Jump
58 theses under this subject heading
Alt beden elektromyostimülasyon antrenmanı ve detraining'in performansa etkileri
Elektromyostimülasyon (EMS), kas ya da sinir bölgelerine dışsal olarak uygulanan elektriksel akımlarla kassal aktivasyon elde etme ve bu yolla istemli olarak aktive edilmesi zor olan hızlı motor ünitelerin yavaş motor ünitelerle beraber senkronize katılımıyla antrene edilerek sportif performansta fonksiyonel artışlar elde etme amaçlı kullanılan konvansiyonel olmayan bir antrenman metodudur. Bu çalışmanın amacı 6 haftalık alt beden EMS antrenmanının ve takip eden 4 haftalık detraning periyodunun performansa etkilerini araştırmaktır. Çalışmada yarışmacı sporcu olmayan fiziksel olarak aktif 38 gönüllü katılımcı (yaş: 21.5±2.5yıl, boy uzunluğu: 175±6.5cm, vücut ağırlığı: 67.7±7.7kg, beden kütle indeksi: 21.7±1.9kg/m2, vücut yağ yüzdesi: %14.4±5.3) EMS grubu (EG, n=16) ve istemli grup (İG, n=22) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Antrenman öncesi, sonrası ve detraining sonrası antropometrik ve vücut yağ yüzdesi ölçümleri, skuat ve aktif sıçrama, 40m sprint, izokinetik kuvvet (60, 180 ve 300o.s-1 açısal hızlarda diz ekstansiyon-fleksiyonu), anaerobik güç ve kapasite testleri yapılmıştır. EG, 6 hafta boyunca haftanın 2 günü 110-120o diz eklem açı aralığında maksimal istemli izometrik kasılmalarla senkronize olacak şekilde baldır, uyluk ve kalça bölgesi majör kaslar üzerine yerleştirilen şerit elektrotlar aracılığıyla uygulanan EMS antrenmanına katılmıştır. İG ise EG grubuyla aynı uygulamayı EMS olmadan yapmıştır. Takip eden detraining süreci boyunca katılımcıların hiçbiri herhangi bir alt beden egzersizine katılmamıştır. Antrenman öncesi, sonrası ve detraining sonrası yapılan test ve ölçümler arasında fark olup olmadığı tekrarlı ölçümlerde iki yönlü varyans analiziyle incelenmiştir. Normal dağılım göstermeyen verilere logaritmik dönüşüm uygulanmıştır. ANOVA testi sonucunda anlamlı fark gösteren ortalamaların belirlenmesinde post-hoc testlerinden LSD (En küçük önemli fark) testi kullanılmıştır. Antrenman süreci ve bunu takip eden detraining sonrası skuat sıçramada gruplararası (p=0.043) ve grupiçi (p=0.034) anlamlı fark bulunmuştur. Antropometrik ve vücut yağ yüzdesi ölçümleri, aktif sıçrama, 40m sprint, 60, 180 ve 300o.s-1 açısal hızlarda sağ ve sol diz ekstansiyon ve fleksiyon izokinetik kuvveti, anaerobik güç ve kapasite değişkenlerinde ise gruplararasında istatistiksel anlamlı fark bulunmamıştır. Bu bulgular skuat sıçrama haricindeki diğer tüm değişkenler açısından 6 haftalık alt beden EMS antrenmanının ve 4 haftalık detrainingin performansa etkisi olmadığını göstermiştir. Sonuç olarak maksimal izometrik kasılmalar üzerine maksimal tolere edilebilen akım şiddetinde uygulanan alt beden EMS antrenmanının yarışmacı sporcu olmayan fiziksel olarak aktif bireylerde konvansiyonel antrenmanlardan daha etkili olmadığı ve farklı protokollerle daha ayrıntılı çalışmalara gereksinim olduğu belirlenmiştir.
Futbolda 3x3, 6x6 küçük alan oyunları ile 11x11 oyununun fiziksel kondisyona ve teknik parametrelere akut etkisi
Bu çalışmada 3x3, 6x6 küçük alan oyunları ile 11x11 oyun esnasındaki sürat, çeviklik, güç ve teknik testlerin akut etkilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 12 genç futbolcu (yaş 16,5±0,5 yıl, boy uzunluğu 175,16±4,74 cm, vücut ağırlığı 64,25±2,34 kg) katılmıştır. 3x3 ve 6x6 küçük alan oyunları (kalecili) 4 dakika oyun 4 dakika aktif dinlenme olacak şekilde 10 set oynanmıştır. 11x11 oyun ise her bir set 40 dakika olacak şekilde 2 set ve set arası 15 dakika ara verilerek oynanmıştır. 3 farklı oyun uygulamasının öncesinde, arasında ve sonrasında dört adet saha testi (30m sprint, uzun pas, çeviklik, yatay sıçrama) gerçekleştirilmiştir. Normallik testi olarak Shapiro-Wilk ve küreselliğin belirlenmesi için Mauchly's Sphericity testi kullanılmıştır. Parametrik varsayımların yerine gelmesi durumunda tekrarlı ölçümlerde Tek Yönlü Varyans Analizi ve takibinde Bonferroni Post-Hoc düzeltmesi, parametrik varsayımların yerine gelmemesi durumunda Freidman Tek yönlü Varyans Analizi ve takibinde Wilkoxon eşleştirilmiş iki örnek testi uygulanmıştır. 3x3 oyunlarda 6x6 ve 11x11 oyunlarına göre kalp atım hızı değerlerinin daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir (p<0,05). 6x6 ve 11x11 oyunlarda oyuncular daha çok kısa pas, uzun pas, kafa vuruşu ve top kazanma davranışları sergilemelerine karşın (p<0,05) 3x3 küçük alan oyunları esnasında şut, top sürme ve gol sayıları anlamlı bir şekilde daha yüksek oluşmuştur (p<0,05). 3x3 küçük alan oyunlarından sonra sürat ve çeviklikte önemli bir düşüş olurken (p<0,05), 6x6 küçük alan oyunlarından sonra yatay sıçrama performanslarında önemli değişiklikler gözlenmiştir (p<0,05). Bu çalışmanın sonuçları 3x3 küçük alan oyunlarının fiziksel kondisyon ve teknik gelişme açısından 6x6 küçük alan oyunlarından daha yüksek uyarıcı sağladığını ve genç futbolcuların eğitimi için tavsiye edilebileceğini göstermiştir.
Trampolin ve mat zeminde uygulanan pliometrik egzersizlerin erkek bireylerde kas hasarı, dikey sıçrama ve denge üzerine etkileri
Bu araştırmanın amacı; trampolin ve mat zemin üzerinde uygulanan 8 haftalık pliometrik egzersiz programının dikey sıçrama ve dinamik denge performansı, kreatin kinaz (CK) enzim aktivitesi, serumda testosteron konsantrasyonları, serum kortizol seviyesi üzerine etkilerini incelemektir. Ayrıca bir diğer amacı ise, egzersiz periyodundan sonra 2 haftalık antrenmansızlığın sportif performans üzerine etkilerini incelemektir. Araştırmaya 18-25 yaş aralığında 42 erkek birey gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılar rastgele [Trampolin Grubu (TG); n=15 ve Mat Zemin Grubu (MZG); n=15; Kontrol Grubu (KG); n=12] olarak 3 gruba ayrılmıştır. TG ve MZG 8 hafta süreyle, haftada 2 gün pliometrik egzersizler yaparken, KG yalnızca ısınma ve soğuma protokolünü gerçekleştirmiştir. Araştırmada egzersiz öncesi ve sonrası olmak üzere katılımcılara dikey sıçrama ve dinamik denge performans ölçümleri yapılmıştır. Farklı zeminlerde gerçekleştirilen pliometrik egzersizler neticesinde kas hasarını saptayabilmek için egzersizden hemen önce ve egzersizin 24, 48 ve 72 saat sonrasında, testosteron ve kortizol hormonu seviyelerindeki değişikleri incelemek için ise 8 haftalık egzersiz öncesi ve sonrası kan örnekleri alınmıştır. İstatistiksel analizlerde normal dağılım göstermeyen veya homojen olmayan verilerin gruplar arası karşılaştırılması için Kruskal-Wallis testi kullanılmıştır. Normal dağılım gösteren ve homojen olan verilerin gruplar arası karşılaştırılmalarında ise tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi ve çift yönlü varyans analizi (Two Way ANOVA) testi kullanılmıştır. İstatistiksel analiz sonuçlarına göre, uygulanan pliometrik egzersizler ardından oluşan kas hasarı düzeylerinde deney grupları arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,0167). MZG ve TG dinamik denge performans değerlerinde anlamlı artışlar meydana gelirken (p<0,05), dikey sıçrama performans değerlerinde de anlamlı artışların olduğu bulunmuştur (p<0,01). Deney grupları arasında dikey sıçrama ön test ile antrenmansızlık performans değerlerinde TG lehine anlamlı fark saptanmış (p<0,01), dinamik denge performans değerlerinin tümünde TG değerlerinde anlamlı artış olduğu bulunmuştur (p<0,05). Kronik kortizol düzeylerinde gruplar arasında fark bulunmamıştır (p>0,05). TG ve KG kronik testosteron düzeylerinde anlamlı düşüşler belirlenmiş (p<0,05), MZG kronik testosteron düzeyinde ise anlamlı fark saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak, egzersiz gruplarının CK değerlerinde anlamlı bir farkın saptanmadığı, TG'nin dikey sıçrama ve dinamik denge performansı ve daha sonraki antrenmansızlık süreçlerindeki anlamlı pozitif sonuçları doğrultusunda, pliometrik egzersizlerde mini trampolin zeminin tercih edilebileceği söylenebilir. Anahtar Kelimeler: Dinamik denge, Dikey sıçrama, Kas hasarı, Kortizol, Pliometrik, Testosteron.
