engel olan faktörlerin belirlenmesi (Erzurum ili örneği)
Araştırmanın amacı, Erzurum ilinde yaşayan 236 erkek (%50,6) ve 230 (%49,4) kadın katılımcının rekreasyonel etkinliklere katılımlarındaki engel/kısıtlayıcı olan faktörlerin belirlenmesi ve bu faktörlerin çeşitli değişkenlere göre (yaş, cinsiyet, medeni durum, çocuk sayısı, eğitim seviyesi, refah seviyesi, haftalık boş zaman süreleri ve boş zamanlarını değerlendirmede güçlük çekme durumları) karşılaştırılmasıdır. Çalışmada kullanılan veri toplama aracı 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, katılımcılarının demografik bilgilerini tanımlamaya yönelik sorulara, ikinci bölümde boş zaman davranışlarını belirlemeye yönelik sorulara yer verilmiş ve üçüncü bölümde ise Alexandris ve Carrol (1997) tarafından geliştirilen ve Türk toplumu için geçerlik ve güvenirlik çalışması Karaküçük ve Gürbüz (2006) tarafından yapılan "Boş Zaman Engelleri Ölçeği" kullanılmıştır. Ölçek, bireylerin boş zaman aktivitelerine katılımlarında engel/kısıtlayıcı olan nedenleri belirlemeyi amaçlayan (a) tesis/hizmet & ulaşım (8 madde), (b) sosyal ortam & bilgi eksikliği (5 madde), (c) birey psikolojisi (4 madde), (d) arkadaş eksikliği (3 madde), (e) zaman (4 madde) ve (f) ilgi eksikliği (3 madde) gibi 6 alt boyuttan ve 27 maddeden oluşmaktadır. Ölçekte yer alan maddeler "Kesinlikle Önemsiz (1)" ve "Önemsiz (2)", "Önemli (3)", ve "Çok Önemli (4)" şeklinde 4'lü likert tipi ölçek üzerinde değerlendirilmektedir. Ölçeği güvenirliliğini test etmek için hesaplanan Cronbach Alfa iç tutarlılık katsayısı alt boyutlar için 0,647 (zaman) ile 0,773 (sosyal ortam/bilgi eksikliği) arasında değiştiği bulunmuştur. Toplam ölçeğin Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı 0,843çıkmıştır. Araştırmada kullanılan ölçeğin 6 alt boyutunda katılımcıların, cinsiyet ve medeni hale göre farklılığı test etmek için yapılan independentsamples t-test analizi sonuçlarına göre; cinsiyete göre "birey psikolojisi", "sosyal ortam/bilgi eksikliği", "tesisler/hizmet ulaşım" ve "arkadaş eksikliği" alt boyutlarında, medeni hale göre ise, "birey psikolojisi", "tesisler/hizmet ulaşım" ve "zaman" alt boyutlarında anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, yapılan ANOVA sonuçlarına göre ise yaş, çocuk sayısı, eğitim seviyesi, refah seviyesi ve haftalık boş zaman sürelerine göre çeşitli alt boyutlarda anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Boş zaman, Rekreasyon, Kısıtlayıcı, Erzurum Halkı.
Kış sporlarına başlıyan 8-14 yaş erkek öğrenciler de biyomotorik özeliklerin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı; 8-14 yaş arası kış sporlarına başlayan erkeklerin sezon öncesi ve üç aylık eğitim sonrası testlerinin değerlendirilerek kış sporlarının çocukların biyomotorik özelliklerine etkisinin incelenmesidir. Bu çalışmanın deney grubuna 8- 14 yaş arası Erzurum Gençlik Hizmetleri Ve Spor İl Müdürlüğü bünyesinde çeşitli kış sporlarına (Kayak, Buz Hokeyi, Curlıng, Buz Pateni) başlayan 31 gönüllü erkek çocuğu katılmıştır. Çalışmaya katılan çocukların biyomotorik gelişimlerini takip için Bruininks-Oseretsky test of motor proficiency, Second Edition Kısa Form (BOT 2 Brıef )testi uygulanmıştır. BOT 2 kısa form olarak; İnce Motor Becerisi, İnce Motor Uyum, El Becerisi, İkili Koordinasyon, Denge, Hız ve Çeviklik, Üst Ekstremite Koordinasyon, Güç ve Toplam puan ölçülmüştür. Tüm ölçümler ilk test son test yöntemi uygulanarak değişim izlenmiştir. Verilerin çözümlenmesinde Windows için SPSS 17 istatistik paket programı kullanılmıştır. Gruplar arası verilerin karşılaştırılmasında Bağımsız Grup (Independent-Sample t test) kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 ve p<0.001 olarak alınmıştır. Yapılan çalışmada farklı branşlarda uygulanan kış sporları eğitiminin erkek çocukların ince motor becerisi, ince motor uyum, ikili koordinasyon, hız ve çeviklik, üst ekstremite koordinasyonu, güç ve toplam puanlarına anlamlı derecede katkısı olduğu tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Kış sporları, Erkek Çocuğu, Motorik Özellikler
Kız çocuklarında 12 haftalık kayak antrenmanının bazı biyomotorik özellikler üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı; 8-14 yaş arası kayak sporuna başlayan kızların sezon öncesi ve sonrası testlerinin değerlendirilerek kayak sporunun çocukların biyomotorik özelliklerine etkisinin incelenmesidir. Bu araştırmanın çalışma grubunu Erzurum Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü bünyesinde kayak sporuna başlayan 15 kız çocuğu, kontrol grubunu ise Erzurum Saltuk Bey Ortaokuluna giden 30 kız öğrenci olmuş, araştırmaya toplam 8-14 yaş arası 45 gönüllü katılmıştır. Çalışmaya katılan çocukların biyomotorik gelişimlerini takip için Bruininks-Oseretsky test of motor proficiency, Second Edition Kısa Form (BOT 2 Brıef) testi uygulanmıştır. BOT 2 kısa formda; İnce Motor Becerisi, İnce Motor Uyum, El Becerisi, İkili Kordinasyon, Denge, Hız ve Çeviklik, Üst Ekstremite Koordinasyon, Güç testleri uygulanmış ve toplam puan ölçülmüştür. Tüm testler için ilk test ve son test ölçümler alınmıştır. Verilerin çözümlenmesinde Windows için SPSS 17 istatistik paket programı kullanılmıştır. Gruplar arası verilerin karşılaştırılmasında Bağımsız Grup t testi (Independent-Sample t test) kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 ve p<0.001 olarak alınmıştır. Kayak yapan ve yapmayan kız çocuklarının ön testi motorik özelliklerinin karşılaştırılmasında herhangi bir anlamlı fark bulunmamıştır. Bu durum kayak eğitiminden sonra, ince motor beceride, ince motor uyumda ve toplam puanda anlamlı bir fark olarak bulundu. Kayak eğitimi alan kız çocuklarında ince motor becerisinde, ince motor uyumda ve toplam puanında anlamlı derecede katkısı olmuştur. Anahtar Kelimeler: Kayak, Kız Çocuğu, Motorik Özellikler
Ortaokulda öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının karşılaştırılması (Van il örneği)
Bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersine bakış açıları incelenmiş, elde edilen sonuçlara uygun olarak öneriler getirilmiştir. 2014-2015 eğitim öğretim yılında Van il merkezinde öğrenim gören ortaokul öğrencileri örneklem grubu olarak alınmıştır. Araştırma, Milli Eğitim Bakanlığına bağlı genel ortaokul ile Milli Eğitim Bakanlığına bağlı özel ortaokullarda öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi dersine karşı tutumları incelenerek aradaki farkın belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma sürecinde 739 öğrenciye anket uygulanmıştır. Güllü ve Güçlü (2009) tarafından 600 öğrenciye uygulanarak geliştirilen tutum ölçeği 11 madde olumlu ve 24 madde olumsuz olmak üzere toplam 35 maddeden oluşmaktadır. Anket iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölüm kişisel bilgilerden, ikinci bölüm ise Beden eğitimi dersi tutum ölçeğinden oluşmaktadır. Elde edilen bilgi ve veriler, SPSS-21 programına işlenmiştir. Daha önceden geliştirilmiş olan ölçeğin yapısının doğrulanması için DFA analizi LISREL paket programı kullanılarak yapılmıştır. Öğrencilerin beden eğitimi dersine ilişkin tutumlarının düzeylerine betimsel istatistikler (ortalama, standart sapma, çarpıklık ve basıklık) ile bakılmıştır. Öğrencilerin demografik özelliklerine ilişkin dağılımlara göre tutumları arasındaki farklılıklara bakılmadan önce uç değerler ve kayıp veriler incelenmiştir. Tutum düzeylerinin normal dağılımına Kolmogorov-Simirnov Z testi ile bakılmıştır. Farklı değişkenler göz önüne alınarak öğrencilere uygulanan anket sonucunda elde edilen veriler incelendiğinde özel okullarda okuyan öğrencilerin genel okullarda okuyan öğrencilere oranla beden eğitimi tutumlarının daha düşük olduğu görülmüştür. Beden eğitimi dersinin akademik başarıyı azaltan bir ders olmadığı aksine sportif başarının TEOG sınavında ek puanla ödüllendirilmesi gerektiği öneri olarak sunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, TEOG Sınavı, Akademik Başarı, Tutum.
