Dicle University
Discipline

Biology

Dicle University

89

Archived Theses

0

DOIs Assigned

0%

DOI Rate

Discipline

50 Theses
Master'sOpen AccessTR

Plantago lanceolata ve P. major'ün yaprak su özütlerinin allelopatik potansiyelinin araştırılması

Organizmaların birbirini etkilediği ekolojik bir olay olan allelopati tarımsal sistemlerde özellikle yabancı ot mücadelesinde yararlı bir strateji olabilir. Bu çalışmada iki yabancı ot olan Plantago lanceolata ve P. major'ün yaprak su özütlerinin yedi test bitkisinin (buğday, ayçiçeği, mercimek, fasulye, havuç, turp ve semizotu) tohum çimlenmesi üzerindeki allelopatik etkileri araştırılmıştır. Stok özütün (%5) farklı derişimlerinin (%1, %25, %50, %75 ve %100) çimlenme oranı üzerindeki etkilerini belirlemek için in vitro çimlenme deneyleri yürütülmüştür. Sonuçlarımız her iki yabancı ota ait özütlerin derişimi arttıkça tüm test bitkilerinin çimlenme oranlarının azaldığını göstermiştir. P. lanceolata özütüne maruz kalan tohumlardan çimlenmesi en çok engellenenler havuç (%11,84-100), semizotu (%18,53-100), turp (%6,17-98,84), mercimek (%13,77-95,56), ayçiçeği (%17,57-94,98) ve buğday (%30,12-78,31) tohumları olmuştur, fasulye (%28,69-39,15) tohumları ise çimlenmesi en az etkilenen tohumdur. Benzer şekilde, P. major özütüne maruz kalan tohumlardan çimlenmesi en çok engellenenler havuç (%4,67-100), mercimek (%65,46-99,55), semizotu (%25,09-99,24), turp (%48,69-95,51), ayçiçeği (%43,68-93,16) ve fasulye (%20,70-66,80) tohumlarıdır, buğday (%12,35-60,62) tohumları ise çimlenmesi en az etkilenen tohum olmuştur. Semizotu ve turp yabancı ot olarak kabul edilirse, bulgularımız P. lanceolata ve P. major'ün yüksek derişimli özütlerinin bu yabancı otların kontrolünde etkili biyoherbisitler olabileceğini düşündürmektedir.

Onur Yaraş
Tekirdağ Namık Kemal University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

Türkiye'deki hypsugo, pipistrellus ve miniopterus cinslerine ait yarasa türlerinin akustik analizi

Türkiye'de bugüne kadar tespit edilen 40 yarasa türü yayılış göstermektedir. Bunlardan 32 tür Vespertilionidae familyasına aittir. Yarasalar doğrudan gözlem ile araştırılabildiği gibi son yıllarda akustik yöntemlerle de etkin bir şekilde incelenmektedir. Yarasaları akustik araştırmak amacıyla ultrasonik detektörlerin kullanımı, dünyada artış göstermesine paralel olarak Türkiye'de de her geçen gün yaygınlaşmaktadır. Bu bağlamda yürütülen çalışmada, Türkiye'de yayılış gösteren Hypsugo savii, Miniopterus pallidus, Miniopterus schreibersii, Pipistrellus kuhlii, Pipistrellus nathusii, Pipistrellus pipistrellus ve Pipistrellus pygmaeus olmak üzere toplam yedi türden ultrasonik dedektör vasıtasıyla elde edilen ekolokasyon çağrılarının analizi gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın amaçları arasında, türlerin çağrılarının elde edildikleri lokasyonlar arasındaki farklılıkların tespit edilmesi ve türlerin iki farklı analiz yöntemiyle sınıflandırılarak bu yöntemlerin karşılaştırılması yer almaktadır. Toplamda 34 lokasyondan elde edilen 54.196 çağrının analizi sonucunda, bu türlere ait 2.821 çağrı değerlendirmeye alınmıştır. Lokasyonlar arasında her bir türe ait çağrılarda anlamlı bir fark olup olmadığını belirlemek amacıyla Bağımsız Örneklemler T Testi, ANOVA ve Welch Testi uygulanmıştır. Türlerin sınıflandırılmasında ise Multinominal Lojistik Regresyon (MLR) analizi ve geometrik morfometri temelli olan ve sesin şekli kullanılarak yapılan Eigensound analizi gerçekleştirilmiştir. MLR analizine geçmeden önce, bağımsız değişkenler arasında çoklu bağlantılılık problemini ortadan kaldırmak için Temel Bileşenler Analizi (TBA) ile bağımsız değişken sayısı azaltılmıştır. Varyans analizi sonucunda, türlerin lokasyonlar arasında anlamlı farklılıklar gösterdiği saptanmıştır (p<0.05). MLR analizinin doğruluk oranı %93.5 olarak hesaplanmış ve bu bulgular Eigensound analizi sonuçları ile uyumluluk göstermiştir. P. kuhlii ile P. nathusii çağrılarının büyük ölçüde örtüştüğü ve M. pallidus ile M. schreibersii türlerinin ise benzer ekolokasyon çağrı yapılarına sahip oldukları belirlenmiştir. Buna karşılık, H. savii, M. schreibersii, P. pipistrellus ve P. pygmaeus türlerinin sınıflandırılmasında yüksek başarı oranı elde edilmiştir.

Mesut Baş
Selçuk University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
DoctorateOpen AccessTR

Anadolu'daki başlıca karasal biyomlarda iklim değişikliği, yangın ve otlatmanın vejetasyon dinamikleri üzerine etkisinin modellenmesi

Bu tez çalışmasında, Anadolu'nun üç farklı karasal biyomundaki (İç Anadolu bozkırı, Akdeniz orman ve çalılıkları, Karadeniz ılıman karışık ormanları) uzun dönemli vejetasyon dinamikleri, FATELAND modeli kullanılarak incelenmiştir. Araştırmanın amacı farklı iklim değişikliği senaryoları ve müdahale rejimlerinin (otlatma ve yangın) bu biyomlardaki vejetasyon yapısı ve bitki fonksiyonel grupları üzerindeki etkilerini araştırmakrır. Bu kapsamda, her biyoma özgü bitki fonksiyonel grupları, fonksiyonel karakter yaklaşımıyla tanımlanmıştır. İç Anadolu bozkır biyomunda farklı yoğunluktaki otlatma rejimlerinin vejetasyon yapısı ve fonksiyonel grupların 50 yıllık dinamikleri simüle edilmiştir. Akdeniz orman ve çalılıkları biyomunda farklı iklim değişikliği ve yangın sıklığı senaryolarının uzun vadeli (120 yıllık) etkileri araştırılmıştır. Karadeniz ılıman karışık orman biyomlarında da mevcut karışık orman dinamikleri ve tepe yangınlarının vejetasyon dinamikleri üzerindeki etkileri 120 yıllık simülasyonlarla analiz edilmiştir. İç Anadolu bozkır biyomunda orta yoğunlukta otlatmanın vejetasyonun stabilitesini ve fonksiyonel çeşitliliğini koruduğu; aşırı otlatmanın varlığı ve otlatmanın yokluğunun ise vejetasyonda uzun vadeli durum değişikliklerine yol açtığı saptanmıştır. Aşırı otlatma, dikenli ve dikensiz yarıçalılar ile çok yıllık geniş yapraklı otsu bitkilerin kaybına neden olmuş; çok yıllık buğdaygiller ve tek yıllıklar baskın hale gelmiştir. Akdeniz orman ve çalılıkları biyomunda 2. iklim değişikliği senaryosunda Quercus ve Pinus fonksiyonel gruplarının rekabet dinamiklerinin Pinus lehine güçlendiği sonucuyla karşılaşılmıştır. Yangın sonrası toparlanma yeteneği yüksek olan Erica ve Cistus gibi fonksiyonel grupların, artan kuraklık koşullarında bolluklarını artırdığı tespit edilmiştir. Karadeniz ılıman karışık orman biyomlarında tepe yangınları sonrasında geniş yapraklı ağaçların hızlı bir toparlanma göstererek baskın hale geldiği, iğne yapraklı ağaçların ise bolluklarının azaldığı gözlemlenmiştir. Bu çalışma, Anadolu'nun karasal biyomlarındaki vejetasyon dinamikleri üzerinde farklı iklim değişikliği senaryoları ve müdahale rejimlerinin etkilerini vejetasyon modellemesi yaklaşımıyla araştırmıştır. Bulgular, ekosistem yönetimi ve koruma stratejilerinin geliştirilmesine yönelik önemli bilgiler sağlamaktadır. Özellikle, iklim değişikliği ve ekolojik müdahalelerinin vejetasyon üzerindeki potansiyel etkilerini anlamak ve bu etkileri azaltmak için stratejiler geliştirmek adına önemli sorular sorulmuş ve yanıtlar bulunmuştur.

Bitki ekolojisiOrman ekolojisiPeyzaj ekolojisi
Anıl Bahar
Hacettepe University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Pistacia vera L. kabuklarının soya (Glicine max L.) nın büyüme ve gelişimine etkisi

Bu tez çalışmasında baklagiller familyasından olan soya dünyada en önemli endüstri bitkilerindendir. Soya farklı endüstri kolları için hammadde sağlamasının yanında, değişik şekillerde insan ve hayvan beslenmesinde önemli rol oynamaktadır. Soya ve soya yağı insana faydalı yağ asitlerini içermesinden dolayı şeker, koroner kalp ve damar sertliği gibi hastalıkları olan kişilere önerilmektedir. Soya bitkisinin ana vatanı uzak doğu iken ekonomik olması bakımından başka ülkelerde de yetiştirilmeye başlamış bir bitkidir. Bitkisel proteini yüksek, unundan ekmek yapılabilen, sütünden faydalanılabilen, yemeklik yağı olan endüstriyel bir bitkidir. Yukarıda bahsedilen bilgiler ışığında bu tez çalışmasında hormon etkisi yapan Pistacia vera L. yumuşak dış kabuklarının soya (Glicine max L.) bitkisinin yetiştirilmesi amaçlanmaktadır. Soya yağlı bir bitki olduğundan sıcaklık şartlarına adaptasyonu önemlidir. Daha önce tarafımızdan yapılan birçok araştırmada soyanın tolerans sınırı artırılmaya çalışılacaktır. Bu çalışmada ise önceki deneyimlerimize ve literatüre kazandırılan bilgiler ışığında ekonomik değeri olan soya bitkisinin bölgeye adaptasyonu akımından yetiştirilmesi için önemli bir çalışma olacaktır.

Tuba Tutuş
Harran University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Toplu beslenme sistemlerinde sürdürülebilir faaliyetler

Dünyada doğal kaynakların yoksunlaştığı, azaldığı ve giderek tükendiği göz önüne alındığında, gelecekteki nesillerin gıda, su, enerji gibi ihtiyaçlarının karşılanabilmesi için sürdürülebilir üretim, dağıtım, tüketim yapılması gerekmektedir. Dünyada gerçekleşen küresel ısınmayla beraber, artan çevre kirliliği ve nüfus artışı ile birlikte doğal kaynakların tüketimi hızlıca artmış bulunmaktadır. Su kaynaklarının kirletilmesi, tükenmesi, biyoçeşitliliğin azalması, karbon ayak izinin oluşumu ve sera gazlarının artışı ile beslenme bozukluklarının sonucu ile insanlarda kaygı oluşmaya başlamıştır. Bu seviyede gelecek kuşakları göz ardı etmemek gereklidir. Bunun sağlanması üreticiden tüketiciye kadar olan herkesin sorumluluğu altında olması gereken bir durumdur. Dikkat edilmediği takdirde doğal kaynaklarımız bize bile yetmeyecek duruma gelip artan nüfusa karşılık beslenme güçlüğü, güvenilir ve yeterli besin ihtiyacı karşılanamayacak durumlar yaşanacaktır. Toplu beslenme sistemlerinde karşılaşılan sürdürülebilir faaliyetler sürdürülebilir sistemin bir parçasıdır. Toplu beslenmenin yapıldığı kurumların sürdürülebilirliğe birçok yönden etkisi bulunmaktadır. Dolayısıyla bu derlemede ilk olarak sürdürülebilir sistemler araştırıldı, toplu beslenme sistemleri araştırıldı, ardından sürdürülebilir faaliyetlerin toplu beslenme sistemine etkisi incelendi. ANAHTAR KELİMELER: Sürdürülebilirlik, gıda güvencesi, su ayak izi, toplu beslenme, karbon ayak izi, sürdürülebilir gıda, sürdürülebilir sistem, gıda güvenliği, sera gazı, emisyon, gıda israfı, Akdeniz diyeti

Ecem Nur Billurcu Yücetepe
Harran University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
DoctorateOpen AccessEN

Epidemiological study of Pseudomonas aeruginosa using different molecular typing methods

Bu çalışmada kullanılan 225 adet P. aeruginosa izolatı Nisan 2015-Eylül 2015 tarihleri arasında Duhok ve Erbil / Irak'taki büyük hastaneden toplandı. Bunların 136'sı (% 60,4) erkeklerden, 89'u (% 39.6) kadınlardan izole edildi. Rasgele seçilen (Erbil ve Duhok bölgesi dahil her ilden 50) 100 adet P. aeruginosa izolatı antibiyotik duyarlılığı testine tabi tutuldu. Ticari kit kullanılarak çıkarılan genomik DNA konsantrasyonunun ortalaması 1.8 saflık ile 115.25 ng/μl, geleneksel yöntemle çıkarılan genomik DNA'nın ortalama konsantrasyonunun saflık değeri 1.6 saflık ile 1930.22 ng/μl bulundu. Tüm bu izolatların P. aeruginosa olduğu moleküler seviyede teyit edilmesi için tüm suşlarda 16srDNA loküsünün yaklaşık 956 bp'lik bir moleküler ağırlığa sahip olan tek bir bandını üreten genom başarıyla amplifiye edildi. Beş virülanla ilişkili genin (Opr-1, tox-A, ekzo-S, las-B ve nan-1) taranması sonucu bu izolatların onda birinin (% 10) herhangi bir test edilmiş virülans belirteçlerinden yoksun olduğunu ortaya koydu. Patojenite varlığı göstergesi için bir belirteç olarak oprI, diğer tüm virülans belirteçleri arasında izolatların 90'ında (% 90) en baskın belirteçti ve bunu takiben toks-A ve ekzo-S her ikisi de 86'sında (% 86) idi. las-B geninin yaygınlığı 82'inde (% 82) ve nan-1 35'inde (% 35) ile bulundu. Beş metalo β-laktamaz (MβL) geninin (Vim-1, imp1, spm-1, sim ve gim) saptanmasının sonuçları patojenite varlığının göstergesi olan Vim1, diğer tüm antibiyotik direnç belirteçleri arasında 46 (% 46) iken en baskın belirteç, bunu takiben imp1and spm-1 miktarları sırasıyla 45 (% 45) ve 35 (% 35) iken, sim geni miktarı 27 (% 27) ve gim 24 (% 24) bulundu. Genişletilmiş Spektrum β-laktamaz (ESβL) genlerini (oxa10, veb1 ve oxa2) içeren, patojenite belirteci olan oksa10 diğer tüm antibiyotik direnç göstergelerinin 91'ini (% 91), takip eden veb1 ve oksa2 sırasıyla 66(% 66) ve 36(% 36) olduğu belirlendi. P. aeruginosa izolatları (100) aynı zamanda iki ana kümeye atamak için ERIC-PCR parmak izi analizine tabi tutuldu. İzolatların % 92'si A Grubu ki; 46 izolat (% 46) alt grupA1'e aitti ve incelenen suşların 46'sı (% 46) alt grup A2 idi, grup B sadece %8'i temsil ederken 4'er (% 4) adet iki alt grupta oldukları belirlendi. Bu çalışmada da, P. aueroginosa klinik suşlarından onbeş izolat seçildi ve OprD porin kodlayan OPrD geni kullanılarak tek nükleotid polimorfizmlerine (TNPs) tabi tutuldu ve kullanılan P. aureoginosa Str.PA12 (erişim numarası KJ482587.1) ile karşılaştırıldı. Bir referans suş olarak. OPrD geninin tüm sıralı fragmanının % 3.77'sini muhafaza eden.19 polimorfik bölgede on dokuz nokta mutasyon ikamesinin (TNP) olduğu gözlemlendi. Bunlardan altısı (6/19) transversiyon tipi muhasebe % 31.57 iken, on üçü % 68.42 (13/19) geçiş idi. Transversiyon mutasyonu nedeniyle 328/503 bölgesinde sadece bir tane SNP sadece amino asit değişikliği (sens mutasyonu), diğer tüm mutasyonlar sessiz yer değiştirmelerle sonuçlandı. Dört allelotip tespit edildi. Dokuz suşun aynı amino asit değiştirmelerini G328C'yi (Val 110 Lucien) paylaştığı ortaya çıkarıldı. Çalışılan suşların dendogram analizi, klinik soyların iki ana küme halinde sınıflandırıldığını ortaya koydu; ilk küme iki alt gruba ayrıldı; (P. aureoginosa suşları1, 3, 4, 8, 13 ve 14); (P. aureoginosa suşları 2 ve 12); diğer küme aynı zamanda iki alt gruba (P. aureoginosa suşlar 5 ve 15) ve (P. aureoginosa 6,7, 9,10 ve P. aureoginosa 11) ayrılmıştır. Çalışma izolatlarının yaklaşık 53.3'ü referans suş P. aureoginosa Str.PA12 ile ayrılırken, suşların 46.6'sı diğer küme ile görevlendirildi