Farklı squat egzersizleriyle uygulanan aktivasyon sonrası potansiyasyonunun sıçrama performansına etkileri
Bu çalışma farklı squat egzersizleriyle uygulanan aktivasyon sonrası potansiyasyonunun (ASP) dikey sıçrama performansına etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Çalışmaya 14 erkek birey gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılara eksantrik, konsantrik, eşit eksantrik-konsantrik ve kontrol olmak üzere 4 farklı uygulama yapılmıştır. 1 TM %85'i ile 3 set 3 tekrar yapılan squat egzersizlerinden 30 sn, 3, 6 ve 9 dk sonra dikey sıçrama testleri tekrar edilmiştir. Eksantrik faz süresi uzun tutulan egzersiz uygulamasında squat egzersizi eksantrik faz süresi 4 sn konsantrik faz süresi 2 sn'de tamamlanmıştır. Konsantrik faz süresi uzun tutulan egzersiz uygulamasında squat egzersizi eksantrik faz süresi 2 sn konsantrik faz süresi 4 sn'de tamamlanmıştır. Bir diğer uygulamada squat egzersizinin eksantrik faz süresi 3 sn ve konsantrik faz süresi 3 sn'de tamamlanmıştır. Kontrol uygulamasında ise herhangi bir aktivite yapılmadan squat egzersiz uygulamasında geçen süre kadar pasif dinlenme yapılmıştır. Verilerin istatistiksel analizi için tekrarlı ölçümlerde çift yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Çalışma sonucunda konsantrik faz süresi uzun tutulan squat uygulaması ile kontrol uygulaması arasında ön test ile karşılaştırıldığında 30 sn, 3. ve 6. dakikalarda dikey sıçrama performansında anlamlı fark saptanmıştır (p<0,05). Performans artışının en yüksek olduğu zaman dilimi 3. dakika olmuştur. Eksantrik faz süresi uzun tutulan ve eşit eksantrik-konsantrik faz süreli squat uygulamalarında dikey sıçrama performansında kontrol uygulamasına göre anlamlı bir fark görülmemiştir. Sonuç olarak 1 TM %85'i ile yapılan 3 set 3 tekrar konsantrik faz süresi uzatılan squat egzersizinin dikey sıçrama performansını artırdığı bulunmuştur.
Futbolcularda pliometrik çalışmaların sıçrama, şut hızı ve izokinetik kuvvet üzerine etkisi
Bu çalışmanın amacı izokinetik kuvvet geliştirmeye yönelik yapılan pliometrik çalışmaların şut hızı üzerine etkisinin belirlenmesidir. Çalışmaya yaşlarının ortalaması 21.16 ± 2.91 yıl, boyları 176.50 ± 6.11, kilo 71.14±2.12,futbol yaşları 12.11 ± 2.58 yıl olan 18 amatör lig futbolcusu; yaşlarının ortalaması 20.88±3.16 yıl, boyları 177.35 ±6.19, kilo 71.43±2.04, futbol yaşları 13.55±2.43 yıl olan 18 amatör lig futbolcusu gönüllü olarak katılmıştır.İzokinetik cihazla (isomed2000) futbolcuların dominant ve dominant olmayan bacakları diz ekstansiyon ve fleksiyon kasılmasında (hareketinde) 600sn-1 ve 1800.sn-1 açısal hızlarda uygulanılan zirve torkları, ortalama güçleri belirlenmiştir, Futbolcuların şut hızları Cep radarıyla (pocket radar) belirlenmiştir. Futbolcuların çift bacak dikey sıçrama ve doğrusal sıçrama değerleri (mesafeleri),metre ve jump meter cihazıyla belirlenmiştir. Ölçümler arasında istatistiksel yönden anlamlı fark olup olmadığının belirlenmesi için paired-T testi uygulanmıştır. Deney ve Kontrol grubunundominant ve dominant olmayan bacak 600sn-1 ve 1800sn-1fleksiyon ve ekstansiyon zirve tork ve ortalama güç ölçümlerinde anlamlı gelişme görülmemiştir (p>0.05). Deney ve Kontrol grubunun dominant bacak şut hızı ölçümünde istatistiksel yönden anlamlı gelişme görülmemiştir (p>0.05).Kontrol grubundan farklı olarak deney grubunun çift bacak dikey sıçrama ve doğrusal sıçrama ölçümlerinde anlamlı gelişme görülmüştür (p<0.05).
Milli plaj voleybolcuların antropometrik özellikleri ile sıçrama kuvveti, çabukluk ve dayanıklılıklarının araştırılması
Bu araştırmada; Milli Plaj Voleybolcuların Antropometrik Özellikleri İle Sıçrama Kuvveti, Çabukluk Ve Dayanıklılıklarının Araştırılması amaçlanmıştır. Milli Plaj Voleybolu takımında oynayanlara ölçüm yapılabilmesi için öncelikli olarak Türkiye Voleybol Federasyonundan izin alındıktan sonra ilgili milli takım antrenörlerinden de izin alınarak ölçümler tamamlanmıştır. Ölçümler 2012-2013 sezonunda değişik bölgelerde kamp yapan milli sporcuların bulundukları yerlerde yapılmıştır. Sporculara çalışma ile ilgili bilgi verilmiş sonrada gönüllü olarak katılmaları talep edilmiştir. Ölçüm aşamasında bazı sporcular ayrılmış bu sporculara ait dereceler değerlendirmeye alınmamıştır. Sporcular hakkında önce demografik bilgiler toplanmıştır. Sonrada ölçüm olarak; Temel Motor Testler, Uzunluk Ölçümleri, Genişlik Ölçümleri, Çevre Ölçümleri ve Vücut Yağ Yüzdelerini hesaplamak için deri kıvrımları ölçülmüştür. İstatistik test olarak kadın ve erkek sporcuların bakılan ölçüm özellikleri bakımından ?=0.05 anlamlılık düzeyinde bağımsız iki grup için t-testi uygulanmıştır. Test sonuçları kadın ve erkek sporcuların Temel Motor Test dereceleri (P<0.05), Uzunluk Ölçümleri (P<0.05),, Genişlik Ölçümleri (P<0.05), Çevre Ölçümleri (P<0.05) ve Vücut Yağ Yüzdelerini (P<0.05) arasındaki farkların önemli olduğunu gösterdi. Anahtar Kelimeler: Plaj Voleybolu, Motor Testler, Atropometri.