Farklı branşlardaki sporcuların sprint reaksiyon ve görsel reaksiyon zamanlarının karşılaştırılması
Bu çalışmanın amacı profesyonel liglerde mücadele eden farklı branşlardaki kadın sporcuların sprint reaksiyon ve görsel reaksiyon zamanlarını incelemek ve fark-lılıklarını ortaya koymaktır. Bu çalışmanın deney grubuna İstanbul ilinde profesyonel liglerde çeşitli branşlarda mücadele eden (voleybol, basketbol, hentbol) yaş ortalama-ları 19,43ss = 6,84, boy ortalamaları 1,72ss = 0,07, kilo ortalamaları 62,74 ss = 6,84 arasında değişen 42 gönüllü kadın sporcu katılmıştır. Çalışmaya katılan sporculara Lafeyetta Moart reaksiyon ölçüm cihazı ile görsel reaksiyon, Fusionsport Pro Fotosel ölçüm cihazı kullanılarak sprint reaksiyon testi öl-çümleri alınmıştır. Tüm testler için yapılan ölçümlerin ortalama değerleri alınmıştır. Verilerin çözümlenmesinde Windows için SPSS 22 istatistik paket programı kullanıl-mıştır. Gruplar arası verilerin karşılaştırılmasında Kruskal Wallis, Anova ve Post Hoc testi kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak alınmıştır. Araştırma sonuçları doğrultusunda basketbol, voleybol ve hentbol sporcuları-nın görsel reaksiyon değerleri ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir; fakat görsel reaksiyon ölçümleri sonucunda hentbolcuların diğer branşlara göre daha iyi olduğu tespit edilmiştir (p>0,05). Sporcuların sprint reaksiyon toplam değerleri ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Sprint reaksiyon ölçümleri sonucunda basketbolcuların diğer branşlara göre daha iyi olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Branşlar arasında sporcuların görsel reaksiyon ve sprint reaksiyonları arasında herhangi bir ilişkiye rastlanmamıştır. Anahtar Kelimeler: Reaksiyon zamanı, Voleybol, Basketbol, Hentbol
Ağrı ilindeki sporcuların atletizm, kayak ve tenis spor dallarına yönelmesine neden olan motivasyonel etkenlerin araştırılması
Bu araştırmanın amacı, Ağrı ilinde sporcuların atletizm, kayak ve tenis branşlarına katılmasına neden olan motivasyonel etkenlerinaraştırılmasıdır. Araştırmanın amacı için literatür taraması yapılmış ve böylece araştırmanın problemine ilişkin bilgilere yer verilmiştir. Araştırma kapsamında spor branşları ile ilgili H. SUNAY'ın 1996'da geliştirmiş olduğu anket uygulanmış ve anketten elde edilen bulgularla araştırmanın problemine çözüm aranmıştır. Elde edilen veriler SPSS anket programına girilmiştir. Girilen veriler SPSS 17 programında değerlendirilerek çizelgeler halinde gösterilmiştir. Verilerin çözümlenmesinde kişisel bilgi değişkenleri (yaş, cinsiyet, vb.) frekans ve yüzde dağılımları bulunarak tanımlayıcı istatistikler yapılmıştır. Ki-Kare (X2) değerleri hesaplanarak ilişkinin anlamlı olup olmadığı istatistiksel olarak test edilmiştir. Yapılan testlerde alfa anlamlılık düzeyiα = 0.05olarak alınmıştır. Araştırma sonucunda Ağrıda, kız ve erkek sporcuların uğraştıkları spor branşı ile ilgili beklentilerine ilişkin görüşleri arasında farklılıklar belirlenmiştir. Buna göre, kız sporcuların antrenör ve beden eğitimi öğretmeni olma beklentileriyle spor yaptıkları görülmüştür. Erkek sporcuların ise çevresiyle spor yapan popüler bir insan olarak ilişkilerini sürdürmek ve daha iyi maddi olanaklara kavuşma beklentilerinin yüksek olduğu saptanmıştır. Dışsal motivasyon faktörlerinden çevre koşulları, okul spor salonu-tesisleri, televizyon yayınları ve gazete- dergilerin etkilerinin az olduğu görülmektedir. Erkek ve kız sporcuların spor branşlarını seçme nedenleri önem sırasıyla; Beden eğitimi öğretmeni olmak, başarı kazanmaktan zevk duymak, sağlıklı olmak ve sağlığını korumak, çevre koşulları, sporun olumlu katkıları, spor branşını sevmeleri, ilgili spor branşıyla uğraşarak sağlıklı olma ve üniversite düzeyinde eğitim görme şeklindedir. Anahtar Kelimeler: Spor, spora katılma, motivasyon, atletizm, kayak, tenis
Iğdır, Ağrı, Erzurum illerinde futbol antrenörlüğü yapan bireylerin liderlik tarzlarının belirlenmesi
Bu araştırmanın amacı Iğdır, Ağrı, Erzurum illerinde futbol antrenörlüğü yapan bireylerin liderlik tarzlarını belirlemektir. Araştırmaya Iğdır, Ağrı, Erzurum illerinden toplam 112 futbol antrenörü katılmıştır. Araştırmada antrenörlerin liderlik tarzlarını belirlemek için 1980 yılında Chelledurai ve Saleh tarafından geliştirilen Sporda Liderlik Ölçeği kullanılmıştır. Antrenörlerin liderlik tarzlarını belirlemeye yönelik bu ölçek 5 boyut ve toplam 40 sorudan oluşmaktadır. Araştırmaya katılan futbol antrenörlerine uygulanan kişisel bilgi formu ve sporda liderlik ölçeğinden elde edilen verilerin değerlendirilmesi ve analizinde; ölçeğin 5 boyutundan elde edilen değerler kullanılarak standart sapma, aritmetik ortalama ve mod değerleri bulunmuştur. Çalışmada kişisel bilgi formunda yer alan antrenörlerin yaş, medeni durum, eğitim durumu, antrenörlük kademesi, futbolculuk ve antrenörlük yaşantılarının değerleri ile sporda liderlik ölçeği boyutlarına verilen cevaplar arasında anlamlı farklılıklar olup olmadığını tespit etmek için tek yönlü varyans analizi (One Way Anova) kullanılmıştır. Çalışma sonucunda araştırmaya katılan futbol antrenörlerinin daha çok demokratik liderlik ve vizyoner liderlik tarzlarına sahip oldukları görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Liderlik, Futbol, Antrenörlük
Muş ili ve çevre ilçelerinde ortaokulda öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutum düzeylerinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi
Bu araştırmanın amacı; 2015-2016 eğitim öğretim yılında Muş ili ve ilçelerinde ortaokulda öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi dersi tutum düzeyleri ile spor ve farklı değişkenlerin arasındaki ilişkinin araştırılmasıdır. Bu araştırmanın evrenini; Muş ilinde öğrenim gören ortaokul öğrencileri oluştururken, araştırmanın örneklemini ise Muş ilinde ve ilçelerinde ortaokulda öğrenim gören araştırmaya gönüllü katılan 382 kadın ve 384 erkek olmak üzere toplam 766 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışmamızda Güllü ve Güçlü (2009) tarafından 600 öğrenciye uygulanarak geliştirilen Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde demografik özelliklerin belirlenmesinde frekans ve yüzde dağılımı, iki bağımsız değişken arasındaki ilişkiyi incelemek için Independent Samples T testi, ikiden fazla değişken arasındaki ilişkiyi incelemek için ise Anova Waryans analizi testleri kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişki p.0,05 anlamlılık düzeyi esas alınarak yorumlanmıştır. Sonuç olarak elde edilen bulgulara göre öğrencilerin Beden Eğitimi ve Spor dersine karşı tutumları ile Anne Çalışma Durumları, Baba Meslekleri, Sınıf Düzeyleri, Okul Dışı Boş Zamanlarında Spor Yapma Durumları ve Öğrencilerin Kulüpte Spor Yapma Durumları arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Öğrenim sürecinde öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine karşı daha etkin olarak katılımlarını sağlamak için öğrencilerin tutumlarında farklılaşmaya neden olan değişkenlerin nelerden kaynaklandığına yönelik niteliği ve kapsamı genişletilmiş farklı çalışmalar yapılabilir. Anahtar Kelimeler: Ortaokul Öğrencileri, Beden Eğitimi ve Spor, Tutum
Farklı sürelerdeki koşu bandı egzersizinin sıçan kas dokusundaki oksidatif stres parametreleri üzerine etkisi
Düzenli egzersizlerin, iskelet kasında hem antioksidan savunmayı hem de oksidatif kapasiteyi geliştirerek, oksidatif hasarın neden olduğu hastalık türlerini azalttığı, genel hayat kalitesini yükselttiği ve ömrü uzattığı, egzersiz süresince kasta meydana gelen oksidatif stresi azaltmak için antioksidan ve vitamin gereksinimi artmıştır. Fiziksel egzersizler aynı zamanda, enzimatik antioksidan aktivitesinde veya non-enzimatik antioksidan konsantrasyonlarında bazı değişikliklere yol açar. Buradan yola çıkarak farklı sürelerde yapılan koşu bandı egzersizlerinin sıçan kas dokusu üzerinde meydana gelen oksidatif stres parametrelerine etkisini belirlemek amacıyla bu çalışma planlanmıştır. Sunulan çalışmada ağırlıkları 280-350 gram olan Albino Wistar cinsi 32 adet erkek sıçan kullanıldı. Sıçanlara, 13 hafta boyunca koşu bandı egzersiz protokolü, kısa (15 dakika, n:8), orta (30 dakika, n:8) ve yüksek (60 dakika, n:8) düzeyde, beş gün arasında uygulandı. Biyokimyasal çalışmalar için her süpernatanttan süperoksit dismutaz aktivitesi (SOD), malondialdehit (MDA) seviyeleri ve glutatyon (GSH) seviyeleri sırasıyla ELISA kitleriyle her bir rat kas dokusu ikişer tekrarlamalı olarak ölçüldü. Deneylerden elde edilen sonuçlar ortalama ± standart sapma olarak verildi ve 0.05'in altındaki P değerleri, istatistiksel açıdan anlamlı olarak kabul edildi. Gruplar arası farkın önemlilik derecesi tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi ile ve post-hoc testlerinden "LSD" tekniği kullanılarak belirlendi. Kontrol grubu 23,07±3,38(U/mg protein), Koşu 15 dk grubu 19,82±4,77(U/mg protein), Koşu 30 dk 20,88±4,18(U/mg protein) Koşu 60 dk 22,15±3,85(U/mg protein) SOD değeri olarak tespit edilmiştir. Kontrol grubu 0,43±0,6 (nmol/mg protein), Koşu 15 dk grubu 0,35±0,3 (nmol/mg protein), Koşu 30 dk 0,23±0,6* (nmol/mg protein), Koşu 60 dk 0,24±0,1(nmol/mg protein), GSH değeri olarak tespit edilmiştir. Kontrol grubu 0,19±0,02 (nmol/mg protein), Koşu 15 dk grubu 0,12±0,03 (nmol/mg protein), Koşu 30 dk 0,14±0,01 (nmol/mg protein), Koşu 60 dk 0,14±0,01 (nmol/mg protein), GSH değeri olarak tespit edilmiştir. Sonuç olarak farklı sürelerde yapılan koşu bandı egzersizi sıçan kas dokusunda meydana gelen oksidatif stres parametreleri üzerinde pozitif etkisinin olduğu tespit edilmiştir. Farklı sürelerde yapılan egzersizler ile birlikte alınan antioksidan desteğinin kas dokusu üzerinde daha etkili olabileceği önerilebilir. Anahtar Kelimler: Sıçan, Koşu Bandı, Egzersiz, Antioksidan Enzim, Oksidatif Stres
Fitness merkezlerinden hizmet alan bireyleri rekreasyonel egzersize güdüleyen faktörlerin belirlenmesi (Erzurum ili örneği)
Çalışmanın amacı, egzersiz yapmak için fitness merkezlerinden hizmet alan bireylerin bu tür merkezlere güdüleyen nedenlerin belirlenmesi ve çeşitli değişkenlere göre karşılaştırılmasıdır. Araştırmanın evrenini, Erzurum'da fitness merkezlerinde egzersiz yapan bireyler, örneklem grubunu ise, Yolspor Fitness Salonu, Sporyum Fitnesss, Çelebi Spor Salonu, Ata Gençlik Spor Kulübü, Değişim Spor Kulubü, Elit Spor Salonu ve Kral Spor Salonun'da rekreasyonel amaçlı egzersiz yapan ve araştırmaya gönüllü olarak katılan 404 birey oluşturmuştur. Çalışmada kullanılan veri toplama aracı 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, katılımcılarının demografik bilgilerini tanımlamaya yönelik sorulara, ikinci bölümde boş zamanlarını değerlendirmeleri ile ilgili davranışlarını belirlemeye yönelik sorulara yer verilmiş ve üçüncü bölümde ise, Rogers ve Morris (2006) tarafından geliştirilen ve Gürbüz ve arkadaşları (2006) tarafından güvenirliği ve geçerliği gerçekleştirilen, "Rekreasyonel Egzersize Güdülenme Ölçeği" (REMM) kullanılmıştır. Araştırma grubunda yer alan bireylerin demografik dağılımlarının belirlenmesi için betimleyici istatistik yapılmıştır. Araştırma grubunun rekreasyonel egzersize motivasyonları arasında, cinsiyetlerine ve medeni hallerine göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark olup olmadığını test etmek için verilere independent samples t-testi analizi, ayrıca, yaş, eğitim durumu, tesislere üyelik süreleri, tesisleri haftalık kullanım sıklığı, boş zamanları değerlendirme durumları ve boş zaman faaliyetlerine katıldıkları kişilere göre anlamlı bir fark olup olmadığını test etmek için ise, ANOVA ve varsa ortaya çıkan istatistiksel farkın hangi gruplardan kaynakladığını belirlemek amacıyla, Tukey çoklu karşılaştırma testleri uygulanmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde ve yorumlarda, = ,05 anlamlılık düzeyi dikkate alınmıştır. Anketin güvenirliliğini test etmek için hesaplanan Cronbach Alfa iç tutarlılık katsayısı alt boyutlar için için ,78 (beceri gelişimi) ile ,89 (sağlık) arasında değişmektedir. Ölçeğin toplam ortalama puanı ise ,94 olarak hesaplanmıştır. Araştırmada kullanılan anketin 5 alt boyutunda rekreasyonel egzersiz katılımcılarının, cinsiyet ve medeni hale göre farklılığı test etmek için yapılan independent samples t-test analizi sonuçlarına göre; cinsiyete göre "sosyal ve eğlence" ve "beceri gelişimi" alt boyutlarında, medeni hale göre ise sadece "vücut ve dış görünüm" alt boyutunda anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca, yapılan ANOVA sonuçlarına bakıldığında ise refah seviyesi (sağlık, beceri gelişimi ve vücut ve dış görünüm), tesislere üyelik süresi (sağlık, rekabet ve vücut ve dış görünüm) ve boş zaman faaliyetlerine katıldıkları kişilere (rekabet ve beceri gelişimi) göre anlamlı farklılıklar olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak, "sağlık", "vücut ve dış görünüm" ve "beceri gelişimi" faktörlerinin bireyleri rekreasyonel egzersize güdülemede ilk 3 sırayı aldığı tespit edilmiştir. Anahtar Kelimler: Rekreasyon, motivasyon, egzersize katılım, spor merkezleri, fitness merkezleri.
