2
Archived Theses
0
DOIs Assigned
0%
DOI Rate
Discipline
Bazı yerel ekmeklik buğday (Triticum aestivum L.) genotiplerinin fide döneminde kök ve toprak üstü aksamlarının gelişme durumu
Bu araştırma, 2019 yılında sera koşullarında 27 ekmeklik buğday genotipinin ilk gelişme dönemindeki toprak altı ve toprak üstü organlarının durumunu incelemek amacıyla saksı denemesi şeklinde yapılmıştır. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülmüştür Araştırmada öncelikle genotiplerin ortalama 100 tane ağırlıkları gram cinsinden belirlenmiştir. Ardından çimlenme ve sürme testleri yapılmıştır. Saksılara ekilen bitkiler çıkıştan 14 gün sonra sökülerek ortalama yaprak sayısı, kök uzunluğu, fide uzunluğu, kök yaş ağırlığı, kuru kök ağırlığı, fide yaş ağırlığı, fide kuru ağırlığı, kök yaş hacmi ve kök kuru / fide kuru ağırlık oranı belirlenmiştir. Ayrıca, özellikler arasındaki ilişkiler de belirlenmiştir. Sera şartlarında yürütülen bu araştırma sonucunda, toprak üstü aksam gelişimi bakımından Ak Sunteri, Çalı Basıran, Çam Buğdayı, TGB 003249, TR 63497, TR 37373 ve Dağdaş 94 genotiplerinin; toprak altı aksam gelişimi bakımından Çalı Basıran, Çam Buğdayı, TR 63501, TR 37373, Dağdaş 94 ve Gün 91 gibi genotiplerinin iyi durumda oldukları tespit edilmiştir. Genotipler arasında kök aksamı iyi gelişen genotiplerin olduğu ve kurak şartlara uygun çeşit geliştirme amacıyla yapılacak çalışmalarda bu materyallerden yararlanılabileceği sonucuna varılmıştır.
Bazı fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotiplerinde farklı ekim zamanlarının agronomik, morfolojik ve biyokimyasal değişimler üzerine etkileri
Tarımsal üretimin sürdürülebilirliğini sağlamak için genetik kaynaklarımızın çeşitliliğini korumak hayati derecede öneme sahiptir. Baklagil türleri içerisinde önemli bir yeri olan fasulyenin (Phaseolus vulgaris L.), ülkemizde mevcut çeşitlerinin genotip özelliklerini geliştirmek için yerel köy genotiplerinin özelliklerinin ortaya konulması gerekmektedir. Bu tez çalışmasında farklı ekim zamanlarının yerel fasulye (Phaseolus vulgaris L.) genotipleri üzerinde agromorfolojik, biyokimyasal ve kalite özellikleri üzerine etkisi belirlemek amacıyla, Bayburt Üniversitesi Organik Tarım Araştırma ve Uygulama deneme alanında tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak deneme kurulmuştur. Araştırmada 5 yerel şeker fasulye genotipi ve 2 tescilli çeşit olmak üzere toplam 7 fasulye genotipi 3 farklı ekim (07 Mayıs, 22 Mayıs ve 6 Haziran) tarihlerinde ekilmiştir. Agromorfolojik özellikler kapsamında çıkış süresi, çiçeklenme süresi, bitki boyu, gövde kalınlığı, dal sayısı, ilk bakla yüksekliği, bakla boyu, bakla eni, bitkideki bakla sayısı, baklada tane sayısı, 1000 tane ağırlığı, tane verimi ve fizyolojik olum süresi incelenmiştir. Biyokimyasal özellikler kapsamında ise yaprak dokularındaki total fenolik bileşik, fotosentetik pigment (klorofil a, klorofil b, klorofil c), prolin, karotenoid ve malondialdehit (MDA) miktarı araştırılmıştır. Sonuç olarak, farklı ekim zamanlarının, çıkış süresi, bitki boyu, gövde kalınlığı, ilk bakla yüksekliği, bakla eni, bitkide bakla sayısı, bin tane ağırlığı, tane verimi, fizyolojik olum süresi, klorofil a, klorofil c ve karotenoid parametreleri üzerine olan etkisi istatistiksel olarak önemli bulunmuştur. Bununla birlikte, dal sayısı, bakla boyu, baklada tane sayısı, klorofil b, prolin, MDA, total fenolik bileşik içeriği gibi parametreler ile ekim zamanlarındaki farklılıkların etkisi istatistiksel olarak önemsiz bulunmuştur. En yüksek birim alan tane verimi 199.467 kg/da ile Suludere genotipinin 7 Mayıs tarihli 1.Ekim zamanı uygulamasından elde edilirken, en düşük birim alan tane verimi 59.300 kg/da ile Konursu köyü genotipinin 7 Mayıs tarihli 1. ekim zamanı uygulamasından elde edilmiştir. Anahtar Kelimeler: Fasulye (Phaseolus vulgaris L.), genotip, verim, biyokimya, ekim zamanı.