Profesyonel futbolculara uygulanan pliometrik çalışmaların fiziksel ve fizyolojik parametrelere etkisinin incelenmesi
ARDA, D. Profesyonel Futbolculara Uygulanan Pliometrik Çalışmaların Fiziksel ve Fizyolojik Parametrelere Etkisinin İncelenmesi, Dumlupınar Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Kütahya, 2015. Bu çalışma, futbolcuların dikey sıçramaları ile bazı fiziksel ve fizyolojik parametreleri üzerine etkisinin araştırılması amacıyla hazırlanan Pliometrik antrenman programı, Türkiye 2. ligi Kırmızı grupta mücadele eden Bozüyük Spor futbol takımı futbolcularına 8 hafta süreyle ve haftada 2 gün uygulanmıştır. Bu çalışmada deney gruplu ön test-son test uygulandı. Deney grubu n=24 futbolcudan oluşmuştur. Futbolcu grubundan (n=24) vücut yağ yüzdesi, dikey sıçrama, bacak ve sırt kuvveti, sağ ve sol el kavrama kuvveti, esneklik ve 30 m. koşu süratleri ölçüldü. Öncelikle futbolcu grubunun , antrenman programı öncesi (ön test) ve sonrası (son test) ölçümleri alındı. Gelişim farklılıklarının tespiti için aritmetik ortalamaları ve standart sapmaları hesaplandı, aritmetik ortalamalar arasındaki fark " t " testi ile kontrol edildi. Ön Test ve Son Test değerleri arasında fark olup olmadığını belirlemek için eşleştirilmiş Paired-Samples T Test testi uygulandı. Çalışmanın sonunda; uygulanan antrenman programı ile sporcuların bazı parametrelerinde önemli artışlar elde edilmiştir. Futbolcu grubunun; dikey sıçraması, bacak kuvveti,sağ ve sol el pençe kuvveti, ve 30 m koşu sürati değerlerinde P<0.05 düzeyinde istatiksel olarak anlamlı farklılıklar bulunmuştur. Anahtar Kelimeler: Profesyonel Futbolcu, Pliometrik, Antrenman, Ölçüm.
Farklı liglerdeki ve pozisyonlardaki basketbolcuların dikey sıçrama reaktif çeviklik ve müsabaka performanslarının incelenmesi
Amaç: Çalışmanın amacı, farklı seviyelerdeki ve pozisyonlardaki basketbolcuların reaktif çeviklik [RÇ] ve dikey sıçrama performansı ile müsabaka performansı arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gerekçe ve Yöntem: Çalışmaya, Basketbol Süper Ligi'nden [BSL] 20, Türkiye Basketbol Ligi'nden [TBL] 22 ve Basketbol Gençler Ligi'nden [BGL] 35 olmak üzere toplam 77 sporcu katılmıştır. Sporcuların vücut yağ yüzdelerini tespit etmek için Tanita marka biyoelektrik empedans analizi yapan cihaz kullanılmıştır. RÇ testi SmartSpeed (Fusion Sport, Australia) marka ışıklı, kablosuz fotosel sistemi ile uygulanmıştır. Countermovement Jump [CMJ] Testi ve Squat Jump [SJ] testi yine SmartSpeed (Fusion Sport, Australia) marka kuvvet platformu kullanılarak uygulanmıştır. Sporcuların müsabaka istatistikleri, TBF resmi çevrimiçi sisteminden takip edilip anonimleştirilerek işlenmiştir. Bulgular: Tüm oyuncularda, TBL oyuncularında, tüm oyun kurucularda ve tüm forvetlerde RÇ testi ile maç sayısı istatistiği arasında istatistiksel olarak anlamlılık bulunmuştur. BSL forvetlerinde CMJ testi ile blok istatistiği arasında istatistiksel olarak anlamlılık bulunmuştur. Tüm pivotlarda CMJ istatistiği ile süre istatistiği arasında, BSL pivotlarında CMJ testi ile asist istatistiği, SJ testi ile maç sayısı istatistiği ve yine SJ testi ile verimlilik istatistiği arasında istatistiksel olarak anlamlılık bulunmuştur. Ölçülen diğer parametrelerde istatistiksel olarak anlamlılık tespit edilememiştir. (p<0,05) Sonuçlar: BSL forvetleri ve tüm pivotlar kategorilerinde iyi dikey sıçrama becerisinin oyuna istatistiksel olarak da pozitif etki ettiği görülmüştür. Çalışmamız sonuçlarına göre, oyuncuların dikey sıçrama yüksekliklerinin ve RÇ becerilerinin bazı durumlarda müsabaka istatistiklerinde karşılığının olmadığı söylenebilir.
Farklı yaş gruplardaki futbolcu çocuklarda bacak sertliği ve koşu ekonomisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı farklı yaş gruplarındaki futbolcu çocuklarda bacak sertliği (BS) ve koşu ekonomisi (KE) ilişkisini incelemek ve kronolojik yaşın bu değişkenler üzerindeki olası etkilerini araştırmaktır. Araştırmaya her bir grupta 10 sporcu olmak üzere U11, U12, U13 ve U14 futbol liginde oynayan toplam 40 erkek sporcu katılmıştır. Maksimal oksijen alımı (V̇O2max) koşu bandında şiddeti kademeli artan egzersiz protokolü uygulanarak tespit edilmiştir. KE'nin belirlenmesi için altı dakika süre ile 8 km/saat (8km V̇O2KE), %1 eğimde 8 km/saat (8km %1eğim V̇O2KE) ve 9 km/saat (9km V̇O2KE) sabit hızlarda üç farklı protokol uygulanmıştır. Üç sabit hızdaki koşu testi oksijen alım değerlerinden V̇O2max'ın fraksiyonel kullanımı (%V̇O2max) hesaplanmıştır. Üç sabit hızdaki koşu testleri sırasında BS ve dikey BS (DBS) belirlendi. Ayrıca sıçrama esnasında DBS'nin belirlenmesi için kontak mat üzerinde 5 tekrarlı maksimal ve 2.5Hz metronom frekansında 20 tekrarlı submaksimal dikey sıçrama testleri uygulanmıştır. 10×20m tekrarlı sprint testi uygulanmıştır. 8km V̇O2KE, 8km %1eğim V̇O2KE ve 9km V̇O2KE değerleri ile hem tekrarlı sıçrama testlerinde hem de sabit hız koşu protokolleri sırasında DBS ve BS değerleri arasında orta düzeyde negatif ilişki bulunmuştur (p<0.05). Üç protokolde de V̇O2max'ın fraksiyonel kullanımı ile V̇O2max ve maksimal kademeli artan test performansı arasında negatif korelasyon bulunmuştur (p<0.05). Maksimal ve submaksimal tekrarlı sıçrama DBS, 8 km/saat koşu testi DBS ve BS ile ortalama sprint zamanı arasında negatif ilişki bulunmuştur (p<0.05). V̇O2max, KE ve V̇O2max'ın fraksiyonel kullanımı, dört yaş grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılığın olmadığı görülmüştür (p>0.05). Bulgularımız DBS ve BS düzeyi iyi olan futbolcu çocukların KE ve tekrarlı sprint performansının da iyi düzeyde olacağını işaret etmektedir. Çocuklarda düşük şiddetli koşu testlerinde ölçülen V̇O2max'ın fraksiyonel kullanımı, aerobik dayanıklılığın değerlendirilmesinde kullanılabilir. Anahtar Kelimeler: Oksijen Alımı, Yerle Temas Süresi, Havada Kalış Süresi, Sıçrama, Gerilme-Kısalma Döngüsü
Wushu'cularda pliometrik antrenmanların sıçrama ve çeviklik parametrelerine etkisi