Şırnak ilindeki liselerin okul takımlarında faaliyet gösteren öğrencilerin beslenme bilgi düzeylerinin ve alışkanlıklarının incelenmesi
Araştırmanın amacı, Şırnak ilindeki liselerin okul takımlarında faaliyet gösteren öğrencilerin; beslenme bilgi düzeylerini ölçmek ve beslenme alışkanlıklarını belirlemektir. Bu araştırmanın yürütülmesinde genel tarama modeli kullanılmıştır. Bu çalışmanın örneklemi Şırnak ilindeki liselerin okul takımlarında faaliyet gösteren öğrenciler ile sınırlandırılmıştır. Araştırmamızın evreni ise Türkiye' deki tüm liselerdeki okul takımlarında faaliyet gösteren öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmada kullanılan anket, konu ile ilişkili literatür taraması sonucunda geçmişte yapılan çalışmalar örnek alınarak geliştirilmiştir (Parlak, 2009; Yıldırım, 2009; Duman, 2011). İstatistiksel değerlendirme SPSS 22.0 (Statistical Package for the Social Sciences) programı kullanılarak yapılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler ortalama, standart sapma ve frekans değerler olarak sunulmuştur. Elde ettiğimiz sonuçlara göre: lise öğrenimi gören sporcuların beslenme alışkanlıklarında iyileştirilmesi gereken noktalar olduğu saptanmış, genel ve sporcu beslenme bilgi düzeyinin orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Özellikle lise düzeyi öğrenim gören sporcuların yaşam boyu sağlıklı beslenme alışkanlıkları kazanmalarının hem büyüme ve gelişmelerine hem yetişkinlikteki sağlıkları üzerinde hem de yaptıkları sporda performansları üzerinde istenilen yönde etkileri olacaktır. Bu sebepten; sporcular, antrenörler, beden eğitimi öğretmenlerine ve ailelere beslenme alanında uzman kişilerden etkin eğitimler verilmesini tavsiye edebiliriz. Anahtar kelimeler: lise, öğrenci, sporcu, beslenme, alışkanlık, bilgi düzeyi
Lise öğrencilerinin spor yapma alışkanlığı ile bedenlerinin algılama düzeylerinin incelenmesi (Şırnak ili örneği)
Araştırmamızın amacı Şırnak ilinde öğrenim gören lise öğrencilerinin spor yapma alışkanlığı ile bedenlerini algılama düzeylerinin araştırılmasıdır. Bu araştırmanın yürütülmesinde genel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2015-2016 eğitim öğretim yılında Şırnak merkez ve ilçelerinde öğrenim gören, rastgele seçilmiş 827 kadın ve 587 erkek toplamda 1414 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; öğrencinin cinsiyeti, öğrenim görmekte olduğu lise türü, öğrenim gördüğü sınıf, ailesinin aylık geliri, ailesinin ikamet ettiği yer, aile yapısı, kardeş sayısı, baba eğitim düzeyi, anne eğitim düzeyi, baba mesleği, anne mesleği gibi demografik bilgiler elde etmeye yönelik soruların bulunduğu 'Kişisel Bilgi Formu' ile bedenlerini algılama düzeylerini belirlemek için, Doğan O., ve Doğan S., (1992) tarafından geliştirilen, geçerlik ve güvenirliği yapılmış "Çok Yönlü Beden-Self İlişkisi (He Multidimensional Body-Self Relations Questionnaire-MBSRQ)", Ölçeği kullanılmıştır (Doğan O., ve Doğan S., 1992). İstatistiksel değerlendirme SPSS 20.0 programı kullanılarak yapılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler ortalama, standart sapma ve frekans değerler olarak sunulmuştur. Elde ettiğimiz sonuçlara göre; spor yapma alışkanlığı ile beden algısı arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiş ve spor yapma alışkanlığına sahip lise öğrencilerinin spor yapma alışkanlığına sahip olmayan lise öğrencilerine göre bedenlerinden hoşnut olma düzeylerinin daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Bu farklılığın sporcuların; sağlığa, görünüşe, fiziksel yeterliliğe önem verdikleri, yaptıkları spora yönelik gelişen kaslı vücut yapıları gibi durumlardan dolayı ortaya çıktığı söylenebilir. Beden algısı bireylerin, başta sosyolojik, psikolojik olmak üzere pek çok alanını etkilemektedir. Olumlu etki oluşturmak önem arz etmektedir. Bu sebeple fiziksek, psikolojik ve sosyal yönden sağlıklı bireylerin yetişmesi için özellikle gelişimin en kritik olduğu ergenlik döneminde bireylerde olumlu beden algısı oluşturmaya yönelik olarak spor faaliyetlerine yönlendirmeler yapılması gerekliliği çalışmamızın önerisi olarak ifade edilebilir. Anahtar kelimeler: Beden algısı, lise Öğrencileri, Spor Yapma Alışkanlığı
Destekleme ve yetiştirme kurslarına katılan ortaokul öğrencilerinin spora katılım motivasyonlarının incelenmesi (Bitlis-Tatvan örneği)
Bu çalışmanın amacı, destekleme ve yetiştirme kurslarına katılan ortaokul öğrencilerinin spora katılım motivasyonlarını belirlemek ve bu değişkenleri yaş, cinsiyet, spor türü ve branş kategorisi açısından incelemektir. Araştırmanın örneklemini 2016-2017 eğitim-öğretim yılında Bitlis'in Tatvan ilçesinde öğrenim gören, rastgele seçilmiş 257 erkek, 113 kız toplam 370 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; öğrencinin cinsiyeti, yaşı, öğrenim gördüğü sınıf ve katıldığı spor branşı gibi demografik bilgiler elde etmeye yönelik soruların bulunduğu "Kişisel Bilgi Formu" ile spora katılım motivasyonlarını belirlemek için, Gill, Gross ve Huddleston (1983) tarafından geliştirilen, Çelebi tarafından Türkçeye çevrilen ve Oyar ve arkadaşları (2001) tarafından geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmış "Spora Katılım Güdüsü Ölçeği (Participation Motivation Questionnaire PMQ)" kullanılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi SPSS programı kullanılarak yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; Spora katılımın cinsiyet değişkeni açısından "yarışma" ve "hareket/aktif olma" alt boyutlarında anlamlı farklılıkların olduğu, yaş değişkeni açısından "eğlence" ve "yarışma" alt boyutlarında anlamlı farklılıkların olduğu, spor türü değişkeni açısından "başarı/statü" ve "arkadaş" alt boyutlarında anlamlı farklılıkların olduğu ve branş değişkeni açısından da "başarı/statü", "eğlence" ve "arkadaş" alt boyutlarında anlamlı farklılıkların olduğu tespit edilmiştir. Destekleme ve yetiştirme kurslarında yer alan öğrencilerin, spora katılım motivasyonlarının, duygu ve düşüncelerinin, spor ile ilgili davranışlarının ve spor bilincinin antrenörler veya beden eğitimi öğretmenleri tarafından ölçülmesi ve fark edilmesi öğrencilerin davranışlarını, spora bakış açılarını ve spora karşı olumlu tutum motivasyonu oluşturmalarına ciddi anlamda katkı sağlayacaktır. Spordaki devamlılığın sağlanması için öğrencilerin neden spora katıldıklarını belirlemek ve bu nedenlerin öğrencilerin performansını olumlu şekilde etkileyecek biçimde düzenlemek sporun devamlılığı açısından olumlu katkı sağlayacaktır.
Ağrı ilindeki üniversite öğrencilerinin narsist kişilik özelliklerinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesi
Bu araştırmanın amacı Ağrı ilindeki üniversite öğrencilerinin narsist kişilik özelliklerinin spor ve farklı değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Ağrı İbrahim Çeçen Üniversite'sinin farklı bölümlerin de öğrenim gören üniversite öğrencileridir. Örneklemini ise; 2014-2015 eğitim ve öğretim sürecinde Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesinde örgün öğretim programında öğrenim gören 509 kadın ve 464 erkek ile beraber toplam 973 örnek bireyden oluşmaktadır. Araştırmaya katılan bireylerin narsist kişilik düzeylerini belirlemek amacıyla, Colombiya Üniversitesi'nden Ames ve arkadaşlarınca geliştirilen 16 sorudan oluşan Narsistik Kişilik Envanteri (Narcissistic Personality Inventory) kullanılmıştır. Bu envanterin (NPI) Türkçe formu Salim Atay tarafınca gerçekleştirilmiştir. Verileri analizinde spss 21 paket programı kullanılmıştır. Verilerin analizinde frekans dağılımı, iki bağımsız değişken arasındaki ilişkiyi incelemek için T testi, ikiden fazla değişkenler arasındaki ilişkiyi bulmak için ise Anowa Waryans testleri kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki fark p.0,05 anlamlılık düzeyi dikkate alınarak yorumlanmıştır. Sonunda elde edilen bulgulara göre; narsist kişilik düzeyleri ile cinsiyet, spor yapma durumları, yapılan spor türü, yaş, aile yapısı, kişisel aylık gelir, aile aylık gelir, haftalık spor yapma süreleri ve baba meslek değişkenleri arasında anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür. Bireylerin narsist kişilik düzeyleri ile öğrenim gördükleri bölüm, sınıf düzeyleri, spor yapma amaçları, ikamet ettikleri yer ve anne meslek değişkenleri arasında anlamlı farklılık olduğu görülmüştür. Anahtar Kelimeler: Narsizm, Spor, Sosyoji, Psikoloji, Patoloji, Thereshold, Mitoloji
Modern olimpiyat oyunlarında Türkiye'nin güreşte elde ettiği sonuçların incelenmesi
Uluslararası Olimpiyat Komitesi (IOC) tarafından organize edilen olimpiyat oyunlarında güreş dalı üç kategoride düzenlenmektedir. Grekoromen stil 1896 yılında, serbest stil ise 1904 yılında oyunlara dâhil edilmiştir. Kadınlar kategorisi ancak 2004 yılında olimpiyatlara dâhil olabilmiştir. Bu çalışmanın amacı modern olimpiyat oyunlarının ilkinden sonuncusuna kadar yapılan oyunlarda; serbest, grekoromen ve kadınlar kategorisinde Türkiye adına yarışan büyükler milli takım güreşçilerinin elde ettikleri sonuçları incelemektir. Araştırmada tarama modellerinden ''örnek olay tarama modeli'' benimsenmiş, veri toplama yöntemi olarak da ''doküman analizi yöntemi'' kullanılmıştır. 76'sı grekoromen stilde, 88'i serbest stil, 10'u hem serbest hem grekoromen stilde, 5'i kadınlar kategorisinde olmak üzere toplam 179 güreşçinin yaptıkları maçlar ve elde ettikleri madalyalar çalışma kapsamında ele alınmıştır. Araştırmanın sonucunda serbest stilde Türkiye'yi temsil eden 98 milli güreşçinin 18'i altın 12'si gümüş 9'u bronz olmak üzere toplamda 39 madalya; grekoromen stilde Türkiye'yi temsil eden 86 güreşçinin 11'i altın, 6'sı gümüş, 7'si bronz olmak üzere toplam 24 madalya kazandıkları görülmüştür. Elde edilen sonuçlara göre Türkiye'nin 2016 yılı itibariyle serbest stil en iyi ülkeler sıralamasında 3. sırada, grekoromen stil en iyi ülkeler sıralamasında ise 6. olduğu görülmüştür. Sonuçlara bakıldığında ülke sıralamalarına etki eden en önemli faktörlerin, ülkelerin ekonomik durumları, gelişmişlik düzeyleri, küresel savaşların etkisi, spor politikaları, antrenör ve sporcu yeterlilikleri ile ilişkili olduğu görülmüştür.
İşbirlikli ve geleneksel öğretim yöntemlerinin voleybol dersinin öğretiminde karşılaştırmalı olarak incelenmesi
Bu araştırmanın amacı, beden eğitimi dersi spor bilgi ve becerileri alt öğrenme alanında yer alan kazanımlarına yönelik olarak, voleybol oyunu içerisindeki bazı konuların öğretiminde kullanılan işbirlikli öğrenme ve geleneksel öğretim modellerinin, öğrencilerin öğrenim alanları (bilişsel ve devinişsel) üzerine etkisinin araştırılması ve kıyaslanmasıdır. Araştırmanın örneklemini, 2015-2016 yıllarında Van Spor Lisesinde öğrenim gören 14-15 yaş arasında olan 29 erkek ve 25 kadın olmak üzere toplam 54 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak "Voleybol Dersi Bilişsel Alan Testi" ve "Voleybol Dersi Devinişsel Gözlem Formu" kullanılmıştır. Araştırmada deneysel araştırma modelleri içerisinde yaygın olarak kullanılan "deney- kontrol gruplu ön test - son test deseni" esas alınmıştır. Elde edilen veriler SPSS 20.0 paket programı kullanılarak Kolmogorov Simirnov normallik testi, bilişsel alan beceri ve devinişsel alan becerilerinin aritmetik ortalaması, standart sapması, minimum puan ve maksimum puanları incelendikten sonra, işbirlikli öğrenme modeli ile geleneksel öğretim modeline uygulanan grupların bilişsel alan becerileri ve devinişsel alan becerileri arasında farklılığın saptanması için Paired Samples Statistics t-testi uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; öğrencilerin, bilişsel ve devinişsel alandaki gelişimlerine bakıldığında, işbirlikli öğretim yönteminin, geleneksel öğretim yöntemine göre anlamlı düzeyde öğrencilerin gelişimine katkı sağladığı belirlenmiştir. Sonuç olarak, beden eğitimi ve sporda voleybol öğretiminde kullanılan öğrenci merkezli öğrenme yöntemlerinden biri olan işbirlikli öğrenme yönteminin, geleneksel öğretim yöntemine göre daha etkili olduğu söylenebilir. Elde edilen sonuçlara göre beden eğitimi ve spor öğretiminde işbirlikli öğrenme modeli gibi farklı öğretim yöntemlerinin kullanılması çalışmamızın önerisi olarak ifade edilebilir. Anahtar Kelimeler: Voleybol Öğretimi, İşbirlikli Öğrenme Modeli, Geleneksel Öğretim Modeli, Aktif Öğrenme.