Marwan Khalıl Qader
Van Yüzüncü Yıl Üniversity · Institute of Graduate Studies in Science
2018
00
DoctorateOpen AccessTR

Bazı Bombus Latreille, 1802 (Hymenoptera: Apidae) türleri üzerinde sistematik ve transkriptom çalışmaları

Kimyasal uyarıların algılanması böceklerin yaşam döngüsü boyunca besin bulma, üreme ve predatörlerden kaçınma gibi hayati kararlarda rol oynamaktadır. Koku alma duyusu, sınırsız kimyasal bilgi spektrumundaki hassas ayrım gücü ve yorumu, böceklerin hayatta kalmalarında doğrudan katkıda bulunan çeşitli davranışsal kararları etkilemektedir. Böcekler esas olarak antenlerinde bulunan koku alma duyu nöronları aracılığı ile uçucu molekülleri tanımlarlar. Bu süreçte kemosensör ailelerden koku reseptörleri (OR), tat/temas reseptörleri (GR), iyonotropik reseptörler (IR), koku bağlayıcı proteinler (OBP), kemosensör proteinler (CSP) ve duyusal nöron membran proteinlerinin (SNMP) katılımı gereklidir. Bombus cinsi içerisinde türlerin dil uzunlukları; kısa, orta ve uzun olmak üzere üç grupta incelenmektedir. Dil uzunluğu besin tercihini dolayısıyla beslenme mekanizmasını etkileyen faktörlerden birisidir. Bu çalışma kapsamında besin tercihlerinde rol oynayan kemosensör gen ailelerindeki ifade farklılaşmasını belirlemek amacıyla, kısa-dilli B. (Kallobombus) soroeensis ve uzun-dilli B. (Subterraneobombus) fragrans işçi bireylerinin antenlerinde de novo transkriptom inşası gerçekleştirilmiştir. Referans temelli biyoinformatik yaklaşımlar ile birlikte B. soroeensis anten transkriptomunda 96 OR, 9 GR, 17 IR, 11 OBP, 5 CSP ve 1 SNMP; B. fragrans anten transkriptomunda ise 107 OR, 9 GR, 18 IR, 10 OBP, 5 CSP ve 2 SNMP geninin ifadesi tespit edilmiştir. Kemosensör gen ailelerinin Bombus cinsi filogenisi inşa edilmiş ve her bir gen ailesinde seçici baskılar belirlenmiştir. Karşılaştırmalı analizler sonucunda B. soroeensis ve B. fragrans anteninde OR, GR, IR, OBP ve CSP ifadelerinde türe özgü ligand duyarlılıklarındaki farklılaşmalar ortaya konmuştur.

AntenHymenopteraTranskriptomlar
Burcu Daşer Özgişi
Hacettepe University · Institute of Graduate Studies
2022
00
Master'sOpen AccessTR

Anadolu bozkır bitkilerinin fonksiyonel karakter örüntüleri

Bozkırlar, Anadolu'nun büyük bir kısmında yayılış gösteren, genellikle kuraklığa uyarlanmış, kısa boylu çok yıllık bitkilerin yetiştiği bir vejetasyondur. Anadolu Bozkırlarının bulunduğu coğrafya, İran-Anadolu biyoçeşitlilik sıcak bölgesi ile çakışmaktadır ve sahip olduğu topografik ve iklimsel çeşitlilik nedeniyle büyük bir tür çeşitliliğine ve endemizme sahiptir. Son yıllarda vejetasyon çalışmalarında sıklıkla kullanılan fonksiyonel karakter yaklaşımı ekolojik ve evrimsel biyolojik araştırmalarda ve ekosistemlerin dinamiklerinin anlaşılmasında bilim insanlarına önemli kolaylıklar sağlamaktadır. Ekolojik araştırmalarda fonksiyonel karakter yaklaşımının kullanılmaya başlanması ile bitki fonksiyonel karakterlerini içeren veri tabanlarına olan ihtiyaç artmıştır. Literatürde Anadolu Bozkırı bitkilerinin fonksiyonel karakter örüntüleri ile ilgili önemli bir boşluk bulunmaktadır. Bu çalışmada, bu boşluğu gidermek ve gelecekte yapılacak çalışmalara kaynaklık etmesi için Davis'in Türkiye ve Doğu Ege Adaları Florası adlı kitabından yararlanarak Anadolu bozkır bitkilerinin fonksiyonel karakter bilgilerini içeren bir veri tabanı oluşturulması amaçlanmıştır. Flora kitabından elde edilen boy, büyüme formu, dikenlilik, meyve tipi, yaprak şekli ve alanı gibi bitkilerin yaşam öyküleri hakkında bilgi verebilecek karakterler derlenmiş ve 75 familya, 584 cins ve 3198 taksona ait fonksiyonel karakter kaydı içeren bir veri tabanı oluşturulmuştur. Veri tabanı kullanılarak yapılan analizler sonucunda bozkırda yetişen bitki türlerinin ortalama 59 cm boyunda, genellikle çok yıllık otsu büyüme formunda, klonlanabilen, kuru meyve tipine sahip, çoğunlukla sarı ve beyaz renkli çiçekleri olan bitkilerden oluştuğu görülmüştür. Bozkır bitkilerinin karakter yapılarının şekillenmesinde etkili olan otlatma gibi müdahalelere karşı çok sayıda bitkinin diken yapıları geliştirdikleri görülmüştür. Yapılan bu çalışma ile bozkır bitkilerinin fonksiyonel karakter yapısı eldeki veriler ışığında ortaya konmuştur. Veri tabanının geliştirilmesi ile daha kapsamlı çalışmalar yapılabilir. Bu açıdan Anadolu bozkırlarının araştırılması için yeni bir bakış açısı ortaya konmuş ve literatürdeki boşluklar giderilmeye çalışılmıştır.

Cansu Ülgen
Hacettepe University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Tohum çimlenme hızının ekolojik önemi ve farklı çimlenme hızı hesaplama yöntemlerinin karşılaştırılması

Akdeniz havzasının coğrafi konumu, iklim tipi ve kendi içindeki değişkenliği, insan etkisi, yangının yaygın bir etmen olması ve bitki çeşitliliği bölgeyi bitki ekolojisi çalışmaları için ideal bir alan yapmaktadır. Bu tez çalışmasında, Akdeniz havzasında yapılmış olan çalışmaların bulguları ve verileri kullanılarak çimlenme hızı verileri içeren bir veri tabanı oluşturulmuştur. Bu veri tabanı kullanılarak çimlenme hızının sıcaklık şoku ve duman uygulamaları ile inkübasyon sıcaklığından nasıl etkilendiği incelenmiştir. Bitkilerin büyüme şekli, sürgün verme yeteneği ve familyasının çimlenme hızı üzerindeki etkileri de çalışma kapsamında araştırılmıştır. Çalışmanın sonucunda, büyüme şeklinin Akdeniz Havzası bitkilerinde çimlenme hızının önemli bir belirleyicisi olduğu ve tek yıllık bitkilerin çok yıllık otsu ve odunsu türlere göre daha hızlı çimlendiği bulunmuştur. Büyüme şekli ve sürgün verme yeteneği birlikte incelendiğinde sıcaklık şokunun çimlenme hızı üzerinde bir etkisi bulunmazken, farklı familyalarda farklı eğilimler gözlenmiştir. Odunsu türlerde ve sürgün vermeyen türlerde farklı duman derişimleri sonrasında ve farklı inkübasyon sıcaklıklarında farklı çimlenme hızı değerleri elde edilmiştir. İnkübasyon sıcaklığındaki değişiklikler, bazı familyalarda çimlenme hızında değişikliğe yol açmıştır. Çimlenme hızı hesapları incelendiğinde ise MGT (ortalama çimlenme zamanı) hesabının T50'ye (deney süresince çimlenen en yüksek tohum sayısının yarısının çimlenmesine kadar geçen süre) göre daha yüksek ortalama değerler sunduğu ve T50 hesaplamasının verideki değişkenliği daha iyi açıkladığı görülmüştür. Bu çalışma, Akdeniz havzası için ilk kez oluşturulmuş bir çimlenme hızı veri tabanı içermesi nedeniyle önemlidir. Çalışmadan elde edilen sonuçlar, bitkilerde çimlenme hızının hangi çevresel faktörler tarafından şekillendirildiğini ve bitki fonksiyonel gruplarının çimlenme hızında görülen türler arası farklılıkları ne ölçüde açıklayabildiğini ortaya koymuştur. Ayrıca, tez sonucunda iki farklı çimlenme hızı hesabının karşılaştırılması mevcut veri seti ile yapılarak, hangisinin daha kullanışlı olabileceğine dair literatüre katkı sağlanmıştır. Bu tez çalışması, çimlenme hızının Akdeniz Havzasındaki yangın sonrası çimlenme dinamiklerinin de önemli bir bileşeni olduğunu göstermiştir.

Cihan Ünal Değirmenci
Hacettepe University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Denizel türevli filamentöz fungus suşlarının ksilanaz üretim kapasitelerinin belirlenmesi

Genel olarak, birçok endüstriyel enzim karasal organizmalardan elde edilmektedir. Bununla birlikte, dünya yüzeyinin %70'ini kaplayan okyanusların içerdiği tuzluluk, yüksek basınç, düşük sıcaklık ve özel ışık koşulları, denizel mikroorganizmalar ve karasal türlerinden üretilen enzimler arasında önemli farklılıklar oluşturmaktadır. Karasal çevre ile karşılaştırıldığında, denizel çevre denizel mikroorganizmalara eşsiz genetik yapı ve yaşama alanı sağlamaktadır. Bu yüzden, denizel koşullara adapte olmuş fungus örneklerinden biyoteknolojide kullanılabilecek enzimlerin elde edilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmada, Ege ve Akdeniz Bölgesi'nden toplanan farklı sünger ve sediment örneklerinden izole edilmiş denizel türevli fungus izolatları ksilanaz enzimi üretme açısından taranmıştır. Toplamda 108 denizel türevli fungus izolattan 81 tanesinin (%75) tarama besiyerinde ksilanaz ürettiği belirlenmiştir. Tarama sonucunda en yüksek ksilanaz aktivitesine sahip olduğu belirlenen 4 izolatın (06SK019, 08SK014, 08ÇK001 ve 08SK016) ksilanaz üretimleri araştırılarak izolatların fermentasyon sonucu ürettikleri protein miktarı, enzim aktivitesi ve spesifik aktiviteleri hesaplanmış ve en iyi aktivite gösteren izolat Trichoderma pleuroticola 08ÇK001 olarak tespit edilmiştir. 08ÇK001 izolatı ile toplam hacim 1250 ml olacak şekilde fermentasyon yapılmış ve enzim amonyum sülfat çöktürmesi ve diyaliz ile kısmi enzim saflaştırılması gerçekleştirilmiştir. Diyaliz işleminden sonra ksilanaz enzimi 1195.5 U/mg spesifik aktivite ve %40.3 verim ile 2.3 kat saflaştırılmıştır. Enzimin optimum sıcaklığı 50°C, optimum pH'sı da 5.0 olarak belirlenmiştir. Enzim pH 5.0'de +4°C'de 1 saat boyunca aktivitesinin %53'ünü korurken, 50°'de 15 dakikalık inkübasyondan sonra aktivitesinin %18.1'ini koruyabilmiştir. K+, Ba+2 , Na+, β-merkaptoetanol, Triton X-100 ve toluen enzim aktivitesini arttırdığı, Fe+2, Ca+2, Co+2, Mn+2, PMFS, hekzan, etanol ve izoamilalkolün enzim aktivitesini azalttığı gözlemlenmiştir. Bu çalışma ile denizel türevli Trichoderma pleuroticola 08ÇK001 izolatından ksilanaz enzimi ksımen saflaştırılarak karakterize edilmiş olup, optimum pH ve sıcaklık değerleri ile inhibitör ve metal iyonlarına karşı gösterdiği direnç nedeniyle enzimin gıda ve hayvan yem endüstrisinde kullanım potansiyeline sahip olduğu düşünülmektedir.

Melih Niyazi Korkmaz
Ege University · Institute of Graduate Studies in Science
2016
00
Master'sOpen AccessTR

Sideritis perfoliata ve Thymbra spicata var.spicata ekstrakları kullanılarak yeşil sentez yöntemiyle MgO nanoparçacık üretilmesi ve antibakteriyel özelliklerinin araştırılması

Bu tez kapsamında, Osmaniye ili Kadirli ilçesinden toplanan Sideritis perfoliata ve Thymbra spicata var spicata bitkilerinin esktrakları kullanılarak yeşil sentez yöntemiyle MgO nanoparçacıkları üretilmiş ve üretilen bu nanoparçacıkların karakterizasyonu XRD ve SEM analizleriyle yapılmıştır. Bununla birlikte elde edilen nanoparçacıkların antibakteriyel aktivetleri farklı suşlar (Enterococcus faecalis ATCC 49452, Yersinia enterocolitica ATCC 27729, Escherichia coli, Staphylococcus aureus NCTC10788, Pseudomonas aeruginosa ATCC 9070, Acinetobacter baumannii ATCC BA1609) üzerinde araştırılmıştır. XRD sonuçları Üretilen MgO nanoparçacıklarının polikristalin kübik yapısının oluşumunu ortaya koymaktadır. XRD deseninde başka hiçbir safsızlık fazına rastlanmamıştır. Bununla birlikte, hem Sideritis ekstraktı ile hazırlanan numuneler hem de Thymra ekstraktı ile hazırlanan numuneler 'in SEM görüntüleri pürüzsüz yüzeylere sahip neredeyse küresel ya da hilal benzeri bir şekil sergilediği tespit edilmiştir. Ayrıca her iki bitki ekstraktı kullanılarak yeşil sentez yöntemiyle üretilen MgO nanoparçacıkların test edilen suşlar üzerinde farklı inhibisyon zonları oluşturarak etki gösterdiği belirlenmiştir

Çağrı Çot
Osmaniye Korkut Ata University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Barents denizinde bulunan mikroplastik yüzeylerindekibakteriyal çeşitliliğin ve biyodegradasyon derecelerininbelirlenmesi

Bu tez çalışmasında, Barents Denizi'ndeki mikroplastiklerin (MP) yüzeyinde yaşayan bakteriyel çeşitliliğin belirlenmesi ve bu bakterilerin MP'ler ile polietilen (PE) polimerine yönelik biyodegradasyon süreçlerinin detaylı bir şekilde incelenmesi amaçlanmıştır. Temmuz 2023-Ağustos 2023 tarihleri arasında Barents Denizi'nde 20 farklı istasyondan, manta trol ağı ile MP'ler toplanmıştır. İzole edilmiş MP'leri karakterize etmek için optik floresan mikroskopi ve stereomikroskop kullanılmıştır. MP yüzeyinden, bakteriyal tanılama için morfolojik ve moleküler analizler gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bakteri izolatlarının hem ön tarama hem biyodegradasyon çalışmaları gerçekleştirilmiştir. Barents Denizi'nde en yaygın MP türünün sentetik lifler olduğu belirlenmiştir. İzole edilen bakterilerin çeşitliliği oldukça yüksek bulunmuş ve bu bakterilerin MP yüzeylerinde biyodegradasyon süreçlerinde aktif rol oynadığı tespit edilmiştir. Elde edilen veriler, bölgeye özgü yeni türlerin keşfedilmesini sağlamış ve biyodegradasyon kapasitesine sahip bakterilerin saklanarak koruma altına alınmasına olanak tanımıştır. Fourier Dönüşümlü Kızılötesi Spektroskopisi (FTIR) ve Taramalı Elektron Mikroskobu (SEM) analizleriyle MPlerin fiziksel ve kimyasal özellikleri detaylı şekilde tanımlanmıştır. Çalışma sonucunda, çeşitli bakteri gruplarının MP yüzeyinde bulunduğu ve ön çalışması yapılan bakteri izolatlarının PE'yi ve bölgeden izole edilen fibril yapıdaki MP'leri degrade ettiği tespit edilmiştir. Çalışmada PE biyodegradasyonu için, Acinetobacter radioresistens, Psychrobacter pulmonis, Staphylococcus hominis, Bacillus pacificus, Bacillus pumilus1, Kocuria polaris, Exiguobacterium alkaliphilum, Bacillus pumilus2, Micrococcus luteus, Planococcus rifietoensis olarak 10 farklı bakteri suşu bildirilirken, MP biyodegradasyonu için, Acinetobacter radioresistens, Staphylococcus hominis, Bacillus pumilus olmak üzere üç farklı bakteri suşu bildirilmiştir.