Amaç: Bu çalışmanın amacı wushucularda pliometrik antrenmanların sıçrama ve çeviklik parametrelerine etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmanın örneklem grubunu wushu yapan lisanslı 18-21 yaş arası İlke Spor Kulübü (Manisa) 'ne ait 5 kadın ile 15 erkek sporcu oluşturmaktadır. Sekiz haftalık pliometrik antrenmanın etkisini araştırmak için antrenman protokolünden önce ve sonra katılımcıların Illinois, pro agility, y-plan ve y-reaktif çeviklik, sıçra eriş, durarak uzun atlama, squat ve aktif sıçrama yükseklik ve zirve güçleri ile Bosco 30 sn tekrarlı sıçrama test değerleri ön test son test olarak alınmıştır. Çeviklik testleri Smartspeed Pro ( Fusion Sport, Avustralya), sıçrama testleri Smartjump ( Fusion Sport, Avustralya) markalı cihaz ile dikey sıçrama ve durarak uzun atlama testleri ise manuel olarak yapılmıştır Katılımcılar çalışmaya alınmadan önce kendilerine çalışma hakkında bilgi verilip "Hasta Bilgilendirilmiş Gönüllü Olur Formu" okutulup imzalatılmıştır. Bulgular: Kadın katılımcıların (n:5) tanımlayıcı parametreleri ortalamaları; yaş 20,2±0,83 yıl, boy 158,4±8,11 cm, vücut ağırlığı 52±3,56 kg, BKİ 20,76±1,04 kg/m², sporcu yaşı 3,4±0,89 yıl' dır. Erkek grubunun (n:15) ortalamaları; yaş 19,46±1,45 yıl, boy 175,06±5,79 cm, vücut ağırlığı 70,84±7,07 kg, BKİ ortalaması 23,11±2,06 kg/m², sporcu yaşı 4,13±1,30'dur. Kadın grubunun ön test ortalamaları pro-agility 8,296±1,60 sn; Y-plan 3,159±0,20 sn, Y-reaktif 3,328±0,19 sn, reaktif endeks 0,303±0,11 sn, Illinois testi 19,766±0,76 sn, durarak uzun atlama 176,48±12,52 cm, sıçra-eriş 26,62±2,52 cm, squat sıçrama 24,34±2,30 cm, squat sıçrama zirve güç 1694,19±166,33 Watt (W), aktif sıçrama (AS) 27,31±1,16 cm, AS zirve güç 1902,168±124,24 W, Bosco 30 sn testi 16,4±1,14 W x kg-1'dir. Kadın grubunun (n:5) son test ortalamaları; pro-agility 7,486±1,26 sn, Y-plan 3,046±0,10 sn, Y-reaktif 3,264±0,14 sn, reaktif endeks 0,218±0,13 sn, Illinois 19,042±0,90 sn, durarak uzun atlama 185,80±9,60 cm, sıçra ve eriş testi 29,86±2,46 cm, squat sıçrama 27,264±1,55 cm, squat sıçrama zirve mekanik güç 1870,2±115,66 W , AS 29,568±1,43 cm, AS zirve mekanik güç 2009,3±67,65 W, Bosco 30 sn sıçrama testi 18,22±1,89 W x kg-1'dir. Erkek grubunun ön test ortalamaları Pro-agility 5,58±0,70 sn, Y-plan 2,278±0,30 sn, Y-reaktif 2,428±0,34 sn, reaktif endeks 0,224±0,09 sn, Illinois 16,272±0,78 sn, durarak uzun atlama 221,05±22,12 cm, sıçra ve eriş testi 39,15±5,58 cm, squat sıçrama 31,608±6,68 cm, squat sıçrama zirve güç 3124,59±578,23 W, AS 34,352±5,91 cm, AS zirve güç 3371±526,30 W, Bosco 30 sn testi 20,84±2,24 W x kg-1 dir. . Erkek grubunun son test ortalamaları pro-agility 5,157±0,75 sn, Y-plan 2,093±0,11 sn, Y-reaktif 2,238±0,13 sn, reaktif endeks 0,145±0,16 sn, Illinois testi 15,737±0,72 sn, durarak uzun atlama 234,70±18,31 cm, sıçra ve eriş testi 42,34±5,07 cm, squat sıçrama 34,029±6,25 cm, squat sıçrama zirve mekanik güç 3310,4±521,66 W, AS 37,427±5,47 cm, AS zirve güç 3564,7±486,98 W, Bosco 30 sn tekrarlı squat sıçrama test ortalaması 22,9±1,84 W x kg-1 'dir. Sonuçlar: Erkek grubunun sıçrama ve çeviklik ön test son test değerleri arasında anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0.05); reaktif endeks ön test son test arasında anlamlı farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Kadın grubunun y-plan,y-reaktif ve reaktif endeks ön test son test arasında anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır (p>0.05). Kadın katılımcıların Illinois, pro agility çeviklik testleri ve sıçrama testlerinde ön test son test arasında anlamlı bir farklılık görülmüştür(p<0.05) . Kadın ve erkek katılımcıların ön test değerleri karşılaştırıldığında sıçrama ve çeviklik testlerinde erkek grubu lehine anlamlı bir farklılık bulunmaktadır(p<0.05). Reaktif endeks karşılaştırıldığında kadın ve erkek grubu arasında anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0.05). Kadın ve erkek grubunun sıçrama ve çeviklik son test verileri karşılaştırıldığında erkek grubu lehine anlamlı farklılıklar bulunmaktadır (p<0.05). Kadın ve erkek gruplarının reaktif endeks son test ortalamaları karşılaştırıldığında ise anlamlı farklılık görülmemiştir (p>0.05). Sekiz haftalık pliometrik antrenman wushucularda çeviklik ve dikey sıçrama performansını önemli oranda geliştirirken çeviklik testlerinde reaktif süreci etkilememiştir. Anahtar Kelimeler: Wushu, çeviklik, pliometrik, sıçrama
Hızlanma ve yavaşlama becerilerinin yön değiştirme performansı üzerine etkilerinin incelenmesi
Amaç: Hızlanma ve yavaşlama becerilerinden hangisinin yön değiştirme performansına daha çok etki ettiğinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya Bölgesel Amatör Kümede mücadele eden 15 erkek futbolcu katılmıştır (Boy: 181,6±7,02 cm, Kilo: 77,2 ± 7,47 kg, Yaş: 24,40 ± 4,94, Antrenman Yaşı: +9). Ölçümler 30m ve 10m Sürat, Yavaşlama ve 5-0-5 Yön Değiştirme (YD) Testleri ve Aktif Sıçrama ve Derinlik Sıçraması ölçümleri olarak gerçekleşmiştir. Katılımcı grubunun normallik testi için Shapiro-Wilk analiz yöntemi kullanılmıştır. Veriler arasındaki ilişkiyi incelemek üzere Pearson korelasyon analiz yöntemi kullanılmıştır. Katılımcıların ölçümleri sezon içi dönemde müsabakadan uzak olan bir günde hafta içi yapılmıştır. Bulgular: Süre bakımından, sürat testlerinin kendi aralarında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (r=0,53/0,84 aralığı, p<0,05). Momentum açısından sürat testlerinin kendi arasında çok anlamlı bir ilişki vardır (r<0,87, p<0,01). Ancak 505 YD ile hızlanma ve yavaşlama arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (r=0,18 ve r=-0,20, p>0,05). Bunun yanı sıra sıçrama testleri ile YD, hızlanma ve yavaşlama performansları arasında hem süre hem de momentum açısından anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç: Hızlanma ve yavaşlama becerilerinden birisi, daha iyi bir YD performansı için daha etkili ya da belirleyici değildir. Bu süreç hipotez edildiğinden daha karmaşık olabilir. Anahtar Sözcükler: Frenleme, Momentum, Sprint, Çeviklik, Sıçrama
Futbolculara uygulanan geleneksel kuvvet antrenmanları ile modern güç antrenmanlarının kas hipertrofisi, şut atma performansı ve emg aktivitesine etkilerinin karşılaştırılması