Beden eğitimi öğretmenlerinin temel psikolojik ihtiyaçlarının incelenmesi: Iğdır ili örneği
Bu araştırmanın amacı, Iğdır il merkezinde görev yapan Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenlerinin temel psikolojik ihtiyaçlarının incelenmesidir. Araştırmanın evrenini 2017-2018 eğitim- öğretim yılında Iğdır il merkezinde farklı okullarda görev yapan 91 beden eğitimi ve spor öğretmeni oluştururken, örneklem grubunu ise ulaşılabilen ve anket uygulanabilen 26 kadın, 57 erkek olmak üzere toplam 83 beden eğitimi ve spor öğretmeni oluşturmaktadır. Bu araştırmada var olan durumu betimlemek amacıyla tarama modeli kullanılmıştır. Tarama modelleri, geçmişte ya da halen var olan bir durumu var olan şekilde betimlemeyi amaçlayan araştırma yaklaşımlarıdır. (Karasar, N. 2012.72). Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından oluşturulan "Kişisel bilgi formu" ve Deci ve Ryan (2000) tarafından geliştirilen, Kesici, Üre, Bozgeyikli ve Sünbül tarafından Türkçe'ye 2003 yılında uyarlanan "Temel Psikolojik ihtiyaçlar" ölçeği kullanılmıştır. Ölçek, üç alt boyuttan oluşmaktadır. Bu üç boyut sırasıyla: 1. Özerklik İhtiyacı 2. Yeterlik İhtiyacı 3. İlişki ihtiyacı. Araştırmadan elde edilen veriler, SPSS 20 programı ile analiz edilmiştir. Veriler değerlendirilirken, tanımlayıcı istatistiksel yöntemler (Sayı, Yüzde, Ortalama, Standart Sapma) kullanılmıştır. Analizler yapılırken verilerin normal dağılım uygunluğuna bakılmış ve normal dağılıma uygun olduğu belirlenmiştir. Niceliksel verilerin karşılaştırılmasında, iki grup arasındaki fark t-testi ile analiz edilmiştir. Gruplara düşen kişi sayısı 30'un altında olduğu durumlarda karşılaştırma analizlerinde Kruskal Wallis H-Testi ve Mann Whitney-U testi uygulanmıştır. İkiden fazla grup durumunda parametrelerin gruplar arası karşılaştırılmalarında Tek Yönlü (One way) Anova testi uygulanmıştır. Farklılıkların hangi gruplardan kaynaklandığını belirlemek için, ileri analizde Mann Whitney-U testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgular %95 güven Aralığında, %5 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Analizlerde, p<0.05 düzeyinde değerler istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; öğretmenlerin temel psikolojik ihtiyaçları değerlendirildiğinde; cinsiyet, yaş, medeni durum, çocuk sahibi olma, öğrenim düzeyi, statü durumu, idari görev ve gelir düzeyi değerlendirme boyutlarında istatistikî olarak anlamlı ilişki tespit edilememiştir. Görev süresi değişkenine göre ilişki ihtiyacı alt boyutunda, öğretmenliği tercih etme değişkenine göre Yeterlik ihtiyacı alt boyutunda, günlük iş yükünü değerlendirme değişkenine göre özerklik ihtiyacı alt boyutunda anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak, beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin temel psikolojik ihtiyaçları değerlendirildiğinde görev süresinin artmasının ilişki ihtiyacının artışı ile paralel olduğu, öğretmenliği kendi isteği ile tercih etmeyenlerin yeterlik ihtiyacının arttığı ve günlük iş yükünü fazla bulan öğretmenlerin özerklik ihtiyacının fazla olduğu görülmektedir. Bu bilgiler doğrultusunda beden eğitimi ve spor öğretmenlerinin duygusal ihtiyaçlarının göz önünde bulundurulması öğretmenlik mesleğini icra ederken verimin yüksek olmasını sağlayacağı bilgisine bağlı olarak temel psikolojik ihtiyaçların göz ardı edilmemesi öneri olarak ifade edilebilir. Anahtar Kelimeler: Öğretmen, Beden Eğitimi Öğretmeni, Spor, Beden Eğitimi, Temel psikolojik ihtiyaç.
Farklı kurumlarda çalışan memurların serbest zaman doyum ve mutluluk düzeylerinin belirlenmesi (Kırıkkale ili örneği)
Bu araştırmanın amacı Kırıkkale ilinde çalışan kamu personellerinin serbest zaman doyum ve mutluluk düzeylerinin çeşitli demografik özelliklere göre belirlenerek, aralarındaki ilişkinin tespit edilmesidir Araştırmanın evrenini Kırıkkale ilinde farklı kurumlarda çalışan ve çalışmaya gönüllü katılan 261 memurdan oluşmaktadır. Çalışmada kullanılan veri toplama aracı 3 bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde bireyin demografik özelliklerini tanımlamaya yönelik kişisel bilgilerin bulunduğu sorulara, ikinci bölümde araştırmaya katılan bireylerin mutluluk düzeylerini belirlemek için kullanılan "Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu" ve son bölümde ise bireylerin serbest zamanlardaki aktivitelerden hangi düzeyde doyum sağladıklarını belirlemek için "Serbest Zaman Doyum Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde, tanımlayıcı istatistikilerle birlikte bağımsız örneklemler için t-testi, MANOVA ve ANOVA kullanılmıştır. Serbest zaman doyumu ve mutluluk arasındaki ilişkinin belirlenmesinde ise Pearson Korelasyon testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre araştırma grubunun, ildeki rekreasyonel alanlarının yeterli olmadığı, serbest zamanların sürelerinin değerlendirmede güçlük çektikleri, bu zamanlarında daha çok ev içi ve sosyal aktivitelere katılarak değerlendirdiğini belirtmişlerdir. Serbest zaman doyumunu etkileyen faktörlerin başında "rahatlama" faktörün yer aldığı ve "fizyolojik" faktörün ise sıralamanın sonunda yer aldığı, ayrıca mutluluk puanlarının ortalamanın üstünde olduğu sonucuna varılmıştır. Katılımcıların serbest zaman doyum ile mutluluk arasındaki ilişki için yapılan korelasyon analizi sonucuna göre, pozitif ve düşük yönde bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.
Bedensel engelli sporcuların spora özgü başarı motivasyonlarının değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı Türkiye Bedensel Engelliler Spor Federasyonu bünyesinde yer alan bireysel ve takım sporcularının başarı motivasyon düzeylerinin belirlenmesi ve çeşitli demografik değişkenlere göre karşılaştırılmasıdır. Araştırmamızın evreni Spor Genel Müdürlüğü verilerine göre 18 branşta yer alan kadın ve erkek toplam 2561 sporcudan oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemini 425 sporcu oluşturmuştur. Ölçme aracı olarak 3 alt boyut ve toplamda 40 sorudan oluşan "Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde bilgisayar destekli veri çözümleme (SPSS 21) paket programı kullanılmıştır. Güç gösterme güdüsü, başarıya yaklaşma güdüsü ve başarısızlıkltan kaçınma güdüsü için her bir alt boyutun oluşturduğu ifadelere verilen cevap puanları toplanarak yine her bir alt boyut için toplam puanlardan oluşan değişkenler oluşturulmuştur. Bu değişkenlere normallik uyumunu incelemek için kolmogrov-smirnov testi uygulanmış ve ilgili değişkenlerin 3'ünün de normal dağılımdan gelmediği görülmüştür. Bu bilgi ışığında katılımcıların sosyo-demografik özelliklerine göre başarı motivasyonlarındaki farklılıkları incelemek için Mann-Whitney U testi ve Kruskal-Wallis testleri uygulanmıştır. Sonuç olarak, katılımcıların başarı motivasyon düzeylerinin yüksek olduğu, SZBMÖ'nin çeşitli demografik değişkenlere göre farklılaştığı ve başarısızlıktan kaçınma güdüsünün ise sporcuları diğer alt boyutlara oranla daha fazla güdülediği söylenebilir.
Üniversiteye farklı sınav türleri ile hazırlanan öğrencilerin stresle başa çıkma tarzlarının incelenmesi
Bu araştırma, Ağrı ilinde üniversiteye farklı sınav türleriyle hazırlanan yani özel yetenek sınavıyla ve yks ile sınavlara giren öğrencilerin stresle başa çıkma durumlarının bazı demografik değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada eğitim ve spor bilimleri alanında sıklıkla kullanılan görgül (gözleme dayalı) araştırma modellerinden ''Tarama Modeli'' kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Ağrı il merkezinde eğitim gören lise son sınıf ve mezun olmuş öğrenciler oluşturmuştur. Araştırmanın örneklem grubunu ise, 2017-2018 eğitim-öğretim yılında özel yetenek kurslarına (Resim İş Eğitimi, Müzik Eğitimi ve Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu) hazırlanan 108'i erkek, 74'ü kadın 182 ve Ağrı ilinde yaşayıp YKS ile merkezi yerleştirme sonucu öğrenci alan diğer bölümlere hazırlanan 95 erkek, 73 kadın olmak üzere 168; toplamda 353 üniversite öğrencisi adayı oluşturmuştur. Çalışmada, araştırmacı tarafından geliştirilen 'Kişisel Bilgi Formu' ve Lazarus ve Folkman (1987) tarafından geliştirilen ve Şahin ve Durak (1995) tarafından Türkçe'ye uyarlaması yapılan 'Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği' veri toplama aracı olarak kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerden frekans, aritmetik ortalama, standart sapma, t testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve çoklu karşılaştırma testlerinden (Scheffe, Gabriel, Tamhane, Dunnet's C) kullanılmıştır. Araştırmada anlamlılık düzeyesi ise 0.05 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, Demografik değişkenlere bakıldığında cinsiyete göre anlamlı farklılıkların tespit edildiği, sınav türleri değişkeninde ise stresle başa çıkmada tarzlarında anlamlı farklılıkların olduğu, katılımcıların anne ve baba eğitim durumları incelendiğinde yine anlamlı farklılıkların olduğu tespit edilmiştir. Yine demografik değişkenlerden gelir düzeyi, haftalık çalışma süresi ve ebeveynlerin ilgi durumlarında ise stresle başa çıkma tarzlarının anlamlı şekilde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Başka bir değişken olan öğrencilerin yaşadıkları yerde ise anlamlı farklılıkların olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar kelimeler: Üniversite sınavı, özel yetenek, stres, spor, stresle başa çıkma.
Farklı tür liselerdeki öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumlarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi:Erzurum ili örneği
Son yıllarda Türkiye'de lise türlerinin arttığı görülmektedir. Tüm lise türlerinde beden eğitimi ve spor dersleri sürdürülmektedir. Bu çalışmanın amacı; farklı tür lise öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesidir. Araştırma Erzurum ilinde bulunan lise türleri ile sınırlıdır. Bu alan araştırmasında model olarak tarama modeli benimsenmiştir. Araştırmanın evrenini; 2016-2017 eğitim öğretim yılında Erzurum ilinde bulunan farklı tür lise ve farklı düzeydeki sınıflarda öğrenim gören lise öğrencileri, Örneklemini ise bu farklı lise türlerinde ve sınıf düzeylerinde öğrenim gören ve olasılıklı örnekleme yöntemlerinden, tabakalı rastgele örnekleme yöntemi kullanılarak seçilen toplam 1560 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmaya katılan öğrencilerin demografik değişkenlerini belirlemek amacıyla araştırmacı ve danışmanı tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu; öğrencilerin beden eğitimi ve spor derslerine ilişkin tutumların ölçülebilmesi için ise Demirhan ve Altay tarafından geliştirilen "beden eğitimi dersi tutum ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; Araştırmaya katılan öğrencilerin cinsiyet, sınıf düzeyi, okul türü, anne eğitim düzeyi değişkenleri ile beden eğitimi dersine ilişkin tutum düzeyleri arasında p<,05 anlamlılık düzeyine göre anlamlı farklılık olduğu, ancak baba eğitim düzeyi ve yerleşim yeri değişkenlerine göre anlamlı farklılık olmadığı görülmüştür. Sonuç olarak Erzurum ilinde farklı tür liselerde öğrenim gören tüm öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarının olumlu olduğu görülmektedir. Lise türüne göre Anadolu İmam Hatip Lisesi öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarının diğer lise türlerine göre en olumlu tutum seviyesinde olduğu görülmektedir. Anahtar Kelimeler: Lise Türü, Beden Eğitimi ve Spor Dersi, Tutum.