FTIRMikroplastikMikroskopi-elektron taramalı+1
Kerem Can Tunç
Aydın Adnan Menderes University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Kombucha kültürü ile mikrobiyal selüloz üretimi, karakterizasyonu ve optimizasyonu

Bu çalışmada, simbiyotik bir mikroorganizma topluluğu olan kombucha kültürü kullanılarak mikrobiyal selüloz (MS) üretimi gerçekleştirilmiş, elde edilen ürünün karakterizasyonu yapılmış ve üretim koşulları optimize edilmiştir. Kombucha kültürü, çay ve şeker içeren steril bir ortamda statik fermantasyon koşullarında 14 gün süreyle inkübe edilmiştir. Fermentasyon sonunda yüzeyde oluşan mikrobiyal selüloz tabakası saflaştırılarak analizlere hazırlanmıştır. Farklı karbon kaynakları (sükroz, glukoz, mannitol) ve pH değerleri (3.0, 4.0, 5.0, 6.0, 7.0) üretim verimliliği üzerinde değerlendirilmiş ve optimum üretim koşulları belirlenmiştir. En yüksek verim glukoz içeren ve pH 5.0'de yürütülen fermentasyonlarda elde edilmiştir. Karakterizasyon çalışmaları kapsamında FTIR, SEM, XRD, DTA ve TGA analizleri yapılmıştır. Analiz sonuçları, üretilen mikrobiyal selülozun yapısal bütünlüğünü, kristalliğini ve termal dayanıklılığını doğrulamıştır. Bu sonuçlar, kombucha kültürünün mikrobiyal selüloz üretiminde etkili bir biyolojik ajan olduğunu ve üretim veriminin çevresel koşulların optimizasyonu ile artırılabileceğini göstermektedir. Ayrıca, elde edilen mikrobiyal selülozun yapısal özellikleri, ileri düzey biyomalzeme uygulamaları için umut vadetmektedir.

Pınar Tazegül
İnönü University · Institute of Graduate Studies in Science
2025
00
Master'sOpen AccessTR

Bazı rutenyum bileşiklerinin mutajenik aktivitelerinin Ames testi ile araştırılması

Bu çalışmada, 6 ayrı rutenyum türevinin ve cisplatinin mutajenik etkilerinin Ames/Salmonella testi ile belirlenmesi ele alınmıştır. Deneyde Salmonella typhimurium'un TA98 ve TA100 suşları kullanılmıştır. TA98 suşunda çerçeve kayması, TA100 suşunda nokta mutasyonu vardır. TA98 suşu için spontan koloni sayısı 20-50, TA100 suşu için ise 125-200 kolonidir. Pozitif kontrol olarak TA100 suşuna sodyum azid, TA98 suşuna 4_nitro_o_fenilendiamin uygulanmıştır. Salmonella typhimurium'un TA98 ve TA100 bakteri suşlarının genotip kontrolleri yapılmıştır. 6 ayrı rutenyum türevinin ve cisplatinin sitotoksik etkileri saptanarak toksik olan ve toksik olmayan dozlar belirlenmiştir. TA98 ve TA100 suşlarına uygulanan 6 ayrı rutenyum türevinin ve cisplatinin gösterdiği mutajenik etkiler doza bağlı cevap eğrisi şeklinde grafik oluşturularak gösterilmiştir. Grafiklerden elde edilen bulgulara göre TA98 ve TA100 suşları için 6 ayrı rutenyum türevinin ve cisplatinin mutajenik etkileri karşılaştırılarak sunulmuştur.

Elif Ergin
Anadolu University · Institute of Graduate Studies in Science
2009
00
Master'sOpen AccessTR

Cistus laurifolius bitkisinin allelopatik etkisi ve agroekosistemlerde biyoherbisit olarak ekolojik önemi

Bu tezde, Cistus laurifolius bitkisinin Pinus nigra (Karaçam) orman ekosisteminde yangına karşı geliştirdiği uyumsal mekanizmalar ve süksesyonel kademelerdeki dominant etkisinden sorumlu allelopatik özelliğinden yararlanılarak biyoherbisit olarak kullanılma potansiyeli ele alınmıştır. Bu amaçla ilk aşamada, populasyon dinamiği büyük ölçüde yangına bağımlı olan C. laurifolius bitkisinin çimlenmesi üzerindeki yangın sırasında oluşan yüksek sıcaklıkların rolü incelenmiştir. Yangın sonrası süksesyonel rolünü açıklamaya çalıştığımız bitkinin çimlenmesi için optimum sıcaklığın 100 °C olduğu tespit edilmiştir. Allelopatik etkisi ve yüksek sıcaklarda çimlenme başarısının süksesyonel kademelerde sağladığı avantaja rağmen C. laurifolius, karaçam orman ekosisteminin klimaks birliği değildir. Bu bağlamda P. nigra bitkisinin refakatçisi olarak değerlendirilen C. laurifolius bitkisinin hem kendi tohumları hem de P. nigra tohumları üzerindeki allelopatik etkisi araştırılmıştır. P. nigra tohumları üzerinde allelopatik etki gözlenmezken, bitkinin kendi tohumları üzerinde artan populasyon yoğunluğuyla toprakta biriken allelokimyasal miktarı ile ilişkili bir ototoksik etkisinin bulunduğu tespit edilmiştir. İkinci aşamada, sentetik herbisitlerin insan ve ekosistem üzerinde yarattığı tehditler yönünde oluşan toplumsal farkındalık ve bilim insanlarının tarımsal üretimin sürdürülebilirliğini sağlamak için ekolojik yaklaşımlara yönelmesi dikkate alınarak, C. laurifolius bitkisinin biyoherbisit olarak kullanılma potansiyeli ele alınmıştır. Bu amaçla C. laurifolius bitkisinden elde edilen ekstraktın biyoherbisit etkisi, dört tarla yabancı ot tohumu (Amaranthus retroflexus, Melilotus alba, Rumex crispus ve Papaver rhoeas) ve buğday (Triticum aestivum) kültür bitkisinin tohumları üzerinde test edilmiştir. C. laurifolius bitkisinden elde edilen ekstrakt A. retroflexus tohumlarının çimlenmesi tamamen, P. rhoeas tohumlarının çimlenmesini büyük oranda inhibe ederken diğer bitkilerin tohumlarının çimlenme miktarlarında önemli bir değişim yaratmamıştır. Anahtar Kelimeler: Allelopati, Biyoherbisit, Cistus laurifolius, Süksesyon

Cistus laurifolius L.
Elmas Kılıçgil
Anadolu University · Institute of Graduate Studies in Science
2014
00
DoctorateOpen AccessTR

Ham derilerden izole edilen halofilik arkelerin hidrolitik enzim kapasitelerinin belirlenmesi, fenotipik ve filogenetik olarak tanımlanması

ÖZETBu araştırmada tuzla konservelenmiş ham deri örneklerinden aşırı halofilik arkelerin izolasyonu, hidrolitik enzim kapasitelerinin belirlenmesi, fenotipik ve moleküler yöntemler kullanılarak tanımlanması amaçlanmıştır.Çalışma materyali olarak 8 farklı kaynaktan temin edilen yerli ve yabancı tuzlanmış ham deri örnekleri kullanılmıştır. Bu örneklerden 186 adet aşırı halofilik mikroorganizma izole edilmiştir. Bu izolatlara bazı biyokimyasal, antibiyotik duyarlılık, pH, NaCl, sıcaklık toleransları ile nitel ve nicel hidrolitik enzim testleri uygulanmıştır.İzolatların %100'ü basitrasin ve novobiosin antibiyotiklerine karşı duyarlı bulunmuştur. Nitel enzim aktivitesi sonuçlarına göre 23 izolatın (% 12) kazeinaz, 106 izolatın (% 57) jelatinaz, 21 izolatın (% 11) amilaz, 65 izolatın (% 35) esteraz, 33 izolatın (% 18) lipaz aktivitesi gösterdiği tespit edilmiştir. Nitel enzim aktivitesi gösteren bazı izolatların kazeinaz, keratinaz, kollajenaz, esteraz ve lipaz enzim aktiviteleri nicel olarak ölçülmüştür. Bu izolatlardan 150 numaralı izolatın 9.2 U/ml kazeinaz, 0.6 U/ml keratinaz ve 1.7 U/ml kollajenaz, 140 numaralı izolatın 51 U/ml esteraz, 505 numaralı izolatın 33.8 U/ml lipaz aktivite değerleri ile diğer izolatlardan daha yüksek aktivite gösterdiği tespit edilmiştir.Çalışmamızda fenotipik araştırma bulguları dikkate alınarak 186 izolattan 34 izolat seçilmiş ve 16S rRNA dizi analizi ile tanımlamaları yapılmıştır. Bu sonuçlara göre 10 izolat Natrialba aegyptia 40, 5 izolat Halococcus thailandensis, 4 izolat Natrinema pallidum R-fish, 2 izolat Halococcus dombrowskii H4, 2 izolat Halovivax asiaticus, ve 1'er izolat Halovivax sp. E107, Halococcus morrhua, Uncultured haloarchaeon clone YA32, Natronococcus sp. F30AI, Halorubrum sp. CH3, Halomicrobium zhouii, Natronococcus jeotgali, Haloterrigena thermotolerans Z4, Halococcus qingdaonensis, Natrinema versiforme XF10, Halobacterium noricense A1 olmak üzere toplam 34 aşırı halofilik arke tanımlanmıştır. Araştırmamızda 8 deri örneğinden 6'sında Natrialba aegyptia 40 türünün tespit edilmesi bu türün deri örneklerinde yaygın olarak bulunduğunu göstermiştir.Sonuç olarak araştırmamızda 34 izolattan 16 farklı aşırı halofilik arke straini tanımlanmıştır. Bunlardan iki strain daha önceki çalışmalarda tuzlanmış ham derilerden elde edilmiş olup geriye kalan 14 strain çalışmamızda tuzlanmış ham derilerde ilk kez tanımlanmıştır. Araştırma sonuçlarının bundan sonra yapılacak çalışmalara ve deri endüstrisinin mikrobiyal problemlerinin çözümlenmesine katkı sağlayacağı düşünülmektedir.Anahtar kelimeler: Tuzlanmış Ham Deri, Aşırı Halofilik Arke, Proteaz, Keratinaz, Kollajenaz, Lipaz, Esteraz, 16S rRNA dizi analizi.

EsterazlarKeratinazLipazlar
Sadi Turgut Bilgi
Çanakkale Onsekiz Mart University · Institute of Graduate Studies in Science
2012
00
DoctorateOpen AccessTR

Streptozotosin (STZ) ile diyabet yapılmış sıçanların deri yaraları üzerine Equisetum arvense bitki merheminin etkilerinin incelenmesi

Bu araştırma, STZ ile diyabet yapılmış ve diyabet yapılmamış normal sıçanların sırtlarında meydana getirilen deri yaralanmaları üzerine Equisetum arvense bitki merheminin makroskobik ve mikroskobik etkilerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır.Bu çalışmada, 3 ? 4 aylık, 180 ? 240 g ağırlığında 112 erkek Wistar -Albino sıçan kullanılmıştır. Her grup 14 adet sıçandan oluşturulmuş 4 kontrol, 4 deneme olmak üzere toplam 8 grup halinde deneye alınmıştır. Diyabet, Wistar -Albino sıçanlara intra peritonal olarak tek doz STZ (65 mg/kğ) verilmesiyle oluşturuldu. STZ'nin verilmesinden 2 gün sonra açlık kan şekerler 200 mğ/dl ve üzeri ölçülen sıçanlar diyabet kabul edilip çalışmaya dahil edildi. Sıçanların sırtlarında 1.5 cm çapında yara oluşturulup üzerine 7 ? 14 gün boyunca kontrol grupları hariç E. arvense bitki merhem dozları (%5 - %10) sürülmüştür. Deneye alınan gruplarda 7. ve 14. günlerde, makroskobik ve mikroskobik ölçümler ile istatistiksel değerlendirmeler yapılmıştır. Deneyler sonucunda gruplar arasında en iyi makroskobik iyileşmenin 14. gün sonunda normal % 10' luk E. arvense bitki merhemi uygulanan grupta % 99.96 olarak saptanmıştır. Mikroskobik ölçümlerde ise, en iyi dermal ve epidermal rejenerasyonun, anjiogenezisin ve bağ dokusu proliferasyonu kalınlığı artışının 14. gün sonunda % 10'luk E. arvense bitki merhemi uygulanan gruplarda olduğu belirlenmiştir.E. arvense bitki merhemleri uygulanan hem diyabetik hem kontrol gruplarının mikroskobik ve makroskobik sonuçları uygulama yapılmayan gruplara göre daha iyi sonuçlar göstermiştir.