Futbolculara Uygulanan Geleneksel Kuvvet Antrenmanları ile Modern Güç Antrenmanlarının Kas Hipertrofisi, Şut Atma Performansı ve EMG Aktivitesine Etkilerinin Karşılaştırılması Bu çalışmanın amacı genç yaşta futbolculara uygulanan geleneksel kuvvet antrenmanları ve modern güç antrenmanlarının kas hipertrofisi, şut atma performansı ve elektromiyografi (EMG) aktivitesi üzerindeki etkilerini karşılaştırmaktır. Bu araştırma, futbol antrenmanında kullanılan farklı metotların etkinliğini değerlendirerek, antrenman programlarının optimize edilmesi ve futbolcuların performanslarını artırması için bilimsel temellere dayalı rehberlik sağlamayı amaçlamaktadır. Çalışmamıza aktif olarak futbol oynayan toplamda 36 sporcu, Geleneksel Antrenman Grubu (GDA grubu (n=11), Yaş: 17.2±0.9 yıl, Boy: 176±7.5 cm, VA: 65.3±7.6 kg), Modern Güç Antrenman Grubu (GA grubu(n=12), 16.7±0.7 yıl, Boy: 174±5.6 cm, VA: 64.9±7.9 kg) ve Karma Antrenman Grubu (KA grubu(n=13), 16.9±0.7 yıl, 174±6.2 cm, VA: 62.3±6.2 kg) katılmıştır. Sporculara haftada iki gün, ilk iki hafta adaptasyon periyodu olmak üzere 10 hafta sürmüş toplamda 20 birim antrenman uygulanmıştır. Direnç antrenmanı squat, leg ekstansiyon ve leg curl egzersizlerini içermiştir. GDA grubunda yer alan sporculara 1MT'nin %70-85'i şiddetinde 3-5 set, 10 tekrar; GA grubunda yer alan sporculara, optimum güç üretme zonunda denk gelen şiddette 5-8 set, 5 tekrar uygulanmıştır. Çalışmamıza dahil ettiğimiz KA grubu sporcularına ise her iki antrenman yöntemi bir arada uygulatılmıştır. Çalışma periyodu öncesinde ve sonrasında tüm sporculara, antropometri ölçümleri, saha performansı, diz ve kalça kuvvet ölçüm testleri, kuvvet geliştirme hızları (RFD), kas EMG aktiviteleri ve ultrasonografik ölçümleri uygulanmıştır. Farklı yöntemlerle uygulanan direnç antrenman programı sonrasında, her üç grupta da yer alan sporcuların vücut ağırlıkları, %kas ve uyluk çevre ölçüm değerleri, diz izometrik, RFD ve düşük açısal hızlardaki diz izokinetik normalize pik tork değerleri istatistiksel olarak artış göstermiştir (p<0,05). Vastus lateralis ve biceps femoris kas kesit alanları ve maksimum izometrik kasılma esnasında ölçülen EMG aktivitelerinde de anlamlı düzeyde artış görülmüştür (p<0,05). SQ hareketi esnasında ölçülen normalize EMG aktivitelerinde VL ve BF kaslarında bir istatiksel olarak anlamlı düzeyde bir azalma görülmüştür (p<0,05). Kalça izokinetik normalize pik tork değerleri, sprint (0-30m), çeviklik, sıçrama ve şut atma performanslarında istatistiksel olarak anlamlı düzede farklılığa rastlanılmamıştır (p>0,05). Kalça kasına ait maksimum istemli kas kasılması esnasında ölçülen EMG aktivitelerinde farklılık görülmezken (p>0,05), SQ normalize elektirksel aktivite düzeylerindebir artış görülmüştür (p<0,05). Çalışma periyodunda ölçülen performans değişkenleri irdelendiğinde, gruplar arası fark yaratacak bir etkiye rastlanılmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak, direnç antrenman deneyimi olmayan genç sporculara kapsam ve şiddeti farklı bireyselleştirilmiş antrenman programının benzer etkiler gösterilmiştir. Odaklanılması gereken konu ise bütünsel bir yaklaşımla saha performans testlerinin de arttırılmasını sağlayacak antrenmanların programa dahil edilmesidir. Ayrıca ortaya çıkan değişikliklerin altında yatan fizyolojik mekanizmaların açığa kavuşturulması ise daha kapsamlı çalışmalarla mümkün olabilecektir. Anahtar Kelimeler: Kuvvet, Güç Üretme Hızı, Sprint, Çeviklik, Sıçrama, Squat
Voleybolda kor antrenmanların denge ve sıçrama üzerine etkileri
Yapılan bu çalışmanın amacı Voleybolda Kor Antrenmanların Denge Ve Sıçrama Üzerine Etkilerini incelemektir. Çalışmaya Kastamonu İli Tosya İlçesi'nde lisanslı olarak voleybol branşı ile ilgilenen 16 sporcu gönüllü olarak katıldı. Araştırmaya alınan bu sporcular randomize olarak Çalışma Grubu (8) ve Kontrol Grubu (8) olarak iki gruba ayrıldı. Çalışma grubundaki sporcular 6 hafta boyunca ve haftada 3 gün çalıştırıcı eşliğinde antrenmanlara katıldı. Çalışma grubu sporcuları kor bölge egzersizlerinden sonra kendi voleybol takımlarının belirlediği antrenmanı uyguladılar. Kontrol grubunda bulunan sporcular ise 6 hafta boyunca kendi voleybol takımlarının antrenmanlarını yerine getirdiler. Çalışmalara başlamadan önce ve 8 hafta ön-son test olarak, spora özgü kor kuvvet ve denge testi (Core strenght and stability tests), Yıldız Denge Testi (Star Excursion Balance Test), Dikey Sıçrama ve Yatay Sıçrama Testi testleri gerçekleştirildi. Katılımcıların vücut ağırlık ölçümleri için hassasiyeti ±10gr. olan Baster-E150 marka baskül kullanılırken, boy uzunluğu ölçümünde Holtain marka ±1 cm hassasiyetli stadiometre kullanıldı. Verilerin normallik dağılımı Shapiro Wilk testi ile belirlendi. Verilerin analizinde Wilcoxon ve Mann-Whitney U Testi kullanıldı. Veriler bilgisayar ortamında SPSS 25 istatistik paket programı ile değerlendirildi. Tüm istatistik işlemler p<0.05 güven aralığı kullanılarak işlendi. Çalışma grubu yaş ortalamaları 14,87±0,99 yaş, kontrol grubu 14,87±0,99 yaş, çalışma grubu boy uzunluğu ortalamaları 162,5±5,75 cm, kontrol grubu boy uzunluğu ortalamaları 166,12±4,7 cm, çalışma grubu vücut ağırlığı 49,75±7,7 kg, kontrol grubu vücut ağırlığı ortalamaları 61,87±13,56 kg olarak ölçüldü. Çalışma ve kontrol gruplarının son test değerleri karşılaştırıldığında, durarak uzun atlama, dikey sıçrama, spora özgü kor kuvveti stabilite testi ve sağ bacak denge testi değerlerinde anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Gruplar arası sol bacak son test değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilememiştir (p<0,05).
Core egzersizlerinin 12-14 yaş arası bayan voleybolcularda denge ve dikey sıçrama üzerine kronik etkisi
Bu çalışmanın amacı 8 haftalık core antrenman programının kadın voleybolcularda denge ve dikey sıçrama üzerine etkisini araştırmaktır. Çalışmaya, 12-14 yaş arasında 24 kadın voleybol oyuncusu (12 deney grubu, 12 kontrol grubu) gönüllü olarak katıldı. Deney gurubuna 8 hafta boyunca haftada 3 gün/60 dk core antrenman programı ve rutin voleybol antrenmanı uygulanırken, kontrol grubu 8 hafta boyunca sadece rutin voleybol antrenmanlarına devam etti. Deneklere 8 haftalık antrenman programı öncesinde (ön test) ve sonrasında (son test) denge ve dikey sıçrama testleri uygulandı. Elde edilen veriler SPSS 22.00 paket programı ile Paired Samples T testi ve Independent Samples T testi kullanıldı. Deney grubu denge ve dikey sıçrama değerleri açısından ön test ile son test arasında anlamlılık bulundu (p<0.05). Kontrol grubu ön test ve son testi arasında göz açık leylek testinde istatistiksel olarak anlamlılık bulunmaz iken (p>0.05), göz kapalı leylek testi ve dikey sıçrama testlerinde anlamlılık bulundu (p<0.05). Ön-son testlerin farkına bakarak gruplar arasındaki değişim incelendiğinde ise göz açık leylek testi 3.73 cm göz kapalı leylek testi 2.45 cm dikey sıçrama testi 2.50 cm olarak bulundu. 8 haftalık core antrenman sonrasında grupların denge ve dikey sıçrama değerleri arasında anlamlı fark bulundu (p<0.05). Sonuç olarak, core antrenman programının, voleybol antrenmanı ile birlikte uygulandığında, denge ve dikey sıçrama üzerine olumlu etkilerinin olduğu söylenebilir.