Elit seviyedeki tenisçilerin görev ve ego yönelimi hedeflerinin başarı motivasyonlarına etkisinin araştırılması
Yapılan bu araştırmada tenis sporcularında görev ve ego yönelimi ile başarı motivasyonu arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 8 ve üzeri yaş grubunda bulunan 103 kadın 150 erkek olmak üzere toplam 253 tenis sporcusu dâhil edilmiştir. Araştırmaya katılan tenis oyuncularının görev ve ego yönelimlerinin belirlenmesinde "Sporda Görev ve Ego Yönelimi Ölçeği" kullanılmış, başarı motivasyonunun belirlenmesinde ise Willis Spora Özgü Başarı Motivasyonu Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizlerinde SPSS 22.0 veri analiz programında Independent t test, One Way ANOVA ve korelasyon analizlerinden yararlanılmıştır. Araştırmanın sonunda sporcuların görev ve ego yönelimlerinin cinsiyet ve spor yapma yılı değişkenlerine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık göstermediği (p>0.05), buna karşılık sporcuların görev ve ego yönelimlerinin yaş gruplarına ve eğitim düzeylerine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık gösterdiği tespit edilmiştir (p<005). Bunun yanında sporcuların başarı motivasyonlarının cinsiyet, yaş grubu ve spor yapma yılı değişkenlerine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık gösterdiği (p<0.05), buna karşılık başarı motivasyonunun eğitim düzeyi değişkenine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılık göstermediği bulunmuştur (p>0.05). değişkenler arası korelasyon değerlendirildiği zaman, araştırmaya katılan tenis sporcularında görev ve ego yönelimi ile başarı motivasyonu arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Bunun yanında tenis sporcularında başarı motivasyonunun ego ve görev yönelimini anlamlı düzeyde etkilediği sonucuna ulaşılmıştır (p<0.05). Sonuç olarak, tenis sporcularında görev ve ego yönelimi ile başarı motivasyonunun demografik değişkenlere göre bazı farklılıklar gösterdiği, görev ve ego yönelimi ile başarı motivasyonu arasında anlamlı ilişki bulunduğu, bunun yanında başarı motivasyonunun ego ve görev yönelimini etkilediği söylenebilir. Anahtar Sözcükler: Tenis, Sporda Başarı Motivasyonu, Ego Yönelimi, Görev Yönelimi
Öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Ağrı ili Hamur ilçesi örneği)
Birey çevresindeki nesnelere karşı tutum oluşturabilir. Bir nesneye karşı oluşturulan tutumlar olumlu yönde olduğunda onu destekleme, takdir etme veya sevme gibi olumlu davranışların oluşmasını sağlamaktadır. Olumsuz tutumlarda ise bunun tam tersi olumsuz tutum takındığı şeyden kaçma, uzaklaşma gibi olumsuz davranışlara yol açmaktadır. Okullarda da öğrenciler derslere, okul yönetimine veya öğretmenlere yönelik tutum oluşturabilirler. Özellikle derslere karşı oluşturulmuş tutumlar öğrencinin dersi sevmesini, derse devam etmesini veya derste başarılı olmasını etkileyebilmektedir. Milli eğitim sistemimizde en önemli derslerden biri de öğrencinin tüm gelişim alanını etkileyen beden eğitimi ve spor dersidir. Beden eğitimi ve spor dersleri, fiziksel aktivitelere düzenli katılım ve genel olarak sağlıklı bir yaşam tarzının teşvik edilmesinde önemli bir rol oynar. Öğrencilerin, gelişimlerini bütüncül olarak etkileyen beden eğitimi ve spor dersinde kısa ve uzun süreli hedefleri gerçekleştirilebilmelerinde derse yönelik tutumları önemlidir. Bu bağlamda çalışmanın amacı öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarını tespit etmek ve çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Tarama yöntemi kullanılan bu çalışma, 2018–2019 eğitim öğretim yılında Ağrı ili Hamur ilçesinde çeşitli kademelerde eğitim gören 864 öğrenci ile yürütülmüştür. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu ve beden eğitimi dersi tutum ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerde SPSS 22.0 istatistik programı ile analiz edilmiştir. Normal dağılım göstermeyen verilerin analizinde non-parametrik testlerden Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis H testleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik olumlu tutum sergiledikleri gözlemlenmiştir. Öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine yönelik tutumlarının; cinsiyet, sınıf düzeyi, spor salonu, baba eğitim durumu, aile gelir düzeyi değişkenleri açısından anlamlı farklılıklar gösterdiği saptanmıştır. Anahtar Sözcükler: Beden eğitimi, spor, tutum
Okul sporlarına katılan ortaöğretim öğrencilerinin spora katılım güdüsü ve başarı motivasyonlarının incelenmesi (Gaziantep ili örneği)
Bu araştırmanın amacı, okul sporlarına katılan sınıf düzeyi, spor türü ve gelir düzeyi değişkenleri açısından incelemektir. Araştırmaya toplam 241 öğrenci (148 erkek, 93 kız) gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmaya katılan öğrencilere, Spora Katılım Motivasyonu ve Spora Özgü Başarı Motivasyonu ölçekleri uygulanmıştır. İstatistiksel analizlerde, SPSS programı kullanılmıştır. Verilerin normallik testleri, Shapiro-Wilk testi kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Normal dağılım gösteren verilerde, bağımsız örneklem T Testi ve ANOVA testi, normal dağılım göstermeyen verilerde ise Mann Whitney-U testi ve Kruskal Wallis testi α=0,05 anlamlılık düzeyinde uygulanmıştır. Spora katılım motivasyonu ölçeğinden elde edilen sonuçlarda, cinsiyete göre takım üyeliği/ruhu, arkadaş ve hareket/aktif olma alt boyutlarında, sınıf düzeyine göre takım üyeliği/ruhu alt boyutunda, spor türüne göre takım üyeliği/ruhu alt boyutunda farkın anlamlı olduğu (p<0.05), diğer alt boyutlarda ise farkın anlamsız olduğu (p>0.05) belirlenmiştir. Spora özgü başarı motivasyonu ölçeğinden elde edilen sonuçlarda, cinsiyete göre başarıya yaklaşma güdüsü alt boyutunda, yaşa göre başarısızlıktan kaçınma güdüsü alt boyutunda, gelir düzeyine göre başarısızlıktan kaçınma güdüsü alt boyutunda farkın anlamlı olduğu (p<0.05), diğer alt boyutlarda ise farkın anlamsız olduğu (p>0.05) belirlenmiştir.
Türkiye'deki hokey hakemlerinin iletişim beceri düzeyleri ile stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı, Türkiye'deki hokey hakemlerinin iletişim beceri düzeyleri ile stresle başa çıkma tarzları arasındaki ilişkiyi incelenmektir. Çalışmanın evrenini Türkiye'de 2018 yılı itibariyle aktif olarak görev yapan 26'sı kadın ve 69'u erkek olmak üzere toplam 95 hokey hakemi oluşturmaktadır. Evrenin tamamına ulaşılmıştır. Araştırma verilerinin toparlanmasında, araştırmacı ve danışmanı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu ile Folkman ve Lazarus tarafından 1995 yılında geliştirilen ve Türkçeye uyarlaması Şahin ve arkadaşları tarafından yapılan 30 maddelik 4'lü likert tipi "Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği" ve Korkut tarafından 1992'de geliştirilen 25 maddelik 5'li likert tipi "İletişim becerileri ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 20 istatistik paket programı kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre; İletişim beceri düzeyleri ile demografik değişkenler arasında anlamlı farklılık görülmemiştir. Stresle başa çıkma düzeyleri ile cinsiyet, medeni durum, ekonomik durum ve hakemlik yapma nedeni arasında anlamlı farklılık görülmezken yaş, eğitim durumu, hakemlik yaşı ve egzersiz yapma durumu değişkenlerine göre anlamlı farklılık görülmüştür. İletişim becerileri ile stresle başa çıkma tarzı alt boyutları arasındaki ilişkiye göre kendine güvenli yaklaşım, iyimser yaklaşım ve çaresiz yaklaşım alt boyutlarında anlamlı ilişki görülmüştür. Buna göre Türkiye'deki hokey hakemlerinin iletişim beceri düzeyleri arttıkça stresle başa çıkma tarzlarının da olumlu yönde etkilendiği sonucuna varılmıştır. Anahtar kelimeler: Hokey, Hakem, Stres, İletişim.
Doğu Anadolu bölgesindeki masa tenisi antrenörlerinin liderlik tarzlarının incelenmesi
Bu çalışmanın amacı; Doğu Anadolu Bölgesindeki masa tenisi antrenörlerinin liderlik tarzlarının farklı değişkenler açısından incelemektir. Çalışmanın evrenini, Doğu Anadolu Bölgesindeki masa tenisi antrenörleri oluşturmaktadır. Örneklemini ise 26'sı kadın ve 44'ü erkek olmak üzere toplam 70 antrenör oluşturmaktadır. Araştırma verilerinin toparlanmasında, araştırmacı ve danışmanı tarafından oluşturulan kişisel bilgi formu ile Davit R. Frew'in Liderlik Tarzı Anket Formu kullanılmıştır. Liderlik ölçeği anket formunda 20 adet soru bulunmaktadır. Sorular 5'li Likert ölçeğine göre hazırlanmıştır. Verilerin analizi için; SPSS 22.00 paket programı ile tanımlayıcı analiz teknikleri kullanılmıştır. Bunlar; Frekans ve yüzdelik dağılımdır. Antrenörlerin demografik özellikleri ile liderlik tipleri arasındaki ilişki incelemek için Crosstabs Chi Square (ki kare) analiz testi yapılmıştır. Değişkenlerle liderlik tipleri arasındaki ilişki P<0,05 önem düzeyine göre değerlendirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre; cinsiyet, medeni durum, eğitim durumu, antrenörlük süresi durumuve masa tenisi sporu yapma durumları değişkenlerine göre liderlik tarzları arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır. Yaş değişkeni ile ekonomik durum değişkenlerine göre ise liderlik tarzları arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Yaşları 26-29 yaş aralığında olanlar ile ekonomik durumunun iyi olduğunu ifade edenlerde çok demokratik liderlik özelliği görülmüştür.