Yusuf Özay
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2008
00
Master'sOpen AccessTR

Diyabetli hastalarda karaciğer fonksiyon testlerinin değerlendirilmesi

Dünyada ve ülkemizde insidansı gün geçtikçe artmaya devam eden Diabetes mellitus tüm dünyada en sık rastlanan endokrin hastalık olup vücudun çeşitli organ ve sistemlerinde hasarlar, fonksiyonel kusurlar ve yetersizlikler ile seyreder. Uzun süreli ve iyi regüle olmayan Diabetes mellitus'lu hastalarda karaciğer fonksiyon testi anormalliklerine sık rastlanmaktadır. Serum transaminaz testlerindeki anormalliğin en sık nedeni olan karaciğer yağlanması diyabetlilerde çoğunlukla gözlenen bir karaciğer komplikasyonudur. Bununla birlikte diyabetli hastalarda kronik hepatit ve siroz gibi daha ciddi durumlar da ortaya çıkabilmektedir. Bu nedenle karaciğer fonksiyon testleri bozuk bulunan diyabetlilerde karaciğer yağlanması dışındaki diğer nedenlerin, özellikle viral belirteçlerin araştırılması gereklidir.Çalışmamıza 60 hasta (kan glikoz düzeyi > 110 mg/dl, 207,3 ± 98,48) ile kan glikoz düzeyi normal (70 < 110 mg/dl, 89,41 ± 9,24) seviyede olan 31 sağlıklı vakadan açlık kan örneklerini aldık. Bu kan örneklerinden her iki grubumuzda ALT, AST, ALP, LDH, GGT, Total Bilirubin ve Direkt Bilirubin analizlerini gerçekleştirdik. AKŞ; (p < 0,0001), ALP ve LDH (p < 0,005), ALT, AST ve GGT; (p < 0,05) düzeyleri istatistiki açıdan önemli derecede yüksek bulunurken, Total bilirubin ve Direkt bilirubin düzeylerinde kontrol grubumuza göre artış olmakla birlikte istatistiki açıdan bir önemlilik (p > 0,05) tespit edilemedi. Yine yapmış olduğumuz korelasyon hesaplamasında hasta grubumuza ait hiçbir parametremiz arasında istatistiki açıdan bir önemlilik tespit edilememiştir.Anahtar kelimeler: ALP , ALT, AST, Diabetes mellitus, Direkt bilirubin, GGT, LDH, Total bilirubin

Alanin transaminazAlkalen fosfatazAspartat aminotransferaz+3
Cemali Yıldız
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2010
00
DoctorateOpen AccessTR

Emet çayı su, sediment ve bazı balık türlerinde ağır metal birikimlerinin araştırılması

Emet Çayı Havzası, Türkiye'nin en önemli nehir sistemlerinden biridir ve Emet Çayı Uluabat Gölü'nü (Ramsar Alanı) besleyen en önemli iki akarsudan biridir. Havzanın jeolojik yapısına ek olarak, yürütülen madencilik faaliyetleri, tarımsal ve endüstriyel faaliyetler ve evsel atıklar sistem üzerinde yoğun bir kirlilik baskısı oluşturmaktadır. Bu çalışmada, biri Kınık Çayı üzerinde, biri Dursunbey Çayı üzerinde ve altısı Emet Çayı üzerinde olmak üzere Emet Çayı Havzası'nda belirlenen toplam sekiz istasyondan mevsimsel olarak su, sediment ve balık (Squalius cii, (Richardson, 1857), Capoeta tinca, (Heckel, 1843) ve Barbus oligolepis, Battalgil, 1941) örnekleri toplanmıştır. Bölgenin su kalitesinin belirlenmesi için bazı limnolojik parametreler (çözünmüş oksijen, % oksijen doygunluğu, sıcaklık, pH, tuzluluk, iletkenlik, nitrat, nitrit, amonyum, sülfat, fosfat, KOİ, BOİ, toplam klor ve CaCO3) ve sistemin inorganik yükünün belirlenmesi için abiyotik ve biyotik öğelerinde bazı element (Ca, K, Mg, Na, Ni, Zn, As, B, Cd, Cu, Mn, Pb, Ag, Cr ve Hg) akümülasyonları araştırılmıştır. Elde edilen veriler istatistiki olarak değerlendirilmiş ve çeşitli ulusal ve uluslararası kuruluşlar tarafından bildirilen limit değerler ile karşılaştırılmıştır. Havzanın önemli miktarda organik ve inorganik kirliliğe maruz kaldığı, bu kirliliğin sadece akuatik sistemi değil bölge halkı sağlığınıda tehdit ettiği tespit edilmiştir.

Ağır metallerBiyobirikimCapoeta tinca+4
Cem Tokatlı
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2012
00
Master'sOpen AccessTR

Sıçan mesane'si düz kası kasılma-gevşeme yanıtları üzerine ammonium pyrrolidine dithiocarbamate, SG-BENZ, caffeic acid phenil ester, atorvastatin kalsiyum'un etkileri

Mesanenin idrarın depolanması ve boşaltılması olmak üzere iki fonksiyonu mevcuttur. İdrarın depolanmasında işlevsel bir sfinkter, boşaltılmasında ise düz kas liflerinin yaptığı bir ağ şeklinde olan işlevsel bir detrüsor gerekmektedir. Detrüsör kasıldığında mesane içi basınç artar ve mesane boşalır, gevşediğinde ise mesane içi basınç azalır ve idrar depolanır. Mesane dolumu sırasında doluluk hissi, mesane duvarının kas tabakaları içinde yerleşmiş reseptörler tarafından algılanmakta ve getirici sinirlerle iletilmektedir. Bu reseptörlerden α adrenerjik ve kolinerjik reseptörler kasılmada, β adrenerjik reseptörler ise gevşemede rol oynar. Bazı hastalıkların reseptörleri ve sinir sistemini etkileyerek nörojenik alt üriner sistem disfonksiyonlarına yol açtığını ve tedavi için kullanılan ilaçların tam olarak olmasa da nörojenik alt üriner disfonksiyonlarında aşırı aktif mesane, az aktif mesane durumlarına etkileri bildiren literatürler ışığında asetilkolin ile prekontrakte mesane düz kaslarında sg-benz, atorvastatin,cape, pyrolidin uygulanarak mesane düz kaslarında nasıl cevaplar verdiği araştırılmıştır. Çalışma 4 grupta gerçekleştirilmiştir. Cape, atorvastatin kalsiyum, pyrrolidine ile sg-benz gruplar ve her grupta yaklaşık 10 hayvan olmak üzere toplam 40 hayvan ile çalışılmıştır. Deneyde kullanılacak olan sıçan tartıldıktan sonra servikal dislokasyonla öldürülüp orta median hattan insizyon açılarak mesanenin üreter girişlerinde kalan gövde kısmı çıkarılmıştır. İzole mesaneler Krebs-Henseleit solüsyonunun içerisinde izole organ banyosuna monte edilmiştir. KCl ile organların canlılığı test edilmiş ve prekontraksiyon için mesaneye Ach verilmiştir. CAPE, Atorvastatin kalsiyum, pyrrolidine veya SG-BENZ 10-9 - 3x10-4 M dozlarında kümülatif olarak verilerek kasılma veya gevşeme cevapları izometrik transduser aracılığıyla data acquisition analiz sisteminde kaydedilmiştir. Gruplar arasında belirli dozajlarda anlamlı farklılıklar bulunurken en yüksek gevşeme cevapları sg-benz uygulanan preperatlarda görülmüştür. Bütün maddelerin gevşeme cevabı gösterdiği ortak dozun 3x10-6 M olduğu saptanmıştır. Bu dozajda sg-benz bütün maddelerden anlamlı olarak daha fazla gevşeme cevabı oluşturmuştur. Sonra sırasıyla pyrrolidine, ator ve cape'nin geldiği gözlenmektedir. Sonuç olarak bütün maddeler Ach ile prekontrakte mesane düz kası preperatlarında doza bağlı artan gevşeme cevapları oluşturmuştur. Anahtar kelimeler; Sıçan, Ammonium Pyrrolidine Dithiocarbamate, Atorvastatin Kalsiyum, Caffeıc Acid Phenıl Ester, SG-BENZ.

BiyolojiFizyoloji
Okan Ali İnan
Kütahya Dumlupınar University · Institute of Graduate Studies in Science
2015
00
Master'sOpen AccessTR

Streptozotosin ile tip 2 diyabet oluşturulmuş sıçanlarda Teucrium polium L. (Kısa Mahmut otu) ekstraktının oksidan ve antioksidan sistemler üzerine etkisi

Tip 2 diyabet; insülin salgılanmasında ve/veya insülinin etkisinde bozulmaya bağlı olarak hiperglisemi tablosu ile seyreden metabolik bir hastalıktır Bu çalışmada; Wistar türü erkek sıçanlar, Kontrol (K), Kontrol+ Teucrium polium ekstresi (K+ TPE), Diyabet (D), Diyabet+ Teucrium polium ekstresi (D+TPE) olmak üzere rastgele kendi aralarında dört gruba ayrıldı. Tip 2 diyabet; streptozotosin (tek doz 65mg/kg) + nikotinamid (tek doz 45mg/kg) intraperitoneal olarak enjeksiyonuyla oluşturuldu. K+TPE ve D+TPE gruplarının içme sularına 21 gün süre ile %5 oranında Teucrium polium L. bitki ekstresi eklendi. Sıçanların kan glikozu ve oksidan-antioksidan sistemler üzerine olan etkisi araştırıldı. D+TPE grubu sıçanlarda kan glikoz, trigliserit (TG), total kolesterol (TK), plazma ve doku malondiadehit (MDA) düzeylerinde, istatistiksel olarak anlamlı azalma saptandı. Aynı zamanda K+TPE grubunda, süperoksit dismutaz (SOD) ve glutatyon peroksidaz (GSH-Px) düzeylerinde ve paraoksonaz (PON1) ve arilesteraz (ARE) enzim aktivitelerinde anlamlı artış, yine D+TPE grubunda da arilesteraz aktivitelerinde anlamlı artış saptandı. Sonuç olarak; streptozotosin- nikotinamid ile Tip 2 diyabet oluşturulmuş sıçanlarda T. polium ekstraktının antihiperglisemik, antihiperlipidemik etkiye sahip olduğu saptandı. K+TPE ve D+TPE grubunda da antioksidan enzim aktivitelerinde anlamlı artış sebebiyle T. polium'un antioksidan olarak diyabetin neden olduğu oksidatif stres tablosunu iyileştirme yönünde olumlu etkiye sahip olduğu saptandı.

Cansu Nur Köksal
Bursa Uludağ Üni̇versi̇ty · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
DoctorateOpen AccessTR

Ceratophyllum demersum L.'de kadmiyum klorür, sodyum klorür ve bunların kombinasyonlarının fizyolojik ve morfolojik etkileri

ÖZDOKTORA TEZİCeratophyllum demersum L.'DE KADMİYUM KLORÜR, SODYUM KLORÜRVE BUNLARIN KOMBİNASYONLARININ FİZYOLOJİK VE MORFOLOJİKETKİLERİMuhittin DOĞANÇUKUROVA ÜNİVERSİTESİFEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜBİYOLOJİ ANABİLİM DALIDanışman: Doç. Dr. Saadet SAYGIDEĞERYıl: 2005, Sayfa: 137Jüri: Doç. Dr. Saadet SAYGIDEĞERProf. Dr. Cengiz DARICIProf. Dr. Ferit KARGINDoç. Dr. Elman İSKENDERDoç. Dr. Levent ÖZTÜRKBu çalışmada, farklı derişimlerdeki Cd (0, 0.01, 0.1 ve 1 mg L-1) ve NaCl (0, 20, 40 ve 80mM) ile bunların kombinasyonlarının (0, 0.01+20, 0.1+40 ve 1+80 mg L-1+mM) etkisinde 96 saatbırakılan Ceratophyllum demersum L.'de meydana gelen bazı fizyolojik ve morfolojik değişiklikleraraştırılmıştır.Cd, NaCl ve Cd+NaCl uygulamalarının düşük derişimlerinde dikkate değer morfolojikdeğişim olmamış, yüksek derişimlerde ise yapraklarda dökülmeler ve kısmi doku yumuşamalarınınolduğu görülmüştür. 0.01, 0.1 ve 1 mg Cd L-1 etkisinde yetiştirilen makrofitlerin Cdkonsantrasyonlarının kontrole göre sırasıyla 15.4, 33.5 ve 160.0 kat arttığı bulunmuştur. 0.01+20 ve0.1+40 Cd+NaCl etkisinde ise Cd derişimindeki bu artışların sırasıyla 14.4 ve 28.1 kat olduğubulunmuştur. Yalnız NaCl'li koşullarda yetiştirilen makrofitlerde 80 mM'lık derişimde Na derişimi2.31 kat, 0.1 mg Cd L-1 + 40 mM NaCl'li kombinasyonda ise 1.92 kat artmıştır. Makrofitin Cdderişimleri, ayrı ayrı Cd ve NaCl uygulamaları ile karşılaştırıldığında Cd+NaCl uygulamasındaazalmalar göstermiştir. Makrofitin makro- ve mikro-nutrient derişimlerinin Cd ve NaCl'denetkilendiği bulunmuştur. Makro-elementlerden K derişimleri Cd etkisinde %49-%132 artarken, NaClve Cd+NaCl etkisinde ise azalmıştır. P ve N derişimlerinin ise her üç uygulamada azaldığıbulunmuştur. Cd ve NaCl uygulamalarında mikro-elementlerden Mn derişimi artarken, Cu ve Znderişimlerinin önemli düzeylerde azaldığı bulunmuştur. Makrofit dokularının Fe derişiminde önemlibir değişim olmamıştır. Uygulanan stres faktörlerinin yüksek derişimleri klorofil-a ve klorofil-bmiktarlarının önemli oranlarda azalmasına neden olmuştur. Ancak karotenoid miktarlarında kaydadeğer değişme olmamıştır. Cd ve NaCl derişimleri ile bunların kombinasyonları özellikle yüksekderişimlerde toplam çözülebilir karbohidrat ve glukoz miktarlarında azalmalara neden olmuştur.Aminoasitlerden prolin ve sistein miktarlarında artışların olması, bu aminoasitlerin Cd ve NaCltoksisitesine yanıtta rol aldıklarını göstermektedir. İndirgenmiş askorbat miktarında belirlenen enyüksek artışlar Cd için 1 mg L-1'de %72, NaCl için 40 mM'da %82 ve Cd+NaCi için 0.1 mg L-1 + 40mM'da %92 düzeylerinde bulunmuştur. Lipid peroksidasyonunda artış olması membranlarda Cd veNaCl streslerinden kaynaklanan bir oksidatif hasarlanma olduğunu göstermektedir.Anahtar kelimeler: Ceratophyllum demersum L., kadmiyum stresi, NaCl stresi, etkileşim, fizyolojikve morfolojik değişmeler.I

Muhittin Doğan
Çukurova University · Institute of Graduate Studies in Science
2005
00
Master'sOpen AccessTR

Kateşinin HeLa hücre hattında apoptotik yolaklar üzerine etkisinin araştırılması

Kanser günümüzün çok ciddi sağlık sorunlarının başında gelmektedir. Tedavisinde kullanılan radyasyon ve kemoterapötik ajanların yan etkileri ile kanser hücrelerinin tedaviye direnç göstermesi, tedaviyi kısıtlamaktadır. Bu nedenle kanser hücrelerine seçici ve yan etkileri az olan tedavi yöntemleri araştırılmaya devam etmektedir. Bu tedavi arayışında fitokimyasallardan flavonoidlerin kanser hücreleri üzerindeki etkileri çok sayıda çalışmayla gösterilmiştir. Bu tez çalışmasında flavonoidlerin en önemli gruplarından olan kateşinlerden Epikateşin (EC) ve Epikateşin gallat (ECG)'ın insan servikal adenokarsinoma hücre hattı olan HeLa hücreleri üzerindeki sitotoksik ve apoptotik etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. EC ve ECG'nin 100 ppm, 10 ppm, 1 ppm, 100 ppb, 10 ppb ve 1 ppb'lik dozlarının HeLa hücrelerindeki sitotoksik etkisi MTT testi ile belirlendi. 72 saatlik kateşin maruziyeti sonucunda hücrelerin %50 canlılık gösterdiği inhibisyon konsantrasyonu olan IC50 değeri EC için 48.91 ppm (168,5 µM) ve ECG için 4.47 ppm (10,10 µM) olarak hesaplandı. EC ve ECG'nin HeLa hücrelerinde apoptotik yolaklar üzerine olan etkisinin belirlenmesi amacıyla önemli apoptotik proteinlerden Bcl-2, Bax ve Kaspaz-3 proteinlerinin ifadesi ELISA yöntemi ile araştırıldı. ELISA testi için HeLa hücreleri 72 saat boyunca iki kateşinin de belirlenen IC50 değerlerinin 1/10'luk ve 1/100'lük dozları ile inkübe edildi. Bu dozlar EC için sırasıyla 4.89 ve 0.489 ppm, ECG için 0.447 ve 0.0447 ppm olarak hesaplandı. Her iki kateşinin de kontrol grubuna göre apoptozu inhibe eden bcl-2 proteinin ifadesini artırdığı saptandı. EC'nin 4.89 ppm'lik dozunda apoptozu indükleyen bax ifadesinde azalma ve 0.489 ppm'lik dozunda artış görüldü. ECG'nin ise her iki dozunun da bax ifadesini artırdığı belirlendi. Apoptoz oluşumundaki en önemli proteinlerden olan kaspaz-3 ifadesinde ise aynı şekilde EC'nin 4.89 ppm'lik dozunda kontrole göre azalma görülürken 0.489 ppm'lik dozunda ve ECG'nin her iki dozunda belirgin olmayan bir artış görüldü. Sonuç olarak bax/bcl-2 oranına ve kaspaz-3 ifadesindeki belirgin olmayan artışa göre HeLa hücrelerinde EC'nin apoptozu indüklemediği ve ECG'nin ise az da olsa apoptozu indüklediği belirlendi. Saptanan IC50 değerleri literatürdeki diğer hücre hatlarıyla karşılaştırıldığında EC ve ECG'nin HeLa hücreleri üzerinde iyi bir sitotoksisite gösterdiği anlaşıldı.