7-14 yaş grubu ilköğretim öğrencilerin fiziksel uygunluklarının değerlendirilmesi
Bu araştırmanın amacı, 7-14 yaş grubu ilköğretim kız ve erkek Türk çocuklarının fiziksel uygunluk seviyelerinin belirlenmesi ve değerlendirilmesidir. Çalışmaya 1955 kız ve 2044 erkek toplam 3999 gönüllü öğrenci katılmıştır. Araştırmaya katılanların boy uzunluğu, vücut ağırlığı, büst uzunluğu, alt ekstremite uzunluğu, kol uzunluğu, istirahat nabzı, akciğer kapasite ve fonksiyonları ölçülerek, deneklere 20 m hız koşusu, dikey sıçrama, uzan eriş testi, 30 sn gövde mekik testi, 30 sn şınav testi ve 7-11 yaş grubuna 800 m, 12-14 yaş grubuna 1600 m yürü-koş testleri uygulanmıştır. Ayrıca dikey sıçrama test sonuçlarına göre anaerobik güçleri hesaplanmıştır.Deneklerden elde edilen veriler, öncelikle yaş grupları ve cinsiyetlere göre betimsel istatistikler ile çok düşük-çok iyi aralığında, yüzdelik (percentiles) değerleri hesaplanarak analiz edilmiştir. Ayrıca verilerin cinsiyet ve yaş gruplarını ayırdığını test etmek ve aynı yaş grubu farklı cinsiyet özelliklerini karşılaştırmak için iki yönlü varyans analizi (two-way ANOVA), aynı cinsiyette yaş grupları arasındaki farklılıkları ortaya koymak için tek yönlü varyans analizi (one-way ANOVA) uygulanmıştır. Fiziksel özellikleri ve solunum parametrelerinin, performans testleriyle ilişkileri Pearson korelasyon yöntemiyle test edilmiştir. İstatistiksel işlemlerin yorumlanmasında anlamlılık düzeyi 0.05 kabul edilmiştir.Sonuç olarak, kız çocuklarında hızlı artışlar boy uzunluğunda 9. ve 12., V.K.İ'de 10-12. ve 14., 20m süratte 9 ve10., sıçramada 11. ve 13., esneklikte 10. ve 12., mekikte 9. ve 12. yaşlarda görülmüştür. Erkek çocuklarda ise boy uzunluğunda 9-10. ve 12-14., V.K.İ'de 10. ve 12., 20m süratte 11 ve 14., sıçramada 10-14., mekikte 9. ve 11., şınavda 10. ve 13. yaşlarda hızlı artış görülürken, esneklikte 9. ve 13. yaşlarda düşme tespit edilmiştir. Çalışmada cinsiyet ayrıştırmasına bağlı olarak yapılan analizlerde erkek ve kız öğrencilerin yaş faktörüne bağlı olarak vücut ağırlığı, 800-1600 m yürü-koş, 20 m sürat, dikey sıçrama, 30 sn mekik, anaerobik güç değerleri arasında erkekler lehine anlamlı farklılıklar olduğu görülmektedir(p<0,001).Fiziksel özellikleri ve solunum parametrelerinin, performans testleriyle ilişkilerine yönelik korelasyon analizi sonuçlarına göre ise kız öğrencilerde yaş gelişimine bağlı olarak, boy uzunluğu, vücut ağırlığı, büst, kol uzunluğu, V.C. ve F.V.C. değerlerindeki artışların; sürat ve sıçrama performanslarını etkilediği gözlemlenmektedir (p<0.001). Erkeklerde ise yaş ilerlemesiyle birlikte, boy uzunluğu, büst, alt ekstremite, kol uzunluğu, V.C. ve F.V.C. değerlerindeki artışlar; sürat, sıçrama ve kassal dayanıklılık performanslarını etkilediği tespit edilmiştir (p<0.001).Araştırmanın tüm sonuçları değerlendirildiğinde, kızların performanslarında erkeklere göre daha erken yaşlarda hızlı artışlar görülmektedir. Erkeklerin ise dayanıklılık, sürat, dikey sıçrama, mekik ve anaerobik güç değerlerinin kızlara göre daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Fiziksel gelişime bağlı olarak; hem kızlarda hem de erkeklerde sürat ve sıçrama, ayrıca erkeklerde kassal dayanıklılıkta da artış gözlemlenmiştir.Anahtar Kelimeler: İlköğretim Öğrencisi, Fiziksel Uygunluk
Farklı cimnastik branşlarındaki 9-12 yaş grubu kız sporcuların antropometrik özellikleri ve sıçrama becerilerinin incelenmesi
Çalışmanın amacı, cimnastikçilerin antropometrik özellikleri ve sıçrama becerilerinin incelenmesi ve branşlar arası farklılıkların ortaya konulmasıdır.Çalışmada farklı cimnastik branşlarındaki 9-12 yaş arası 30 sporcunun (10 ritmik cimnastikçi, 10 artistik cimnastikçi, 10 aerobik cimnastikçi) antropometrik ölçümleri ve sıçrama ölçümleri alınmıştır. Antropometrik ölçümler; vücut ağırlığı, boy uzunluğu, büst uzunluğu, bacak uzunluğu, vücut yağ yüzdesi ve vücut kitle indeksidir.Sıçrama ölçümleri alınırken ergojump cihazı kullanılmıştır. Branşa özgü olmayan sıçramalardan squat, countermovement, tekrarlı sıçrama ve teknik sıçramalardan dikey, kazak, greyçe, spagat sıçrama olmak üzere toplam 7 tane sıçrama ölçümü alınmıştır.Çalışmanın analiz kısmı 3 aşamadan oluşmaktadır. Analizin ilk aşamasında sporcuların antropometrik ölçümleri açısından branşlar arasındaki fark, sıçrama yükseklikleri ile branşlar arasındaki fark ve teknik sıçramalarda yükseklik, kontak zamanı, güç değerlerinin branşlar arasındaki karşılaştırılması tek yönlü varyans analizi ile yapılmıştır. Gruplar arasında farkın tespit edildiği parametreler için farkın hangi gruptan kaynaklandığını belirlemek amacı ile Tukey testi yapılmıştır.İkinci aşamada cimnastikçilerin antropometrik ölçümleri ile sıçrama yükseklikleri ve havada kalış sürelerine ilişkin korelasyon analizi kullanılmıştır.Analizin üçüncü aşamasında ise cimnastikçilerin branşlarına özgü olan teknik sıçramalarda elde ettikleri sıçrama yükseklikleri ile hakem değerlendirmeleri birlikte ele alınarak iki yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Ölçülen tüm parametrelerde, sporcuların ortalamaları ile standart sapma değerleri elde edilerek, farklı cimnastik branşlarındaki cimnastikçiler arasındaki benzerlikler ve farklılıklar ortaya konmuştur.Çalışmada elde edilen bulgular ışığında antropometrik ölçümler bakımından branşlar arası anlamlı farklılıklar olduğu görülmüştür. Teknik olmayan sırçama yükseklikleri bakımından branşlar arası anlamlı farklılık görülmezken teknik sıçramalarda anlamlı farklılıklar elde edilmiştir. Sonuç olarak, antropometrik ölçümler ve sıçrama becerilerinin cimnastiğin farklı branşları olan ritmik, artistik ve aerobik cimnastik açısından farklılık gösterdiği sonucuna varılmıştır.
12-14 yaş kız voleybol sporcularına uygulanan statik denge antrenmanlarının dikey sıçrama üzerine etkisi
1. ÖZET Voleybol sporu günümüzde ülkemizde ve uluslararası alanda önem taşıyan bir spor dalıdır. Ülkemizdeki önemini vurgulamak ve voleybol sporuna katkıda bulunmak için bu çalışma yapılmıştır. Bu amaçla çalışmamızda 12-14 yaş arası kız voleybol sporcularına uygulanan statik denge antrenmanlarının dikey sıçrama üzerine etkisini incelenmiştir. Araştırmaya Elazığ ili Yıldızbağları ortaokulunun 30 kız sporcusu dahil edilmiştir. Araştırma voleybol takımının sporcularının gönüllü katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Sporcuların 8 haftalık antrenman öncesi ve sonrası ölçümleri alındı. Sporcuların antrenman periyodu 8 hafta boyunca 3 gün 1'er saatlik zaman periyodunda statik denge egzersizleri yaptırılmıştır. 8 haftalık antrenman sonunda ön test ve son test ölçümleri karşılaştırıldı. Dikey sıçramada ön test sonucu 37,86±3,626 iken son test sonucu 40,30±5,127 çıkmıştır. Dolayısıyla dikey sıçramada (p<0,05)'ten küçük olduğu için önemli derecede anlamlılık bulunmuştur. Uzun atlamada ön test sonucu 1,441±0,199 iken son test ölçümü 1,479± 0,1906 çıkmıştır. (p<0,05)'ten küçük olduğu için önemli derecede anlamlılık olduğu saptanmıştır. Sırt kuvveti testi ön test sonucu 47,88±11,97 iken son test sonucu 50,90±14,124 çıkmıştır. (p<0,05)'ten küçük olduğu için önemli derecede anlamlılık olduğu saptanmıştır. Bacak kuvveti testi ön test sonucu 50,25±13,498 iken son test ölçümü 53,666±15,361 çıkmıştır. (p<0,05)'ten küçük olduğu için önemli derecede anlamlılık olduğu saptanmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizi SPSS 22 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Sonuçların istatistiksel anlamlılığı (p<0,05) olarak alınmıştır. Sonuç olarak statik denge antrenmanlarının dikey sıçrama, uzun atlama sırt kuvveti ve bacak kuvvetini olumlu yönde etkilediği ortaya çıkmıştır. Bu çalışmanın literatüre katkı sağlayacağını ve bu çalışmanın farklı yaş ve gruplara yönelik yapılmasında yol göstereceğini söyleyebiliriz. Anahtar kelimeler: Voleybol, statik denge, dikey sıçrama
15-17 yaş grubu erkek basketbolcularda seçilmiş fiziksel ve motorik özelliklerin basketbolda sıçrayarak şut isabetine etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı 15-17 yaş grubu erkek basketbolcularda seçilmiş fiziksel ve motorik özelliklerin basketbolda sıçrayarak şut isabetine etkisinin incelenmesidir. Çalışmaya Isparta ilinde okul müsabakalarında ilk üç dereceye giren, takımlarında lisanslı olarak basketbol oynayan 15-17 yaş arasında 44 erkek sporcu katılmıştır. Çalışmada sporcuların sıçrayarak şut atışı ile boy uzunluğu, vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, esneklik, dikey sıçrama, bacak kuvveti, dayanıklılık ve denge özellikleri arasındaki ilişkiye bakılmıştır. Çalışma verilerinin değerlendirilmesinde SPSS 22 paket programı kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediğine bakılarak, veriler arasındaki ilişki Pearson Korelasyon analizi ile aşamalı (stepwise) regresyon analizi yapılmıştır. Analizler sonucunda Sıçrayarak şut atışı ile vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, esneklik, dikey sıçrama, dayanıklılık (VO2 max) ve statik denge arasında ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak sıçrayarak şut atışı; vücut ağırlığı, vücut kitle indeksi, esneklik, dikey sıçrama, dayanıklılık (VO2 max) ve statik dengeden etkilenebilir diyebiliriz.