Lise öğrencilerinin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi (Bitlis ve Yozgat ili örneği)
Yapılan çalışmadaki amaç, lisede öğrenim gören öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerini farklı değişkenler açısından incelemektir. Araştırmanın evrenini Bitlis ve Yozgat illerinde öğrenim gören lise öğrencileri, araştırmanın örneklemini ise 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Bitlis'teki liselerde öğrenim gören, rastgele seçilmiş 247 erkek, 249 kız öğrenci ve Yozgat ilinde öğrenim gören 201 erkek, 165 kız öğrenci toplamda 822 lise öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmamızda verileri toplamak için; öğrencinin cinsiyeti, yaşı, gelir durumu, spor yapma durumu ve spor yapma süreleri gibi demografik bilgiler elde etmeye yönelik soruların bulunduğu "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Sosyal görünüş kaygısını ölçmek için, Hart ve arkadaşları (2008) tarafından geliştirilen, Doğan (2010) tarafından Türkçeye çevrilen ve geçerlik-güvenirlik çalışması yapılan ''Sosyal Görünüş Kaygısı Ölçeği(SGKÖ)'' kullanılmıştır. Araştırmada, ölçekler aracılığı ile elde edilen verilerin analiz edilebilmesi için önce verilerin işlenmesiyle ilgili çalışmalar yapılmıştır. Bunun için öncelikle, Bitlis ve Yozgat "ta öğrenim gören öğrencilerin doldurduğu ölçekler detaylı bir şekilde kontrol edilmiştir. Eksik ya da yanlış doldurulan anketler değerlendirmeye alınmamıştır. Daha sonra araştırmaya uygun olan anketler, bilgisayara aktarılıp, verilerin analizinde değerlendirilmeye tabi tutulmuştur. Verilerin analizi için; SPSS 22.00 paket programıyla veriler bilgisayara aktarılıp işlenmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı analiz yöntemi kullanılmıştır. Bunlar; Frekans, aritmetik ortalama, standart hata, standart sapma ve yüzdelik dağılımdır. Farklı iki bağımsız değişkenler ile sosyal görünüş kaygı düzeyi arasındaki farklılaşmayı belirlemek için Bağımsız-Tek Örnek T Test ve ikiden fazla farklı değişken ile sosyal görünüş kaygısı arasındaki farklılaşmayı belirlemek için Tek-Yön One Way testi yapılarak sonuçlar P<0,05 önem düzeyine göre değerlendirilmiştir. Sosyal görünüş kaygısı ile yaş arasındaki ilişkiyi belirlemek için korelasyon ve regrasyon analizleri yapılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre araştırmaya katılan öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeyleri ile yaşları arasında anlamlı düzeyde ilişki tespit edilmiştir. Öğrencilerin yaşları bir puan arttıkça Sosyal Görünüş Kaygı düzeyleri de ters oranda -,010 puan düşüş olduğu gözlenmektedir. Kız ve erkek öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin karşılaştırılması için yapılan t testi sonrasında p<,050 anlamlılık düzeyinde anlamı farklılık olmadığı tespit edilmiştir (p<,183). Ancak sayısal değer olarak erkek öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin kız öğrencilerden yüksek olduğu sonucu da gözlenmektedir. Farklı aile gelir düzeyindeki öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin karşılaştırılması için yapılan tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi sonrasında p<,050 anlamlılık düzeyinde anlamı farklılık olduğu tespit edilmemiştir (p>.020, p>,040). Aile aylık gelir düzeyi 4000 tl ve üzeri olan öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin 100-2000 tl arası ve 2001-3999 tl arası olan öğrencilerden düşük olduğu sonucu bulunmuştur. Öğrencilerin aile aylık gelir düzeyi arttıkça sosyal görünüş kaygı düzeyinin ters oranda düşmekte olduğu da dikkat çeken sonuç olarak gözlenmektedir. Spor yapan ve yapmayan öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin karşılaştırılması için yapılan t testi sonrasında p<,050 anlamlılık düzeyinde anlamı farklılık olduğu tespit edilmiştir (p>,001). Spor yaptıklarını ifade eden öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin spor yapmadıklarını ifade eden öğrencilerden düşük olduğu sonucu bulunmuştur. Haftalık spor yapma süresi farklı olan öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin karşılaştırılması için yapılan tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi sonrasında p<,050 anlamlılık düzeyinde anlamı farklılık olduğu tespit edilmemiştir (p>.029). Haftalık spor yapma süresi 10 saat ve üzeri olan öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin haftalık spor yapma süresi 7-9 saat arası olan öğrencilerden yüksek olduğu sonucu bulunmuştur. Bitlis ve Yozgat'ta öğrenim gören öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin karşılaştırılması için yapılan t testi sonrasında p<,050 anlamlılık düzeyinde anlamı farklılık olduğu tespit edilmiştir (p>,000). Bitlis ilinde öğrenim gören öğrencilerin sosyal görünüş kaygı düzeylerinin Yozgat ilinde öğrenim gören öğrencilerden yüksek olduğu sonucu bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Sosyal Görünüş Kaygısı, Spor Yapma Durumu, Demografik Bilgiler, Frekans, Aritmetik Ortalama, Standart Hata, Standart Sapma, Yüzdelik Dağılım
Beden eğitimi öğretmenlerinin istenmeyen öğrenci davranışlarına karşı kullandıkları stratejiler (Ağrı ili örneği)
Bu araştırmada Ağrı İli Merkez ve İlçelerinde görev yapan Beden Eğitimi Öğretmenlerinin ders işlenirken dersin işlenişini engelleyen istenmeyen öğrenci davranışlarına karşı kullandıkları stratejilerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Nicel araştırma türünde tarama çalışması olan araştırmanın amacı doğrultusunda; 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Ağrı ili merkez ve ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı resmi ortaokul ve liselerde görev yapan öğretmenlerden seçkisiz örnekleme yöntemi ile seçilen 140 Beden Eğitimi Öğretmeni çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Veriler, alanyazında yapılan araştırmalar doğrultusunda araştırmanın amacına uygun olarak istenmeyen öğrenci davranışlarına karşı kullanılan stratejilerin belirlenmesinde "Kişisel Bilgi Formu ve Davranış Tutum Anketi" kullanılarak elde edilmiştir. Kişisel Bilgi Formu 9 maddeden, Davranış Tutum Anketi ise 27 maddeden oluşmaktadır. Elde edilen veriler SPSS 22.0 istatistik programıyla analiz edilmiştir. Verilerin analizinde; Davranış Tutum Anketi değerlendirilirken; iki grup karşılaştırmasında Mann-Whitney U testi ve ikiden fazla grup karşılaştırmasında Kruskal Wallis testi kullanılmıştır. Farklılıkların hangi gruptan kaynaklandığını bulmak için Tamhane testi kullanılmıştır. Yapılan araştırma sonuçlarına göre; araştırmaya katılan Beden Eğitimi Öğretmenlerinin istenmeyen öğrenci davranışlarına karşı en sık kullandığı stratejilerin, "öğrencinin iyi davranışını yakalayıp övme", "Öğrenci dersin bir kısmında iyiyse serbest zaman ya da sevdiği aktiviteyle ödüllendirme" ve "Direkt yanlış yaptığını söylemektense, olumlu bir eleştiri ile dikkatini çekme" en az kullandıkları stratejiler ise "Öğrenciyi dersten atma", "Fiziksel ceza uygulama" ve "Direkt tartışmaya girme" olduğu belirlendi. Anahtar Kelimeler: Beden Eğitimi, Öğretmen, İstenmeyen Davranış, Strateji
Temel eğitim bölümü öğrencilerinin fiziksel aktivite ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının incelenmesi
Bu araştırma Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi eğitim fakültesi temel eğitim bölümünde (sınıf öğretmenliği ve okul öncesi öğretmenliği) 2020-2021 eğitim öğretim yılında eğitim gören öğrencilerin fiziksel aktivite ve sağlıklı yaşam biçimi davranışlarının çeşitli demografik değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırma ilişkisel tarama modeliyle gerçekleştirilmiş nicel bir araştırmadır. Araştırmanın evrenini, 2020-2021 eğitim- öğretim döneminde Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi temel eğitim bölümünde (sınıf öğretmenliği ve okul öncesi öğretmenliği bölümleri) öğrenim gören üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise, çalışma amacı doğrultusunda maksimum çeşitliliğe göre seçkisiz örneklem yöntemi ile tespit edilen 341 (236 kadın, 105 erkek) üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmada yazar tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu", Craig, vd, (2003) tarafından geliştirilen, Öztürk (2005) tarafından Türkçeye uyarlanan "Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi" ve Walker, Sechrist ve Pender (1987) tarafından geliştirilen Esin (1997) tarafından Türkçeye uyarlanan ''Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışları Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde istatistiki yöntem olarak; betimsel istatistikler (frekans, aritmetik ortalama, standart sapma); t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA), Scheffe çoklu karşılaştırma testleri kullanılmıştır. Kategorik değişkenler arasındaki ilişkiyi test etmek için Ki Kare (chi-square) analizi uygulanmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların fiziksel aktivite ölçeğinden aldıkları puanların cinsiyet, okuduğu bölüm, beslenme ve spor ile ilgili bilgi sahibi olma değişkenlerinin anlamlı bir şekilde farklılaştığı sonucuna ulaşılmıştır. Diğer demografik özellikler olan okuduğu sınıf, yaş, yaşanılan yer, konaklanılan yer, tüketilen besin türü, günlük öğün sayısı, sağlıklı yaşam ve fiziksel aktivite bilgi sahibi olma ve sağlıklı beslenme düşüncesi değişkenlerinin ise anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeğinden aldıkları puanların ise, cinsiyet değişkeninde egzersiz alt boyutunda anlamlı bir şekilde farklılaştığı diğer alt boyutlarda farklılıklar olmadığı görülmüştür. Yaş değişkeninde kendini gerçekleştirme, sağlık sorumluluğu ve beslenme alt boyutlarının anlamlı bir şekilde farklılaştığı diğer alt boyutların ise farklılaşmadığı belirlenmiştir. Sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği alt boyutlarından egzersiz alt boyutunun öğrenim gördükleri bölüm değişkenine göre anlamlı bir şeklide farklılaştığı diğer boyutların ise farklılaşmadığı belirlenmiştir. Katılımcıların konaklanılan yer değişkenine göre sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği alt boyutlarından kendini gerçekleştirme ve sağlık sorumluluğu puanlarının anlamlı bir şekilde farklılaştığı, diğer alt boyutların ise anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Tüketilen besin türü değişkenine göre sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği bütün alt boyutlarının anlamlı bir şekilde farklılaştığı belirlenmiştir. Günlük öğün sayısı değişkenine göre sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği alt boyutlarından beslenme ve stres yönetimi puanlarının anlamlı bir şekilde farklılaştığı, diğer alt boyutların ise farklılaşmadığı belirlenmiştir. Beslenme ve spor ile ilgili bilgi sahibi olma durumlarına göre sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği alt boyutlarından sağlık sorumluluğu, egzersiz ve beslenme puanlarının anlamlı bir şekilde faklılaştığı, diğer alt boyutların ise farklılaşmadığı belirlenmiştir. Katılımcıların fiziksel aktivite ve sağlıklı yaşam ile ilgili bilgi sahibi olma durumlarına ve sağlıklı beslenme düşüncesine göre sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği alt boyutlarından kişilerarası destek boyutunun anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı, diğer alt boyutların ise anlamlı bir şekilde farklılaştığı belinlemiştir. Katılımcıların sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği puanlarının sınıf düzeyi ve yaşanılan yer değişkenine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı belirlenmiştir. Fiziksel aktivite ve sağlıklı yaşam biçimi davranışları ölçeği puanları sonuçlarına göre SYBDÖ alt boyutlarından sağlık sorumluluğu, stres yönetimi, beslenme ve egzersiz alt boyutunun çok aktif kategoride olduğu ve anlamlı bir şekilde faklılaştığı, kendini gerçekleştirme ve kişiler arası destek alt boyutlarından alınan puanların ise fiziksel aktivite kategorisine göre anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı tespit edilmiştir.
Beden eğitimi öğretmenlerinin beden dili kullanım beceri düzeylerinin incelenmesi (Manisa ili örneği)
İletişim hayatın her safhasında karşımıza çıkan bir olgudur. İnsanlar sürekli olarak etkileşim halindedirler. Her ne kadar iletişim denildiğinde akla ilk olarak sözcükler gelse de en çok kullanılan iletişim yöntemlerinden biride sözsüz iletişim yani beden dili ile iletişimdir. Bu çalışmanın amacı; Beden eğitimi öğretmenlerinin beden dili kullanım düzeyleri ile yaş, mesleki kıdem ve cinsiyet arasındaki farklılaşmayı incelemektir. Araştırmada tekil tarama yöntemi kullanılmıştır (Karasar, 2008) Veriler toplanırken anket tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırmanın örneklem gurubunu 2020-2021 eğitim-öğretim yılında Manisa ili merkez ilçelerinde Milli Eğitim Bakanlığına bağlı okullarda görev yapan Beden eğitimi öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Tok ve Temel (2014) tarafından geliştirilen Beden Dili Ölçeği(BDÖ) kullanılmıştır. Anketin birinci bölümünde kişisel bilgiler ikinci bölümünde ise beden dili kullanım bilgileri yer almaktadır. Anket formu öğretmenlere uygulanarak veriler toplanmıştır. Toplanan veriler SPSS istatistik programına işlenmiş ve Bağımsız Örneklem T Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ve Scheffe çoklu karşılaştırma testleri kullanılmıştır. Araştırmada beden dili kullanımı ile cinsiyet arasında anlamlı bir farklılaşma olduğu, kadın öğretmenlerin erkek öğretmenlere göre beden dili kullanım düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Ayrıca beden dili kullanımı ile meslekteki kıdem arasında anlamlı bir farklılaşma olduğu, 11-20 yıl kıdeme sahip öğretmenlerin beden dili kullanım düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Beden dili kullanımı ile yaş arasında anlamlı bir farklılaşmanın olduğu, 41-50 yaş aralığındaki öğretmenlerin beden dili kullanım düzeylerinin daha yüksek olduğu görülmüştür. Beden dili kullanım düzeylerinin araştırıldığı çalışma belirli bir ilde yapıldığından çalışma farklı il ve bölgelerde yapılabilir. Ayrıca belirli bir mesleki kıdeme gelen öğretmenler için uyum seminerleri yapılarak kuşak farkı nedeniyle oluşabilecek iletişimsizliğin etkileri azaltılabilir.