ApoptozisELISAEpikateşin+3
Hilal Gökçe Nalbantoğlu
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessEN

Energy drink effect on ADORa3 gene expression and study of its genetic polymorphisms on some physiological parameters among drinkers

The prevalence and popularity of energy drinks raises concerns about their effects on human health. Energy drink consumption is predominantly a public health concern among male adolescents and young adults. It is associated with an increase in substance abuse and risky behavior. The most common adverse events affect the cardiovascular, liver damage, kidney dysfunction and neurological systems. Commercial energy drinks are composed primarily of caffeine and numerous other ingredients, many of which have not been adequately studied and are poorly understood, particularly when consumed in excess. The stimulating impact of these beverages are related to their high quantity of caffeine, the most frequently used CNS stimulant in the world, as well as vitamins, taurine, guarana, and other components. Caffeine is responsible for the majority of the biological effects it causes in blocking the activity of all types of adenosine receptors, such as A1, A2A, and A3, that lead to exerts effects in some times on neurons and glial cells of all brain areas. The aim of study to detection the effect of consuming energy drinks on some physiological parameters, such as serum caffeine levels, liver enzymes, urea and creatinine levels, also to the investigate of effect the energy drinks on ADORA3 gene expression and the genotypes on some physiological parameters among the drinks. Totally 100 samples were collected from energy drink users and 20 control samples for comparison, for the period from April 2022 to July 2022. Several physiological and chemical tests (Caffeine, GOT, GPT, ALP, BU and SCR) were conducted to study the effect of energy drink consumption. Also, the genotypes rs923 and rs1544223 were investigated, the gene expression of the ADORa3 gene was studied and the relationship of the genotypes with the gene expression of energy drink consumers. The study found a substantial (P<0.05) rise in (Caffeine, GOT, GPT, ALP, BU and SCR) levels among energy drink drinkers as compared to control samples. The research revealed that both case and control samples have the highest prevalence of the rs923 SNP's GG genotype, followed by the GA genotype. Statistical analysis did not show any significant differences in the prevalence of rs923 SNP genotypes. As for the rs1544223 SNP, the study showed that the highest prevalence was for the CC genotype, followed by the CT genotype. Statistical analysis also did not show any significant differences in the prevalence of genotypes between case and control samples.

Basıl Nassrı Hasan Hasan
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessEN

Molecular study of the biofilm formation associated with methicillin-resistance of Staphylococcus aureus isolated from clinical samples

In this study, 132 samples were collected from different clinical sources. All samples were collected from Al-Imam Al-Sadiq Teaching Hospital and Mirjan Teaching Hospital in Babylon Governorate during the period from June to September 2022. Only 36 isolates were confirmed to be Staphylococcus aureus by biochemical tests, Vitek-2 detection, and molecular diagnosis using the 16SrRNA gene. Methicillin-resistant S. aureus was phenotypically identified by methicillin disc assay and genetically confirmed by the mecA gene, all 36 were methicillin-resistant and possessed the mecA gene. The results of the antimicrobial resistance test by the disc diffusion method showed for 7 antibiotics from different groups, that 36 (100%) isolates are resistant to Methicillin and Penicillin, 33 (91.66%) isolates are resistant to Erythromycin, 21 (58.33%) isolates are resistant to Tetracycline, 18 (50%) isolates are resistant to Ciprofloxacin and Gentamicin, and 6 (16.66%) isolates are resistant to Clindamycin. The prevalence of biofilm producer bacterial isolates was 27 (75%); 6 (16.66%) produced strong biofilm, 21 (58.33%) produced moderate biofilm, and 9 (25%) isolates produced non/weak biofilm. Molecular detection results for clfA, icaA, and bbp genes responsible for biofilm formation showed that bacterial isolates possessed them by 41.66%, 50%, and 0%, respectively.

Biofilms
Mustafa Sahıb Abs Abs
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessEN

IL-8 ve IGF-1 düzeylerinin Semendeki DNA fragmentasyonu ve standart sperm parametreleri üzerindeki etkisi

Since many studies have demonstrated that there is an influence on several elements of DNA fragmentation in sperm, we will discuss the effects of interleukin 8 and IGF-1 in this study. This study was conducted at Kamal Al-Samarrai Hospital in Baghdad, where 120 random samples were selected from patients to reveal the type of infertility and the reasons that were medically approved in this field. The fundamental principle of the test was carried out using a commonly available kit and the quantitative sandwich enzyme immunoassay method. The kit we are employing is based on the Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA), a technology based on a biotin double antibody sandwich. The wells had previously been pre-coated with an IL-8 monoclonal antibody. After adding IL-8 to the wells, the plates were incubated. Next, biotin-tagged IL-8 antibodies were added so they could combine with streptavidin-HPR to form an immunological complex. The plates were then washed to remove any unbound enzymes. This was done to make sure that there were no unattached enzymes. As a result, the objective of this research was to investigate the viability of employing the insulin-like growth factor I (IGF-1) complex in order to improve the quality of sperm that had previously been incubated.

Fragmentation
Mohammed Noaman Hamıd Hamıd
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Ramadi şehirindeki kontamine nehirlerde karışık ilaçların mikrobial arıtımı

Bu çalışmanın amacı, kontaminasyonun azaltılmasına yardımcı olacak bu farmasötikleri parçalama yeteneğine sahip bakteri suşlarını tanımlamak ve izole etmektir. Ocak 2022 ile Haziran 2022 arasındaki zaman diliminde Ramadi kentindeki üç hastanenin (Genel hastane, Çocuk Hastalıkları Hastanesi ve Doğum hastanesi) atık sularından düzenli aralıklarla toplam 110 örnek toplanmıştır. Hastaneden çıktıktan sonra nehrin yüzey sularından 30-40 cm derinlikte su örnekleri alındı. Sonuçlar iki tip izolasyon göstermiş olup, bunlar tek bakteri izolatı 32 (%29.1) ve Karışık bakteri izolatıdır 78 (%70.9). E. coli, P. mirabilis, Klebsiella spp. Staphylococcus spp. Enterococcus spp ve Streptococcus spp. izole edilmiş ve bunların oranları sırasıyla %100, %8.2, %31.8, %19.1, %35.5 ve %4.5 olarak bulunmuştur. Genetik analizle ilgili olarak, 16SrRNA geninin varlığını doğrulamak için bir multipleks PCR yaklaşımı kullanılmıştır. Belirli bir moleküler ağırlıkta tek bir bandın varlığı, genin tanımlanmasına olanak sağlamaktadır. 232 baz çifti, 1250 baz çifti, 1500 baz çifti ve 791 baz çifti sırasıyla E. coli ve Klebsiella türleri, Proteus mirabilis ve Staphylococcus türleri için 16SrRNA işaretçisini oluşturmaktadır. Biyobozunma ile ilgili olarak Trimetoprim, test edilen bakterilerin hiçbiri onu parçalayamadığı için biyolojik bozunmaya karşı güçlü bir direnç göstermiştir.

Antibiyotik duyarlılığıAntibiyotiklerBakteriler
Khalıd Waleed Rashed Rashed
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
DoctorateOpen AccessTR

Etil metansulfonat (EMS) ve mitomisin c (MMC)'ye insan kromozomlarının hassasiyeti

Bu çalışmanın amacı, mutajen etil metansulfonat (EMS) ile kanser tedavisindekullanılan ve muhtemelen kanserojen olan mitomisin C (MMC)'nin insan kromozomlarındaoluşturdukları kromozom kırıklarını incelemek ve en çok kırılan kromozomları saptamaktır.Bu amaç için hücreler, 5x10-4 M, 10-3 M ve 2x10-3 M konsantrasyonlardaki EMS ve0.0625µg/ml, 0.125µg/ml , 0.250µg/ml konsantrasyonlarındaki MMC ile 24 ve 48 saatmuamele edilmiştir.Bu çalışmada, 24 ve 48 saat EMS ile muamele edilen insan periferal lenfositlerindekontrolde ve aynı dozda, farklı kromozomlarda görülen kromozom kırılma yüzdeleri birbirleriyle karşılaştırılmış ve aralarındaki farkın istatistik bakımında önemli olduğubulunmuştur. Ayrıca aynı kromozomun farklı dozlardaki kırılma yüzdeleri kontroldekikırılma yüzdeleriyle karşılaştırılmış, aradaki farkın önemli olduğu saptanmıştır. Yani EMSile muamele kromozomlardaki kırılmayı artırmıştır. EMS ile muamele sonucu en fazlakromozom kırılması 1., 2., 6., 4., X, 7., 3., 5., 9., ve 8. kromozomlarda tespit edilmiştir.MMC ile 24 ve 48 saat muamele edilen insan periferal lenfositlerinde kontrolde veaynı dozda, farklı kromozomlarda görülen kromozom kırılma yüzdeleri bir birleriylekarşılaştırılmış ve aralarındaki farkın istatistik bakımından önemli olduğu bulunmuştur.Ayrıca aynı kromozomun farklı dozlardaki kırılma yüzdeleri kontroldeki kırılmayüzdeleriyle karşılaştırılmış, aradaki farkın önemli olduğu saptanmıştır. Yani MMC ilemuamele kromozomlardaki kırılmayı artırmıştır. MMC ile muamele sonucu en fazlakromozom kırılması, 1., 6., X, 4., 2., 3., 7., 9., 8., 5., 16., 10., 11. ve 13. kromozomlar olaraktespit edilmiştir.Anahtar Kelimeler: Etil metansulfonat (EMS), Mitomisin C (MMC), Lenfosit kültürü,İnsan kromozomları, Kromozom kırığı.I

Songül Budak Diler
Çukurova University · Institute of Graduate Studies in Science
2006
00
Master'sOpen AccessTR

Doğal ve sentetik biomateryallerde, osteogenic (rhBMP-7) ve angiogenic (bFGF) büyüme faktörleri ile insan osteoblast hücrelerinin gelişiminin incelenmesi

ÖZYÜKSEK LİSANS TEZİDOĞAL VE SENTETİK BİOMATERYALLERDE, OSTEOGENIC (rhBMP-7)VE ANGIOGENIC (bFGF) BÜYÜME FAKTÖRLERİ İLE İNSANOSTEOBLAST HÜCRELERİNİN GELİŞİMİNİN İNCELENMESİBetül TEMELÇukurova ÜniversitesiFen Bilimleri EnstitüsüBiyoloji Anabilim DalıDanışman : Yrd. Doç. Dr.Sema DÜZENLİYıl : 2006, Sayfa: 54Jüri : Prof. Dr. Yahya AÇILProf. Dr. İskender EMREProf. Dr. Emin ESENProf. Dr. Mustafa CANLIBu çalışmada amaç ksenojenik (Bio-Oss®, Geitslich Sons Ltd Wolhusen, Switzerland) vealloplastik materyallerden oluşmuş (Chronos®, Synthes ve Osteovit®, Braun) kemik materyallerinin,değişik oranlarda uygulanan osteogenic (rhBMP-7) ve angiogenic (bFGF) büyüme faktorleri ileosteoblastlar üzerine olan etkilerini karşılaştırmaktır.Araştırma bir, iki ve dört haftalık üç ana grupta yürütülmüştür. Her kemik materyali grubunu,büyüme faktörlerinin her birinden 100 ng/ml ve 50 ng/ml eklenecek şekilde dört gruba, her ikifaktörden 50 ng/ml eklenecek şekilde bir gruba ve hiç büyüme faktörü içermeyen kontrol grubu olmaküzere altı alt gruba ayırılmıştır. Haftada bir kez ELISA için, iki kezde Kolejen extraksiyon için besinmaddeleri toplanmıştır. Birinci, ikinci ve dördüncü hafta sonunda kemik materyalleri fixe edilerekrasterelektronmikroskobunda incelenmiştir.Elde edilen verilere bakıldığında Bio-Oss® ´ta ilk günden yeni kemik oluşumu başlamış,Osteovit ´te osteoblastlar birden değil zaman içinde yavaş yavaş gelişme göstermişlerdir. Chronos®´ta®ise deneme süresince aynı oranda, diğer gruplara oranla daha yavaş ve az yeni kemik oluşumugözlemlenmiştir. Ortalama olarak Bio-Oss® ´ta 50 ng/ml rhBMP-7, Osteovit®´te 100 ng/ml bFGF,Chronos®´ta ise 50 ng/ml bFGF verilen kültürlerde sonuçların yüksek olduğu belirlenmiştir.Yaptığımız inceleme sonucunda, materyalin seçiminin belirlenmesinde materyalinin yapısı,fiziksel özellikleri, osteoindüktif, osteokondüktif etkisinin ve kullanılan büyüme faktörlerininoranlarının değerlendirilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.Anahtar Kelimeler: Kemikyedekmateryalleri, rhBMP-7, bFGFI

Betül Dinçer Temel
Çukurova University · Institute of Graduate Studies in Science
2006
00
Master'sOpen AccessEN

Evaluation the role of TSHR gene polymorphisms and DNA methylation in the pathogenesis of autoimmune thyroid disease among the Iraqi via statistical methods

This study was aimed to determine the association of polymorphism of TSHR gene with incidence of Graves' disease (GD) in Iraqi patients. This study was carried out in the Institute of Genetic Engineering and Biotechnology for Postgraduate Studies - University of Baghdad and samples were collected from Endocrinology and Diabetes Centre /Al-Kindy Hospital. the three TSHR gene SNPs presented seven possible haplotypes with ACC as the most common in both groups (patients and controls). In particular, the GCC haplotype showed statistically significant (p<0.01) increase in Autoimmune Thyroid Disease patients and a decrease in apparently healthy controls. The results showed that the frequency of GCC / GCC haplotype combination was significantly (p<0.05) higher in Autoimmune Thyroid Disease patients than in apparently healthy controls. This haplotype combination means that homozygous mutant (GG) of rs179247 SNP of TSHR gene is at risk with Graves' disease in Iraqi patients. Hormonal analysis for T3, T4 , TSH and Anti TSHR Ab was performed using Automated Immune Assay (AIA).These results indicate that serum T3 , T4 and Anti TSHR Ab concentrations were unaffected by the studied SNPs of TSHR gene within carriers of genotypes of rs179247 , rs2268458 and rs12101255 SNPs in TSHR gene. At the same time serum T3 and T4 levels were significantly higher in GD patients than in controls. The result of serum TSH concentration affected only in healthy controls and its shown increasing in serum TSH levels in GG carriers of SNP rs179247 in TSHR when compared with AA and AG genotypes. In GD patients, there was a significant increase in serum TSH levels in TT carriers of SNP rs12101255 in TSHR compared with CC and CT genotypes. Serum TSH levels were significantly lower in Autoimmune Thyroid Disease patients than in apparently healthy subjects.

Randa Majeed Salıh Salıh
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessEN

The association of matrix metalloproteinase-7, 10 with hepatitis C virus infections in chronic kidney diseases

The kidney is the most important excretory organ in humans, as it processes approximately 2,000 liters of blood daily, and when the kidneys are unable to remove wastes and are unable to maintaining the internal balance of mineral salts and water is kidney failure. Therefore, this study aimed to find non-invasive biomarkers to predict the diagnosis and monitor the progression of chronic kidney disease (CKD): including the level of matrix metallo proteinase MMP7 and MMP10 .Patients with CKD infected with hepatitis (HCV) were the focus of this study. 90 blood samples were collected, including 22 samples from individuals in good health (the control group): 22 samples from patients suffering from chronic kidney disease and hepatitis C infection, and 46 samples from the patients suffering from chronic kidney disease (samples were taken for Iraqi patients at Medical City Hospital after obtaining their verbal consent).The Sandwich ELISA technique was used in this study for blood samples taken to extract serum. It has been shown that the prevalence of chronic kidney disease (CKD) increases with age, especially from the age of 40 years and above. The results showed that the majority of patients suffering from chronic kidney disease (CKD) are male. This may be due to the activity of sex hormones or physical stress. The prevalence of chronic kidney disease (CKD) was found to be higher in rural areas compared to urban areas. It was noted that the majority of participants in the study had the ability to read and write. The research revealed that the majority of patients suffered from chronic kidney disease for two to three years. The significant number of patients with chronic kidney disease suffer from diabetes, as it is one of the main causes of kidney disorders. It was noted that MMP10 and MMP7 levels are higher in patients with CKD compared to patients with chronic kidney disease and hepatitis C virus. It was found that they have a positive relationship with degrees of renal fibrosis and a negative relationship with kidney function. In conclusion, elevated levels of MMP10 and MMP7 may be a marker for predicting tissue damage and worsening renal status in patients with CKD.