Finansal modellemede jump difüzyon ve pure jump süreçleri uygulamasi
Bu tez, Lévy süreçlerinin varlık fiyatlandırma modellerine entegrasyonunu kapsamlı bir şekilde inceleyerek, finansal piyasaların gerçek karmaşıklıklarını, sıçramaları ve stokastik oynaklığı ele alıyor. Araştırma, teorik temellerle pratik uygulamalar arasındaki boşluğu doldurmayı hedefleyerek, finansal piyasaların modellenmesi ve anlaşılmasını geliştirmek için araştırmacılara ve uygulayıcılara çok yönlü bir araç seti sunuyor. Black-Scholes modelini başlangıç noktası olarak alarak, pazar dinamiklerinin daha doğru bir temsilini sağlamak amacıyla, sıçrama-difüzyon ve pure sıçrama Lévy süreçleri üzerinde duruluyor. Merton ve Kou sıçrama-difüzyon süreçleri ile Hiperbolik, Normal Ters Gaussian, Variance Gama ve CGMY gibi pure sıçrama modelleri, finansal varlık fiyatlandırma dinamiklerini zenginleştiren örnekler olarak ele alınıyor. Lévy süreçleri, Lévy ölçüsünün doğrusal dönüşümleri ve üstel eğilmesi yoluyla inşa edilerek, finansal piyasaların ampirik özelliklerini daha iyi yansıtmayı amaçlıyor. Ayrıca, tez, sıçrama süreçleri için stokastik hesaplamayı, özellikle Itô formülü çerçevesinde ele alarak, varlık fiyatlarının gelişimini daha iyi anlamayı hedefliyor.
Farklı süre ve setlerde uygulanan foam roller egzersizlerinin kas esnekliği ve anaerobik performansa etkisinin incelenmesi
Bu çalışmanın amacı farklı süre ve setlerde uygulanan foam roller (FR) egzersizlerinin kas esnekliği ve anaerobik performansa etkisini incelemektir. Çalışmaya 39 sağlıklı erkek sporcu gönüllü olarak katılmıştır. Katılımcılar rastgele dört gruba ayrılmışlardır(foam roller uzun süre (FRUS); 9, foam roller orta süre (FROS); 11, foam roller kısa süre (FRKS); 11, kontrol grubu (KG); 8). Foam roller egzersizleri, deney gruplarının quadriceps, hamstring, gluteal ve triceps surae kas gruplarına ve her kas grubu için FRUS 30sn. süre ile 4set, FROS 20sn. süre ile 3set, FRKS ise 10sn. süre ile 2set olarak uygulanmıştır. FR egzersizlerinin öncesinde ve 5dk sonrasında tüm katılımcılar Dikey sıçrama (DS) testi, otur-uzan testi ve eklem hareket açısı (EHA) ölçümlerine katılmıştır. Verilerin istatistiksel analizinde grup içi ön-test ve son-test verileri Paired Samples t-test ile değerlendirilirken, tekrarlı ölçümler (repeated measures) Tek Yönlü Varyans Analizi Testi ile değerlendirilmiştir. Yapılan çalışmanın sonucunda bütün karşılaştırmalarda DS performanslarında istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanılmamıştır. Uygulama gruplarının (UG) KG ile karşılaştırılmasında esneklik performanslarında istatiksel olarak anlamlı bir fark gözlemlenirken, UG'lerin ET değerlerinin farkların farkı karşılaştırması sonucunda anlamlı farka rastlanılmamıştır. UG'lerin KG ile karşılaştırılmasında EHA(sağ ve sol) değerlerinde istatiksel olarak anlamlı bir artış gözlemlenmiştir. UG'lerin EHA (sağ ve sol) değerlerinin farkların farkı karşılaştırması sonucunda, EHA(sol) değerlerinde FROS lehinde anlamlı fark bulunmuştur, (F(3.35)=3.249; P= 0.033). Sonuç olarak foam roller egzersizlerinin DS performansını etkilemediği gözlemlenirken, EHA ve esnekliği artırdığı gözlemlenmiştir. UG'lerin farkların farkı sonucuna göre FROS grubunun EHA ve istatiksel olarak anlamlı olmasa da esnekliği artıdığı gözlemlenmiştir. Etkinliği bakımından FROS uygulamaları tavsiye edilebilir. ANAHTAR KELİMELER: Foam Roller, Dikey Sıçrama Performansı, Esneklik, Eklem Hareket Açısı.
Ankara ili 11-12 yaş grubundaki okul öğrencilerinin sıçrama kuvveti yeteneği (ön çalışması) değerleri ve bu değerlerin diğer ülke değerleriyle karşılaştırılması
-91- ÖZET 11-12 yaş gruplarında sıçrama kuvveti değerlerinin saptanması (ön çalışması) amaçlanmıştır. Araştırma Ankara ili ilkokullarında tesadüfü örnekleme yöntemi ile seçilen 4 ilkokulda 11-12 yaşları arasında 100 erkek 100 kız toplam 200 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Bu araştırmada kuvvet testleri olarak sıçrama kuvvetini yatay ve dikey olarak saptayan test alıştırmaları kullanılmıştır. Bu testler : -Durarak Uzun Atlama -Durarak Dik Sıçrama -Durarak üç Adım Sekme'dir. Bu testlerin güvenirliği, geçerliği (çeşitli yazarlardan alınmıştır.) saptanmıştır. Burada elde edilen değerler çeşitli ülkelerdeki aynı yaş grubundaki öğrenciler ile karşılaştırılmıştır. Böylece ülkemizde 11-12 yaş grubundaki sıçrama kuvveti değerlerinin saptanması ve normlaştırılması için ön çalışma yapılmıştır. Bu araştırma daha geniş kapsamlı Ankara normunun ve bundan yola çıkarak Türkiye normlarının oluşturulması için bir ön çalışma olarak incelenmeli ve değerlendirilmelidir. Bu bağlamda sonuçlar kesin norm değerleri olarak değil de sadece yönlendirici değerler olarak kullanılabilir.
Farklı germe sürelerinin dikey sıçrama performansına etkisi
Bu çalışma farklı germe sürelerinin dikey sıçrama performansı üzerindeki etkilerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Çalışmada, yaşları 17-24 arasında değişen 120 öğrenci (60 erkek, 60 bayan) tesadüfi örneklem metoduyla denek olarak seçildi. Denekler 15 bayan ve 15 erkek öğrenci olmak üzere 30'ar kişiden oluşan 15 saniye grubu, 10 saniye grubu, 5 saniye grubu, kontrol grubu olmak üzere 4 eşit guruba ayrıldılar. Deneklerden prosedüre uygun olarak dikey sıçramaları sağlandı ve ilk test, son test verileri elde edildi. Elde edilen verilerin analizinde, SPSS 11.0 Paket Programı kullanılmış. Verilerin aritmetik ortalamaları, standart sapmaları, frekans ve yüzdelik dağılımları tablolaştırılarak yorumlanmış. Değişkenler arasındaki farklılık ANOVA istatistiksel yöntemi ile hesaplanmış, farklılıkların hangi gruplar arasında olduğunun belirlenmesinde ise BONFERONNİ testi kullanılmıştır. Çalışmada anlamlılık seviyesi olarak 0,05 seçilmiştir.Veriler sonucunda görülmüştür ki; 15 saniye grubu ve 10 saniye grubunun yapılan statik germe egzersizleri dikey sıçrama performanslarını düşürmüştür. Fakat 5 saniye grubunda herhangi bir düşüş görülmemiş ve kontrol grubu ile benzerlik göstermiştir. Erkeklerde bu sonuç değişmemiş fakat Bayanlarda 10 saniye grubu da 5 saniye grubu ve kontrol grubu ile benzerlik göstermiştir. Çalışmamız ile; Dikey sıçrama öncesi bayanların 10 saniye, erkeklerin ise 5 saniye statik germe yapmalarının performanslarını düşürmediği ve statik germe egzersizlerinin olumlu özellikleri de göz önüne alındığında, bu egzersizlerin tercih edilmesi gerektiği ortaya konmaktadır.