Antrenörlerin yaşam kaliteleri ile zaman yönetimi ilişkilerinin incelenmesi (Doğu Karadeniz örneği)
Bu araştırmanın amacı; 2020 yılında Doğu Karadeniz bölgesinde bulunan Giresun, Trabzon, Rize, Artvin, Gümüşhane ve Bayburt illerinde ki antrenörlerin Zaman Yönetimi ve Yaşam Kalitesi karşılaştırılması amaçlanmıştır. Bu araştırmanın evrenini; Doğu Karadeniz Bölgesinde çalışan antrenörlerden gönüllü olarak katılan farklı branşlara ait 43 Kadın 84 erkek olmak üzere toplamda 127 katılımcıdan oluşmaktadır. Çalışmamız Çok Boyutlu Yaşam Kalitesi Ölçeği sağlıkla ilgili yaşam kalitesinin çok boyutlu ölçümünü yapmak amacıyla geliştirilen 35 maddelik bir ölçektir. Ölçeğin Türkçe dil geçerlik çalışması altı uzman tarafından yapılmıştır. Ölçeğin kapsam geçerliği için beş uzmandan görüş alınmıştır. Verilerin analizinde araştırmaya katılan antrenörlerin görev yaptıkları illere ve yaş gruplarına göre ölçek puanlarının karşılaştırılmasında One Way ANOVA analizi kullanılırken, cinsiyetleri ve görev yaptıkları branş türlerine göre ölçek puanlarının karşılaştırılmasında Independent T test kullanılmıştır. Ölçek puanlarının arasındaki ilişkilerin incelenmesinde ise Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişki p.0,05 anlamlılık düzeyi esas alınarak yorumlanmıştır. Sonuç olarak elde edilen bulgulara göre zaman planlaması, zaman tutumları, yaşam kaliteleri ve zaman yönetimi düzeyleri arasında ilişkiler olduğu. Kişiler arası ilişkiler yaşam kalitesi ile zaman tutumları arasında pozitif ve orta düzeyde anlamlı ilişki olduğu. Finansal durum ve Sosyal Fonksiyonlar yaşam kalitesi ile kısa ve uzun vadeli zaman planlaması, zaman tutumları ve toplam zaman yönetimi arasında pozitif ve düşük düzeyde anlamlı ilişki olduğu tespit edilmiştir. Antrenörlerin yaşam kalitelerinin artması için iş ve sosyal hayatlarındaki zaman planlamalarının daha verimli olarak yapılması sağlamak ve antrenörlerin başarılı ve kaliteli yaşam sürdürebilmeleri için zamanı yönetmek ve yaşam kalitesini artırmaya yönelik gelişim seminerleri verilebilir. Anahtar Kelimeler: Doğu Karadeniz Bölgesi, Antrenörler, Zaman ve Yaşam
Sportif haberler açısından Hürsöz gazetesi tahlili (1955-1985) (Fihrist-seçilmiş metinler)
Çalışmanın amacı Erzurum basın-yayın tarihinde önemli bir yeri olan Hürsöz Gazetesinin, spor haberlerinin tahlil, fihrist ve analizini yapmaktır. Bu çalışma nitel araştırma olmakla birlikte tarihsel çalışmalarda kullanılan tarama modeli ve tarihsel araştırma metodu kullanılmıştır. 1955-1985 yılları arasında yayınlanan 1-9066. sayıları incelemeye tabi tutulmuş ve Bulgular, "Kronolojik Sıraya Göre Spor Haberleri, Konularına Göre Spor Haberleri, Yazarlarına Göre Spor Haberleri ve Örnek Haberlere Göre Spor Haberleri" olarak tasnif edilmiştir. Araştırma sonucunda 2332 sayıda 3781 spor haberi tespit edilmiştir. Bu haberlerin büyük bir bölümü atıcılık, atlı sporlar, atletizm, basketbol, bisiklet, boks, dağcılık, folklor, futbol, gezi-seyahat, güreş, judo, kayak, masa tenisi, motorsiklet, paraşütçülük, ralli, paten (buz pateni), pentatlon, tekvando, tenis, voleybol ve yüzme branşlarından bahsetmektedir. Erzurum üzerine yapılan spor haberleri ise genellikle atletizm, basketbol, boks, atlı spor cirit, futbol, güreş, kayak ve voleybol üzerine yoğunlaştığı görülmektedir. İmzasız spor haberlerinin dışında çoğunlukta Erzurum spor meseleleri üzerine yazılmış ve 31 farklı spor yazarı tarafından dile getirilmiş birçok makale bulunmaktadır. Alfabetik olarak sıralanan ve Erzurum spor işlerinde öncü ve emektar isimlerden olan Ziya Çilingiroğlu bu yazarların en önemlilirden biri olarak öne çıkmaktadır. "Erzurum'da Spor, Sporcuların Başarıları, Erzurum'da 19 Mayıs, Erzurum'da Tesisler, Uluslararası Müsabakalar, Önemli Bir Sportif Seyahat, Spor Toto ve Erzurumspor'a Yardım Kampanyası" başlıkları altında 35 spor haberi tez yazarı tarafından tam metin olarak okuyucuların hizmetine sunulmuştur. Bu çalışma ile elde edilen envanter 1955-1985 yılları arasında Erzurum'da yapılan spor hareketlerine toplu bir bakış açısı kazandırmakla birlikte Erzurum halkının ilgi duyduğu spor branşları ve spor gelişimini vermesi bakımından önem arz etmektedir. Erzurum'daki spor tesislerinin yapımı, öne çıkan sporcular ve kulüplerin başarılarının yanısıra, Erzurumun spor hareketlerine hizmet eden spor adamlarının tespit edilmesinede olanak sağlamıştır. İlk ve örnek teşkil edecek araştırmamız sonraki çalışmalara bir nebzede olsa öncülük edecektir. Bu araştırmanın en önemli yanı ve katkılarından biri ise, Erzurum spor faaliyetleri üzerine çalışma yapmak isteyecek araştırmacılar için zaman ve mekân kaybı yaşamadan bilgiye çok çabuk ve kolayca ulaşma imkânı vermesidir. Bu ve benzeri yapılacak çalışmalar geçmişten günümüze Erzurum spor tarihinin ortaya çıkartılmasında önemli bir yer işgal edecektir.
Beden eğitimi öğretmenlerinin benlik saygısı ve mesleki benlik saygısı düzeylerinin çeşitli değişkenlere bağlı olarak incelenmesi: Ağrı ili örneği
Benlik bireyin kendini algılam şeklidir. Kişinin kendi hakkındaki görüşlerini oluşturur benlik ve mesleki benlik bireyin şeçim yaptığı mesleğe karşı geliştirdiği değerlilik yargısıdır. Beden eğitimi öğretmenliği mesleğini icra eden bireyin kişisel özellikleri o kişinin mesleğini yerine getirirken gösterdiği başarısını ve verimini etkileyebilmektedir. Dolayısıyla beden eğitimi öğretmeninin sahip olması gereken bazı özellikler vardır bu özelliklerin beden eğitimi öğretmenlerinde ne derece bulunduğunu saptamak ve bu özellikleri etkileyen faktörleri tespit etmek mesleki performansın arttırılması açısından önemlidir. Bu araştırmanın amacı;beden eğitimi öğretmenlerinin benlik saygısı ile mesleki benlik saygısı puanlarının çeşitli değişkenler açısından anlamlı bir farklılık gösterip göstermediğini ve beden eğitimi öğretmenlerinin benlik saygısı puanları ile mesleki benlik saygısı puanları arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığını araştırmaktır.Araştırmanın evrenini 2020-2021 eğitim öğretim yılında Ağrı ilinde görev yapan 402 beden eğitimi öğretmenleri oluşturmaktadır. Araştırmanının örneklemini ise Ağrı ilinde görev yapan 94(%29,5)kadın,225(%70,5)erkek olmak üzere görev yapan 319 beden eğitimi öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmanın verileriinternet ortamında toplanmıştır. Araştırmada katılımcılara "Araştırmacı ve Uzman Görüşü ile Oluşturulan Kişisel Bilgi Formu'', ''Rosenberg Benlik Saygısı Ölçeği(Çuhadaroğlu, 1990)'' ve 'Mesleki Benlik Sayısı Ölçeği(Arıcak, 2001)''uygulanmıştır. Analiz programı kullanılarak veri analizleri yapılmıştır. Verilerin dağılımı Kolmogorov-Smirnov testi ile incelenmiş ve veri seti normal dağılım göstermediği içingruplar arasındaki farklıklara Mann Whitney U ve Kruskal-Wallis testleriyle bakılmış, gruplar arasındaki ilişkiyi incelemek için ise Spearman korelasyontesti kullanılmıştır. Anlamlılık düzeyleri p<0.05 göre değerlendirilmiştir. Elde edilen bulgulara göre; beden eğitimi öğretmenlerinin benlik saygısı ile statü; mesleki benlik saygısı ile yaş, hizmet yılı, statü, kademe, mesleği isteyerek yapma ve düzenli spor yapma değişkenleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Ayrıca benlik saygısı ile mesleki benlik saygı düzeyleri arasında p<0.01 düzeyinde anlamlı, pozitif yönlü bir ilişki gösterdiği belirlenmiştir. Sonuç olarak, araştırma grubunu oluşturan beden eğitimi öğretmenlerinin benlik saygısı ve mesleki benlik saygılarının yüksek düzeyde olduğu, benlik saygısı düzeyi arttıkça mesleki benlik saygısı düzeyinin de arttığı tespit edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Benlik saygısı, Mesleki benlik saygısı, Beden eğitimi öğretmenleri.
Üniversite öğrencilerinin kültürel zekâ ve spor ile sosyalleşme düzeylerinin belirlenmesi
Bu araştırma Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi spor bilimleri fakültesinde 2020-2021 eğitim öğretim yılında eğitim gören öğrencilerin kültürel zeka ve spor ile sosyalleşme düzeylerinin çeşitli demografik değişkenler açısından incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın örneklemini ise, çalışma amacı doğrultusunda maksimum çeşitliliğe göre seçkisiz örneklem yöntemi ile tespit edilen 278 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırma ilişkisel tarama modeliyle gerçekleştirilmiş nicel bir araştırmadır. Araştırma yazar tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, Ang vd 2007 tarafından geliştirilen İlhan ve Çetin 2014 tarafından Türkçe uyarlaması yapılan kültürel zekâ ölçeği ve Şahan 2008 tarafından geliştirilen sporda sosyalleşme ölçeği kullanılmıştır. Araştırma öncelikli olarak demografik değişkenlerle ilgili olarak sayısal olan verilerin tanımlanması, derlenmesi ve sunulması için kullanılan betimsel istatistikler (Frekans, Yüzde) kullanılmıştır. Bu yöntemle araştırmaya katılanların profilleriortaya çıkarılmıştır. Tekli olmayan karşılaştırmalar için Mann-Whitney U Testi ile birden fazla karşılaştırmalar için Kruskal-Wallis Varyans Analizi kullanılarak yapılmıştır. Çoklu olan karşılaştırmalarda Kruskal Wallis Varyans Analizinin sonucu anlamlı farkın çıktığı durumda çıkan bu farkın hangi kümeler arasından kaynaklandığını bulmak için Mann Whitney U Testi uygulanmıştır.Araştırmaya katılan öğrencilerin Kültürel Zekâ düzeyleri ve spor ve sosyalleşme düzeyleri arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmak için de Spearman Korelasyon (r) katsayısı tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda, katılımcıların cinsiyet değişkenine göre kültürel zeka ölçeği alt boyularındanmotivasyon ve davranış alt boyutlarının anlamlı bir şekilde farklılşatığı, spor ile ilgilenme düzeylerinde motivasyon boyutunda ve spor ile sosyalleşme ölçeği puanlarının farklılaştığı tespit edilmiştir. Yaşanılan yer kültürel zeka ölçeği alt boyutlarından davranış puanlarının anlamlı düzeydefarklılaşatığı, okuduğu bölüm değişkenine göre kültürel zeka ölçeği alt boyutlarından motivasyonun ve sporda sosyalleşme ölçeği puanlarının anlamlı düzeyde farklılaştığı tespit edilmişitir. Konaklama ve aile aylık geliri değişkeninde ise kültürel zeka alt boyutlarından biliş ve sporda sosyalleşme ölçeği puanlarının anlamlı düzeyde farklılaştığı tespit edilmişitir. Haftalık spor yapma süresi değişkenine göre kültürel zeka ölçeği altı boyutlarından biliş, motiasyon ve davranışın anşamşı düzeyde farklılaştığı görülmüştür. Aylık harcama, yaş ve vakit geçirilen sosyal alan değişkeninde bütün alt boyutların ve sporda sosyalleşme ölçeği puanlarının anlamlı düzeyde farklılaştığı tespit edilmiştir. Kültürel Zekâ ölçeği toplam puanları ve alt boyutları ile sporda sosyalleşme puanları üzerinden yapılan korelasyon sonuçlarına göre; Kültürel Zekâ ölçeği ile bütün alt boyutları arasında anlamlı düzeyde pozitif yönlü yüksek bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Kültürel Zekâ ile sporda sosyalleşme düzeyleri arasında ise anlamlı düzeyde pozitif yönlü düşük bir ilişkinin olduğu, kültürel Zekâ ölçeği alt boyutlarından davranış ve motivasyon boyutunun sporda sosyalleşme ile arasında anlamlı düzeyde pozitif yönlü düşük bir ilişkinin olduğu tespit edilmiştir. Üst biliş alt boyut ile sporda sosyalleşme arasında anlamlı düzeyde pozitif yönlü orta bir ilişkinin olduğu, biliş boyutunda ise anlamlı bir ilişkinin olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar kelimeler: Spor, kültürel zeka, sosyalleşme, boş zaman.