Hepatitis C
Qabas Fadhıl Alwan Al Anbarı
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessEN

Estimation of human interleukin-10 in patients with hepatitis B virus disease in the Iraqi population

Hepatitis B, caused by the hepatitis B virus (HBV), stands as one of the foremost etiological agents behind hepatitis globally. It represents a chronic infection capable of precipitating the onset of advanced liver pathologies including liver cancer. In a comprehensive case-control study conducted at Medical City in Baghdad in 2022, involving a cohort of 150 participants, of which approximately 75 constituted the control group, and the remaining 75 individuals were diagnosed with confirmed hepatitis B virus infection through clinical testing. The mean ages of the patient and control groups were 27.36 and 29.75 years, respectively. This study meticulously examined a spectrum of parameters in the blood serum of the participants, including interleukin-10 (IL-10), glutamate oxaloacetate transaminase (GOT), glutamate pyruvate transaminase (GPT), total bilirubin, and total protein levels. Remarkably, the blood serum values of these parameters were significantly elevated across all patient groups compared to the control group (p-value = 0.001**), indicating a distinct physiological perturbation associated with HBV infection. The analysis unveiled noteworthy correlations between IL-10 and various clinical parameters. IL-10 exhibited a positive correlation with age (r = 0.569**), GOT (r = 0.841**), and total bilirubin (r = 0.817**), elucidating its potential role in disease progression. Conversely, a negative correlation was observed between IL-10 and GPT (r = -0.369**), suggesting a complex interplay between IL-10 and liver function markers. These findings underscore the utility of IL-10 as a pivotal biomarker for monitoring hepatitis B infection dynamics and assessing the effectiveness of therapeutic interventions. By elucidating the intricate relationships between IL-10 and clinical parameters, this study contributes valuable insights towards advancing our understanding and management of hepatitis B-associated liver pathologies.

Zaınab Mohannad Mansour Alhashımı
Çankırı Karatekin Üniversitesi · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Besin bileşenlerinin Galleria mellonella (Linnaeus) (lLepidoptera:Pyralidae) larvalarının gelişme ve protein sentezine etkileri

Bu çalışmada, Galleria mellonella (Linnaeus) (Lepidoptera: Pyralidae)'nın besinsel bileşenlerinden bal, petek, gliserin ve kepeğin farklı oranlarının böcek larvalarının gelişme oranı ve protein sentezi üzerine olan etkileri sentetik besin kullanılarak incelenmiştir. G.mellonella larvalarının beslenmesi kontrol besinindeki bal, petek, gliserin ve kepeğin %50 oranında azaltılması ve arttırılmasıyla sekiz farklı besin kullanılmıştır. Kontrol besinindeki petek oranının %50 azaltılması ve kepek oranının %50 arttırılması, larvaların gelişme hızı ve sentezlediği protein yüzdesini önemli derecede arttırmıştır. Bal ve gliserin oranının %50 oranında azaltılması ve arttırılması ise larvaların hem gelişim hem de protein sentezi üzerine etkili olmamıştır. Denenen besin bileşenlerinden petek ve kepeğin G.mellonella için kantitatif bakımdan kritik önemi olduğu, bal ve gliserinin kalitatif ve kantitatif bakımdan kritik önemi olmadığı bulunmuştur. Anahtar Kelimeler:, Galleria mellonella, protein sentezi

İbrahim Rahmi Alkaş
Çukurova University · Institute of Graduate Studies in Science
2007
00
Master'sOpen AccessTR

Elazığ ili meyve sinekleri (Dıptera: Tephrıtıdae) faunası ve sistematiği üzerine araştırma

Bu tez çalışması 2022- 2023 yılları arasında Elazığ ilinde yapılan arazi çalışmalarında toplanan ergin meyve sineklerine dayanmaktadır. Araziden toplanan örnekler Gaziantep Üniversitesi, Biyoloji Bölümü, Entomoloji Laboratuvarına getirilerek preparasyonları yapılmıştır. Çalışma sonucunda Elazığ ilinde, 3 altfamilyadan (Myopitinae, Tephritinae ve Terellinae) 13 cins, bu cinslere ait 39 tür (Myopites apicatus, Urophora affinis, Urophora aprica, Urophora cuspidata, Urophora jaceana, Urophora mauritanica, Urophora phalolepidis, Urophora quadrifasciata, Urophora solstitialis, Urophora terebrans, Acanthiophilus helianthi, Campiglossa bidentis, Campiglossa producta, Ensina sonchi, Euaresta bullans, Sphenella marginata, Tephritis acanthiophilopsis, Tephritis divisa, Tephritis fallax, Tephritis nigricauda, Tephritis postica, Tephritis recurrens, Tephritomyia lauta, Trupanea amoena, Trupanea stellata, Chaetorellia acrolophi, Chaetorellia carthami, Chaetorellia conjuncta, Chaetorellia jaceae, Chaetorellia loricata, Chaetorellia succinae, Orellia falcata, Orellia stictica, Terellia gynaecochroma, , Terellia luteola, Terellia nigripalpis, Terellia serratulae, Terellia virens ve Terellia uncinata) tespit edilmiştir. Elazığ ilinde tespit edilen tüm taksonların morfolojik tanımları yapılmış ve bölgesel teşhis anahtarları hazırlanmıştır. Teşhis edilen tüm türlerin vücut, kanat ve genital fotoğrafları sunulmuştur.

Damad Adnan Mohammed Aslı
Gaziantep University · Institute of Graduate Studies in Science
2024
00
Master'sOpen AccessTR

Kültür koşullarında besin tuzu eksikliğinin alg gelişimi üzerine etkileri

Bu araştırma kapsamında, bir mikroalg türü olan Chlamydomonas sp. laboratuvar ortamında BG 11 modifiye besiyerinde besin açlığı koşullarında yetiştirilmiştir. Mikroalgal TAG'ların büyük ölçekli üretimi şu anda ekonomik değildir. Alan fiyatı ve hacimsel TAG verimliliğini ve kalitesini artırarak maliyet fiyatı düşürülebilir. Bu özellikleri geliştirmek için Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi-Mikroalg Kültür Koleksiyonu (KAEU-MAK)' ndan temin edilen Chlamydomonas sp. suşunun azot ve fosfor açlıklı koşullar altında üreme yeteneği, toplam lipid, fatty asidi bileşimi ve kompozisyonu yönünde vereceği tepkiler araştırılmıştır. 22 gün sonra, numunelerin dondurularak kurutulmuş biyokütle, toplam lipit ve yağ asidi analizleri dış merkezli bir laboratuvarda gerçekleştirilmiştir. %50 N (-) ve %100 N (-) eksikliklerinde hücrelerin optik yoğunluk ve klorofil a değerlerinde kısmen daha başarılı bir gelişim gözlenmektedir. Toplam lipid yoğunlukları %18,9-19,7 arasında değişmiştir ancak kontrol grubu en yüksek orandaydı. En yüksek TAG birikimi C16: 0 (SFA), C18: 1 (MUFA) ve C18: 3 (PUFA) yağ asitlerinden oluşmuştur. En yüksek fatty asidi bileşimi %50 N (-) koşulunda linoleic asid (C18: 3)'de kaydedilmiştir.

Ayça Koşar
Kırşehir Ahi Evran University · Institute of Graduate Studies in Science
2020
00
Master'sOpen AccessTR

Manisa il merkezinin bina dışı havasından izole edilen mikrofungusların antifungal duyarlılıklarının belirlenmesi

Çalışmamız ile bina dışı havada bulunan mikrofungusların yoğunlukları, dağılımları ve klinik antifungaller ile bitki ekstraktlarına karşı duyarlılık/dirençlilik durumları belirlenmeye çalışıldı. Çalışmamızda gravimetrik yöntemle hava örneklemesi yapıldı. Manisa il merkezinde belirlenen 5 istasyondan mevsimlik olarak (Mayıs, Ağustos, Kasım ve Şubat aylarında) ait olduğu ayın ikinci haftasında örnek alımı gerçekleştirilmiştir. Antifungal duyarlılık testlerine başlanmadan önce mikrofungus izolatlarının genus düzeyinde tanılamaları yapıldı. Antifungal duyarlılık testleri katı besiyerlerinde yapılmıştır. Kullanılan antifungaller; amfoterisin B, flukonazol ve itrakonazoldür. Antifungali kullanım dozunda içeren ve antifungal içermeyen PDA besiyerlerine tek nokta ekimi yöntemi ile aktarılan mikrofungus izolatları 270C'de inkübasyona bırakıldı ve koloni gelişimleri günlük olarak izlenmiştir, koloni çapları ölçülerek kaydedilmiştir. Aspergillus genusuna ait izolatların antifungallere karşı duyarlılık/dirençlilik durumları ve gelişim düzeyleri değerlendirilmiştir. Antifungal özelliği olduğu belirtilen ceviz (Juglans regia L.) ve soğan (Allium cepa L.) ekstratları ile de duyarlılık testleri yapılmıştır. Bu sayede bitkisel preparatların antifungal özellikleri ve ticari antifungaller ile karşılaştırılmaları belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışma kapsamında toplam 1777 mikrofungus kolonisi sayılmış ve 31 Aspergillus sp. izolatı elde edilmiştir.

AspergillusMikrofunguslar
Yağmur Eker
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
DoctorateOpen AccessTR

Temel ve temel olmayan amino asitlerin Pimpla turionellae L. (Hymenoptera: Ichneumonidae) ergin dişilerinin yumurta verimi ve açılımı üzerine etkileri

Bu çalışmada, Pimpla turionellae'nın yapay ortamlarda kitlesel ve devamlı olarak yetiştirilebilmesi için kullanılacak besinlerdeki amino asit ihtiyaç ve oranlarının belirlenmesi amacıyla temel ve temel olmayan amino asitlerin tek tek ve grup olarak yumurta üretimi ve açılma oranına etkileri araştırıldı. Temel amino asitlerin tek tek veya grup olarak besinden çıkarılması toplam yumurta sayısında anlamlı derecede azalmaya sebep oldu. Temel olmayan amino asitlerin besinden tek tek çıkarılması böceğin toplam yumurta sayısını anlamlı derecede değiştirmezken, grup olarak besinden eksiltilmesi veya besinin amino asit içeriğinin sadece temel olmayan amino asitlerden oluşması yumurta sayısında anlamlı derecede azalmaya sebep oldu. İzolösin ve fenilalaninin böceğin yumurta üretimini etkileyen kritik önemi olan temel amino asitler olduğu saptandı. Prolinin erişkin böcekler için temel olmayan amino asit olmasına rağmen üremeyi destekleyen önemli bir besin bileşeni olduğu sonucuna varıldı. Besindeki amino asitlerin grup olarak birbirinin tersi yönde olacak şekilde %50 arttırılıp azaltılması böceklerin yumurta sayısını anlamlı derecede etkilemedi. Sentetik besin ile beslenen böceğin en iyi yumurta üretim performansının 12. ve 24. günler arasında olduğu saptandı. Temel ve temel olmayan amino asitlerin tek tek veya grup olarak besinden çıkarılması veya farklı karışım oranları böceklerin yumurta açılım oranlarını anlamlı derecede değiştirmedi. Anahtar Kelimeler: Pimpla turionellae, Temel ve temel olmayan amino asitler, Yumurta üretimi ve açılımı

Mustafa Durmuşcan
Çukurova University · Institute of Graduate Studies in Science
2021
00
DoctorateOpen AccessTR

İzmir Körfezi'nde modern dinoflagellat kistlerinin dağılımını etkileyen çevresel faktörlerin incelenmesi

Bu çalışmada Ege Denizi'nin önemli kıyısal alanlarından biri olan İzmir Körfezi'nde dinoflagellat kist dağılımları ve dağılımını etkileyen faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Körfezde 2013 yılında 12 istasyonda mevsimsel olarak yüzey suyu fizikokimyasal parametreleri (sıcaklık, tuzluluk, pH, çözünmüş oksijen, nitrit+nitrat azotu, amonyum azotu, fosfat ve klorofil-a) ölçülmüştür. Aynı istasyonlardan yüzey sediment örnekleri bir kere (2013-Bahar) alınarak kist dağılımı incelenmiştir. İzmir Körfezi'nde örnekleme periyodu boyunca yüzey suyunda sıcaklık 12.99-27.88 C°, tuzluluk ‰ 37.97-39.39, pH 7.08-8.40, çözünmüş oksijen 5.91-11.46 mg l-1, nitrit+nitrat azotu 0.10-9.63 µM, amonyum azotu 0.10-8.01 µM, fosfat 0.01-4.06 µM ve klorofil-a konsantrasyonu 0.12-14.66 µg l-1 aralığında ölçülmüştür. Körfezde yüzey suyu sıcaklık ve çözünmüş oksijen konsantrasyonlarının mevsimsel ve bölgesel olarak belirgin farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Yüzey suyu sıcaklığı yaz mevsiminde en yüksek değerleri gösteriken en düşük değerler kış mevsiminde ölçülmüştür. En yüksek ve en düşük sıcaklık değerleri iç körfezde tespit edilmiştir ve iki mevsim arasındaki sıcaklık farkı iç körfezden dış körfeze doğru azalmıştır. Çözünmüş oksijen konsantrasyonu en yüksek bahar mevsiminde, en düşük yaz mevsiminde tespit edilmiştir. En düşük ve en yüksek değerler iç körfezde ölçülmüştür ve mevsimler arasındaki konsantrasyon farkı iç körfezden dış körfeze doğru gittikçe azalmıştır. Yüzey suyu tuzluluk ve pH değerlerinde mevsimsel ve bölgesel olarak çok değişkenlik olmadığı tespit edilmiştir. İç ve orta körfezde nitrit+nitrat azotu, amonyum azotu ve fosfat konsantrasyonları dış körfezden daha yüksek ölçülmüştür. İç ve orta körfez nutrient konsantrasyonlarının mevsimsel farklılıkları belirgindir ancak dış körfez konsantrasyonları belirgin değildir. Klorofil-a konsantrasyonları nutrient değerleriyle benzer olarak iç körfezden dış körfeze doğru azalmıştır. Fitoplankton artışının yüksek olduğu bahar ve yaz mevsiminde İç ve orta körfezde klorofil-a konsantrasyonlarında belirgin artışlar gözlenmiştir. İzmir Körfezi'nde toplam 44 kist tipi tanımlanmıştır ve dinoflagellat kist çeşitliliği 12-36 kist tipi aralığında değişmektedir. Körfezde kist çeşitliliğinde Protoperidinoid ve Gonyaulacoid türler baskın olarak gözlenmiştir. Körfezde dinoflagellat kist konsantrasyonu 384-9944 kist g-1 kuru ağırlık sediment aralığında tespit edilmiştir. Kist konsantrasyonunda Gymnodinoid ve Gonyaulacoid kist konsantrasyonları diğer gruplardan daha yüksektir. Körfezde Gymnodinium nolleri, Lingulodinium machaerophorum, Spiniferites bulloideus en baskın kist türleridir. İzmir Körfezi'nde dinoflagellat kist çeşitliliğinin ve konsantrasyonunun iç körfezden dış körfeze doğru azaldığı saptanmıştır. Kist konsantrasyon ve bolluk oranı verilerine bağlı olarak İzmir Körfezi'nin farklı bölgelerinde dinoflagellat kist türlerinin farklı iki ana topluluk oluşturduğu tespit edilmiştir. Lingulodinium machaerophorum, Spiniferites bulloideus, Scrippsiella spp, Polykrikos kofoidii, Protoperidinium minutum, Quinquecuspis concreta, Xandarodinium xanthum, Dubridinium caperatum türleri birinci kist topluluğunu oluşturmaktadır ve İç ve orta körfezde konumlanmaktadır. Alexandrium affine tip, Operculodinium centrocarpum, Spiniferites delicatus, Spiniferites ramosus, Gymonidinium nolleri ikinci kist topluluğunu oluşturmaktadır ve dış körfezde konumlanmaktadır. Detrended Correspondence Analysis (DCA) körfezde bölgelere göre farklı iki kist topluluğu saptamıştır. DCA sonucunda iç, orta ve dış körfez istasyonlarının kendi aralarında gruplandığı gözlenmiştir. Pearson Korelasyonu İzmir Körfezi kist topluluklarının dağılımında sıcaklık, çözünmüş oksijen, nutrient ve klorofil-a verilerinin etkili olduğunu göstermiştir. İç ve orta körfezdeki kist tür toplulukları çevresel verilerle pozitif bir bağlantı gösterirken, dış körfezde Gymnodinium nolleri tür bolluğu çevresel verilerle negatif bir bağlantı veya herhangi bir bağlantı göstermemiştir. Bu çalışmada körfezde nutrient kirliliğinin geçmiş yıllara göre azaldığı ancak kirlilik ve ötrofikasyonun etkileri iç ve orta körfez'de hala gözlenebildiği saptanmıştır. Dinoflagellat kistleri kirlilik ve ötrofikasyon için indikatör olarak kullanılmış ve körfez için önemli sonuçlar bulunmuştur. Körfezde kist çeşitliliğinin daha yüksek nutrient seviyelerinin ölçüldüğü alanlarda daha yüksek olduğu gözlenmiştir. Otorofik ve heterotrofik kist oranı ototrofik kistlerin çok yüksek seviyelerde gözlenmesinden dolayı İzmir Körfezi'ndeki ötorfikasyon için uygun bir gösterge değildir. Bu çalışmada Lingulodinium machaerophorum türünün İzmir iç körfezdeki ötrofikayson için iyi bir gösterge olduğu saptanmıştır. Gymnodinium nolleri kisti ayrıca oligotrofik karakterli İzmir dış körfez için iyi bir indikatördür. Lingulodinium machaerophorum, Operculodinium spp, Alexandrium spp. İzmir Körfezi'nde olası toksik ve zararlı mikroalg çoğalmasına sebep olacak türlerdir. Bu türlerin konsantrasyonu özellikle iç körfezde yüksek seviyelerde gözlenmiştir.