Tramplen ve kule atlayıcılarının kulak fonksiyonlarının değerlendirilmesi
Amaç: Tramplen ve kule atlayıcılarının kulak fonksiyonları değerlendirmeye alarak orta kulak fonksiyonlarının, orta kulak rezonans frekansını ve vestibüler uyarılmış miyojenik potansiyel (VEMP) testi ile denge fonksiyonlarının değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, tramplen ve kule atlama sporu yapan 07-15 yaş aralığındaki34 çocuktan (17 kız, 17 erkek) oluşan sporcu grubu ile bu sporla ilgisi olmayan yaş ve cinsiyet eşleştirmeli 34 çocuktan oluşan kontrol grubundan oluşmaktadır. Katılımcıların ailelerinden onay formu alınmış ve katılımcılara uygulanan testler ile ilgili bilgi verilmiştir. Atlayıcıların odyometrik değerlendirmelerinde 1000 Hz, 2000 Hz, 3000 Hz, 4000 Hz, 6000 Hz, 8000 Hz frekanslarındaki saf ses hava yolu işitme eşikleri, 1000 Hz, 2000 Hz, 4000 Hz saf ses kemik yolu işitme eşikleri, timpanogram değerleri, multifrekans timpanometride rezonans frekans değerleri ile refleks eşikleri değerlendirilmiştir. Ayrıca hastalarda denge testi olarak VEMP testi uygulanmış olup cVEMP ve oVEMP amplitüd değerleri de kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmada elde edilen bulguların ortalama değerlerine göre kadın atlayıcılarda cVEMP amplitüdün sol eşiği istatistik olarak düşük çıkmış (p=0.031); oVEMP amplitüd sol değerleri tüm sporcularda istatistik olarak anlamlı fark bulunmuş, yüksek çıkmıştır (p=0.011). Gruplar arasında RF ortalama ve ortanca değerleri açısından karşılaştırıldıktan sonra anlamlı fark bulunmamıştır. Tramplen ve kule atlayıcıların denge testlerinde sporcularda ve erkek grubunda OVEMP sol amplitüdü daha yüksek; kadın atlayıcılarda cVEMP amplitüdün sol düşük değer bulunmuştur. Timpanogram testinde; TTP değeri sağda sporcularda istatistik olarak düşük çıkmıştır. İşitme, östaki tüpü fonksiyonları, denge fonksiyonlarının sonuçlarına göre işitme kaybı sonuçları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Sonuç: Bu çalışma ile tramplen ve kule atlayıcılarında ani basınç değişikliği, kontrol grubuna göre orta kulak fonksiyonlarında ve işitme düzeyleri açısından istatistiksel olarak bir fark yaratmamaktadır. Ancak tramplen ve kule atlayıcılarında cVEMP ve oVEMP amplitüd değerlerinde istatistik olarak anlamlı fark bulunmuştur. Bu sporla ilgilenen ve bu spora başlayacak çocuklarda atlama programına başlamadan önce denge ve postür eğitimi ve gerekirse simülasyon çalışmalarının yapılması uygun olacaktır. Anahtar Kelimeler: Tramplen ve Kule Atlama, atlayıcı, ani basınç değişikliği, işitme kaybı, multifrekans timpanometri, vestibuler uyarılmış miyojenik potansiyeller.
Bacak sertliğinin kadın ve erkek olgularda farklı zıplama koşullarına adaptasyonu
Amaç: Erkek ve kadınlar arasındaki bacak sertliği farklılıkları, kadın sporcularda yüksek oranlardaki ön çapraz bağ yaralanmasının nedeni olarak düşünülmektedir. Kadınların daha düşük sertliğe sahip oldukları ve bunun sonucu olarak da fonksiyonel görevlere adaptasyon göstermek için daha farklı kas aktivasyonu başlangıcı stratejilerine sahip oldukları varsayılmaktır. Bu çalışmanın amacı; kadınların erkeklere göre, daha hızlı zıplama koşulları gibi yüksek çaba gerektiren görevlere bacak sertliklerini adapte etmek için daha farklı nasıl reaksiyon gösterdiklerini (tepki gösterdiklerini, hareket ettiklerini) açıklamaktır.Yöntem: 21 sağlıklı olgu (11 Erkek-10 Kadın; yaş: 18-35 yıl) bu çalışmaya katıldı. Olgular, kuvvet platformu üzerinde çift bacak zıplama aktivitesi (tercih edilen hızda, metronom hızı 3.0 Hz olacak şekilde, mümkün olduğunca hızlı) gerçekleştirdi. Kinetik veriler (yer reaksiyon kuvveti, zıplama frekansı, yer temas süresi, havada geçen süre, zıplama periodu) kuvvet plaftormundan elde edildi. Bacak uzunluğundaki değişimler, diz ve ayak bileğine ait moment ve sertlikler MATLAB 6.5.1 versiyonu kullanılarak hesaplandı. Kinamatikler (yere inme açıları ve eklem açılarındaki değişimler) VICON (3 boyutlu hareket analiz sistemi) tarafından belirlendi. Alt ekstremitenin (vastus medialis, biseps femoris, gastrokinemius medialis and tibialis anterior) kas dinamiklerini (aktivasyon öncesi zaman, yüklenme öncesi ve yüklenme yanıtları) değerlendirmek için 4 kanallı telemetri EMG sistemi (Pasaq) kullanıldı.Bulgular: Erkekler tüm zıplama koşullarında kadınlara göre daha fazla yer reaksiyona kuvvetlerine sahipti (p<0.005). Değerlerin olguların beden ağırlığına göre normalize edilmesinden sonra kadınlar ve erkekler arasındaki fark kayboldu. Erkekler tercih edilen hızda ve en yüksek hızda kadınlara göre daha fazla diz ve eklem momentlerine sahipken, 3 Hz hızında kadınlar normalize edilen değerler de bile daha fazla diz momentlerine sahipti (p<0.005). Diz sertliği, tercih edilen hızda ve en yüksek hızdaki zıplamada kadınlar ve erkeklerde benzerken, 3.0 Hz hızında kadınlar erkeklere göre daha fazla diz sertliği değerleri gösterdi. Olguların beden ağırlığına göre normalize edilen değerler, kadınların erkeklere göre metronom ve en yüksek hızdaki zıplama gibi daha hızlı zıplama koşullarında daha fazla bacak sertliğine sahip olduklarını gösterdi (p<0.005). Erkekler kadınlara göre yere temas etmeyi anlamlı ölçüde daha fazla plantar fleksiyon açısıyla tercih etti (p<0.005). En yüksek hızdaki zıplamada, erkeklerin Tibialis anterior kasına göre anlamlı olarak daha fazla artmış Gastrokinemius medialis aktivasyon oranına sahip olduğu, yere temastan önce Gastrokinemius medialis aktivitesinin Tibialis Anteriora göre fazla olduğu (p<0.005) görülmüşken, tibialis anterior kası yüklenme öncesi ve yüklenme yanıtlarının erkekler ve kadınlar arasında anlamlı olarak farklı olmadığı görülmüştür.Sonuç: Bacak sertliklerini düzenlemede kadınlar ve erkekler arasında en temel fark, erkeklerin daha fazla plantar fleksiyon postüründe yere temas etmeyi seçmeleri ve birçok kasın aktivasyon öncesi zamanını gösteren yere temastan hemen önceki dönemde Gastrokinemius kasını Tibialis anterior kasına göre daha fazla aktive etmeleridir. Bu nedenle erkeklerle kadınlar arasında kullandıkları hareket stratejisi bakımından anlamlı bir fark vardır. EMG sonuçları, kadınların maksimum efor gerektiren koşullar altında bacak sertliklerini erkekler kadar yüksek derecede aktive etmek için muskuloskeletal sistemlerinde sınırlayıcı faktörlere sahip olmadıklarını göstermiştir. Bacak sertliğine ait gözlenen cinsiyet farklılıkları ve kadınlardaki ön çapraz bağ yaralanması arasındaki ilişki gelecek çalışmaları gerektirmektedir.