Ortaokullarda öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarının incelenmesi (Düzce ili örneği)
Bu araştırmanın amacı, Düzce ili merkez ilçesine bağlı ortaokullarda öğrenim gören öğrencilerin beden eğitimi ve spor dersine karşı tutumlarını çeşitli değişkenlere göre incelemektir. Çalışmada, nicel araştırma modellerinden tarama (survey) modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, 2020-2021 eğitim-öğretim yılında, Düzce ili merkez ilçesi Millî Eğitim Bakanlığına bağlı ortaokullarda öğrenim gören öğrenciler, örneklem grubunu ise 2020-2021 eğitim-öğretim yılında, Düzce ili merkez ilçesinde bulunan ortaokulların 5, 6, 7 ve 8. Sınıflarında öğrenim gören 416'sı kız ve 384'ü erkek öğrenci olmak üzere toplam 800 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplamak amacıyla uzman görüşü ile oluşturulan kişisel bilgi formu ve Güllü ve Güçlü (2009) tarafından geliştirilen "Beden Eğitimi Dersi Tutum Ölçeği" kullanılmıştır. Elde edilen veriler istatistik paket programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Verilerin analizinde betimsel istatistikler (frekans, aritmetik ortalama, standart sapma), Bağımsız Örneklem T Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) testleri kullanılmıştır. Sonuçlar p <.05 anlamlılık düzeyine göre değerlendirilmiştir. Araştırma sonrasında, öğrencilerin düzenli olarak spor yapma ve öğrenim gördükleri okullarda yeterli malzeme bulunma durumları ile beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumları arasında anlamlı bir farklılaşma olduğu tespit edilmiştir. Bu sonuçlar ışığında, fiziki imkânların iyileştirilmesinin ve spora teşvik edici faaliyetlerin düzenlenmesinin ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine karşı olumlu tutum geliştirmelerine katkı sağlayacağı, bu çalışmanın önerisi olarak sunulabilir.
Üniversite öğrencilerinin internet, bilgisayar ve telefon bağımlılıklarının fiziksel aktivitelere katılımlarını etkileme düzeylerinin incelenmesi (Ağrı örneği)
Yapılan çalışmada üniversite öğrencilerinde İnternet, bilgisayar ve telefon bağımlılıklarının fiziksel aktivitelere katılımlarını etkileme düzeylerinin, Yaş, Boy, Kilo, Cinsiyet Sınıf Haftada kaç gün fiziksel aktivite yaparsınız, Günde kaç saat fiziksel aktivite yaparsınız, Akıllı telefonunuz var mı, Yaşam alanınızda kablosuz internet var mı, Evde kişisel bilgisayarınız Var mı, Annenizin eğitim düzeyi, Babanızın eğitim düzeyi gibi değişkenler açısından incelenerek değişkenler arasındaki ilişkilerin ve etkileşimin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmaya Ağrı İbrahim Çeçen Üniversitesi'nde öğrenim gören. 267 erkek, 325 kadın olmak üzere toplam 592 öğrenci gönüllü olarak katılmışlardır. Araştırma, tarama modeline uygun olarak planlanmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak sosyo-demografik özellikleri belirlemek için 12 maddelik bilgi formu, Ayaş ve arkadaşları (2011) tarafından geliştirilen; "Ergenler İçin Bilgisayar Bağımlılığı Ölçeği" ve ATBÖ-KF, Kwon ve arkadaşları tarafından ergenlerde akıllı telefon bağımlılığı riskini ölçmek için geliştirilen, 10 maddeden oluşan Akıllı Telefon Bağımlılığı Ölçeği-Kısa Formu (ATBÖ-KF) kullanılmıştır. Verilerin analizi için; SPSS 22.00 paket programıyla veriler bilgisayara aktarılıp işlenmiştir. Verilerin analizinde tanımlayıcı analiz yöntemi kullanılmıştır. Bunlar; Frekans, aritmetik ortalama, standart hata, standart sapma ve yüzdelik dağılımdır. Farklı iki bağımsız değişkenler ile bilgisayar bağımlılığı ve akıllı telefon bağımlılığı arasındaki farklılaşmayı belirlemek için Bağımsız-Tek Örnek T Test ve ikiden fazla farklı değişken ile bilgisayar bağımlılığı ve akıllı telefon bağımlılığı arasındaki farklılaşmayı belirlemek için Tek-Yön One Way (tukey) testi yapılarak sonuçlar P<0,05 önem düzeyine göre değerlendirilmiştir. Öğrencilerin yaş, kilo ve boyları ile bilgisayar bağımlılığı ve akıllı telefon bağımlılığı arasındaki ilişkiyi belirlemek için korelasyon ve regrasyon analizleri yapılmıştır. Sonuç olarak İstatistiksel olarak araştırmaya katılan öğrencilerin; İnternet bağımlılığı ve oyun bağımlılığı ve akıllı telefon bağımlılığı alt boyutlarında erkek öğrencilerin puan ortalamalarının kadın öğrencilerden yüksek olduğu sonucu bulunmuştur. Her iki alt boyutta da erkek öğrencilerin bağımlılık düzeyinin kadın öğrencilerden yüksek olduğu gözlenmektedir. Oyun bağımlığı düzeyleri ile yaşları arasında anlamlı ilişki olduğu, öğrencilerin yaş ortalamalı yükseldikçe oyun bağımlılığı da yükselmektedir. Bağımlılık düzeyleri ile akıllı telefon kullanıp kullanmamaları arasında anlamlı ilişki olduğu akıllı telefon kullanan kişilerin bağımlılık düzeyleri daha yüksek bulunmuş. Bağımlılık düzeyleri ile evlerinde kişisel bilgisayarlarının olup olmaması arasında anlamlı ilişki olduğu evde kişisel bilgisayarı olanların bağımlılık düzeyleri daha yüksek çıkmıştır. Herhangi anlamlı farklılık olmamasına rağmen her iki alt boyutta da gündelik fiziksel aktivite yapma süreleri 2 saat ve üzeri olan öğrencilerin bağımlılık düzeylerinin diğer öğrencilerden yüksek olduğu da dikkat çeken sonuç olarak gözlenmektedir. Ayrıca bağımlılık düzeyleri ile ebeveynlerinin almış olduğu eğitim düzeyi ile arasında anlamlı ilişki olduğu ailenin eğitim düzeyi yüksek olan bireylerin bağımlılık düzeyleri daha düşük olduğu görülmüştür. 2021,74 sayfa Anahtar kelimeler: Akıllı Telefon, Bağımlılık, Fiziksel Aktivite, İnternet.
Futbol taraftarlarının takımlarına olan güven, özdeşleşme ve sadakat düzeylerinin incelenmesi
Bu araştırma futbol taraftarlarının takımlarına olan güven, özdeşleşme ve sadakat düzeylerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Çalışmada kolay örnekleme tekniğinden faydalanılmıştır. Araştırma grubunu; Türkiye'de bulunan 172 kadın, 330 erkek olmak üzere toplam 502 Beşiktaş, Fenerbahçe ve Galatasaray taraftarları oluşturmaktadır. Grup oluşumu, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden uygun (kazara) örnekleme yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı içerisinde bireylerin; demografik bilgileri için "Kişisel Bilgi Formu", taraftarın güven duygusunu belirlemek için Açak ve Karademir (2019) tarafından geliştirilen "Spor Kulübüne Güven Ölçeği", özdeşleşme düzeylerini belirlemek için Wann ve Branscombe (1993) tarafından geliştirilen, Türkçe uyarlaması Günay ve Tiryaki (2003) tarafından yapılan "Spor Taraftarı Özdeşleşme Ölçeği" ve sadakat düzeylerini ölçmek için Jung (2012) tarafından modifiye edilen, Türkçe uyarlaması Polat, Sönmezoğlu, Yıldız ve Çoknaz (2019) tarafından yapılan "Takım Sadakati Ölçeği" kullanılmıştır. Araştırmada kullanılacak olan anket formları araştırmacı tarafından online anket yöntemiyle bireylere ulaştırılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular değerlendirildiğinde sonuç olarak taraftarların medeni durumu değişkeni, taraftarların öğrenim durumu değişkeni, taraftarların maç takip etme durumu değişkeni, taraftarların maç takip etme durumu değişkeni, yaş değişkeni ile bağımlı değişkenler, korelasyon testi sonuçları, antrenöre güven, başkana güven alt boyutu ile takımla özdeşleşme, sporcuya güven alt boyutu ile takımla özdeşleşme alt boyutları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkinin varlığı tespit edilememiştir. Beşiktaş'ı destekleyen taraftarlar ile Galatasaray'ı ve Fenerbahçe'yi destekleyen taraftarlar arasında, istatistiksel olarak anlamlı farklılık tespit edilemezken, anlamlı farklılığın Fenerbahçe ve Galatasaray taraftarları arasında olduğu belirlenmiştir. Takımla özdeşleşme alt boyutunda Fenerbahçe'yi destekleyen taraftarlar ile Galatasaray'ı destekleyen taraftarlar arasında olduğu görülmektedir. Taraftarların tuttuğu takım değişkeni, cinsiyet değişkeni, taraftarların maç takip etme durumu değişkeni kulübe olan güven, takımla özdeşleşme ve takım sadakati düzeylerine ait antrenöre güven, takımla özdeşleşme, davranışsal sadakat ve tutumsal sadakat alt boyutlarında, istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmıştır. 2021,66 sayfa Anahtar Kelimeler: Güven, Sadakat, Futbol, Taraftar, Özdeşleşme
Futbolda takım imajı, takım sadakati ve seyirci güdüleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi: Büyükşehir belediye Erzurumspor örneği
Bu tez çalışmasının amacı Büyükşehir Belediye Erzurumspor taraftarının takım imajı, takım sadakati ve seyirci güdüleri arasındaki ilişkilerin bazı değişkenler açısından karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Araştırmada veri toplama aracı olarak beş bölümden oluşan anket formu kullanılmıştır. Birinci bölümde Kişisel Bilgi Formu, ikinci bölümde Jung (2008) tarafından geliştirilen, Sönmezoğlu, Çoknaz ve Polat (2016) tarafından Türkçeye uyarlanan Takım İmajı Ölçeği, üçüncü bölümde Jung (2021) tarafından geliştirilen, Polat, Sönmezoğlu, Yıldız ve Çoknaz (2019) tarafından Türkçeye uyarlanan Takım Sadakati Ölçeği, dördüncü bölümde Polat ve Yalçın (2014) tarafından geliştirilen, Polat ve Yalçın (2020) tarafından kısa ve kullanışlı hale getirilen Spor Seyircileri İçin Dışsal Güdü Ölçeği ve beşinci bölümde Polat ve Yalçın (2014) tarafından geliştirilen, Polat ve Yalçın (2020) tarafından kısa ve kullanışlı hale getirilen Spor Seyircileri İçin İçsel Güdü Ölçeği yer almaktadır. Verilerin analizinde SPSS paket programı kullanılmıştır. Ölçüm araçlarına ilişkin güvenilirlik katsayıları hesaplanmış ve tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra; dağılımların normallik yapısı basıklık ve çarpıklık testleri aracılığıyla incelenmiştir. Normal dağılım yapılarının karşılaştırılması sonucunda tüm hipotez testleri için parametrik test kararı alınmıştır. Hipotez testleri için ikili değişkenlere ilişkin karşılaştırmalarda Pearson Correlation testi kullanılmıştır. Ayrıca, gruplara ayrılarak yapılan ikili korelasyon analizinde ortaya çıkan r değerlerinin karşılaştırılmasında z skoru hesaplanmış ve gruplar arasındaki farklar incelenmiştir. Elde edilen bulgular sonucunda cinsiyet, medeni durum, TV'de futbol izleme üyeliği, passolig üyeliği, maçları stadyumda izleme değişkeni, lisanslı ürün satın alma ve lisanlı sporcu olma değişkenleri ile takım imajı, takım sadakati, spor seyircileri için dışsal güdü ve spor seyircileri için içsel güdü ölçekleri arasında düşük ve orta düzeyde ilişkiler olduğu görülmektedir. Ayrıca yaş ve aylık gelir seviyesi değişkenleri ile takım imajı, takım sadakati, spor seyircileri için dışsal güdü ve spor seyircileri için içsel güdü ölçekleri arasında negatif yönlü düşük düzey ilişkiler olduğu görülmektedir. Bunların yanı sıra eğitim değişkeni ile takım imajı, takım sadakati, spor seyircileri için dışsal güdü ve spor seyircileri için içsel güdü ölçekleri arasında hiçbir ilişki görülmemiştir. Anahtar Kelimeler: Futbol, Taraftar, Takım İmajı, Takım Sadakati, Seyirci Güdüleri