Serdar Uzar
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies in Science
2015
00
DoctorateOpen AccessTR

Bazı ağır metal ve nutrientler üzerinde Chlorella vulgaris ve Scenedesmus sp. (Chlorophyta)'nin adsorban etkisinin araştırılması

Doktora tez çalışmasının amacı bazı inorganik besin ve ağır metallerin uzaklaştırılmasında iki mikroalg suşunun (Chlorella vulgaris ve Scenedesmus sp.) etkinliğini değerlendirmektir. Bu amaç için, kontrollü laboratuvar koşullarında yetiştirilen yeşil mikroalgler (Chlorophyta), Fosfat 0.1–1 mM; Nitrat 5–30 mM; Ağır metaller 2,5–100 ppm'lik sulu çözeltilerde 6 farklı konsantrasyonda hazırlanan Antimon (Sb+3), Mangan (Mn+2), Bakır (Cu+2), Nikel (Ni+2), Fosfat (PO4-3) ve nitratın (NO3-) gideriminde biyosorbent olarak kullanılmıştır. Ayrıca, 24 saatlik deney süresince ağır metal ve nutrientlerin hücrelerin total karbonhidrat ve klorofil a-b içeriği üzerine etkisi araştırılmıştır. Analiz sonuçlarına göre, C. vulgaris bioması tarafından fosfat, nitrat, antimon, mangan, bakır ve nikelin giderim verimliliği sırasıyla %95.91, %21.63, %28.64, % 49.41, % 33.38 ve % 29.96 olarak belirlenirken Scenedesmus sp. hücrelerinde % 98.15, % 14.28, % 10.05, % 8.52, % 30.18 ve % 20.62 olarak belirlenmiştir. Bununla birlikte, Sb+3, Mn+2, Cu+2, Ni+2, PO4-3 ve NO3- iyonlarının C. vulgaris bioması tarafından ortalama adsorbsiyon kapasitesi sırasıyla 0.18, 0.38, 0.28, 0.15, 1.18 ve 9.30 mg/g ve Scenedesmus sp. bioması tarafından 2.99, 0.96, 11.50, 11.33, 0.75 ve 4.56 mg/g olarak saptanmıştır. Çalışma sonucunda elde edilen bulgulara göre C. vulgaris ve Scenedesmus sp.'nin laboratuvar şartlarında aşırı nutrient ve ağır metal giderimi üzerinde oldukça etkili olduğu saptanmıştır.

Mikrobesin elementleriMineral besin elementleri
Tuğba Şentürk
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies in Science
2017
00
DoctorateOpen AccessTR

Kuzey Kıbrıs topraklarından antimikrobiyal aktivitesi yüksek streptomyces suşlarının izolasyonu, taksonomisi ve fermentasyon çalışmaları üzerine bir araştırma

Streptomisetler Gram-pozitif filamentöz toprak bakterileri olup, her ortamda bulunurlar.Özellikle toprakta çok yaygındırlar, ancak sediment, kompost, saman, sucul ve evsel ortamlarda dabulunmaktadırlar. Streptomisetler, antibakteriyal, antifungal, antiparazitik, antitümoral biyolojikaktivite gösteren çoğu sekonder metabolitin üreticileri olarak bilinirler.Kuzey Kıbrıs topraklarından kültüre edilebilir 251 Streptomyces suşu izole edilmiştir. İzoleedilen Streptomyces izolatlarının antimikrobiyal aktivitesi Gram-pozitif, Gram-negatif bakteriler ileküf ve mayalara karşı denenmiştir.Birincil antimikrobiyal tarama çalışmasıyla; 251 streptomiset izolatından 67 tanesininkullanılan test organizmalarının en az birine karşı etkili olduğu belirlenmiştir. Bunlardan %52.23' üsadece Gr (+) bakteriler, %5.97' si sadece Gr (-) bakteriler, %25.37' si hem Gr (+) hem de Gr (-)bakteriler, %16.41' inin ise sadece mayalar üzerine etkili oldukları belirlenmiştir. Antifungalaktivitelerinin belirlenmesi amacıyla, birincil antimikrobiyal aktivite sonuçlarına dayanarak seçtiğimiz16 izolattan 5 tanesi test organizması olarak denenen küflere karşı etkili bulunmuştur.Fermentasyon denemeleri için seçilen 4 izolattan sadece Streptomyces sp. KEH23, 5-28 mmarasında değişen oranlarda, PDA ortamında, test edilen küflere karşı antifungal aktivite göstermiştir.Antimikrobiyal aktivitelerine göre, 4 izolat seçilmiş ve klasik yöntemlerle tanılanmıştır.Antimikrobiyal etkili molekülün üretimi için 4 farkı ortamda fermentasyon yapılmıştır. Karbonkaynağı sukroz içeren besiyerinde aktif izolat Streptomyces sp. KGG32, ileri fermentasyonişlemlerine alınarak üretmiş olduğu 2 farklı antimikrobiyal etkili madde (KGG32-A ve KGG32-B)kolon kromatografisi (Sephadex LH20 ile) ile saflaştırılmış ve nihayetinde kısmi olarak karakterizeedilmiştir.Ayrıca, antimikrobiyal etkili KGG32-A ve KGG32-B maddelerinin UV, IR, çözünürlük ve renkreaksiyonları gibi bazı fizikokimyasal özellikleri (Anisaldehit, sülfirik asit, demir klorür ve ninhidrin)belirlenmiştir.Anahtar kelimeler: Streptomyces, izolasyon, toprak, identifikasyon, antibiyotik üretimi veantimikrobiyal aktivite.

Mustafa Oskay
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies in Science
2006
00
Master'sOpen AccessTR

Bacillus subtilis kültürlerinde PHB (Poli-Beta-Hidroksibütirat) üretimi

Plastik atıklarla çevrenin kirlenmesi günden güne artmaktadır. Petrol kökenli plastiklerin kullanımından kaynaklanan çevre kirliliği problemlerini çözmek için biyoparçalanabilir ve doğa ile dost plastiklerin üretimine ilgi artmaktadır. Poli-ß-hidroksibütirat'ın (PHB) biyoplastik polimeri olarak önemi bilinmektedir. Bu granüller, karbon ve enerji kaynağı olarak, birçok mikroorganizmada olumsuz koşullarda biriktirilir.Son yıllarda PHB üreten mikroorganizmalar üzerinde çalışan araştırıcıların sayısı artmıştır. PHB'lar petrol kökenli plastiklere göre birçok avantaja sahiptir. Böylece endüstriyel uygulamalarda yeni olanaklar ortaya çıkmıştır.Bu çalışmada Bacillus subtilis ATCC 6633 suşunun PHB verimliliği araştırıldı. PHB miktarı 235 nm' ye ayarlanan UV spektrofotometre kullanılarak belirlendi. İnkübasyon süresi (2-30 saatler), sıcaklık (20, 25, 30, 35 ve 40 0C), pH pH (5.0, 6.0, 7.0, 8.0 ve 9.0), farklı karbon kaynakları (glukoz, sukroz, D-mannitol ve arabinoz), farklı azot kaynakları (proteaz pepton, L-glisin, L-sistein, amonyum sülfat ve potasyum nitrat) ve karbon/azot (C/N) oranının (0.5, 1, 1.5, 2, 2.5 ) PHB sentezine etkisi araştırıldı.Bacillus subtilis ATCC 6633 suşunda en yüksek PHB birikimi, 24 saat inkübasyonda (10,4981 µg/ml), pH 7.0'da (10,4981 µg/ml), karbon kaynağı olarak D-mannitol içeren besiyerinde (23,6623 µg/ml), azot kaynağı olarak L-glisin içeren besiyerinde (14,6217 µg/ml), karbon/azot oranı 2.5 olan besiyerinde (3,2481 µg/ml ) ve 30 0C sıcaklıktaki kültür ortamında (10.4981 µg/ml) elde edildi.Bacillus subtilis ATCC 6633 suşu kullanarak PHB üretimi pahalı bir yöntem olmasına rağmen, PHB gibi doğa dostu biyoplastikler, daha verimli suşlar ya da mikroorganizmalar ve/veya ucuz substratlar kullanılmasın sayesinde popülerlik kazanabilir.Anahtar Kelimeler: Bacillus subtilis, karbon ve azot kaynakları, Poly-ß-hidroksibutirat (PHB), PHB (biyoplastik) üretimi

Bacillus subtilisBakteri kültürüBakteriler+7
Nazan Tamdoğan
Manisa Celal Bayar University · Institute of Graduate Studies in Science
2008
00
Master'sOpen AccessTR

CPAP maskelerindeki biyofilm oluşumlarının izlenmesi ve biyofilmin engellenmesinde sıklıkla tercih edilen ortafitalaldehit ve hidrojen peroksitin CPAP maskelerinde etkinliğinin incelenmesi

Biyofilm, uzun yıllardır yiyecek ve endüstriyel alanda problemlere neden olduğu gibi, sağlık alanında da tıbbi cihazlar, biyomedikal materyaller ve implantlar gibi pek çok yüzeyde oluşabilir; konakçı epitel hücreler ve mukozal yüzeylerde de gelişerek farklı hastalıklara ve hastane enfeksiyonlarına sebep olabilmektedir. Özellikle COVID-19 pandemisi nedeniyle sağlık hizmeti verilen kurumlarda tekrar kullanılabilen tıbbi materyallerin dezenfeksiyon ve sterilizasyon sirkülasyonunda artış yaşanmıştır. Pozitif basınçlı solunum desteği sağlamak için kullanılan ve tekrar kullanılabilir özellikteki CPAP maskeleri üzerinde Kastamonu Üniversitesi, Biyoloji Bölümü, Mikrobiyoloji Laboratuvarı mikrobiyal kültür koleksiyonunda bulunan Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae ve Serratia liquefaciens suşlarının biyofilm oluşumları ve yüzeye tutunmuş biyofilm üzerine mekanik temizliğin, OPA ve hidrojen peroksit kimyasallarının etkinliği incelenerek SEM görüntüleri ve istatiksel analiz verileri doğrultusunda bazı kombinasyonlar için olumlu sonuçlar alınmıştır. Sonuç olarak; CPAP maskelerine dezenfeksiyon ve sterilizasyon işlemi uygulamadan önce etkin mekanik temizlik uygulanması biyofilm tabaka oluşunlarını önemli ölçüde bertaraf ederek dezenfeksiyon amacı ile kullanılan OPA kimyasalının ve sterilizasyon yöntemlerinden hidrojen peroksit gaz plazmanın etkinliğini ve verimliliğini SEM görüntüleri ve istatiksel analiz verileri doğrultusunda arttırdığı gözlemlenmiştir.

BiyofilmlerBiyositlerDezenfeksiyon+5
Melek Köseoğlu
Kastamonu University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Anadolu'da kültürü yapılan bazı asma (Vitis vinifera L.) çeşitlerinin polen, meyve ve tohum morfolojilerinin karşılaştırılması

Üzüm insanlık tarihinin ilk evcilleştirilen türlerinden biridir. İlk kültüre alımından günümüze kadar artan bir ilgi ile tarımına devam edilmektedir. Dünya üzerindeki coğrafik, sosyoekonomik ve kültürel farklılıkların etkisi nedeniyle, üzümlerin tüketim şekilleri de çeşitlenmiştir. Kozmopolit bir dağılıma sahip olmasının yanı sıra tüketim çeşitliliğindeki artış farklı asma çeşitlerinin üretimine neden olmuştur. Günümüzde mevcut olan sayısız asma çeşitlerinin tanınması için morfolojik yöntemler başta olmak üzere birçok yöntem kullanılmaktadır. Bu çalışmada Kırşehir ilinin Toklümen köyü bağlarında yetiştirilen Öküzgözü, Narince, Syrah, Boğazkere, Kalecik Karası, Viognier, Malbec, Sauvignon Blanch çeşitlerinin polen, tohum ve meyve morfolojileri ayrıntılı olarak incelenmiştir. Stereo ve ışık mikroskobu ve cicel karakterlerinin ölçümlerinin yanında elektron mikroskobu kullanılarak incelenen yapılarda yüzey süslenmeleri gibi nitel karakterlerin tespiti de yapılmıştır. Çalışma sonucunda çalışılan çeşitlerin polen, tohum ve meyve yapılarının çeşitlere göre farklılaştığı tespit edilmiştir. Bu farklılıkların çevresel faktörlerin yanında çeşitlerin genetik özelliklerinden de kaynaklandığı düşünülmektedir.

Bitki morfolojisi
Kutlu Salihoğlu
Kastamonu University · Institute of Graduate Studies in Science
2023
00
Master'sOpen AccessTR

Spirulina sp.'de CuCl2, NaCl ve bunların kombinasyonlarının fizyolojik etkileri

Bu çalışmada bakır klorür (CuCl2, 0.0, 0.1 ve 1.0 ppm), sodyum klorür (NaCl, 0.0, 0.2 ve 0.4 M) ve bunların karışımlarının Spirulina sp.'de meydana getirdiği bazı fizyolojik etkiler araştırılmıştır. Bu kapsamda öncelikle mikroalg besin ortamına adaptasyona bırakılmıştır. Sonra mikroalg belirli derişimde stres çözeltisi içeren besin yerlerine aktarılmıştır. Yedi günlük deney süresi sonunda mikroalglerin büyüme oranları, biyomas (kuru ağırlık üzerinden) miktarları, Cu ve K derişimleri, klorofil-a, karoten, prolin ve malondialdehit (MDA) miktarları belirlenmiştir.1.0 ppm Cu derişiminin Spirulina sp.'nin gelişimi ile biyomas miktarını, K derişimi, klorofil-a ve karoten miktarlarını oldukça düşürdüğü, diğer yandan, Cu, prolin ve MDA miktarlarını ise artırdığı belirlenmiştir. Bununla birlikte 1.0 ppm Cu'a göre 0.1 ppm Cu, bu değişkenleri daha az olumsuz etkilemiştir ve Spirulina sp.'de daha az hasara yol açmıştır. Benzer şekilde NaCl de prolin ve MDA miktarlarını artırmış, diğer değişkenin miktarlarını ise azaltmıştır. Ayrı ayrı NaCl ve Cu uygulamasında karoten miktarındaki azalma klorofil-a'ya göre daha düşük olmuştur. CuCl2 ve NaCl karışımı uygulandığında ise ortama NaCl eklenmesinin Spirulina sp.'nin Cu içeriğinde azalmaya neden olduğu belirlenmiştir. Ayrıca CuCl2 ve NaCl'nin birlikte uygulanmasının diğer değişkenlere etkileri ayrı ayrı CuCl2 ve NaCl uygulamasından daha fazla olmuştur.

Sodyum kloridSpirulina
Fatih Deniz
Gaziantep University · Institute of Graduate Studies in Science
2008
00
Master'sOpen AccessTR

Antep fıstığı'nda meydana gelen geriye ölüm etmenlerinin belirlenmesi

Öz ANTEPFISTIGI'NDA MEYDANA GELEN GERİYE OLUM ETMENLERİNİN BELİRLENMESİ DEMİRÖZER, Şeyda Yüksek Lisans Tezi, Biyoloji Bölümü Tez Yöneticisi: Doç. Dr. Mehmet ÖZASLAN Mayıs 2004, 47 sayfa Ülkemiz Antepfıstığı 'nın dünyadaki gen merkezi üzerindedir. Bu nedenle, Antepfıstığı, özellikle Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nde çok eski yıllardan beri yetiştirilmekte ve bölge ekonomisine önemli katkılarda bulunmaktadır. Antepfıstığı, özellikle yağ ve protein oranı yüksek bir meyvedir ve oldukça konsantre besin değerine sahiptir. Antepfıstığı özellikle Gaziantep ili ve çevresindeki üreticilerin temel geçim kaynaklarının başında gelmektedir. Fakat son 10 - 15 yıl içinde Antepfıstığı' nda üretimi sınırlandıran, ekonomik yönden önemli kayıplara yol açan, bitkinin ölümüne neden olan geriye ölümler gözlenmektedir. Bu çalışmada Gaziantep il ve ilçelerinde Antepfıstığı yetiştiriciliği yapılan alanlarda sorun olan geriye ölüm etmenlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla Gaziantep ili Nizip, Karkamış ve Oğuzeli ilçelerinin Antepfıstığı yetiştiriciliği yapılan alanlarına arazi çıkışları gerçekleştirilmiştir. Çalışmada hastalık simptomları gösteren bitkilerden yapılan izolasyonlarda çeşitli fungal hastalık etmenleri saptanmıştır. Bu etmenler saflaştırılıp, Antepfıstığı Araştırma Enstitüsü' nden temin edilen Antepfıstığı fidanlarına inoküle edilmiş, hastalık simptomları gösteren bitkilerden geri patojen izolasyonları gerçekleştirilmiştir. Anahtar Kelimeler: Antepfıstığı, Geriye Ölüm, Fungus

Şeyda Demirözer
Gaziantep University · Institute of Graduate Studies in Science
2004
00
Master'sOpen AccessTR

Çoklu ilaç direncine sahip biyofilm oluşturan nozokomial bakterilere karşı akrep (Scorpionidae) zehirinin etkileri

Zehirler enzim, nükleik asit, serbest asitler, serbest amino asitler, inorganik tuzlar, proteinler, poliaminnörotoksinler ve peptidler gibi çok sayıda biyoaktif moleküllerden oluşmaktadır. Zehirlerin yapısındaki peptidler farmakolojik öneme sahiptir ve yeni ilaçların geliştirilmesi açısından oldukça önemli bir kaynaktır. Nozokomial bakterilerle baş etmek hem hasta, hem de kurum için maddi ve manevi zorluklar taşır. Bu bakteri dirençli ise etkili bir ilaç bulunamayabilir. Fakat hastanın da tedavi edilmesi gerekmektedir, bu sebeple yeni alternatifler aranır. Peptidler en uygun alternatifler arasındadır. Zehirlerin içerisindeki peptidler farmakolojik olarak önemlidir. Bu çalışmada Androctonus crassicauda türü akrep venomunun antibakteriyel aktivitesi araştırıldı. Araştırmada ham zehir Escherichia coli ve Acinetobacter baumannii bakteri türlerine sırasıyla disk difüzyon yöntemi, damlatma yöntemi ve MİK (Minimum İnhibisyon Konsantrasyon) yöntemi uygulandı ve ham zehrin antibakteriyel etkileri gözlemlendi. Akrep ham venomunu iki dirençli bakteriye çeşitli yöntemlerle (damlatma, disk difüzyon ve MİK) değişik miktarlarda uygulanarak zehri ilaca çevirmek için bir ön basamak oluşturuldu.

Akrep zehirleriBakterilerİlaçlara direnç-çoklu
Gülay Özlü Ekmekcioğlu
Kastamonu University · Institute of Graduate Studies in Science
2019
00
Master'sOpen AccessTR

Ganoderma lucidum'un insan periferal lenfositlerinde genotoksik ve mitomisin-C'ye karşı antigenotoksik etkileri

Bu çalışmada, Ganoderma lucidum mantarının sulu ekstraktının tek başına genotoksik etkisi ve mitomisin-C'nin oluşturduğu hasara karşı antigenotoksik etkisi kromozomal anormallik (KA), mikronükleus (MN) ve kardeş kromatid değişim testleri (KKD) ile belirlenmiştir. Çalışmada G. lucidum'un 9500,00; 4750,00; 2375,00; 1187,50 ve 593,75 µg/ml'lik konsantrasyonları kullanılmıştır. KA testinde 24 saatlik uygulamada gerek mantar ekstraktınının tek başına gerekse mitomisin C ile eşzamanlı uygulaması önemli bir genotoksik ve antigenotoksik (593,75 µg/ml hariç) etki göstermemiştir. 48 saatlik uygulamada ise mantar ekstraktının tek başına uygulandığı grupta anormal hücre frekansında ve KA/hücre sayısında önemli bir değişim gözlenmezken mantar ekstraktı ve mitomisin C'nin eş zamanlı uygulamasında bu değerler pozitif kontrole göre anlamlı bir düşüş göstermiştir. Mantar ekstraktının tek başına uygulandığı grupta mikronükleus frekansı negatif kontrole göre azalış gösterirken mantar ekstraktı ve mitomisin-C'nin eş zamanlı uygulandığı grupta anlamlı bir değişim yoktur. Her iki grupta da nükleer bölünme indeksinde (NBI) istatiksel olarak anlamlı bir değişim oluşmamıştır. 24 saatlik uygulamada KKD/hücre değerindeki değişim anlamlı değildir. 48 saatlik uygulamada ise KKD/hücre değerinde ekstraktın tek başına uygulandığı grupta negatif kontrole göre artış vardır. Buna karşın, mantar ekstraktı ve mitomisin-C'nin birlikte uygulandığı grupta pozitif kontrole göre anlamlı bir azalış tespit edilmiştir. Her iki grupta da replikasyon indeksinde (RI) değişim belirlenmemiştir. Mantar ekstraktının tek başına uygulandığı gruplarda (24 ve 48 saat) mitotik indekste (MI) anlamlı bir farklılık gözlenmemiştir. Ancak MMC ile eş zamanlı 24 saatlik uygulamada 593,75 ve 2375,00 µg/ml'lik konsantrasyonlarda, 48 saatlik uygulamada ise en yüksek iki konsantrasyonda (4750,00 ve 9500,00 µg/ml) MI anlamlı artış göstermiştir.Bu sonuçlara göre in vitro insan lenfosit kültüründe G. lucidum genellikle sitotoksik, klastojenik ve anojenik etki göstermemiştir. Aynı zamanda MMC tarafından oluşturulan genetik hasarı düzeltici etkileri de gözlenmiştir.

Ülkü Çayır
Gazi University · Institute of Graduate Studies in Science
2012
00
Master'sOpen AccessTR

Yara iyileşmesinde sistemik egf uygulamasının karaciğer dokusu kollajen ve protein düzeylerine etkisi

Yara, yumuşak dokuların normal anatomik yapı ve fonksiyonunun bozulmasıdır. Yara iyileşmesi, travma ile başlayan ve yeni doku oluşumu ile sonuçlanan hücresel ve biyokimyasal olaylar sürecidir. Operatif veya travmatik olarak dokunun hasar görmesini takiben, her organizmanın öncelikli görevi; kanamayı durdurma, enfeksiyonu önleme, bozulan anatomik bütünlük ile fonksiyonel yapıyı onarmaktır. EGF gibi çeşitli büyüme faktörleri yara iyileşmesi sürecinde önemli rol oynarlar. Yara iyileşmesi sürecinde lokal veya sistemik olarak verilen EGF'nin yara dokusundaki etkileri üzerine çok sayıda araştırma bulunurken EGF'nin iç organlar üstündeki etkisi üzerine araştırma sayısı oldukça azdır. Bu sebeple sistemik olarak verilen EGF'nin karaciğer dokusundaki kollajen ve protein sentezi üzerine etkisini araştırmayı planladık.Deneylerde 200?250 g ağırlıkta 48 adet Wistar-Albino tipi erkek rat kullanıldı. Dorsolateral eksizyonel yara yapılan fareler 2 gruba ayrıldı: 1-Tedavi edilmeyen kontrol grubu 2- Sistemik EGF uygulanan grup. Uygulama grubundaki hayvanlara her gün birer doz olmak koşuluyla intraperitonel (IP) olarak (10ng/ml) EGF verildi. Operasyonun 1, 5, 7 ve 14. günlerinde ratlar anestezi altında kalplerinden kan çekilmek suretiyle feda edildi.Ardından karaciğerleri hemen çıkartılarak bulaşmayı önleyecek şekilde ?30 0C de saklandı. Dokulardaki kollajen konsantrasyonunun tespiti modifiye Lowry metodu ile protein konsantrasyonunun tespiti ise Lowry metodu ile gerçekleştirildi. Sonuçlar Mann Whitney U testi ile karşılaştırıldı.Sonuç olarak, sistemik EGF uygulaması yara iyileşmesinin fazları da dikkate alındığında, kontrollerle kıyas edildiğinde EGF'nin karaciğerdeki kollajen sentezini 7. güne kadar protein sentezini ise 5. güne kadar uyardığı fakat sonraki günlerde bu uyarının ortadan kalktığı ve bu kez EGF'nin kollajen ve protein sentezini baskıladığı tespit edilmiştir.

Fatma Küçük
Gazi University · Institute of Graduate Studies in Science
2010
10
Master'sOpen AccessTR

Bazı rhizobium türlerinin polihidroksibütirat (PHB) verimleri üzerine farklı ortam şartlarının etkileri

Bu araştırmada Elazığ ili merkez ve Elazığ ili ilçelerine bağlı köylerden 1996 yılında alınan toprak örneklerinden ?Bitki İnfeksiyon Metodu? kullanılarak izole edilen doğal Rhizobium suşlarının Poli-ß-hidroksibütirat verimleri üzerine farklı ortam şartlarının etkileri tespit edilmiştir. Kontrol grubu olarak Ankara Toprak ve Gübre Araştırma Enstitüsü'nden temin edilen Rhizobium phaseoli CİAT 899 suşu kullanılmıştır. Rhizobium cinsine ait suşlar, Yeast Ekstrakt Mannitol (YEM) sıvı besiyerinde 28 ºC'de 48 saat inkübe edilmiştir. İnkübasyon sonunda kültürler santrifüjlenmiş, elde edilen biomass kurutulmuştur. Kuru ağırlıkları tespit edildikten sonra sonikasyon işlemleri ile PHB elde edilmiştir. PHB sülfirik asit ile krotonik asite dönüştürülmüş, son maddenin miktarı, 235 nm. UV spektrofotometrede ölçülmüştür. Rhizobium phaseoli CİAT 899 suşunun hücre kuru ağırlıklarına göre en yüksek PHB verimi, 200 rpm çalkalama hızında % 23,10, % 0,5'lik şeker konsantrasyonunda % 24,22, 96 saatlik inkübasyon süresi sonunda % 29,58 olarak tespit edilmiştir.Çalışılan diğer Rhizobium suşlarının hücre kuru ağırlıklarına göre PHB verimleri, farklı çalkalama hızlarında %16,88- %26,38 arasıda, farklı şeker konsantrasyonlarında % 16,08-% 26,84 arasında, farklı inkübasyon sürelerinde, % 2,53- % 31,16 arasında bulunmuştur.Farklı çalkalama hızlarındaki hücre kuru ağırlıklarına göre en yüksek PHB verimi, 24F kodlu izolatta, 200 rpm çalkalama hızında % 26,38 olarak tespit edilmiştir. Farklı şeker konsantrasyonlarındaki hücre kuru ağırlıklarına göre en yüksek PHB verimi, 23F kodlu izolatta, % 0,5'lik şeker konsatrasyonunda % 26,84 olarak tespit edilmiştir. Farklı inkübasyon sürelerindeki hücre kuru ağırlıklarına göre en yüksek PHB verimi, 24F kodlu izolatta, 96 saatllik inkübasyon süresi sonunda % 31,16 olarak tespit edilmiştir.

Mehtap İlhan Baysak
Fırat University · Institute of Graduate Studies in Science
2008
10
DoctorateOpen AccessTR

Ratlarda azoksimetan uygulanarak oluşturulan kolorektal kanserde likopenin siklooksijenaz-2 (cox-2), kaspaz-3, kaspaz-9, bax, bcl-2, p53 proteinlerinin ekspresyonu ve DNA hasarı üzerine etkisi

Domates ve domates ürünleri likopenin başlıca bir diyet kaynağıdır. Diyetle alınan domates tozunun (DT), farklı insan kanser türlerinde riski azaltmayla ilgisi olduğu için bu tezde, Wistar ratlarda azoksimetan (AOM) ile oluşturulan kolorektal kanserde DT'nun etkilerini araştırdık. Kolorektal dokularda siklooksijenaz-2 (cox-2), bax, bcl-2, kaspaz-3, kaspaz-9, p53 protein ekspresyon düzeylerini Western blotlama tekniği ile belirledik ve kolorektal dokulardaki DNA hasarını agaroz DNA jel elektroforezi ile tespit ettik. Çalışmada 60 tane Wistar rat, 4 gruba bölündü ve her grupta 15 tane rat yer aldı. 30 tane rata, (AOM ve AOM + DT grupları) AOM haftada bir kez 3 defa (15mg/kg canlı ağırlığında deri altı) enjekte edildi. Ratlar hem standart bir diyetle (kontrol grubu ve AOM grubu) hem de standart diyete kilogram başına %5 DT ilaveli (DT ve AOM +DT grupları) bir diyetle beslendi. Hayvanlar 20 hafta sonrasında dekapite edilerek kolorektal tümörler incelendi. Domates tozu uygulaması, AOM + DT grubunda, AOM grubuna göre, cox-2, bcl-2, kaspaz-3, kaspaz-9 ekspresyon düzeyleri bakımından anlamlı bir fark oluşturdu (p<0.05). DT uygulaması ile, kaspaz-3 ve bcl-2 ekspresyon düzeyleri artış gösterirken, kaspaz-9 ve p53 ekspresyon düzeyleri ise azalış gösterdi (p<0.05). Fakat bax ekspresyon düzeyi AOM + DT grubunda, AOM grubuna göre anlamlı bir farklılık göstermedi (p>0.05). Domates tozu uygulaması, AOM + DT grubunda, AOM grubuna göre DNA hasarı oranı bakımından azalış gösterdi. Ayrıca AOM grubunda 8 adenokarsinom, 3 displazi tespit edilmiş iken, AOM+DT grubunda 2 adenokarsinom ve 5 displazi tespit edilmiştir (p<0.05). Bu sonuçlar, diyetle alınan DT'nun Wistar ratlarda kolorektal kanser oluşum oranını azalttığını göstermektedir ve bu bulgular, diyete DT uygulamasının, insanlarda da kolorektal kanser üzerinde önleyici etkisini araştırmaya ışık tutabilecektir.Anahtar Kelimeler: Likopen, apoptozis, DNA hasarı, cox-2, p53, kaspaz-3, kaspaz-9, bax, bcl-2, kolorektal kanser.

ApoptozisDNA hasarıLikopen
Abdullah Aslan
Fırat University · Institute of Graduate Studies in Science
2011
00